Βόμβα Προβόπουλου: Ήταν ενήμεροι όλοι οι πολιτικοί για το έλλειμμα του 2009!

Προβόπουλος: "Είχα ενημερώσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ πως λεφτά δεν υπάρχουν!"

"Καταπέλτης" για τους Γ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου ήταν η κατάθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γιώργου Προβόπουλου, ενώπιον των μελών της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής που διερευνούν την υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ και το “μαγείρεμα” του ελλείμματος του 2009! Ο κ. Προβόπουλος ξεκαθάρισε ότι είχε ενημερώσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ από τις 8 Σεπτεμβρίου 2009 για την πραγματική κατάσταση της Οικονομίας! Ενήμεροι ήταν εξάλλου και ο Κώστας Καραμανλής και όλα τα ηγετικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

Ο κ. Προβόπουλος, στην επίσημη κατάθεσή του στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για σκάνδαλο της ΕΛΣΤΑΤ, επέμεινε πως ο πολιτικός κόσμος ήταν επαρκέστατα ενημερωμένος πολύ καιρό πριν τις εκλογές του 2009, για τους κινδύνους που απειλούν την ελληνική οικονομία και για το ενδεχόμενο εκτροχιασμού του ελλείμματος σε διψήφιο αριθμό, ενώ είχε ενημερώσει προσωπικά και τους αρχηγούς των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων.

Στην κατάθεσή του ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας τονίζει χαρακτηριστικά: "Είχα ενημερώσει τον Πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή. Θα σας δώσω διάφορες ημερομηνίες, οι οποίες είναι διαφορετικές, για τις συναντήσεις. Άρα, σε διαφορετικές ημερομηνίες, διαφορετικά στατιστικά στοιχεία τους έλεγα. Στις 9 Ιανουαρίου του 2009, στις 2 Σεπτεμβρίου 2009 η οποία είναι ίσως η πιο κρίσιμη ημερομηνία. Στις 8 Σεπτεμβρίου του 2009 ενημέρωσα λεπτομερώς τον τότε Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και μετέπειτα Πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου, παρουσία της κ. Λούκας Κατσέλη και του κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου, ότι το έλλειμμα θα κινηθεί το 2009 προς διψήφιο ποσοστό, πιθανότερα υψηλότερο και του 10%. Την ίδια ενημέρωση έκανα στον κ. Παπανδρέου, πάλι με την ίδια σύνθεση, με τα στοιχεία βέβαια τα νεώτερα, γιατί είχε προστεθεί ένας μήνας."

Μάλιστα, ο κ. Προβόπουλος επισήμανε ότι τον Οκτώβριο του 2009, όταν δηλαδή ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας το ΠΑΣΟΚ «υπήρχαν περιθώρια αναστροφής της ελληνικής οικονομίας αρκεί να λαμβάνονταν σοβαρά δημοσιονομικά μέτρα».

Και πρόσθεσε με νόημα «αν λαμβάνονταν τότε σκληρά μέτρα η κρίση των ελλειμμάτων δεν θα γινόταν κρίση δανεισμού» και ολοκλήρωσε την σκληρή του κριτική αναφέροντας «δεν έφτανε εμείς να πούμε μια κορώνα, μια δήλωση έτσι ή αλλιώς  και να τους πείσουμε. Μόνο με δουλειά, με πράξεις δηλαδή πείθονται και όχι λόγια. Τα έργα τα συγκεκριμένα άργησαν. Τα λόγια δεν έφτασαν».

Ειδικότερα ερωτώμενος για το εάν θα μπορούσε να αποφευχθεί η κρίση δανεισμού μετά το 2009, ο κ. Προβόπουλος παραδέχθηκε ότι «ήταν δύσκολο αλλά όχι αναπόφευκτο».

Επιπροσθέτως, ο κ. Προβόπουλος είπε ότι θα έπρεπε να ακολουθηθεί πρόγραμμα «το οποίο να μην περιορίζεται στα δημοσιονομικά. Έπρεπε να αγγίξει τα θέματα της ανταγωνιστικότητας που είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα». 

Υπενθυμίζεται ότι τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ όχι μονό δεν ελήφθησαν δημοσιονομικά μέτρα –τα οποία θα κάλμαραν τις αγορές– αλλά εξαγγέλθηκαν παροχές. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις συνεχείς αναθεωρήσεις του ελλείμματος προς τα πάνω είχε ως συνέπεια η χώρα να μπει στο μικροσκόπιο των αγορών.

