20 Μάη: Πανεργατική Γενική Απεργία!

Κανένας στη δουλειά! Όλοι στον Αγώνα!

Συνεχίζουμε-κλιμακώνουμε!

Ασφαλιστικό-λαιμητόμος!

Το έκτρωμα Λοβέρδου για το ασφαλιστικό δεν είναι απλώς ένα ακόμη αντεργατικό πλήγμα στην εκστρατεία που έχει κηρύξει η κοινωνική και πολιτική χούντα της κυβέρνησης, του ΔΝΤ, του κεφαλαίου και της ΕΕ. Είναι η καρατόμηση κάθε έννοιας κοινωνικής προστασίας, η πιο τρανταχτή απόδειξη του κανιβαλικού χαρακτήρα της κοινωνίας που μας ετοιμάζουν, η πιο χαρακτηριστική απόδειξη πως αυτό που ονομάζουν «σωτηρία της εθνικής οικονομίας», «αποφυγή της χρεοκοπίας», «διέξοδο από την κρίση» είναι το νεκροταφείο των εργατικών δικαιωμάτων και των όποιων κατακτήσεων δεκαετιών είχαν απομείνει από τα προηγύμενα «έργα και ημέρες» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Ανάλογος με το περιεχόμενο είναι και ο τρόπος προώθησής του: με συνοπτικές διαδικασίες και πλήρη περιφρόνηση ακόμη και των πολυδιαφημισμένων «δημοκρατικών θεσμών». Κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, δηλαδή, ανάλογο με εκείνο της 6ης Μαΐου, οπότε ψηφίστηκαν τα μέτρα-σφαγείο του «μηχανισμού στήριξης», ή με αυτό του πακέτου της 3ης Μαρτίου και του Προγράμματος Σταθερότητας.

Απέναντι στο ασφαλιστικό-λαιμητόμο και γενικότερα στην πολιτική που προωθεί το μαύρο μέτωπο της κυβέρνησης και του ΛΑΟΣ, της ΕΕ και του ΔΝΤ, της ΝΔ και της εργοδοσίας πρέπει να ξεσηκωθούμε εδώ και τώρα Δεν αφήνουμε στιγμή να περάσει, ούτε περιμένουμε πότε η ΓΣΕΕ θα ξυπνήσει από το «λήθαργο», για να δει ότι εκτός από τους κερδοσκόπους υπάρχουν και τα αφεντικά, η ΕΕ, η κυβέρνηση, που εκτελούν εν ψυχρώ τα δικαιώματά μας.

 

Την Πέμπτη 20 Μάη, ημέρα Πανεργατικής Γενικής Απεργίας,  πιάνουμε το νήμα των μεγάλων διαδηλώσεων που συγκλόνισαν την Ελλάδα στις 5 Μαΐου και ξεδιπλώνουμε μαζικούς, συντονισμένους κι αποφασιστικούς αγώνες, με κέντρο τους χώρους δουλειάς, τα σωματεία, τις συνελεύσεις, τις επιτροπές δράσης σε κάθε χώρο για την απόκρουση της επίθεσης, την υπεράσπιση και διεύρυνση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, την ανατροπή της αντεργατικής καταιγίδας.

Αντιπαλεύουμε την πολιτική και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που ψήφισαν αντιασφαλιστικούς νόμους (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά κ.λπ.), εφάρμοσαν ο ένας τους νόμους του άλλου, ενοποίησαν προς τα κάτω τα Ταμεία, μείωσαν τις συντάξεις, αύξησαν το ποσοστό των αποθεματικών που επενδύεται σε μετοχές υψηλού ρίσκου και «τοξικά» χρηματιστηριακά προϊόντα.

Αντιπαλεύουμε τις επιλογές ΕΕ και ΔΝΤ, απαιτώντας μη εφαρμογή κι απειθαρχία στις αντεργατικές προτάσεις τους. Η υπεράσπιση των ασφαλιστικών αναγκών είναι αδύνατη χωρίς αντιπαράθεση με την ΕΕ, το ΔΝΤ και τις δεσμεύσεις που επιβάλλουν το Πρόγραμμα Σταθερότητας και ο «μηχανισμός στήριξης».

Μόνο το ΠΑΣΟΚ μπορούσε να το κατορθώσει αυτό:

ΤΑ  ΚΡΑΒΑΡΑ ΑΠΕΚΤΗΣΑΝ ... ΘΑΛΑΣΣΑ!

Kατατέθηκε τελικά το σχέδιο νόμου για το νέο αυτοδιοικητικό χάρτη της Χώρας, το οποίο  περιλαμβάνει 325 δήμους. Στην Ναυπακτία ουσιαστικά έχουμε την πρώην «επαρχία Ναυπακτίας» να γίνεται  Δήμος, τον πρώην «έπαρχο»  να μετονομάζεται σε Δήμαρχος  και με αυτόν τον έμεσσο τρόπο τα Κράβαρα να αποκτούν ... πρόσβαση στην Θάλασσα! Έτσι και  χάρη στον κ. Ραγκούση σε λίγο καιρό τα χωριά των Κραβάρων δεν θα έχουν να ζηλέψουν τίποτε από τα χωριά του Πηλίου! Άντε με το καλό και η κα. Μπιρμπίλη με τον κ. Μωραΐτη, να ολοκληρώσουν το πρόγραμμα τους για «ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΠΑΝΤΟΥ», ώστε να δούμε την «Πράσινη Ανάπτυξη» και στα παρθένα βουνά των Κραβάρων!

Ουαί  υμίν!

Αφελής Απορία απευθυνόμενη προς τους πολιτικούς μας Ταγούς: Ξέρει κανείς τους, πόσες ώρες χρειάζεται κάποιος για να πάει από τις  Παλούκοβες στην Ναύπακτο; ή καλύτερα να ρωτάγαμε αν μπορούνε να μας δείξουν σε έναν χάρτη τις Παλούκοβες;

Είμαστε οι ηλίθιοι της Ευρώπης...

Στον ιστό του ...υπαρκτού καπιταλισμού...

Είμαστε οι ηλίθιοι της Ευρώπης, κραυγάζουν οι πολίτες της γερμανικής μεσαίας τάξης από την πρώτη σελίδα της «Bild»: «Δώσαμε 123.000.000.000 ευρώ για να σώσουμε τους γείτονες απ' την πτώχευση»! «Είμαστε οι ηλίθιοι της Ελλάδας!», θρηνούν οι δικοί μας μισθωτοί και συνταξιούχοι, όπου βρεθούν και όπου σταθούν : «Δώσαμε τους μισθούς και τις συντάξεις μας για να σώσουμε το κράτος της μίζας και της αρπαχτής από την πτώχευση»!...

Πράγματι, κατά κάποιο τρόπο, οι Γερμανοί, οι Ελληνες και όλοι οι πολίτες της υπό κατάρρευσιν ευρωπαϊκής μεσαίας τάξης είναι οι ηλίθιοι της Ευρώπης. Μόνο που αστοχούν όσον αφορά το αντικείμενο της ακούσιας πληρωμής τους: δεν πληρώνουν ούτε για «να σώσουν τους γείτονες», ούτε για να σώσουν «το κράτος της μίζας και της αρπαχτής». Πληρώνουν για να σώσουν τον υπαρκτό καπιταλισμό. Και πιο στοχευμένα, τους υπαρκτούς καπιταλιστές!

«Οι καπιταλιστές δεν πιστεύουν καθόλου στον καπιταλισμό, πιστεύουν στο σοσιαλισμό για τους πλούσιους. Θέλουν να είναι σίγουροι ότι οι κυβερνήσεις θα μεριμνούν μόνο για αυτούς, δίχως οι άλλοι να το αντιλαμβάνονται», γράφει με το ανατρεπτικό χιούμορ του ο Μάικλ Μουρ. Ακριβώς αυτό συμβαίνει: το χαράτσι που πλήρωσαν οι Ελληνες μισθωτοί και συνταξιούχοι, η «βοήθεια των 123 δισ. ευρώ προς τους γείτονες» που επικαλείται η γερμανική μεσαία τάξη, δεν είναι παρά οι αντίστοιχες μέριμνες των κυβερνήσεων Ελλάδας και Γερμανίας για τους ντόπιους και γείτονες καπιταλιστές!...

