Να σώσουμε την Άγρια Φύση του Τόπου μας!

ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΟΞΥΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΙΤΙΚΩΝ ΒΟΥΝΩΝ"

Νέα επιχείρηση φίμωσής μας!

Το ποιούς ενοχλεί η "φωνή" μας είναι προφανές! Το ποιοι έχουν όφελος να "πνίξουν" την φωνή μας και αυτό είναι εύκολο κανείς να το καταλάβει! Αυτό που δεν μπορούμε να καταλάβουμε είναι πως κάποιοι πιστεύουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν και να μας φιμώσουν! Μπορεί να καταφέρουν τελικά να βάλουν τις ανεμογεννήτριες τους στα βουνά μας, μπορεί να καταφέρουν να σκοτώσουν όλους τους λύκους των Κραβάρων, και να εξολοθρεύσουν όλη την άγρια ζωή των Παρθένων Βουνών μας... Μπορεί να καταφέρουν να εκλέξουν τους εκλεκτούς τους στις δημοτικές εκλογές, μπορεί να καταφέρουν να συκοφαντήσουν την προσπάθεια για την πλήρη Προστασία της Παρθένας Κραβαρίτικης Φύσης, αλλά πως μπορεί να πιστεύουν ότι θα μας κάνουν να πάψουμε να μιλάμε; Τρέφουν μεγάλες αυταπάτες! Αυτό δεν θα το καταφέρουν ποτέ! Και αυτή η νέα προσπάθειά τους θα πέσει στο κενό!

ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΟΞΥΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΙΤΙΚΩΝ ΒΟΥΝΩΝ"

Το θράσος των Πολυεθνικών των Μεγαλοεργολάβων και των υπηρετών τους !

Χάρτης Ατημάτων για Άδειες ΑΠΕ της ΡΑΕ.

Με κόκκινο: Ανεμογεννήτριες. Οι χρωματικές κουκίδες συμβολίζουν τα υδροηλεκτρικά φράγματα...

--------------------------------------------------------------------------------

ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ!

Στρατηγικό στοίχημα οι εκλογές!

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ.

Ξεκαθάρισε το πολιτικό τοπίο η τηλεοπτική συνέντευξη του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να κάνει στροφή 180 μοιρών ως προς το περιεχόμενο των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών της 7ης Νοεμβρίου, η οποία συνιστά στρατηγικής σημασίας υποχώρηση στη γραμμή του προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά. Αποδέχθηκε ότι οι Ελληνες θα προσέλθουν στις κάλπες μόνο προσχηματικά για να ψηφίσουν περιφερειάρχες και δημάρχους. Στην ουσία καλούνται να πουν «ναι» ή «όχι» στο Μνημόνιο, που έχει υπογράψει ο Γ. Παπανδρέου με το ΔΝΤ και την ΕΕ, εγκρίνοντας έτσι ή όχι την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση στη βάση του περιεχομένου του Μνημονίου.

Αυτό ζητούσε να είναι το περιεχόμενο της λαϊκής ψήφου η ΝΔ, αυτό ζητούσαν τα κόμματα της Αριστεράς. Δημιούργησαν μια δυναμική, στην οποία ο Γ. Παπανδρέου αναγκάστηκε να υποκύψει.

Από την Κυριακή, με το γνωστό άρθρο του στο «Βήμα», ο πρωθυπουργός είχε προαναγγείλει τη στροφή του.

«Η βαρύτητα της ψήφου στις 7 Νοεμβρίου αποκτά πλέον και βαθύτερο πολιτικό περιεχόμενο: Οι πολίτες θα δώσουν ξεκάθαρο στίγμα για το πού θέλουν να πάει η χώρα», είχε γράψει.

Τη Δευτέρα το βράδυ όμως ο Γ. Παπανδρέου κλιμάκωσε το διακύβευμα, δηλώνοντας ότι αν χάσει τις περιφερειακές εκλογές το ΠΑΣΟΚ, τότε θα προκηρύξει ο ίδιος βουλευτικές εκλογές. Με την απόφασή του αυτή ο πρωθυπουργός ανέκτησε την πολιτική πρωτοβουλία. Κανείς δεν μπορούσε να του πει ότι επειδή έχασε π.χ. ο Σγουρός στην Αττική ή επειδή πήρε μόνο π.χ. πέντε περιφέρειες το ΠΑΣΟΚ, ενώ με βάση τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών έπαιρνε και τις 13 (!), η κυβέρνηση όφειλε να παραιτηθεί. Δηλώνοντας όμως ο ίδιος ότι αυτό προτίθεται να κάνει σε περίπτωση ήττας, κατέστησε περιττή οποιαδήποτε συζήτηση επί του θέματος.

Θεωρούμε εντελώς άγονες τις οποιεσδήποτε ενστάσεις δευτερεύοντος χαρακτήρα που μπορούν να προβληθούν. Προφανώς και είναι αστείο το πρόσχημα προκήρυξης βουλευτικών εκλογών λόγω της ήττας του κυβερνώντος κόμματος στην περιοχή Δυτικής Μακεδονίας ή στον Δήμο Σπαρτιατών. Είναι όμως σοβαρότεροι οι δήθεν «εθνικοί λόγοι» που προβάλλονται ανελλιπώς κάθε τρία χρόνια για να προκηρυχθούν εθνικές εκλογές μόνο και μόνο επειδή το εκάστοτε κυβερνών κόμμα θεωρεί ευνοϊκή την πολιτική συγκυρία για τις εκλογικές του επιδόσεις;

Δεν αντιλαμβανόμαστε γιατί προκαλεί αντιδράσεις η προσπάθεια του Γ. Παπανδρέου να κερδίσει τις εκλογές με το σύνθημα «Ή εγώ με το ΔΝΤ ή το χάος». Φυσικά και προσπαθεί με τον τρόπο αυτό να τρομάξει τους επιχειρηματίες και να εξασφαλίσει τη μαχητική υλική και προπαγανδιστική στήριξή τους. Φυσικά και προσπαθεί με την απειλή απώλειας της εξουσίας να φοβίσει οργισμένα τμήματα ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ στον δημόσιο τομέα ότι αν δεν τον ψηφίσουν, μπορεί να χάσουν παράνομα προνόμια που τους εξασφαλίζει η διασύνδεση με το κυβερνών κόμμα. Και λοιπόν; Εκανε κάτι διαφορετικό ο Καραμανλής;

Φυσικά και ο Γ. Παπανδρέου επισείει το σκιάχτρο βουλευτικών εκλογών, επειδή έχει επίγνωση του ότι η ΝΔ δεν είναι σε θέση να κερδίσει τις εκλογές και επειδή έχει εμπιστοσύνη στην υπονομευτική δουλειά κατά του Αντώνη Σαμαρά που κάνουν στην παράταξη της Δεξιάς ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και η Ντόρα Μπακογιάννη. Τι περίμεναν δηλαδή στη ΝΔ, να προκηρύξει ο Γ. Παπανδρέου βουλευτικές εκλογές όποτε συμφέρει τον Α. Σαμαρά;

Δεν γνωρίζουμε αν ο πρωθυπουργός θα προκηρύξει όντως βουλευτικές εκλογές, αν χάσει το ΠΑΣΟΚ στις περιφερειακές. Προσωπικά έχουμε ισχυρές αμφιβολίες, αλλά έτσι που εκτέθηκε δημόσια ο ίδιος στην τηλεοπτική του συνέντευξη, δεν αποκλείεται να εξαναγκαστεί να πάει εκών - άκων σε βουλευτικές εκλογές, αν το ΠΑΣΟΚ χάσει την Αττική και πάρει μόνο πέντε - έξι περιφέρειες. Αφησε και ο ίδιος ένα παράθυρο, λέγοντας στη συνέντευξή του ότι «το μήνυμα των εκλογών μπορεί να αξιολογηθεί με διάφορους τρόπους», πράγμα που σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι ο καθένας ερμηνεύει τα αποτελέσματα όπως θέλει - άρα με άλλα κριτήρια θα γίνει η επιλογή βουλευτικές εκλογές ή όχι.

