Η Ελλάδα εν τάφω...

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου.

Εφιαλτική ήταν για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου η συνεδρίαση του ECOFIN, τη Δευτέρα, 16 Μαϊου. Οι Ευρωπαίοι συνάδελφοί του μίλησαν στη γλώσσα της γερμανικής, λαϊκιστικής εφημερίδας Bild, που πέρυσι τέτοιο καιρό μας καλούσε να πουλήσουμε την Ακρόπολη και τα νησιά για να ρεφάρουμε. «Επείγοντα μέτρα, μέτρα και πάλι μέτρα και μετά βλέπουμε», αξίωσε ωμά ο πρωθυπουργός του κραταιού Λουξεμβούργου και πρόεδρος του ECOFIN Ζαν- Κλοντ Γιούνκερ. «Η Ελλάδα απέτυχε να τηρήσει τις υποσχέσεις της για ιδιωτικοποιήσεις ύψους 17 δις», οι οποίες πρέπει να επιταχυνθούν τάχιστα ώστε να φτάσουν τον «ικανοποιητικό όγκο» των 50 δις, είπε η Γαλλίδα υπουργός Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ. «Δεν μπορείτε να υπόσχεσθε ιδιωτικοποιήσεις και μετά να το στρίβετε. Αν μας κοροϊδέψατε για να μπείτε στο ευρώ, τώρα πρέπει να ανασκουμπωθείτε για να μας προλάβετε», είπε με λιγότερη γαλατική ευγένεια η Αυστριακή ομόλογός της, Μαρία Φέκτερ.

Την επομένη, ο Γιούνκερ, βλέποντας πως οι ιταμές δηλώσεις του δεν ξεσήκωσαν την παραμικρή αντίδραση στην Μπανανία της Μεσογείου, επανήλθε δριμύτερος: «Η Ελλάδα οφείλει να υλοποιήσει τεράστιες μεταρρυθμίσεις. Η Ελλάδα οφείλει να ιδιωτικοποιήσει ταχύτατα, ταχύτατα τις δημόσιες επιχειρήσεις της. Μόνο αν η Ελλάδα λάβει όλα αυτά τα δυσάρεστα μέτρα, θα μπορούσαμε να εξετάσουμε το ενδεχόμενο ήπιας αναδιάταξης (δηλαδή, μιας κάποιας επιμήκυνσης) του ελληνικού χρέους». Όσο για το ενδεχόμενο «σκληρής» αναδιάταξης, όπου οι ξένες τράπεζες θα αναγκάζονταν να διαγράψουν μέρος του χρέους και των τόκων που εισπράττουν, καλύτερα ξεχάστε το!

Ούτε σε εκπροσώπους μιας κατοχικής, ΝΑΤΟϊκής κυβέρνησης του Κοσόβου ή της Βοσνίας δεν θα μιλούσαν με τόσο θράσος. Επέβαλαν, με τη συνενοχή του Γιώργου Παπανδρέου, ένα εξοντωτικό μνημόνιο, γνωρίζοντας ότι θα κατέληγε σε παταγώδη αποτυχία ως προς τους διακηρυγμένους στόχους του, δηλαδή την αντιμετώπιση του χρέους και του ελλείμματος, για να προωθήσουν τους πραγματικούς: να μετατρέψουν την Ελλάδα σε πειραματόζωο για την εφαρμογή μιας κοινωνικής αντιμεταρρύθμισης απίστευτου βάθους και αγριότητας, σε Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ισπανία σήμερα, σε πανευρωπαϊκή κλίμακα αύριο. Και τώρα που η καθόλα προβλέψιμη χρεοκοπία ήρθε, προχωρούν στο «Plan B»: Εκποίηση όλων των κρατικών επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας- Συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, με τη μετατροπή του ΑΣΕΠ σε οργανισμό... απολύσεων, αντί για προσλήψεων, δημοσίων υπαλλήλων- Κινεζοποίηση των εργασιακών σχέσεων και του κόστους εργασίας.

Ήρθε η ώρα η ελληνική αστική τάξη να αποχαιρετίσει οριστικά τα όνειρα του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Κώστα Σημίτη για ισότιμη συμμετοχή στην πρώτη ταχύτητα μιας ευημερούσας Ευρώπης. Ήρθε η ώρα, η μεταλλαγμένη, μεταπρατική ελληνική ολιγαρχία των τραπεζιτών και των εφοπλιστών να συμβιβαστεί με την ιδέα μιας περιφερειακής χώρας της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας, ενός «Μεξικού της Γερμανίας στη Μεσόγειο», που θα προσελκύει κεφάλαια (για «γερμανικό σχέδιο Μάρσαλ» μιλάνε στο Βερολίνο) χάρη στα τσακισμένα μεροκάματα και συνδικάτα, σε στιλ Τουρκίας και Εσθονίας. Αυτή η ασπόνδυλη αστική τάξη, που έσπευσε με το ξεκίνημα της κρίσης να διώξει τα κεφάλαιά της στο εξωτερικό, αγοράζοντας ακίνητα στο Λονδίνο, προτού καλέσει τους μισθωτούς σε αιματηρές θυσίες για τη σωτηρία του έθνους, είναι έτοιμη να ξεπουληθεί εντελώς στο ξένο κεφάλαιο, παραδίδοντας και αυτές τις τράπεζές της, συμπεριλαμβανομένης της «Εθνικής», για να καταντήσει υπεργολάβος της Ευρώπης στα Βαλκάνια, ή και δεύτερος υπεργολάβος, κάτω από την Τουρκία.

Για δεύτερη φορά η Ελλάδα γίνεται πειραματόζωο, αυτή τη φορά για την επιβολή ενός μοντέλου «Ευρώπης πολλών ταχυτήτων», που θα κατοχυρώσει και θεσμικά τον ηγεμονικό ρόλο της Γερμανίας και των Βορείων συμμάχων της. Χαρακτηριστική είναι η γερμανο- ολλανδική πρόταση, που κερδίζει έδαφος, για τη δημιουργία διεθνούς οργανισμού εκποίησης των...ελληνικών, κρατικών επιχειρήσεων και για την εγκατάσταση κομισάριων της Ε.Ε. σε κάθε ελληνικό, οικονομικό υπουργείο! Ο γιος του σοσιαλιστή που ανέβηκε στην εξουσία με το σύνθημα «η Ελλάδα στους Έλληνες» είναι έτοιμος να μας πάει πιο κάτω κι από τον πάτο της ντροπής, όπου βρέθηκε η χώρα επί εποχής διεθνούς οικονομικού ελέγχου, μετά το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Τρικούπη. Για πρώτη φορά μετά τη γερμανική κατοχή και την ΕΑΜική εποποιία, η ταξική, σοσιαλιστική προοπτική του εργατικού κινήματος συνδέεται τόσο άρρηκτα με την αποτροπή μιας εφιαλτικής, εθνικής καταβαράθρωσης.

Αυτός ο κοινωνικός Μεσαίωνας και αυτή η εθνική κατάπτωση δεν μπορούν να επιβληθούν με τα συνήθη μέσα της έστω περιορισμένης αστικής δημοκρατίας. Οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού, σε Ελλάδα και Ευρώπη, χρειάζονται κάποιου είδους αντιδημοκρατική εκτροπή, κάποιου είδους κατάσταση εκτάκτου ανάγκης- που δεν θα είναι, βέβαια, ο παραδοσιακός φασισμός. Και την προετοιμάζουν.

Από εδώ η πρωτάκουστη επέμβαση της Κομισιόν στα εσωτερικά, ελληνικά, πολιτικά πράγματα, με την αξίωση του Όλι Ρεν να προσυπογράψει δημοσίως και εγγράφως το «Μνημόνιο 2» όχι μόνο η κυβέρνηση, αλλά και αξιωματική αντιπολίτευση, ως προϋπόθεση για να πάρουμε την επόμενη δόση του δανείου! Η δικαιολογία: «Δεν πρόκειται για κομματικό, αλλά για εθνικό ζήτημα», είπε ο κ. Ρεν! Δηλαδή: Το ξεπούλημα της χώρας σας είναι υπεράνω κομματικών αντιπαραθέσεων, είναι εθνική ανάγκη! Και οι δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι εκπρόσωποι κι απρόσωποι, Πεταλωτήδες και Παναγιωτόπουλοι, διαγκωνίζονται στο MEGA ποιος είναι πιο συναινετικός από τον άλλο και ποιος εφαρμόζει καλύτερα τις ντιρεκτίβες των γκαουλάιτερ για τις ιδιωτικοποιήσεις! Πρόκειται, ουσιαστικά, για προσπάθεια κατάργησης της ίδιας της πολιτικής, για εξοστρακισμό κάθε είδους φιλολαϊκής, αριστερής αντιπολίτευσης σε ένα είδος ιδεολογικής και πολιτικής παρανομίας.

Από εδώ και η ατμόσφαιρα ζόφου, βίας και αίματος που απλώνεται τελευταία πάνω από την Αθήνα και τα άλλα αστικά κέντρα. Είναι φως φανάρι ότι η φονική βία των ΜΑΤ στο τελευταίο απεργιακό συλλαλητήριο ήταν συνειδητά σχεδιασμένη επιχείρηση κρατικής τρομοκρατίας. Η κυβέρνηση και οι εντολείς της θέλουν νεκρούς από τα ΜΑΤ και από τους Ναζί της Χρυσής Αυγής που οργανώνουν ανενόχλητοι αντιμεταναστευτικά πογκρόμ για να τρομοκρατήσουν τα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα και να εκφυλίσουν την κοινωνική αναμέτρηση τάξης απέναντι σε τάξη, σε χουλιγκανικό «πόλεμο των δύο άκρων», φασιστών και αναρχικών. Για τον ίδιο λόγο θέλουν μία, δύο, πολλές Μαρφίν, αξιοποιώντας επαγγελματίες της πολιτικής προβοκάτσιας και κρετίνους της μηδενιστικής βίας, όπως έγινε με την εγκληματική επίθεση στην Καλλιδρομίου. Μια ατμόσφαιρα ανομίας και εγκληματικότητας τύπου Λος Άντζελες είναι ό,τι πρέπει αυτή την ώρα για την επιβολή του απολυταρχισμού και την προώθηση της δικομματικής συναίνεσης, στο όνομα της τάξης και της ασφάλειας.

Το συμπέρασμα είναι ότι η οικονομική χρεωκοπία του ελληνικού καπιταλισμού μετατρέπεται σε κοινωνική και πολιτική κρίση ιστορικών διαστάσεων. Η έκρηξη είναι αναπόφευκτη, όπως η πυρκαγιά στο πευκόδασος μέσα στο λιοπύρι και τα μελτέμια του Αυγούστου, αλλά η έκβασή της δεν είναι καθόλου δεδομένη. Οι προκλήσεις είναι πελώριες και το βάρος των ιστορικών ευθυνών απέναντι στον κόσμο της εργασίας ασήκωτο για τους ώμους οποιασδήποτε μεμονωμένης πολιτικής δύναμης της Αριστεράς. Το κρίσιμο ζήτημα της δημιουργίας ενός μεγάλου, μαχόμενου λαϊκού μετώπου, ικανού να ανατρέψει το μνημόνιο, να ρίξει την κυβέρνηση, να βάλει τους ενόχους της μεγάλης κλοπής στη φυλακή και να ανοίξει το δρόμο για την αντικαπιταλιστική προοπτική, έρχεται επί τάπητος και το ερώτημα μας αφορά όλους: Αν όχι τώρα, πότε;

Καμιά συναίνεση με τους εκ-βιαστές των αγορών !

Καμιά συναίνεση με τους εκ-βιαστές των αγορών!