Εδώ φαίνεται καθαρά το πρόβλημα συμβίωσης της δημοκρατίας με τον σύγχρονο, τον επιθετικό, να πούμε, καπιταλισμό. Το γεγονός ότι η ιμπεριαλιστική λογική του υποσκάπτει τα θεμέλια της δημοκρατίας και, ακόμα χειρότερα, εκφυλίζει την ίδια την πολιτική: «Παρακολουθούμε έναν ξέφρενο αγώνα δρόμου μεταξύ των επιχειρήσεων, για να προσανατολίσουν προς όφελός τους τις πολιτικές αποφάσεις», σημειώνει ο Ρόμπερτ Ράιχ σε μια συνέντευξή του στον Θ. Γιαλκέτζη, στην «Ελευθεροτυπία». Και προσθέτει: «Οι πολίτες παρακολουθούν αυτές τις συγκρούσεις χωρίς να έχουν τα μέσα για να καταφέρουν να ακουστεί η φωνή τους»...

Πώς να ακουστεί η φωνή τους, η φωνή μας; Απέμειναν μόνο οι δρόμοι της Αθήνας και κάνας τίτλος πρωτοσέλιδος στις λαϊκές φυλλάδες: «Είμαστε οι ηλίθιοι της Ευρώπης»! Γιατί τα«μέσα» είναι κι αυτά υπό καπιταλιστική κατοχή. Οπως και οι πολιτικοί των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων...

Νίκος Τσαγκρής

Η Ευρώπη μας αδίκησε... (!)

Τίποτα δεν είναι πια όπως πριν στις χώρες της Ευρωζώνης από το περασμένο Σαββατοκύριακο. Η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής των ηγετών της την προηγούμενη Παρασκευή προσέλαβε δραματικό χαρακτήρα μετά τη διαπίστωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι τη Δευτέρα ετοιμαζόταν η μεγαλύτερη κερδοσκοπική επίθεση της ιστορίας με στόχο το ευρώ και υποψήφια θύματα την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιταλία σε πρώτη φάση. Την Κυριακή οι υπουργοί Οικονομικών συνήλθαν κατεπειγόντως στις Βρυξέλλες και το κολοσσιαίο ποσό του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων (750 δισεκατομμυρίων ευρώ) υψώθηκε ως ασπίδα προστασίας του ευρώ. Παράλληλα, αποφασίστηκε η ΕΚΤ να αγοράζει κρατικά ομόλογα των χωρών της Ευρωζώνης - το απόλυτο όπλο!

Αποκαλύφθηκε το ψέμα: δεν ήταν λοιπόν η «τεμπελιά» και η «ασωτία» των Ελλήνων ούτε η παραχάραξη των στατιστικών στοιχείων από την κυβέρνηση Καραμανλή η αιτία της εκτόξευσης των επιτοκίων δανεισμού της χώρας μας πέρα από κάθε λογικό όριο, αλλά τα σχέδια των κερδοσκόπων. Καθόλου λιγότερο ευάλωτες από την Ελλάδα δεν ήταν πολλές άλλες χώρες της ΕΕ αν αφήνονταν μόνες τους, υποχρεώθηκαν να αναγνωρίσουν οι Ευρωπαίοι.

Αποκαλύφθηκε η αδικία σε βάρος της χώρας μας. Οι υπόλοιπες 15 χώρες της Ευρωζώνης έσπευσαν να καταρτίσουν κοινό σχέδιο άμυνας μόλις διέγνωσαν τον κίνδυνο εναντίον τους. Την Ελλάδα όμως την είχαν αφήσει εντελώς μόνη. Δεν δίστασαν να μας πετάξουν στα νύχια των κερδοσκόπων και του ΔΝΤ για να μας κατασπαράξουν. Εκλεισαν τους Ελληνες εργαζόμενους και συνταξιούχους σε «δημοσιονομικό Νταχάου» λεηλατώντας τους μισθούς και τις συντάξεις τους. Αποφάσισαν ότι όλοι οι Ελληνες πρέπει να φτωχύνουν και στραγγαλίζουν την οικονομία μας.

Η κυβέρνηση δεν αντέδρασε. Κακώς. Κάκιστα. Οφείλει να δραστηριοποιηθεί έστω και τώρα. Να απαιτήσει αμέσως την επαναδιαπραγμάτευση όλων των μέτρων που επέβαλαν στη χώρα μας το ΔΝΤ και η ΕΕ και τα οποία υλοποιεί κατ’ εντολήν τους η κυβέρνηση Παπανδρέου, ζητώντας να εναρμονιστούν με το πλαίσιο που διαμόρφωσε η ΕΕ το περασμένο Σαββατοκύριακο. Πρέπει να επανορθωθεί η αδικία που διέπραξαν οι Ευρωπαίοι εναντίον μας.

Μέτρα τιμωρίας, όχι σωτηρίας της Ελλάδας είναι αυτά που μας έχουν επιβάλει. Ηθελαν να τιμωρήσουν την Ελλάδα, ορμώμενοι από την εκτίμηση ότι μόνο η χώρα μας είχε πρόβλημα, με αποκλειστικά δική της ευθύνη. Τώρα όμως παραδέχτηκαν εμπράκτως με τις αποφάσεις τους ότι η εκτίμησή τους ήταν λανθασμένη. Αποφασίζοντας τη συγκρότηση «πακέτου άμυνας» της Ευρωζώνης ύψους 750 δισεκατομμυρίων ευρώ, ομολογούν ότι όλες οι χώρες της αντιμετωπίζουν κίνδυνο, ανεξάρτητα από τη δημοσιονομική τους κατάσταση. Είναι αδιανόητο, αν χρειαστεί, οι άλλες χώρες να δανείζονται από την ΕΚΤ δίνοντας τα ομόλογά τους με επιτόκιο 1% ή 2% και εμάς να μας «γδέρνουν» δανείζοντάς μας με 5%. Αυτό δεν μπορεί να γίνει ανεκτό.

Βαθύ αίσθημα αδικίας κυριαρχεί στις συνειδήσεις των Ελλήνων. Γιατί ο μισθός των Πορτογάλων και των Ισπανών δημοσίων υπαλλήλων να περικόπτεται κατά 5% και αυτό να θεωρείται επαρκές, χωρίς περικοπές στις συντάξεις, αλλά από τους Ελληνες δημόσιους υπαλλήλους και όλους τους συνταξιούχους να λεηλατείται από την κυβέρνηση, το ΔΝΤ και την ΕΕ το 15% έως 30% του εισοδήματός τους;

Δεν δείχνει διάθεση η κυβέρνηση Παπανδρέου να θέσει θέμα επαναδιαπραγμάτευσης των μέτρων. Αυτό όμως θα της επέτρεπε ίσως να ανακαλέσει το επαίσχυντο μέτρο της περικοπής μισθών και συντάξεων που διαρρηγνύει τον κοινωνικό ιστό και οδηγεί αναπότρεπτα σε κοινωνικές εντάσεις και συγκρούσεις, οι οποίες θα γίνονται όλο και πιο σφοδρές όσο συσσωρεύονται οι απώλειες του εισοδήματος. Θερμό φθινόπωρο, καυτός χειμώνας, εκρηκτική άνοιξη μας περιμένουν.

Και το πολιτικό σύστημα οδηγεί σε διαρκώς μεγαλύτερη αποσταθεροποίηση η κυβερνητική γραμμή πλεύσης. Κακό του κεφαλιού της. Μετά την εκδήλωση εχθρικών διαθέσεων από δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές, αυτή την εβδομάδα το πολιτικό σύστημα δέχτηκε πρωτοφανή ολομέτωπη επίθεση και από τους βιομήχανους. Με το μανιφέστο του προέδρου του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλου διακήρυξαν ευθέως ότι θεωρούν ουσιαστικά «τελειωμένα» τα υφιστάμενα πολιτικά κόμματα. Το λάδι στο καντήλι τους λιγοστεύει...