Το γεγονός αυτό άλλωστε επιβεβαίωσε και ο κ. Προβόπουλος ο οποίος ερωτώμενος σχετικά χαρακτήρισε τουλάχιστον «ατυχή» την δήλωση περί ...Τιτανικού του κ. Παπακωνσταντίνου συμπλήρωσε όμως ότι οι αγορές μας παρακολουθούσαν και ατυχείς δηλώσεις όπως αυτή δεν επηρέασαν τόσο πολύ τις αγορές.

Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι «επειδή γνωρίζω ότι αγορές και επενδυτές είναι προσεκτικοί και βλέπουν δίκην ακτινογραφίας την οικονομική κατάσταση μιας χώρας δεν νομίζω ότι περιμένουν μια δήλωση, έστω και ατυχή, ενός Υπουργού περί τιτανικού για να κρίνουν αν η χωρά είναι σε κατάσταση αρνητική. Ξέρουν πολύ καλά ποια είναι η χώρα γιατί αυτή είναι η δουλειά τους.  Κάνουν σοβαρή δουλειά και δεν παίζουν με αυτόν τον τρόπο.  Ανεξάρτητα αν η δήλωση είναι ατυχής, και θα ήθελα να αποφύγω την κρίση, απαντώντας στην ουσία δεν νομίζω ότι καθοδηγεί θετικά ή αρνητικά τους επενδυτές οι οποίοι γνωρίζουν καλά ποια είναι η κατάσταση».

Πάντως, ο κ. Προβόπουλος άφησε αιχμές και για τους τελευταίους μήνες διακυβέρνησης της ΝΔ εξηγώντας ότι «ο εκτροχιασμός του ελλείμματος ξεκίνησε από τους πρώτους μήνες του 2009. Αν είχαν ληφθεί από τότε μέτρα η κατάσταση θα είχε ελεγχθεί εγκαίρως».

Bloomberg: Το PSI έσωσε τις τράπεζες και όχι την Ελλάδα!

Πολιτική σχεδιασμένη για να επιβιώσουν "τράπεζες-ζόμπι", που διαφορετικά θα είχαν τεράστιες ζημιές σε περίπτωση ελληνικής χρεοκοπίας, ακολουθεί η ΕΕ, υποστηρίζει ο Peter Tchir, ιδρυτής του αμερικανικού hedge fund, "TF Market Advisors", στο κεντρικό θέμα του πρακτορείου Bllomberg.

«Η ανταλλαγή ομολόγων δεν επιτυγχάνει βιωσιμότητα του χρέους για την Ελλάδα», αναφέρει ο Nicola Mai της JPMorgan Chase, αφού σύμφωνα με το άρθρο η Ελλάδα θα μείνει με χρέος 161% του ΑΕΠ στα τέλη του έτους, δηλαδή 4 ποσοστιαίας μονάδες λιγότερο από το τρέχον επίπεδο, σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν.

Το Bloomberg επισημαίνει παράλληλα, ότι με τη συγκεκριμένη συμφωνία, ουσιαστικά δεν μειώνεται το ελληνικό χρέος, απλά πλέον δανειστής της Ελλάδας δεν θα είναι οι τράπεζες αλλά το Κράτη.

«Ο νέος δανεισμός – ουσιαστικά πρόκειται για αντικατάσταση του ιδιωτικού χρέους με δημόσιο- αντιστοιχεί σε 78 δισ. ευρώ, που σημαίνει ότι η πραγματική βοήθεια από την ανταλλαγή των ομολόγων διαμορφώνεται στα 59 δισ. ευρώ. Η Ελλάδα όμως, θα πρέπει παράλληλα να τραβήξει κεφάλαια από το δεύτερο πακέτο στήριξης των 130 δισ. ευρώ για να αποπληρώσει άλλο χρέος προς ιδιώτες και να χρηματοδοτήσει το έλλειμμά της».

«Όταν θα έχει εκταμιευθεί όλη η βοήθεια από την ΕΕ και το ΔΝΤ προς την Ελλάδα, 66%-75% του χρέους της χώρας θα το έχει αναλάβει το δημόσιο. Το 2010, πριν από το πρώτο πακέτο στήριξης, η Ελλάδα είχε χρέος 310 δισ. ευρώ, που εξ ολοκλήρου ανήκε σε ιδιώτες» υπογραμμίζει το Bloomberg.

Το Bloomberg επισημαίνει ότι η ίδια ιστορία εξελίσσεται τώρα με την Πορτογαλία και την Ιρλανδία. Η Commerzbank μείωσε την έκθεσή της σε ομόλογα Ελλάδας, Ιρλανδίας και Πορτογαλίας κατά 70% στα 1,6 δισ. ευρώ και η BNP Paribas κατά 61% στα 2,6 δισ. ευρώ μόνο το 2011.

