Οι παριζιάνικες ορτανσίες.

Οι ορτανσίες μοιάζουν να γεννήθηκαν για πόλεις που ξέρουν να κρύβουν τη μελαγχολία τους πίσω από την ομορφιά. Και το Παρίσι είναι ίσως η πιο κατάλληλη σκηνή γι’ αυτές. Στους κήπους, στις αυλές των παλιών πολυκατοικιών, δίπλα σε πέτρινες σκάλες και σιδερένια κιγκλιδώματα, οι ορτανσίες ανθίζουν σαν πολύχρωμα σύννεφα που ξέχασαν να επιστρέψουν στον ουρανό.

Το παράξενο με την ορτανσία είναι ότι δεν αποφασίζει πάντα μόνη της το χρώμα της. Το χώμα συμμετέχει στη δημιουργία της. Άλλοτε γίνεται γαλάζια, άλλοτε ροζ, άλλοτε μωβ, σαν να θυμάται ότι η ταυτότητα είναι πάντοτε μια διαπραγμάτευση ανάμεσα σε αυτό που είμαστε και σε αυτό που μας περιβάλλει. 

Ίσως γι’ αυτό ταιριάζει τόσο πολύ στο Παρίσι. Η πόλη αυτή δεν είναι μόνο οι λεωφόροι και τα μνημεία της. Είναι οι αμέτρητες μεταμορφώσεις της. Κάθε εποχή τής έδωσε άλλο χρώμα, όπως το χώμα δίνει άλλο χρώμα στην ορτανσία.

Κοιτάζοντας έναν θάμνο γεμάτο άνθη, ο άνθρωπος νομίζει πως βλέπει εκατοντάδες λουλούδια. Στην πραγματικότητα βλέπει μια ψευδαίσθηση ενότητας: χιλιάδες μικρά άνθη που συνεργάζονται για να σχηματίσουν μία μόνο σφαίρα. Έτσι και οι πόλεις. Έτσι και οι ζωές. Μυριάδες στιγμές, μνήμες και πρόσωπα που από μακριά μοιάζουν ένα πράγμα.

Οι ορτανσίες του Παρισιού δεν έχουν την αλαζονεία των τριαντάφυλλων ούτε τη δραματικότητα των κρίνων. Ανθίζουν ήσυχα, σαν να γνωρίζουν ένα μυστικό: πως η ομορφιά δεν χρειάζεται να φωνάζει. Αρκεί να στέκεται για λίγο στο φως ενός καλοκαιρινού απογεύματος, μέχρι να την πάρει μαζί του ο χρόνος, όπως παίρνει και τα μνημεία, και τους έρωτες, και τις ίδιες τις πόλεις.

Και τότε μένει μόνο μια ανάμνηση χρώματος - σαν μια ορτανσία σε παρισινή αυλή που άνθισε για μια εποχή και έγινε, χωρίς να το ξέρει, μέρος της αιωνιότητας.

ΥΓ) Το χρώμα στις ορτανσίες εξαρτάται από το pH (οξύτητα) του χώματος και τη διαθεσιμότητα αλουμινίου. Το ιχνοστοιχείο αλουμίνιο απορροφάται από το φυτό μόνο όταν το χώμα είναι όξινο, προκαλώντας τη χαρακτηριστικό μπλέ χρώμα. Το αν μια ορτανσία θα ανθίσει σε αποχρώσεις του μπλε, του ροζ ή του μωβ εξαρτάται αποκλειστικά από την οξύτητα (pH) του χώματος: σε όξινο χώμα (pH < 5,5) το φυτό απορροφά ελεύθερα το αλουμίνιο από το έδαφος, με αποτέλεσμα τα άνθη να παίρνουν ένα έντονο μπλε χρώμα. Σε αλκαλικό χώμα (pH > 6,5) το αλουμίνιο δεσμεύεται στο έδαφος και η ορτανσία δεν μπορεί να το απορροφήσει. Έτσι, τα λουλούδια γίνονται ροζ. Σε ουδέτερο χώμα (pH 5,5 - 6,2) η περιορισμένη απορρόφηση αλουμινίου δημιουργεί ενδιάμεσες μωβ, μωβ-ροζ ή και δίχρωμες αποχρώσεις. Οι λευκές ορτανσίες αποτελούν εξαίρεση, καθώς δεν διαθέτουν τις απαραίτητες χρωστικές (ανθοκυανίνες) για να αλλάξουν χρώμα. 

Île de la Cité: στην καρδιά του Σηκουάνα.