ΕΥΚΑΙΡΙΑ:

Ωρα ευθύνης των ψηφοφόρων!

Ο λαός έχει χρυσή ευκαιρία να αναλάβει τις δικές του ευθύνες πολύ νωρίτερα από το προβλεπόμενο - δηλαδή το 2013 που θα συμπληρωνόταν η τετραετία της διακυβέρνησης Παπανδρέου. Ο πρωθυπουργός του είπε ξεκάθαρα ότι κάθε ψήφος υπέρ υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ την άλλη Κυριακή θα μετρήσει ως ψήφος υπέρ του Μνημονίου του ΔΝΤ και των εφιαλτικών μέτρων για τα εισοδήματα του κόσμου που απορρέουν από το κείμενο του Μνημονίου. Οποιος είναι υπέρ του Μνημονίου ψηφίζει υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ, όποιος είναι κατά του Μνημονίου ψηφίζει υποψηφίους άλλων κομμάτων, είπε ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Κανένας ψηφοφόρος πλέον δεν δικαιούται να ισχυριστεί ότι δεν ήξερε. Με την ψήφο του καθορίζει τη μοίρα του.

******************

Αναδημοσίευση από εδώ : Στρατηγικό στοίχημα οι εκλογές.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Απειλεί με πρόωρες έχωντας ως μπαμπούλα την «τρόικα»!

Την απειλή των πρόωρων εθνικών εκλογών επέσεισε χθες ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου αν από την εκλογική αναμέτρηση για τις περιφέρειες στις 7 Νοεμβρίου προκύψει τέτοιο αποτέλεσμα, που, κατά την κρίση του, θα οδηγήσει την κυβέρνηση σε αδιέξοδο όσον αφορά την εφαρμογή της πολιτικής του Μνημονίου.

Επί της ουσίας ο κ. Παπανδρέου:

**Υποστήριξε ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει εναλλακτική λύση διακυβέρνησης που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση, εκτός από την πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνησή του και κάθε αποδυνάμωσή της θα οδηγήσει τη χώρα στη χρεοκοπία. Οπως προκύπτει από τα λεγόμενά του, στην οικονομία αλλά και τη χώρα θα επικρατήσει αποσταθεροποίηση, που θα οδηγήσει την τρόικα στην ακύρωση του προγράμματος διάσωσης.

**Ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης εν όψει ενός δύσκολου 2011, κατά τη διάρκεια του οποίου θα εφαρμοστεί ένας σκληρός προϋπολογισμός και θα ληφθούν μέτρα που προβλέπονται στο Μνημόνιο και τα οποία θα προκαλέσουν νέες αντιδράσεις, ανεξαρτήτως αν αυτά αφορούν ή όχι τους χαμηλόμισθους και συνταξιούχους.

**Επιχείρησε να θέσει τους ψηφοφόρους με σκληρό τρόπο προ των ευθυνών τους, ρίχνοντας επί της ουσίας σε αυτούς το μπαλάκι της ευθύνης για το αν η χώρα θα βγει ή όχι από την κρίση. Υπό αυτή την έννοια επιχείρησε να προκαλέσει ένα σοκ στους ψηφοφόρους, να χειραγωγήσει την ψήφο τους κι από τη άλλη να στείλει μήνυμα στους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ότι «η διαμαρτυρία κάνει κακό στη χώρα».

**Στην πιο δύσκολη φάση για την έξοδο της οικονομίας από την κρίση έθεσε επί της ουσίας τη χώρα σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, ένα χρόνο μετά τη μεγάλη εκλογική νίκη του.

********************

Σχόλιο: Εμένα προσωπικά πάντως ο Πρωθυπουργός με έπεισε! Εκεί που είχα αποφασίσει να μην ψηφίσω στις εκλογές- θέλωντας απ’την μια να καταδικάσω τον «Καλλικράτη» και απ’την άλλη την «Αριστερά» για τις επιλογές της - τώρα  θα πάω και θα ψηφίσω! Αν ο σύγχρονος «Τσολάκογλου», Παπανδρέου ο 3ος, θέλει να μετατρέψει τις αυτοδιοικητικές εκλογές σε «δημοψήφισμα» κατά του Μνημονίου και της Κυβέρνησής του, τότε όλοι πρέπει να ψηφίσουμε! Και να τον μαυρίσουμε!

Παρθένα δάση.

Ποιός είπε πως το Φθινόπωρο η Φύση μαραζώνει;

Εικόνες από το Ξεροβούνι της Κλεπάς!

Στα δάση των Λύκων!

Φθινοπωρινές εικόνες από τα παρθένα Κράβαρα.

Φθινοπωρινή Κλεπά!

Η δήθεν «απειλή» πρόωρων εκλογών!

Ακρως αμφίβολης πολιτικής και κυρίως εκλογικής αποτελεσματικότητας θα αποδειχθεί πιθανότατα η κίνηση της κυβέρνησης να θέσει σε κυκλοφορία μέσω των μηχανισμών της την υποτιθέμενη "απειλή" προκήρυξης πρόωρων βουλευτικών εκλογών, αν συντριβεί στις περιφερειακές εκλογές το ΠΑΣΟΚ στις 7 και 14 Νοεμβρίου. Δύο είναι οι εξόφθαλμοι στόχοι της κυβέρνησης. Πρώτον, να φοβίσει τους ψηφοφόρους που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ στις 4 Οκτωβρίου 2009 ότι αν δεν ψηφίσουν και τώρα ΠΑΣΟΚ, παρά την οργή τους για το Μνημόνιο, ο Γ. Παπανδρέου θα οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές αμέσως, με σαφή τον κίνδυνο το κόμμα αυτών των ψηφοφόρων, το ΠΑΣΟΚ, να βρεθεί εκτός εξουσίας. Δεύτερον, να θορυβήσει τον επιχειρηματικό κόσμο με την απειλή ακυβερνησίας και χάους σε περίπτωση πρόωρων βουλευτικών εκλογών.

Δεν γνωρίζουμε ποιος υπήρξε ο "εγκέφαλος" αυτής της μεθοδευμένης φημολογίας, αλλά σίγουρα πάσχει από παιδαριώδη πολιτική αφέλεια. Θα ήταν σαφώς αυτοκτονικό πολιτικά εκ μέρους του Γ. Παπανδρέου να προκηρύξει βουλευτικές εκλογές μέσα σε τέτοιο κλίμα αγανάκτησης της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού κατά της κυβερνητικής πολιτικής - ιδίως μάλιστα αν αυτή η οργή των πολιτών έχει αποτυπωθεί και εκλογικά στις περιφερειακές εκλογές.

Θα κινδυνεύσει να πάθει κάτι ανάλογο με αυτό που έπαθε και ο τέως πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, όταν προκήρυξε τις περυσινές εκλογές, όπου έχοντας την αυταπάτη ότι θα τη γλίτωνε με μια διαχειρίσιμη ήττα με λογική διαφορά, υπέστη τη μεγαλύτερη σε έκταση εκλογική συντριβή της Δεξιάς από την κοσμογονία του 1981 και κατέστησε παντοδύναμο τον Γ. Παπανδρέου, ο οποίος είχε αντιμετωπίσει σοβαρή εσωκομματική αμφισβήτηση.