«Είναι μία φρικτή συμφωνία για τον Ευρωπαίο φορολογούμενο» δηλώνει στο πρακτορείο και ο Raoul Ruparel, επικεφαλής ανάλυσης του Open Europe, του βρετανικού ερευνητικού ομίλου και συμπληρώνει: «Όσο περισσότερο περιμένουμε για τέτοιου τύπου αναδιαρθρώσεις, τόσο το χειρότερο για το Δημόσιο. Μεταβιβάζεται ο κίνδυνος από τις τράπεζες στους φορολογούμενους».

Το δημοσίευμα κάνει αναφορά και στην επιλογή της “αναβολής” της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους που αποτέλεσε δώρο για τις τράπεζες, αφού μετέφερε τελικά το κόστος και τον κίνδυνο στον Ευρωπαίο φορολογούμενο.

Παραθέτοντας στοιχεία από την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS) βάσει των οποίων, τον Μάιο του 2010, σημειώνει ότι κατά το πρώτο πακέτο στήριξης από την ΕΕ και το ΔΝΤ, οι ευρωπαϊκές τράπεζες είχαν ελληνικούς τίτλους ύψους 68 δισ. δολ. «Εάν η Ελλάδα κήρυσσε τότε χρεοκοπία τότε οι τράπεζες θα έχαναν περί τα 51 δισ. δολ.» αναφέρει το Bloomberg και συμπληρώνει: «Τους επόμενους 15 μήνες, οι τοποθετήσεις των ευρωπαϊκών τραπεζών σε ελληνικά ομόλογα μειώθηκαν περισσότερο από 50%, στα 31 δισ. δολ.».

«Έτσι, η ζημία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων από το PSI που συμφωνήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα μειώθηκε κατά τουλάχιστον 45%» επισημαίνει το πρακτορείο συμπληρώνοντας ότι «οι πιστωτές προστατεύονται έναντι μελλοντικών ζημιών με τα κίνητρα που δόθηκαν από την ΕΕ ώστε να ένθαρρυνθεί η συμμετοχή στο PSI».

Πηγή: εφημερίδα "Ημερησία".

Τι σημαίνει η Ελλάδα;

Λοιπόν, η Ελλάδα προχώρησε και επισήμως σε στάση πληρωμών προς τους ιδιώτες πιστωτές της. Ήταν μια «συντεταγμένη» χρεοκοπία, προϊόν διαπραγμάτευσης και όχι μιας απλής ανακοίνωσης, που νομίζω πως είναι καλό πράγμα. Ωστόσο η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Ακόμη και μετά από αυτή την ελάφρυνση του χρέους της, η Ελλάδα - όπως και άλλα ευρωπαϊκά κράτη που είναι υποχρεωμένα να επιβάλουν πρόσθετα μέτρα λιτότητας εν μέσω οικονομικής ύφεσης - μοιάζει καταδικασμένη να υποφέρει για πολλά χρόνια ακόμη.

Άρθρο του Paul Krugman, 

για την εφημερίδα "New York Times".

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Βήμα".

Είναι μια ιστορία που αξίζει να την αφηγηθεί κανείς. Την τελευταία διετία, το ελληνικό «στόρι» ερμηνεύτηκε, σύμφωνα με μια πρόσφατη οικονομική μελέτη, «σαν μια παραβολή πάνω στους κινδύνους που κρύβει η δημοσιονομική ασωτεία». Δεν πέρασε κυριολεκτικά ούτε μια μέρα που κάποιος πολιτικός ή επαΐων, με ύφος ανθρώπου που ξεστομίζει κάποια μεγάλη σοφία, να μην μας επισημάνει ότι πρέπει να περικόψουμε αμέσως τις κρατικές δαπάνες για να μην μετατραπούμε σε Ελλάδα.

Ένα πρόσφατο παράδειγμα ήταν η επιμονή του Μιτς Ντάνιελς, του Ρεπουμπλικάνου κυβερνήτη της Ιντιάνα, ότι «πολύ λίγο απέχουμε από την Ελλάδα, την Ισπανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν την οικονομική καταστροφή». Φαίνεται πως κανείς δεν ενημέρωσε τον κ.Ντάνιελς πως πριν την έλευση της κρίσης η Ισπανία εμφάνιζε χαμηλό δημόσιο χρέος και πλεόνασμα στον προϋπολογισμό της: για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα ευθύνονται οι υπερβολές στον ιδιωτικό τομέα, όχι στον δημόσιο.