Και μόνο η απαίτηση εθνικής συναίνεσης από τους οικονομικούς δολοφόνους της ΕΕ, τους εκ-βιαστές του ΔΝΤ και την άθλια ταξική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, θα έπρεπε να λειτουργεί για τους εργαζόμενους ως σειρήνα κινδύνου, να προειδοποιεί για το χαρακτήρα των νέων ακόμα πιο άγριων μέτρων, που προωθεί η νέα τυραννία του κεφαλαίου. Συναίνεση για να ξεπουλήσουν κοψοτιμής το δημόσιο πλούτο, να απολύσουν δημοσίους υπαλλήλους, να πάνε την ανεργία στο 20-25% και να διαμορφώσουν μισθούς και συντάξεις πείνας σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Αυτό που εννοούν είναι η επιβολή ενός «συναινετικού» καθεστώτος εκτάκτης ανάγκης, όπου η αντίσταση στα αλλεπάλληλα μνημόνια λεηλασίας θα τεθεί εκτός εθνικού πλαισίου και η πάλη για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των εργαζομένων, για την ανατροπή της επιδρομής των «αγορών» θα αντιμετωπίζεται με την πολύπλευρη κρατική και παρακρατική καταστολή. Είναι τέτοια η θηριωδία του αντεργατικού πακέτου που θέλουν να επιβάλουν, που δεν μπορεί να περάσει με κανονικές συνθήκες, έστω κι αυτής της κουτσουρεμένης αστικής δημοκρατίας.

Γι’ αυτό είναι απαραίτητο οι εργαζόμενοι και ο λαός να πουν κατηγορηματικά «όχι» στην εθνική συναίνεση και στο μαύρο μέτωπο του Μνημονίου. Η ελπίδα βρίσκεται σε μια νέα ταξική αγωνιστική ενότητα των «κάτω» για την ανατροπή της επίθεσης. Σε αυτή πρέπει να συμβάλει η Αριστερά. Για την ανατροπή του διαρκούς σφαγείου κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Όχι βέβαια για να έρθει μια κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία θέλει ένα μνημόνιο χωρίς ΠΑΣΟΚ, αλλά με την ίδια κατεύθυνση και αντιλαϊκή ουσία. Δεν αποτελούν φιλολαϊκή ελπίδα ούτε οι κυβερνήσεις συνεργασίας (τεχνοκρατών ή πολιτικών) για την εφαρμογή της ίδιας πολιτικής, ούτε οι πατριωτικές κινήσεις για τη σωτηρία της χώρας, με το λαό και πάλι στο κουπί. Η ελπίδα βρίσκεται στην αντικαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης, σε ρήξη με ΕΕ και ΔΝΤ, στη συγκρότηση ενός πανίσχυρου, πολιτικού μαζικού κινήματος, που διαμορφώνοντας τα δικά του ανεξάρτητα όργανα θα συγκροτήσει το αντίπαλο δέος στη συμμορία της λεηλασίας και θα ανοίξει το δρόμο για την απελευθέρωση από το ζυγό των αγορών και του κεφαλαίου. Mε την παύση πληρωμών και τη διαγραφή του δημόσιου χρέους στους τοκογλύφους των τραπεζών, ενάντια στις απολύσεις και τις περικοπές μισθών και δικαιωμάτων.

*********************************

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "ΠΡΙΝ"!

Πραγματική δημοκρατία τώρα – Democracia Real Ya!

Αυτό που συμβαίνει αυτές τις ημέρες στις κεντρικές πλατείες της Μαδρίτης, της Βαρκελώνης και άλλων μεγάλων ισπανικών πόλεων δεν ήταν δύσκολο να το προβλέψει κάποιος. Όπως δεν είναι δύσκολο να προβλέψει πως θα εξαπλωθεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Μέρες και νύχτες οργής στις πλατείες της Ισπανίας!

Το κίνημα των «εξοργισμένων» δηλώνει ότι «δεν φοβάται», γιατί αποτελείται από τους «ανώνυμους που κινούν τον κόσμο»!

Τι κι αν η δημοτική αρχή της Μαδρίτης προσπάθησε να απαγορεύσει την ολονύκτια συγκέντρωση διαμαρτυρίας τους, επικαλούμενη τους κανόνες για την προεκλογική περίοδο; Χιλιάδες Ισπανοί πολίτες, στην πλειοψηφία τους νεαροί φοιτητές και άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι, αψήφησαν τις χλιαρές προειδοποιήσεις της αστυνομίας και συγκεντρώθηκαν στην Πουέρτα ντελ Σολ («πύλη του ήλιου»), την «πλατεία Ταχρίρ» της Μαδρίτης, όπως αποκαλείται πλέον, για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στα «ανίκανα και διεφθαρμένα» πολιτικά κόμματα, και την αντιλαϊκή, όπως λένε, διαχείριση της οικονομικής κρίσης από αυτά.

Το όνομα τους; «Los Indignados» – οι εξοργισμένοι. Σύνθημα τους; notenemosmiedo, δε φοβόμαστε. Πρόθεση τους; Να μείνουν στην «πύλη του ήλιου» από σήμερα μέχρι την λήξη των εκλογών για την τοπική αυτοδιοίκηση, το βράδυ της Κυριακής. Στόχος τους; Να επιτύχουν, κάποτε, την «democracia real ya», την πραγματική δημοκρατία τώρα - και την κοινωνική δικαιοσύνη, που τους έχουν «κλέψει» οι Ισπανοί πολιτικοί, μαζί με τους τραπεζίτες και τους μεγαλοεπιχειρηματίες.
Αντίστοιχες με της Μαδρίτης αυθόρμητες,  χωρίς αρχηγούς και «καπελώματα» συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των «indignados» πραγματοποιούνται από την Τρίτη, μέρα και νύχτα στις περισσότερες μεγάλες πόλεις της Ισπανίας, από την Βαρκελώνη ως τη Σεβίλλη και από το Βίγκο ως την Βαλένθια. Όπως λένε σαφώς στα κείμενα τους, που κυκλοφόρησαν μετά τις πρώτες τους κινητοποιήσεις την προηγούμενη Κυριακή, οι «εξοργισμένοι» εμπνέονται για την δράση τους «από τις αραβικές εξεγέρσεις και τις θερμές λαϊκές αντιδράσεις στην Ελλάδα και την Ισλανδία»!

Το μανιφέστο των Ισπανών διαδηλωτών:

Είμαστε απλοί άνθρωποι. Είμαστε σαν εσάς: τους ανθρώπους, που ξυπνούν κάθε πρωί για να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να βρουν δουλειά, άνθρωποι που έχουν οικογένεια και φίλους. Οι άνθρωποι, που δουλεύουν σκληρά κάθε ημέρα για να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον για τους γύρω τους.

Μερικοί από μας θεωρούνται προοδευτικοί, άλλοι συντηρητικοί. Μερικοί από εμάς πιστεύουν στο Θεό, μερικοί όχι. Μερικοί από εμάς έχουν σαφώς καθορισμένες ιδεολογίες, άλλοι είναι απολιτίκ, αλλά είμαστε όλοι ανήσυχοι και εξοργισμένοι για τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές που βλέπουμε γύρω μας: τη διαφθορά ανάμεσα σε πολιτικούς, επιχειρηματίες, τραπεζίτες, αφήνοντας μας αβοήθητους, χωρίς φωνή.

Αυτή η κατάσταση έχει γίνει κανονικά, μια καθημερινή ταλαιπωρία, χωρίς ελπίδα. Αλλά αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, μπορούμε να την αλλάξουμε. Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τα πράγματα, ήρθε η ώρα να οικοδομήσουμε μια καλύτερη κοινωνία μαζί.
Ως εκ τούτου,υποστηρίζουμε ότι:

Οι προτεραιότητες για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία του πολιτισμού, η βιωσιμότητα και η ανάπτυξη, η ευημερία και η ευτυχία των ανθρώπων.

Αυτά είναι αναφαίρετες αξίες που πρέπει να ισχύουν στην κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, την απασχόληση, τον πολιτισμό, την υγεία, την εκπαίδευση, την πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, καθώς και τα δικαιώματα των καταναλωτών για μια υγιή και ευτυχισμένη ζωή.

Η τρέχουσα κατάσταση της κυβέρνησης και του οικονομικού μας συστήματος, δεν φροντίζουν αυτά τα δικαιώματα, και με πολλούς τρόπους αποτελούν εμπόδιο για την πρόοδο της ανθρωπότητας.

Η δημοκρατία ανήκει στο λαό το οποίο σημαίνει ότι η κυβέρνηση αποτελείται από κάθε έναν από εμάς. Ωστόσο, στην Ισπανία, τα περισσότερα μέλη της πολιτικής τάξης δεν μας λαμβάνουν καν υπόψη. Οι πολιτικοί θα πρέπει να μεταφέρουν τη φωνή μας στα θεσμικά όργανα, διευκολύνοντας την πολιτική συμμετοχή των πολιτών μέσω άμεσων καναλιών, κάτι που θα προσφέρει το μεγαλύτερο όφελος για την ευρύτερη κοινωνία. Ο ρόλος τους είναι να πλουτίσουν και να ευημερούν εις βάρος μας, που είμαστε απλοί θεατές της δικτατορίας των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων που έχουν στην κατοχή τους στην εξουσία μέσω του δικομματισμού των PP & PSOE.

Η επιθυμία για εξουσία και η συσσώρευση της σε λίγους δημιουργεί ανισότητα, ένταση και αδικία, η οποία οδηγεί στη βία, την οποία εμείς απορρίπτουμε.
Το πεπαλαιωμένο και αφύσικο οικονομικό μοντέλο ωθεί την μηχανή της κοινωνίας σε έναν συνεχόμενο κύκλο όπου οι λίγοι πλουτίζουν και οι πολλοί γίνονται φτωχότεροι. Μέχρι την κατάρρευση.

Η θέληση και ο σκοπός του ισχύοντος συστήματος είναι η συσσώρευση του χρήματος, όχι όσον αφορά την απόδοση και την ευημερία της κοινωνίας. Σπαταλώντας πόρους, μολύνοντας τον πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και δυσαρεστημένους πολίτες.

Οι πολίτες είναι τα γρανάζια μιας μηχανής σχεδιασμένης για να εμπλουτίσει μια μειοψηφία η οποία δεν αφορά τις ανάγκες μας. Είμαστε ανώνυμοι, αλλά χωρίς εμάς τίποτε από αυτά δεν θα υπήρχε, γιατί εμείς κινούμε τον κόσμο.

Αν ως κοινωνία δεν μάθουμε να εμπιστευόμαστε το μέλλον μας, ζώντας σε μια ανεξέλεγκτη οικονομία η οποία δεν επιστρέφει ποτέ τον παραγόμενο πλούτο στους περισσότερους, δεν θα μπορέσουμε να εξαλείψουμε τις αδικία απ’ την οποία υποφέρουμε.

Χρειαζόμαστε μία ηθική επανάσταση. Αντί να τοποθετούμε τα χρήματα πάνω τους ανθρώπους, ας τα φέρουμε στην υπηρεσία των ανθρώπων. Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα. Δεν είμαι ένα προϊόν αυτού που αγοράζω ,του λόγου για τον οποίο το αγοράζω, ούτε αυτού από τον οποίο το αγοράζω.

Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.
Νομίζω ότι μπορώ να τα αλλάξω.
Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
Γνωρίζω ότι μαζί μπορούμε .

Γνωρίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.

Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.

Η απάτη της "Πράσινης Ανάπτυξης" και η χρεοκοπία της Χώρας!

