Αστακός Αιτωλοακαρνανίας.

 

Ο βασιλικός -το άρωμα της μνήμης.

 

Ο βασιλικός δεν είναι απλώς ένα φυτό. Είναι ένα μικρό κομμάτι καλοκαιριού φυτεμένο σε μια γλάστρα, ένα πράσινο σημάδι ζωής δίπλα σε ένα παράθυρο, μια μυρωδιά που ανοίγει ξαφνικά τις πόρτες της μνήμης.

Από τα παλιά σπίτια των χωριών μέχρι τα μπαλκόνια των πόλεων, ο βασιλικός στάθηκε πάντα κοντά στον άνθρωπο. Δεν ζήτησε μεγάλους κήπους ούτε περίτεχνα περιβόλια. Του αρκούσε λίγο χώμα και λίγο νερό για να χαρίσει το άρωμά του. Ίσως γι’ αυτό αγαπήθηκε τόσο: γιατί θυμίζει πως τα πιο πολύτιμα πράγματα στη ζωή δεν χρειάζονται χώρο για να μεγαλώσουν.

Στα δημοτικά τραγούδια ο βασιλικός γίνεται άνθρωπος. Αποκτά καρδιά, καημό και παράπονο. «Μαραίνομ’ ο καημένος σαν τον βασιλικό» λέει το τραγούδι, γιατί ο μαρασμός ενός φυτού μοιάζει με τον μαρασμό μιας ψυχής. Δεν είναι μόνο η έλλειψη νερού που σκοτώνει τον βασιλικό· είναι και το λάθος νερό. Ένα νερό που υπάρχει, αλλά δεν τρέφει. Όπως συμβαίνει και στους ανθρώπους: δεν αρκεί η παρουσία, χρειάζεται η σωστή φροντίδα, η κατανόηση, η αγάπη που γνωρίζει τι έχει ανάγκη ο άλλος.

Ο βασιλικός κουβαλά και μια παράξενη αντίφαση. Είναι ταπεινός και βασιλικός μαζί. Το όνομά του θυμίζει εξουσία και μεγαλείο, όμως η ομορφιά του βρίσκεται στην απλότητά του. Δεν υψώνεται σαν το κυπαρίσσι ούτε εντυπωσιάζει σαν ένα μεγάλο άνθος. Απλώς υπάρχει και αρωματίζει τον αέρα. Μας θυμίζει πως πολλές φορές η αληθινή αξία δεν βρίσκεται σε ό,τι φαίνεται από μακριά, αλλά σε ό,τι αισθανόμαστε όταν πλησιάσουμε.

Κάθε βασιλικός έχει τη δική του ιστορία. Έχει δεχτεί τα χέρια μιας γιαγιάς που τον πότιζε τα πρωινά, έχει ακούσει συζητήσεις σε αυλές, έχει σταθεί δίπλα σε ανοιχτά παράθυρα όπου πέρασαν χαρές και λύπες. Είναι ένας μικρός φύλακας αναμνήσεων.

Και όταν κάποτε μαραθεί, δεν χάνεται εντελώς. Μένει το άρωμά του στα δάχτυλα εκείνου που τον άγγιξε. Γιατί κάποια πράγματα δεν επιβιώνουν επειδή μένουν για πάντα ζωντανά, αλλά επειδή αφήνουν πίσω τους μια μυρωδιά που ο χρόνος δεν μπορεί να σβήσει.

Ο βασιλικός είναι η απόδειξη πως η ομορφιά δεν χρειάζεται να φωνάζει. Μερικές φορές αρκεί ένα μικρό πράσινο κλαδί στο περβάζι για να θυμηθούμε ότι η ζωή, ακόμη και μέσα σε μια γλάστρα, συνεχίζει να ανθίζει.

"Αχ, μαραίνομ’ ο καημένος,

ωρέ, μαραίνομ’ ο καημένος σαν τον βασιλικό,

όπου τον εποτίζεις,

πουλάκι μου, όπου τον εποτίζεις θαλασσινό νερό.

Ψηλό μου κυπαρίσσι,

αμάν, λυγάει η κορφάδα σου,

και ποιος θα τη γλεντήσει,

και αμάν, ωχ αμάν, την ομορφάδα σου;

Σγουρέ βασιλικέ μου,

τι μου μαράθηκες;

Ποιος σ’ έβαλε στα λόγια

και με παράτησες;"

ΥΓ) Το «Μαραίνομ’ ο καημένος» είναι ένα εμβληματικό παραδοσιακό τραγούδι της αγάπης. Έχει τις ρίζες του στην περιοχή της Αιτωλίας στη Στερεά Ελλάδα (Ρούμελη) και χορεύεται ως βαρύς, συρτός χορός. Αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα και φορτισμένα συναισθηματικά άσματα της Αιτωλοακαρνανίας, με βαθιές ρίζες στην περιοχή του Μεσολογγίου, του Βάλτου και του Ξηρομέρου.

Εσείς βουνά της Κατοχής, βουνά του Ξηρομέρου...

Εσείς βουνά της Κατοχής, βουνά του Ξηρομέρου

Τα χιόνια μην τα λιώσετε, όσο να ΄ρθουν και τα' άλλα.

Ο Βάλτος επροσκύνησε και όλο το Ξηρομέρος,

Το Μεσολόγγι το μιρκό, αυτό δεν προσκυνάει,

Γιατ' είν' ο Μάρκο Μπότσαρης με τα Σουλιωτοπαίδια

Βαστάτε να βαστάσουμε το φετεινό χειμώνα

Ομέρ Βρυώνης φώναξε, Ομέρ Βρυώνης λέγει:

'Έλα Μάρκο προσκύνησε στην πόρτα του Βεζύρη,

για να γένεις αρματωλός, Ξηρόμερο και Βάλτο'

'Εσύ καλά με γνώρισες μωρέ Ομέρ Βρυώνη.

Εγώ 'μ' ο Μάρκος Μπότσαρης. τούρκους δεν προσκυνάω.

Δεν είν' ο Μάρκος άπιστος σαν τον Τουρκογιωργάκη,

Εγώ ιμπάτι καρτερώ τον Λότντο και Νικήτα,

Για να σου κάμω πόλεμο έως το κιαμέτι.'

Ομέρ Βρυώνης τ' άκουσε , βαριά αναστενάζει,

Σηκώθη πάλι εγύρισε στην Άρτα για να πάγει,

Τον Αγο-Κιόρη έστειλε να πάει στο Καρπενήσι.

Καραϊσκάκης το 'μαθε τον ταϊφέ του κράζει,

Στο Σοβολάκου πέρασε, μέσα στον Αη Βλάση

Κι επιάσανε τον πόλεμο μ' αυτόν τον Αγο-Κιόρη,

Τρακόσιους δέκα σκότωσαν κι αυτόν τον Ισλάμ-Μπέντο.

Που 'ταν ρεντσάλι του πασά και πρώτος τσοχαντάρης.

Πίσω οι Τούρκοι έγευγαν στου Άσπρου το ποτάμι,

Πέντε χιλιάδες πνίγηκαν, πεζούρα και καβάλλα.

Κρατική επιδότηση εκατομμυρίων για ιδιωτικές επενδύσεις του… αέρα!

Έξι ιδιώτες θα λάβουν 94 εκ. για μόλις έξι θέσεις εργασίας!

Εν μέσω θύελλας αντιδράσεων για τα νομοσχέδια της «μικρής ΔΕΗ» και της χωροταξικής και πολεοδομικής μεταρρύθμισης, η υπερψήφιση ενός ακόμη νομοσχεδίου από το Α' Θερινό Τμήμα της Βουλής, με πλειοψηφία συγκροτούμενη από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από τα υπόλοιπα κόμματα.