Όμως αυτό που μας δείχνει στ΄ αλήθεια η ελληνική εμπειρία είναι πως, ενώ πράγματι το να συσσωρεύεις ελλείμματα την εποχή των παχιών αγελάδων μπορεί να σε βάλει σε μπελάδες - όπως πράγματι συνέβη στην περίπτωση της Ελλάδας, αλλά όχι και της Ισπανίας -, το να προσπαθείς να εξαφανίσεις τα ελλείμματα εν μέσω της κρίσης είναι η τέλεια συνταγή ύφεσης.

Στις μέρες μας, επίμονες υφέσεις σαν αποτέλεσμα των μέτρων λιτότητας είναι ορατές σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή περιφέρεια. Η Ελλάδα είναι η χειρότερη περίπτωση, με την ανεργία να ξεπερνά το 20% την ίδια στιγμή που οι δημόσιες υπηρεσίες της, περιλαμβανομένων των υπηρεσιών υγείας, καταρρέουν. Όμως η Ιρλανδία, που έκανε ακριβώς ό,τι της είπαν οι φανατικοί της λιτότητας, βρίσκεται επίσης σε άθλια κατάσταση, με ποσοστό ανεργίας μεγαλύτερο του 15% και διψήφια πραγματική μείωση στο ΑΕΠ της. Εξίσου ζοφερή είναι η εικόνα και για την Ισπανία και την Πορτογαλία.

Πέρα από το ότι η επιμονή στην λιτότητα προκαλεί τόσα δεινά, είναι πλέον σαφές πως είναι και δημοσιονομικά αναποτελεσματική, καθώς ο συνδυασμός μειωμένων δημοσίων εσόδων και επιδεινούμενων μακροπρόθεσμων προοπτικών συμβάλει στην πράξη στην περαιτέρω απώλεια εμπιστοσύνης στην αγορά, και δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την μελλοντική εξυπηρέτηση του χρέους. Είναι να αναρωτιέται κανείς πώς ακριβώς σκοπεύουν να αναπτυχθούν οικονομικά ώστε να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους κράτη που αρνούνται συστηματικά να προσφέρουν ένα σίγουρο μέλλον στους νέους ανθρώπους τους: η νεανική ανεργία στην Ιρλανδία, που στο παρελθόν ήταν μικρότερη από ότι στις ΗΠΑ, τώρα ξεπερνά το 30%, ενώ στην Ελλάδα αγγίζει το 50%.

Αυτό υποτίθεται πως δεν θα συνέβαινε ποτέ. Πριν δύο χρόνια, καθώς πολιτικοί ηγέτες και ειδικοί άρχισαν να ζητούν πιεστικά τη στροφή από τα προγράμματα οικονομικής τόνωσης στα μέτρα λιτότητας, όλοι τους υπόσχονταν πως ο οικονομικός πόνος θα οδηγούσε σε μεγάλα οφέλη. «Η αντίληψη ότι τα μέτρα λιτότητας μπορεί να οδηγήσουν σε οικονομική στασιμότητα είναι ανακριβής», δήλωνε τον Ιούνιο του 2010 ο τότε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ. Αντίθετα, όπως υποστήριξε, η δημοσιονομική πειθαρχία θα ενέπνεε περισσότερη εμπιστοσύνη στην αγορά, και αυτή με τη σειρά της θα οδηγούσε σε οικονομική ανάπτυξη.

Έκτοτε, ακόμη και η μικρότερη άνοδος στους δείκτες μιας καθημαγμένης λόγω λιτότητας οικονομίας πανηγυριζόταν σαν απόδειξη για την αποτελεσματικότητα των μέτρων. Η ιρλανδική συνταγή λιτότητας παρουσιάστηκε σαν μια επιτυχημένη πολιτική, και μάλιστα όχι μια, αλλά δύο φορές - πρώτα το καλοκαίρι του 2010, και μετά πέρσι το φθινόπωρο. Και τις δύο φορές, τα υποτιθέμενα «καλά νέα» εξατμίστηκαν γρήγορα.

Μπορείτε να αναρωτηθείτε ποιες εναλλακτικές λύσεις είχαν κράτη σαν την Ελλάδα και την Ιρλανδία, και η απάντηση είναι πως η μοναδική ωφέλιμη εναλλακτική που είχαν και έχουν είναι η έξοδος από τη ζώνη του ευρώ - ένα ακραίο βήμα που, ρεαλιστικά, δεν μπορούν να κάνουν οι ηγεσίες τους έως ότου όλες οι άλλες λύσεις αποτύχουν. Και η Ελλάδα, κατά την γνώμη μου, πλησιάζει ταχύτατα αυτό ακριβώς το σημείο καμπής. Η Γερμανία και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα μπορούσαν να αναλάβουν πρωτοβουλίες για να κάνουν αυτό το ακραίο βήμα λιγότερο απαραίτητο, αφενός περιορίζοντας τις απαιτήσεις τους για περισσότερη λιτότητα και αφετέρου κάνοντας περισσότερα για να τονώσουν συνολικά την ευρωπαϊκή οικονομία.