Γιώργος Δελαστίκ.

Κυνήγι της φοροδιαφυγής... με στόχο τους μισθωτούς!

Σε πλήρη εξέλιξη η επιχείρηση παραπλάνησης!

Σε μία καλοστημένη επιχείρηση παραπλάνησης και εξαπάτησης της κοινής γνώμης εξελίσσεται η κυβερνητική «επιχείρηση κατά της φοροδιαφυγής», με τις δημοσιοποιήσεις επιλεγμένων στοιχείων και με μόνη επιδίωξη τον κατευνασμό της οργής των εργαζομένων για τα άγρια μέτρα που επέβαλαν από κοινού κυβέρνηση με ΕΕ και ΔΝΤ.

Μετά την ιστορία με τους γιατρούς του Κολωνακίου, το υπουργείο Οικονομικών έδωσε χθες στοιχεία, για φοροδιαφυγή ύψους 710 εκατ. ευρώ, μισθωτών του δημόσιου τομέα. Ο υπουργός Οικονομικών, δήλωσε, ότι η δημοσιοποίηση στοιχείων για υποθέσεις φοροδιαφυγής συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, θα συνεχιστεί και το επόμενο διάστημα, επιλογή απόλυτα κατανοητή αφού οι κυβερνώντες απροκάλυπτα επιχειρούν να δημιουργήσουν την αίσθηση, ότι «όλοι ίδιοι είμαστε». Κάτι βεβαίως που δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα αφού οι 38 περίπου χιλιάδες μισθωτοί που δήλωσαν λιγότερο εισόδημα ...μέχρι 100 ευρώ, έχουν τόσο σχέση με φοροδιαφυγή, όσο ο φάντης με το ρετσινόλαδο.

Τα στοιχεία που έδωσε χτες στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών, αφορούν φορολογικές δηλώσεις δημοσίων υπαλλήλων για εισοδήματα που αποκτήθηκαν το 2008 και εκκαθαρίστηκαν το 2009. Σύμφωνα με αυτά, 150.000 φορολογούμενοι δήλωσαν διαφορετικό εισόδημα από το ποσό που προκύπτει με βάση τις βεβαιώσεις αποδοχών που χορηγήθηκαν από τον εργοδότη (ελληνικό δημόσιο) με αποτέλεσμα να μη δηλωθεί εισόδημα ύψους 206 εκατ. ευρώ. Στα στοιχεία εμφανίζονται 40.236 φορολογούμενοι να δήλωσαν μικρότερο εισόδημα από 100 μέχρι 500 ευρώ, 19.628 δήλωσαν λιγότερο 500 με 1.000 ευρώ, 43.093 λιγότερο μέχρι 5.000 ευρώ και 8.432 φορολογούμενοι φέρονται να απέκρυψανν εισοδήματα πάνω από 5.000 ευρώ. Το συνολικό εισόδημα που κατά το υπουργείο δεν δηλώθηκε είναι της τάξης των 205,9 εκατ. ευρώ.

Επίσης, 28.177 μισθωτοί, με ετήσιο εισόδημα μεγαλύτερο των 10.000 ευρώ, που επίσης αποκτήθηκε το 2008, δεν έκαναν καθόλου φορολογική δήλωση, με αποτέλεσμα να μη δηλωθούν εισοδήματα που αθροιστικά εκτιμώνται στα 507 εκατ. ευρώ.

Με δυο λόγια 177.500 μισθωτοί, φέρονται να μην δήλωσαν εισοδήματα ύψους 700 εκατ. ευρώ, ποσό που αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό της νόμιμης, αλλά και της παράνομης φοροδιαφυγής του κεφαλαίου και των επιχειρήσεων.

Ιδιώτες στους φόρους!

Ιδιώτες συμβουλάτορες μέσα στο σκληρό πυρήνα του φοροεισπρακτικού μηχανισμού μπάζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην κατεύθυνση δηλαδή που έχει υποδειχθεί και από το ΔΝΤ. Ηδη μεγαλοστελέχη που έχουν προσληφθεί από τις τράπεζες έχουν και το πάνω χέρι στη διαμόρφωση των προγραμμάτων όπως για το μάζεμα των ληξιπρόθεσμων χρεών, στην παροχή νομικής και άλλης «τεχνογνωσίας» προκειμένου να προχωρήσουν οι κατασχέσεις και άλλα μέτρα, σε βάρος της μαρίδας. Οπως ήδη έχει ανακοινωθεί, στο επόμενο διάστημα τη δουλειά θα πάρουν μεγάλες ξένες και ντόπιες ελεγκτικές εταιρείες, οι οποίες από τη φύση των εργασιών τους έχουν δεσμούς με την πελατεία τους, με μεγαλοεπιχειρηματίες και ισχυρές επιχειρήσεις. Τέτοιας «τεχνογνωσίας» είναι χτεσινή εγκύκλιος του υπουργείου Οικονομικών με την οποία δίνονται οδηγίες στις νομικές υπηρεσίες για την είσπραξη χρεών από οφειλέτες που έχουν κηρύξει πτώχευση.

***********

Αναδημοσίευση από εδώ:

«ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ» Νέα ένεση... 10 δισ. στις τράπεζες!

Κρίση του πολιτικού συστήματος!

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ.

Δεν μπορεί να περάσει με τη δημόσια συζήτηση μιας - δύο ημερών η σοβαρότατη πολιτική παρέμβαση του προέδρου του ΣΕΒ Δημήτρη Δασκαλόπουλου. Πρόκειται όντως για ένα ολοκληρωμένο πολιτικό μανιφέστο, το οποίο επί της ουσίας καλεί σε παραμερισμό όλων των υφιστάμενων πολιτικών κομμάτων. Γιατί αυτό φυσικά σημαίνει η θέση του προέδρου του ΣΕΒ ότι «αποσυντίθεται το σύστημα που εξέθρεψαν τα κόμματα για να τα εκτρέφει». Κατά τον Δ. Δασκαλόπουλο «τα κόμματα του μεταπολιτευτικού σκηνικού είναι διαπλεκόμενα με το μοντέλο αυτό - είτε οργανικά είτε ιδεολογικά, το δημόσιο είναι η πηγή τους, είναι η αντίληψή τους, είναι εν τέλει η δύναμή τους».

Με δεδομένο ότι το εξαιρετικά επιθετικό αυτό μανιφέστο -«κάθε τόπος κατακτά τελικά τη θέση που του εξασφαλίζουν οι δημιουργικότεροι πολίτες του, όχι οι κηφήνες (!) του»- εκπορεύεται από τον εκπρόσωπο των βιομηχάνων, μιας κοινωνικής τάξης με αυξημένη δύναμη και επιρροή, είναι προφανές ότι το μανιφέστο δεν εκπονήθηκε ως εντυπωσιοθηρικός λόγος μιας ημέρας, αλλά ως πρόγραμμα εξουσίας.

Εκφραζόμενος περιφρονητικά για όλα τα υφιστάμενα κόμματα και θεωρώντας τα ουσιαστικά τελειωμένα, ο ΣΕΒ παρουσιάζει μια πολιτική πλατφόρμα πάνω στην οποία θα επιδιώξει να συγκροτήσει ένα νέο πολιτικό σκηνικό, εναρμονισμένο με τα συμφέροντα και την ιδεολογία των βιομηχάνων.

Το γεγονός ότι ο ΣΕΒ παρουσιάζει συνειδητά μια πλατφόρμα με την οποία απορρίπτει συλλήβδην και αναφανδόν τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και τη ΝΔ, μαζί φυσικά με την Αριστερά, αποκαλύπτει ή τουλάχιστον υποδηλώνει τους πολιτικούς στόχους των βιομηχάνων στο αμέσως προσεχές διάστημα.