Το εν λόγω νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης, αφορά μεταξύ άλλων την κρατική συγχρηματοδότηση έξι μεγάλων ιδιωτικών επενδύσεων σε εγκαταστάσεις αιολικής ενέργειας, με περισσότερα από 94 εκατομμύρια δημόσιου χρήματος, είτε με τη μορφή φοροαπαλλαγών, είτε άμεσων ενισχύσεων, παρότι προσφέρουν μόλις έξι θέσεις εργασίας (και αυτές ως επί τω πλείστων σεκιουριτάδων...)!

Υπενθυμίζεται ότι οι επενδύσεις αφορούν το:

-αιολικό πάρκο στη Λάρισα της «Κίσσαβος Πλάκα Τρανή Α.Ε. ΑΠΕ»

-αιολικό πάρκο στο Αγρίνιο της «SPRIDER Ενεργειακή»

-αιολικό πάρκο στην Πάρο της «Αιολικό Πάρκο Γούλες Α.Ε.»

-αιολικό πάρκο στη Νάξο της «Αιολογικό Πάρκο Δίστομο Α.Ε.»

-αιολικό πάρκο στους Δελφούς της «Vector Αιολική Νότιας Δεσφίνας Α.Ε.»

-τρία αιολικά πάρκα στη Βόνιτσα της «Καλός Όρος Αιολικά Πάρκα Α.Ε.»

«Τα υπό κύρωση σχέδια, όπως και η συνολική κατεύθυνση του επενδυτικού νόμου, δεν εξυπηρετούν την ανάπτυξη ή την απασχόληση, αλλά συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα που καθορίζουν και την αναπτυξιακή στρατηγική της χώρας», ανέφερε η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ, Λίτσα Αμμανατίδου-Πασχαλίδου. Πιο συγκεκριμένη, η εισηγήτρια της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ανέφερε χαρακτηριστικά πως «το πρόβλημα βρίσκεται στις τρεις εταιρείες που είναι πίσω από τις επενδύσεις - στην επιχορήγηση των κυρίων Μυτιληναίου και Κοπελούζου, και της γερμανικής εταιρείας ENERGON που ελέγχεται από το ελληνικό Δημόσιο, από τον εισαγγελέα και το ΣΔΟΕ στην Ελλάδα, ενώ και η μητρική της εταιρεία ελέγχεται στη Γερμανία. Εσείς τους δίνετε επιχορηγήσεις σε θερινά τμήματα. Γιατί;». Για την κοινοβουλευτική εκπρόσωπο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Μαρίνα Χρυσοβελώνη, «η απάντηση είναι απλή: Γιατί αυτό ακριβώς επέτρεψαν οι ψηφοφόροι να συμβεί, καθώς η συγκυβέρνηση παρέμεινε ουσιαστικά ατιμώρητη από τον ελληνικό λαό». Και συμπλήρωσε: «Αν κοιτάξει κανείς τις ημερομηνίες των αποφάσεων χρηματοδότησης θα διαπιστώσει ότι όλες τους είναι μετεκλογικές. Ο κύριος υπουργός υπέγραψε τις συζητούμενες ενισχύσεις ιδιωτών αμέσως μετά τις ευρωεκλογές. Πριν δεν τις υπέγραφε. Προφανώς περίμενε να διαπιστώσει αν όντως τη Δευτέρα "θα έφευγαν" όπως έλεγε ο κ. Τσίπρας...» 

«Οι υπουργοί δεν επιλέγουν επενδύσεις στον αναπτυξιακό νόμο», απάντησε ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Νότης Μηταράκης. «Κατατίθενται αιτήματα, γίνεται έλεγχος νομιμότητας, αν είναι επιλέξιμη η δαπάνη και αν υπάρχει ίδια συμμετοχή, αξιολογείται η επένδυση από εξωτερικούς αξιολογητές που κληρώνονται από το ηλεκτρονικό πληροφοριακό σύστημα. Αυτό όμως που μου κάνει εντύπωση με τους ΑΝΕΛ, είναι ότι δυο φορές με έχουν ρωτήσει γιατί επέλεξα κάποιον - και πέρσι το καλοκαίρι μου επιτέθηκαν με επίκαιρη ερώτηση γιατί δεν επέλεξα κάποιον που ήθελαν εκείνοι...».

«Βλέπω μια επένδυση 80 εκατομμυρίων. Από τα 80 εκ. ευρώ, τα 20 εκατομμύρια είναι ίδια κεφάλαια και από αυτά, τα 10 εκ. ευρώ είναι η κρατική επιδότηση, η οποία δίνεται 100% προκαταβολή», παρατήρησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Λαφαζάνης. «Ενα προφίλ στις τράπεζες να έχει απλώς ο λεγόμενος "επενδυτής" και παίρνει τα λεφτά του Δημοσίου και κάνει επένδυση. Μετά ακολουθεί το γνωστό παιγνίδι υποτιμολογήσεων και υπερτιμολογήσεων - και με σχεδόν μηδενικά ίδια κεφάλαια κάνει την επένδυση με λεφτά του Δημοσίου και του ΕΤΕΑΝ. Αυτοί είναι οι επενδυτές στην Ελλάδα...», σχολίασε ο κος Λαφαζάνης.

«Πού είναι το μεμπτό και το ύποπτο;», αντέταξε στον Π. Λαφαζάνη, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, Κώστας Καραγκούνης. «Υπήρξαν κάποιοι που κατέθεσαν επενδυτικά σχέδια σύμφωνα με το νόμο, και πάνε για την επικύρωση. Και σ' αυτά λέτε «όχι», όπως «όχι» λέτε και σε κάθε επένδυση, σε κάθε δυνατότητα επένδυσης και ανάκαμψης της οικονομίας», συμπλήρωσε.

«Επιδοτείτε 15,5 εκατομμύρια τη μία θέση εργασίας! Αυτό κάνετε με αυτό το νομοσχέδιο!», διαμαρτυρήθηκε ο Θανάσης Πετράκος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

«Το να κρίνουμε τις επενδύσεις σε ΑΠΕ, μονάχα υπό το πρίσμα των θέσεων εργασίας, είναι κοντόφθαλμη και μίζερη προσέγγιση» απάντησε ο Θάνος Μωραΐτης (ΠΑΣΟΚ).

Και εκεί, με αυτή την ατάκα του πρώην υφυπουργού περιβάλλοντος, γέλασε και το παρδαλό γαλαζοπράσινο κατσίκι... Οι μόνοι που δεν γελάνε βέβαια είναι οι έλληνες φορολογούμενοι που από την μια πληρώνουν την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών απο την τσέπη τους και μετά καλούνται να πληρώσουν και το έλλειμμα που αυτές προκαλούν μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ! Και όπως σοφά λέει ο λαός γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος. Οι κύριοι Καραγκούνης και Μωραΐτης ας μην το ξεχνούν αυτό...

Όταν το ΚΚΕ πνίγεται στα νερά της εκτροπής του Αχελώου.

Υπέρ της Eκτροπής του Αχελώου τάχθηκε το ΚΚΕ με τον γγ της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, Δημήτρη Κουτσούμπα να την χαρακτηρίζει ως  «επείγουσα και απαραίτητη, περισσότερο από ποτέ»! Ας μην ξαφνιαστούμε λοιπόν αν δούμε το ΚΚΕ να υποστηρίζει και την εξόρυξη χρυσού στην Χαλκιδική για το ...καλό της Χώρας! 

Σε ομιλία του το  βράδυ του Σαββάτου σε ανοιχτή συγκέντρωση, στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσας, ο Δημήτρης Κουτσούμπας δήλωσε πως η εκτροπή του Αχελώου «θα μπορούσε να ποτίσει όλο το Θεσσαλικό κάμπο, να αυξήσει την παραγωγικότητα και να δώσει καλύτερο αγροτικό εισόδημα».