Η Αμερική, ωστόσο, έχει μια εναλλακτική λύση. Διαθέτουμε δικό μας νόμισμα, και μπορούμε ακόμη να δανειζόμαστε μακροπρόθεσμα με ιστορικά χαμηλό επιτόκιο - άρα δεν χρειάζεται να μπούμε στην δίνη της λιτότητας και της οικονομικής συρρίκνωσης.

Είναι λοιπόν καιρός να σταματήσει η επίκληση της Ελλάδας σαν μια ηθοπλαστική ιστορία για τους κινδύνους των ελλειμμάτων: από καθαρά αμερικανική σκοπιά, η Ελλάδα μάλλον θα έπρεπε να μας χρησιμεύει σαν μια ηθοπλαστική ιστορία για τους κινδύνους που κρύβει κάθε προσπάθεια υπερβολικά εσπευσμένης μείωσης των ελλειμμάτων, ενώ η οικονομία παραμένει στάσιμη. Και ναι, παρά τα κάπως καλύτερα νέα του τελευταίου διαστήματος, η οικονομία μας παραμένει στάσιμη.

Αν θέλετε λοιπόν να μάθετε ποιος πραγματικά θέλει να μετατρέψει την Αμερική σε Ελλάδα, η απάντηση σίγουρα δεν αφορά όσους επιμένουν πως πρέπει να υπάρξει ένα νέο αναπτυξιακό πακέτο τόνωσης, αλλά αντίθετα όσους επιμένουν πως πρέπει να μιμηθούμε την λιτότητα ελληνικού τύπου, παρά το ότι δεν αντιμετωπίζουμε πιστοληπτικά προβλήματα ελληνικού τύπου, και άρα μας σπρώχνουν να βουτήξουμε από μόνοι μας σε μια ελληνικού τύπου ύφεση.

UBS: Η Ελλάδα δεν γλιτώνει την χρεοκοπία!

Δεύτερη αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας και πιθανή επιστροφή στη δραχμή προβλέπει σε έκθεσή της η UBS. Η νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι απίθανο να συμβεί το 2012, αλλά είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί μέσα στο 2013 ή το αργότερο πριν το τέλος του 2014. 

Μέχρι το 2013 και πριν το τέλος του 2014, η Ελλάδα θα χρειαστεί να προχωρήσει σε νέα αναδιάρθρωση του χρέους της, χρεοκοπώντας επί της ουσίας και δεύτερη φορά, επισημαίνει σε έκθεσή της η UBS.

Μάλιστα, οι αναλυτές της ελβετικής τράπεζας εκτιμούν ότι η Ελλάδα θα αναγκαστεί να αποχωρήσει από το ευρώ, μετά τη δεύτερη αναδιάρθρωση του χρέους της, ουσιαστικά μετά τη δεύτερη χρεοκοπία της. Στην έκθεση επισημαίνεται ότι πιθανόν η Ελλάδα να «εξαναγκαστεί» σε αποχώρηση από την Ευρωζώνη.

«Την ώρα που με "κούρεμα" 53,5% στα ελληνικά ομόλογα και ενώ η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους από το PSI υπολογίζεται σε 105 εκατ. ευρώ, το πραγματικό όφελος για την Ελλάδα δεν ξεπερνά τα 27 δισ. ευρώ, γεγονός που αφήνει τη χώρα εκτεθειμένη σε ένα μη βιώσιμο μονοπάτι», τονίζει μεταξύ άλλων η UBS.

Κατά τον οίκο, η Ελλάδα θα χρειαστεί νέο σημαντικό «κούρεμα» στο χρέος από κοινού με τη χρηματοδοτική στήριξη της ΕΕ.

Στα "όπλα" η Μάνη για τις ανεμογεννήτριες!

Με νέα… "Κερατέα" απειλούν οι Μανιάτες την κυβέρνηση:

«Όποιος βάλει ανεμογεννήτριες στη Μάνη θα τον παλουκώσουμε πάνω τους!»

Οι ανυπόταχτοι Μανιάτες δηλώνουν εξοργισμένοι με τον υπουργό "Καταστροφής του Περιβάλλοντος" Γιώργο Παπακωνσταντίνου και την πρόθεση του υπουργείου του, να τοποθετήσει ανεμογεννήτριες στην περιοχή τους, η οποία πέρα από την μοναδική της άγρια ομορφιά, έχει χαρακτηριστεί και περιοχή "Natura" και "Ζώνη Ειδικής Προστασίας".