Οποιος προκηρύξει βουλευτικές εκλογές για να... "τιμωρήσει" τους ψηφοφόρους που δεν τον ψήφισαν στις περιφερειακές και τον οδήγησαν σε ήττα, είναι μαθητικά βέβαιο ότι θα ηττηθεί και στις βουλευτικές εκλογές.

Ελάχιστη σημασία έχει το γεγονός ότι οι πάντες γνωρίζουν πως αυτήν τη στιγμή η ΝΔ υστερεί του ΠΑΣΟΚ. Αν προκηρυχθούν βουλευτικές εκλογές και η εξουσία τεθεί προς διεκδίκηση, τα πολιτικά δεδομένα αλλάζουν άρδην.

Πόσω μάλλον που αυτήν τη στιγμή η κυβέρνηση δεν έχει κοινωνικούς συμμάχους. Περί εργαζομένων, μεσαίων στρωμάτων, συνταξιούχων, νέων κ.λπ. δεν γίνεται φυσικά λόγος. Τεράστια τμήματά τους είναι έξαλλα κατά της κυβέρνησης.

Προβληματικές είναι όμως οι σχέσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου και με τον επιχειρηματικό κόσμο. Σαφώς και οι επιχειρηματίες απεχθάνονται περισσότερο από οτιδήποτε άλλο την ακυβερνησία. Βεβαίως και είναι πανευτυχείς με τη δυνατότητα που τους δίνει η αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου να μειώνουν τους μισθούς, να καταργούν τις συμβάσεις εργασίας, να απολύουν όσους εργαζόμενους θέλουν με πολύ μικρότερες αποζημιώσεις κ.λπ. Καμία κυβέρνηση ποτέ δεν τους έδωσε τόσα προνόμια.

Oλα αυτά, όμως, είναι υπέροχα με μια θεμελιώδη προϋπόθεση: η κυβερνητική πολιτική να διασφαλίζει οικονομική δραστηριότητα που θα οδηγεί σε κερδοφορία του κεφαλαίου, οπότε η αξιοποίηση όλου αυτού του κυβερνητικού αντεργατικού θεσμικού πλαισίου θα πολλαπλασιάζει τα κέρδη των επιχειρήσεων εις βάρος των εργαζομένων.

Το πρόβλημα έγκειται όμως στο ότι το Μνημόνιο που υπέγραψε ο Γ. Παπανδρέου με το ΔΝΤ και την ΕΕ στραγγαλίζει την οικονομία της χώρας, μαζί και τις ελληνικές επιχειρήσεις!

Οι επιχειρηματίες θέλουν να απολύουν τζάμπα τους εργαζόμενους και να τους μειώνουν τους μισθούς για να αυξάνουν τα κέρδη τους, όχι να απολύουν τους εργαζόμενους επειδή οδεύουν προς κλείσιμο και οι ίδιες εξαιτίας της κυβερνητικής πολιτικής του Μνημονίου! Αυτό το ζήτημα είναι κεφαλαιώδες για το κεφάλαιο!

Εν πάση περιπτώσει, ο Γιώργος Παπανδρέου είναι αυτός που θα αποφασίσει -μετά το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών, εννοείται- αν θα αποτολμήσει να ξαναθέσει τον εαυτό του στην κρίση των Ελλήνων μέσω βουλευτικών εκλογών, για να τον κρίνουν πλέον βάσει της πραγματικής πολιτικής που πρεσβεύει, αυτής του Μνημονίου, ή αν θα συνεχίσει να κυβερνά εφαρμόζοντας πολιτική αντιδιαμετρικά αντίθετη από αυτή που είχε υποσχεθεί προεκλογικά. Οι πολίτες θα εκφράσουν τη γνώμη τους και στις δύο περιπτώσεις.

Αγανάκτηση:

Τα τεχνάσματα δεν αλλάζουν το ρεύμα!

Αυταπατώνται όσοι κυβερνητικοί παράγοντες νομίζουν ότι οι 50 έδρες που δίνει "μπόνους" στο πρώτο κόμμα ο εκλογικός νόμος Παυλόπουλου με τον οποίο θα γίνουν οι επόμενες εκλογές (αντί για 40 που έδινε το σύστημα Σκανδαλίδη) αρκούν για να διασφαλίσουν τη νίκη του ΠΑΣΟΚ και τον σχηματισμό κυβέρνησης, αν το λαϊκό ρεύμα κατά τον χρόνο διενέργειας των εκλογών είναι κατά της κυβέρνησης Παπανδρέου. Οσο για την υστερόβουλη σκέψη ότι αν γίνουν βουλευτικές εκλογές πριν παρέλθει 18μηνο από τις προηγούμενες, θα γίνουν με λίστα διασφαλίζοντας έτσι τον απόλυτο έλεγχο των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ από τον Γ. Παπανδρέου που θα τους διορίσει, αυτό είναι αλήθεια, αλλά ταυτόχρονα πολύ πιο ωφελημένος από τη λίστα θα βγει ο Αντώνης Σαμαράς.

Γιώργος Δελαστίκ

*************

Αναδημοσίευση από εδώ : Η δήθεν «απειλή» πρόωρων εκλογών.

Αφύλακτος μένει ο Εθνικός Δρυμός Βίκου-Αώου Πίνδου:

Καθηλώθηκαν τα τζιπ, γιατί ...έμειναν από καύσιμα!

Αφύλακτος μένει ο Εθνικός Δρυμός Βίκου-Αώου και Πίνδου, εξαιτίας της αδιαφορίας του κράτους για τη χρηματοδότησή του!

Η έλλειψη πιστώσεων από την Πολιτεία, που ταλαιπωρεί όλους τους Φορείς Διαχείρισης Εθνικών Δρυμών, έχει φέρει σε πολύ δύσκολη οικονομικά θέση και αυτόν της Ηπείρου, με αποτέλεσμα, όπως ανακοινώθηκε χθες, να ακινητοποιήσει τα οχήματα φύλαξης, αφού «δεν υπάρχουν άλλες δυνατότητες πίστωσης από τους προμηθευτές για τα καύσιμα»!..

Παράλληλα, «υπάρχει πολύ μεγάλο πρόβλημα για να εξοφληθούν οι λογαριασμοί θέρμανσης, ΔΕΗ, ΟΤΕ, το Ταχυδρομείο και άλλες ανειλημμένες υποχρεώσεις, όπως οι ασφαλιστικές και φορολογικές εισφορές»!

***********

Κυνηγός σκότωσε κυνηγό στην Αρκαδία!

Τραγωδία στην Αρκαδία! Κυνηγός πυροβόλησε και σκότωσε κατά λάθος έναν 65χρονο συνάδελφό του, τον οποίο πέρασε για θήραμα! Ωστόσο, μόλις διαπίστωσε τι είχε κάνει, έσπευσε να εξαφανιστεί! Είναι το έβδομο ατύχημα από την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου, που δεν φαίνεται ιδιαίτερα «τυχερή» για τους χομπίστες του είδους.

Το τραγικό περιστατικό συνέβη σε αγροτική τοποθεσία στην Πετρίνα Αρκαδίας, όπου ο 65χρονος κυνηγός είχε στήσει ενέδρα αναμένοντας να εμφανιστεί κάποιος αγριόχοιρος… Όμως, ξαφνικά, ακούστηκε ένας πυροβολισμός από κυνηγετικό όπλο και έπεσε νεκρός! Άλλοι κυνηγοί βρήκαν το πτώμα του αρκετή ώρα αργότερα, όταν ο ακούσιος δράστης που όπως όλα δείχνουν τον είχε περάσει για θήραμα, είχε αντιληφθεί τι έκανε και εξαφανίστηκε αφήνοντάς τον αβοήθητο! Τώρα, αναζητείται από την τοπική Αστυνομία.