Εννοείται ότι ο ΣΕΒ τάσσεται ενθουσιωδώς υπέρ του καθεστώτος υποτέλειας στο ΔΝΤ, διακηρύσσοντας ότι «εμείς στον ΣΕΒ θεωρούμε ότι χρέος των υπεύθυνων πολιτικών δυνάμεων είναι να κάνουν τον λαό μας να συνειδητοποιήσει πως η υλοποίηση του Μνημονίου (σ.σ.: εννοεί τα μέτρα του ΔΝΤ και της ΕΕ) συνιστά μια αναγκαία θεραπεία, όχι μια άδικη τιμωρία»!

Υπαγορεύει μάλιστα γραμμή στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ, χωρίς να τηρεί ούτε τα προσχήματα:

«Αντικειμενικά η σημερινή συγκυρία απαγορεύει τη συγκυβέρνηση, υπαγορεύει όμως τη συνευθύνη» τόνισε ο πρόεδρος του ΣΕΒ απευθυνόμενος προσωπικά στον Αντώνη Σαμαρά.

Πέρα από τις επιμέρους θέσεις κατάργησης οτιδήποτε δημόσιου προκειμένου να γίνει αντικείμενο και πηγή ιδιωτικής κερδοσκοπίας, το μανιφέστο του ΣΕΒ αφενός αποτελεί σύμπτωμα της κρίσης του πολιτικού συστήματος και αφετέρου αποσταθεροποιεί περαιτέρω το πολιτικό σύστημα και βαθαίνει την κρίση του.

Η στάση του ΣΕΒ εντάσσεται φυσικά στο ευρύτερο ρεύμα που παρατηρείται στις ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης, ακραίος εκφραστής του οποίου είναι ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι και ο διασυρμός του πολιτικού συστήματος της Ιταλίας, το οποίο από βαθύτατα διεφθαρμένο που ήταν κατάντησε απείρως πιο διεφθαρμένο και ταυτόχρονα τραγικά γελοίο, μόλις κατέκτησε την εξουσία ο εκπρόσωπος του «ιταλικού ΣΕΒ».

Η υπέρμετρη ενίσχυση της δύναμης της οικονομικής ελίτ την οδηγεί σε τέτοιο βαθμό αλαζονείας που επιδιώκει πλέον να καταργήσει εντελώς το πολιτικό προσωπικό -έστω και διαχειριστικού διαμετρήματος- και να αναλάβει η ίδια την άσκηση και της πολιτικής εξουσίας!

Οι πολιτικοί στη χώρα μας, του πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου, δεν έχουν αντιληφθεί το μέγεθος της απειλής εναντίον τους.

Ο Γ. Παπανδρέου ισχυρίζεται περιχαρής ότι «εμείς είμαστε μέρος της λύσης, όχι μέρος του προβλήματος» χωρίς προφανώς να συνειδητοποιεί ότι όταν ένα πολιτικό σύστημα βυθίζεται στην κρίση, η οποιαδήποτε κυβέρνηση υπάρχει εκείνη τη στιγμή αποτελεί ως εκ της θέσεώς της τη σοβαρότερη εστία της κρίσης.

Οι δικές της αποφάσεις είναι αυτές που καθορίζουν την πορεία των γεγονότων σε καθοριστικό βαθμό και επομένως και το αν η χώρα βγαίνει από την κρίση του πολιτικού συστήματος ή αν βυθίζεται βαθύτερα σε αυτήν.

Αμυνα:

Αρση των μέτρων η μοναδική λύση!

Η απόκρουση της επίθεσης του ΣΕΒ δεν μπορεί να επιτευχθεί από το πολιτικό σύστημα μόνο με διακηρύξεις και έξυπνες ατάκες. Απαιτεί κοινωνικές συμμαχίες. Με 150.000 οργισμένους διαδηλωτές και δεκάδες χιλιάδες από αυτούς να αποκαλούν «κλέφτες» τον πολιτικό κόσμο και να φλερτάρουν με την ιδέα εισβολής στη Βουλή, το πολιτικό σύστημα αποκλείεται μακροπρόθεσμα να γλιτώσει από τη διακηρυγμένη πλέον πρόθεση του ΣΕΒ να το περιθωριοποιήσει. Τα μέτρα του ΔΝΤ και της ΕΕ είναι εκείνα που εξαγρίωσαν τόσο πολύ τον κόσμο εναντίον της κυβέρνησης, άρα μόνο η άρση τους μπορεί να σώσει τους πολιτικούς.

Φουντώνουν οι φόβοι για το ευρώ!

Νέα βουτιά των αγορών σε Ευρώπη, Ασία, Αμερική καθώς σενάρια περί πιθανής διάσπασης της Ευρωζώνης πυροδοτούν κύμα ρευστοποιήσεων. Κατρακυλά το κοινό νόμισμα, το οποίο υποχώρησε κάτω από το 1,24 δολ. ευρώ.

του Γιώργου Μαύρου.

Πυκνώνουν τα σύννεφα πάνω από τον ευρωπαϊκό ουρανό καθώς τα καταστροφολογικά σενάρια που φτάνουν μέχρι και στη διάσπαση της Ευρωζώνης παίρνουν και δίνουν προκαλώντας πανικό στις αγορές. Μπορεί η πρώτη εστία της κρίσης να ξέσπασε στην Ελλάδα, η οποία εξακολουθεί να είναι ο αδύναμος κρίκος και ακόμα να θεωρείται πιθανή η πτώχευσή της, όμως, πλέον η ανησυχία αφορά στην ικανότητα της Ευρωζώνης να διατηρήσει τη συνοχή της.

«Η κατάσταση στην Ευρώπη είναι πολύ, πολύ σοβαρή», φέρεται να δήλωσε την Παρασκευή η Καγκελάριος της Γερμανίας, Άνγκελα Μέρκελ, στέλνοντας ένα διόλου αισιόδοξο μήνυμα στις αγορές, οι οποίες μόλις πριν από λίγες ημέρες πανηγύριζαν την ιστορική απόφαση της Κυριακής, για τη δημιουργία ειδικού ταμείου στήριξης των χωρών-μελών της Ευρωζώνης που δέχονται κερδοσκοπικές επιθέσεις, με συνολικούς πόρους 750 δισ. ευρώ. Ακόμα και αυτό το τεράστιο «πακέτο» όμως δεν φάνηκε αρκετό για να εξαλείψει την ανησυχία των αγορών ότι το δημοσιονομικό χάσμα ανάμεσα στις χώρες της περιφέρειας (Ελλάδα, Ιρλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία) και το σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης (Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, κ.λ.π.) δεν θα γεφυρωθεί. Και τούτο διότι παρά τα σκληρά μέτρα λιτότητας, περιστολής δαπανών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων που έχουν εξαγγείλει ανεξαιρέτως όλες οι χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, οι αγορές αισθάνονται ότι στη βάση της η Ευρωζώνη δεν έχει πολιτική ενότητα, με την Γερμανία να εμφανίζεται πεισματικά αρνητική, για τους δικούς της λόγους, να στηρίξει οικονομικά τις προσπάθειες των «μαύρων προβάτων» της Ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, να πειθαρχήσουν (ως όφειλαν πάντως) στους κανόνες των συνθηκών ίδρυσης του ευρώ.

Σαρκοζί.

