Για την Γη και την Ελευθερία.

Να σωθούν τα βουνά μας...

Να σωθεί η Κοκκινιά, από τα αιολικά!

Το Σάββατο 12 Αυγούστου διοργανώνεται εκδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στην επέλαση των ανεμογενητριών στα παρθένα βουνά μας. 

Προσυγκέντρωση στην Πλατεία της Άνω Κλεπάς στις 10 η ώρα το πρωί. Θα ακολουθήσει κυκλική διαδρομή προς Περδικόβρυση, Άγιο Δημήτριο, Νεοχώρι, Αράχωβα, Δομνίστα και τελική κατάληξη στο Λιβαδάκι, με σκοπό την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση όσο το δυνατόν περισσότερων συμπολιτών μας, για την ανάληψη δράσης ενάντια στην απειλούμενη καταστροφή των βουνών μας.

Ούτε στην Κοκκινιά- Ούτε πουθενά: ελεύθερα βουνά, χωρίς αιολικά!

Η συμμετοχή όλων μας είναι αναγκαία και απαραίτητη! 

Ούτε στην Σαράνταινα- ούτε πουθενά!Ελεύθερα βουνά- χωρίς αιολικά!

Ούτε στην Σαράνταινα- ούτε πουθενά!Ελεύθερα βουνά- χωρίς αιολικά!

Καταγγελία Πολιτών της Ναυπακτίας για την ΜΠΕ του Όρους Άγιος Κωνσταντίνος.

Τι κοινό έχουν τα βουνά της Ορεινής Ναυπακτίας και συγκεκριμένα το Όρος Άγιος Κωνσταντίνος με την πεδιάδα της Αργολίδας;

Μα φυσικά την ίδια Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών (γιατί πραγματικά δεν θα μπορούσαν να έχουν κανένα άλλο κοινό στοιχείο)!

Ας δούμε όμως πρώτα λίγα πράγματα για το Όρος Άγιος Κωνσταντίνος.

1. Η κορυφή του φτάνει τα 1464 μέτρα, οπού σχεδόν εδώ και δύο (2) αιώνες βρίσκεται το εξωκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου. 

2. Το Όρος Άγιος Κωνσταντίνος μαζί με το γειτονικό Όρος Μαλαθούνα αποτελούν το Καταφύγιο Άγριας Ζωής (ΚΑΖ) «Άγιος Κωνσταντίνος – Μαλαθούνα» (Wildlife refuges, Κ355).

3. Το ΚΑΖ βρίσκεται εντός ορίου εξάπλωσης του προστατευόμενοι όρνιου Gyps fulvus (Έρευνα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, 2019). Το είδος αυτό αποτελεί είδος προτεραιότητας για την Ευρωπαϊκή Ένωση (περιλαμβάνεται στο Παράρτημα Ι της Οδηγίας 2009/147/ΕΚ «για τα Πουλιά»). Επίσης, ανήκει στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της Διεθνής Ένωσης Προστασίας της Φύσης (IUCN 3.1). Είναι το είδος που αποδεδειγμένα υποφέρει περισσότερο από την ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας. Τα πτερύγια των ανεμογεννητριών είναι ένας από τους κύριους λόγους θανάτωσης και ακρωτηριασμών των πουλιών αυτών.

4. Η εταιρεία «ΤΕΡΝΑ ΑΙΟΛΙΚΗ ΞΕΡΟΒΟΥΝΙΟΥ Α.Ε.» έχει αιτηθεί για την εγκατάσταση 4 ανεμογεννητριών.  Το έργο αυτό θα είναι τεραστίων διαστάσεων, καθώς η συνολική ισχύς του σταθμού ανέρχεται στα 24MW, ονομαστικής ισχύος 6MW η κάθε Α/Γ, με ύψος πυλώνα 100 μέτρα και μήκος πτερυγίων 85 μέτρα!