Η φετινή κυνηγετική περίοδος έχει σημαδευτεί και από άλλα έξη περιστατικά:

***12 Οκτωβρίου: Στην αγροτική περιοχή του οικισμού Ισάλου Μαρώνειας στην Ροδόπη, εκπυρσοκρότησε το κυνηγετικό όπλο ενός 61χρονου κυνηγού και τον τραυμάτισε θανάσιμα μπροστά στα μάτια συναδέλφων του!

*** 4 Οκτωβρίου: Δύο 24ωρα μετά την εξαφάνισή του, βρέθηκε νεκρός ένας 56χρονος που είχε πάει για κυνήγι στο ορεινό Βίτσι έξω από την Καστοριά. Πάνω του είχε πέσει ένα μεγάλο δέντρο με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ακαριαία!

*** 3 Οκτωβρίου: στην περιοχή Φλαμουριά της Πέλλας, όπου κυνηγούσαν δύο φίλοι, ο ένας από αυτούς -55 χρόνων- πίστεψε πως είχε εντοπίσει θήραμα, πυροβόλησε και χτύπησε τον φίλο του!

*** 22 Σεπτεμβρίου: μια 73χρονη γυναίκα που έκανε αγροτικές εργασίες μέσα στο κτήμα της, σε αγροτική περιοχή του δήμου Πύλου, δέχθηκε πυροβολισμό και τραυματίσθηκε στην δεξιά ωμοπλάτη και τον αντίστοιχο βραχίονά της!

***21 Σεπτεμβρίου: στο Πλωμάρι Μυτιλήνης, ένας 36χρονος πυροβόλησε ένα ορτύκι και τραυμάτισε τον 18χρονο φίλο του στην πλάτη και το πίσω μέρος του αυχένα και του κεφαλιού του!

*** 1 Σεπτεμβρίου: Ένας 50χρονος κυνηγός από τα Πουγκάκια Φθιώτιδας προδόθηκε από την καρδιά του σε μια απόκρημνη πλαγιά όπου έστηνε καρτέρι σε αγριογούρουνα και βρέθηκε νεκρός.

************

Αναδημοσίευση από εδώ: Κυνηγός σκότωσε κυνηγό στην Αρκαδία

Η Γαλλία δίνει κουράγιο!

Η Ευρώπη ολόκληρη παρακολουθεί με θαυμασμό, ελπίδες και αγωνία την τιτάνια μάχη που δίνουν εκατομμύρια Γάλλοι στους δρόμους εκατοντάδων γαλλικών πόλεων εναντίον της μεταρρύθμισης στο ασφαλιστικό που προωθεί ο πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί. Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι συνταξιούχοι, τα οικονομικά ασθενέστερα και τα μεσαία στρώματα όλων των ευρωπαϊκών κρατών παίρνουν κουράγιο από την ακατάβλητη μαχητικότητα και την επιμονή των Γάλλων διαδηλωτών και απεργών. Ο τίτλος του «πολίτη», κατάκτηση της Γαλλικής Επανάστασης, ανακτά εκ νέου λάμψη στα μάτια των λαών της Ευρώπης, οι οποίοι υποφέρουν από το αμόκ λιτότητας που εξαπέλυσαν εναντίον τους οι κυβερνήσεις τους κατ’ εντολήν της ΕΕ.

Το μέλλον των Ευρωπαίων πολιτών κρίνεται σήμερα σε μεγάλο βαθμό στους δρόμους της Γαλλίας. Αν οι «νεοφιλελεύθεροι βάρβαροι» της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης του Σαρκοζί περάσουν, ανοίγει ο δρόμος για έναν εργασιακό Μεσαίωνα του 21ου αιώνα πανευρωπαϊκών διαστάσεων. Αν η «Βαστίλλη» της μεταρρύθμισης πέσει, οι λαοί της Ευρώπης θα μπορούν να ονειρεύονται και να διεκδικούν ένα καλύτερο μέλλον. Θα ανακοπεί αυτή η χυδαία προσπάθεια κατάλυσης όλων των εργασιακών κατακτήσεων του 20ού αιώνα.

Οι Γάλλοι φοβίζουν τους πιο σκοταδιστικούς κύκλους της εποχής μας - το χρηματοπιστωτικό παρασιτικό σύστημα και τα φερέφωνά του. «Εκεί που πάει η Γαλλία... μπορεί σύντομα να ακολουθήσει η υπόλοιπη Δύση» έγραφε με εμφανή ανησυχία στους τίτλους της η «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ», η «Βίβλος» του αμερικανικού επιχειρηματικού κόσμου. «Οι προοπτικές δεν φαίνονται καλές: μερικές δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μέχρι και το 70% των Γάλλων υποστηρίζουν αυτούς που διαμαρτύρονται» πρόσθετε σχεδόν πανικόβλητη.

Τεράστια σημασία για την Ελλάδα έχει η έκβαση της κοινωνικής εξέγερσης των Γάλλων πολιτών. Η κυβέρνηση Παπανδρέου έθεσε τον ελληνικό λαό σε ταπεινωτικό καθεστώς υποτέλειας προς το ΔΝΤ και την ΕΕ, ώστε σε συμμαχία μαζί τους να λεηλατήσει τους μισθούς και τις συντάξεις των Ελλήνων και να καταλύσει τα εργασιακά δικαιώματά τους. Αν οι Γάλλοι εργαζόμενοι και οι νέοι καταφέρουν καίριο πλήγμα εναντίον αυτής της πολιτικής σε μια χώρα που συναποτελεί με τη Γερμανία την καρδιά της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ο αγώνας των Ελλήνων για απελευθέρωση από τα δεσμά του Μνημονίου θα έχει καλύτερες προοπτικές.

Αναγέννηση της αλληλεγγύης, μιας έννοιας που θέλει να εξαλείψει από τις σύγχρονες κοινωνίες το κατεστημένο, σηματοδότησαν οι κινητοποιήσεις των Γάλλων. Ηταν συγκλονιστικό το θέαμα εκατοντάδων χιλιάδων μαθητών του λυκείου που διαδήλωναν «για τη σύνταξη των γονιών μας». Ανατρίχιαζε από ανθρωπιστική υπερηφάνεια κανείς βλέποντας 80χρονους ηλικιωμένους να βαδίζουν αποφασιστικά, έστω και με κόπο, την απόσταση από την Πλατεία της Δημοκρατίας ως την Πλατεία της Βαστίλλης συμμετέχοντας στις διαδηλώσεις «για να έχουν δικαίωμα στη σύνταξη τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας». Η παράδοση της Γαλλίας του Διαφωτισμού εν δράσει τον 21ο αιώνα...

Ανέτρεψαν το πολιτικό σκηνικό οι διαδηλώσεις των εκατομμυρίων Γάλλων. Ο πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί θεωρείται ήδη τελειωμένος πολιτικά, παρόλο που οι προεδρικές εκλογές στη Γαλλία θα γίνουν μετά από ενάμιση χρόνο. Η βαθύτατα απειλητική για τη δημοκρατία στάση του Σαρκοζί, ο οποίος περιφρονεί προκλητικά τα εκατομμύρια Γάλλων διαδηλωτών που αντιτίθενται μαχητικά στη μεταρρύθμισή του, αποκλείεται να μείνει ατιμώρητη από τους ψηφοφόρους.

Οι διαδηλώσεις ανάστησαν τα συνδικάτα, τους σοσιαλιστές, την Αριστερά και την Ακροδεξιά που είχαν περιέλθει σε κατάσταση αποσύνθεσης το 2007, μετά τον εκλογικό θρίαμβο του δεξιού Νικολά Σαρκοζί στις προεδρικές εκλογές. Το πολιτικό σκηνικό της Γαλλίας βρίσκεται σε αναβρασμό και υπό πλήρη αναδιαμόρφωση.