«Όποιος τολμήσει να βάλει ανεμογεννήτριες στη Μάνη έχει κάνει λάθος. Θα τον παλουκώσουμε πάνω στις ανεμογεννήτριες» δηλώνουν οι ντόπιοι.

Με πρόσφατη απόφαση του ο απερίγραπτος κ. Παπακωνσταντίνου δίνει το "πράσινο φως" για την κατασκευή αιολικών πάρκων στα βουνά της Μάνης αλλά και άλλων προστατευμένων περιοχών, υπό την προϋπόθεση ότι οι ανεμογεννήτριες που θα τοποθετηθούν θα διαθέτουν... ειδικό ραντάρ (!!!) που θα τις σταματάει όταν πλησιάζει σμήνος πουλιών.

Το "Υπουργείο Καταστροφής του Περιβάλλοντος" παρέλαβε μέσα στο 2010 από γραφείο ειδικών, τη μελέτη αξιολόγησης των περιοχών Natura και Ειδικής Προστασίας. Το περιεχόμενο της αναφέρει ότι στην οροσειρά του νοτίου Ταϋγέτου εκεί όπου έχει προβλεφθεί από τις ενδιαφερόμενες εταιρίες ενέργειας να εγκατασταθούν έξι συνολικά αιολικά πάρκα, καταγράφηκαν από τους ορνιθολόγους περί τα 260 είδη πτηνών εκ των οποίων τα 70 μένουν μόνιμα στη περιοχή και αναπαράγονται σε αυτήν. Με πρωτοφανείς μεθοδεύσεις ο υπουργός "Καταστροφής του Περιβάλλοντος" κ.Παπακωνσταντίνου επιχειρεί να ξεπεράσει την απαγόρευση τοποθέτησης ανεμογεννητριών, καταστρατηγώντας κάθε έννοια Περιβαλλοντικής Προστασίας, θέλοντας να εξυπηρετήσει τα καταστρεπτικά σχέδια των Μεγαλοεργολάβων της Μαύρης Ανάπτυξης και της Πράσινης Απάτης! Ωστόσο οι αντιδράσεις από οικολόγους και ντόπιους είναι ήδη πάρα πολλές.

«Γνωστό σε όλους είναι το περιστατικό του γύπα που χτυπήθηκε από ανεμογεννήτρια στο οροπέδιο του Λέντα στη Κρήτη», αναφέρει ο εκπρόσωπος του Κέντρου Προστασίας Αγρίων Ζώων Πελοποννήσου και Κρήτης, κ. Πέτρος Καπερναράκος, «το οποίο αποδεικνύει ότι τα πουλιά δεν βλέπουν το κινητό μέρος της ανεμογεννήτριας αλλά μόνο το σταθερό, δηλαδή τον ιστό. Κατά συνέπεια στις μεταναστευτικές περιόδους όπου μεγάλες ομάδες μεταναστευτικών ειδών έρχονται στη συγκεκριμένη περιοχή για να ξεκουραστούν και να συνεχίσουν το ταξίδι τους, θα έχουμε πολλές συγκρούσεις πτηνών πάνω στις ανεμογεννήτριες καθώς η τοποθέτηση τους θα καλύψει το μεγαλύτερο μέρος της οροσειράς και δεν υπάρχει ελεύθερος χώρος γι’ αυτά». Σύμφωνα με την εφημερίδα "Πρώτο Θέμα", η οποία έχει και εκτενές ρεπορτάζ, οι κάτοικοι έχουν ήδη πάρει τα όπλα και απειλούν να μην πατήσει κανείς το πόδι του στη Μάνη. 

Μάλιστα ο πατήρ Απόστολος ο ιερέας του χωριού Δρύαλος που ζει μαζί με την οικογένεια στο βουνό, στα σημεία όπου έχει προβλεφθεί να τοποθετηθεί αριθμός ανεμογεννητριών δηλώνει: «Εμείς ανεβαίνουμε καθημερινά για να φροντίσουμε τα ζώα μας. Κάθε μέρα διαπιστώνουμε ότι το βουνό γκρεμίζεται από την διάβρωση του εδάφους. Αν ανοίξουν οκτώ μέτρα δρόμο που λένε για να περάσουν τα μηχανήματα τους θα καταστραφούν περισσότερα από 100 μέτρα της πλαγιάς πάνω στη προσπάθεια να γίνει η διάνοιξη. Δεν θα τους αφήσουμε να παίξουν με τις ζωές μας».

