Κρυφή «βόμβα»!

Μάθε παιδί μου αγγλικά!

Τρία επιπλέον μέτρα περιέχει η αγγλική έκδοση του μνημονίου σε σχέση με την αντίστοιχη ελληνική έκδοση που ψηφίστηκε από τη Βουλή, καταγγέλλουν τέσσερις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Διαφορές στην αγγλική έκδοση του μνημονίου Κυβέρνησης – Ευρωπαϊκής Ένωσης - ΔΝΤ, σε σχέση με την αντίστοιχη ελληνική έκδοση η οποία ψηφίστηκε από τη Βουλή, καταγγέλλουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Λαφαζάνης, Βασίλης Μουλόπουλος, Ευαγγελία Αμμανατίδου - Πασχαλίδου και Μιχάλης Κριτσωτάκης. Μάλιστα με ερώτηση που κατέθεσαν σήμερα, Πέμπτη, στους Υπουργούς Οικονομικών και Εργασίας, κατηγορούν την Κυβέρνηση για πρωτοφανή εμπαιγμό του ελληνικού λαού και της Βουλής.

Συγκεκριμένα, τα τρία επιπλέον μέτρα είναι:

1. Η αύξηση των δημοσίων δαπανών για συντάξεις, να είναι κάτω από 2,5% του ΑΕΠ έως το έτος 2060.

2. Άμεση και όχι σταδιακή εφαρμογή των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών στο Δημόσιο στα 65.

3. «Πάγωμα» όλων των νέων αιτήσεων συνταξιοδότησης.

Να σώσουμε την Παρθένα Αιτωλική Φύση!

Τα θαυμαστά ταξίδια του μαυροπετρίτη.

Τέσσερα γεράκια με δορυφορικούς πομπούς μάς δείχνουν μέσω υπολογιστή την αποδημία και την επιστροφή τους.

Φτερούγισμα- φτερούγισμα μπορούν να παρακολουθούν οι φυσιοδίφες του... Ιnternet την ιπτάμενη μεταναστευτική πορεία του μαυροπετρίτη (falco eleonorae) από τη Νότια Αφρική στην Ελλάδα και το αντίστροφο. Στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας απεικονίζονται οι διαδρομές τεσσάρων μαυροπετριτών του Βορέα, της Ιριδος, του Νότου και του Ζέφυρου. Τα πουλιά εγκατέλειψαν τον περασμένο Οκτώβριο το νησί της Ανδρου και ταξίδεψαν ως τη Μαδαγασκάρη και τη Νότια Αφρική για να ξεχειμωνιάσουν. Σήμερα, δύο από αυτά έχουν ήδη επιστρέψει, ενώ τα μικρότερα σε ηλικία, ο Νότος και ο Ζέφυρος, παραμένουν στην περιοχή της Κεντρικής Αφρικής. Στους τέσσερις μαυροπετρίτες τοποθετήθηκαν δορυφορικοί πομποί στο πλαίσιο του προγράμματος «Μελέτη και διατήρηση των θαλασσοπουλιών στην Ελλάδα» που εφαρμόζεται από τον τομέα Διατήρησης της Ορνιθολογικής σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών και γερμανούς επιστήμονες ειδικούς σε θέματα δορυφορικής παρακολούθησης μαυροπετριτών. Το μεταναστευτικό τους ταξίδι, 7.000 χιλιομέτρων, προς την Αφρική ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Τα ενήλικα έφτασαν γρηγορότερα στον προορισμό τους, ενώ τα δύο μικρά παρέκκλιναν δυτικά και παρέμειναν για ένα δεκαπενθήμερο σε περιοχές της Κεντρικής Αφρικής με μεγάλη αφθονία τροφής (αγροτικές και δασικές εκτάσεις), πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους με κατεύθυνση νοτιοανατολική. Η παρακολούθησή τους συνεχίστηκε και την εφετινή χρονιά, ώστε να καταγραφούν οι διαδρομές και κατά την επιστροφή τους στους τόπους αναπαραγωγής τους, τις ελληνικές νησίδες. Πρώτοι ξεκίνησαν οι δύο ενήλικοι μαυροπετρίτες και ακολούθησαν τα δύο ανήλικα πουλιά, τα οποία μέχρι και σήμερα παραμένουν στην περιοχή της Κεντρικής Αφρικής. Τα ενήλικα, η Ιρις και ο Βορέας έχουν φτάσει στην Ελλάδα και ετοιμάζονται να ξεκινήσουν για άλλη μία χρονιά την αναπαραγωγή τους. Ακολούθησαν διαφορετική διαδρομή κατά την επιστροφή τους στην Ελλάδα και συγκεκριμένα κινήθηκαν ανατολικότερα της διαδρομής που είχαν επιλέξει κατά τη φθινοπωρινή τους μετανάστευση προς τη Μαδαγασκάρη. «Γενικά οι μαυροπετρίτες που επισκέπτονται την Ελλάδαακολουθούν τη διαδρομή του Νείλου, δηλαδή κινούνται ανατολικότερα της Σαχάρας, γεγονός που τους προφυλάσσει από τις αντίξοες συνθήκες διάσχισης της ερήμου» σημειώνει η κυρία Ρούλα Τρίγκου από την Ορνιθολογική Εταιρεία. Ο μαυροπετρίτης είναι ένα μεταναστευτικό είδος που τρέφεται με μεταναστευτικά είδη, επομένως αποτελεί έναν από τους πιο ευαίσθητους δείκτες για τη μελέτη των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στα πουλιά. «Ενα από τα προβλήματα που αναμένεται να αντιμετωπίσουν τα μεταναστευτικά είδη πουλιών στα επόμενα χρόνιαείναι η επέκταση της αφιλόξενης ζώνης της ερήμου Σαχάρας, που θα αυξήσει τους κινδύνους και τις δυσκολίες για όσα προσπαθούν να τη διασχίσουν» σημειώνει οσυντονιστής δράσεων για τον μαυροπετρίτη κ. Γιάκομπ Φριτς. Και προσθέτει: «Η διερεύνηση του κατά πόσο οι μαυροπετρίτες που αναπαράγονται στην Ελλάδα διέρχονται πάνω από τη Σαχάρα ή την παρακάμπτουν κατά τη μετανάστευσή τουςθα μας δώσει στοιχεία για να μπορέσουμε να προβλέψουμε τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επιβίωση του είδους».
Ο μαυροπετρίτης, το βαρβάκι όπως τον λένε σε πολλά νησιά, είναι ένα σκουρόχρωμο, μεσαίου μεγέθους, μεταναστευτικό γεράκι με μακριές φτερούγες. Η Ελλάδα θεωρείται η σημαντικότερη χώρα για τη διατήρησή του, αφού κατά την περίοδο τής αναπαραγωγής φιλοξενεί πάνω από το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού- περισσότερα από 12.000 ζευγάρια. Τα περισσότερα από αυτά αναπαράγονται στις νησίδες της Κρήτης. Λίγες αποικίες εκτός Ελλάδος υπάρχουν ακόμη στην ακτή του Μαρόκου, στον Ατλαντικό και στα Κανάρια νησιά. Η χαμηλή διαθεσιμότητα σε τροφή στις περιοχές φωλιάσματος των νησιών του Αιγαίου τα αναγκάζει να κυνηγούν σε μεγάλες αποστάσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας και μόνο μερικοί μαυροπετρίτες επιστρέφουν στις αποικίες τη νύχτα. Η έκταση στην οποία δραστηριοποιούνται τα γεράκια μιας αποικίας μπορεί να ξεπερνά τα 1.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα! Για αυτό στην αρχή της αναπαραγωγικής περιόδου μπορεί να παρατηρηθούν και στην ηπειρωτική χώρα ακόμη και σε ψηλά βουνά μακριά από τις ακτές. Ο μαυροπετρίτης γεννά τα αβγά του στα τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου, τα μικρά βγαίνουν γύρω στις 20 Αυγούστου και πετούν στα τέλη Σεπτεμβρίου. Το είδος στην Ελλάδα αντιμετωπίζει πολλές απειλές. Οι βιότοποι όπου φωλιάζει, κυνηγά και αναπαράγεται καταστρέφονται από ανθρωπογενείς δραστηριότητες και παρεμβάσεις. Στους ιστούς μαυροπετρίτη έχουν βρεθεί τοξικά υπολείμματα γεωργικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται σε καλλιέργειες. Ο μαυροπετρίτης σχηματίζει αποικίες σε βραχώδεις ακτές μεγάλων νησιών, στα εσωτερικά βράχια τους, καθώς και σε μικρές ακατοίκητες νησίδες του Αιγαίου. Εκεί βρίσκει ασφάλεια και απομόνωση, καθώς η δυσκολία πρόσβασης στις απόκρημνες πλαγιές ελαχιστοποιεί την ανθρώπινη παρουσία. Στις ακατοίκητες νησίδες μπορεί να φωλιάζει ακόμη και στο έδαφος.

*****

Αναδημοσίευση από εδώ: Τα θαυμαστά ταξίδια του μαυροπετρίτη

Για τον Μαυροπετρίτη δείτε και εδώ: Μαυροπετρίτης

ΒΑΡΥΣ ΦΟΡΟΣ ΑΙΜΑΤΟΣ!

Τρεις νεκροί εργάτες σε τρεις μέρες!

Τρεις εργάτες μέσα σε τρεις μέρες έχασαν τη ζωή τους στους χώρους δουλειάς, αποτέλεσμα των άθλιων συνθηκών εργασίας που επικρατούν και που χειροτερεύουν μέρα με τη μέρα, εξαιτίας της εντατικοποίησης της εργασίας και της έλλειψης μέτρων υγιεινής και ασφάλειας.
Ο ένας από τους τρεις εργάτες ήταν 70 ετών, σε ηλικία κατά την οποία θα έπρεπε να απολαμβάνει εδώ και πολύ καιρό τη σύνταξή. Ομως το δικαίωμα αυτό του στέρησαν οι βάρβαροι και απάνθρωποι αντιασφαλιστικοί νόμοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, η ανεργία, τα εξευτελιστικά χαμηλά μεροκάματα που υπογράφει ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός. Ο άλλος εργάτης μόλις στα 19 θα μπορούσε να σπουδάζει αντί να αναγκάζεται να ψάχνει μεροκάματο προκειμένου να επιβιώσει.
Χτες έχασε τη ζωή του ο 70χρονος Ανδρέας Χάλος, όταν έπεσε από τον 7ο όροφο νεοανεγειρόμενης οικοδομής στα Κάτω Πετράλωνα.
Προχτές, Τετάρτη, ο μόλις 19 ετών, Σούλι Ντέντε, αλβανικής καταγωγής, έπαθε ηλεκτροπληξία, ενώ προσπαθούσε να πλύνει ηλεκτρική φορητή μπετονιέρα στους Αγιους Σαράντα Ζαγοράς, στο νομό Μαγνησίας.
Επίσης, στο νομό Μαγνησίας, στο Μυλοπόταμο Τσαγκαράδας, σημειώθηκε ένα ακόμα θανατηφόρο εργατικό «ατύχημα» την περασμένη Τρίτη. Η αιτία ήταν και πάλι ηλεκτροπληξία. Συγκεκριμένα, ο 27χρονος Δημήτριος Μανίνης τραυματίστηκε θανάσιμα, όταν κατά τις εργασίες ρίψης έτοιμου μπετόν ο βραχίονας της αντλίας ήρθε σε επαφή με ηλεκτροφόρα καλώδια μέσης τάσης.

********

Αναδημοσίευση από εδώ: ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ : Τρεις νεκροί εργάτες σε τρεις μέρες

«Βόμβα» ... αντιλαϊκή:

Κόβονται για πάντα η 13η και 14η σύνταξη!