Η έλλειψη πολιτικής ενότητας στην Ευρώπη αναδείχθηκε με τον πλέον αρνητικό τρόπο από σημερινό δημοσίευμα της έγκυρης ισπανικής εφημερίδας El Pais, σύμφωνα με την οποία ο πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, έφτασε να απειλήσει με αποχώρηση της Γαλλίας από το ευρώ, ώστε να καμφθούν οι γερμανικές αντιστάσεις και να προκύψει η συμφωνία για το ταμείο στήριξης των 750 δισ. ευρώ (1 τρισ. δολ.).Το Βερολίνο διέψευσε το εν λόγω δημοσίευμα, όμως, η ζημιά είχε ήδη γίνει: η διάσπαση του ευρώ καθίσταται όλο και λιγότερο αδιανόητη στη συνείδηση των επενδυτών και τα σενάρια παίρνουν και δίνουν, ιδιαίτερα όταν τα νομιμοποιούν με τις δηλώσεις τους επιφανείς αξιωματούχοι εκατέρωθεν του Ατλαντικού.

Deutsche Bank.

Όταν μετά από μια ιστορική απόφαση οικονομικής στήριξης των χωρών-μελών της Ευρωζώνης με ένα κολοσσιαίο ποσό, ο διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank -δηλαδή της μεγαλύτερης ιδιωτικής τράπεζας της Γερμανίας- κατ' εξοχήν εκπρόσωπος της γερμανικής ελίτ και δεξί χέρι της Άνγκελα Μέρκελ, Γιόζεφ Άκερμαν, δηλώνει ότι η Ελλάδα ενδέχεται να μην καταφέρει να αποπληρώσει τα χρέη της, είναι σαν να λέει ότι το Βερολίνο θεωρεί αναπόφευκτη την πτώχευση της χώρας μας, κι ως εκ τούτου ντε φάκτο αποτυχημένη τη στήριξη στις χώρες της περιφέρειας και εξίσου αναπόφευκτη την διάσπαση της Ευρωζώνης!

ΗΠΑ.

Άλλοι, ωστόσο, το λένε πιο ξεκάθαρα. Το φόβο του για πιθανή διάσπαση της Ευρωζώνης εξέφρασε ανοιχτά και ο Πωλ Βόλκερ, ο οποίος τυγχάνει επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου, Μπαράκ Ομπάμα, και μάλιστα ειδικά επιφορτισμένος με τον συντονισμό της μεταρρύθμισης στον χρηματοοικονομικό κλάδο των ΗΠΑ. Η παρέμβαση του κ. Βόλκερ έχει βαρύνουσα σημασία, διότι ο ίδιος διετέλεσε διοικητής της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ (Fed) πριν τον σημερινό διοικητή, Μπεν Μπερνάνκι, και τον προκάτοχό του, Άλαν Γκρίνσπαν: στη θητεία του ο κ. Βόλκερ χρειάστηκε να αντιμετωπίσει την πετρελαϊκή κρίση του ’79 και τον υπερπληθωρισμό που αυτή προκάλεσε, προκαλώντας μια επώδυνη τεχνητή ύφεση. Σφυρηλατημένος μέσα από εκείνη την κρίση που ο ίδιος διαχείρίστηκε, ο κ. Βόλκερ γνωρίζει πολύ καλά το σημερινό πρόβλημα της Ευρωζώνης καθώς και το πόσο εύκολο είναι να λυθεί. Επομένως, η ανησυχία του για πιθανή διάσπαση του ευρώ, αποτελεί για τις αγορές σοβαρός λόγος να δώσουν βάση στα σχετικά σενάρια.

Κίνα.

Ακόμα κι αν διαψευστούν οι Κασσάνδρες, ωστόσο, είναι διάχυτη η ανησυχία στις αγορές, ότι το πρόβλημα δεν αφορά πλέον μια μόνο χώρα, την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την Ευρώπη, σε βαθμό μάλιστα ώστε να απειλεί την παγκόσμια ανάπτυξη. Αυτό άλλωστε τόνισε και ο Κινέζος πρόεδρος, Ουέν Τζιαμπάο, ο οποίος την Παρασκευή προειδοποίησε πώς η Κίνα ενδέχεται να έχει πρόβλημα αν η Ευρώπη (δηλαδή ο υπ’ αριθμόν ένα αγοραστής κινεζικών προϊόντων) δεν «συμμαζέψει» τα δημοσιονομικά της.

Αγορές.

Μέσα σε ένα τόσο αρνητικό κλίμα, ήταν αναμενόμενο τα χρηματιστήρια της Γηραιάς Ηπείρου πραγματοποιήσουν κατακόρυφη πτώση. Τις μεγαλύτερες απώλειες καταγράφηκαν στη Μαδρίτη, όπως ο δείκτης IBEX υποχώρησε 6,64%. Όμως, βαριές ήταν και οι απώλειες των υπόλοιπων αγορών: Ενδεικτικά, το Παρίσι υποχώρησε 4,6%, το Βερολίνο 3,12%, το Λονδίνο 3,14%, η Λισσαβόνα 4,27%, η Αθήνα 3,48%. Σημαντική βουτιά έκαναν και οι δείκτες στη Νέα Υόρκη, με τον Dow Jones να χάνει το απόγευμα της Παρασκευής 2% και τον Nasdaq 2,75%, ενώ το πρωί προηγήθηκαν απώλειες και στα χρηματιστήρια της Ασίας, με το Τόκιο να υποχωρεί 1,5% και τη Σαγκάη 0,5%.

**************

Αναδημοσίευση απο την Ημερησία.

Φόρος στα καραγκιοζιλίκια!

Ασυγκράτητα γέλια στους «φοροφυγάδες» και οργή στα υποζύγια των φοροεπιδρομών προκαλούν τα καραγκιοζιλίκια της κυβέρνησης περί δήθεν πολέμου κατά της φοροδιαφυγής.

Προκειμένου να γίνει πιστευτό το παραμύθι, από όσους θέλουν να το πιστέψουν, η κυβέρνηση επιστρατεύει και την «αντιτρομοκρατική», τους «Ράμπο του Χρυσοχοΐδη», ενώ δίνει στη δημοσιότητα ...τα αρχικά των ονομάτων ορισμένων γιατρών του Κολωνακίου.

Το άγριο δούλεμα πάει σύννεφο. Αν αυτό φορολογούνταν η κυβέρνηση θα είχε λύσει το πρόβλημα...

Ομως, αρκετά με τον εμπαιγμό. Αν μέχρι πριν λίγο καιρό τέτοιες επικοινωνιακές καμπάνιες ήταν αδιάφορες, στις σημερινές συνθήκες συνιστούν βάναυση πρόκληση.

Η φοροαπαλλαγή του κεφαλαίου είναι νόμιμη. Μόνο από τη μείωση των φορολογικών συντελεστών από το 35% στο 25% τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια οι μεγάλες επιχειρήσεις έβαλαν στα ταμεία τους πάνω από 5 δισ. ευρώ!

Η κυβέρνηση, όπως και η προκάτοχός της, γνωρίζει με ονόματα και διευθύνσεις τις 6.000 επιχειρήσεις που οι οφειλές τους στο δημόσιο ξεπερνούν τα 31 δισ. ευρώ, αλλά ποτέ δεν εισέπραξε. Ο λόγος είναι απλός: Θέλουν να απαλλάξουν πλήρως το κεφάλαιο από φόρους και άλλα «κρατικά βάρη» (ασφαλιστικές εισφορές, κ.ο.κ.). Κυβέρνηση και ΝΔ έχουν δεσμευτεί να το κάνουν, αλλά το αναβάλλουν προσωρινά λόγω κρίσης... Με άλλα λόγια, η φοροδιαφυγή δεν αντιμετωπίζεται, ούτε πρόκειται, επειδή οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου δε θέλουν, ούτε μπορούν, να την αντιμετωπίσουν.
ΥΓ1) Ακόμα οι φοροφυγάδες γελάνε με τη φράση που ο Γ. Αλογοσκούφης συνόδευσε τον προηγούμενο πόλεμο κατά της φοροδιαφυγής, ότι δηλαδή «οι φοροφυγάδες θα χάσουν τον ύπνο τους»...