Την υπόθεση αρχικά την είχε περιγράψει στο Ολυμπία gr.  ο Δρ. Ηλίας Καλλιώρας στο άρθρο του: Cds, Κερδοσκόποι και διεθνείς αγορές. Όπου έγραφε χαρακτηριστικά: "Στην Ελλάδα ειδικότερα, το καλοκαίρι του 2009, κάποια κρατική ελληνική τράπεζα εξέδωσε cds (ασφαλίστρων κινδύνου), αξίας περίπου 1 δισ. ευρώ. Δηλαδή, το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα έπαιξε «μη χρεοκοπία» (“long”) της Ελλάδας. Ο τότε αγοραστής των εν λόγω cds  έπαιξε αντίστοιχα «χρεοκοπία» της χώρας μας (‘short”), σε τιμή γύρω από τις 130-140 μονάδες βάσης. Μετά από εκείνη την σχετικά μη «πονηρή» περίοδο έκδοσης των εν λόγω cds , από την εν λόγω πολύ μεγάλη κρατική τράπεζα, η νέα της διοίκηση, που προέκυψε μετά από τις εκλογές του 2009, πούλησε ξαφνικά (με κέρδος, ή όχι, δεν έχει σημασία) αυτά τα ασφάλιστρα κινδύνου! Γιατί; Εκείνη την περίοδο, η συγκεκριμένη έκδοση-θέση της εν λόγω τράπεζας αντιπροσώπευε περίπου το 12% της αντίστοιχης παγκόσμιας αγοράς cds , για το συνολικό ελληνικό χρέος (της τάξης τότε των 8 δισ. ευρώ). Ποιος πούλησε στους «κερδοσκόπους-βαρβάρους» τα εν λόγω cds , ή τα όπλα μαζικής καταστροφής της ελληνικής οικονομίας; Ποιος έλληνας-ανθέλληνας έδωσε «διηπειρωτικούς πυραύλους» στα χέρια των αδίστακτων επενδυτών-κερδοσκόπων; Η ιστορία θα γράψει λίγες μαύρες σελίδες για αυτή την ντροπή!" 

Σήμερα στην βουλή μάθαμε και το όνομα της τράπεζας. Ο βουλευτής της ΝΔ, κ. Πάνος Καμμένος, κατήγγειλε: «Έγινε μία αγοραπωλησία cds (ασφαλίστρων κινδύνου) στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (ΤΤ) μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 2009, από την οποία το ΤΤ έβγαλε 40 εκατ., ενώ θα μπορούσε να έχει βγάλει περισσότερα». Μέρος των κερδών, σύμφωνα πάντα με τον κ. Καμμένο, πήγε σε μία εταιρεία, την Informed Judgement Partners της οποίας πρόεδρος είναι ο κ. Μαργέλλος. Αντιπρόεδρος στην εν λόγω εταιρεία είναι η κυρία Μιράντα Ξαφά, ενώ μέλος του ΔΣ είναι ο πρώην πρόεδρος της Κόστα Ρίκα, ο οποίος ταυτόχρονα  είναι και μέλος στην ΜΚΟ του κ. Αντρίκου Παπανδρέου, i4cense (Institute for Climate and Energy Security) !

Ποιά είναι όμως η "Informed Judgement Partners"; 

Ποιό είναι το "Ινστιτούτο για το Κλίμα και την Ενεργειακή Ασφάλεια" (i4cense); 

Ποιός ο ρόλος του "Τ.Τ".;

Που σχετίζονται οι Μεγαλοεργολάβοι της "Πράσινης Ανάπτυξης";

Και ποιά η σχέση όλων αυτών; 

Οι ενημερωμένοι και αποφασισμένοι πωλητές "Γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού και Ελληνικών cds"!

Η IJ Partners είναι μία εταιρεία  διαχείρισης επενδύσεων. Ιδρύθηκε το 2009 και εδρεύει στη Γενεύη της Ελβετίας.  Επενδύει κυρίως στη δημόσια αγορά μετοχών.

Η εταιρεία έχει τον απίστευτο τίτλο: Informed Judgement Partners (οι ενημερωμένοι και αποφασισμένοι συνεργάτες σας), που βέβαια ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα αφού ο βαθμός πληροφόρησης της πρέπει να ήταν τεράστιος ώστε να ποντάρει στο επίμαχο CDS, την ώρα που μία πανίσχυρη κυβέρνηση και μάλιστα με το σύνθημα "λεφτά υπάρχουν") είχε διαδεχθεί την παραπαίουσα κυβέρνηση Καραμανλή,  και προφανώς ο φόβος της χρεοκοπίας της χώρας φάνταζε απόμακρος ( παρόλο που την ίδια στιγμή ο νεοεκλεγείς Πρωθυπουργός της Χώρας συνομιλούσε κρυφά με τον επικεφαλή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Ντομινίκ Στρος - Καν για την "σωτηρία" της χώρας ) . Πρόεδρος της εν λόγω εταιρείας είναι ο κ. Θεόδωρος Μαργέλλος. Αντιπρόεδρος στην εν λόγω εταιρεία είναι η κυρία Μιράντα Ξαφά, ενώ μέλος του ΔΣ είναι ο πρώην πρόεδρος της Κόστα Ρίκα Jose Maria Figueres.

  Tα πρόσωπα κλειδιά της I.J. Partners:

Θεόδωρος Μαργέλλος: ο οποίος στο εξαιρετικά λιτό βιογραφικό του στην ιστοσελίδα του fund αναφέρει «ότι είχε μια άκρως επιτυχημένη καριέρα ως έμπορος προϊόντων και επιχειρηματίας στον τομέα των γεωργικών επιχειρήσεων». Επισημαίνεται ότι επιχειρηματίας με το όνομα Θεόδωρος Μαργέλλος είχε εμπλακεί μαζί με τον  πρώην υπουργό Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ Νίκο Αθανασόπουλο  στην υπόθεση του "γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού", το οποίο επιτήδειοι «βάφτιζαν» ελληνικό και προωθούσαν προς πώληση μέσω της κρατικής εταιρείας ITCO σε χώρες της ΕΟΚ  προκειμένου να εισπραχτούν οι κοινοτικές επιδοτήσεις. Η Κομισιόν ανακάλυψε την κομπίνα και παρέπεμψε τη χώρα μας στο Ευρωδικαστήριο, ζητώντας επιστροφές ύψους 400 εκατομμυρίων δραχμών. Στις 7 Δεκεμβρίου 2010 στο γαλλογερμανικό κανάλι Arte, προβλήθηκε ντοκυμαντέρ, του Jean Quatremer, με θέμα την Ελληνική κρίση. Περιλαμβάνει συνεντεύξεις των: Ζαν-Πωλ Γιούνκερ, Ζαν-Πωλ Τρισέ, Όλι Ρεν, Γ. Παπακωνσταντίνου, Κριστίν Λαγκάρντ, Θεόδωρου Μαργέλλου και άλλων.
Δείτε τις δηλώσεις του "κοντινού", όπως αποκαλείται στο ντοκυμαντέρ, στον "πρωθυπουργό" της χώρας μας, επενδυτή κ.  Μαργέλλου: 

Jose Maria Figueres: επιχειρηματίας, πολιτικός και διεθνής εμπειρογνώμονας για την Αειφόρο Ανάπτυξη και την Τεχνολογία. Πρώην πρόεδρος της Κόστα Ρίκα, (1994-1998). Πρώην Διευθύνων Σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ από το οποίο αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω καταγγελιών για χρηματισμό του από την εταιρεία Alcatel. Σύμβουλος στο ίδρυμα i4cense που ιδρυσε ο Ανδρίκος Παπανδρέου, αδερφός του πρωθυπουργού!

Jose Maria Figueres.

Michael Demirel :  Πρώην στέλεχος (Mάρτιος 1995 – Απρίλιος 2001)   της Goldman Sachs (!!!), την εποχή που η κυβέρνηση Σημίτη υπέγραφε τα περιβόητα Swaps με τον κύριο Παπακωνσταντίνου σύμβουλο, για τα οποία η νυν κυβέρνηση δεν έχει δώσει ακόμα τα στοιχεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά τις μηνύσεις. Έχει κατά το παρελθον περάσει και απο την Barclays Wealth (2008 -2010),  την Citibank (2006 –2008), και το  UBS Financial Services industry (2001 – 2006). 

Michael Demirel

Μιράντα Ξαφά: ξεκίνησε την καριέρα της ως οικονομολόγος στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην Ουάσινγκτον (1980-90), όπου επικεντρώθηκε στα σταθεροποιητικά προγράμματα στη Λατινική Αμερική. Το 1991-93 ήταν Διευθύντρια του Οικονομικού γραφείου του Πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη, και εν συνεχεία εργάστηκε ως αναλύτρια των διεθνών αγορών στο Λονδίνο και στην Αθήνα. Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΝΤ την περίοδο 2004-09, είναι τώρα σύμβουλος επενδύσεων στην IJ Partners με έδρα την Γενεύη. To τελευταίο διάστημα η κα. Ξαφά, αναδεικνύεται σε αιχμή του δόρατος της προσπάθειας για την υποστήριξη της τρόικας μέσα από τις εμφανίσεις της στα τηλεοπτικά κανάλια, την αρθρογραφία της στο τύπο και τις συνεντεύξεις της ως ειδικού.

H Μη Κυβερνητική Οργάνωση του αδερφού του Πρωθυπουργού!!!

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου, το i4cense είναι ένας μη κυβερνητικός οργανισμός που στόχο έχει την ανάπτυξη όλων των δυνατοτήτων, ώστε να καταστεί δυνατή η προώθηση πρωτοβουλιών για το κλίμα και την ενεργειακή ασφάλεια της Μεσογείου. Το Ινστιτούτο καθοδηγείται από κορυφαίους επιστήμονες ευρείας αναγνώρισης τόσο για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής όσο και για τις ευκαιρίες που προκύπτουν από τη μετάβαση στις λεγόμενες οικονομίες χαμηλού άνθρακα. Με άλλα λόγια, προσπαθεί να παίξει το ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ κυβερνήσεων και πολυεθνικών εταιρειών, με σκοπό την υλοποίηση «πράσινων» επενδυτικών σχεδίων.

Η αποστολή του i4cense είναι να φέρνει κυβερνήσεις, φορείς λήψης αποφάσεων, μη κυβερνητικούς οργανισμούς, επιχειρηματίες και ακαδημαϊκούς σε ουσιαστικό διάλογο με στόχο την ανάπτυξη κοινών πολιτικών και προγραμμάτων. Ο ίδιος ο πρόεδρός του, καθηγητής Ανδρίκος Α. Παπανδρέου, απαντώντας στην «Ελευθεροτυπία» στις 21.3.2010 είχε δηλώσει όσον αφορά τους πόρους του Ινστιτούτου: «Οι δραστηριότητες του i4cense είναι διεθνείς. Η μέχρι τώρα διεθνής συμμετοχή των επιστημόνων και ειδικών στον χώρο καθώς και των συνεργατών είναι εθελοντική. Πέραν της εθελοντικής προσφοράς, οι επιπλέον πόροι καθορίζονται από τον όγκο και το είδος των πρωτοβουλιών που αναλαμβάνει και προκύπτουν από τη συνεργασία με άλλους διεθνείς επιστημονικούς φορείς και οργανισμούς».

Ποιος διοικεί το i4cense;

Ο καθηγητής Ανδρίκος Α. Παπανδρέου ως ιδρυτής και πρόεδρος έχει ασφαλώς τον πρώτο ρόλο, ενώ άμεσοι συνεργάτες του είναι τα επτά μέλη της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου, το i4cense καθοδηγείται από μια Συμβουλευτική Επιτροπή, η οποία αποτελείται από διεθνούς φήμης ακαδημαϊκούς, πολιτικούς και υπεύθυνους λήψης αποφάσεων, ο ρόλος των οποίων είναι να καθοδηγούν το Ινστιτούτο με την παγκόσμια εμπειρία τους και την επιστημονική τους γνώση. Στο ενημερωτικό σημείωμα δεν αναφέρεται, όμως, ότι μέλη της Συμβουλευτικής Επιτροπής είναι επί της ουσίας και μεγαλόσχημοι επιχειρηματίες.

Μια μικρή έρευνα που κάναμε για την «ταυτότητα» των 7 μελών της Συμβουλευτικής Επιτροπής, απέβη εξαιρετικά αποκαλυπτική, γιατί στον «μπαξέ» ανθίζουν όλα τα «λουλούδια».

Οι 7 «κλειδοκράτορες»:

1) Ipek Nur Cem Taha.