Οριστικά παρελθόν αποτελούν για όλους τους συνταξιούχους, αλλά και τους σημερινούς εργαζόμενους που θα συνταξιοδοτηθούν στο μέλλον η 13η και 14η σύνταξη. Το αντεργατικό μέτρο, το οποίο πάρθηκε από την κυβέρνηση με πρόφαση τη δεινή οικονομική θέση της χώρας και με την «υπόσχεση» ότι θα είχε προσωρινό χαρακτήρα (τριετία), γίνεται πλέον μόνιμο, ενταφιάζοντας οριστικά μια σημαντική κατάκτηση των εργαζομένων. Ταυτόχρονα παραμένει ανοιχτό το αν οι εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα που θεμελίωσαν δικαίωμα συνταξιοδότησης μέσα στο 2010 θα κατοχυρώσουν τελικά τα δικαιώματά τους και θα λάβουν σύνταξη με το ισχύον καθεστώς.
Τα συγκεκριμένα νέα βάρβαρα μέτρα, που έρχονται να προστεθούν σ' ένα νομοσχέδιο που διαλύει την Κοινωνική Ασφάλιση, «κλείδωσαν» χτες στη διάρκεια έκτακτης σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε υπό τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου με τη συμμετοχή κορυφαίων υπουργών της κυβέρνησης (Γ. Παπακωνσταντίνου, Α. Λοβέρδος, Χ. Παμπούκης, Θ. Πάγκαλος και Γ. Κουτρουμάνης). Αρχικά το θέμα του Ασφαλιστικού και του Εργασιακού ήταν να συζητηθεί στο υπουργικό συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε χτες, αλλά τελικά θα γίνει σήμερα νέα συνεδρίαση στην οποία η κυβέρνηση αναμένεται να δώσει το τελευταίο παράγγελμα εκτέλεσης της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες από κυβερνητικά στελέχη, από εδώ και στο εξής οι προϋπολογισμοί των Ταμείων θα συντάσσονται υπολογίζοντας το κόστος μόνο 12 συντάξεων το χρόνο. Ετσι, η 13η και 14η σύνταξη κόβονται σε όλους τους συνταξιούχους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και αντί αυτού ένα τμήμα των συνταξιούχων θα λαμβάνει επιδόματα, το ύψος των οποίων θα εξαρτώνται από τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας!
Σημειώνεται ότι το πρώτο βήμα σε αυτή την εξέλιξη έγινε τον περασμένο Μάη, με δύο νομοθετήματα της κυβέρνησης, τα οποία για μια τριετία «έκοβαν» τις συντάξεις αυτές και τις αντικαθιστούσαν με συνολικά επιδόματα 800 ευρώ (400 ευρώ για επίδομα Χριστουγέννων, 200 ευρώ επίδομα Πάσχα και 200 ευρώ επίδομα αδείας), τα οποία όμως δίνονταν μόνο σε αυτούς που είχαν συνολικές συντάξιμες αποδοχές κάτω των 2.500 ευρώ και δεν είχαν συμπληρώσει το 60ό έτος της ηλικίας τους. Τώρα η περικοπή αυτή γίνεται μόνιμη και σχετική διάταξη θα συμπεριλαμβάνεται στο νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό που θα καταθέσει σήμερα η κυβέρνηση. Τα παραπάνω επιβεβαίωσε κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης, ο οποίος είπε ότι στο μέλλον θα υπάρχουν 12 συντάξεις και για να χρυσώσει το χάπι ισχυρίστηκε ότι τα επόμενα χρόνια μπορεί τα επιδόματα αυτά να αυξηθούν...
Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση ενώ προωθεί τα βάρβαρα αντεργατικά μέτρα συνεχίζει να υποβάλλει τους εργαζόμενους στο «μαρτύριο της σταγόνας». Ετσι χτες προέκυψε και «νέο ζήτημα», αυτή τη φορά για το εάν όσοι υπάλληλοι του Δημοσίου θεμελίωσαν δικαίωμα μέσα στο 2010 ή είχαν ήδη κάνει αιτήσεις συνταξιοδότησης, τελικά θα κατοχυρώσουν τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα με το ισχύον καθεστώς ή θα επιβληθούν και σε αυτούς οι νέες ανατροπές. Και τούτο διότι, σύμφωνα με κείμενο του ΔΝΤ, προσδιοριζόταν ότι οι αιτήσεις συνταξιοδότησης που είχαν υποβληθεί μέσα στο 2010 θα υπάγονταν στις ρυθμίσεις του νέου Ασφαλιστικού. Κυβερνητικά στελέχη και στη Βουλή υποστήριξαν ότι αυτό υπήρχε σε προσχέδιο του μνημονίου αλλά μετά από διαπραγμάτευση απαλείφθηκε. Ομως το ζήτημα παραμένει ανοιχτό, καθώς η κυβέρνηση δε διστάζει να κάνει αιφνιδιασμούς όπως ακριβώς έγινε και με τη 13η και 14η σύνταξη.

«Είμαστε συνεταιράκια»!

Εξάλλου χτες μετά το τέλος της σύσκεψης για το Ασφαλιστικό κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης και στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, σημείωσε: «Οι συνεννοήσεις με την "τρόικα" δε σταματάνε ποτέ. Είμαστε παντρεμένοι μαζί της για χρόνια. Είμαστε συνεταιράκια»! Ενώ ο πρωθυπουργός στο ίδιο πνεύμα στην τοποθέτησή του στο υπουργικό συμβούλιο τόνιζε ότι «μας περιμένουν ακόμη δύσκολα χρόνια...», προδιαγράφοντας ουσιαστικά νέες αντεργατικές παρεμβάσεις.
Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση θα δώσει σήμερα το «πράσινο φως» για ένα αντιασφαλιστικό τερατούργημα, με το οποίο θα καθορίζονται 40 χρόνια υποχρεωτικής εργασίας για πλήρη σύνταξη στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, μείωση του συντάξιμου μισθού μέχρι και 40% συντελεστή αναπλήρωσης, μεσοσταθμικά στα 42%, αντί του 70% για τα 35 χρόνια εργασίας και άρα συντριπτική συρρίκνωση των συντάξεων.
Με το νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό του ιδιωτικού τομέα «κλειδώνουν» σήμερα και οι ανατροπές στα Εργασιακά, υπερδιπλασιάζεται το ποσοστό απολύσεων, μειώνεται κατά 50% η αποζημίωση λόγω απόλυσης, ο κατώτατος μισθός μειώνεται στα 590 ευρώ μεικτά, υπονομεύονται συνολικά οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Ο πρωθυπουργός στη διάρκεια του υπουργικού συμβουλίου εμφανίστηκε χτες ότι τα συγκεκριμένα μέτρα λαμβάνονται για να «εξασφαλιστούν οι συντάξεις στο μέλλον» και για να γίνει η «οικονομία μας πιο ανταγωνιστική»! Δηλαδή ομολογεί ότι οι συντάξεις και όλα τα εργασιακά δικαιώματα δίνονται βορά και στο μέλλον για την κερδοφορία του κεφαλαίου.

***************

Αναδημοσίευση από εδώ: Κόβονται για πάντα η 13η και 14η σύνταξη‎

Αστρίτης- Vipera berus!

Προς νέο πακέτο "μέτρων" προσανατολίζεται η Κυβέρνηση!

Διαβεβαιώσεις για την αντιλαϊκή της αποφασιστικότητα δίνει η κυβέρνηση με κάθε ευκαιρία στους "δανειστές" μας. Ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, σε συνέντευξη στη γερμανική εφημερίδα «Handelsbatt» σημείωσε ότι η Ελλάδα θα «ξεπεράσει τη δημοσιονομική κρίση χωρίς να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους». Τους διαβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να κάνει ρούπι πίσω από την απάνθρωπη πολιτική που έχει συμφωνήσει με την τρόικα και ακόμη ότι οι μεγαλοδανειστές και τα άλλα τρωκτικά δεν έχουν λόγο να ανησυχούν. Σε αυτό το πλαίσιο εμφανίζεται αισιόδοξος ότι η κυβέρνηση στα τέλη του 2010 θα έχει να επιδείξει καλύτερη δημοσιονομική κατάσταση και αυξανόμενους ρυθμούς αύξησης του παραγόμενου ΑΕΠ από τα μέσα του 2011. Να σημειωθεί ότι όλα τα παραπάνω δεν αρκούν στους «αγωνιούντες» δανειστές μας , που πιέζουν για νέα πακέτα άμεσα ανεξάρτητα των μέτρων που αφορούν το 2012 και το 2013. Στο μνημόνιο με την ΕΕ και το ΔΝΤ περιγράφονται ως άλλα «μη κατονομαζόμενα μέτρα», τα οποία ποσοτικοποιούνται στο αστρονομικό ύψος των 11 δισ. ευρώ!

Ένα «βίντεο» αφιερωμένο στην κα. Μπιρμπίλη και στον κ. Μωραΐτη!

Απάντηση στην Υπουργό "Περιβάλλοντος" Τίνα Μπιρμπίλη !

Οι σύγχρονοι τοκογλύφοι...

Του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ.κ.Ιεροθέου.

***********
Σε δύσκολες εποχές, όπως οι σημερινές, εμφανίζονται και διάφοροι τοκογλύφοι που εκμεταλλεύονται την ανημπόρια του λαού ή των λαών και πλουτίζουν χωρίς να έχουν μέσα τους κανένα αίσθημα αγάπης και συμπόνοιας για αυτούς που δυστυχούν.
1. Η τοκογλυφία ορίζεται ως ο δανεισμός χρημάτων με υψηλό επιτόκιο που συνήθως είναι παράνομο. Αυτό προκαλείται από συγκεκριμένα άτομα που εκμεταλλεύονται κάθε δύσκολη κατάσταση των συνανθρώπων τους. Μερικές φορές αυτό γίνεται και μέσα από τη λεγόμενη «νόμιμη» οδό, όταν οι τραπεζίτες προτρέπουν τους ανθρώπους να λαμβάνουν καταναλωτικά ή άλλα δάνεια, εκμεταλλευόμενοι την τάση τους για ευμάρεια, ευδαιμονία και εύκολο πλουτισμό. Στην τοκογλυφία μπορώ να εντάξω και τις λεγόμενες παγκόσμιες «αγορές» που ανεβάζουν τα επιτόκιά τους, τα λεγόμενα σπρεντς, εκμεταλλευόμενοι μερικές δύσκολες καταστάσεις που περνούν διάφορες χώρες. Δεν μπόρεσα να «χωνέψω» αυτόν τον όρο «αγορές» που παρουσιάζεται τόσο εύηχα, σαν να πρόκειται για τα γνωστά μας καταστήματα, από τα οποία προμηθευόμαστε τα αναγκαία για τον βίο μας! Οταν όμως σε αυτές τις παγκόσμιες «αγορές» της καπιταλιστικής κοινωνίας οι συζητήσεις γίνονται με «γεμάτο το πιστόλι πάνω στο τραπέζι», έστω κι αν αυτό λέγεται μεταφορικά, τότε δεν πρόκειται για συνηθισμένες αγορές, αλλά για συνομιλίες με ανθρώπους που κάνουν οικονομικά εγκλήματα, για να μη χρησιμοποιήσω έναν άλλον αγγλικό όρο.

2. Από πλευράς χριστιανικής η τοκογλυφία είναι ένα έγκλημα και ο τοκογλύφος είναι πράγματι ένας εγκληματίας, με κοινωνικό και αγγελικό πρόσωπο. Οι Πατέρες της Εκκλησίας ομίλησαν σκληρά και κατήγγειλαν την τοκογλυφία, όπως επίσης κατηγόρησαν με ισχυρές λέξεις τον τοκογλύφο που δρα στις ανθρώπινες κοινωνίες. Ο Μ. Βασίλειος χαρακτηρίζει τον τόκο «πονηρών γονέων, πονηρόν έκγονον». Περιγράφει με απαράμιλλο λόγο τη νοοτροπία του τοκογλύφου που προσφέρει στους ανθρώπους «δηλητήρια», και ομοιάζει με τους γιατρούς που αντί να θεραπεύουν τους αρρώστους, τους αφαιρούν και την ελάχιστη δύναμη που έχουν. Στη συνέχεια περιγράφει την κατάσταση του δανειζομένου, ο οποίος στην αρχή που παίρνει το δάνειο είναι χαρούμενος, γιατί επέτυχε τον σκοπό του, αλλά μετά ζει έναν εφιάλτη, ακόμη και στον ύπνο του, όταν πρόκειται να αποδώση το δάνειο. Ο δανειστής ομοιάζει με τον «σκύλο» που τρέχει στο θήραμά του, και ο δανειζόμενος αισθάνεται ως θήραμα που τρέμει τη συνάντηση αυτή. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος θεωρεί την τοκογλυφία ως «εσχάτην αναισχυντίαν», αφού ο τόκος είναι «διαβεβλημένος και κατηγορίας άξιος», πρόκειται για «ευπρόσωπον αρπαγήν, ευπροφάσιστον πλεονεξίαν». Θεωρεί ότι οι τόκοι ομοιάζουν με τα φίδια που κατατρώγουν τις ψυχές των δυστυχισμένων ανθρώπων περισσότερο από τα γνωστά δηλητηριώδη φίδια.