ΥΓ2) Τη λίστα των γιατρών που φοροδιαφεύγουν και η κυβέρνηση «συνέλαβε», την είδαμε, κ. υπουργέ Οικονομικών...
Τι θα λέγατε τώρα να μας δώσετε και μία λίστα των Ανώνυμων Εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο χώρο της Υγείας και φορο-απαλλάσσονται, μαζί με τις φοροαπαλλαγές;
Ε, για να κάνουμε μια μικρή σύγκριση, πόσα παίρνετε και πόσα χαρίζετε (Και σας κάνουμε τη χάρη να μην προσθέσουμε όσα δίνετε στις ΑΕ, απαξιώνοντας το Εθνικό Σύστημα Υγείας).
Αυτά για να μη δουλευόμαστε. Και να μη θεωρεί η κυβέρνηση ότι κοροϊδεύει τον κόσμο - που πληρώνει αδρά φόρους - με τέτοιες επικοινωνιακές «φούσκες».
Αλλωστε, είναι παλιά και πάγια τακτική, κάθε φορά που αυξάνεται η φορολογία του λαού δυσβάσταχτα, να εμφανίζεται η Εφορία να «τσιμπάει» κάποιους «επώνυμους».

*************

Αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη- διαβάστε όμως και εδώ :

Λίστες αποπροσανατολισμού και συγκάλυψης

Δεν είναι ώρα για παζάρια...

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ.

Με έκδηλη ανησυχία αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός την επίσκεψη στην Αθήνα του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Κανείς δεν προσδοκά απολύτως τίποτα θετικό από την επίσκεψη αυτή, η οποία πραγματοποιείται σε εξαιρετικά ακατάλληλη για την Ελλάδα συγκυρία, η οποία πολλαπλασιάζει εις βάρος της χώρας μας την ούτως ή άλλως συντριπτική γεωπολιτική υπεροχή της Τουρκίας. Επιπροσθέτως, είναι έκδηλος ο φόβος ότι ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος έχει περιέλθει σε δεινή θέση πολιτικής απομόνωσης εξαιτίας των απαράδεκτων μέτρων οικονομικής εξουθένωσης των Ελλήνων που υλοποιεί κατ' εντολήν του ΔΝΤ και της ΕΕ, ενδέχεται να προσπαθήσει να προχωρήσει σε εντυπωσιοθηρικές κινήσεις με την Τουρκία προκειμένου να πετύχει έναν αντιπερισπασμό απόσπασης της προσοχής της κοινής γνώμης από την ολέθρια οικονομική πολιτική.

Το πρόσθετο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Αθήνα αυτή την εποχή έγκειται στο ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι εξαιρετικά αποδυναμωμένη πολιτικά και ως εκ τούτου δεν είναι κατά κανέναν τρόπο σε θέση να διαπραγματευθεί σοβαρά με την Τουρκία, έχοντας τουλάχιστον κάποιες θεωρητικές ελπίδες επίτευξης ανεκτών συμβιβαστικών ρυθμίσεων σε επιμέρους θέματα. Θεμελιώδης προϋπόθεση για να μπορέσει μια κυβέρνηση να διαπραγματευθεί σοβαρά ζητήματα με μια εχθρική χώρα, όπως είναι στην περίπτωσή μας η Τουρκία, είναι να υφίσταται τουλάχιστον άρρηκτη ενότητα κυβέρνησης και λαού, ο οποίος να στηρίζει την κυβέρνησή του. Η προϋπόθεση αυτή δεν υφίσταται σήμερα. Αντιθέτως, η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού τάσσεται αυτή τη στιγμή εναντίον της κυβέρνησης εξαιτίας των πλέον αντεργατικών μέτρων στην ιστορία της χώρας μας, που προωθεί ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου. Ακόμη και σε επίπεδο πολιτικών δυνάμεων, κανένα κόμμα πλην του ΛΑΟΣ δεν συμπαραστέκεται στον πρωθυπουργό στα οικονομικά (συν την Ντόρα Μπακογιάννη), πράγμα που ελάχιστα βοηθά στη διεύρυνση της λαϊκής απήχησης της πολιτικής του Γ. Παπανδρέου.

Δεύτερη θεμελιώδης προϋπόθεση για μια διεθνή διαπραγμάτευση είναι το όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κύρος της χώρας στο διεθνές σκηνικό και η σφυρηλάτηση πάνω στη βάση αυτή ενός ισχυρού πλέγματος διεθνών συμμαχιών.

Και εδώ όμως η κατάσταση είναι τραγική. Μετά την υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς επικυριαρχίας του ΔΝΤ και της ΕΕ, η χώρα μας αντιμετωπίζεται δικαίως ως άθλιο προτεκτοράτο που προκαλεί την περιφρόνηση και τον οίκτο των δυνητικών συμμάχων μας στον ευρωπαϊκό χώρο και πρωτίστως της Γερμανίας και της Γαλλίας, οι οποίες για τους δικούς τους λόγους ίσως να ήθελαν να ασκήσουν κάποιες πιέσεις επί της Τουρκίας.

Υπό άλλες συνθήκες, η στάση της Ανγκελα Μέρκελ και του Νικολά Σαρκοζί απέναντι στην Αγκυρα ίσως να μπορούσε να αξιοποιηθεί για να ασκήσει μια θετική επίδραση στην αναζήτηση ελληνοτουρκικών διευθετήσεων δευτερεύουσας σημασίας, αλλά ακόμη και αυτό σήμερα είναι εκτός συζήτησης αφού το διεθνές κύρος της Ελλάδας έχει βυθιστεί στο ναδίρ.

Με τους κυβερνητικούς βουλευτές να κρύβονται και να μην τολμούν ούτε καν να εμφανιστούν σε εκδηλώσεις όπου συμμετέχει κόσμος εξαιτίας του φόβου ταπεινωτικής αποδοκιμασίας τους, αλλά και με το κύρος του πολιτικού κόσμου συνολικά να έχει υποστεί πρωτοφανή για τα μεταπολιτευτικά χρόνια απαξίωση, όπως έδειξε η στάση δεκάδων χιλιάδων διαδηλωτών έξω από τη Βουλή πριν από μία εβδομάδα, είναι εξόφθαλμο ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι σε πλήρη αδυναμία αυτή τη στιγμή να διαπραγματευθεί με τον Ερντογάν.

Προσδοκία του ελληνικού λαού κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι να... μη γίνει απολύτως τίποτα κατά την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού, ώστε αυτή να ολοκληρωθεί χωρίς απώλειες για την Ελλάδα.

Άγκυρα :
Εκμετάλλευση της ευκαιρίας!

Επικίνδυνη θεωρείται η επίσκεψη Ερντογάν από εκείνο το τμήμα του ελληνικού λαού που έχει ακόμη τη διάθεση να ασχολείται με τα κορυφαία θέματα της εξωτερικής πολιτικής παρά τον οικονομικό καταποντισμό της χώρας μας. Είναι απολύτως φυσιολογικό ο Τούρκος πρωθυπουργός να επιχειρήσει να αξιοποιήσει την πλήρη αποδυνάμωση της κυβέρνησης Παπανδρέου στον οικονομικό, πολιτικό και διεθνή τομέα προκειμένου να αποσπάσει υποχωρήσεις του Γ. Παπανδρέου σε θέματα που ενδιαφέρουν την Αγκυρα και προωθούν τις μονομερείς διεκδικήσεις της στο Αιγαίο. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι η πλειονότητα των Ελλήνων δεν έχει εμπιστοσύνη ότι ο Γ. Παπανδρέου έχει την ισχύ και τη θέληση να αποκρούσει τα τουρκικά σχέδια.

Ρουμπίνι: Η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει!