“Η εκτροπή του Αχελώου μπορεί και πρέπει να αποτελέσει απαίτηση του λαού της Θεσσαλίας τόσο για την αξιοποίηση του νερού για άρδευση όσο και για ύδρευση και εμπλουτισμό των υπόγειων υδάτων που είμαστε ελλειμματικοί”, συμπλήρωσε και  διευκρίνισε ότι “είναι υπόθεση όλων να μη γίνουν ξερικά περίπου 550.000 στρέμματα του εύφορου θεσσαλικού κάμπου που θα έχει ως αποτέλεσμα την ακόμη μεγαλύτερη διατροφική εξάρτηση του λαού μας, περίπου 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο δίνονται σήμερα για εισαγωγές αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, ενώ η μη εκτροπή θα έχει τεράστιες περιβαλλοντικές καταστροφές στην περιοχή”.

Όπως μεταδίδει η εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", ο γ.γ. του ΚΚΕ κάλεσε τους αγρότες κι όλο το λαό της Θεσσαλίας “να απαιτήσουν με πρωτοβουλίες την άμεση συνέχιση και ολοκλήρωση της εκτροπής του άνω ρου του Αχελώου με τη μεταφορά 600 εκατομμυρίων κυβικών νερού το χρόνο”.

Σημειώνεται ότι την εκτροπή του Αχελώου επιθυμούν κυρίως οι μεγαλοαγρότες του θεσσαλικού κάμπου που αντιμετωπίζουν προβλήματα άρδευσης στα σύγχρονα τσιφλίκια τους με τους εκατοντάδες λαθρομετανάστες-εργάτες γης, αλλά και οι εργολήπτριες εταιρείες που εποφθαλμιούν στον πακτωλό χρημάτων που θα ρεύσει με τα έργα της εκτροπής.

Από την άλλη πλευρά οικολογικές οργανώσεις, επιστήμονες αλλά και φορείς όπως το “Παρατηρητήριο Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη” και σύσσωμος ο λαός της Αιτωλοακαρνανίας, κάνουν λόγο για περιβαλλοντικό έγκλημα στο βωμό της μικροπολιτικής. Το επιχείρημα των οικολόγων είναι ότι η εκτροπή του Αχελώου απλά θα μεταθέσει το πρόβλημα της λειψυδρίας για το μέλλον, καθώς η παραγωγή εκεί εξαντλεί τους υδάτινους πόρους. Και όλα αυτά με τεράστια και μη αναστρέψιμο κόστος για το περιβάλλον. Όσοι αντιμάχονται την εκτροπή, υποστηρίζουν πως ο Θεσσαλικός κάμπος δεν πρόκειται να σωθεί με την εκτροπή του Αχελώου, όσο συνεχίζει να ακολουθείται μια αγροτική πολιτική που εξαντλεί τους υδάτινους πόρους, απλά το πρόβλημα θα μετατεθεί για αργότερα. 

Η διαχείριση των εσωτερικών υδάτων της Χώρας μας, οι χρήσεις της γης, η οικολογική ισορροπία αλλά και η κατασπατάληση οικονομικών πόρων πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη για αυτό το έργο που σε τελική ανάλυση τους μόνους που ευνοεί είναι τους Μεγαλοεργολάβους που εποφθαλμιούν στο χρήμα που θα τρέξει άφθονο στα νερά του Αχελώου, αλλά και τους επιχειρηματίες αγρότες- σύγχρονους μεγαλοτσιφλικάδες που θα κατασπαταλήσουν τα νερά αυτά για να αναπτύξουν καλλιέργειες που ποτέ δεν είχαν θέση στον Θεσσαλικό Κάμπο.   Αντίθετα, το περιβάλλον και η οικολογική ισορροπία θα πληγούν, χωριά θα αφανισθούν, και οι φυσικοί πόροι θα συγκεντρωθούν στα χέρια ιδιωτών.

Λιγοβίτσι.

Όχι ανεμογεννήτριες στον Μπούμστο.

Πρόσφατα η "Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας" ενέκρινε μια ακόμη άδεια για την εγκατάσταση αιολικού πάρκου στα Ακαρνανικά όρη. Αυτήν την φορά όμως η άδεια που δόθηκε στην εταιρεία "VENERGIA Ενεργειακή Α.Ε." αφορά στην εγκατάσταση αιολικού σταθμού, ονομαστικής ισχύος 16 MW,  στην κορυφή του Μπούμστου! 

Μπούμστος ο Μεγαλοπρεπής: το θρυλικό βουνό του Ξηρομέρου απειλείται.

Μπορεί η “Ψηλή Κορφή” στο “Περγαντί” με υψόμετρο 1589 μ. να είναι η ψηλότερη κορφή των Ακαρνανικών Άλπεων ή αλλιώς ονομαζόμενων και Ακαρνανικών Ορέων, όμως ο επιβλητικός Μπούμστος είναι το “θρυλικό βουνό” των Ξηρομεριτών. Στην πραγματικότητα είναι ένα βουνό –σύμβολο- για όλους τους Ξηρομερίτες και τους Ακαρνάνες, που πραγματικά καταφέρνει να σε σαγηνεύσει με την ξεχωριστή άγρια ομορφιά του: μια ομορφιά που προσδιορίζεται από τον συμμετρικό σχηματισμό του όγκου του, και που οφείλεται στην μοναδική του αλπική ορογένεση.
Με υψόμετρο 1577 μέτρα, δεσπόζει με μεγαλοπρέπεια στο νότιο - δυτικό τμήμα των Ακαρνανικών Άλπεων, μεταξύ του παράκτιου όρους “Σέρεκα” και της “Ψηλής Κορφής” και ευλόγως θεωρείται ως η σπονδυλική στήλη των Ακαρνανικών. Αποτελεί το προς τα δυτικά όριο της Μεγάλης Λεκάνης των Αιτωλικών Λιμνών και του κάμπου της ευρύτερης περιοχής του Αγρινίου.

Στέκει αγέρωχος στο διάβα των αιώνων έχοντας συνδεθεί με μύθους αλλά και με γεγονότα που σημάδεψαν την περιοχή μας και έτερψαν και διαμόρφωσαν τα συναισθήματα των κατοίκων της. Πάμπολλοι οι θρύλοι και οι διηγήσεις για τους κλέφτες και αρματολούς, τους καπεταναίους του 21, τους λήσταρχους, τις νεράιδες και τα ξωτικά που έχουν να κάνουν με το θρυλικό βουνό.

Παρατηρώντας το βουνό, βλέπεις τα χωριά του Ξηρομέρου να είναι κουρνιασμένα στην αγκαλιά του και θαρρείς ότι αναζητούν ανά τους αιώνες την προστασία και την θαλπωρή του.

Ο Μπούμστος για τους κατοίκους του Κεντρικού Ξηρομέρου είναι το βουνό της ζωής. Κάτασπρος το χειμώνα, γκριζοπράσινος την άνοιξη, ολόλαμπρος το καλοκαίρι. Ανταριασμένος και βαλαντωμένος το φθινόπωρο.

Τα Ακαρνανικά όρη λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, έχουν δημιουργήσει ένα ιδιαίτερο τοπόκλιμα επηρεάζοντας το περιβάλλον και ζωογονώντας την ευρύτερη περιοχή του Ξηρομέρου. Αυτή ακριβώς η γεωγραφική τους θέση, η ορεογραφία τους, και το μικροκλίμα τους είναι που τους έχουν προσφέρει μια μοναδική βιοποικιλότητα.