3. Υπάρχουν όμως και μερικοί άλλοι τοκογλύφοι που δεν εκμεταλλεύονται την οικονομική ανέχεια του λαού, αλλά τις ελπίδες και τις προσδοκίες του. Οι συνάνθρωποί μας ελπίζουν να ζήσουν σε μια κοινωνία όπου θα επικρατή η διαφάνεια, η αξιοκρατία, η κοινωνική δικαιοσύνη, η φιλανθρωπία, ο αλτρουισμός, η νοηματοδότηση του βίου κ.λπ., και όμως πολλές φορές διαψεύδονται από τα πράγματα, γιατί κάθε φορά εμφανίζονται διάφοροι «τοκογλύφοι» που εκμεταλλεύονται τις προσδοκίες των ανθρώπων, κατασπαράζουν τις ελπίδες και τα όνειρά τους. Τέτοιους τοκογλύφους βρίσκουμε συνεχώς δίπλα μας. Είναι οι θρησκευτικοί ηγέτες που εκμεταλλεύονται και κατασπαράζουν το λεγόμενο θρησκευτικό συναίσθημα του λαού, με διάφορους τρόπους, χειρότερους από το κοινό έγκλημα, γιατί στην περίπτωση αυτή σκοτώνουν την ψυχή των ανθρώπων. Είναι οι πολιτικοί άρχοντες που χρησιμοποιούν ως δολώματα διάφορες μαγικές λέξεις με τις οποίες κλέβουν την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων τους, όπως «μεταπολίτευση», «αλλαγή», «κάθαρση», «εκσυγχρονισμός», «επανίδρυση του κράτους» κ.λπ. Είναι λέξεις όπλα που σκότωσαν τις ελπίδες και τις προσδοκίες του λαού και τον οδήγησαν στην απόγνωση και στην έκφραση μεγάλου θυμού που ελπίζουμε να δράση θετικά στην κοινωνία μας. Το εκπληκτικό είναι ότι όλη αυτή τη διάψευση των ελπίδων, των προσδοκιών και των οραμάτων του λαού την προξένησαν μερικοί της ηρωικής γενιάς του Πολυτεχνείου, που όταν κλήθηκαν να κυβερνήσουν τον λαό, τον διέψευσαν. Και διερωτάται κανείς: πώς και γιατί καταπνίγονται τόσο ευγενικά οράματα, όπως της παιδείας, της ελευθερίας και της ευημερίας; Τα τελευταία σαράντα χρόνια αποκτήσαμε μια συμπεπυκνωμένη πείρα, αφού ζήσαμε διάφορες δικτατορίες, ήτοι στρατιωτικές, πολιτικές, ιδεολογικές, κοινωνικές, θρησκευτικές, σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας, γνωρίσαμε διάφορους «τοκογλύφους». Θα έπρεπε όλη αυτή η πείρα να μας διδάξη, να μας ανοίξη το μυαλό για να δούμε καθαρότερα τα πράγματα. Αν τώρα δεν διδαχθούμε από αυτή τη συμπεπυκνωμένη πείρα, τότε είμαστε άξιοι της τύχης μας. Η βασική πρόταση είναι να διδαχθούμε από όσα έγιναν, και κυρίως να απαξιώσουμε δημιουργικά τους ποικιλώνυμους και ποικιλότροπους τοκογλύφους του λαού, που σκοτώνουν τα οράματά του και τις προσδοκίες του. Ο καθένας θα πρέπει να αναλάβη τις ευθύνες του στο προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο που ζει. Και ας αρχίση το δημιουργικό έργο, όπως έχει γραφή εύστοχα, από τις προσεχείς εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση με το να αναδείξη τους κατάλληλους ηγέτες, πέρα από τις κομματικές επιλογές.

*************

Αναδημοσίευση από εδώ: Οι σύγχρονοι τοκογλύφοι

Δύο μύθοι για το χρέος!

Τα δύο τελευταία χρόνια ο αριθμός των ανέργων στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 150.000. Από 450.000 τον Μάρτιο 2008, προσέγγισε τις 600.000 τον Μάρτιο του 2010. Η ανεργία είναι στο 12%, ενώ η ανεργία των νέων στο 30%. Για να επανέλθουμε στην προτέρα κατάσταση, δηλαδή ένα ποσοστό ανεργίας γύρω στο 8% (για πλήρη απασχόληση ούτε λόγος), θα πρέπει να υπάρξει μια νέα δημόσια παρέμβαση, μιας και το κεφάλαιο θα συνεχίσει τη δική του απεργία, η οποία δεν πρόκειται να κριθεί παράνομη και καταχρηστική από κανένα δικαστήριο.
Όμως, μια νέα δημόσια παρέμβαση είναι κακό πράγμα και, κυρίως, σκοντάφτει στο Μνημόνιο, στο Σύμφωνο Σταθερότητας και στις εξυπνάδες του κ. Παπακωνσταντίνου και του κ. Λοβέρδου. Αντιθέτως, είναι καλό να κόψουμε 30% από το Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων, να διαλύσουμε το ασφαλιστικό, να έχουμε απλήρωτους τους καθηγητές και τους νοσηλευτές. Γιατί; Γιατί υπάρχουν δύο απαράβατοι κανόνες, μας λένε.
Πρώτον, διότι μια οικογένεια (και άρα ένα κράτος) δεν μπορεί να δαπανά περισσότερα απ’ όσα βγάζει και, δεύτερον, διότι μια αύξηση του χρέους υποθηκεύει το μέλλον των επόμενων γενεών. Φεσώνει δηλαδή τα εγγόνια μας. Πέσαμε εν ολίγοις σε διπλή ξέρα. Ή σε έναν διπλό μύθο, όπως ισχυρίζομαι σε αυτό το σημείωμα.
Ο πρώτος κανόνας φαίνεται να είναι αυτό που λέμε κοινή λογική, αλλά συστηματικά παραβιάζεται όταν τα νοικοκυριά δανείζονται για να εξυπηρετήσουν οποιεσδήποτε ανάγκες. Αυτός ο «κανόνας» μπάζει διπλά. Πρώτον, διότι το κρίσιμο δεν είναι το πόσα δανείζεται κάποιος, αλλά εάν το χρέος μπορεί να το εξυπηρετεί με βάση το εισόδημά του. Το δεύτερο έχει να κάνει με τη φύση και τη χρήση του χρέους. Με άλλα λόγια, τι κάνεις με τα λεφτά που δανείζεσαι; Κάνεις ακριβές διακοπές χρησιμοποιώντας πιστωτική κάρτα; Αγοράζεις ένα σπίτι με στεγαστικό δάνειο; Δανείζεσαι για να δημιουργήσεις υποδομές ή για να αγοράσεις όπλα και να κάνεις Ολυμπιάδες; Για να δημιουργήσεις απασχόληση ή για να κάνεις φοροαπαλλαγές στο μεγάλο κεφάλαιο, οι οποίες μετατρέπονται σε εισαγόμενα είδη πολυτελείας, σε χρέος του ελληνικού δημοσίου, μετοχές κ.λπ.;
Συμπέρασμα πρώτο. Το κρίσιμο δεν είναι το χρέος αυτό καθ’αυτό. Αλλά το μέγεθός του σε σύγκριση με το εισόδημα, οι όροι δανεισμού και η χρήση του.
Το δεύτερο επιχείρημα αποκρύπτει ότι κάποιων τα εγγόνια θα έχουν να λαμβάνουν από το δημόσιο χρέος, ενώ άλλων τα εγγόνια θα το επωμιστούν. Το χρέος δηλαδή και ως πηγή εισοδήματος, εκτός από υποχρέωση. Η προφανής εξαίρεση είναι το χρέος που διακρατείται από μη κατοίκους της Ελλάδας. Στην περίπτωση αυτή είναι όντως αλήθεια ότι οι μελλοντικές γενιές θα καταβάλουν τόκους σε ξένους κατόχους χρέους. Αλλά η βασική αιτία αυτής της κατάστασης είναι το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, δεν είναι το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Όταν πληρώνουμε περισσότερα για εισαγωγές απ' όσα λαμβάνουμε από τις εξαγωγές οι ξένοι είναι εφοδιασμένοι με χρήμα που μπορεί να επενδυθεί σε εγχώρια περιουσιακά στοιχεία και δημόσιο χρέος.
Συμπέρασμα δεύτερο. Εδώ δεν έχουμε μια αδικία γενεών αλλά ένα ζήτημα καθαρά διανεμητικό. Εάν κάποιων τα εγγόνια, που θα φορολογηθούν στο μέλλον για να εξυπηρετηθεί το χρέος, είναι πιο φτωχά από τα εγγόνια που θα εισπράττουν τους τόκους, η κατανομή των εισοδημάτων θα γίνει ακόμα πιο άνιση. Σε κάθε περίπτωση το μέλλον των επόμενων γενεών υποθηκεύεται όταν καλούνται να μπουν σε μια αγορά εργασίας που είναι ζούγκλα και με μηδενική προοπτική σύνταξης.
Η αριστερά πρέπει αυτό τον διπλό μύθο να τον αμφισβητήσει, να τον υπονομεύσει και να τον κλονίσει συστηματικά. Αλλιώς, μονίμως και εμφατικά, θα κάμπτονται τα επιχειρήματά της υπέρ των δημόσιων επενδύσεων, των δημόσιων νοσοκομείων, των δημόσιων σχολειών, του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος και εν δυνάμει υπέρ οποιασδήποτε δημόσιας παρέμβασης. Και θα μας στριμώχνουν συντηρητικές και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις που υποσχέθηκαν μείωση των ελλειμμάτων και χρεών καταφέρνοντας ακριβώς το αντίθετο.

Νίκος Παππάς.

**************

Αναδημοσίευση από εδώ: Δύο μύθοι για το χρέος

Κύμα «νεόπτωχων» φέρνει η κρίση!

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΡΕΥΝΩΝ:

«Η οικονομική κρίση κάνει τους φτωχούς φτωχότερους στη χώρα μας».

Αυτή είναι μια από τις διαπιστώσεις που έκαναν οι ερευνητές του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) στην έκδοση «Το Κοινωνικό Πορτρέτο της Ελλάδας 2010», η οποία παρουσιάστηκε χθες.

Στόχος των συγκεκριμένων μελετών είναι η σκιαγράφηση των πρόσφατων οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων στη χώρα μας, από το 2008 έως τις αρχές του 2009. «Πρόκειται για έναν τόμο- ανατομία της φτώχειας. Κι αυτό που θα πρέπει να τονιστεί είναι ότι με τα νέα δεδομένα η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός δεν αφορούν πια μια μικρή μερίδα πολιτών στην Ελλάδα» σημείωσε ο αντιπρόεδρος του ΕΚΚΕ καθηγητής Θωμάς Μαλούτας. Εξαιτίας της οικονομική κρίσης, όπως επισήμαναν οι ερευνητές, η κατάσταση των φτωχών θα χειροτερέψει, ενώ θα επηρεαστούν πλέον κι άλλες κοινωνικές κι εργασιακές ομάδες, όπως είναι οι χαμηλόμισθοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, αλλά και οι οικογένειες, στις οποίες εργάζεται μόνο ένα μέλος. «Αυξάνεται δηλαδή ο κίνδυνος φτώχειας» τόνισε ο κ. Διονύσης Μπαλούρδος, αναπληρωτής διευθυντής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Πολιτικής του ΕΚΚΕ.

Μάλιστα, χτες δημοσιεύθηκαν και τα στοιχεία του Ευρωβαρόμετρου με θέμα τον κοινωνικό αντίκτυπο της κρίσης στις χώρες- μέλη της Ε.Ε., σύμφωνα με τα οποία 4 στους 10 Ελληνες δηλώνουν ότι δίνουν καθημερινά αγώνα για να πληρώνουν τους λογαριασμούς του νοικοκυριού. Το αντίστοιχο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ξεπερνά το 15,1%.

Παράλληλα, αυξάνεται το ποσοστό της παιδικής φτώχειας, φτάνοντας το 23,3%. Σύμφωνα με στοιχεία του 2007, περίπου 449.000 παιδιά, ηλικίας έως 17 ετών διαβιούν σε φτωχά νοικοκυριά. «Η παιδική φτώχεια έχει πάψει πια να αποτελεί φαινόμενο συγκεκριμένων χωρών», τόνισε ο πρόεδρος της UΝΙCΕF κ. Λάμπρος Κανελλόπουλος.

Νέα τάξη εργαζομένων.

Η οικονομική κρίση επηρέασε την αγορά εργασίας την περίοδο 2008-2009: αυξήθηκε ο αριθμός των μακροχρόνια ανέργων, μειώθηκε σημαντικά η απασχόληση των ανδρών σε όλες τις ηλικίες, ενώ αυξήθηκε η μερική απασχόληση. «Ενας στους τρεις νέους είναι στατιστικά άνεργος, ενώ το ποσοστό ανεργίας των πτυχιούχων αυξάνεται. Τα τελευταία 15 χρόνια 600.000 νέοι πήραν πτυχίο ή μεταπτυχιακό. Οι θέσεις που δημιουργήθηκαν ήταν 250.000, οι περισσότερες μάλιστα στο Δημόσιο. Αυτόματα δηλαδή, μένουν εκτός αγοράς εργασίας 350.000» τόνισε ο κ. Ηλίας Κικίλιας, διοικητής του ΟΑΕΔ. Ωστόσο, σύμφωνα με τους ερευνητές, η κρίση δημιούργησε και μια νέα μορφή εργαζομένων, το επισφαλές εργατικό δυναμικό. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ερευνήτρια Αλίκη Μουρίκη στην έκδοση, πρόκειται για απασχολούμενους σε εταιρείες προσωρινής απασχόλησης, οι οποίες «νοικιάζουν» ή «δανείζουν» σε επιχειρήσεις- πελάτες τους εργαζόμενους αλλά και για εργαζομένους με σύμβαση έργου ή μπλοκάκι.