Σε συνέντευξη του στο Bloomberg, ο καθηγητής ισχυρίστηκε ότι χρειάζεται μια υποτίμηση του ευρώ για να αναταχθεί η ανταγωνιστικότητα σε χώρες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία. Σύμφωνα με τον γνωστό οικονομολόγο -ο οποίος στις 27 Ιανουαρίου είχε δηλώσει από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός ότι η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει- η υφιστάμενη κατάσταση στην ζώνη του ευρώ θα αναγκάση χώρες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ελλάδα και η Ιταλία να υποτιμήσουν πραγματικά το νόμισμα τους και ως εκ τούτου να εγκαταλείψουν την Ευρωζώνη.
«Το ευρώ θα μετατραπεί σε νόμισμα για λιγότερες χώρες, οι οποίες, όμως, θα έχουν ισχυρότερα οικονομικά και δημοσιονομικά θεμελιώδη δεδομένα», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Έξοδο από την Ευρωζώνη προβλέπει ο Ρουμπινί για τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου!

«Αδύνατη» χαρακτήρισε την επίτευξη του στόχου της Ελλάδας για μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος από το 13% στο 3%, ο Νουριέλ Ρουμπίνι σε συνέντευξη που έδωσε στην τηλεόραση του Bloomberg.
«Δεν αποκλείω το ενδεχόμενο, εντός των επόμενων ετών, μία ή περισσότερες από αυτές τις "δυσκίνητες" οικονομίες να αναγκαστούν να αποχωρήσουν από την ευρωζώνη», τόνισε ο οικονομολόγος.
Όσον αφορά στα μέτρα λιτότητας που δεσμεύτηκε να λάβει η Ελλάδα, στο πλαίσιο της συμφωνίας για λήψη οικονομικής βοήθειας από ΕΕ και ΔΝΤ εκτίμησε πως η κυβέρνηση δεν θα καταφέρει να αυξήσει τους φόρους και να μειώσει τις δαπάνες της.
«Καθώς αυξάνονται οι φόροι και μειώνονται οι δαπάνες βραχυπρόθεσμα, η ανάπτυξη θα μειώνεται ακόμα περισσότερο. Το ΔΝΤ αναμένει άλλα 2-3 χρόνια ύφεσης στην Ελλάδα. Πόση άλλη λιτότητα και ύφεση μπορεί να αντέξει μια χώρα;», διερωτήθηκε ο Ν. Ρουμπίνι.

Παρθένα βουνά - άγρια ζωή!

Διαδώστε-συνδράμετε και υποστηρίξτε την

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΔΡΑΣΗΣ
ενάντια
ΣΤΑ ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ ΚΑΙ ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ
για την
ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΣΑΡΑΝΤΑΙΝΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΩΝ"!

Θηράματα και αγέλες...

Tου Παντελή Μπουκάλα.

Ο υπουργός Οικονομίας της Σουηδίας, στην προχθεσινή «ναυαγοσωστική» σύνοδο του EcoFin, τους αποκάλεσε «αγέλη λύκων». Η επικεφαλής του κόμματος της Αριστεράς στη Γερμανία, μιλώντας προ ημερών στο Κοινοβούλιο της χώρας της, τους χαρακτήρισε «Ταλιμπάν με ριγέ κοστούμια». Λογικότατοι και δικαιότατοι ακούγονται οι χαρακτηρισμοί αυτοί, κι άλλοι βαρύτεροι, δεν μας βοηθούν ωστόσο να καταλάβουμε ποιοι στα κομμάτια είναι οι διαβόητοι κερδοσκόποι, οι αγριεμένοι σπεκουλαδόροι που καγχάζουν ενόσω χώρες και άνθρωποι κατακρημνίζονται εξαιτίας της δικής τους άπληστης δράσης. Βλέπουμε λοιπόν ότι ακόμα και αυτοί που λόγω του αξιώματός τους γνωρίζουν ή οφείλουν να γνωρίζουν κάτι περισσότερο, αφού συνδιοικούν χώρες ή ηγούνται κομμάτων, προσφεύγουν στις μετωνυμίες και τις μεταφορές, και εντέλει στην ηθικολογία, για να προσδιορίσουν τους λυμεώνες της παγκόσμιας οικονομίας, και της ελληνικής. Αλλά έτσι, πόσο σαφή εικόνα των πραγμάτων μπορούν να σχηματίσουν όσοι δεν τα πάνε και τόσο καλά με τους όρους της οικονομολογίας; Πώς να χωνέψουν την ανοικονόμητη τροφή των αριθμών, των ποσοστών και των συνωμοσιολογιών άνευ ονοματεπωνύμου οι απλοί λεγόμενοι άνθρωποι, όσοι τέλος πάντων κάτι διαισθάνονται, κάτι πικρό βιώνουν, αλλά σίγουρα δεν γνωρίζουν επακριβώς πώς δουλεύει το χρηματοπιστωτικό σύστημα;
Πώς να χωρέσει στο μυαλό τους ότι κάποιοι πολυσπουδαγμένοι στοιχηματίζουν τεράστια ποσά στη χρεοκοπία της μιας ή της άλλης χώρας (ένα κομμάτι του ποσού που ποντάρεται μπορεί να προέρχεται από ευγενείς υπηκόους του ίδιου του βαλλόμενου κράτους), με την ίδια αμεριμνησία που άλλοι στοιχηματίζουν για ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι τρίτης κατηγορίας, και ύστερα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους (και περνάνε πολλά, τα πάντα) για να χρεοκοπήσει η στοχοποιημένη χώρα και να βγουν αυτοί θηριωδώς κερδισμένοι; Πώς να κατανοήσει δηλαδή και πώς να αποδεχτεί ότι χώρες ολόκληρες, αλλά ακόμα και θεωρητικώς ισχυρές ενώσεις χωρών όπως η Ευρωπαϊκή, είναι εντέλει αθύρματα, παντελώς αδύναμοι κρίκοι, οι δε άνθρωποί τους αποτελούν ανυπεράσπιστη λεία στις ορέξεις της κάθε αγέλης, είτε κοστουμαρισμένοι λύκοι την απαρτίζουν είτε γραβατοφορούσες ύαινες; Αλλά οι πνιγηρές απορίες δεν σταματούν εδώ. Οτι υπάρχουν «αγέλες» (ανθρώπων) δεν το μαθαίνουν τώρα οι ιθύνοντες της Ε. Ε. και κάθε χώρας-μέλους ξεχωριστά. Δουλειά τους ήταν να γνωρίζουν. Κανείς δεν απαίτησε να γίνουν προφήτες, αλλά να διαβάζουν απλώς και ν’ ακούνε όσα ήδη γράφονταν και λέγονταν. Να τα διαβάζουν, να τα ερμηνεύουν και να ετοιμάζουν εγκαίρως την απαραίτητη ασπίδα για τους πολίτες που τους έχουν αναθέσει αυτήν ακριβώς την ευθύνη. Ούτε επαρκείς αναγνώστες της πραγματικότητας αποδείχθηκαν ωστόσο οι Ευρωπαίοι ηγέτες ούτε ικανοί ερμηνευτές. Τώρα επιτίθενται εναντίον των τζογαδόρων και των οίκων αξιολόγησης. Οι δίποδοι λύκοι όμως της τραπεζικής ολιγαρχίας την έχουν ήδη κάνει τη δική τους δουλειά. Και καγχάζουν.

Εκκωφαντική υποκρισία!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Τις αυτοσχέδιες κροτίδες που σκαρώναμε πιτσιρικάδες τις λέγαμε σκάστρες. Ανώδυνο παιχνιδάκι, που έκανε λίγο θόρυβο για να μας προσέξουν οι μεγαλύτεροι.
Κάτι παρόμοιο συνέβη χθες στο Προεδρικό με την (κολοβή) σύναξη των αρχηγών: χιλιοειπωμένα πράγματα περί διαφάνειας, βαρετές δηλώσεις και ηχηρές δεσμεύσεις για «τιμωρία των ενόχων». Ενα επικοινωνιακό σόου με στόχο τον κατευνασμό της εξαγριωμένης κοινωνίας!