Γενικά, η κάθε εταιρεία για να μπορέσει να ξεκινήσει οποιοδήποτε έργο πρέπει πρώτα να περάσει από διάφορα στάδια μελετών και αδειοδοτήσεων. Το πιο σημαντικό στάδιο, ωστόσο, για να μπορέσουμε όλοι (Εταιρεία, Δήμος, Φορείς, πολίτες) να συμπεράνουμε αν πρέπει να επιτραπεί η εγκατάσταση των Α/Γ και για να μπορέσουμε να δεχτούμε ή να απορρίψουμε το έργο αυτό, είναι το στάδιο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, μέσω της αξιολόγησης  των Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που καταθέτουν προς έγκριση οι εταιρείες. Η ΜΠΕ σύμφωνα με τον Ν. 4014/11 είναι υποχρεωτική για κάθε έργο ή δραστηριότητα της υποκατηγορίας Α2 (στην οποία ανήκει και το συγκεκριμένο έργο) και προβλέπεται ως η έγκριση της οποίας θα αποτελεί την προϋπόθεση για τον καθορισμό των όρων και περιορισμών του έργου. 

Σε ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως η υποκείμενη κατακρεούργηση της κορυφής του ΚΑΖ «Άγιος Κωνσταντίνος – Μαλαθούνα» της Ορεινής Ναυπακτίας η ΜΠΕ θα έπρεπε να έχει ακέραιο χαρακτήρα και να αναφέρεται με την δέουσα προσοχή στο οικοσύστημα και τους ανθρώπους. Όμως, σε αντίθεση με τα αυτονόητα, η Μελέτη των Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων είναι μια πιστή αντιγραφή παλαιότερης ΜΠΕ που έχει γίνει στην… Αργολίδα! 

Θεωρούμε την συγκεκριμένη ΜΠΕ μια «προχειροδουλειά» που όχι μόνο αποδεικνύει πως η εταιρεία «ΤΕΡΝΑ ΑΙΟΛΙΚΗ ΞΕΡΟΒΟΥΝΙΟΥ Α.Ε.» με μεγάλο θράσος και αντι-επαγγελματισμό θέλει να χειριστεί ένα τόσο ευαίσθητο οικοσύστημα αλλά μας επιβεβαιώνει όλα όσα πιστεύαμε για την «Πράσινη Ανάπτυξη» που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας από ιδιωτικές εταιρείες. 

Η συγκεκριμένη ΜΠΕ, σε καμία περίπτωση, δεν μπορεί να θεωρηθεί έγκυρη και αποδεκτή, βασιζόμενη σε στοιχεία που έχουν συλλεχθεί από την Αργολίδα και αφορούν τις επιπτώσεις που μπορεί να προκύψουν: στο Έδαφος, τον Αέρα, τα Νερά, την Χλωρίδα, την Πανίδα, τον Θόρυβο, τις Χρήσεις Γης, τους Φυσικούς Πόρους, τον Κίνδυνο Ανώμαλων Καταστάσεων,  τον Πληθυσμό, τις Κατοικίες, τις Μεταφορές/ Κυκλοφορία, την Ενέργεια, την Κοινή Ωφέλεια, την Ανθρώπινη Υγεία, την Αισθητική, την Αναψυχή και την Πολιτιστική Κληρονομιά.

Καταγγέλλουμε την ΜΠΕ που κατατέθηκε ως άμεσα επικίνδυνη τόσο για το οικοσύστημα και την οικολογία του ΚΑΖ «Άγιος Κωνσταντίνος – Μαλαθούνας» όσο και για την ίδια την ζωή, την υγεία και την ιδιοκτησία των κατοίκων των γύρω χωριών και οικισμών. 

Ζητάμε την άμεση απόρριψη της εν λόγω ΜΠΕ από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, τον Δήμο Ναυπακτίας, το Δασαρχείο Ναυπάκτου, τους λοιπούς αρμόδιους Φορείς της περιοχής και τους Πολίτες, όπως και από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, η οποία λαμβάνει την τελική απόφαση για την αδειοδότηση του έργου.

Γιατί δεν πρέπει να μπει ούτε μια ανεμογεννήτρια στα βουνά μας!

Εικόνες από την βιβλική καταστροφή στην Κλεπά!

Το ερώτημα τώρα είναι αν και πότε θα επέμβει ο Εισαγγελέας. Οι ευθύνες της ΕΥΔΑΠ, της Πολιτείας και των Μεγαλοεργολάβων είναι δεδομένες και υπάρχουν σαφέστατες ποινικές ευθύνες.