Η φτώχεια δημιουργεί ανισότητες και στην υγεία.

«Η φτώχεια λοιπόν είναι παράγοντας που επιβαρύνει τα προβλήματα υγείας. Πρόκειται για μια αλληλοτροφοδοτούμενη διττή σχέση» δήλωσε ο ομότιμος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου Ηλίας Κατσούλης. Η οικονομική κρίση όμως επιβαρύνει τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία των χρηστών ναρκωτικών ουσιών. Σύμφωνα με τα ετήσια στατιστικά στοιχεία που παρουσίασαν χτες οι υπεύθυνοι του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ), 3.182 χρήστες κατέφυγαν πέρυσι στα συμβουλευτικά κέντρα και 515 μετά την ολοκλήρωση της θεραπευτικής τους αγωγής ενσωματώθηκαν στην κοινωνία. Οπως τόνισε ο διευθυντής του ΚΕΘΕΑ κ. Χαράλαμπος Πουλόπουλος, ήδη οι πρώτες επιπτώσεις της κρίσης έχουν εμφανιστεί στους χρήστες, οι περισσότεροι από τους οποίους προσπαθούν να επανενταχθούν κοινωνικά.

***********

Αναδημοσίευση από εδώ: Κύμα «νεόπτωχων» φέρνει η κρίση

Οικολογική καταστροφή στον Αραχθο!

ΤΟΝΟΙ ΜΑΖΟΥΤ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ!

Η διαρροή έγινε από δεξαμενή εγκαταλελειμμένου χυμοποιείου πορτοκαλιών στη Γραμμενίτσα Αρτας. Πυρετωδώς εργάζονται εδώ και τρεις ημέρες ειδικά συνεργεία απορρύπανσης!

Ανυπολόγιστη καταστροφή στον Αραχθο από 2 τόνους μαζούτ που διέρρευσαν από εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο στη Γραμμενίτσα Αρτας.
Εδώ και τρεις μέρες ξεκίνησε η διαδικασία απορρύπανσης από εξειδικευμένη εταιρεία, οι υπάλληλοι της οποίας συλλέγουν το μαζούτ από το νερό και το συγκεντρώνουν σε βαρέλια για να το απομακρύνουν.
«Το τοξικό μαζούτ εγκλωβίστηκε σε ένα σημείο από όπου διέρχεται το δίκτυο άρδευσης του κάμπου της Αρτας και είναι ευτύχημα που δεν πέρασε μέσα σε αυτό. Δόθηκε μεγάλος αγώνας για να αποτραπεί μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή», δήλωσε ο καθηγητής Χημείας και νεοεκλεγείς πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Τριαντάφυλλος Αλμπάνης, ο οποίος βρίσκεται καθημερινά στο σημείο της καταστροφής με την ιδιότητα του προέδρου του Φορέα Διαχείρισης του Αμβρακικού.Η διαρροή έγινε από το χυμοποιείο πορτοκαλιών «Εσπερίδα», το οποίο εδώ και 13 χρόνια δεν λειτουργεί, παραμένει όμως άγνωστο γιατί οι ιδιοκτήτες του δεν απομάκρυναν τις δεξαμενές με μαζούτ, η συγκεκριμένη από τις οποίες είναι χωρητικότητας πάνω από 20 τόνους.
Αγνωστο είναι επίσης αν η διαρροή οφείλεται σε δολιοφθορά ή σε τυχαίο γεγονός, με την πρώτη εκδοχή να συγκεντρώνει μεγάλες πιθανότητες. Αυτό πάντως θα διερευνηθεί μόλις ολοκληρωθεί ο καθαρισμός του νερού.
Στο σημείο υπάρχει φράγμα της ΔΕΗ, η οποία διέκοψε για 24 ώρες μέσα στο Σαββατοκύριακο τη λειτουργία του, προκειμένου να σταματήσει η ροή του νερού στο ποτάμι και να μη φύγει το μαζούτ στον Αμβρακικό Κόλπο, οπότε και δεν θα μπορούσε να ελεγχθεί και να συλλεγεί. «Δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς σε μια κηλίδα που μπορεί να μολύνει τον Αμβρακικό, που μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στις καλλιέργειες, όχι μόνο με το πότισμα, αλλά και με τα στεροειδή απόβλητα που έχουν τα πετρελαιοειδή», δήλωσε ο νομάρχης Αρτας, Γιώργος Παπαβασιλείου.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το μεγαλύτερο μέρος του μαζούτ έχει ήδη μαζευτεί και απομακρύνθηκε, ενώ μέσα στις επόμενες μέρες το ποτάμι θα είναι και πάλι τελείως καθαρό και το δίκτυο άρδευσης θα λειτουργήσει κανονικά. Τη ρύπανση εντόπισαν κάτοικοι της περιοχής όταν είδαν μια μεγάλη κηλίδα στο νερό και ειδοποίησαν τις Αρχές.
Η διαρροή σημειώθηκε στις αρχές της περασμένης εβδομάδας και έγινε ορατή τουλάχιστον τέσσερις μέρες μετά, γεγονός που σημαίνει ότι το μαζούτ μπόρεσε να εξαπλωθεί σε μια μεγάλη ακτίνα.
ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ
Αναδημοσίευση από εδώ: Οικολογική καταστροφή στον Αραχθο

***********

******************

Να φύγουν οι δεξαμενές καυσίμων τώρα απο τον Αμβρακικό Κόλπο!

Η διαρροή μαζούτ από το εργοστάσιο ΕΣΠΕΡΙΔΑ στον Άραχθο πρέπει να μας αφυπνίσει και να αντιδράσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ σ αυτούς τους πολιτικάντηδες γύρω από τον Αμβρακικό που θέλουν να μας κρατούν «κοιμισμένους».Η σοφή λαϊκή παροιμία λέει ... «κάλλιο το προλαμβάνειν ή το θεραπεύειν» και η σημερινή κυβέρνηση πρέπει να κάνει την υπέρβαση και να απομακρύνει τις δεξαμενές καυσίμων ΤΩΡΑ αν θέλει να κάνει τη διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία, η οποία μας χάϊδευε τα αυτιά υποσχόμενη ότι θα φύγουν οι δεξαμενές καυσίμων και θα εισέρχονται μόνο δυπύθμενα δεξαμενόπλοια στον Κόλπο και με την ΚΥΑ που θεσμοθέτησε νομιμοποίησε δεξαμενές καυσίμων 300 κυβικών μέτρων (300.000 λίτρα) και δεν έθεσε καν τον όρο να εισέρχονται μόνο δυπύθμενα δεξαμενόπλοια, οπότε στον Αμβρακικό σήμερα εισέρχεται όποιο σαπιοκάραβο θέλει.Η ευθύνη των κυβερνώντων του ΠΑΣΟΚ σε μια ενδεχόμενη οικολογική καταστροφή από τις δεξαμενές καυσίμων ή τα δεξαμενόπλοια θα είναι τεράστια και δεν πρέπει να πιαστεί «ΟΜΗΡΟΣ» από τα οικονομικά συμφέροντα ολίγων τοπικών στελεχών του.Η τοποθέτηση του Νομάρχη Άρτας για την διαρροή μας προκαλεί δέος, όταν λέει ότι δεν ήταν δική του αρμοδιότητα, αλλά ανέλαβε πρωτοβουλία από μόνος του. Επιτέλους ποιος είναι ο αρμόδιος σ αυτό τον τόπο. Σχεδόν όλες οι βιομηχανίες της περιοχής μας χρησιμοποιούν μαζούτ ως καύσιμη ύλη, παρότι βρίσκονται εντός των ζωνών του Εθνικού Πάρκου, ακόμη και τα τυροκομεία, που όταν λειτουργούν τους καυστήρες τους ντουμανιάζουν όλες οι γύρω περιοχές με όλες τις επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων που προκαλούν οι διοξίνες από τους καπνούς.Πολλές επιχειρήσεις της περιοχής διοχετεύουν ακατέργαστα τα υγρά τους απόβλητα στις τάφρους και τα ποτάμια τις νυκτερινές ώρες (όταν δεν λειτουργούν οι υπηρεσίες) και η νομοθεσία απαιτεί επαυτοφόρω εντοπισμό ρύπανσης για να επιβληθούν κυρώσεις. Από το 2004 ζητάμε ακόμη και σήμερα τακτικούς και εκτάκτους ελέγχους εφαρμογής των περιβαλλοντικών όρων όλων των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη λεκάνη απορροής του Αμβρακικού για να προλαμβάνονται κρούσματα ρύπανσης. Οι νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις και των τριών νομών δεν έχουν επιβάλλει και υλοποιήσει κανένα πρόστιμο για μη εφαρμογή περιβαλλοντικών όρων την τελευταία δεκαετία ,οπότε υπάρχει μια άτυπη ασυλία στην παρανομία.Στην προκειμένη περίπτωση ο ιδιοκτήτης της ΕΣΠΕΡΙΔΑΣ ομιλεί για δολιοφθορά και με μια μήνυση κατ αγνώστων επιδιώκει άφεση αμαρτιών και έτσι «ούτε γάτος ούτε ζημιά». ΕΛΛΑΣ το μεγαλείο σου, βασίλεμα δεν έχει!!!!!!

Παύλος Χαραλάμπους
Πρόεδρος Ενεργών Πολιτών Περιοχής Αμβρακικού.

Δεν αποφασίζουν, απλώς διατάζουν!

Του Παντελή Μπουκάλα.

Στην Ισπανία οι κυβερνώντες επέβαλαν με βασιλικά διατάγματα τα σκληρά μέτρα τους. Στην Αγγλία την ανάγκη της λιτότητας την κήρυξε, στο τελετουργικό που έχει κληροδοτήσει η εκεί παράδοση, η βασίλισσα, για τη μεγαλειότητα της οποίας, προφανώς, όσα διάβαζε ήταν άδεια από οποιοδήποτε απτό νόημα. Για τον ηγεμόνα Μπερλουσκόνι και τον αυτοκρατορικών φαντασιώσεων Σαρκοζί δεν τίθεται πρόβλημα: η αγωνία τους αφορά αποκλειστικά τις συνέπειες των εξαγγελιών τους στη δημοτικότητά τους, άρα και τα νέα επικοινωνιακά τεχνάσματα που οφείλουν να επινοήσουν.

Εμείς όμως εδώ, και μολονότι ορισμένοι κακεντρεχείς επιμένουν πως η δημοκρατία μας τείνει να εκφυλιστεί σε ονομαστικώς κληρονομική, ούτε βασιλιά ή βασίλισσα διαθέτουμε ούτε καβαλιέρε ή κατά φαντασίαν αυτοκράτορα. Εμείς είμαστε η χώρα της «ανοιχτής διακυβέρνησης» (και δη της ηλεκτρονικής, για την οποία συστήσαμε ολόκληρο υπουργείο, προς αποθέωση της νεωτερικότητας του φαίνεσθαι). Είμαστε η χώρα του «κοινωνικού διαλόγου», αφού παρέχουμε στους αδύναμους «εταίρους» το δικαίωμα να συμφωνήσουν ή κατά 99% με τις προτάσεις μας ή κατά 100%.

Είμαστε η γενέτειρα των «ανοιχτών στον λαό υπουργικών συμβουλίων», οι κοπιώδεις εργασίες των οποίων λήγουν μόλις αποσυρθούν οι κάμερες που καλούνται για να καταγράψουν τον πρωθυπουργικό μονόλογο και τα υποτακτικά υπουργικά χαμόγελα. Και είμαστε βέβαια η κοιτίδα της «άμεσης δημοκρατίας» (αμεσοδημοκρατικά δεν έλαβε το δακτυλίδι ο κ. Γ. Παπανδρέου τω καιρώ εκείνω;) και ο παράδεισος της αξιοκρατίας· δεν μας πήρε ένα εξάμηνο ο ενδελεχής έλεγχος των διαδικτυακών βιογραφικών ώσπου να πιστοποιήσουμε ότι οι καλύτεροι για γενικοί γραμματείς υπουργείων είναι όσοι και πρέπει και συμφέρει να είναι οι καλύτεροι, δηλαδή οι δικοί μας;

Οπότε; Οπότε ούτε με βασιλικά διατάγματα ή διαγγέλματα κυβερνούμε ούτε την απεχθή φόρμουλα «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» ενστερνιζόμαστε, για τον απλό λόγο ότι δεν αποφασίζουμε εμείς. Αλλοι αποφασίζουν, οι συντάκτες του μνημονίου, οι επιτηρητές μας.