*** Η πρωτοβουλία του κ. Παπακωνσταντίνου να παρακάμψει τη Βουλή δεν ήταν απλώς «ασυνήθιστη», ούτε «ατόπημα». Ηταν πραξικόπημα. Μια μέρα μετά την ψήφιση του επίμαχου νομοσχεδίου, ο υπουργός Οικονομικών κατέθεσε προσθήκη, και μάλιστα σε άσχετο νομοσχέδιο, με την οποία εφεξής θα μπορεί να υπογράφει συμβάσεις, συμφωνίες και μνημόνια που δεσμεύουν το ελληνικό κράτος, χωρίς να τα στέλνει για κύρωση στη Βουλή. Φυσικά (!), το πραξικόπημα δεν έγινε πρώτο θέμα, ούτε άναψε φωτιές στα δελτία. Υπερίσχυσαν τα παπαγαλάκια που διεκπεραίωσαν ευπειθώς την κυβερνητική προπαγάνδα...

*** Τους απεργούς, τους διαδηλωτές και τους εξεγερμένους κάποτε τους έλεγαν αλήτες. Σήμερα, κάποιοι τους αποκαλούν «δυνάμει τρομοκράτες», που απειλούν την τάξη και την ασφάλεια. Ταυτόχρονα -και με περισσή κουτοπονηριά- εγκαλούν κόμματα, οργανώσεις και συνδικαλιστές για ηθική αυτουργία. Προς απάντησίν τους, μια δήλωση του Γάλλου οικονομολόγου Ζαν-Πωλ Φιτουσί, στη γαλλική «Φιγκαρό»: «Οι οικονομολόγοι ξέχασαν πως στην Ελλάδα υπάρχει δημοκρατία. Δεν μπορείς να επιβάλλεις τέτοιο ηλεκτροσόκ στον πληθυσμό. Κυρίως σε κατάσταση ύφεσης και μηδενικής ανάπτυξης»

*** «Αληθεύει ότι είπατε σε κάποιους βουλευτές της Ν.Δ. να μην ψηφίσουν και αυτοί "ναι";», ρώτησε την Ντόρα Μπακογιάννη ο Χατζηνικολάου («Real FM»). «Βεβαίως» απάντησε εκείνη, λέγοντας ότι το έκανε για να μην υπάρξουν τριγμοί στη Ν.Δ. Οταν ο δημοσιογράφος παρατήρησε ότι αυτό είναι αντιφατικό (η δική της ψήφος «υπέρ πατρίδος», των βουλευτών... υπέρ κόμματος), ακολούθησε βαθιά σιωπή ή μάλλον εκκωφαντική. Οσο και η υποκρισία.

Να σπάσει ο φαύλος κύκλος!

Θα ψάξουν, λέει, τους πρώην υπουργούς που μπλέχτηκαν σε δουλειές με εταιρείες, για να βρουν τις μίζες που έφυγαν από το κρατικό ταμείο και χρεοκόπησε η χώρα.
Μάλιστα. Αυτούς που νομοθέτησαν τους «ενοικιαζόμενους» εργάτες και γέμισαν το ταμείο του καπιταλιστή, θα τους ψάξουν; Αυτούς που νομοθέτησαν την ανασφάλιστη εργασία, θα τους ψάξουν; Αυτούς που ιδιωτικοποίησαν το φως και το τηλέφωνο, που δίνουν τώρα και το νερό στις πολυεθνικές, θα τους ψάξουν; Αυτούς που παίξαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων στο χρηματιστήριο, θα τους ψάξουν; Και το κυριότερο: Θα δικάζουν αυτούς που πλουτίζουν, γιατί τους ενισχύουν πολύμορφα τα αστικά πολιτικά κόμματα, με μίζες ή χωρίς μίζες, τους μεγαλοεπιχειρηματίες;
Μία νέα μεγάλη επιχείρηση πολιτικής απάτης είναι σε εξέλιξη. Για να πειστούν τα εκατομμύρια των θυμάτων πως από ένα «λάδωμα», μια κομπίνα κάπου στη διαχείριση, έφτασε η «χώρα» στο χείλος της πτώχευσης και, τι να κάνουμε, «όλοι θα πληρώσουμε».
Η ιδεολογική πίεση θα αυξάνει. Μέχρι τώρα το μπαράζ ήταν «δουλεύουμε λίγο, καταναλώνουμε πολύ». Τώρα περνά στο «φταίνε οι απεργίες που δεν αφήνουν τη χώρα να σωθεί». Κι επειδή αυτά δεν πιάνουν πια, η επίθεση θα οξύνεται. Ηδη, προσπαθούν να κουλαντρίσουν τη λαϊκή οργή με συζητήσεις για την αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού. Για να αλλάξει τι; Για να έρθουν, λέει, πιο ικανοί, που δε θα υπολογίζουν το πολιτικό κόστος και θα εφαρμόσουν τα αναγκαία μέτρα. Ποια είναι αυτά; Μια πρόγευση πήραμε: Ασφαλιστικό, εργασιακές σχέσεις, Φορολογικό. Ο,τι κάνει ακόμα πιο φτηνή την εργατική δύναμη. Γιατί;
Γιατί αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα που κρύβουν κάτω απ' το χαλί με κουβέντες για τη διαχείριση. Το 'γραψε χτες στο κύριο άρθρο του ο «Ριζοσπάστης»: Είναι η οργάνωση της οικονομίας με βάση τη μεγιστοποίηση του καπιταλιστικού κέρδους το πρόβλημα.
Οσο η οικονομία εξαρτάται από τις επιλογές κάθε ιδιοκτήτη μέσων παραγωγής, οι ανάγκες και οι συνθήκες ζωής του λαού θα κονιορτοποιούνται στη μηχανή της «ανταγωνιστικότητας», στο κυνήγι του κέρδους. Τα συσσωρευόμενα κέρδη θα αναζητούν δρόμο για αύξηση του κεφαλαίου, «σκοντάφτοντας» στο γεγονός ότι, ενώ από τη μια παράγεται ολοένα περισσότερος πλούτος, αυτόν τον καρπώνονται οι επιχειρηματίες για να ξαναεπενδύσουν με στόχο μεγαλύτερα κέρδη.
Αλλά η αναρχία στην παραγωγή οδηγεί στην υπερπαραγωγή και τους εμποδίζει να πουλήσουν εμπορεύματα, αλλά και να επενδύσουν, αφού δεν μπορούν να πουλήσουν. Αυτή είναι η κρίση. Που οδηγεί σε ολοένα και πιο βάρβαρη επίθεση στο λαό, οδηγώντας σε σχετική και απόλυτη εξαθλίωσή του.
Για να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος, πρέπει η καπιταλιστική ιδιοκτησία να γίνει κοινωνική. Και αυτό μπορεί να το επιβάλει η εργατική τάξη με τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα, κατακτώντας τη λαϊκή εξουσία. Και με κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, με εργατικό έλεγχο, να χαράξει επιτέλους το δρόμο της ανάπτυξης σε όφελος του λαού.
Αυτήν τη συνείδηση προσπαθούν να αποτρέψουν οι αναζητήσεις μιας καλύτερης διαχείρισης. Αυτήν τη συνείδηση οφείλουμε να καλλιεργούμε, προετοιμάζοντας τους αγώνες έτσι που ο κάθε εργάτης να βγαίνει στο δρόμο οργανωμένος - εξοπλισμένος μ' ένα πλαίσιο διεκδίκησης που δεν αντέχει το σημερινό σύστημα και προοπτική την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, για το σοσιαλισμό.

Θανάσης Λεκατής.

Αναδημοσίευση από εδώ: Να σπάσει ο φαύλος κύκλος‎

111 Χρόνια πριν τον "Καλλικράτη"!

ΕΜΠΡΟΣ: 10/6/1899

Ο Δήμος Ευρυτάνων και η συμβολή του στους Βαλκανικούς Πολέμους.

ΣΚΡΙΠ: 27/8/1913

Της Υπάτης το Κάστρο.

Σκίουρος.

Βαβαρία-Neuschwanstein Castle.

John Lennon & Chuck Berry - Johnny B. Goode!