Το γεωλογικό υπόβαθρο των Ακαρνανικών παρουσιάζει ιδιαίτερο και μεγάλο ενδιαφέρον. Η κεντρική Ακαρνανική οροσειρά αποτελεί συνέχεια των ηπειρωτικών οροσειρών, νοτίως του ευρύτερου τεκτονικού βυθίσματος του Αμβρακικού, που καλύφθηκε από τη θάλασσα περίπου πριν από 10.000 χρόνια και σχημάτισε τον ομώνυμο κόλπο. Σημαντικό ρόλο στο σχηματισμό των οροσειρών αυτών παίζει ο ασβεστόλιθος και ο γύψος, γι' αυτό και στην περιοχή τους συναντώνται καρστικές μορφές. Χαρακτηριστικό της περιοχής είναι η έντονη καρστικοποίηση των ασβεστολιθικών πετρωμάτων και η δημιουργία πολλών δολινών, βυθισμάτων και σπηλαίων. Ιδιαίτερα σημαντικά είναι τα απομονωμένα και κλειστά οροπέδια που περιβάλλουν τον κεντρικό ορεινό άξονα. Τα όρη χωρίζονται μεταξύ τους από χαμηλές ζώνες φλύσχη. Οι ζώνες καταλήγουν στην παραλία και κάθε μία τους αντιστοιχεί σε ένα μικρό κόλπο, ενώ κάθε όρος αντίστοιχα αντιστοιχεί και σε μια χερσόνησο. Κατ' αυτό τον τρόπο η ακτογραμμή του Ξηρομέρου εμφανίζεται κλιμακωτή με υποχώρηση από τον βορρά προς την ανατολή, διότι συγχρόνως οι οροσειρές έχουν βυθιστεί και αναδύονται σε νησίδες μέσα στο Ιόνιο πέλαγος (το όρος Σερέκας σχηματίζει τα νησιά Κάλαμος και Κάστος, και η Βελούτσα τις Εχινάδες). Από ανατολικά τα Ακαρνανικά οριοθετούνται από το μεγάλο βύθισμα Αμβρακικού - Αιτωλικού, με τους μοναδικούς υδροβιότοπους των λιμνών της Αμβρακίας (ή Ρίβιο ή Λιμναία) και του Οζερού (ή Γαλίτσα), και την ροή του ποταμού Αχελώου προς τις εκβολές του.

Ο Μπούμστος από την μία μεριά είναι γυμνός από βλάστηση, γεμάτος κοφτερά βράχια, πέτρες, και γκρεμνούς και από την άλλη του πλευρά είναι γεμάτος βλάστηση, με αριές, βελανιδιές, κέδρους, πουρνάρια και ένα μοναδικό δάσος Κεφαλληνιακής Ελάτης-πραγματικό κόσμημα.
Το κυρίαρχο δέντρο στο Ξηρομέρο είναι η βελανιδιά και ειδικότερα η ήμερη βελανιδιά (Quercus ithaburensis subsp. macrolepis), η οποία έχει πανάρχαια σχέση με τις ανθρώπινες δραστηριότητες στην περιοχή. Συναντάται κυρίως σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές και κοντά σε οικισμούς οπότε και συνδέεται στενά με τα πολιτισμικά τοπία όπου συνυπάρχει η γεωργία και η κτηνοτροφία με το φυσικό τοπίο. Η ήμερη βελανιδιά δεν έχει ιδιαίτερες εδαφικές απαιτήσεις. Αναπτύσσεται σε αβαθή μέχρι και βαθιά εδάφη από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι περίπου τα 1.000 μ. υψόμετρο με προτίμηση στις πεδινές και λοφώδεις θέσεις 600 – 700 μ. υψόμετρου σε όλες τις εκθέσεις και κλίσεις. Είναι μακρόβιο είδος και μπορεί να ζήσει περισσότερο από 1000 χρόνια. Στο περίφημο Βελανιδοδάσος του Ξηρομέρου έχουν καταγραφεί βελανιδιές ηλικίας μέχρι 800 ετών. Ενδεικτικό της μοναδικής αξίας του Βελανιδόδασους του Ξηρομερού, είναι ότι μόλις πρόσφατα ανακαλύφθηκαν σε αυτό πολλές ποικιλίες άγριας τρούφας: Tuber aestivum,Tuber borchii,Tuber rufum,Tuber nitidum.  
Στα ψηλότερα μέρη του βουνού συναντάμε το μαγευτικό δάσος της μαύρης ελάτης (Κεφαλληνιακή Ελάτη-Abies cephalonica). Η έκταση του υπολογίζεται σε 2000 στρέμματα περίπου στην βόρεια πλευρά του Μπούμστου, και είναι πραγματικά εξίσου μοναδικό- λόγω της γεωγραφικής του απομόνωσης- όσο και το αντίστοιχο του Αίνου της Κεφαλλονιάς, από όπου και αντλεί την ονομασία του.

Η χλωρίδα είναι πλούσια και σε πολλά άλλα είδη. Σύμφωνα με έρευνα της χλωρίδας που έχει πραγματοποιήσει το Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων (που εδρεύει στο Αγρίνιο) του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2003 καταγράφτηκαν στην περιοχή 256 γηγενή φυτά. Αυτή η συλλογή περιλαμβάνει μερικά σπάνια και ενδιαφέροντα είδη, όπως είναι οι εντυπωσιακές αποικίες της παιώνιας (Paeonia mascula russoi) και μια αξιόλογη ποικιλία από άγριες ορχιδέες που περιλαμβάνουν την Ophrys reinholdii και την Ophrys helenae. Αξίζει να αναφέρουμε επίσης την ύπαρξη των: Acantholimon lycaonicum (Ακανθολιμών το λυκαονικό), Cerastium illyricum (Κεράστιο το Σύκομο), Rhamnus saxatilis (Ράμνος ο προυνόφυλλος), Anthyllis vulneraria bulgarica, Campanula garganica acarnanica, Centaurea deustiformis, Centaurea lacerata, Centaurea subciliaris acarnanica,  Dianthus biflorus, Dianthus giganteus subgiganteus, Erysimum microstylum, Galium advenum, Myosotis refracta paucipilosa, Orobanche amethystea, Silene ionica, Thlaspi rivale και τον φημισμένο Dictamnus albus ή στην τοπική του ονομασία Αϊ Βάρβαρο.
Και η πανίδα του βουνού δεν υστερεί καθόλου, αφού καταφέρνουν και επιβιώνουν η αλεπού, το κουνάβι, ο ασβός, ο σκαντζόχοιρος, ο λαγός, το αγριογούρουνο κ.α. Παλιότερα μέχρι και την δεκαετία του 1970 στον Μπούμστο συναντούσες το τσακάλι (Canis aureus) και τον λύκο (Canis lupus), ενώ αναφορές μέχρι και την περίοδο του Εμφυλίου ήθελαν μικρούς πληθυσμούς πλατωνιών (Dama dama) στα ορεινά δάση της Ακαρνανίας.  Υπάρχει επίσης μία ποικιλία από ερπετά μεταξύ των οποίων δύο είδη χελώνας, η Κρασπεδωτή Χελώνα (Testudo marginata) και η Ονυχοχελώνα (Testudo hermanni hermanni) , διάφορα φίδια όπως το Κονάκι (Anguis fragilis) και ομάδες από σαύρες που βρίσκονται σε πληθυσμούς αρκετά ενδιαφέροντες και σημαντικούς. 
Η ευρύτερη περιοχή έχει όμως ένα μοναδικό ορνιθολογικό ενδιαφέρον, διότι παρουσιάζει τουλάχιστον 127 καταγεγραμμένα είδη πουλιών, πολλά από τα οποία εξαιρετικά σπάνια και ιδιαιτέρως απειλούμενα. Εξάλλου η περιοχή είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον Αμβρακικό, το Δέλτα του Αχελώου και τους υγροτόπους των μεγάλων λιμνών της Αιτωλίας που παρουσιάζουν σημαντική και σπουδαία ορνιθολογική πηγή.