Το αποσαφήνισε άλλωστε στη Βουλή η κυβέρνηση, όταν ψηφιζόταν το εν λόγω παρασύνταγμα. Το αποσαφήνισε εκ νέου όταν έσπευσε να νομιμοποιήσει τη μέθοδο των «υπουργικών αποφάσεων» (λόγω του «επείγοντος χαρακτήρα» των πραγμάτων...), διά των οποίων ο κ. Λοβέρδος δικαιούται να ρυθμίζει τη μοίρα μας ερήμην της Βουλής και κατόπιν να περιφέρεται στα κανάλια για να ανακουφίζεται αυτοψυχαναλυόμενος δημοσίως. Και το ξεκαθάρισε τελεσίδικα με το προεδρικό διάταγμα για τα εργασιακά, με το οποίο ανατρέπεται βιαιότατα η κοινωνική δομή. Αλλά πού το πρόβλημα; Οι διαμαρτυρόμενοι μπορούν πάντοτε να στέλνουν τις ενστάσεις τους στο open government.pasok.gr. Θα ληφθούν σοβαρά υπόψη.

*********

Αναδημοσίευση από εδώ: Δεν αποφασίζουν, απλώς διατάζουν

Καινούργια Κατοχή λοιπόν;

Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου, που δημοσιεύτηκε χτες, 4.5.2010, στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της Μυτιλήνης.

Το άκουσα κι ακόμα δεν το πιστεύω. Στην εκπομπή του «Mega», στις 29 Απριλίου, ο γεν. γραμματέας της ΑΔΕΔΥ στην εκπομπή του γνωστού τηλεπαρουσιαστή Χατζηνικολάου είπε ότι σαν ρώτησε τον πρωθυπουργό της χώρας πώς θα ζήσουν οι συνταξιούχοι των 500 και 600 ευρώ τώρα που θα χάσουνε την 13η και 14η σύνταξη, αυτός του απάντησε:«Για το θέμα αυτό να ρωτήσετε την αντιπροσωπεία της “τρόικας”, αυτοί θα σας πουν!».

Κάπως έτσι είχε απαντήσει, τον Δεκέμβριο του 1942, αν δεν κάνω λάθος, ο «Κουίσλινγκ» πρωθυπουργός Λογοθετόπουλος, όταν τον ρώτησε ο πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού πού θα βρεθούν τρόφιμα για τους πεινασμένους:«Ρωτήστε επ’ αυτού τον κύριο Άλτενμπουργκ.»

Τότε δεν υπήρχε «τρόικα», γιατί οι δυνάμεις κατοχής ήτανε δύο και όχι τρεις. Έτσι κουμάντο κάνανε από μέρους των Γερμανών ο Άλτενμπουργκ και από μέρος των Ιταλών ο Γκίζι. Τώρα έχουμε τρεις δυνάμεις κατοχής: Την Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ελληνιστί Κομισιόν), το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα. Δεν μας κατέχουν στρατιωτικά, αυτά είναι πράγματα δαπανηρά, ξεπερασμένα και επικίνδυνα (βλέπε Ιράκ και Αφγανιστάν), αλλά μας έχουν υποδουλώσει οικονομικά.

Να το πάρουμε λοιπόν απόφαση. Είμαστε υπό κατοχήν. Δεν είναι και τόσο φοβερό όσο ακούγεται. Θυμάμαι πως στη Μυτιλήνη η έλευση των Γερμανών ήταν αναίμακτη και δε βρήκε καμμιά αντίσταση. Τις πρώτες μάλιστα βδομάδες οι «γερμανόφιλοι» πανηγύριζαν.«Είδες που φοβόσουνα; Ήρθαν οι Γερμανοί και δεν άνοιξε ρουθούνι. Επιτέλους, θα μας βάλουν σε κάποια τάξη και θα μας φέρουν τη γερμανική τεχνολογία», έλεγε στον πατέρα μου ένας φίλος του, καλός μαιευτήρας (στην κλινική του γεννήθηκα) και παλιός αριστερός, που κατόπιν μεταλλάχθηκε σε ναζιστή!Πράγματι, πολύ σύντομα μας εξασφάλισαν την τάξη και την ησυχία του νεκροταφείου. Όσο για τη γερμανική τεχνολογία, την ξέχασαν κάπου στη Βαυαρία. Στη Λέσβο, πάντως, η Αντίσταση ξεκίνησε αθόρυβα και από την αρχή έριξε το βάρος της στην αντιμετώπιση του λιμού και στην τόνωση του ηθικού του κόσμου. Άρχισε η οργάνωση συσσιτίων σε κάθε σχολείο και κάθε γειτονιά, δημιουργήθηκαν καταναλωτικοί συνεταιρισμοί σε κάθε υπηρεσία και οργανισμό, ενώ παράλληλα μοιράζονταν ταχτικά τα δελτία ειδήσεων των ραδιοσταθμών του Λονδίνου, του Καΐρου και της Μόσχας, που οι αντιστασιακοί πιάνανε στα παράνομα ραδιόφωνά τους και τα πολυγραφούσαν.Ενώ στην Αθήνα οι Γερμανοί είχαν σφραγίσει τα ραδιόφωνα, ώστε να πιάνουν μόνο Αθήνα και Μπρεσλάου, στη Λέσβο προτίμησαν να κατάσχουν τα, λίγα άλλωστε, ραδιόφωνα που υπήρχαν στα σπίτια. Τα οποία, το σωστό να λέγεται, τα φύλαξαν με τη γνωστή γερμανική τάξη και μεθοδικότητα στις αποθήκες Πετροπούλου, από όπου τα πήραμε με την Απελευθέρωση. Οι αντιστασιακοί, πάντως, είχαν εξασφαλίσει δικά τους ραδιόφωνα, είτε γιατί τα είχαν κρύψει εγκαίρως, είτε γιατί τα φτιάξανε μόνοι τους. Ο πατέρας μου, να πούμε, ικανότατος ερασιτέχνης, είχε φτιάξει ένα ραδιόφωνο που λειτουργούσε χωρίς μεγάφωνο, με ακουστικά, χρησιμοποιώντας για σασί ένα ξύλινο σκαμνί, που ο Χαράλαμπος ο Κανόνης το ονόμασε «ο τρίπους της Πυθίας».

Πολύ σύντομα, καθώς μάλιστα φάνηκε πως οι Γερμανοί τελικά θα χάνανε τον πόλεμο, δημιουργήθηκε γύρω από τους συνεργάτες τους και τους θερμότερους υμνητές τους αληθινό κενό.

Φυσικά η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, αλλά πιστεύω πως κάπως έτσι θα ξεκινήσει η Αντίσταση στην κατοχή της τρόικας. Γιατί μη φαντάζεστε πως θα το βάλουν κάτω οι Έλληνες. Θα αρχίσουν δε με την αποδοκιμασία και την προπηλάκιση των πρωταιτίων της απίστευτης διαφθοράς και κατασπατάλησης των χρημάτων των φορολογουμένων, που έγιναν τα τελευταία δέκα τουλάχιστον χρόνια.

Παράλληλα με τις αναπόφευκτες διαδηλώσεις και συλλαλητήρια, που θα γίνονται κάθε τόσο, θα αρχίσουν δικαστικοί αγώνες, για να καθίσουν επιτέλους στο σκαμνί οι κλέφτες, οι «μασκαράδες κι οι απατεώνες», που λέει κι ο Βάρναλης – να διαβάζετε ποίηση, κάνει καλό. Αφού οι κυβερνώντες δε δείχνουν μεγάλο ζήλο για να τους παραπέμψουν αυτοί, θα το κάνουν οι πολίτες. Όπως διάβασα, διαπρεπής νομομαθής απέδειξε πως ορισμένα εγκλήματα κλοπής του δημοσίου χρήματος ούτε παραγράφονται ούτε ισχύει γι’ αυτά ο σκανδαλώδης νόμος «περί ευθύνης υπουργών». Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από αυτά.Το παρήγορο είναι πως η Ελλάδα σε ανάλογες περιπτώσεις αποτέλεσε τιμητική εξαίρεση. Οι αιμοσταγείς δικτατορίες της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Χιλής και της Αργεντινής καταργήθηκαν μεν αλλά κανένας, όχι μόνο οι πρωταίτιοι, αλλά και οι δευτερεύοντες συνεργοί, δεν έπαθε το παραμικρό. Του Φράνκο μάλιστα υφίσταται και μνημείο, κοντά στη Μαδρίτη, ενώ του Πινοτσέτ το διάδοχο δημοκρατικό καθεστώς τού έκανε επίσημη κηδεία! Σε μας ο Παπαδόπουλος, ο Αγγελής και δε θυμάμαι ποιος άλλος ακόμα, πέθαναν στη φυλακή, ενώ ο Ιωαννίδης και ο Ντερτιλής εξακολουθούν να είναι μέσα.Κατοχή λοιπόν έχουμε, αλλά κι αυτή θα περάσει.

**********

Αναδημοσίευση από εδώ: Καινούργια Κατοχή λοιπόν;

Κατοχικό αποτύπωμα...

Κάτι ξεφεύγει μονίμως από τους υπερασπιστές της κυβερνητικής πολιτικής που επικαλούνται την κατάσταση έκτακτης ανάγκης και τον εκβιασμό των δανεισμών για να δικαιολογήσουν τα πρωτοφανή κυβερνητικά μέτρα: η νέα κυβέρνηση παρέλαβε μεν μια προβληματική οικονομία, αλλά με τους χειρισμούς της μετέβαλε το πρόβλημα σε αδιέξοδο και βρόχο...
Δεν αξιοποίησε καμμία από τις υπαρκτές δυνατότητες που είχε στη διάθεσή της (επείγον αίτημα για χρονική επιμήκυνση των προθεσμιών για το χρέος, με ταυτόχρονη αίτηση για χαμηλότοκο δανεισμό, και όλα αυτά νωρίς -από τον Οκτώβριο ακόμα- καθιστώντας σαφές στους εταίρους ότι υπήρχε κίνδυνος χρεωκοπίας, όπερ σημαίνει για τους ίδιους και τις τράπεζές τους άμεσο κίνδυνο μεγάλων απωλειών)... Ομως αυτά φαντάζουν συμπεριφορές από άλλον πλανήτη, όταν μιλάμε για «δεδομένους», οι οποίοι το μόνο που είχαν στο μυαλό τους ήταν πώς θα συμβιβάσουν τον ασύστολο προεκλογικό λαϊκισμό τους («Λεφτά υπάρχουν», αυξήσεις κ.ά.), με τη μετεκλογική αδυναμία να υλοποιηθούν οι εξαγγελίες... Αλλά μήπως κινήθηκαν με συνέπεια έστω στο πλαίσιο των δικών τους επιλογών; Εσπευσαν από την πρώτη στιγμή να εξαγγείλουν και να εφαρμόσουν τα μέτρα που κατά τη γνώμη τους θα έβγαζαν τη χώρα από το αδιέξοδο; Οχι, βέβαια... Με διαρκώς αλληλοαναιρούμενες δηλώσεις, με διαβεβαιώσεις ότι θα υλοποιηθεί το... προεκλογικό πρόγραμμα και με ταξίδια εντυπώσεων, πέρασαν κρίσιμοι μήνες μέχρι να δοθεί το πράσινο φως για την ενίσχυση. Εν τω μεταξύ, το κλίμα που είχε δημιουργηθεί (πρωτίστως με δηλώσεις του πρωθυπουργού περί χρεωκοπίας κ.λπ.) εκτίναξε στα ύψη τα spreads και διαμόρφωσε διεθνώς την εικόνα μιας χώρας-επαίτη, η οποία θα ζει εφεξής επιτηρούμενη και πλήρως εξαρτημένη. Οπως και έγινε... Μάρτυς αδιάψευστος το Μνημόνιο, αυτό το φρικώδες κατοχικό αποτύπωμα, αιώνιο στίγμα για τον Γ. Παπανδρέου και τους ποικιλώνυμους υποστηρικτές του.

****Οι μετανάστες που φεύγουν, τα μαγαζιά που κλείνουν, οι άνεργοι που πληθαίνουν, ο φόβος που σκιάζει τη χώρα. Και μια σιωπή παγερή, όπως στις καουμπόικες ταινίες πριν από το πιστολίδι...

Γιάννης Τριάντης.

*************

Αναδημοσίευση από εδώ: Κατοχικό αποτύπωμα

Ανδρέας Λοβέρδος - Βασιλικότερος Όλων!

Στο όριο της γραφικότητας παραπαίει τον τελευταίο καιρό ο υπουργός Απασχόλησης κ. Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος, προκειμένου να υπερασπιστεί την αναγκαιότητα των μέτρων που του επεβλήθησαν από την τρόικα, έχει πάρει σβάρνα τα κανάλια και πότε μυξοκλαίει και πότε φωνάζει κι επιτίθεται σε όλους όσοι δικαιολογημένα μιλούν για λαίλαπα εις βάρος εργαζομένων, συνταξιούχων.
Είπαμε, αγαπητέ, μετά την παραλαβή του συγκεκριμένου υπουργείου και ειδικά μετά την υπογραφή του Μνημονίου ουδέν ελαφρυντικό αναγνωρίζεται...
Στον κ. Λοβέρδο αφιερωμένο εξαιρετικά το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι σε στίχους Νίκου Γκάτσου: «Πού το πάνε το παιδί χελιδόνι σε κλουβί / πού το πάνε το παλικάρι κάθε νύχτα με φεγγάρι / πού το πάνε - τι του λένε» (το ΔΝΤ) και τα συντρόφια του το κλαίνε...