Ποιήματα για το ίδιο βουνό!

 Μοναδική θέα στα Βαρδούσια προς τα Μουσουνιτσιώτικα Λιβάδια, και στο βάθος του ορίζοντα  να προβάλει το μαγευτικό Βελούχι και τα περήφανα Άγραφα!

Ποιήματα για το ίδιο βουνό!

Του Νικηφόρου Βρεττάκου.

Ι.

Όχι ακόμη, δεν ήρθα να σε αποχαιρετήσω 

αδελφέ, που σε ανέβηκα

πρώτη φορά όταν ήμουν φως

σ' ένα μίσχο. Οι περσότεροι

στίχοι μου είναι κτίσματα

πάνω σου. Κι αν ο λόγος μου

γίνονταν Λόγος, θα μέναμε όρθιοι

τότε κ' οι δυό σαν πέτρες

παράλληλες. Όμως μέσα

στο ανάστατο δάσος του κόσμου

σήμερα ο Λόγος δύσκολα

ακούγεται. Αλλά τα παιδιά

το ξέρω πώς μέσ' από τα

βιβλία μου αύριο θα μαζεύουν

λουλούδια και πως θα μιλούν

για το θαύμα - ζωή, κοιτώντας

τον κόσμο μέσ' απ' τους στίχους μου.

ΙΙ.

Σε ανέβαινα, σε κατέβαινα, ουρανό

φορτωμένος για τις ανάγκες μου.

Οι λέξεις μου, κάλυκες, έπρεπε

να γιομίζουν με φως. Οι στίχοι μου

γλάστρες στου Θεού το παράθυρο.

ΙΙΙ.

Όταν ήρθα στον κόσμο κ' είδα

τον ήλιο, είπα: Θα πρέπει κάτι

ν' αφήσω πίσω μου φεύγοντας.

Και το βρήκα αρκετό. Ν' ανεβώ

στην κορφή σου, να πετάξω

στη γης ένα λουλούδι.

IV.

Είδα τον κεραυνό, το φιδίσιο του

τίναγμα. Ταλαντεύονταν λάμποντας

από κάτω ως απάνω την κορφή σου,

μετέωρος. Κ' η σκέψη μου έπαιξε

μες το κρανίο μου σαν αστραπή:

Πηδώντας στο πρώτο του, ν' ανεβώ

ένα - ένα, από κάτω ως απάνω

τα λοξά σκαλοπάτια του.

V.

Η ουράνια δαντέλα,

η σχεδόν κυματίζουσα,

των γραμμών σου, θαρρείς

όταν δύει ο ήλιος

και γιομίζει αγγέλους.

Προχωρούν, ανεβαίνουν

απ' τις δύο παρυφές

στη μεγάλη κορφή σου.

Συγκεντρώνονται πάνω της

σαν μιά χορωδία.

Όσο που τέλος,

κάποιος απ' όλους

απλώνει το χέρι

κι ανάβει τον έσπερο.

VI.

Εδώ πάνω είναι ο θάνατος άγνωστος

έλεγα κ' έγραφα κάποτε. Κ' ήταν

αλήθεια. Γινόταν συχνά.

Τα περάσματα έκλειναν.

Ο κρύος αέρας κ' οι σκιές

της νυχτός δεν έβρισκαν

δίοδο.

Συναντιόνταν

το έξω και το μέσα μου φως

κι απλωνόταν δίχως όρια γύρω μου.

VII,

Ήμουν δέκα χρονών όταν χάραξα

μ' ένα σουγιά σε μια πλάκα σου

τ' όνομά μου, μόλις βγαίνει να το

συλλαβίζει ο ήλιος. Ήταν τότε

που ακόμη είχα "εγώ" μα που

αργότερα το 'σβησα, καθώς

η βροχή απ' την πλάκα σου

τ' όνομά μου.

Τ' όνομά μου

η φωνή ενός αηδονιού

που βγαίνει απ' το δάσος

χωρίς τ' όνομά μου.

Μου αρκεί να γνωρίζω ότι

στάζει Θεό στις ψυχές

των παιδιών η λάμψη των λέξεων.

VIII.

Υποσχόμουν στο ένα που ήταν όλα.

Χαμογελούσα στο ένα που ήταν όλα.

Δεν ήσουν το ένα, καλό μου βουνό.

Σε έκαμα πρόσωπο, σε είδα λαό

και σε είδα πλανήτη. Κ' έκαμα

ένα όμορφο όνειρο: Να μεταβάλω

μ' αυτό το χαμόγελο πάνω σου

σε κρόσια ήλιου όλα τα σύννεφα,

σε φώσφορο ειρήνης μιά καταιγίδα.