SOS:Εκκενώνεται η Κλεπά.

Συμβαίνει τώρα: Εκκενώνεται η Κλεπά. 

Ένα χωριό με ιστορία τουλάχιστον 500 χρόνων καταστράφηκε ολοσχερώς επειδή με τις αλλαγές του υδροφόρου ορίζοντα που επέφερε το Φράγμα Ευήνου, εμφανίστηκαν έντονες κατολισθήσεις.  

Και κανείς ''υπεύθυνος'' για μια εικοσαετία δεν έπραξε τίποτα για να προλάβει το αναπόφευκτο. Παρόλο που οι κάτοικοι φώναζαν. Ούτε καν η περιβαλλοντική μελέτη του Φράγματος δεν εφαρμόστηκε. 

Γιατί; Γιατί ενώ από το Φράγμα έφαγαν οι Μεγαλοεργολάβοι από την αντιμετώπιση των συνεπειών του φράγματος δεν είχαν να φάνε.

Οι ανεμογεννήτριες επηρεάζουν αρνητικά το κλίμα!

Do Wind Farms Have an Impact on Weather?

"Ορισμένες κλιματικές επιπτώσεις των ανεμογεννητριών, όπως η αύξηση της θερμοκρασίας και η ξηρασία  του εδάφους για μίλια γύρω από τα αιολικά πάρκα, είναι ήδη γνωστά, αλλά οι σωρευτικές τους επιπτώσεις στον καιρό και το κλίμα-ειδικά τώρα με την αχαλίνωτη επέκταση τους-είναι απρόβλεπτες.

Ένα σημείο που πρέπει να σημειωθεί επίσης είναι ότι, ενώ τα αιολικά πάρκα είναι μια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, αυτό δεν σημαίνει ότι όπως και άλλες μορφές ανανεώσιμων πηγών ενέργειας- δεν προκαλούν σημαντικές αλλαγές στο περιβάλλον. Ακόμη και η βελτιωμένη μηχανική των ανεμογεννητριών (για τη μείωση του στροβιλισμού του αέρα, κ.λπ.) δεν μπορεί να εξαλείψει το γεγονός ότι οι μηχανές αυτές αφαιρούν ενέργεια από τον άνεμο, και αυτό θα έχει επιπτώσεις στον καιρό και τελικά στο κλίμα."

Το πνεύμα της ανταρσίας!

"Και να γιατί είμαι το πνεύμα της ανταρσίας, 

γιατί στα ιδανικά των κόσμων που γκρεμίζονται,

φέρνω τα ιδανικά των κόσμων που γεννιούνται. 

Είμαι κάθε φορά το μέλλον…"

Κ.Βάρναλης.

Μάστιγα για την ελληνική πανίδα τα δηλητηριασμένα δολώματα!

Με απαγορευμένα  φυτοφάρμακα δηλητηριάζουν άγρια ζώα!

Με επικίνδυνα φυτοφάρμακα, η κυκλοφορία των οποίων έχει απαγορευτεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εξοντώνονται εκατοντάδες άγρια ζώα κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Αλεπούδες, ασβοί, αγριογούρουνα, λύκοι, νυφίτσες τσακάλια, ακόμα και αρκούδες, βρίσκονται δηλητηριασμένα από απαγορευμένα αγροχημικά προϊόντα σχεδόν σε κάθε δασική περιοχή της χώρας που συνορεύει με αγροτικές εκτάσεις. Την ίδια στιγμή, σπάνια και απειλούμενα είδη πτηνών, όπως ο ασπροπάρης, ο μαυρόγυπας, το όρνιο και ο γυπαετός, τρέφονται με τα νεκρά δηλητηριασμένα ζώα, με συνέπεια να δηλητηριάζονται και τα ίδια. 