ΥΓ) Μπροστά πηγαίνει ο υπουργός και πίσω ο γραμματέας. Στα βήματα του υπουργού κι ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Απασχόλησης κ. Ροβέρτος Σπυρόπουλος, ο οποίος έχει πιάσει κι αυτός στασίδι στα κανάλια και προσπαθεί να μας πείσει ότι οι εργασιακές αλλαγές δεν είναι δα και τίποτε τρομερό. Οσο για το πετσόκομμα της αποζημίωσης, αυτό το έκαναν για να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις να πάρουν νέους ανθρώπους! Μωρέ τ' ακούνε αυτά που μας λένε;

******

Αναδημοσίευση από εδώ: 9+1 άνθη

Άνθρωπος, Φύση και Ηθική!

Η εικόνα που έχουμε για την "Φύση", δεν είναι τίποτε άλλο παρά η υποκειμενοποιημένη αντίληψη για τον "κόσμο" γύρω μας! Ακόμα και οι Επιστήμες που έχουμε αναπτύξει συλλογικά ως Ανθώπινο Είδος, εμπεριέχουν αυτό το στοιχείο της "υποκειμενοποίησης"! Βλέπουμε, αναλύουμε, ερμηνεύουμε και εξηγούμε την Φύση και τα Φυσικά Φαινόμενα, καθαρά "εγωκεντρικά" ( σε επίπεδο ατομικό) και "ανθρωποκεντρικά" (σε επίπεδο κοινωνικό)! Και αυτή η καθαρά "υποκειμενική" αντίληψη του Κόσμου γύρω μας είναι που μας εμποδίζει να δούμε την Φύση ως Σύνολο, και μέσα σ'αυτήν τον δικό μας "ρόλο" είτε ως Ατόμων είτε συλλογικά ως Ανθρωπότητα συνολικά! Αν μπορούσε να "ξεφύγουμε" από τα χωροχρονικά όρια στα οποία μας δεσμεύει η Φύση μας ( ως άτομα και ως είδος) τότε η εικόνα για τον Κόσμο γύρω μας θα ήταν πολύ πιο διαφορετική: είτε αυτή αφορά το ατομικό και κοινωνικό μας περιβάλλον, είτε όλο το Σύμπαν! Από μια τέτοια οπτική γωνία θα μπορούσαμε να "δούμε"το Σύμπαν να υπάρχει τρισεκατομμύρια χρόνια χωρίς την Γη, την Γη να υπάρχει εκατομμύρια χρόνια χωρίς Ανθρώπους, την Ανθρωπότητα να υπάρχει χιλιάδες χρόνια χωρίς εμάς . Η εξελικτή διαδικασία που οδήγησε και στην δική μας ατομική ύπαρξη υπάρχει και θα υπάρχει και χωρίς εμάς! Θα μπορούσε να είχε υπάρξει και χωρίς να οδηγήσει απαραίτητα και στην δική μας ύπαρξη είτε ως ατόμων, είτε ως είδους! Παρόλα αυτά υπάρχουμε- και την Ύπαρξη μας αυτή πρέπει να την δούμε ως αποτέλεσμα μιας καθαρά "φυσικής" διαδικασίας όπου το τυχαίο και η αναγκαιότητα, αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοαναιρούνται! Ακόμη και οι "νόμοι" που καθορίζουν αυτήν την διαδικασία εξελίσσονται, αλλάζουν ή και ανατρέπονται "ακολουθώντας" την ροή της διαδικασίας αυτής! Η Φυσική αυτή εξελικτική διαδικασία καθορίζει πρωτογενώς και την σχέση μας με την ίδια την Φύση! Και με την οπτική αυτή ως Φύση δεν πρέπει να "περιγράφουμε" μόνο το Φυσικό Περιβάλλον του Πλανήτη μας, αλλά ότι έχει να κάνει με την ίδια την ύπαρξη της Ύλης και της Ενέργειας. Στην ολότητα της Φύσης πρέπει να εντάσσουμε τα πάντα: από την ύλη σε υποατομικό επίπεδο έως τον συμπαντικό χωρόχρονο, και από τους "νόμους" που καθορίζουν την σχέση Ύλης και Ενέργειας, έως τους "νόμους" που καθορίζουν την Εξέλιξη της οργάνωσης των Ανθρώπινων Κοινωνιών. Σ'αυτήν την "Φύση" δεν υπάρχουν "νομοτέλειες", αλλά "πιθανότητες"! Δεν ήταν νομοτέλεια να εξαφανιστούν οι δεινόσαυροι από την Γή και να οδηγηθούμε έτσι στην σημερινή Ανθρώπινη Κυριαρχία, αλλά στην δεδομένη χρονική περίοδο της Ιστορίας της Γής ήταν πολύ πιθανό να υπάρξει μια πρόσκρουση Μετεωρίτη που να οδηγήσει σε Μαζική εξαφάνιση ειδών. Δεν είναι νομοτέλεια να κυριαρχεί σήμερα ο Καπιταλιστικός Τρόπος Παραγωγής στην Γη, αλλά είναι πιθανό αυτή η Κυριαρχία να οδηγήσει στην Αναγκαιότητα Ανατροπής του. Η κοινωνική εξέλιξη δεν σταματά, αλλά εξελίσεται με βάση τις αναγκαιότητες που η ίδια γεννά. Και εξάλλου αυτή η Κοινωνική Εξέλιξη δεν είναι παρά κομμάτι της Φυσικής Εξέλιξης! Στην Φύση τίποτε δεν μπορεί να είναι και δεν είναι στάσιμο, το πως θα εξελιχθεί όμως είναι θέμα πολυπαραγοντικό στα όρια του Τυχαίου! Το ίδιο ισχύει και για την Εξέλιξη της Ανθρωπότητας! Με την μεγάλη διαφορά ότι ο άνθρωπος διαθέτει Λογική, με την οποία μπορεί να ελέγξει αυτήν την διαδικασία, παρεμβαίνοντας σε αυτήν την διαδικασία καταλυτικά! Αλλά και αυτό είναι αποτέλεσμα της ίδιας της εξελικτικής διαδικασίας της Φύσης, καθώς η Λογική δεν είναι παρά μία έκφραση της Σκέψης - και η Σκέψη δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ανώτερο εξελικτικό στάδιο οργάνωσης της Ύλης! Η Σκέψη είναι κάτι το αυθύπαρκτο στην σημερινή χωροχρονική στιγμή της Εξελικτικής Διαδικασίας. Η Λογική, η Φαντασία και η Ηθική όμως είναι διαδικασίες οργάνωσης και έκφρασης της Σκέψης καθορισμένες από το ιστορικοκοινωνικό επίπεδο οργάνωσης των Ανθρωπίνων Κοινωνιών! ( Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι αποτέλεσμα αυτής καθε αυτής της εξελικτικής διαδικασίας στην Γή, η Σκέψη πρέπει να θεωρείται ως αποτέλεσμα της εξελικτικής διαδικασίας Οργάνωσης της ύλης, και ο τρόπος οργάνωσης και έκφρασης της Σκέψης μπορεί να ειδωθεί μόνο ως αποτέλεσμα της εξέλιξης του Ανθρώπου και των Κοινωνιών του: Το πως αυτά τα τρία "στοιχεία" συναντήθηκαν και αλληλοσυμπληρώθηκαν είναι και αυτό αποτέλεσμα του "τυχαίου" τρόπου κάλυψης της εξελικτικής "αναγκαιότητας")! Η Ύλη εξελίχθηκε για να φτάσουμε στον Ανθρώπινο Εγκέφαλο με τα εκατομμύρια νευρικά εγκεφαλικά κύτταρα και τις πολύπλοκες συνάψεις τους , η Ενέργεια εξελίχθηκε για να οδηγηθούμε στο "θαύμα" των ηλεκτροχημικών διεργασιών που απαρτίζουν την Ανθρώπινη Σκέψη, και η Λογική και η Ηθική μας διαμορφώνονται από το κοινωνικό μας γνωσιακό περιβάλλον! Το τι θεωρούμε εμείς Λογικό, Σωστό και Ηθικό δεν έχει καμία σχέση με το τι θεωρούσε Λογικό, Σωστό και Ηθικό ο Άνθρωπος του Νεάτερνταλ. Και με το τι θα θεωρεί ο Λογικό, Σωστό και Ηθικό ο Άνθρωπος που θα ζει σε 10.000 χρόνια! Και για να μην πάμε τόσο μακριά, ας ανατρέξουμε στην πρόσφατη ιστορία της Ανθρωπότητας και θα δούμε ότι Δικτακτορικά, Καταπιεστικά και Ρατσιστικά Καθεστώτα δεν εδρεώνονται μόνο με την δύναμη των όπλων αλλά κυρίως με την ευρεία αποδοχή των Πολιτικοκοινωνικών τους αντιλήψεων ( τρανό παράδειγμα ο Ναζισμός στην Γερμανία του Χίτλερ)! Ή μήπως και αυτήν την στιγμή που μιλάμε, δεν υπάρχουν Θρησκείες που κηρύσσουν την Μισαλοδοξία, Πολιτικά ρεύματα που υποστηρίζουν Ιμπεριαλιστικούς Πολέμους , και Κοινωνικές δυνάμεις που εμπνεόνται από τον Ρατσισμό; Δεν υπάρχει λοιπόν διαχρονικά η έννοια του Δικαίου και του Ηθικού; Καταρχάς δεν πρέπει να συγχέουμε την έννοια της "Πλειοψηφικά Κυριαρχούσας Άποψης" με την την έννοια του "Ηθικού και του Σωστού"! Ο κανόνας ότι η πλειοψήφια έχει a priori το Δίκαιο και το Αλάθητο, δεν ισχύει σε μια Επιστημονική ανάλυση της Ιστορίας! Είναι διαφορετικό πράγμα η Κυριαρχία μιας Άποψης για μια δεδομένη χωροχρονική περίοδο, και εντελώς διαφορετικό πράγμα η Ιστορική της Δικαίωση. (και επανερχόμαστε στο παράδειγμα του Ναζισμού, όπου είναι προφανές ότι την περίοδο της Κυριαρχίας του στην Γερμανία η Κοσμοθεωρία που εξέφραζε, έβρισκε μαζική απήχηση στην Πλειοψηφία του Γερμανικού Λαού.) Οι φυσικές διαδικασίες στην πρωτογενή τους έκφραση δεν γνωρίζουν έννοιες όπως είναι το Δίκαιο, το Ηθικό και το Σωστό! Στην Φύση υπάρχει μόνο η "Ανάγκη" ως κινητήρια δύναμη της Εξέλιξης! Και η Εξέλιξη στην Φύση προχωρά μέσα από τις τυχαίες αλλά αναγκαστικές επιλογές σε αναγκαστικά αλλά τυχαία διλήμματα που γεννά η ίδια η Εξέλιξη! Και στην εξέλιξη του Ανθρώπου ισχύει το ίδιο ως γενικός κανόνας! Μόνο που στον Άνθρωπο η Φύση έκανε την Υπέρβαση και το ποιοτικό της άλμα! Για πρώτη φορά- από όσο πάντα μπορούμε να γνωρίζουμε- στην Εξελικτή Ιστορία υπάρχει ον που χάρη στην Σκέψη που διαθέτει, μπορεί να έχει ουσιαστικό και παρεμβατικό ρόλο στην Εξελικτική Διαδικασία αυτή καθ'αυτή! Χάρη στις δυνατότητες της Λογικής του, ανέπτυξε τις Επιστήμες και την Τεχνολογία του σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να απαντά σε μείζονα προβλήματα της επιβίωσής του! Για πρώτη φορά στην Φύση - από όσο πάντα μπορούμε να γνωρίζουμε - ένα Ον έχει την δυνατότητα να απαντήσει στις αναγκαιότητες της Εξελικτικής Διαδικασίας δημιουργώντας αυτό τις Απαντήσεις- και ξεφεύγωντας σχεδόν οριστικά από τους περιορισμούς του τυχαίου και του εφικτού! Ο άνθρωπος πλέον όχι απλά παρεμβαίνει αλλά δημιουργεί το περιβάλλον και την ιστορία του! Και αν η εξέλιξη στην Φύση μέσα από τον Άνθρωπο έχει περάσει σε ένα ανώτερο στάδιο, αυτό που σήμερα φαντάζει ως αναγκαιότητα είναι ο άνθρωπος να καταφέρει να εξελίξει την Ηθική του σε συνακολουθία με την Λογική του! Δηλαδή να εξελίξει την Κοινωνική του Οργάνωση έτσι ώστε να μπορεί να απαντά στα προβλήματα και τις αντιθέσεις που γεννά η Εξέλιξη του αυτή! Το δίλημμα "μα τι κόσμος είναι αυτός που στέλνει άνθρωπο στο φεγγάρι την στιγμή που εκατομμύρια μικρά παιδιά πεθαίνουν της πείνας" είναι ένα καθαρά ηθικό δίλλημα που όμως δεν μπορεί να παραμείνει για πολύ αναπάντητο! Γιατί στην πραγματικότητα εκφράζει μια μεγάλη αναγκαιότητα: τον επαναπροσδιορισμό των κανόνων της εξέλιξης μας! Η Ηθική στις παραγωγικές, κοινωνικές και διαπροσωπικές μας σχέσεις είναι κάτι που ούτως ή άλλως υπάρχει και εμπεριέχεται! Έχει να κάνει με την παιδεία και την κουλτούρα μας! Την κοινωνία και την θέση μας σ'αυτή, την παραγωγή και την θέση μας σ'αυτή, την οκογένεια, την ιστορία, το λαό και την τάξη μας! Σ' αυτήν τη βάση, η φιλοσοφία, η πολιτική, η θρησκεία, η τέχνη, η ηθική είναι μορφές κοινωνικής συνείδησης, που αποτελούν το ιδεολογικό εποικοδόμημα πάνω στην οικονομική βάση της κοινωνίας και αλλάζουν όταν αλλάζει και η βάση της (παραγωγικές σχέσεις). Η όποια μεταβολή στη συνείδηση των ανθρώπων ή η εξέλιξη της ηθικής τους δεν μπορεί να γίνει αυθαίρετα από τους ίδιους. Η προέλευση και η κατεύθυνση της όποιας μεταβολής πρέπει να έχει και πάντα έχει τη βάση της στην υλική ζωή, στις ανάγκες της κοινωνικής - σε τελευταία ανάλυση οικονομικής - ανάπτυξης και πάντα είναι αναπόσπαστη από την κοινωνική εξέλιξη. Κάθε ιστορική εποχή (πρωτόγονο κοινοτικό σύστημα, δουλοκτητικό σύστημα, φεουδαρχισμός, καπιταλισμός) είχε τη δική της κυριαρχούσα ηθική- καθαρά όμως και πάντα "ταξικά" καθοριζόμενη. Και αυτό είναι το μεγάλο τροχοπέδι -καθώς η Ηθική αυτή με τον έναν ή τον άλλο τρόπο δεν ήταν παρά η αντανάκλαση των δεδομένων συνθηκών της κοινωνικοπολιτικής οργάνωσης της κοινωνίας στο επίπεδο των ανθρωπίνων σχέσεων, των ιδεολογικών, καθώς και των ηθικών κινήτρων των ανθρωπίνων ενεργειών, όπως και των διαφόρων τρόπων εκτίμησης αυτών των πράξεων ! Σήμερα και με βάση την γνώση αυτή, απαιτείται μια ριζική τομή στον Καθορισμό του τρόπου με την οποία η Ηθική και η Πολιτική διαπλέκονται! Το Σωστό, το Δίκαιο και το Ηθικό πρέπει να επαναπροσδιορισθούν και να ειδωθούν από την σκοπιά όχι του παρόντος και του παρελθόντος, αλλά του Μέλλοντος! Δεν αρκεί μια "νομοθετική" αλλαγή των παραγωγικών σχέσεων, των σχέσεων εξουσίας και της κυριαρχίας στα μέσα παραγωγής για να υπάρξει Κοινωνική Εξέλιξη! Δεν αρκεί ένα διάταγμα για να καταργηθεί η εκμετάλευση Ανθρώπου από Άνθρωπο και να γίνουν οι Άνθρωποι πραγματικά ίσοι . Δεν πρόκειται να εμποδίσουμε την Περιβαλλοντική Καταστροφή του Πλανήτη με νόμους ! Χρειαζόμαστε μια μορφή οργάνωσης της Κοινωνίας που θα μας αποδεσμεύει πλήρως από το παρελθόν μας! Ένα άλμα στο μέλλον! Ακόμη και η τεχνολογία, η επιστήμη ,η παιδεία και οι πόλεις μας πρέπει να επανασχεδιασθούν σε μιά άλλη λογική! Για να είμαστε αντικειμενικοί κριτές της υποκειμενικότητάς μας, πρέπει να λειτουργήσουμε ώς αποστασιοποιημένοι κριτές του μέλλοντος! Να δούμε τα προβλήματα και τις λύσεις τους απο την προοπτική του μέλλοντος! Η Ηθική στην Πολιτική, Κοινωνική και Επιστημονική πραχτική δεν είναι κάτι το ουτοπικό αλλά μια αναγκαιότητα, και θα μπορέσει να αντικειμενοποιηθεί και να υπάρξει μόνο στον βαθμό που η ανθρώπινη βούληση το θελήσει! Ο άνθρωπος μπορεί να γίνει από αντικείμενο, υποκείμενο της εξέλιξης, και η «Γνώση» μπορεί να τον βοηθήσει σ’αυτό δρώντας απελευθερωτικά, από όλα αυτά που τον κρατούν δέσμιο μέχρι τώρα! Η «Γνώση» μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα ηθική, με κέντρο πλέον την Φύση, άρα και τον Άνθρωπο. Σήμερα και χάρη χάρη στα «μέσα» που διαθέτουμε, η Γνώση μπορεί να γίνει κτήμα όλης της Ανθρωπότητας! Και σε αντίθεση με το παρελθόν να μην έχουμε ανάγκη «αυθεντίες» και «ηγέτες»!