Στον Μπούμστο ζουν και αναπαράγονται επιβεβαιωμένα τα είδη: Apus melba melba (Σκεπαρνάς), Aquila chrysaetos chrysaetos (Χρυσαητός), Bubo bubo bubo (Μπούφος), Caprimulgus europaeus (Γυδοβυζάχτρα), Cercotrichas galactotes (Κουφαηδόνι), Circus macrourus (Στεπόκιρκος), Emberiza caesia (Σκουρόβλαχος), Emberiza hortulana (Βλάχος), Falco peregrinus peregrinus (Πετρίτης), Ficedula albicollis (Κρικομυγοχάφτης), Gelochelidon nilotica (Γελογλάρονο), Gyps fulvus (Όρνιο), Hieraaetus fasciatus (Σπιζαητός), Hippolais olivetorum (Λιοστριτσίδα), Ixobrychus minutus (Μικροτσικνιάς), Lanius collurio collurio (Αητόμαχος), Lanius minor (Γαϊδουροκεφαλάς), Lanius senator senator (Κοκκινοκέφαλος), Lullula arborea arborea (Δεντροσταρήθρα), Sitta neumayer neumayer (Βραχοτσοπανάκος),  Sylvia hortensis crassirostris (Δεντροτσιροβάκος) και πολλά άλλα.

Τα Ακαρνανικά όρη αποτελούν τον τελευταίο βιώσιμο θύλακα για το όρνιο (Gyps fulvus) στην Δυτική Ελλάδα και έναν από τους ελάχιστους εναπομείναντες στην ηπειρωτική χώρα. Το Όρνιο έχει καταχωρηθεί στον Kατάλογο I της Κοινοτικής Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ και τελεί υπό αυστηρή προστασία ενώ παράλληλα έχει χαρακτηρισθεί ως σπάνιο και τρωτό στο Κόκκινο Βιβλίο Απειλούμενων Σπονδυλοζώων της Ευρώπης και της Ελλάδας αντίστοιχα. Σύμφωνα με τα στοιχεία παρακολούθησης του είδους από την ελληνική ομάδα εργασίας για τους Γύπες, την περίοδο 2005-2008 η αποικία των Ακαρνανικών αριθμούσε από 4 έως 6 ζευγάρια. Οι θέσεις φωλιάσματός τους εντοπίζονται κυρίως στους γκρεμούς του όρους Τσέρεκας στην περιοχή της Παλαίρου στην δυτική κορυφογραμμή των Ακαρνανικών. 

Ο Μπούμστος αποτελεί για τα όρνια το σημαντικό χώρο τροφοληψίας κυρίως διότι στο βουνό αυτό καθ' αυτό αλλά και στις γύρω περιοχές διατηρούνται χιλιάδες αιγοπρόβατα και αγελάδες ελευθέρας βοσκής, τα οποία εκτρέφονται με παραδοσιακό τρόπο. Σημαντικότερο όλων είναι ότι τα βράχια των δυτικών πλαγιών του Μπούμστου, πάνω από το χωριό Παναγούλα (Μερδενίκος), χρησιμοποιούνται ως κούρνιες από τα Όρνια. Το χειμώνα του 2011 καταγράφηκε στον Μπούμστο ο μέγιστος αριθμός των 25 Όρνιων, ενώ συνολικά στο ευρύτερο ορεινό σύμπλεγμα εκτιμάται με ασφάλεια ότι υπάρχουν τουλάχιστο 28 άτομα του είδους. Οι πτήσεις των πουλιών γύρω από την κορυφή του Μπούμστου προς αναζήτηση τροφής είναι καθημερινό φαινόμενο. 

Πριν την δεκαετία του ‘90 τα Όρνια φώλιαζαν σε διάφορες θέσεις γύρω από την περιοχή,  όπως στην  νήσο  Οξειά απέναντι από τις εκβολές του Αχελώου, στο όρος Βελούτσα (Αστακός), στην Παλαιοβούνα (Κλόκοβα Ναυπακτίας), στην Κανάλα  Βάλτου, στην Γαβροβού (Βάτος Ξηρομέρου), στην Νότια Γκιώνα (Σερνικάκι και Αγία Ευθυμία), στα Στενά του Μόρνου (Αμορανίτικα Βράχια), στην Βαράσοβα και στα Στενά της Γραβιάς (γκρεμοί Βάριανης) εκ των οποίων καμία δεν  υφίσταται πλέον. Την ίδια δυστυχώς τύχη είχαν και βορειότερα οι γνωστές αποικίες της  Ηπείρου στα φαράγγια του Άραχθου και του Βίκου. Μετά το 2000 τρεις ακόμη αποικίες της δυτικής - κεντρικής Ελλάδας εξαφανίσθηκαν: στα  άνω  Στενά  Καλαμά (2001- 2002), στα Στενά του Πηνειού στα Τέμπη (2003-2004) και στα Όρη Βάλτου στην Μεγαλόχαρη Άρτας (το 2003). Έτσι, στην ηπειρωτική Ελλάδα το είδος φωλιάζει πλέον μόνο σποραδικά σε ακόμη δύο θέσεις: στα όρη Παραμυθιάς και στα Στενά της Κλεισούρας. Ο πληθυσμός της Κλεισούρας (σήμερα μόλις 1-2 αναπαραγωγικά ζεύγη) δείχνει να σχετίζεται με τον πληθυσμό των Ακαρνανικών. Η ορεινή αλληλουχία Ακαρνανικά, Πεταλάς, Αράκυνθος, Βαράσοβα, Κλόκοβα, αποτελεί τον πλέον κρίσιμη περιοχή για τον ιθαγενή πληθυσμό, όπως και για αυτόν που διαχειμάζει ερχόμενος από  βορειότερες  βαλκανικές χώρες (κυρίως από την Κροατία και τη Σερβία). Συμπερασματικά, σήμερα  τα Ακαρνανικά  βουνά  παραμένουν  πλέον  η  μοναδική  περιοχή στην Δυτική Ελλάδα όπου διατηρείται ένας  βιώσιμος αναπαραγωγικός πληθυσμός, ο οποίος αποτελεί ποσοστό πάνω από το 30% του πληθυσμού του είδους στην Ηπειρωτική Ελλάδα, η διατήρηση του οποίου  είναι κομβικής σημασίας ως πληθυσμιακή κοιτίδα για την επανεποίκηση των ιστορικών αποικιών σε Πίνδο, Στερεά Ελλάδα και Β. Πελοπόννησο.

Αξίζει επίσης να τονιστεί η επιστημονικά καταγεγραμμένη και τεκμηριωμένη εμφάνιση τόσο του Ασπροπάρη (Neophron Percnopterus) όσο και του Μαυρόγυπα (Aegypius monachus) στα βουνά της Ακαρνανίας. Σίγουρο επίσης είναι πως ένα ζεύγος Χρυσαετών (Aquila chrysaetos) φωλιάζει στο Μπούμστο. Καταγεγραμμένη επίσης είναι η παρουσία του Σπιζαετού (Hieraaetus fasciatus), του Στικταετού (Aquila clanga) και του Βασιλαετού (Aquila heliaca). Ο Φιδαετός (Circaetus gallicus) εμφανίζει 4-6 ζεύγη συνολικά στο Ξηρόμερο. Το Σαΐνι (Accipiter brevipes) έχει τουλάχιστον τρία αναπαραγωγικά ζεύγη: ένα στο δάσος Φράξου στο Λεσσίνι, ένα στο ρέμμα της Νήσσας στην περιοχή των Λουτρών Τρύφου και ένα  στις βόρειες πλαγιές του Μπούμστου στο εγκαταλελειμμένο χωριό Παλαιά Κομπωτή.  Ο Πετρίτης (Falco peregrinus), η Γερακίνα (Buteo buteo) και το Βραχοκιρκίνεζο (Falco tinunculus) θεωρούνται κοινά στην περιοχή.

Ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί και στον ρόλο του βουνού στην μετανάστευση και μετακίνηση διάφορων άλλων ειδών της ορνιθοπανίδας όπως Γερανών, Ερωδιών, Πελαργών, Πελεκάνων. Χάρη στα θερμικά ανοδικά ρεύματα που δημιουργεί η παρουσία του ανάμεσα στους δύο μεγαλύτερους υδροβιότοπους της Χώρας μας- αυτόν της Λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου και αυτόν του Αμβρακικού Κόλπου, παίζει σημαντικό ρόλο στο να βοηθάει τα μεγαλόσωμα αυτά πουλιά να μετακινούνται και να μεταναστεύουν.   