Κατακόρυφα έχουν αυξηθεί τα τελευταία τρία με τέσσερα χρόνια οι δηλητηριάσεις ζώων και πουλιών. Τα περισσότερα περιστατικά καταγράφονται σε αγροτικές και κτηνοτροφικές περιοχές της Βορείου Ελλάδας, της Στερεάς και της Ηπείρου, ενώ η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων (φόλες) αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες μη-φυσικού θανάτου πολλών προστατευόμενων ειδών της πανίδας, εγκυμονώντας, ταυτόχρονα, τεράστιους κινδύνους για τη δημόσια υγεία. «Η χρήση των δηλητηριασμένων δολωμάτων ως μέσο ελέγχου και θανάτωσης της πανίδας είναι ιδιαίτερα εύκολη και «αποτελεσματική», καθώς έχει χαμηλό κόστος, δεν απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό, ιδιαίτερη οργάνωση και σχεδιασμό, είναι αθόρυβη και επομένως παραμένει εύκολα ανώνυμη», εξηγεί η Μαλάμω Κορμπέτη, υπεύθυνη Θεμάτων Πολιτικής Περιβάλλοντος της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας. 

Ομάδες κτηνοτρόφων και γεωργών, ως επί το πλείστον, αλλά και κυνηγών, με φυτοφάρμακα και παρόμοια σκευάσματα, τοποθετούν τα δηλητηριασμένα δολώματα, για να «προστατέψουν» τα κοπάδια και τα κτήματά τους από επιθέσεις άγριων ζώων (τσακάλια, αρκούδες, λύκοι, ασβοί). Έχουν παρατηρηθεί και περιστατικά δηλητηρίασης λόγω αντιδικίας γειτόνων. Επίσης συχνό είναι το φαινόμενο, εξαιτίας του ανταγωνισμού κυνηγών-κτηνοτρόφων, οι μεν να βάζουν φόλες για τα τσοπανόσκυλα και οι δε για τα κυνηγόσκυλα. Πολλές φορές μελισσοκόμοι που δεν έχουν περιφράξει τα μελίσσια τους, τοποθετούν φόλες για τις αρκούδες. Τέλος, δεν είναι ασυνήθιστο το φαινόμενο, υπάλληλοι της τοπικής αυτοδιοίκησης να βάζουν δηλητήρια για τα αδέσποτα ζώα, σύμφωνα με την κ. Κορμπέτη.

Σύμφωνα με τα συγκεντρωτικά στοιχεία των περιβαλλοντικών οργανώσεων που απαρτίζουν την "Εθνική Ομάδα Ενάντια στα Δηλητήρια", από το 2000 μέχρι το 2013 καταγράφηκαν στην Ελλάδα 354 περιστατικά τοποθέτησης δηλητηριασμένων δολωμάτων στη φύση. Πολλά περισσότερα περιστατικά όμως δεν καταγράφονται καθόλου. Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί είναι το γεγονός ότι μόνο μέσα στο 2013 καταγράφηκαν τρία περιστατικά δηλητηρίασης αρκούδας, δύο στα Γρεβενά τον Μάρτιο και ένα στην Καστοριά τον Ιούνιο.

Όπως επισημαίνουν εκπρόσωποι περιβαλλοντικών οργανώσεων, ο αριθμός αυτός δεν αντιπροσωπεύει ούτε το 1/10 των πραγματικών περιστατικών, καθώς ελάχιστες περιπτώσεις θανάσιμης δηλητηρίασης άγριων ζώων γίνονται γνωστές. Ακόμη, διευκρινίζεται πως τα 354 καταγεγραμμένα περιστατικά δεν αφορούν τον αριθμό των νεκρών ζώων, αλλά τον αριθμό των δηλητηριασμένων δολωμάτων.

«Τις περισσότερες φορές, μία τέτοια φόλα δεν έχει μόνο ένα μεμονωμένο θύμα, καθώς κοντά σε ένα δηλητηριασμένο δόλωμα βρίσκουμε αρκετά νεκρά ζώα», αναφέρει η Κωνσταντίνα Ντεμίρη, συντονίστρια της "Εθνικής Ομάδας Ενάντια στα Δηλητήρια" και υπεύθυνη θεμάτων περιβαλλοντικής πολιτικής στην Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία.