Η ζωή επιστρέφει στην Πάρνηθα!

Τρία χρόνια μετά την καταστροφική πυρκαϊά οι αναδασώσεις προχωρούν, έστω και αργά, ενώ τα άγρια ζώα επιστρέφουν.

Η φύση έχει αρχίσει να αναγεννάται στα καμένα της Πάρνηθας. Ετσι τουλάχιστον δείχνει στα μάτια ενός μη ειδικού. Ενας πράσινος «τάπητας» από φυτά χαμηλής βλάστησης- πουρνάρια, κουμαριές, κοκορεβιθιές, αγριελιές κ.ά.- έχει καλύψει τη μαύρη γη που άφησε πίσω της τέτοιες ημέρες πριν από τρία χρόνια η καταστρεπτική πυρκαϊά. Αρκεί όμως αυτό; Στην περίπτωση του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας, όχι. Καθώς ανηφορίζουμε προς την Αγία Τριάδα, ο πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης του δρυμού κ. Κ. Δημόπουλος εξηγεί ότι το ελατοδάσος χρειάζεται πολλά χρόνια και επιστημονική χείρα βοηθείας προκειμένου να αναδημιουργηθεί. «Θα προλάβουμε να το δούμε όπως ήταν πριν;» τον ρωτάμε. «Εμείς όχι, πιθανώς η επόμενη γενιά» απαντά.
Ελατα 300 ετών.

Σε μελέτη του WWF οι ερευνητές παρατήρησαν στο βουνό και άλλα άγρια ζώα όπως αγριογούρουνα, αγριοκάτσικα, αλεπούδες, ζαρκάδια, λαγούς κ.ά.

Ενα δάσος ελάτης χρειάζεται τουλάχιστον 100 χρόνια για να πάρει ύψος. Και πάλι όχι όσο το παλαιό δάσος, στο οποίο υπήρχαν έλατα ακόμη και 300 ετών. Τα μαύρα κουφάρια τους στέκουν ακόμη όρθια στις καμένες εκτάσεις. Σε λίγα χρόνια όσα δεν κοπούν, θα πέσουν και θα γίνουν λίπασμα για να αναπτυχθούν τα μικροσκοπικά έλατα που φυτεύονται τα τελευταία δυόμισι χρόνια.
Το καμένο παλαιό φυτώριο δημιουργήθηκε ξανά το 2008 και σήμερα αποτελεί μια μικρή όαση που δίνει χρώμα στο τοπίο. Εκεί, λίγο μετά την Αγία Τριάδα, συναντάμε τον δασοπόνο κ. Β. Φίλο να βοτανίζει τα δενδρύλλια ελάτης. «Τριακόσιες χιλιάδες φυτάρια κεφαλληνιακής ελάτης μεγαλώνουν σε οκτώ στρέμματα.Δυστυχώς το χώμα εδώ έχει πολλά ζιζάνια.Με τέσσερις εργάτες δεν προλαβαίνουμε να πάρουμε ανάσα» λέει. Ο σπόρος συλλέγεται από όσα έλατα γλίτωσαν. «Προσπαθούμε να διατηρήσουμε το γενετικό υλικό. Υπάρχουν όμως δυσκολίες. Η ελάτη της Πάρνηθας έχει πολύ μικρή φυτρωτικότητα.Από τους 100 σπόρους που θα φυτευτούν τελικά θα αναπτυχθούν μόλις οι επτά. Πάντως το φυτώριο πάει καλά. Στο τέλος του χρόνου θα φυτεύσουμε δικά μας έλατα, από το φυτώριο. Τα τελευταία δυόμισι χρόνια όλες οι δενδροφυτεύσεις έγιναν με έλατα,πεύκα,δρύες από άλλα φυτώρια» σημειώνει.
Στην Πλατάνα, λίγα χιλιόμετρα μετά το φυτώριο, η δενδροφύτευση φαίνεται ότι έχει πετύχει. Τα έλατα, παρ΄ ότι σήμερα είναι ηλικίας έξιεπτά ετών (φυτεύονται μεγαλύτερα των τριών ετών), δεν ξεπερνούν τα 30 εκατοστά σε ύψος.
Στις βορινές εκθέσεις του βουνού τα έλατα φυτεύτηκαν απευθείας, χωρίς πρόβλημα. Μόνο τον πρώτο χρόνο μπήκαν σκίαστρα προκειμένου να ευνοηθεί η ανάπτυξη αυτών των σκιόφυτων δέντρων. Σε άλλα σημεία του βουνού όμως προτιμήθηκε η φύτευση μαύρης πεύκης, προκειμένου να δημιουργηθεί προδάσος στη σκιά του οποίου θα φυτευτούν στη συνέχεια τα έλατα. Πειράματα που έγιναν με απευθείας φύτευση σπόρων ελάτης δεν πέτυχαν. Σε επιλεγμένες θέσεις κατά μήκος των ρεμάτων φυτεύτηκαν επίσης μοσχεύματα πλατάνου, λυγαριάς, πικροδάφνης, ιτιάς και μυρτιάς. Σταδιακά, και όσο υπάρχουν κονδύλια, οι αναδασώσεις θα προχωρούν. Ωστόσο στις βραχώδεις περιοχές, οι οποίες ξεπερνούν τα 8.000 στρέμματα, πιθανώς η κατάσταση να είναι μη αναστρέψιμη. Εκεί τα έλατα είχαν προσαρμοστεί και διατηρούνταν για χρόνια. Τώρα όμως είναι σχεδόν αδύνατον να φυτευτούν ξανά: τα περισσότερα σημεία είναι δύσκολα προσεγγίσιμα, ενώ και το έδαφος είναι απογυμνωμένο, χωρίς χώμα. Στους επόμενους μήνες θα ξεκινήσει η εκπόνηση διαχειριστικών μελετών για τα συγκεκριμένα σημεία.

Τα ελάφια είναι εδώ.
Τα ελάφια προσαρμόστηκαν στη νέα μορφή της Πάρνηθας μετά την πυρκαϊά του 2007. Σύμφωνα με αδημοσίευτη μελέτη του δασολόγου κ.Π.Λατσούδη για το WWF, ο πληθυσμός για το κόκκινο ελάφι (Cervus elaphus)υπολογίζεται περίπου σε 600 ζώα.Μέχρι στιγμής οι συστηματικές παρατηρήσεις της ερευνητικής ομάδας έδειξαν ότι ο αυξανόμενος πληθυσμός τους δεν δημιουργεί προβλήματα στην αναγέννηση του Εθνικού Δρυμού.
Αρχικά η περιορισμένη (σχεδόν για δύο χρόνια) βλάστηση στις περιοχές που κάηκαν, έδωσε τη θέση της σε ένα μεγάλο ποολίβαδο και θαμνολίβαδο, από την άνοιξη του 2009 και μετά.Αυτό,σε συνδυασμό με την έλλειψη θηρευτών και την προστασία των ελαφιών,δεν αποκλείεται να οδηγήσει σε μια υπερβολική αύξηση του πληθυσμού των ζώων η οποία με τη σειρά της μπορεί να φανεί επιζήμια για τις αναδασωτικές ενέργειες.Γι΄ αυτό σε ευρεία σύσκεψη εκφράστηκε η άποψη να μεταφερθούν ζώα σε άλλες περιοχές της χώρας.