Σε αντίθεση με το γειτονικό Περγαντί που έχει αλλοιωθεί βάναυσα από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, ο Μπούμστος ακόμη και τώρα διατηρεί ανέγγιχτη την ομορφιά του και την φύση του. Και δυστυχώς η μόνη απειλή που δέχεται γίνεται στο όνομα της ψευδώς αποκαλούμενης ...πράσινης ανάπτυξης! Ο Μπούμστος απειλείται και μαζί του απειλείται η ιστορία όλης της Ακαρνανίας. Απειλείται το πνεύμα και η ψυχή του Ξηρομέρου. Κανείς αιτωλοακαρνάνας δεν πρέπει να μείνει σιωπηλός: ο Μπούμστος πρέπει να σωθεί! Όπως και όλα τα βουνά σύμβολα του τόπου μας: η κυρά Βγένα, η Κανάλα, τα Κράβαρα, η Βαράσοβα, ο Αράκυνθος.

Η πεζοπορία και η ανάβαση στο θρυλικό βουνό δεν πρέπει να είναι πρόκληση μόνο για τους φανατικούς ορειβάτες που το επισκέπτονται από διαφορετικές διαδρομές, τις οποίες μπορεί κανείς να ακολουθήσει για να ανεβεί στην κορυφή του βουνού, αλλά και για όλους τους Αιτωλούς και Ακαρνάνες, που  μπορεί να ζούν δίπλα του έχοντας την καθημερινή του εικόνα με όλες τις καιρικές του εκφάνσεις αλλά δεν αποτόλμησαν ποτέ να το επισκεφθούν… και να θαυμάσουν το μεγαλείο του! Το μεγαλείο της Ακαρνανικής Γης και Φύσης.
Φθάνοντας στην κορυφή του Μπούμστου, μένεις κυριολεκτικά άφωνος από την θέα, τις ολοστρόγγυλες κορυφές, τον βουνίσιο αέρα, την μοναδική ατμόσφαιρα και το σπάνιας ομορφιάς τοπίο. Το θέαμα από το γιγάντιο βουνό είναι εκπληκτικό. Σε ένα επιβλητικό πανόραμα, παρελαύνουν τα Ακαρνανικά Όρη, το οροπέδιο Ασσάνη, το Περίφημο Δάσος της Μαύρης Ελάτης, τα παλιά χωριά Αχυρά και Βούστρι, η κοιλάδα και το ποτάμι της Νύσσας και τέλος ο Αμβρακικός Κόλπος. Από εδώ θα θαυμάσουμε μαγεμένοι τον Μύτικα, το νησί του Κάλαμου, το Μεγανήσι, την Λευκάδα, την Ιθάκη... Το βλέμμα μας θα αγκαλιάσει τις μεγάλες λίμνες της Αιτωλίας, θα παρασυρθεί από τον ρου του Αχελώου και θα φτερουγίσει στις αδάμαστες κορφές της Αιτωλίας. 

Δεν πρέπει να υπάρξει ούτε ένας Αιτωλοακαρνάνας που έστω και νοερά να μην ανέβει στον Μπούστο. Αρκεί να γυρίσει το βλέμμα του στην κατεύθυνσή του, και να αφήσει τις αισθήσεις του ελεύθερες. Έτσι κι αλλιώς ο Μπούμστος είναι ο δυτικός ορίζοντας του τόπου μας. Και το περήφανο και αδάμαστο πνεύμα των Αιτωλοακαρνάνων θέλει να έχει τους ορίζοντές του ανοικτούς  και όχι κλεισμένους από ανεμογεννήτριες! Αυτή είναι ίσως και η μόνη ελπίδα σωτηρίας για τον Μπούμστο!

Ονειρική Ακαρνανία!

Κι όμως υπάρχουν και καλές ειδήσεις...

Ο Σύλλογος Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου ιδιαίτερα ευαίσθητος σε περιβαλλοντικά θέματα και ταυτόχρονα ανήσυχος για την ολοένα αυξανόμενη οικονομική κρίση που υφίσταται ο τόπος μας, με συνέπεια τον μαρασμό και την εξαθλίωση των χωριών μας, αναζητώντας λύσεις που θα δώσουν προοπτική - διέξοδο στους καθημαγμένους συμπατριώτες μας,  προτείνει, λόγω αρμοδιότητος, στον Δήμαρχο Ακτίου-Βόνιτσας κ. Νίκο Σολδάτο,  να αναλάβει πρωτοβουλία, για τον εμπλουτισμό της Λίμνης Αμβρακίας τους πρώτους μήνες της Άνοιξης με ιχθύδια (γόνους) κυπρίνου  και άλλων ειδών ψαριών προσαρμοσμένων στα γλυκά νερά, ενισχύοντας έτσι το ιδιαίτερο οικοσύστημα της Λίμνης και δημιουργώντας παράλληλα καλύτερες προοπτικές στους ενασχολούντες με την αλιεία συμπατριώτες μας. 

Για τον σκοπό αυτό ο Σύλλογος απέστειλε σχετική επιστολή προς τον Δήμαρχο Ακτίου-Βόνιτσας:

"Κύριε Δήμαρχε,

Ο Σύλλογος Κωνωπινιωτών Ξηρομέρου ιδιαίτερα ανήσυχος για την ολοένα αυξανόμενη οικονομική κρίση που υφίσταται ο τόπος μας, με συνέπεια τον μαρασμό και την εξαθλίωση των χωριών μας, αναζητώντας λύσεις που θα δώσουν προοπτική - διέξοδο στους καθημαγμένους συμπατριώτες μας, σας προτείνει, λόγω αρμοδιότητος,  να αναλάβετε πρωτοβουλία, για τον  εμπλουτισμό της Λίμνης Αμβρακίας τους πρώτους μήνες της Άνοιξης με ιχθύδια (γόνους) κυπρίνου και άλλων ειδών ψαριών προσαρμοσμένων στα γλυκά νερά που διατίθενται για τον σκοπό αυτό αδαπάνως από το Πειραματικό κυπρινοτροφείο Ψαθοτόπι Άρτας ενισχύοντας έτσι το ιδιαίτερο οικοσύστημα της Λίμνης και  δημιουργώντας παράλληλα καλύτερες προοπτικές στους ενασχολούντες με την αλιεία συμπατριώτες μας. Για τον σκοπό αυτό και εφόσον υιοθετείτε την πρότασή μας, θα πρέπει άμεσα να έλθετε σε επικοινωνία με τους φορείς που παρέχουν τα ιχθύδια (γόνους), προκειμένου γίνει ο εμπλουτισμός της λίμνης τον προσεχή  Απρίλιο.

Για το Διοικητικό  Συμβούλιο.

Με εκτίμηση."

Ο Δήμαρχος Ακτίου και Βόνιτσας, Νίκος Σολδάτος μόλις έλαβε την επιστολή του Συλλόγου Κωνωπινιωτών σχετικά με τον εμπλουτισμό της λίμνης Αμβρακίας με γόνους ψαριών, ενέκρινε τη πρόταση και την διαβίβασε αμέσως προς τον Περιφερειάρχη  κ. Απόστολο Κατσιφάρα, με κοινοποίηση στο γραφείο της Δ/νσης Αγροτικής Οικονομίας  και το Τμήμα Αλιείας: 

"ΘΕΜΑ: «Εμπλουτισμός Λίμνης Αμβρακίας»

Κύριε Περιφερειάρχη,

Στα πλαίσια των πρωτοβουλιών του  ο Σύλλογος Κωνωπινιωτών «Οι Δώδεκα Απόστολοι»  αποφάσισε τον εμπλουτισμό με ιχθύδια της λίμνης Αμβρακίας. Η πρόταση αυτή μας βρίσκει σύμφωνους αφού όταν πραγματοποιηθεί θα ενισχύσει την τροφική αλυσίδα  και τα φυσικά αποθέματα της λίμνης. Αναμένουμε και την δική σας απόφαση, προκειμένου από κοινού Σύλλογος, Δήμος και Περιφέρεια δια του αρμόδιου τμήματος Αλιείας να ολοκληρώσουμε  την διαδικασία. Συνημμένα σας αποστέλλουμε την επιστολή του Συλλόγου όπως μας διαβιβάστηκε προσφάτως."    