Τα απαγορευμένα φυτοφάρμακα μετά οποία οι ασυνείδητοι παρασκευάζουν φόλες κατασκευάζονται κυρίως στην Κίνα και εισέρχονται παρανόμως στην Ευρώπη μέσω της Τουρκίας. Στην Ελλάδα φτάνουν μέσω της Βουλγαρίας και -λόγω οικονομικής κρίσης- πολλοί αγρότες τα προτιμούν από τα νόμιμα, καθώς είναι φθηνότερα.

«Η χρήση τέτοιων απαγορευμένων προϊόντων σε φόλες αποτελεί εκ προμελετης εγκληματική ενέργεια ενάντια στην άγρια ζωή της Ελλάδας», λέει ο Λάζαρος Γεωργιάδης, διευθυντής Προγραμμάτων του «Αρκτούρου», προσθέτοντας πως τα περισσότερα δολώματα τοποθετούνται από άτομα που θέλουν να προστατεύσουν τις καλλιέργειες τους: «Κάποιοι προσπαθούν με αυτόν τον παράνομο τρόπο να προστατευτούν από τρωκτικά ή αλεπούδες. Τελικά, οι φόλες καταλήγουν να σκοτώνουν πολύ περισσότερα ζώα. Δεν πρόκειται να μάθουμε ποτέ ποιός είναι ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων, καθώς δεν υπάρχει στην Ελλάδα κάποιος εθνικός μηχανισμός που να καταγράφει τα κρούσματα».

Οι περιοχές όπου έχουν καταγραφεί τα περισσότερα περιστατικά θανάτωσης άγριων ζώων με δηλητηριασμένα δολώματα είναι τα Τρίκαλα και η Κρήτη, όπου εφαρμόζεται το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Life, και συγκεκριμένα τα επιμέρους προγράμματά του «Καινοτόμες δράσεις για την αντιμετώπιση της παράνομης δηλητηρίασης σε μεσογειακές πιλοτικές περιοχές της Ε.Ε.» και «Επείγοντα μέτρα για την εξασφάλιση της επιβίωσης του ασπροπάρη». 

«Ο εντοπισμός περισσότερων περιστατικών θανάτωσης άγριων ζώων με φόλες στα Τρίκαλα και την Κρήτη οφείλεται στην εκπόνηση των δύο ευρωπαϊκών προγραμμάτων σε αυτές τις περιοχές. Δυστυχώς, για την υπόλοιπη Ελλάδα γνωρίζουμε μόνο όσα περιστατικά εντοπίζουμε τυχαία», αναφέρει ο Λ. Γεωργιάδης.

Στην Κρήτη, οι τοξικολογικές αναλύσεις σε νεκρά ζώα από τις περιοχές όπου εφαρμόζεται το πρόγραμμα Life επιβεβαιώνουν ότι απαγορευμένα φυτοφάρμακα εξακολουθούν να κυκλοφορούν στην Ελλάδα και πως «αποτελούν μία από τις κύριες αιτίες μη φυσικού θανάτου πολλών προστατευόμενων ειδών πανίδας», όπως λέει ο Μιχάλης Προμπονάς φυσικός -περιβαλλοντολόγος του Πανεπιστημίου Κρήτης. Μόνο στη μεγαλόνησο, «από το 2007 μέχρι και το 2012 καταγράφηκαν 67 περιστατικά δηλητηριασμένων πτηνών, ενώ στα δείγματα των νεκρών ζώων ανιχνεύθηκαν τοξικές και απαγορευμενες ουσίες (methomyl, methyl parathion, carbofuran, oxamyl και chlorpyrifos-methyl). Αυτές ανήκουν σε αγροχημικά που έχουν απαγορευτεί», τονίζει ο Μ. Προμπονάς.

Στην προσπάθεια να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρας έχουν συστήσει την "Εθνική Ομάδα Ενάντια στα Δηλητήρια". Πρόκειται για μία ειδική ομάδα εργασίας με σκοπό τον σχεδιασμό και τον συντονισμό θεσμικών αλλαγών και προτάσεων για την αντιμετώπιση των θανατώσεων της άγριας πανίδας από δηλητηριασμένα δολώματα. Στην ομάδα συμμετέχουν οι οργανώσεις «ΑΝΙΜΑ», «Αρκτούρος», «Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης», «Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία», «Καλλιστώ», «WWF Ελλάς καθώς και το «Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης.