Ω, ναι! Είναι η κόρη του πρώην υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας και φίλου του Γιώργου Παπανδρέου Ισμαήλ Τζεμ. Ποιος άλλωστε μπορεί να ξεχάσει το ζεϊμπέκικο που είχαν χορέψει ως υπουργοί Εξωτερικών, στο όνομα της ελληνοτουρκικής φιλίας βεβαίως- βεβαίως.

Η κόρη του Τζεμ, ο γάμος της οποίας με τον Ιρακινό επιχειρηματία Shwan Taha έχει μείνει αξέχαστος στο κορυφαίο ξενοδοχείο της γείτονος, το «Τζιραχάν Πάλας», είναι επιχειρηματίας, δημοσιογράφος και δραστήριο μέλος διάφορων μη κυβερνητικών και μη κερδοσκοπικών – ασφαλώς – οργανώσεων. Η Ιπέκ τα τελευταία 5 χρόνια εργάζεται ως παραγωγός και παρουσιάστρια της τηλεοπτικής εκπομπής «Global Leaders» σε συνεργασία με ένα από τα μεγαλύτερα τούρκικα τηλεοπτικά δίκτυα, το NTV. Παράλληλα, από το 2007 και μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του i4cense έχει ιδρύσει και διευθύνει την εταιρεία Melak Investments, η οποία ειδικεύεται στην παροχή στρατηγικών συμβουλών σε επενδυτικούς ομίλους και εταιρείες που επιθυμούν να επενδύσουν στην Τουρκία.

2) Jose Maria Figueres.

Πρόκειται για τον τέως πρόεδρο της Κόστα Ρίκα που είδαμε παραπάνω. Οι οικογένειες Παπανδρέου – Figueres, διατηρούν στενές σχέσεις και σε άλλα επίπεδα, με φόντο την “Πράσινη Ανάπτυξη”. Με την "πράσινη ανάπτυξη" ασχολείται τόσο η αδελφή του Jose Maria Figueres, η κα.Karen Christiana Figueres Olsen όσο και η γυναίκα του κα. Josette Altmann Borbón.

3) Μάρκος Κουναλάκης.

Πολύ γνωστός Ελληνοαμερικάνος δημοσιογράφος και επιχειρηματίας, παντρεμένος με την κόρη του ζάμπλουτου Ελληνοαμερικάνου επιχειρηματία Άγγελου Τσακόπουλου. Η σύζυγος του Μάρκου Κουναλάκη, Ελένη Τσακοπούλου ανέλαβε πριν από λίγο καιρό πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ουγγαρία. Πριν αναλάβει την άκρως σημαντική αυτή θέση από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το ζεύγος Τσακοπούλου - Κουναλάκη διηύθυνε την εταιρεία της οικογένειας AΚΤ Development, που θεωρείται κολοσσός στον τομέα των κατασκευών και του real estate. Ο Μάρκος Κουναλάκης είναι επίσης εκδότης του «Washington Monthly», που θεωρείται από τα πιο έγκυρα πολιτικά περιοδικά των ΗΠΑ.

Τόσο η οικογένεια Τσακοπούλου όσο και η οικογένεια Κουναλάκη διατηρούν άριστες σχέσεις με την οικογένεια Μητσοτάκη. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι ο Άγγελος Τσακόπουλος δώρισε 2 εκατομμύρια δολάρια στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ για τη δημιουργία της έδρας Ελληνικών Σπουδών «Κωνσταντίνος Μητσοτάκης». Ο πατριάρχης της οικογένειας Κουναλάκη κατάγεται από το ίδιο χωριό της Κρήτης με τον Μητσοτάκη και διατήρησαν επαφή ακόμα και όταν η οικογένεια Κουναλάκη μετανάστευσε στις ΗΠΑ, ενώ η Ελένη Τσακοπούλου σπούδασε μαζί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο Στάνφορντ. Δεν είναι, επίσης, τυχαίο ότι η Ντόρα Μπακογιάννη ως δήμαρχος Αθηναίων έδωσε το κλειδί της πόλης στον πατριάρχη της οικογένειας Άγγελο Τσακόπουλο. Ο ίδιος ο Μάρκος Κουναλάκης δηλώνει ότι διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με την Ντόρα Μπακογιάννη, με την οποία, όπως έχει πει παλιότερα σε συνέντευξή του, έχουν την ίδια αίσθηση του χιούμορ.

4) Σάιμον Ρέντι.

Ο Σάιμον Ρέντι είναι εκτελεστικός διευθυντής της Διεθνούς Πρωτοβουλίας ενάντια στην κλιματική αλλαγή C40 Cities. Πρωτοβουλία στην οποία συμμετέχουν 40 μεγάλες πόλεις του κόσμου, ανάμεσά τους και η Αθήνα, αφού πριν από 2 χρόνια υπέγραψε τη σχετική συμφωνία ο Νικήτας Κακλαμάνης. Η C40 έχει συνάψει συνεργασία με το Ίδρυμα του τέως προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, το Clinton Climate Initiative, με στόχο την ανάπτυξη και υλοποίηση από κοινού έργων και δράσεων με σκοπό τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου. Επισημαίνεται ότι το Clinton Climate Initiative είναι παρακλάδι της κεντρικής ομπρέλας του Ιδρύματος Clinton Global Initiative, στο  φόρουμ του οποίου πριν από λίγο καιρό παρευρέθηκε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου αλλά και η Γιάννα Αγγελοπούλου, που διαρρέει ότι «ξηλώθηκε» κανονικά για να ενισχύσει το όραμα του mister president. Σε απλά ελληνικά το Ίδρυμα Κλίντον είναι ένας παγκόσμιος «μεσίτης», αφού η βασική στρατηγική του είναι να οικοδομεί συνεργασίες μεταξύ κυβερνήσεων, μη κυβερνητικών οργανώσεων και επιχειρήσεων για τη μετάδοση τεχνογνωσίας αλλά και την προώθηση προγραμμάτων για αστικές αναπλάσεις με στόχο τη μείωση των εκπομπών του άνθρακα, την ανάπτυξη των ΑΠΕ, τη διαχείριση των αποβλήτων, τις μεταφορές, τη δασική πολιτική και ό,τι άλλο σχετίζεται με τους τομείς της πράσινης ανάπτυξης.

5) Νικ Μάμπεϊ.

Είναι ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της βρετανικής E3G, η οποία εμφανίζεται ως ένας ανεξάρτητος μη κερδοσκοπικός οργανισμός. Διαβάζοντας με μεγαλύτερη προσοχή το προφίλ του οργανισμού, διαπιστώνει κανείς ότι σε άλλο σημείο η E3G εμφανίζεται ως ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, κατοχυρωμένη ως εταιρεία στην Αγγλία και την Ουαλία. Όπως επισημαίνεται, η E3G χρηματοδοτείται από ιδρύματα, κρατικούς φορείς και μη κυβερνητικές οργανώσεις και μέχρι σήμερα έχει λάβει χρηματοδότηση από κρατικούς φορείς και άλλους φορείς της Βρετανίας, όπως το βρετανικό υπουργείο Περιβάλλοντος, Τροφίμων και Αγροτικών Υποθέσεων, το βρετανικό υπουργείο Διεθνούς Ανάπτυξης, το Ίδρυμα Fairbairn Esmee, το ιταλικό υπουργείο Περιβάλλοντος και Επικράτειας, το Ίδρυμα της Shell και την περιβαλλοντική οργάνωση WWF.

6) Τζόζεφ Στάνισλοου.

Ο δρ Τζόζεφ Στάνισλοου είναι ανεξάρτητος σύμβουλος στον τομέα της ενέργειας και της βιώσιμης ανάπτυξης για την πολυεθνική Deloitte LLP. Είναι, επίσης, ιδρυτής της συμβουλευτικής εταιρείας JAStanislaw Group LLC, που ειδικεύεται στη στρατηγική σκέψη και τις επενδύσεις στην ενέργεια και την τεχνολογία, καθώς και συνιδρυτής και πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Cambridge Energy Research Associates (CERA). Ως κορυφαίος παγκοσμίως παράγοντας, με εμπειρία πάνω από 30 χρόνια στον κλάδο της ενέργειας, ο δρ Στάνισλοου συμβουλεύει και σχεδιάζει τη στρατηγική πολιτική των μεγαλύτερων εταιρειών ενέργειας των ΗΠΑ και όχι μόνο.

7) Δημήτρης Ζενγκέλης.

Ο ελληνικής καταγωγής οικονομολόγος Δημήτρης Ζενγκέλης είναι μέλος της βρετανικής ομάδας που διαμόρφωσε την περίφημη έκθεση Στερν για τα οικονομικά του κλίματος, ο οποίος στη συνέχεια ανέλαβε ανώτερος οικονομικός σύμβουλος της εταιρείας κολοσσού Cisco.

Οι «πράσινες» μπίζνες του Τ.Τ.- Ποιά είναι η C&C και ποιός ο Κυριάκος Γριβέας;

«Πράσινες» business ήθελε να κάνει η προηγούμενη, διορισμένη από τη Ν.Δ., διοίκηση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και ίδρυσε κοινή εταιρεία, την Post Bank Green Institute Α.Ε., με έναν ιδιώτη (50%-50%). Επέλεξε για συνέταιρο τον Κυριάκο Γριβέα, «μέσω του νομικού προσώπου C&C International», όπως δήλωσε ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος της τράπεζας, Αγγ. Φιλιππίδης, χωρίς όμως να το ανακοινώσει ως ώφειλε και χωρίς να απευθύνει πρόσκληση ενδιαφέροντος σε άλλους πιθανούς υποψήφιους (για λόγους διαφάνειας και μόνο, γιατί δεν ήταν υποχρεωμένη εκ του νόμου η διοίκηση να το πράξει). Το συνεταιριλίκι-δώρο έσκασε αρχικά σαν βόμβα στη νέα διοίκηση του Τ.Τ. (μετά τις εκλογές η  κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ άλλαξε τη διοίκηση), η οποία όμως γρήγορα διαπίστωσε πως ο συνέταιρος δεν είναι όποιος κι όποιος, αφού είχε κάνει τα δέοντα ανοίγματα στην πράσινη ανάπτυξη. Ο Κ. Γριβέας είχε αναπτύξει συνεργασία με τον Ανδρίκο Παπανδρέου, αδελφό του σημερινού πρωθυπουργού, και τη μη κυβερνητική οργάνωση «Ινστιτούτο για την Κλιματική Αλλαγή και Ενεργειακή Ασφάλεια» (i4cense), στην οποία ιδρυτής και επικεφαλής είναι ο αδελφός του Πρωθυπουργού. Οι δύο τους συνδιοργανώνουν συνέδρια κάθε χρόνο για να προωθήσουν την πράσινη ανάπτυξη στην Ελλάδα.

Τελικά, ο επικεφαλής της νέας διοίκησης του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, Κλ. Παπαδόπουλος, αντικαθιστά τον διευθύνοντα σύμβουλο της Post Bank Green Institute Α.Ε., δηλαδή τον Κ. Γριβέα, και στη θέση του   τοποθετει τον Δ. Ζήση. Μένει, όμως, να αποδειχθεί αν ο Κ. Γριβέας παραμένει ακόμα και σήμερα βασικός μέτοχος, κάτι που η σημερινή διοίκηση του Τ.Τ. αποφεύγει συστηματικώς να διευκρινίσει, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις.

Η ιστορία!

Η ιστορία ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2009, όταν η διοίκηση του Αγγ. Φιλιππίδη, έλαβε απόφαση για την ίδρυση τριών θυγατρικών. Η μία εξ αυτών συστάθηκε άμεσα τον Αύγουστο  και έλαβε την επωνυμία Post Bank Green Institute Α.Ε., για να δραστηριοποιηθεί στον τομέα της πράσινης ανάπτυξης. Το καταστατικό έχει διάφορες δραστηριότητες από παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών, διοργανώσεις συνεδρίων, μέχρι εμπορία ρύπων και επενδύσεις -μέσω θυγατρικών- στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες.