Οι πολίτες υπερκέρασαν παράλληλα τόσο τα συνδικάτα όσο και τα κόμματα που οργάνωσαν αρχικά την αντίστασή τους. Η διαρκής ριζοσπαστικοποίηση των διαδηλώσεων και της γαλλικής νεολαίας τρομάζει τώρα τόσο τα συνδικάτα όσο και τους σοσιαλιστές που βλέπουν να χάνουν τον οργανωτικό έλεγχο του κινήματος. Είναι προφανές ότι η γαλλική εξέγερση δεν τελειώνει με την ψήφιση του νόμου για τις συντάξεις.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

***********

Αναδημοσίευση από εδώ: Η Γαλλία δίνει κουράγιο

Αριστερά και ενσωμάτωση!

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ
Καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου.

Περνώντας τις διακοπές μου ένα αρκετά μεγάλο διάστημα κοντά σ' ένα επαρχιώτικο χωριό, επιβεβαίωσα αυτό που μου λέει χρόνια τώρα ο φίλος μου ο Λάζαρος, που εδώ και καιρό ζει μόνιμα πια στο χωριό του, ότι δηλαδή για τον κόσμο εκεί, πέρα βρέχει περί όσων μας απασχολούν εμάς τους αριστερούς των μεγάλων πόλεων, και βεβαίως πέρα βρέχει όχι μόνον για την όποια θεωρητική αναζήτηση, αλλά ακόμη και για μια στοιχειώδη πολιτική συζήτηση που να ξεπερνάει την ποδοσφαιρικού τύπου αντιπαράθεση ανάμεσα στους λιγοστούς πια οπαδούς των διαφόρων κομμάτων.

Αν δηλαδή στην Αθήνα και τις άλλες μεγάλες πόλεις υπάρχει ένα ισχυρό ρεύμα ενσωμάτωσης και αδιαφορίας για τα κοινά, αυτό το ρεύμα φαίνεται να είναι σαρωτικό στην επαρχία και δη την τουριστική, όπου η συχνά πιο εύκολη κατάκτηση του Μαμωνά από τη μια και η παντελής έλλειψη πολιτιστικής καλλιέργειας από την άλλη, οδηγεί στο κυνήγι ενός νεοπλουτισμού κενού κάθε ουσιαστικού περιεχομένου, σε μια απόλυτη κυριαρχία του φαίνεσθαι και του έχειν.

Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι και πάνω απ' όλους ο ίδιος ο κυρίαρχος τρόπος ζωής, η κυρίαρχη ιδεολογία, και οι κυρίαρχες αξίες, που μάλλον αποκτηνώνουν τους ανθρώπους και τους αποξενώνουν από την ανθρώπινη ουσία τους, παρά τους οδηγούν να αναζητούν τη δημιουργική αξιοποίηση των δυνατοτήτων τους.

Πέρα όμως απ' αυτές τις αιτίες και η αριστερά δεν είναι άμοιρη ευθυνών γι' αυτόν τον ξεπεσμό και τούτο διότι είναι παντελώς απούσα από τη μάχη της ανάπτυξης της γνώσης και κυρίως της κριτικής σκέψης, οι οποίες πέρα από το υπόλοιπο Είναι των ανθρώπων αποτελούν ένα ισχυρό ανάχωμα στην αποδοχή των κυρίαρχων αξιών και κατ' επέκταση στην ενσωμάτωση.

Και πολύ φοβάμαι ότι η απουσία αυτή της αριστεράς δεν οφείλεται μόνον στις θεωρητικές της ανεπάρκειες, που άκουσον, άκουσον για τη γραμματέα του ΚΚΕ φτάνουν στο σημείο να θεωρεί ότι την παγκόσμια επανάσταση την οποία και αρνείται (!) την υπερασπίζονται οι Τρότσκι, Πάμπλο, Μαρκούζε και Καστοριάδης αλλά όχι οι Μαρξ, Ενγκελς και Λένιν (!), (1) αλλά τουλάχιστον για την πιο σημαντική συνιστώσα της, σε μια συνειδητή επιλογή της η οποία αποσκοπεί από τη μια στο να καλύπτει αυτές τις ανεπάρκειες και από την άλλη να αποτρέπει την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης στο εσωτερικό της, κάτι που θα μπορούσε να θέσει σε αμφισβήτηση πολλές επιλογές της ηγεσίας της. Ετσι όμως όταν οι νέοι άνθρωποι διαπλάθονται δίχως τα αντισώματα της κριτικής με συνειδητά μειωμένα τα λευκά τους αιμοσφαίρια, είναι λογικό να είναι ευάλωτοι στο όποιο μικρόβιο απ' όπου κι αν προέρχεται αυτό.

Κι αν μια τέτοια πολιτική μπορεί να βολεύει ένα τμήμα της αριστεράς για να διατηρεί τις εκλογικές του δυνάμεις στη βάση μιας αυτονόητης συνδικαλιστικού τύπου αντίδρασης ή και στη βάση μιας ηρωικής παράδοσης, της τυφλής πίστης, του συναισθηματικού ή του θρησκευτικού δεσίματος με αυτήν, αυτή η πολιτική ούτε για την ίδια μπορεί να είναι αποτελεσματική σε βάθος χρόνου, οπότε και θα δει τις δυνάμεις της να συρρικνώνονται, ούτε κυρίως για την επαναστατική ανατροπή της κοινωνίας, η οποία και μόνον τότε είναι δυνατόν να επιτελεστεί όταν κυρίως η εργατική τάξη στη βάση της κριτικής της σκέψης θα πάψει να «συγκατατίθεται» σιωπηρά να εκπληρώνει την καπιταλιστική λειτουργία.

Σε αντιστάθμισμα αυτής της ουσιαστικά αντιδραστικής πολιτικής, το να επαναλαμβάνεται από δυνάμεις της αριστεράς σε όλες τις κλίσεις, ο όρος εργατική ή ταξική πάλη, δυνάμεις, συνδικάτα... και πάει λέγοντας, και τούτο στο πλαίσιο ενός άκρατου εργατισμού, κάθε άλλο παρά μπορεί να προσδώσει στην ίδια την εργατική τάξη και τις δυνάμεις που δηλώνουν ότι την εκπροσωπούν, τη χαμένη τους επαναστατικότητα. Στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, η συνειδητή ή όχι παραγνώριση του θεμελιακού προβλήματος της ενσωμάτωσης οδηγεί και στην μη αντιμετώπισή της και τελικά στη διεύρυνσή της, με αποτέλεσμα τη διαιώνιση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

(1) Βλέπε «Ριζοσπάστη» 16 Οκτώβρη 2010, σελίδα 9.

*************

Αναδημοδίευδη από εδώ: Αριστερά και ενσωμάτωση

Ευτυχώς απέτυχαν !

Tου Παντελή Μπουκάλα.

Αναρίθμητες φορές βρεθήκαμε στην ανάγκη να ευχαριστήσουμε τον Θεό της Ελλάδας, τώρα όμως ήρθε ο καιρός να ευχαριστήσουμε και τον Αλλάχ. Αυτός πρέπει να φώτισε τους Καταρινούς εμίρηδες, πείθοντάς τους να αποσύρουν το ενδιαφέρον τους για το Πλατυγιάλι του Αστακού· και όχι από φιλελληνισμό βέβαια, αλλά επειδή δεν τα βρήκαν με τους Ιταλούς συνεταίρους τους. Αν τα πράγματα πήγαιναν όπως ονειρευόταν η κυβέρνησή μας, δεν θα αργούσε να αποδειχθεί κακός μπελάς, κάκιστος, αυτό που τα φερέφωνά της το παράσταιναν σαν μέγα δώρο που θα έφερνε δουλειά στην περιοχή και πετροδολάρια αμέτρητα στην Ελλάδα όλη. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός προέβλεπε τον Ιούνιο ότι, μόνο από την είσπραξη ΦΠΑ, τα κρατικά ταμεία θα ενισχύονταν με ένα δισ. ευρώ. Τέτοια σιγουριά. Αναγγέλλονταν επίσης 1.500 θέσεις εργασίας. Και δεν ήταν καν 150.