Ας ελπίσουμε ότι παρόμοιες ενέργειες θα βρουν ανταπόκριση από την πολιτεία και ταυτόχρονα θα αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση και για άλλους τοπικούς φορείς! Να σημειώσουμε ότι τέτοιες δράσεις είναι πολύ σημαντικές για το περιβάλλον και έχουν στόχο τη στήριξη της ισόρροπης διατήρησης και ανάπτυξης της ιχθυοπαραγωγής των λιμνών και των ποταμών του τόπου μας  καθώς και την τόνωση της τοπικής οικονομίας με τη βελτίωση και ενίσχυση των εισοδημάτων των αλιέων της περιοχής.

ΥΓ) επειδή όμως από τον ανεκδιήγητο δήμαρχο Ναυπάκτου, καθώς είναι τόσο απασχολημένος με την αδειοδότηση ανεμογεννητριών στα βουνά μας, δεν περιμένουμε να βρει χρόνο για να αναλάβει μια ανάλογη πρωτοβουλία, απευθύνουμε κάλεσμα  στους τοπικούς φορείς και στα τοπικά συμβούλια των δημοτικών διαμερισμάτων πέριξ της Ευηνολίμνης, να δραστηριοποιηθούν αυτοί σε παρόμοια κατεύθυνση: ίσως έτσι υπάρξει και μια καλή ευκαιρία για να ξαναβρεί η έννοια της "πράσινης ανάπτυξης" το πραγματικό της νόημα στον τόπο μας!      

Βόνιτσα: Ο φρουρός του Αμβρακικού!

Η ιστορική πόλη της Βόνιτσας, κτισμένη σε μια άκρη του Αμβρακικού, επιτηρεί το άνοιγμα του κόλπου στο πέλαγος και γίνεται για τον σύγχρονο επισκέπτη εφαλτήριο για εξερευνήσεις στην άγνωστη ενδοχώρα, αλλά και στις ακτές του Ιονίου. Δεν είναι από τους τόπους που διεκδικούν περγαμηνές στα τουριστικά δρώμενα της Ελλάδας. Το αντίθετο θα έλεγε κανείς. Ομως, μια φορά αν επισκεφτείτε την περιοχή της Βόνιτσας, σύντομα θα διαπιστώσετε πως πρόκειται για έναν τόπο ιδιαίτερο, μοναδικό, που σίγουρα αξίζει μια θέση στην καρδιά σας. Στη Βόνιτσα θα έρθετε αν αποζητάτε αυθεντικές εικόνες, ήπιους ρυθμούς, εξερευνήσεις στη γεμάτη ενδιαφέρον ενδοχώρα, αν αγαπάτε το ψάρεμα και τους θαλασσινούς μεζέδες...

Των Θοδωρή Αθανασιάδη, Ζερμαίν Αλεξάκη.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Έθνος".

Πηγαίνοντας στη Λευκάδα ή στην Πρέβεζα αξίζει να παρεκκλίνετε λίγα χιλιόμετρα από την αρχική σας πορεία για να επισκεφτείτε την ξεχωριστή αυτή γωνιά του Αμβρακικού κόλπου. Η Βόνιτσα απέχει από την Αμφιλοχία μόλις 36 παράκτια και ευχάριστα χιλιόμετρα, από το Αγρίνιο 75 και από το Μεσολόγγι 100 χλμ. Το οδικό δίκτυο είναι ασφάλτινο, αλλά οι δρόμοι είναι αρκετά στενοί και με άφθονες στροφές. Παρ' όλα αυτά θα διαπιστώσετε ότι οι αποστάσεις καλύπτονται με ευκολία και σε αυτό συμβάλλει το πολυποίκιλο τοπίο που διατηρεί το ενδιαφέρον της διαδρομής αμείωτο.

Η σημερινή παραλιακή πόλη της Βόνιτσας είναι κτισμένη στις παρυφές του υδροβιότοπου του Αμβρακικού, που είναι ένας από τους σπουδαιότερους της Βαλκανικής. Βρίσκεται σε ελάχιστη απόσταση από το στρατηγικό πέρασμα του Ακτιου, κοντά στη θέση όπου αναπτυσσόταν η αρχαία πόλη Ανακτόριο (ίχνη του αρχαίου Ανακτόριου υπάρχουν κοντά στο χωριό Νέα Καμαρίνια, 4 χλμ. βόρεια της Βόνιτσας).

Ιδρυτές του Ανακτόριου ήταν οι Κορίνθιοι (5ος π.Χ. αι.) που πάντα αναζητούσαν ερείσματα στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Ελλάδας και του Ιονίου. Από την αρχαία πόλη διασώζονται ερείπια της Ακρόπολης και του ναύσταθμου, ενώ ένα μεγάλο μέρος της διακρίνεται βυθισμένο στον πυθμένα του κόλπου. Ηδη από τα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα είχε το δικό της νόμισμα, ενώ ο αρχαίος γεωγράφος Στράβων την περιγράφει σαν κραταιά και πολυπληθή πόλη. Το Ανακτόριο παρήκμασε όταν οι Ρωμαίοι ίδρυσαν τη Νικόπολη (κοντά στην Πρέβεζα). Ετσι, πέρασε στη λήθη της Ιστορίας μέχρι που στα Βυζαντινά χρόνια εμφανίστηκε δυναμικά στο προσκήνιο η Βόνιτσα.

Το Βενετσιάνικο κάστρο της Βόνιτσας από το 1922 έχει χαρακτηρισθεί με Βασιλικό Διάταγμα ως «προέχον βυζαντινόν μνημείον».

Τον 11ο αιώνα οι Βενετοί, που πάσχιζαν να δημιουργήσουν σε διάφορα στρατηγικά σημεία της Ελλάδας βάσεις ανεφοδιασμού και κάστρα με σκοπό να προστατεύουν τους εμπορικούς δρόμους τους, πήραν τη συγκατάθεση του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Κομνηνού και εγκαταστάθηκαν στη Βόνιτσα, όπου τους παραχωρήθηκαν ιδιαίτερα προνόμια. Με το κάστρο της Βόνιτσας και με αυτά της Ναυπάκτου, της Πρέβεζας και της Αγίας Μαύρας στη Λευκάδα, έλεγχαν τα θαλάσσια περάσματα του Ιονίου. Το 1204, μετά την Αλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, η Βόνιτσα υπάγεται στο Δεσποτάτο της Ηπείρου και γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη.

Από εκεί και πέρα αρχίζει ο «χορός» των κατακτητών. Φράγκοι, Σέρβοι, Αλβανοί, Ναπολιτάνοι, όλοι ήθελαν το κάστρο και το σπουδαίο λιμάνι της. Το 1472 πέφτει στα χέρια των Τούρκων, όμως οι Βενετοί το 1684, με τον Φραγκίσκο Μοροζίνι, την καταλαμβάνουν και την κρατούν μέχρι το 1796, οπότε και την παραδίδουν στους Γάλλους. Το 1800 η θαλασσινή πόλη περνά στα χέρια των Τούρκων και το 1832 ενσωματώνεται στο ελληνικό κράτος.

Η εκκλησία της Παναγιάς βρίσκεται κάτω από το κάστρο.