Αυτά δεν έγιναν άμεσα γνωστά, ως όφειλε να κάνει μια εταιρεία εισηγμένη στο Χρηματιστήριο, όπως το Τ.Τ. Δεν υπήρξε ιδιαίτερη ανακοίνωση, πράγμα σπάνιο ακόμα και για τον πρώην πρόεδρο, Αγγ. Φιλιππίδη, όταν επί των ημερών του η τράπεζα ανακοίνωνε μέχρι και τη συμμετοχή της σε συνέδρια και εκθέσεις.

Η ίδρυση της νέας εταιρείας γνωστοποιήθηκε στο επενδυτικό κοινό τον Νοέμβριο του 2009, δηλαδή τρεις μήνες μετά τη σύστασή της, όταν το Τ.Τ. ανακοίνωσε τα οικονομικά αποτελέσματα 9μήνου. Το αρχικό μετοχικό κεφάλαιο της νέας εταιρείας ήταν 500.000 ευρώ με τη συμμετοχή του Τ.Τ. να ορίζεται σε 50%.

Αυτά που δεν έχουν ανακοινωθεί μέχρι σήμερα είναι ότι:

* Το υπόλοιπο 50% των μετοχών απέκτησε ένα νομικό πρόσωπο, η εταιρεία C&C International, συμφερόντων του επιχειρηματία Κ. Γριβέα.

* Ο ίδιος επιχειρηματίας ορίστηκε και διευθύνων σύμβουλος με αποκλειστικό δικαίωμα υπογραφής για τα πάντα.

* Ως έδρα της νέας εταιρείας ορίστηκε η Μεταμόρφωση της Αττικής, που αποτελεί έδρα και των άλλων επιχειρήσεων του Κ. Γριβέα.

Οι εκπλήξεις δεν σταματούν εδώ. Στο διοικητικό συμβούλιο του «πράσινου ινστιτούτου» (Green Institute) βρέθηκε ο Εμμανουήλ Κελαϊδάκης, μέλος διοικητικού συμβουλίου της Εγνατίας Οδού Α.Ε. (διορίστηκε από τον τότε υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, Γιώργο Σουφλιά). Ο ίδιος διετέλεσε και μέλος του Ινστιτούτου «Κων. Καραμανλής», καθώς επίσης και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας Εναλλακτική Ενέργεια Α.Ε. (σ.σ.: είναι η εταιρεία που ήρθε στη δημοσιότητα με αφορμή τη μίσθωση οικοπέδου ιδιοκτησίας της οικογένειας του πρώην υπουργού Ευριπίδη Στυλιανίδη για την ανάπτυξη φωτοβολταϊκού πάρκου).
Ο Κυρ. Γριβέας δεν είναι τυχαίος άνθρωπος, αλλά πολυπράγμων και επιτυχημένος επιχειρηματίας.

Είναι ιδιοκτήτης ξενοδοχείων, έχει εταιρεία που διοργανώνει συνέδρια (κυρίως ιατρικού και φαρμακευτικού ενδιαφέροντος), άλλη που κάνει δημόσιες σχέσεις κ.ά. Η εταιρεία του, C&C International, διοργάνωνε και συνεχίζει να διοργανώνει συνέδρια με χορηγό το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (ΤΤ). Συμπτωματικώς ή όχι, το 2009 έλαβε και δύο ομολογιακά δάνεια από το Τ.Τ.

Τα τελευταία χρόνια έχει κάνει άνοιγμα στην «πράσινη» ανάπτυξη.

 Η C&C International συνεργάζεται με τη μη κυβερνητική οργάνωση Διεθνές Ινστιτούτο Κλιματικής Αλλαγής &  Ενεργειακής Ασφάλειας (i4cense), , υπό τον Ανδρίκο Παπανδρέου και διοργανώνουν συνέδρια όπως αυτό του  περασμένου Οκτωμβρίου στην Αθήνα, στο οποίο βασικοί ομιλητές ήταν ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ο Jose-Maria Figueres, ο Guy Clausse της European Investment Bank, ο Σταύρος Δήμας και η υπουργός Περιβάλλοντος, Τίνα Μπιρμπίλη. 

Παρόμοιο συνέδριο διοργάνωσαν και τον Μάη του 2010  (Mediterranean Sustainable Energy Summit 2010), στο οποίο ομιλητές ήταν  ο νέος πρόεδρος του Τ.Τ., Κλεάνθης Παπαδόπουλος αλλά και ο ο νέος πρόεδρος της Post Bank Green Institute Α.Ε, Δ. Ζήσης, μαζί με τον Ερντογάν, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, και πολλούς άλλους . Πλούσια είναι και η λίστα των χορηγών και lead partners που εξασφάλισε το συνέδριο που διοργανώνεσε ο αδελφός του πρωθυπουργού: Ιδρυμα Ωνάση, όμιλος Μυτιληναίος, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, HSBC, ΟΠΑΠ, ΔΕΠΑ, ΔΕΗ, Siemens, Wind, CCC, ΕΛΠΕ και πολλές άλλες.

Στην ερώτηση «εάν γνωρίζατε τον Κ. Γριβέα πριν τη σύσταση της εταιρείας και γιατί τον επιλέξατε για συνέταιρο;» ο Αγγ. Φιλιππίδης τέως πρόεδρος στο Τ.Τ. απάντησε ότι «είμαι υπέρ της συνεργασίας ιδιωτικού και δημοσίου τομέα» και ότι «ήμασταν (σ.σ.: εννοεί το Τ.Τ.) χορηγοί σε κάποιο συνέδριο». Τονίζει πως «έχει αναπτύξει εμπειρία στη δημιουργία συνεδρίων και μπορεί να χειριστεί περιβαλλοντικά θέματα καθώς έχει διασυνδέσεις στο εξωτερικό, όπως για παράδειγμα οι επαφές με το ίδρυμα Clinton Foundation, που ασχολείται με την πράσινη ανάπτυξη».

Ερωτούμενος ο νέος πρόεδρος του Τ.Τ., Κλεάνθης Παπαδόπουλος, για τη σημερινή μετοχική σύνθεση της Green Institute, εάν γνωρίζει πώς έγινε η επιλογή του κ. Γριβέα, ποια είναι η σημερινή σύνθεση του διοικητικού της συμβουλίου και για το τι   προτίθεται να κάνει με τη συγκεκριμένη εταιρεία, απάντησε ότι «πρόθεση της τράπεζας είναι να έχει συμμετοχή στον τομέα της περιβαλλοντικά βιώσιμης ανάπτυξης, ότι θα αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που θα προκύψουν και ότι σκοπός της Post Bank Green Institute είναι να συγκεντρώσει το καλύτερο επιστημονικό δυναμικό». Ο κ. Παπαδόπουλος δήλωσε επίσης ότι «δεν μας απασχολούν οι πολιτικές προτιμήσεις των στελεχών μας ή των συνεργατών μας αλλά αποκλειστικά και μόνο η δυνατότητά τους να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις του ρόλου τους». Παρέλειψε όμως να αναφερθεί στη μετοχική σύνθεση της εταιρείας Post Bank Green Institute και στα μέλη του διοικητικού της συμβουλίου, λέγοντας μόνο ότι προχώρησε «στην πρόσληψη νέου διευθύνοντος συμβούλου, του Δ. Ζήση».

Τα Βουνά μας είναι Πράσινα!

Δεν χρειάζονται την "πράσινη ανάπτυξη" των Μεγαλοεργολάβων, αλλά την Απόλυτη Προστασία όλων μας!

Ενισχύστε και διαδώστε την Πρωτοβουλία για την

Ίδρυση Φυσικού Πάρκου

στα Κραβαρίτικα Βουνά, τα Βαρδούσια και την Οξυά!

Μαστίγιο χωρίς καρότο!

Του Σταύρου Χριστακόπουλου στο "Ποντίκι".

Ποιος θα ήθελε, αυτές τις μέρες, να είναι στη θέση του Γιώργου Παπανδρέου; Μάλλον κανείς. Και γιατί να το ήθελε άλλωστε; Η κατάσταση της κυβέρνησής του είναι επιεικώς δραματική και ο ίδιος είναι πέρα για πέρα αμφίβολο αν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει. Για τη χώρα, ούτε λόγος: αυτή πάει από το κακό στο χειρότερο και γι’ αυτό δεν χρειάζεται να σεναριολογήσει κανείς. Τα επίσημα κρατικά στοιχεία μιλούν καθημερινά από μόνα τους.

Μόνο μερικά απ’ αυτά που έγιναν τις τελευταίες μέρες είναι αρκετά για να καταλάβει ο καθένας ότι αυτή η κυβέρνηση βαδίζει προς τον γκρεμό συμπαρασύροντας τα πάντα στην ελεύθερη πτώση της.

1. Ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου διαπομπεύθηκε κυριολεκτικά καθώς στο Eurogroup της Δευτέρας υποκαταστάθηκε από τον «τροϊκανό» Τόμσεν (ΔΝΤ), ο οποίος ενημέρωσε τους συναδέλφους του υπουργού για τη δραματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Το σχετικό ξεφωνητό των Financial Times ήταν απολύτως χαρακτηριστικό της πολιτικής ένδειας μιας κυβέρνησης κατ’ ουσίαν καταργημένης από την τρόικα.

2. Τα μέλη του Eurogroup επέστρεψαν εντελώς άκομψα στον ίδιο υπουργό το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας ξαποστέλνοντάς τον στην Αθήνα για να συνεχίσει τη διαβούλευση με τον κηδεμόνα του (τρόικα) και να επανέλθει μελετημένος και προσαρμοσμένος στα γούστα τους. Ακόμη χειρότερα οι δημόσιες δηλώσεις των Ευρωπαίων αποτελούν πραγματικό κόλαφο για τους αυτοπροσδιοριζόμενους ως «σωτήρες» μας. Δύο παραδείγματα:

● Είπε ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών Γιαν Κις ντε Γιάγκερ στις Βρυξέλλες: «Η Ελλάδα θα πρέπει να ξεπληρώσει μέχρι και το τελευταίο ευρώ του δανείου της. (...) Προς το παρόν δεν πρέπει να λάβει νέα βοήθεια αν προηγουμένως δεν προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, μέτρα λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεις. Μετά θα το ξανασκεφτούμε, (...) αλλά επί του παρόντος φαίνεται ότι η Ελλάδα δεν βρίσκεται στον σωστό δρόμο».

● Είπε ο επικεφαλής του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ: «Πρέπει πρώτα να δούμε το πρόγραμμα, μετά να διασφαλίσουμε ότι θα εφαρμοστούν τα μέτρα και οι ιδιωτικοποιήσεις θα φθάσουν ένα επίπεδο που θα ικανοποιούν εμάς, την Κομισιόν και την ΕΚΤ, μετά θα δούμε εάν χρειάζονται και άλλα μέτρα και μετά θα δούμε το θέμα του reprofiling. Δεν είναι reprofiling ή τίποτα. Είναι πρώτα μέτρα, μέτρα και ξανά μέτρα και μετά ίσως το reprofiling».

3. Οι πανίσχυροι ευρωκράτες Ρεν και Γιούνκερ δημοσίως παραδέχθηκαν πλέον αυτό που όλοι εμείς οι «καταστροφολόγοι» λέμε εδώ και πάρα πολλούς μήνες: ότι το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο. Ας συνυπολογίσουμε ότι ο χαρακτηρισμός του χρέους ως βιώσιμου αποτελεί νομική προϋπόθεση για τη συνέχιση των χρηματοδοτήσεων (δόσεις) από το δάνειο των 110 δισ. ευρώ της τρόικας.

Ως εκ τούτου ζητείται πλέον δραματική επιτάχυνση στην υλοποίηση του ολοσχερούς ξεπουλήματος της εθνικής περιουσίας. Επειδή, όμως, ο χρόνος πιέζει και η διαδικασία από πλευράς κυβέρνησης μάλλον δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ, οι πιστωτές και επιτηρητές μας (Eurogroup) ζήτησαν τη σύσταση εταιρείας η οποία θα αναλάβει την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, στην οποία θα συμμετέχουν – και ουσιαστικά θα τη διοικούν – μάνατζερ της τρόικας.