Το «επενδυτικό σχέδιο», η μετατροπή του λιμανιού σε σταθμό αποθήκευσης και επαναεριοποίησης του αποδεδειγμένα επικίνδυνου και σχεδόν παγκοσμίως ανεπιθύμητου LPG (του υγροποιημένου πετρελαϊκού αερίου) και η δημιουργία μονάδας ηλεκτροπαραγωγής που θα πουλούσε το ρεύμα στους αδιαφορήσαντες εντέλει Ιταλούς, είχε όλες τις προδιαγραφές για να γίνει στο μέλλον αντικείμενο έρευνας από εξεταστική επιτροπή της Βουλής: Παρέμβαση κρατικών λειτουργών (υπουργών δηλαδή) για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων (σε ιδιωτική κοινοπραξία έχει εκχωρηθεί το Πλατυγιάλι και αυτή θα συνεργαζόταν με τους Καταρινούς κεφαλαιούχους), πρωταγωνιστική συμμετοχή μη θεσμικών παραγόντων (όπως ο αδελφός του πρωθυπουργού που πρόσθεσε στη ζυγαριά το βαρύ του όνομα), αξιοζήλευτη (βατοπεδινή θα έλεγε κανείς) ταχύτητα για τον πατροπαράδοτα βραδυπορούντα κρατικό μηχανισμό (η κοινοπραξία έλαβε άδεια ηλεκτροπαραγωγής σε δύο εβδομάδες, όταν συνήθως απαιτούνται μήνες), ελαφρά περιφρόνηση της περιβαλλοντικής παραμέτρου και μάλιστα από μια κυβέρνηση που πρώτα ορκίζεται στην πράσινη ανάτυξη και κατόπιν πίνει τον πρωινό καφέ της. Προφανώς κρίθηκε από τον υπερυπουργό Επικρατείας και Φαστ Τρακ κ. Παμπούκη ότι οι ρύποι που εκλύει το LPG, ρύποι με καρκινογόνες και μεταλλαξιογόνες ιδιότητες, είναι συμβατοί με τον ακαρνανικό κόσμο, ανθρώπινο και φυσικό, που αρχαιόθεν ιστορείται άγριος.

Δέκα χρόνια πριν, το Πλατυγιάλι ήταν ένα ήσυχο φυσικό λιμάνι θεωρητικώς δίπλα στον Αστακό, γιατί το χωρίζουν οι ζαλιστικές στροφές ενός δρόμου του ’50, όπου τα φορτηγά στενάζουν. Κολυμπούσαμε εκεί, ούτε τέταρτο δεν είναι από το χωριό μου. Ωσπου καρφώθηκαν οι μπάρες και τα STOP. Είπαν θα γίνει διαλυτήριο πλοίων. Δεν έγινε. Είπαν θα το κάνουν οι Ολλανδοί κέντρο επεξεργασίας των ευρωπαϊκών τοξικών αποβλήτων. Δεν το έκαναν· ευτυχώς. Είπαν θα γίνει μονάδα παραγωγής κλίνκερ. Δεν. Είπαν θα γίνει κάτι σαν εμιράτο. Δεν. Εμειναν οι μπάρες. Και το κολύμπι απαγορεύεται πια.

*************

Αναδημοσίευση από εδώ: Ευτυχώς απέτυχαν

«Τράπεζες - ζόμπι» ρημάζουν ΗΠΑ - ΕΕ!

Γιώργος Δελαστίκ.

Τρομακτικοί είναι οι αριθμοί που αφορούν στο κόστος της διάσωσης των αμερικανικών και ευρωπαϊκών τραπεζών με χρήματα των κυβερνήσεων των ΗΠΑ και των χωρών - μελών της ΕΕ συν των αρμόδιων οργάνων της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Oπως υπολογίζει το αμερικανικό περιοδικό "Νιούζγουικ", στις ΗΠΑ το ποσό αυτό ανέρχεται στο ασύλληπτο ύψος των 3,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και στην ΕΕ σε 2 περίπου τρισεκατομμύρια δολάρια!

Τα αστρονομικά αυτά ποσά μετακυλίονται ουσιαστικά στις πλάτες των Αμερικανών και των Ευρωπαίων φορολογουμένων και ακριβώς αυτή είναι η αιτία της υστερίας πανευρωπαϊκής επιβολής μέτρων εξουθενωτικής λιτότητας που διαπερνά πλέον την πολιτική των κυβερνήσεων όλων των κρατών - μελών της ΕΕ. Oλα αυτά τα παραμύθια περί χωρών και λαών της Ευρώπης που δήθεν ζούσαν με δανεικά εις βάρος των Γερμανών, όλο αυτό το αμόκ απολύσεων εκατομμυρίων δημοσίων υπαλλήλων στις χώρες της ΕΕ, όλη αυτή η φρενίτιδα αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, όλη αυτή η αρπακτικότητα μείωσης των μισθών και των συντάξεων αποσκοπούν στην παραπλάνηση των πολιτών, προκειμένου να μπορέσουν οι κυβερνήσεις να αρπάξουν από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους όσο περισσότερα χρήματα μπορούν για να καλύψουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος των ασύλληπτων ποσών που έχουν χαρίσει στους τυχοδιώκτες τραπεζίτες.

Αυτή είναι η πραγματική αιτία της πανευρωπαϊκής λιτότητας. Oλα τα άλλα που ακούγονται και γράφονται, ακόμη και όταν έχουν πραγματική υπόσταση προβλημάτων, στην παρούσα φάση λειτουργούν μόνο ως προσχήματα. Σε καμιά περίπτωση η λύση τους δεν προϋποθέτει αυτό το αμόκ λιτότητας για τους λαούς.

Είναι γελοίο π.χ. να ισχυριζόμαστε ότι ο Σαρκοζί καλώς προωθεί τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού σήμερα, το 2010, κάνοντας τη Γαλλία άνω - κάτω και βγάζοντας εκατομμύρια Γάλλους στους δρόμους, επειδή η χορήγηση των συντάξεων στη χώρα αυτή θα παρουσιάσει πρόβλημα το... 2050!!!

Παράλληλα, αυτή τη στιγμή κυρίως στις ΗΠΑ, αλλά και στην ΕΕ συντελείται μια ακόμη ληστεία των τραπεζών - αυτή τη φορά εις βάρος όσων έχουν καταθέσει σε αυτές, μέσω της πολιτικής των σχεδόν μηδενικών επιτοκίων. Γλιτώνοντας τους τόκους, μόνο στις ΗΠΑ οι τράπεζες υπολογίζεται ότι αντικειμενικά αφαιρούν από τους καταθέτες περίπου... ένα τρισεκατομμύριο δολάρια τον χρόνο!

Οι τράπεζες όμως "γδέρνουν" και όσους δανείζονται από αυτές. Το 2007, κατά μέσο όρο στις ΗΠΑ οι τράπεζες δανείζονταν από τη FED, την κεντρική τράπεζα, με επιτόκιο 5,25% και χορηγούσαν π.χ. στεγαστικά δάνεια με επιτόκιο 6,4%. Στην περίπτωση αυτή δηλαδή είχαν κέρδος μια διαφορά επιτοκίου 1,15%.