Η Κ. Ντεμίρη λέει πως «μια παράπλευρη απώλεια των δηλητηριασμένων δολωμάτων είναι και τα πτωματοφάγα πτηνά, αυτά δηλαδή που τρέφονται με νεκρά ζώα, όπως ο ασπροπάρης που κινδυνεύει με εξαφάνιση».

Παράλληλα, τονίζει πως εκτός από τα πτωματοφάγα πτηνά, κινδυνεύουν τόσο ο χρυσαετός όσο και η γερακίνα που, αν και αρπακτικά, πολλές φορές τρέφονται με νεκρά ζώα. Επιπλέον, «εκτός από τον άμεσο θάνατο, τα παράνομα φυτοφάρμακα προκαλούν προβλήματα σε πάρα πολλούς πληθυσμούς πτηνών, καθώς αυξάνεται η θνησιμότητα των εμβρύων, μειώνονται η εκκόλαψη και οι πιθανότητες επιβίωσης των νεοσσών και εκδηλώνονται τερατογενέσεις ενώ τα ενήλικα πουλιά παρουσιάζουν υπογονιμότητα».

Χαρακτηριστική περίπτωση της επικίνδυνης κατάστασης από την ανεξέλεγκτη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων αποτελεί ο θάνατος δυο ασπροπάρηδων τον περασμένο Απρίλιο στην Αμφίπολη του νομού Σερρών. Το ένα από τα δυο πουλιά είχε σωθεί πέρσι από δηλητηρίαση, χάρη στην έγκαιρη επέμβαση ενός κτηνοτρόφου. Ξεχειμώνιασε στην Αφρική, και περνώντας από τις εμπόλεμες ζώνες της Συρίας και της Παλαιστίνης έφθασε στην Ελλάδα, όπου τη δεύτερη ημέρα πέθανε από δηλητηρίαση. Μαζί του βρέθηκε και ένας άλλος νεκρός ασπροπάρης, πιθανόν το ταίρι του. «Μέχρι και πριν από δέκα χρόνια στην Ελλάδα υπήρχαν δεκάδες ασπροπάρηδες, ιδιαίτερα στα Μετέωρα. Σήμερα βρίσκονται υπό εξαφάνιση με λιγότερα από 15 ζευγάρια», αναφέρει η Ρούλα Τρίγκου, συντονίστρια Ενημέρωσης-Ευαισθητοποίησης Δράσεων Διατήρησης της Ορνιθολογικής Εταιρείας.

Επίσης, πέρσι εξαφανίστηκε η μεγαλύτερη αποικία όρνιων στην ηπειρωτική Ελλάδα, ύστερα από μαζική δηλητηρίαση στα Στενά του Νέστου. Τα αρπακτικά πουλιά φωλιάζουν και τρέφονται κυρίως σε ημιορεινές περιοχές της Μακεδονίας και της Ηπείρου και εκεί βρίσκονται και τα περισσότερα θύματα. 

«Παλιά, το δασαρχείο χρησιμοποιούσε ελεγχόμενη δηλητηρίαση. Τοποθετούσε το πρωί φόλες για τις αλεπούδες και το σούρουπο τις μάζευε. Αυτή η πρακτική απαγορεύτηκε το 1993. Από τότε παρατηρήθηκε αύξηση των δηλητηριάσεων από τους ίδιους τους πολίτες», υποστηρίζει η κ. Κορμπέτη.

Σε πολλές χώρες της Ευρώπης, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια, στην Ουγγαρία, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία οι δηλητηριάσεις είναι συχνό φαινόμενο, υπογραμμίζει η κ. Τρίγκου. Στην Ισπανία, στην Ιταλία και στην Πορτογαλία έχουν εκπαιδεύσει σκυλιά που ανιχνεύουν τις φόλες, όπως επίσης έχουν συγκροτηθεί ομάδες περιπολιών, κρατικές και από μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων για τον έλεγχο των «επιβλαβών» ζώων απαγορεύτηκε στη χώρα μας -με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας- το 1993. Ωστόσο, όπως καταγγέλλει η Εθνική Ομάδα Ενάντια στα Δηλητήρια, η συστηματική χρήση τους ποτέ δεν σταμάτησε.