H OIKONOMIKH KΡΙΣΗ «ΧΤΥΠΑ» ΚΑΙ ΤΟ ΒΟΥΝΟ...

Ελλείψει χρημάτων,ο Φορέας Διαχείρισης του δρυμού συνεργάζεται με μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (WWF, Εθελοντές Δασοπροστασίας Αττικής,Ορειβατικός Σύλλογος Φυλής,Φίλοι του Δάσους,Σύνδεσμος Πάρνηθας) για την προστασία του δρυμού,την καταγραφή και τη μελέτη της περιοχής.Επιπλέον άνθρωποι του Φορέα εκπαιδεύουν ομάδες φυλάκων για περιπολίες στις αναδασωτέες περιοχές. Στον «κορβανά» του Φορέα δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα για τη συνέχιση του έργου. Ωστόσο,όπως λέει ο κ.Δημόπουλος,περιμένουν ενίσχυση 6 εκατ.ευρώ μέσω ΕΣΠΑ.Χωρίς πόρους για έργα δασοπροστασίας έχει μείνει και το Δασαρχείο Πάρνηθας. Την περυσινή χρονιά είχαν συντηρηθεί οι δασικές οδοί και οι παρόδιες διαδρομές κατά μήκος περίπου 50 χιλιομέτρων.Εφέτος όμως τα δασαρχεία δεν έχουν πάρει ακόμη από το υπουργείο Περιβάλλοντος καμία πίστωση.Επιπλέον καμία κατανομή εποχικών δεν έχει γίνει στα δασαρχεία της χώρας.
Οπως λένε δασολόγοι του Δασαρχείου Πάρνηθας,«ακόμη κι αν γίνει σήμερα η προκήρυξη,ύστερα από ενάμιση μήνα θα έλθουν εδώ.Και τι να τους κάνουμε χωρίς χρήματα; Αν δεν υπάρχουν χρήματα για καύσιμα,πώς θα μετακινηθούν;Ούτε ξύλα μπορούν να μαζεύουν.Το πολύ-πολύ να τους
δώσουμε καμιά σακούλα να μαζεύουν σκουπίδια». Και δυστυχώς υπάρχουν ακόμη πολλοί ασυνείδητοι που πετούν τα σκουπίδια τους στον Δρυμό της Πάρνηθας.
ΜΑΧΗ ΤΡΑΤΣΑ-εφημερίδα ΒΗΜΑ- Κυριακή 20 Ιουνίου 2010.

*********

Αναδημοσίευση από εδώ: Η ζωή επιστρέφει στην Πάρνηθα

**********

ΥΓ)Σχετικά με το θέμα των ελαφιών της Πάρνηθας, ας υπενθυμίσουμε ότι υπήρχε από καιρού πρόταση επιστημόνων και φορέων, για την μεταφορά σημαντικού αριθμού ζώων προς εμπλουτισμό δύο καταφυγίων Άγριας Ζωής στην Ορεινή Ναυπακτία, πράγμα που θα ωφελούσε και τον σημαντικό αριθμό λύκων της περιοχής! Δυστυχώς σε συνθήκες οικονομικής κρίσης αυτά τα σχέδια παραμένουν στα χαρτιά! Διαβάστε και εδώ:Πάρνηθα, δύο χρόνια μετά...

Πρωταθλητές της δυσπιστίας!

Tου Παντελή Μπουκάλα.

Πρωταθλητές στη δυσπιστία μάς ανέδειξε η Ευρωπαϊκή Κοινωνική Ερευνα, που διενεργήθηκε με τη συμμετοχή και του δικού μας Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών. Αν τα υψηλότατα ποσοστά της επιφυλακτικότητας και της καχυποψίας αφορούσαν αποκλειστικά τους πολιτικούς, θα λέγαμε ότι η έρευνα κομίζει γλαύκα ες Αθήνας: από τη λατρεία για τον έναν «Μεσσία» μετά τον άλλον, και από απογοήτευση σε απογοήτευση, καταλήξαμε στην άρνηση της πολιτικής. Εξαπολύοντας μύδρους εναντίον δικαίων και αδίκων, αρνούμενοι να μπούμε στον κόπο της διαφοροποίησης και του προσεκτικού επιμερισμού των ευθυνών, παραδινόμαστε στην ηδονή του γκρεμίσματος, με την ψευδαίσθηση ότι βρισκόμαστε έξω από το κατεδαφιζόμενο οικοδόμημα, ασφαλισμένοι. Ο πιο αχαλίνωτος λαϊκισμός ασκείται από το ίδιο τον λαό (όποιο περιεχόμενο κι αν δώσουμε στη συγκεκριμένη έννοια), όταν φτάνει να πιστεύει ότι αυτός ουδεμία ευθύνη φέρει για οτιδήποτε και ότι όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι κι απαράλλαχτοι και όλοι ή διεφθαρμένοι ή ανίδεοι και ακαμάτηδες.
Αλλά είπαμε. Η δυσπιστία μας δεν αφορά μόνο τους πολιτικούς. Καχύποπτοι στεκόμαστε και απέναντι στους «απλούς πολίτες», τους ομοίους μας. Πιστεύουμε λοιπόν σε μεγάλο ποσοστό (μεγαλύτερο από τον ευρωπαϊκό μέσον όρο) ότι οι περισσότεροι «θα προσπαθούσαν να μας εκμεταλλευτούν αν τους παρουσιαζόταν η ευκαιρία». Ιδού λοιπόν, ποσοτικοποιημένη, η διάρρηξη του κοινωνικού ιστού και ο κλονισμός της κοινωνικής συνοχής, για τη θεραπεία των οποίων όλο και κάποιο ξόρκι ψελλίζουμε κάθε τόσο. Οπως κι αν αυτοπροσδιοριζόμαστε (ως καλοί χριστιανοί ή ως ιδεολόγοι και ιδεαλιστές), δεν επιτρέπουμε στην πίστη ή στις ιδέες μας να διαμορφώσουν τη συμπεριφορά μας αλλά αφηνόμαστε στο ένστικτο. Και το ένστικτο είναι πάντοτε ετοιμοπόλεμο, γιατί βλέπει παντού εχθρούς, ακόμα και ανάμεσα στους εκ πνεύματος συντρόφους και τους εξ αίματος συγγενείς. Ο γιατρός δεν εμπιστεύεται τον ταξιτζή («έχει πειράξει το ταξίμετρο ο μπαγαπόντης»), ο ταξιτζής τον γιατρό («θέλει φακελάκι ο μπαγαπόντης»), γιατροί και ταξιτζήδες τους υδραυλικούς και τους ηλεκτρολόγους, ηλεκτρολόγοι και υδραυλικοί τους εφοριακούς και τους παπάδες, οι παπάδες τους δεσποτάδες κι όλο το χριστεπώνυμο πλήρωμα, δικηγόροι και δημοσιογράφοι δεν εμπιστεύονται τους πάντες αλλά και οι πάντες, ισοφαρίζοντας, δεν εμπιστεύονται δικηγόρους και δημοσιογράφους. Απεργούν οι μεν και αυτομάτως οι δε στρέφονται εναντίον τους, διότι παρακωλύουν τις συγκοινωνίες ή ό,τι άλλο· και επειδή οι μεν μεταπίπτουν ταχύτατα σε δε και οι δε σε μεν, το κοινωνικό σώμα κατακερματίζεται από αμέτρητους μικροεμφυλίους (περίπου σαν την Αριστερά, που όσο περισσότερο ρητορεύει για την ανάγκη της ενότητας, τόσο περισσότερο διασπάται). Ουδέν πρόβλημα. Μπορεί στατιστικώς να εμφανιζόμαστε σαν 10.000.000 καχύποπτοι τύποι, ταυτόχρονα όμως 10.000.000 άνθρωποι πιστεύουμε, ο καθένας για τον λατρεμένο εαυτό του, πως είμαστε ενάρετοι, ανοιχτόκαρδοι κι ανοιχτόμυαλοι, άνθρωποι εμπιστοσύνης δηλαδή.

Το κορίτσι που ανακαλύπτει ανύπαρκτους θεατές!

Από τον ΧΡΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ.

Το «Waka Waka» (This time for Africa) είναι το επίσημο τραγούδι του Παγκόσμιου Κυπέλλου 2010, που έγραψε και τραγουδά η Σακίρα μαζί με το νοτιοαφρικανικό συγκρότημα Freshlygroung.

Βασίζεται στο παραδοσιακό καμερουνέζικο τραγούδι «Zangalewa», το οποίο ηχογράφησε το 1986 το συγκρότημα Zangalewa ή Golden Sounds και έναν χρόνο αργότερα γνώρισε επιτυχία στην πατρίδα της Σακίρα, την Κολομβία, από αφρικανούς ντιτζέι. Το τραγούδι, παρά τις μέτριες κριτικές που έλαβε, ανέβηκε στο Νο1 σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το καμερουνέζικο συγκρότημα κατηγόρησε τη Σακίρα ότι ηχογράφησε το τραγούδι χωρίς την άδειά του, αλλά επενέβη η SONY, που είχε τα δικαιώματα για το επίσημο άλμπουμ του Μουντιάλ, και διευθέτησε τη διαφορά.
Η Σακίρα Ιζαμπέλ Μεμπάρακ Ριπόλ, γνωστή ως Σακίρα, είναι από τα μεγάλα ονόματα της λάτιν ποπ σκηνής από τα μέσα της δεκαετίας του ενενήντα. Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1977 στην πόλη Μπαρανκίγια της Κολομβίας από πατέρα Λιβανέζο και από μητέρα Κολομβιανή με ιταλοκαταλανικές ρίζες. Στην παγκόσμια μουσική σκηνή μπήκε δυναμικά το 2001 με το άλμπουμ «Laundry Service», το οποίο πούλησε 13.000.000 αντίτυπα. Εχει τιμηθεί με δύο βραβεία Γκράμι και με οκτώ Λάτιν Γκράμι. Σημαντικό είναι και το φιλανθρωπικό έργο της Σακίρα. Το 1995 ίδρυσε την οργάνωση Fundaciόn Pies Descalzos (Ιδρυμα των Ξυπόλητων), που χτίζει και συντηρεί ειδικά σχολεία για φτωχά και ορφανά παιδιά σε πόλεις της Κολομβίας και για την οποία τιμήθηκε από τον ΟΗΕ στις 3 Απριλίου 2006. Στις 20 Ιουλίου του ίδιου χρόνου έδωσε την πρώτη της συναυλία στην Ελλάδα, ενώπιον 25.000 θαυμαστών της στο Ολυμπιακό Στάδιο. Η Σακίρα είναι η νεότερη πρέσβειρα καλής θέλησης της UNICEF.
Στο φύλλο 16/7/2006 του πολιτιστικού ενθέτου «7» της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας», δημοσιεύτηκε, σε μετάφραση Κλαίτης Σωτηριάδου, ένα μακροσκελές, υπέροχο άρθρο του νομπελίστα συγγραφέα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, με τίτλο «Η Σακίρα αξίζει ένα ντοκτορά».

Ιδού ένα απόσπασμα:
«Είναι η κλασική περίπτωση μιας γήινης δύναμης στην υπηρεσία μιας αφανούς μαγείας. Οι περισσότεροι τραγουδιστές ζητούν να τοποθετηθούν οι προβολείς μπροστά τους για να μην αντιμετωπίζουν το φάντασμα του πλήθους. Η Σακίρα κάνει το αντίθετο. Εχει ζητήσει από τους τεχνικούς της να μη στρέφουν τους προβολείς προς το μέρος της, παρά να τους γυρίζουν προς τους θεατές, για να μπορεί να τους βλέπει και να τους χαίρεται όσο τραγουδάει. "Η επικοινωνία είναι απόλυτη", λέει. Το ανώνυμο και απρόβλεπτο πλήθος τής αποκαλύπτει τότε μια εγκάρδια συνενοχή, την οποία η ηθοποιός διαχειρίζεται στη διάρκεια της συναυλίας σύμφωνα με την έμπνευσή της. "Μου αρέσει να βλέπω τα μάτια των ανθρώπων όταν τραγουδώ γι' αυτούς", λέει. Ανακαλύπτει μες στο κοινό πρόσωπα που ποτέ δεν είχε ξαναδεί και τα θυμάται για πάντα σαν να ήταν παλιοί της φίλοι. Μια φορά, αναπάντεχα, αναγνώρισε κάποιον που είχε πεθάνει πριν από χρόνια. Κι ακόμα περισσότερο: ένιωσε πως την αναγνώρισαν από μιαν άλλη ζωή. "Τραγούδησα όλο το βράδυ για εκείνον", είπε. Πρόκειται για μυστικά θαύματα που δημιουργούν την αίγλη -και πολλές φορές την καταστροφή- των μεγάλων καλλιτεχνών».

**********

Αναδημοσίευση από εδώ: Το κορίτσι που ανακαλύπτει ανύπαρκτους θεατές!