Σήμερα η FED δανείζει στην ουσία δωρεάν τις αμερικανικές τράπεζες: έχει ρίξει το επιτόκιό της στο τελείως συμβολικό ύψος του 0,25% (!), μειώνοντάς το δηλαδή κατά 5 ολόκληρες εκατοστιαίες μονάδες. Ομως οι τράπεζες αυτές χορηγούν σήμερα στεγαστικά δάνεια με επιτόκιο... 6,1%! Το επιτόκιο χρηματοδότησής τους μειώθηκε δηλαδή κατά 5 μονάδες, αλλά αυτές μείωσαν το επιτόκιο των στεγαστικών δανείων τους μόλις κατά 0,3 μονάδες και έτσι έχουν πλέον κέρδος μια διαφορά επιτοκίου... 5,85% από 1,15% που είχαν το 2007! Το κέρδος τους δηλαδή αυξάνεται πάνω από 500%!

Ανταμείβονται δηλαδή ουσιαστικά επειδή προκάλεσαν την παγκόσμια οικονομική κρίση!

Αυτή η πολιτική έχει δύο σοβαρότατες παρενέργειες, πέραν της κραυγαλέας ληστείας εις βάρος των εργαζομένων, των καταθετών και των δανειστών.

Πρώτον, καθώς απορροφά τεράστια κονδύλια από την πραγματική οικονομία, βαθαίνει την κρίση, καταστρέφει επιχειρήσεις που παράγουν προϊόντα και υπηρεσίες, αφού ούτε ο κόσμος έχει τόσα λεφτά για να ψωνίσει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους ούτε οι τράπεζες δανείζουν τις επιχειρήσεις για να συνεχίσουν τις παραγωγικές δραστηριότητές τους.

Αυτή η πολιτική στραγγαλίζει έτσι την οικονομία αντί να βοηθήσει την ανάπτυξη και μέσω αυτής την έξοδο από την κρίση.

Δεύτερον, αποτρέπει κάθε εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, κρατώντας μέσα στο παιχνίδι τράπεζες που θα έπρεπε να είχαν κλείσει. "Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη είναι ακόμη γεμάτες με "τράπεζες - ζόμπι" που θα είχαν χρεοκοπήσει, αν δεν ήταν οι κυβερνητικές εγγυήσεις, τα σχεδόν μηδενικά επιτόκια και οι αγορές περιουσιακών στοιχείων από τις κεντρικές τράπεζες" γράφει χαρακτηριστικά το "Νιούζγουικ".

ΑΔΙΕΞΟΔΟ:

Δεν υπάρχει λύση με ίδια πολιτική!

Οσο συνεχίζεται αυτή η γραμμή των κυβερνήσεων απέναντι στις τράπεζες, όχι μόνο δεν πρόκειται να υπάρξει έξοδος από την κρίση, αλλά θα οδηγηθούμε αναπότρεπτα και στο σπάσιμο μιας ακόμη τραπεζικής "φούσκας", καθώς θα απαιτηθεί να διασωθούν πάλι οι τράπεζες που είναι αντικειμενικά χρεοκοπημένες και που έχουν σωθεί με τα λεφτά των κυβερνήσεων - δηλαδή των φορολογουμένων. Γιατί να κλείσει μια χρεοκοπημένη τράπεζα όταν χρηματοδοτείται από την αμερικανική FED ή την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με 0,25% ή 1% επιτόκιο με χρήματα των φορολογουμένων, τα οποία καταλήγουν σε μεγάλο μέρος τους στις τσέπες των τραπεζικών στελεχών ως μπόνους εκατομμυρίων και στα χρηματοκιβώτια των μετόχων ως μερίσματα;

**************

Αναδημοσίευση από εδώ: «Τράπεζες - ζόμπι» ρημάζουν ΗΠΑ - ΕΕ

Οι δολοφόνοι της αξιοπρέπειας...

Ο κ. Παπανδρέου στενοχωριέται για τα μέτρα που παίρνει εναντίον μας.

Και ο κ. Ερντογάν στενοχωριέται για τις πτήσεις των τουρκικών μαχητικών, μέσα στον εναέριο χώρο μας.

Θα μας τρελάνουν (και χωρίς να μπορούμε πλέον να πάρουμε αναπηρική σύνταξη)...

 

1. Η κυβέρνηση αυτή παράγει φόβο. Δημιουργεί πολίτες φοβισμένους για τη δουλειά τους, το μέλλον των παιδιών τους, την τύχη της χώρας.

Μάλιστα διαχειρίζεται η ίδια αυτόν τον φόβο ενσυνειδήτως (με εντεταλμένα προς τούτο σκοτεινά κονκλάβια -υπό τον ευφημισμό των μηχανισμών «διαχείρισης κρίσεων»), ενώ καθημερινώς η ίδια και πάλι, αναβαθμίζει τον φόβο σε τρόμο μετερχόμενη απειλές, εκβιασμούς και διλήμματα. Για τα πάντα: το εργασιακό, το ασφαλιστικό, την εθνική ακεραιότητα. Εντρομοι και φοβισμένοι ως επί το πλείστον πλέον οι Ελληνες.

2. Η κυβέρνηση αυτή παράγει ενοχή. Και ντροπή. Μας λέει διεφθαρμένους, τεμπέληδες, ανίκανους. Από την εποχή εκείνη όπου ο κ. Σημίτης δήλωσε ότι «αυτή είναι η Ελλάδα» για να καλύψει τη δική του ανικανότητα, το τροπάρι αυτό έχει γίνει η θεία λειτουργία της χώρας.

Η συκοφαντία, η ρετσινιά, η απαξίωση των Ελλήνων είναι στην ημερήσια διάταξη, με τις κυβερνήσεις του εκσυγχρονισμού να 'χουν βρει πρόθυμους κι ορισμένους «αριστερούς» ψάλτες στην εκστρατεία καταρράκωσης του ηθικού των λαϊκών κι απλών ανθρώπων, καταρράκωσης της αξιοπρέπειας και του αυτοσεβασμού των πολιτών. Με τον ίδιον τρόπο που οι εθνικόφρονες καλλιέργησαν κάποτε το κόμπλεξ της δευτεράντζας απέναντι στους «ευρωπαίους» στους βασανισμένους μεταπολεμικούς Ελληνες, έτσι και οι κοσμοπολίτες επίγονοί τους (ευρωλιγούρηδες οι ίδιοι) αλλά «αντιεξουσιαστές στην εξουσία» πλέον, κανοναρχούν το ίδιο τροπάρι, των ίδιων κλισέ περί των «άξιων της τύχης τους Ελλήνων» -μιας τύχης όμως που άλλα παιδιά, παιδιά ανώτερων θεών πάντα σμίλευαν εν Εσπερία.

3. Η κυβέρνηση αυτή παράγει κυνισμό. Ισχυρίζεται ότι όλοι μαζί τα φάγαμε. Είναι αμοραλιστική -δεν διστάζει να ψέγει τα μέτρα που η ίδια παίρνει και ανίκανη καθώς είναι να μην πάρει χειρότερα, υποτροπιάζει διαρκώς στον αμοραλισμό της, ξεπέφτοντας στην ανηθικότητα του γκαουλάιτερ, του κάπο, του σμπίρου.