4. Ο ανοιχτός εκβιασμός ότι δεν θα χορηγηθεί η πέμπτη δόση του δανείου αν πρώτα δεν υπάρξουν τροποποιήσεις στο Μεσοπρόθεσμα Πρόγραμμα και επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων προφανώς δεν έγινε εν αγνοία της κυβέρνησης.

Ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για απαιτήσεις από καιρό διατυπωμένες, οι οποίες μάλιστα εκκινούν από δημόσιες ομολογίες του πρωθυπουργού, που καιρό τώρα έχει προσδιορίσει ότι η εθνική περιουσία, υπολογισμένη στα 280 δισ. ευρώ από τον ίδιο, μπορεί να «απαλλάξει» την Ελλάδα από ένα μεγάλο μέρος από το χρέος της.

Χώρια που ποτέ δεν είδε κανείς το πλήρες κείμενο της δανειακής σύμβασης που έχει υπογράψει η κυβέρνηση με τις χώρες της ευρωζώνης, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, ώστε να διαπιστώσουμε αν οι σημερινές απαιτήσεις είναι – ή όχι – ήδη καταγεγραμμένες στη συγκεκριμένη σύμβαση.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι τώρα πια ζητείται από τον Παπανδρέου να «τιμήσει» την υπογραφή της κυβέρνησής του.

5. Μετά τις γερμανικές, και οι γαλλικές τράπεζες θεωρείται βέβαιο (έκθεση της Fitch Ratings) πως δεν κινδυνεύουν από το άνοιγμά τους σε ελληνικό χρέος, άρα έχουν απαλλαγεί από έναν τεράστιο βραχνά, χωρίς να ξέρουμε επισήμως ποιος τον φορτώθηκε. Συνεπώς η ελληνική διαπραγματευτική θέση είναι πλέον τρομακτικά επιδεινωμένη.

6. Στο εσωτερικό μέτωπο η κυβέρνηση λειτουργεί με το αξεπέραστο ελληνικό μοντέλο «δυο λαλούν και τρεις χορεύουν», με τους υπουργούς να αλληλοσπαράσσονται.

Το ακόμη χειρότερο είναι ότι δεν διαφωνούν επί της ουσίας για το αν πρέπει ή όχι να διατηρηθούν ο δεσμεύσεις και να επιτευχθούν οι – συνεχώς επικαιροποιούμενοι – στόχοι, αλλά για την προσωπική τους σωτηρία και το πλασάρισμά τους εν όψει μιας πιθανής κατάρρευσης της οικονομίας (και των παρεπόμενων συνεπειών της).

Τι σημαίνει αυτό; Ότι, κρίνοντας ως περίπου βέβαιη την αποσάθρωση της σημερινής κυβέρνησης, σπεύδουν να εγκαταλείψουν την ηγεσία τους, όπως τα ποντίκια φεύγουν πρώτα από το πλοίο όταν αυτό βουλιάζει.

7. Συγκροτήματα ΜΜΕ παίζουν καθημερινά το σενάριο των πρόωρων (έως και τον Ιούνιο) εκλογών. Για να πάμε πού, όμως; Μήπως σε μια κυβέρνηση από πρόθυμους και... χρήσιμους «τεχνοκράτες» και «προσωπικότητες»;

8. Η... παραίνεση Γιούνκερ και Ρεν για «συναίνεση» στο εσωτερικό, η οποία «μυρίζει» περίεργα, όχι μόνον ακυρώνει πολιτικά την ελληνική κυβέρνηση, αλλά φιλοδοξεί να μεταβάλει τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος εξοβελίζοντας κάθε έννοια δημοκρατίας από την καθημερινή πολιτική δραστηριότητα.

Και η κυβέρνηση; Πώς αντιδρά σε όλα αυτά; Με... «ευχές» για συναίνεση, αλλά και με περαιτέρω δεσμεύσεις. Ήδη χθες ο Γ. Παπανδρέου στο συνέδριο του Economist, στο Λαγονήσι, ακόμη μια φορά προανήγγειλε νέα σκληρά μέτρα, που περιλαμβάνουν την εκποίηση των πάντων:

«Θα επιταχύνουμε τη διαδικασία ανακοινώνοντας τη μείωση ή τον εκμηδενισμό του κρατικού ποσοστού σε επιχειρήσεις στις τηλεπικοινωνίες, στα λιμάνια, στη διαχείριση νερού, στην ηλεκτρική ενέργεια και στα τυχερά παιχνίδια».

Τι μας δηλώνουν όλα αυτά; Ότι ο πρωθυπουργός, ανίκανος να διαχειριστεί την κατάσταση που ο ίδιος δημιούργησε, παγιδευμένος στις επιλογές του, χορεύει όπως του σφυρίζουν. Και μάλιστα χωρίς να αντιμετωπίζεται με εμπιστοσύνη ούτε από την κοινωνία ούτε από τους δανειστές - επιτηρητές ούτε από την ίδια την κυβέρνησή του. Και μάλιστα ενώ ήδη τρέχει η διαπραγμάτευση για το είδος της αναδιάρθρωσης του χρέους, με άγνωστη ακόμη κατάληξη...

Σκοτεινές στιγμές...

Η νέα χούντα στην Ελλάδα είναι επείσακτη. Τα ερπυστριοφόρα που καταλύουν το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα δεν τα καθοδηγούν μικρονοϊκοί συνταγματάρχες αλλά οι ιθύνοντες της Ενωσης.

Του Γιάννη Τριάντη στην "Ελευθεροτυπία".

Απεφάσισαν και διατάσσουν (συναίνεση για να πάρετε την 5η δόση και νέο δάνειο), καταργώντας τους ρόλους της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, τους συνταγματικά προβλεπόμενους... Πρωτοφανές, προκλητικό και βάναυσα αντιδημοκρατικό, απότοκο φασιστικής νοοτροπίας, η οποία εδράζεται στην ισχύ του χρήματος και στη βαθιά περιφρόνηση λαών, θεσμών και δημοκρατικής τάξης... Ποιοι εντέλλονται, ποιοι εκβιάζουν και απαιτούν το καταλυτικό για τα δημοκρατικά δεδομένα ομόθυμον; Οι άνθρωποι που επέβαλαν το Μνημόνιο, χωρίς να έχουν μελετήσει και προβλέψει τις οδυνηρές και εξοντωτικές επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία. Οι άνθρωποι που βρήκαν έναν ευένδοτο πρωθυπουργό και επέβαλαν επαχθείς όρους (τοκογλυφικό επιτόκιο χωρίς χρονική ανάσα για την αποπληρωμή του χρέους) και έσπρωξαν την Ελλάδα στο αναπόφευκτο αδιέξοδο... Οι άνθρωποι αυτοί δεν αρκούνται στον πλήρη εξανδραποδισμό (υποθήκευση της κρατικής περιουσίας, παράδοση των πάντων στους ιδιώτες κ.τ.λ.), αλλά απαιτούν πλήρη φίμωση κάθε αντίθετης φωνής, ολοκληρωτική υποταγή. Με βούλα και υπογραφή πασών των πολιτικών δυνάμεων, για να είναι η ταπείνωση της χώρας τέλεια. Επικυρωμένη και νομιμοποιημένη... Στις σκοτεινές αυτές στιγμές δεν έχει νόημα η υπόμνηση ότι την κερκόπορτα για να περάσουν οι φαιές ταξιαρχίες την άφησε ανοιχτή η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου. Αυτό έχει καταγραφεί ανεξίτηλα στις σελίδες της πολιτικής ιστορίας. Ούτε εισκομίζει κάτι καινούργιο η εξίσου οδυνηρή υπενθύμιση για πλείστες όσες προσβολές των εισβολέων εις βάρος της συντεταγμένης ελληνικής πολιτείας και των εκπροσώπων της. Κι έτσι, είναι ανώφελο να σχολιαστεί αυτό που έγραψαν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» για τη βαρύτατη προσβολή κατά την προχθεσινή συνεδρίαση του «Γιούρογκρουπ» (εκλήθη ο γνωστός κ. Τόμσεν να παραστεί και να μιλήσει για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, παρόντος του αρμόδιου Ελληνα υπουργού)... «Αφού μπήκατε στο ευρώ εξαπατώντας την Ενωση», τώρα πρέπει να συμμορφώσετε τη χώρα σας, είπε (κάπως έτσι το είπε) η υπουργός Οικονομικών της Αυστρίας. Αλλά ξέχασε μερικές λεπτομέρειες: ότι τα ψεύτικα στοιχεία (του Σημίτη) ασμένως τα υιοθέτησαν οι εταίροι. Τα εξίσου ψεύτικα στοιχεία των κυβερνήσεων Καραμανλή, οι ίδιοι τα νομιμοποίησαν. Και το δυναστικό, ολέθριο Μνημόνιο -μαζί και το στραγγαλιστικό επιτόκιο- οι ίδιοι το επέβαλαν...

 ***

Οι χούντες έρχονται και παρέρχονται. Ο φασισμός του χρήματος είναι παντοτινός...

Επιστροφή στην αλφαβήτα!

Tου Παντελή Μπουκάλα στην "Καθημερινή".

Ας ξαναπιάσουμε την αλφαβήτα. Και, για να μη βουλιάξουμε στον φόβο και στη σύγχυση, ας ξαναπιαστούμε από τη ρήση του Αντρέ Μαλρό, πως «μια ανθρώπινη ζωή δεν αξίζει τίποτα, αλλά και τίποτα δεν αξίζει όσο μια ανθρώπινη ζωή». Σίγουρα η φράση αυτή ανήκει πια σ’ εκείνες που χρησιμοποιούνται συχνότατα. Ωστόσο, η πολλή της χρήση δεν της στέρησε το πολύτιμο νόημά της, έτσι όπως συμπυκνώνει την ανθρωπιστική θεώρηση των πραγμάτων, στα θεμέλια της οποίας βρίσκουμε το πρωταγόρειο «πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος». Και προσφεύγουμε στη ρήση αυτή για να μην πέσουμε στον δελεαστικότατο πειρασμό της σχετικοποίησης, και μάλιστα της σχετικοποίησης όχι πια της αξίας της ζωής, αλλά του βάρους του ίδιου του θανάτου.

Γιατί συμβαίνει και αυτό: Ταξινομούμε τα θύματα της ποικιλόμορφης βίας σε «δικά μας», σε «μη δικά μας» και σε «όχι και τόσο δικά μας» και ρυθμίζουμε αναλόγως τα αισθήματά μας. Πνίγουμε δηλαδή με τον βρόχο της ιδεολογίας ή της ιδεοληψίας τη συμπόνια που τόσο φυσικά γεννιέται στο άκουσμα ενός φονικού ή ενός βαρύτατου τραυματισμού οποιουδήποτε ανθρώπου ή περνάμε τα αυθόρμητα αισθήματά μας από την κρησάρα των πεποιθήσεών μας, των σχέσεών μας, των πολιτικών μας προτιμήσεων ή των φυλετικών μας εμμονών. Μπορεί, ας πούμε, να λέμε πως είμαστε αυθεντικοί κληρονόμοι και πείσμονες υπερασπιστές των ιδεών του αρχαίου ανθρωπισμού, έτσι όπως τις εισήγαγαν και τις υποστήριξαν φιλόσοφοι και ποιητές, μπορεί επιπλέον να δηλώνουμε και χριστιανοί και να ξοδευόμαστε σε μάχες σφοδρές για τη αναγραφή της πίστης μας στην ταυτότητά μας, αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει πάντοτε να ζυγίζουμε ό, τι νιώθουμε με τα άδικα ζύγια της προκατάληψης.