Ολη αυτή η δραστηριότητα, το στίγμα πολλών και διαφορετικών λαών, σε συνδυασμό με τη μοναδική φύση του Αμβρακικού κόλπου, καθιστούν την περιοχή έναν ιδιαίτερα ελκυστικό προορισμό που ενδείκνυται περισσότερο για ταξιδευτές και λιγότερο για τουρίστες.

Το κάστρο της... θάλασσας!

Η Βόνιτσα είναι μια μικρή πόλη με πληθυσμό 4.050 κατοίκους, έδρα του Δήμου Βόνιτσας - Ακτίου. Στην κορφή του λόφου που δεσπόζει πάνω από την πόλη διακρίνεται το βενετσιάνικο κάστρο, που από το 1922 έχει χαρακτηρισθεί με Βασιλικό Διάταγμα ως «προέχον βυζαντινόν μνημείον».

Η παραλία της Παναγιάς.

Βρίσκεται περίπου 75 μ. πάνω από τη θάλασσα και έχει έκταση περίπου 105 στρ. Η θέα από εδώ στον Αμβρακικό κόλπο είναι ίσως η καλύτερη της περιοχής. Εκεί σώζεται το εκκλησάκι της Αγίας Σοφίας, του 12ου αι. με μια υπέροχη αγιογραφία του Χριστού στο εσωτερικό του.

Κάτω στο λιμάνι τίποτα δεν θυμίζει τον Μεσαίωνα. Το καλοκαίρι εδώ κυλά χαλαρά και ανάλαφρα, όπως στις περισσότερες παραλιακές πόλεις της Ελλάδας. Τα καΐκια πηγαινοέρχονται ασταμάτητα τροφοδοτώντας με τα φημισμένα ψάρια του Αμβρακικού (λαβράκια, μπαρμπούνια, σαρδέλες, γαρίδες) τις ψαροταβέρνες. Τα ιστιοφόρα δένουν στη μαρίνα και οι επισκέπτες βολτάρουν στην παραλία, χαίρονται τον ήλιο, τη θάλασσα, τα τροπικών χρωμάτων δειλινά...

Η πέτρινη πεζογέφυρα προς το νησάκι του Αγίου Νεκταρίου. 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το κατάφυτο νησί του Αγίου Νεκταρίου (ή Κουκουμίτσα), το οποίο ενώνεται με τη στεριά μέσω πέτρινης πεζογέφυρας 150 μ. Ο χώρος είναι ευχάριστα διαμορφωμένος, καταπράσινος και προσφέρεται για περιπάτους και ποδήλατο. Θαυμάσιο είναι από εδώ το ηλιοβασίλεμα (γενικά ο Αμβρακικός κόλπος φημίζεται για το δειλινό του).

Στην πόλη της Βόνιτσας ξεχωρίζει η εκκλησία του Αγίου Νικολάου με το πέτρινο καμπαναριό. Αμέσως μετά την απελευθέρωση της πόλης εδώ λειτούργησε το πρώτο ελληνικό σχολείο. Ο κυριότερος ναός, ωστόσο, είναι αυτός του Αγιου Σπυρίδωνα (18ος αι.), γνωστός για το λεπτοδουλεμένο τέμπλο του, έργο Ηπειρωτών μαστόρων.

Μια θαυμάσια πεζοπορική διαδρομή, 1.500 μ., πλάι στη θάλασσα, ξεκινά από τη μαρίνα και κινείται περιμετρικά του λόφου του κάστρου. Στην πορεία σας, στις όχθες της λιμνοθάλασσας Λιμένι, κάτω από θεόρατους ευκαλύπτους, θα δείτε το βυζαντινό εκκλησάκι της Παναγιάς.

Η εκκλησία της Παναγιάς.

Κοντινές αποδράσεις:

Δίπλα στο λιμάνι, κατά μήκος τους δρόμου και κοντά στις ταβέρνες, απλώνεται η παραλία της πόλης. Τριακόσια μέτρα ανατολικά του λιμανιού βρίσκεται η Κουκουνίτσα με ψιλό χαλίκι και άμμο. Είναι καθαρή και αβαθής, ενώ θα έχετε τη δυνατότητα να νοικιάσετε κανό.

Πηγαίνοντας προς Αμφιλοχία θα δείτε αριστερά στενό χωματόδρομο που κατηφορίζει προς την ακτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (δεν υπάρχει ταμπέλα). Πρόκειται για μια μικρή ακρογιαλιά πλαισιωμένη από βράχια και άφθονο πράσινο. Εχει άμμο και χαλικάκι, ενώ λειτουργεί καντίνα.

Για πολλούς η καλύτερη παραλία είναι αυτή της Παναγιάς. Θα τη βρείτε βόρεια της Βόνιτσας (άσφαλτος 8 χλμ.). Είναι υπήνεμη, καθαρή, φωλιάζει στην αγκαλιά απόκρημνων βράχων και εκεί λειτουργεί ταβέρνα. Αν έχετε όρεξη για περισσότερες εξερευνήσεις θα κατευθυνθείτε προς το ακρωτήρι της Παναγιάς (μόνο που χρειάζεται προσοχή καθώς πολλοί χωματόδρομοι οδηγούν στην είσοδο επαύλεων!). Αν διαθέτετε δικό σας σκάφος αξίζει μια εκδρομή στα μικρά ερημονήσια του Αμβρακικού.

Φυσικά και είναι πανεύκολο να κάνετε μια γρήγορη βόλτα στις ακτές του Ιονίου, στους γραφικούς όρμους του Αγ. Νικολάου, της Πάλαιρου, ακόμη και της Λευκάδας που απέχει οδικά μόλις 20 χλμ.!

Η περιοχή απ' όπου πηγάζουν τα ιαματικά, μεταλλικά νερά Κόρπης βρίσκεται στις πλαγιές των Ακαρνανικών βουνών και είναι ένα ακόμη από τα ενδιαφέροντα σημεία της επαρχίας που μπορείτε να επισκεφτείτε διανύοντας 15 χλμ. ασφαλτοστρωμένου δρόμου.

Η λίμνη του Κομήτη.

Ιστορικά ορόσημα:

Ναυμαχία Ακτίου.

Toν Σεπτέμβριο 31 π.Χ. στα νερά του Ακτίου έγινε μία από τις σπουδαιότερες ναυμαχίες του αρχαίου κόσμου που καθόρισε την τύχη της Ευρώπης. Εδώ συγκρούστηκαν οι στόλοι του Γάιου Οκτάβιου (που έμεινε στην Ιστορία ως ο πρώτος αυτοκράτορας της Ρώμης με το όνομα Οκταβιανός Αύγουστος) με τον στόλο του Ρωμαίου στρατηγού Μάρκου Αντώνιου και της Κλεοπάτρας Ζ'. Η ναυμαχία τελείωσε με τη συντριπτική νίκη των δυνάμεων του Οκτάβιου. Σύμφωνα με τον θρύλο, η Κλεοπάτρα σώθηκε καθώς πέρασε τα πλοία της στη λίμνη Βουλκαριά της Βόνιτσας.

Ρωμαϊκά Λουτρά.

Ερχόμενοι στη Βόνιτσα από την Αμφιλοχία θα περάσετε από το χωριό Δρυμός. Εδώ διασώζονται υπολείμματα Ρωμαϊκών Λουτρών αλλά και δύο αξιόλογες παλαιοχριστιανικές Βασιλικές.

Αρχαίο Θύρρειο.

Τα ερείπια της σπουδαίας Ακαρνανικής πόλης Θύρρειο που αναφέρεται από τον Ξενοφώντα στο έργο του «Ελληνικά», έχουν εντοπιστεί κοντά στο ομώνυμο ορεινό χωριό (20 χλμ. από Βόνιτσα). Αξίζει να έρθετε εδώ τόσο για την όμορφη διαδρομή όσο και για να επισκεφθείτε το μικρό, αλλά αξιόλογο αρχαιολογικό μουσείο.