Οι πιο συνήθεις τρόποι που χρησιμοποιούν οι επιτήδειοι είναι ο δηλητηριασμός νεκρών ζώων ή ο εμποτισμός με δηλητήριο κομματιών κρέατος τα οποία αφήνουν στην ύπαιθρο ως δόλωμα. Επίσης αρκετά διαδεδομένες είναι και οι φόλες σε μορφή κάψουλας. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν όλες οι περιβαλλοντικές οργανώσεις η χρήση των δηλητηριασμένων νεκρών ζώων είναι και η πιο επιζήμια για την πανίδα, καθώς με αυτά τρέφονται πολλά ζώα και ενδεχομένως για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Παράλληλα, οι περισσότερες από τις ουσίες που χρησιμοποιούνται για τη δηλητηρίαση ζώων έχουν απαγορευτεί για λόγους δημόσιας υγείας και προστασίας του περιβάλλοντος και κυκλοφορούν στη χώρα μας παράνομα. Όπως λέει ο Βάσος Ευθυμιάδης αντιπρόεδρος στον Ελληνικό Σύνδεσμο Φυτοπροστασίας, «το ποσοστό που καταλαμβάνουν τα παράνομα φυτοφάρμακα στην ελληνική αγορά είναι της τάξης του 15%, ενώ μετά την κρίση η αύξηση τους είναι ραγδαία. Ως δηλητήρια είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά, καθώς είναι εξαιρετικά τοξικά, συμπυκνωμένα -οπότε δεν χρειάζεται μεγάλη δόση- και άοσμα». Σύμφωνα με την Εθνική Ομάδα Ενάντια στα Δηλητήρια, οι πιο διαδεδομένοι τύποι δηλητηρίων που χρησιμοποιούνται είναι τα εντομοκτόνα, τα μυκητοκτόνα και τα κυανιούχα.

Στην Ελλάδα υλοποιούνται σήμερα δύο ευρωπαϊκά προγράμματα: το πρόγραμμα "LIFE-Φύση «Επείγοντα μέτρα για την εξασφάλιση της επιβίωσης του Ασπροπάρη»" και το πρόγραμμα "LIFE+ Βιοποικιλότητα «Καινοτόμες Δράσεις για την Αντιμετώπιση της Παράνομης Χρήσης Δηλητηριασμένων Δολωμάτων σε Μεσογειακές Πιλοτικές Περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης»". Επίσης, στο πλαίσιο του προγράμματος "LIFE+ Περιβαλλοντολογική Πολιτική και Διακυβέρνηση", τα υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής υλοποιούν το «EcoPest» για την ορθολογική χρήση γεωργικών φαρμάκων και λιπασμάτων, έργο που έμμεσα θα επηρεάσει τη χρήση δηλητηρίων στην ύπαιθρο. 

Παρά την εξέλιξη της τεχνολογίας, τους αυστηρότερους ελέγχους και το «σφιχτό» νομικό πλαίσιο έγκρισης, εμπορίας ή χρήσης τους, η υποψία ότι κάποια από τα ευρέως κυκλοφορούντα φυτοφάρμακα προκαλούν και «παράπλευρες» απώλειες σε σπάνια είδη παραμένει διάχυτη. Τέτοια περιστατικά σημειώνονται εδώ και 40 περίπου χρόνια. Αφετηρία ήταν η ευρύτατη χρήση του DDT!