Οι δύο νεκροί και οι δύο βαρύτατα τραυματίες των τελευταίων ημερών (ο μαχαιρωμένος πατέρας της οδού Ηπείρου, ο επίσης μαχαιρωμένος μετανάστης από το Μπαγκλαντές, το θύμα της αστυνομικής βίας στην Πανεπιστημίου και το θύμα των σκοτεινών κουκουλοφόρων στη λαϊκή της Καλλιδρομίου) είχαν «το τερατώδες κοινό γνώρισμα του ανθρώπου, / το εφήμερο της παράλογης ζωής του», για να θυμηθούμε τον Νίκο Εγγονόπουλο και ένα αντιρατσιστικό ποίημά του. Αλλά όσο παράλογη κι αν είναι η ζωή μας, όσο δυσκολεμένη ή και φτωχή, είναι η ζωή μας, ένα δώρο άπαξ. Ο παράλογα άκαιρος τερματισμός της ζωής των δύο συνανθρώπων μας και η έκθεση της ζωής των άλλων δύο στον ακρότατο κίνδυνο, υπήρξαν αποτέλεσμα της άσκησης μιας βίας που, κάτω από τις διαφορετικές μορφές και τα προσχήματά της, έχει κοινό πυρήνα την αντιμετώπιση της ανθρώπινης υπόστασης ως γυμνής, τιποτένιας, αναλώσιμης. Γνώρισμα των πολέμων, ο μηδενισμός της αξίας της ζωής εισβάλλει τώρα και στην επικράτεια της ειρήνης. Αν αυτή τη στάση μπορούμε να τη χαρακτηρίσουμε φασιστική ή όχι, είναι δευτερεύον. Εκείνα που ενοχλούν είναι τα πράγματα, όχι τα ονόματα.

Κι όμως, θα γίνουν και απολύσεις στο Δημόσιο!

Τα χειρότερα για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο είναι ακόμα μπροστά, αφού ο υπουργός Οικονομικών προαναγγέλλει ακόμα και μαζικές απολύσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Λίγες ώρες μετά τις διαβεβαιώσεις Ραγκούση πως η κυβέρνηση δεν υποκύπτει σε εκβιαστική διλήμματα του τύπου «ή απολύετε 200.000 υπαλλήλους ή χρεοκοπείτε» ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, μιλώντας στο συνέδριο του Economist, ξεκαθάρισε ότι «δεν μπορούμε να μην σκεφτόμαστε απολύσεις». Τόνισε μάλιστα ότι «οι μετατάξεις δεν αποδίδουν πια».

Συγκεκριμένα, περιέγραψε το σχέδιο της κυβέρνησης για μείωση του μισθολογικού κόστους ως εξής: ήδη μειώθηκε κατά 10% ο αριθμός των απασχολουμένων στο δημόσιο τομέα, και ως το 2015 θα μειωθεί κατά 150.000 (ή 20% επιπλέον).

Για να συμβεί αυτό, όπως ανέφερε:

-Παγώνουν (ή περιορίζονται δραστικά) οι νέες προσλήψεις,

-Απολύονται συμβασιούχοι,

-Εξαγγέλλονται προγράμματα εθελουσίας εξόδου από το δημόσιο τομέα,

-Θα κλείσουν πολλές ΔΕΚΟ και φορείς του Δημοσίου.

-Όσοι δεν απορροφηθούν αλλού, θα περνάνε από αξιολόγηση και τότε θα απολύονται.

Ταυτόχρονα, προϊδέασε για νέα συμπίεση μισθών με το νέο μισθολόγιο.

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου περιέγραψε όμως και μέτρα άμεσης απόδοσης, που θα λάβει «εδώ και τώρα» η κυβέρνηση για μείωση των ελλειμμάτων. Θα περιλαμβάνουν επιλεκτικές περικοπές μισθών στο Δημόσιο και νέα φοροεισπρακτικά μέτρα.

Τα σχέδιά του αυτά, για πρόσθετα μέτρα πάνω από 6 δισ. ευρώ και συνολικά 26 δισ. έως το 2015, θα ενταχθούν στο πακέτο μέτρων που θα ανακοινώσει τις επόμενες μέρες η κυβέρνηση. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου δεσμεύτηκε πάντως ότι στην παρούσα φάση δεν θα προχωρήσει σε οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων, ούτε σε αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ.

*********************

Αναδημοσίευση από το "Πρώτο Θέμα".

«Συναινέστε»...

Γράφει: ο Νίκος Μπογιόπουλος.

«Συναινέστε»...

Στη σφαγή σας, στην πολτοποίηση, στην απόλυτη φτωχοποίησή σας.

*

«Συναινέστε»...

Στην «εξ αποκαλύψεως αλήθεια» εκείνων που ένα χρόνο πριν διαφήμιζαν το μνημόνιο και έταζαν τη «σωτηρία» της Ελλάδας από το χρέος, αλλά μόλις χτες - μετά από αμέτρητες θυσίες και αβάσταχτα μέτρα - ήρθαν διά στόματος Γιούνκερ να δηλώσουν ότι το χρέος «δεν είναι βιώσιμο»!

*

«Συναινέστε»...

Σε ένα ακόμα μεγαλύτερο τσουνάμι από αυτό που ήδη σας έχει οδηγήσει στη συμφορά, σε έναν άνευ προηγουμένου πόλεμο, όπου οι επιτιθέμενοι, ως άλλοι σταυροφόροι, δε θα κόβουν πλέον μισθούς αλλά «κεφάλια»!

*

«Συναινέστε»...

Στο «όλοι μαζί τα φάγαμε», που σημαίνει ότι η ολιγαρχία θα συνεχίσει να συνάπτει (και να τρώει) δάνεια. Να ιδρύει «οφσόρ». Να κόβει συντάξεις που θα γίνονται χρυσές καταθέσεις στην Ελβετία. Και να παράγει ελλείμματα που «μόνο εσείς θα πληρώνετε» και θα τα πληρώνετε εφ' όρου ζωής αφού το αρχικό τάχα τριετές μνημόνιο δεν ήταν παρά το περιτύλιγμα μιας προαποφασισμένης και χωρίς τέλος πτώσης στην άβυσσο της εκμετάλλευσης, της λεηλασίας, της αρπαγής και της απελπισίας.

*

«Συναινέστε»...

Στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, στο σοδομισμό της νοημοσύνης σας, στην καπηλεία της ανέχειας από εκείνους που επί δεκαετίες σας την προκαλούν, τους ίδιους που όχι μόνο οδηγούν τον «Τιτανικό» στον πάτο, αλλά και που από τη βύθιση του «Τιτανικού» έχουν ήδη εξασφαλίσει αμύθητα «ασφάλιστρα».

*

«Συναινέστε»...

Σε εκείνες τις πολιτικές ηγεσίες που το 1999 δήλωναν, όπως ο Παπανδρέου στο Τάμπερε, ότι «δεν έχει ταμπού στην εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στην ΕΕ». Που το 2005, μέσω της κυρίας Μπενάκη, δήλωναν ότι για να κάνει τη δουλειά της η ελληνική πλουτοκρατία «τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν...». Τις ίδιες ηγεσίες που σήμερα, ως ανδρείκελα μιας αδίστακτης πλουτοκρατίας, έχουν την αναξιοπρέπεια να ανακοινώνουν τον τρόπο διακυβέρνησης του ελληνικού λαού, τη μια βάζοντας το ΔΝΤ να εξαγγέλλει την εκποίηση της Ελλάδας και την άλλη, χτες, με διαγγέλματα του Γιούνκερ περί «έγγραφης» (!) «εθνικής συνεννόησης»!

*

«Συναινέστε»...

Στα σκλαβοπάζαρα της εκ περιτροπής εργασίας, σε μια Ελλάδα που θα περάσει από την τραγωδία του «κάθε οικογένεια και ένας άνεργος» στην ολική καταστροφή του «κάθε οικογένεια και δύο ή περισσότεροι άνεργοι»!

*

«Συναινέστε»...

Στην αποβλάκωση, στο ψέμα, στην απάτη ενός πολιτικού συστήματος όπου οι υπηρέτες των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των τραπεζιτών εμφανίζονται ως ομιλούσες μαριονέτες στα ΜΜΕ να σας κάνουν «πατριωτικά» μαθήματα για το πώς «πρέπει» από τα 700 ευρώ να ζείτε με 500 και τώρα με 200!

*

Λαϊκή εξόντωση κατόπιν

«εθνικής συνεννόησης»!

Γιούργκεν Σταρκ : Μερική απώλεια εθνικής κυριαρχίας είναι αναπόφευκτη!

Αναπόφευκτη θεωρεί μια "μερική" απώλεια της εθνικής κυριαρχίας των χωρών που έχουν δεχθεί βοήθεια από την τρόικα το μέλος του ΔΣ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Γιούργκεν Σταρκ, όπως ανέφερε στο συνέδριο του Εκόνομιστ. Κάλεσε τις χρεωμένες χώρες να προχωρήσουν σε μεταρρυθμίσεις, ενώ χαρακτήρισε "συνταγή καταστροφής" για την Ελλάδα την αναδιάρθρωση.

"Η Ελλάδα δεν έχει άλλο τρόπο παρά να προωθήσει τη δημοσιονομική προσαρμογή... Mια αναδιάρθρωση αποτελεί συνταγή καταστροφής, που θα άφηνε στον αέρα όλες τις ελληνικές τράπεζες", επέμεινε ο κ.Στάρκ εκτελεστικό μέλος του Δ.Σ. της ΕΚΤ, από το βήμα του 15ου Συνεδρίου του Economist.
Στην ομιλία του ο κύριος Σταρκ, εκτελεστικό μέλος του Δ.Σ. της ΕΚΤ, τόνισε ότι “απαιτούνται σημαντικά εντατικότερες προσπάθειες σε χώρες με προβλήματα στο χρέος τους”, ενώ ξεκαθάρισε πως “η πλήρης συμμόρφωση της Ελλάδας με τους κανόνες του πακέτου βοήθειας είναι απόλυτα βασική” για τη συνέχεια της στήριξης της χώρας από τους εταίρους και πιστωτές της.

"Αποτελεί ψευδαίσθηση να πιστεύει κανείς ότι μια αναδιάρθρωση, υποτίμηση ή άλλο θα βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων" της Ελλάδας, επεσήμανε και ανέφερε ότι η συζήτηση «πυροδοτείται από τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο».

Τα μέτρα που επιβάλλονται από τα προγράμματα στήριξης των αδύναμων χωρών πρέπει να εφαρμοστούν ένα προς ένα, επισήμανε το μέλος της διοίκησης της ΕΚΤ.

Ο Σταρκ τόνισε ότι η υλοποίηση «φιλόδοξων και εμπροσθοβαρών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» είναι καίριας σημασίας , γίνονται με ευθύνη των κυβερνήσεων, αλλά πρόσθεσε ότι «είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πραγματικότητας η μερική απώλεια εθνικής κυριαρχίας», από τη συμμετοχή στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα.

«Τα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται με την απομόνωση των κρατών που έχουν μακροοικονομικά προβλήματα», πρόσθεσε ο Γιούργκεν Σταρκ και χαρακτήρισε «πρόκληση την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας», σε ένα περιβάλλον ενιαίου νομίσματος.

Οι κονκισταδόροι της ελληνικής φύσης...

...και τα καθρεφτάκια στους ιθαγενείς.

Τροπολογία που προβλέπει  εκπτώσεις στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος για τους οικιακούς καταναλωτές σε περιοχές που γειτονεύουν με  μονάδες Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας,   προωθεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής  στο πλαίσιο του σχεδίου νόμου για τη «Θαλάσσια στρατηγική για την προστασία και διαχείριση του θαλάσσιου περιβάλλοντος - Εναρμόνιση με την οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2008» !!!

Πιο συγκεκριμένα, η τροπολογία προβλέπει  εκπτώσεις σε οικιακούς καταναλωτές σε συνολικό ποσοστό 1% επί της αξίας της παραγόμενης ενέργειας στην περιοχή και επιπλέον καθορίζει την επιβολή ορίου κατανάλωσης προκειμένου να ισχύσει η έκπτωση. Με την ίδια τροπολογία δίνεται ακόμη η δυνατότητα η έκπτωση να μη γίνεται μόνο στην αξία του ρεύματος αλλά να επεκτείνεται και στα δημοτικά τέλη που επιβαρύνουν το λογαριασμό του ηλεκτρικού. Όλες οι διαδικασίες καθώς και ο τρόπος προσδιορισμού και επιμερισμού των ποσών θα καθοριστούν με Κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργείων Εσωτερικών και Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής  .