Η κυβέρνηση αυτή, με προεξάρχοντα τον αρχηγό της κ. Παπανδρέου, θυσιάζει μονίμως στο ψεύδος. Από την πρώτη αρχή στο ψεύδος. Θυσιάζει στο ψεύδος ανθρωποθυσίες. Ψεύδος εύκολο, ψεύδος χωρίς κόστος (για την ώρα), ψεύδος καταστροφικό, διότι έχει υποκαταστήσει κάθε προσπάθεια για τη χάραξη μιας όποιας, οποιασδήποτε, πολιτικής, περιορίζοντας τα όριά της στην επικοινωνιακή και μόνον διαχείριση των εντολών που λαμβάνει από ξένους Επικυρίαρχους.

4. Η κυβέρνηση αυτή παράγει με αξιοσημείωτη αναλγησία το κοινωνικό μίσος. Το μίσος κατά των δημοσίων υπαλλήλων, των γεωργών, των φοιτητών, των φορτηγατζήδων κι όλων των φυλών του Ισραήλ, προσπαθώντας να στρέφει τη μια τάξη εναντίον της άλλης, «να διαιρεί και να βασιλεύει».

Με φρικτές γενικεύσεις αυτή η κυβέρνηση σπρώχνει την κοινωνία σε έναν ατελεύτητον αλληλοσπαραγμό.

Η κυβέρνηση αυτή, μια μοιραία, ως φαίνεται, κυβέρνηση έχει καταφέρει να καλλιεργήσει όλην την παθογένεια που χαρακτήρισε έως τώρα όλες τις κυβερνήσεις του δικομματισμού απ' τη μεταπολίτευση κι ύστερα, στον ύψιστο βαθμό αποδοτικότητας. Η Διαφθορά (αφού απενοχοποιήθηκε ως αφορώσα όλον τον λαό) και η Διαπλοκή, ισχυρότερες σήμερα παρά ποτέ, υπό την αιγίδα του Μνημονίου και την άνεση του Fast Track οργιάζουν και θα οργιάσουν ακόμα περισσότερο.

5. Η κυβέρνηση αυτή (η οποία φέρει τεράστια ευθύνη για όσα εξωθεσμικά συμβαίνουν τελευταίως), ο κ. Παπανδρέου, το στενό οικογενειακό του περιβάλλον και οι λοιποί παρακοιμώμενοί του φαίνεται σαν να έχουν ένα «Σχέδιο Ανάν» για όλα, από το ενδεχόμενο «συνεκμετάλλευσης» στο Αιγαίο, έως τη διεθνή υπόσταση της χώρας - αλλά, ας μην επεκταθούμε άλλο.

***

Αν λοιπόν συγκεφαλαιώνοντας διαπιστώσουμε ότι η κυβέρνηση αυτή παράγει καθημερινώς φόβο, απειλές, εκβιασμούς, διλήμματα, μίσος, ενοχή, τρόμο, ευφημισμούς, συκοφαντία, απαξίωση, επικοινωνιακές φενάκες, γενικεύσεις, αλληλοαπόρριψη, αναλγησία, ραγιαδισμό, κόμπλεξ, υποταγή στη Διαπλοκή και τη Διαφθορά, παράλυση του πολιτεύματος, νεποτισμό, ηγεμονισμό, οικογενειοκρατία, καταρράκωση του αυτοσεβασμού και της αξιοπρέπειας, κυνισμό, αμοραλισμό, πονηρία, τότε τι γίνεται; τι κάνουμε;

Και βεβαίως, όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δεν αφορούν μόνο στην ηθική (για ηθικολογίες θα έσπευδαν τότε να μιλήσουν οι κυνικοί), αλλά στην πολιτική, στον καθημερινό πολιτισμό, στον τρόπο τού πολιτεύεσθαι - στην ίδια τη δομή, την υπόσταση και το μέλλον της χώρας.

Και το τι προοπτική δύναται να 'χει μια χώρα, υπ' αυτό το πλέγμα των συμπλεγμάτων, μπορεί ίσως να συνοψισθεί στην άποψη που προβάλλει όλο και πιο αναίσχυντα το σύνολο των γραικύλων της χώρας: ότι «μας χρειαζόταν το Μνημόνιο για να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα που μας ταλανίζουν».

Το ίδιο ήλπιζαν ορισμένοι κι όταν κατέφθανε στην Αθήνα η Βέρμαχτ.

Οσο για τα (νέα) κακώς κείμενα που με τη σειρά του πρόκειται να παράξει το Μνημόνιο;

ΣΤΑΘΗΣ Σ.

**************

Αναδημοσίευση από εδώ: οι δολοφόνοι της αξιοπρέπειας...

Βρετανία: Περικοπή 490.000 θέσεων στο δημόσιο και αύξηση όριου συνταξιοδότησης!

Την περικοπή 490.000 θέσεων εργασίας στο δημόσιο τομέα ως το 2015, ανακοίνωσε σήμερα η κυβέρνηση της Βρετανίας, στο πλαίσιο των σχεδίων της για την περικοπή περίπου 83 δισεκατομμυρίων στερλινών στις δημόσιες δαπάνες. Πρόκειται για το μεγαλύτερο πρόγραμμα λιτότητας από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με το BBC.

Μεταξύ άλλων ο υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας, Τζορτζ Όσμπορν ανακοίνωσε την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης από τα 65 στα 66 χρόνια έως το 2020 για τους άνδρες. Οι γυναίκες βγαίνουν στη σύνταξη συμπληρώνοντας το 60ο έτος.

Η αύξηση από τα 65 στα 66 έτη, όσον αφορά τις συντάξεις των ανδρών, θα γίνει με τρόπο σταδιακό μετά από το έτος 2018, επιτρέποντας στο βρετανικό δημόσιο να εξοικονομήσει ετησίως περίπου πέντε δισεκατομμύρια λίρες.

Οι περικοπές στα υπουργεία θα αγγίξουν το 19%, έναντι 24% που ήταν η αρχική εκτίμηση. Στο 8% θα κινηθούν οι περικοπές στο υπουργείο Άμυνας. Όπως είχαν υπολογιστεί από την κυβέρνηση των εργατικών θα διατηρηθούν τα επιδόματα για τους συνταξιούχους, ενώ μόνιμο γίνεται το επίδομα θέρμανσης.

Μείωση θα υπάρξει και για τον προϋπολογισμό της βασιλικής οικογένειας. Ειδικότερα ο βασιλικός προϋπολογισμός θα υποστεί μείωση 14% τα έτη 2012 και 2013.

«Σήμερα είναι η μέρα που κάνουμε ένα βήμα πίσω και απομακρυνόμαστε από τον γκρεμό», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας, Τζορτζ Όσμπορν, παρουσιάζοντας ενώπιον της Βουλής των Κοινοτήτων το πρόγραμμα λιτότητας.

Για επικίνδυνα παιχνίδια με την οικονομία αλλά και με τις πηγές χρηματοδότησης στις οποίες βασίζονται πολλοί Βρετανοί κατηγόρησε την κυβέρνηση ο ηγέτης των Εργατικών Εντ Μίλιμπαντ.

Με την ανακοίνωση του προγράμματος λιτότητας η στερλίνα ανέβηκε έναντι του δολαρίου, αγγίζοντας το 1,5745 δολάριο από περίπου 1,5718.

Το πρόγραμμα λιτότητας έχει διχάσει τους οικονομολόγους με ορισμένους να υποστηρίζουν τα μέτρα της κυβέρνησης κάνοντας λόγο για αναγκαιότητα και άλλους να τονίζουν ότι αυτά θα ξαναβυθίσουν τη Βρετανία στην ύφεση.

**************

Αναδημοσίευση από εδώ : Περικοπή 490.000 θέσεων στο δημόσιο και αύξηση όριου συνταξιοδότησης

Βοηθήστε να σώσουμε την παρθένα φύση της Ναυπακτίας!

ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΟΞΥΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΙΤΙΚΩΝ ΒΟΥΝΩΝ"