Τα πουλιά, αναδείχθηκαν εξ αρχής ως αδύναμος κρίκος της βιολογικής αλυσίδας. Επειδή όμως έχουν και τυποποιημένες συνήθειες, μετριούνται σχετικά εύκολα κλπ., - καθιερώθηκε να χρησιμοποιούνται και ως βιοδείκτες. Τις τελευταίες δεκαετίες μετριούνται συστηματικά και μελετάται εξονυχιστικά η συμπεριφορά και οι συνήθειές τους. Σε περιπτώσεις που εντοπιστούν νεκρά, συλλέγονται και προωθούνται για εργαστηριακές εξετάσεις. Τα ευρήματα των ερευνών παρέχουν σημαντικές πληροφορίες και για την αιτία θανάτου τους. Οι πληροφορίες για τις χημικές ουσίες που προκάλεσαν τον θάνατό τους μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως «εργαλείο» διαχείρισης του περιβάλλοντος αλλά και ως μέσο πίεσης για την απαγόρευση συγκεκριμένων χημικών σκευασμάτων.

Οι παράπλευρες απώλειες άγριων ζώων από κακή χρήση ή υπολείμματα τέτοιων σκευασμάτων προβληματίζει και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στα πλαίσια διαφόρων προγραμμάτων που ενισχύει οικονομικά επί 20 σχεδόν χρόνια, προωθεί και προγράμματα ευαισθητοποίησης κατά της χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων. 

Το πρόγραμμα LIFE+ «Καινοτόμες Δράσεις για την Αντιμετώπιση της Παράνομης Χρήσης Δηλητηριασμένων Δολωμάτων σε Μεσογειακές Πιλοτικές Περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης» που ξεκίνησε πριν από 2 χρόνια υλοποιείται παράλληλα σε 8 πιλοτικές περιοχές της Ευρώπης. Σε 4 στην Ισπανία και 2 στην Πορτογαλία. Στην Ελλάδα, υλοποιείται από τον Αρκτούρο στην περιοχή Αντιχάσια - Μετέωρα και από το Πανεπιστήμιο Κρήτης , στα όρη Ψηλορείτης, Αστερούσια & Δίκτη. Σε σχετικό ενημερωτικό δελτίο Τύπου μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι ένας από τους στόχους είναι η ευαισθητοποίηση όλων, ειδικότερα επιλεγμένων ομάδων χρηστών, για το πρόβλημα των δηλητηριασμένων δολωμάτων: «Η παράνομη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων αποτελεί κοινή πρακτική σε πολλές αγροτικές περιοχές της Ευρώπης και σε χώρες της Μεσογείου και πλήττει σημαντικά τα αρπακτικά πουλιά, ιδιαίτερα τα πτωματοφάγα όπως είναι ο γυπαετός (Gypaetus barbatus), το όρνιο (Gyps fulvus) και ο ασπροπάρης (Neophron percnopterus), καθώς και απειλούμενα είδη θηλαστικών, όπως η καφέ αρκούδα (Ursus arctos), ο λύκος (Canis lupus) και ο λύγκας της Ιβηρικής χερσονήσου (Lynx pardinus)».

Δυστυχώς ενώ πολλοί πλέον εντοπίζουν το πρόβλημα, κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτε καθώς λίγοι είναι αυτοί που εντοπίζουν την γενεσιουργό αιτία του προβλήματος: η σχέση του κτηνοτρόφου, του γεωργού, του κυνηγού, ακόμη και των αυτοαποκαλούμενων "οικολόγων" με την Φύση, είναι σχέση  κυριαρχική- καθορισμένη από συγκεκριμένες οικονομικοκοινωνικές και ηθικοπολιτικές αρχές. Μέχρι να ανατραπεί το συγκεκριμένο οικονομικό-πολιτικό-κοινωνικό και ηθικό πλαίσιο που θέλει τον άνθρωπο να αντιμετωπίζει την Φύση ως ...τσιφλίκι του, οι κτηνοτρόφοι θα συνεχίζουν να δηλητηριάζουν λύκους, οι κυνηγοί θα σκοτώνουν αγριοκάτσικα και οι μεγαλοεργολάβοι θα στήνουν ανεμογεννήτριες και θα εκτρέπουν ποτάμια!  Μέχρι τότε μόνο με την αυτοοργάνωση των ευαισθητοποιημένων πολιτών μπορούν να διασωθούν αν όχι κάποιοι ελάχιστοι θύλακοι άγριας φύσης, τουλάχιστον η αξιοπρέπεια της ανθρώπινης φύσης:

Περί Λύκων ... και άλλων θηρίων!