Οι κονκισταδόροι   κάποτε μοίραζαν καθρεφτάκια και χάντρες στους ιθαγενείς για να τους αρπάξουν την Γη των Προγόνων τους. Τώρα μοιράζουν «εκπτώσεις στο ηλεκτρικό» ! Καμία έκπτωση όμως δεν χωράει στην προστασία της Παρθένας Φύσης,  της Άγριας Ζωής αλλά και της ανθρώπινης πολιτισμικής κληρονομιάς! Στα Μνημεία της Φύσης όπως και στα Μνημεία της Ανθρώπινης Ιστορίας δεν έχουν θέση οι μπουλντόζες των Μεγαλοεργολάβων της Πράσινης "Απάτης" και της "Μαύρης" Ανάπτυξης! Αν οι σημερινοί Κυβερνώντες μας έχουν   απολέσει πλέον κάθε αιδώ και θεωρούν ότι επειδή αυτοί είναι υποτακτικοί της Τρόικας και δουλοπάροικοι των Μεγαλοεργολάβων,   είμαστε  όλοι μας σαν κι αυτούς, είναι βαθειά νυχτωμένοι! Ας κρατήσουν τις "εκπτώσεις" τους για την ηθική τους! Ας κρατήσουν τις "χάντρες" τους για να τις αφήσουν κληρονομιά στα παιδιά τους. Κι ας κρατήσουν τα "καθρεφτάκια" τους να αυτοθαυμάζονται για την προσφορά τους στον Τόπο μας!

Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ: Το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο!

Ενα μήνα περιθώριο δίνει η Ευρωζώνη στην ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να προχωρήσει σε ιδιωτικοποίηση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου για να αποδείξει ότι μπορεί να καταστήσει βιώσιμο το ελληνικό δημόσιο χρέος και να κερδίσει ένα νέο πακέτο «βοήθειας» . O πρόεδρος του Eurogroup κ. Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ δήλωσε ότι προς το παρόν το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο. Επίσης, ο επίτροπος Ολι Ρεν δήλωσε χθες ότι θα μπορούσε να εξετασθεί μια εθελοντική επιμήκυνση. Ωστόσο η παραδοχή το βράδυ της Δευτέρας ότι η επιμήκυνση συνολικά του ελληνικού δημόσιου χρέους εξετάζεται από την Ευρωζώνη εντείνει την αντιπαράθεση μεταξύ των εταίρων μας.

«Η Ελλάδα πρέπει τάχιστα να ιδιωτικοποιήσει περιουσιακά στοιχεία ύψους 50 δισ. ευρώ, ούτως ώστε το μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο δημόσιο χρέος να καταστεί βιώσιμο, διότι προς το παρόν είναι μη βιώσιμο», δήλωσε χθες στις Βρυξέλλες ο κ. Γιουνκέρ. Αν η Ελλάδα εφαρμόσει γρήγορα τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, «τότε θα μπορέσουμε να εξετάσουμε αν είναι δυνατό να προχωρήσουμε σε μια ήπια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους», είπε ο κ. Γιουνκέρ, προσθέτοντας ότι παραμένει τελείως αντίθετος σε δραστική αναδιάρθρωση (κούρεμα). Την ίδια στιγμή ωστόσο η Ευρωζώνη παραμένει διχασμένη όσον αφορά την περαιτέρω διαχείριση της ελληνικής κρίσης. Η Γαλλίδα υπουργός Οικονομικών κ. Κριστίν Λαγκάρντ την ίδια ώρα που ο κ. Γιουνκέρ μιλούσε για επιμήκυνση του ελληνικού χρέους δήλωνε ότι «η επιμήκυνση και η αναδιάρθρωση είναι εκτός συζήτησης». Ο δεύτερος σημαντικός παράγοντας που αντιτάσσεται σε πιθανή επιμήκυνση ολόκληρου του ελληνικού χρέους είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Το μέλος του διοικητικού της συμβουλίου και κεντρικός τραπεζίτης της Αυστρίας κ. Εβαλντ Νοβότνι εξέφρασε ακόμη και χθες αμφιβολία κατά πόσο η Ευρωζώνη θα επιτρέψει στην Ελλάδα να επιμηκύνει το χρέος της. Στην αντίπερα όχθη, ο Γερμανός υφυπουργός Οικονομικών κ. Γιοργκ Ασμουσεν δήλωσε χθες από τις Βρυξέλλες ότι οι ιδιώτες κάτοχοι ελληνικών κρατικών ομολόγων θα έπρεπε να δεχθούν εθελοντικά μια πρόταση για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, αν η Ελλάδα δεν καταφέρει να εφαρμόσει περισσότερες δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις. Η Αυστριακή ομόλογός του κ. Μαρία Φίκτερ προσέθεσε χθες ότι η Ελλάδα έχει παραμείνει στη δεκαετία του ’70 και ότι προτού εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της «δεν μπορεί να υπάρξει ροή χρήματος» προς την Αθήνα.

«Μέτρα, μέτρα, μέτρα και μετά ίσως επιμήκυνση»!

Οπως φαίνεται η «υπόσχεση» για επιμήκυνση του χρέους και παροχή νέας χρηματικής «βοήθειας»  αποτελεί το νέο κίνητρο που προσφέρει η Ευρωζώνη στην Ελλάδα προκειμένου να την πείσει να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις και το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Στη δραματική συνεδρίαση της Δευτέρας ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου σύμφωνα με πληροφορίες παρουσίασε στοιχεία με τα μέτρα λιτότητας που έχει λάβει η Αθήνα από την αρχή του προγράμματος και την πρόοδο που έχει επιτύχει.

Ωστόσο η αντίδραση των Ευρωπαίων ομολόγων του ήταν εξαιρετικά αρνητική. Σχεδόν απάντησαν στον κ. Παπακωνσταντίνου ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει την πολιτική βούληση να εφαρμόσει το Μνημόνιο και το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων.

Ούτε το επιχείρημα που προέβαλε ο κ. Παπακωνσταντίνου, ότι δηλαδή η πολύ μικρή περίοδος αποπληρωμής των δανείων που αρχικά προέβλεπε το Μνημόνιο υπονόμευσε την αξιοπιστία της Αθήνας στις αγορές, στάθηκε ικανό να πείσει το Eurogroup, με τον πρόεδρό του κ. Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ να είναι ιδιαίτερα επικριτικός. Κάπως έτσι στο τέλος μιας βασανιστικής βραδιάς ο κ. Γιουνκέρ δήλωσε ότι η επιλογή που απομένει στην Ελλάδα δεν είναι μέτρα ή επιμήκυνση, αλλά «μέτρα, μέτρα, μέτρα και μετά ίσως επιμήκυνση».

*******************

Αναδημοσίευση από την «Καθημερινή».

Χρονίως πάσχουσα η δασοπροστασία στη χώρα μας!

Για ακόμη μία χρονιά, η χώρα μας υποδέχεται την αντιπυρική περίοδο με λιγοστά ή παλιά όπλα στη φαρέτρα της: Οι υπάρχοντες πόροι δεν έχουν κατανεμηθεί εγκαίρως, η στελέχωση του Πυροσβεστικού Σώματος είναι ελλιπής, το πλαίσιο οργάνωσης στο επίπεδο της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ) παρουσιάζει ελλείμματα, η δασική έρευνα υστερεί, ενώ η ενημέρωση του κοινού ουσιαστικά απουσιάζει. Και ενώ η οικονομική κρίση υποφώσκει ως αιτία για την ελλιπή ετοιμότητα του μηχανισμού δασοπροστασίας, η περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς υποστηρίζει ότι μια σημαντική βελτίωση είναι δυνατή μόνο με συντονισμό και έγκαιρο προγραμματισμό. Συγκεκριμένα:

Κεντρικός συντονισμός και συνολικός σχεδιασμός.

Η θετική προσπάθεια συντονισμού των Υπουργείων Περιβάλλοντος και Προστασίας του Πολίτη με τη διοργάνωση διυπουργικής επιτροπής δεν έχει κινήσει ουσιαστικά βήματα προόδου. Παρά την ψήφιση του νόμουγια τη μετάταξη των αγροφυλάκων στις δασικές υπηρεσίες, η διαδικασία ενσωμάτωσής τους σε αυτές δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.

Έμφαση στην πρόληψη και όχι την καταστολή.

Ενώ είναι αποδεδειγμένο ότι η αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών απαιτεί κυρίως σωστή διαχείριση και πρόληψη και όχι απλώς μονοσήμαντη καταστολή, δεκαπέντε μέρες μετά την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου, δεν έχουν ακόμα κατανεμηθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες οι προβλεπόμενοι πόροι, ενώ η χρηματοδότηση της Δασικής Υπηρεσίας για έργα αντιπυρικής προστασίας είναι φέτος μειωμένη κατά 10%, σε σχέση με πέρυσι. Οι ΟΤΑ ακόμη δεν έχουν λάβει τα 23 εκ. ευρώ από τη ΓΓΠΠ για εργασίες αντιπυρικής προστασίας, ενώ ακόμη κι όταν αυτά διατεθούν, η έλλειψη αξιολόγησης και διαφάνειας υποσκάπτει σοβαρά την αποτελεσματική χρήση τους για δασοπροστασία. Ακόμη όμως και τα υπάρχοντα κονδύλια για έργα αντιπυρικής προστασίας ύψους 45 εκ. ευρώ, από το επιχειρησιακό πρόγραμμα «Αλέξανδρος Μπαλτατζής», δεν έχουν ακόμη απορροφηθεί. Οι μόνοι πόροι εν τέλει που έχουν εγκριθεί μέχρι στιγμής αφορούν σε μεταφορές πιστώσεων του έτους 2010 από τον Ειδικό Φορέα Δασών και αθροίζουν περίπου σε 1,5 εκ. ευρώ.

Κοινωνική εγρήγορση – εθελοντική συμμετοχή.

Η Ελλάδα υστερεί σημαντικά σε επίπεδο αξιοποίησης των εθελοντών, παρότι η συνεισφορά τους είναι κρίσιμη στην αντιμετώπιση πυρκαγιών παγκοσμίως. Χρόνια προβλήματα και καθυστερήσεις σε νομοθετικές και οργανωτικές πρωτοβουλίες αποτελούν τροχοπέδη για την ουσιαστικότερη συμμετοχή τους. Κατηγοριοποίηση και ανανέωση του Μητρώου Εθελοντών της ΓΓΠΠ (με κατάλληλα ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια), ενιαία πιστοποιημένη εκπαίδευση, ασφάλιση, σαφές πλαίσιο αξιοποίησης και ενεργοποίησης, υλική ενίσχυση είναι αυτονόητες λειτουργίες για κάθε σύστημα Πολιτικής Προστασίας.

«Με την τρέχουσα οικονομική συγκυρία στην Ελλάδα να αποτελεί το άλλοθι για κάθε πιθανή ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού, η φετινή αντιπυρική περίοδος μας βρίσκει για ακόμη μία φορά απροετοίμαστους. Σε τι βαθμό όμως εξαρτάται η αποτελεσματική δασοπροστασία από τα οικονομικά δεδομένα; Παρά το γεγονός ότι η οικονομική κρίση έχει επιφέρει ακόμα μεγαλύτερη μείωση της πενιχρής χρηματοδότησης, τα χρονίζοντα προβλήματα στον συγκεκριμένο τομέα απαιτούν κυρίως πολιτική βούληση και δευτερευόντως οικονομικούς πόρους. Ελπίζουμε, έστω και την ύστατη ώρα, η Πολιτεία να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων», τονίζει ο Δημήτρης Καραβέλλας, Διευθυντής του WWF Ελλάς.