IX.

Είχα ανάγκη να υπάρχεις. Να βρω

ν' ακουμπήσω κάπου τη λύπη μου.

Σε καιρούς όπου όλα, πρόσωπα,

αισθήματα, ιδέες, ήταν ρευστά,

χρειαζόμουν μιά πέτρα στερεή

ν' ακουμπώ το χαρτί μου.

Μην αποσύρεις την πέτρα σου,

Κύριε, και μείνουν τα χέρια μου

στο κενό. Έχω ακόμη να γράψω.

X.

Παλεύοντας διάσχισα ανέμους

πολλούς, που βρίσκαν το στήθος μου

ανοιχτό και με πάγωναν. Υδρορροές

κεραυνών το μέτωπό μου, φαγώθηκε,

έτσι που τώρα να στεκόμαστε

ο ένας μας αντίκρυ στον άλλο,

σαν δυό αδελφά γκρίζα

πετρώματα.

Η γαλήνη σου

όμως και η γαλήνη μου πάντοτε.

Καθισμένος στα πόδια σου,

γιομάτος πληγές, μακαρίζω

την ύπαρξη.

Η μοίρα

μου επέτρεψε απ' όλον τον μέγα

πλούτο που υμνώ, να έχω

κ' εγώ στο σύμπαν μιά πέτρα.

XI.

Πολύ το προσπάθησαν οι άσχημοι

τούτοι καιροί, αλλά τέλος

δεν μου ρήμαξαν την ψυχή

για να μείνει εδώ, να στέκεται

δίπλα σου, να σε ντύνει,

σε ώρες χαρμόσυνων ημερών,

αγγελμάτων.

Θα 'ναι το γιορτινό σου πουκάμισο.

XII.

Θέλω να υφάνω, ν' αποδώσω με λέξεις

το ρυθμό του νερού, που χτυπάει

στα χαλίκια κάτω απ' τις φτέρες σου.

Ν' ακούγεται όμοια κ' η ψυχή μου

κυλώντας, λέξη τη λέξη, μέσα

στους στίχους μου, να ρέει

συνεχώς, καθαρά, τρυφερά,

(από δω ουρανός κι από κει ουρανός)

μουσική δωματίου μέσα στο χρόνο.

XIII.

Με τις λέξεις σου μίλησα των τσοπάνηδων

που τις φύλαξα στο αίμα μου. Ήταν

γυμνές και τους φόρεσε ένδυμα

να ταιριάζουν στην ομιλία μου

με τον κόσμο - με τα ζώντα και μη,

που όλα μαζί σχηματίζουνε έναν

ποταμό ομορφιάς, που εδώ ακριβώς,

στους δυό μας ανάμεσα και γύρω από μας,

στο χώρο της γης, τέμνει την άβυσσο.

XIV.

Το ξέρω ότι ήσουν και πριν

γεννηθώ. Το ύψος σου

πάντως βγήκε από μέσα μου.

Σε τριτοκοσμικά επίπεδα η ελληνική οικονομία!

Το ελληνικό ΑΕΠ μικρότερο του Περού και του Βιετνάμ το 2012, και ίσως ακόμη και από του Μπαγκλαντές!

"Η ελληνική οικονομία συρρικνώνεται σε τριτοκοσμικό επίπεδο", όπως προκύπτει από έρευνα του Οικονομικού Ινστιτούτου Ifo για λογαριασμό της γερμανικής έκδοσης των Financial Times.

Σύμφωνα με τους  Financial Times Deutschland, το 2012 χώρες όπως το Περού και το Βιετνάμ θα ξεπεράσουν την Ελλάδα σε ΑΕΠ, ενώ δεν αποκλείεται περαιτέρω επιδείνωση το επόμενο διάστημα. Υπάρχει μάλιστα μεγάλη πιθανότητα ακόμη και το Μπαγκλαντές να ξεπεράσει σε ΑΕΠ την χώρα μας: "Εάν πραγματικά επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις και προκύψει μια δραματική ύφεση της τάξης του 8%, τότε το 2012, ακόμη και το Μπανγκλαντές και η Χιλή θα ξεπεράσουν την Ελλάδα σε ΑΕΠ", προειδοποιεί ο ερευνητής του Ifo Steffen Elstner. 

Η εφημερίδα αποδίδει την δραματική πτώση του πλούτου στην πολιτική της λιτότητας. "Η Ελλάδα βρίσκεται ακόμη σε ύφεση, ως αποτέλεσμα της ριζοσπαστικής λιτότητας που εφαρμόζει η ελληνική κυβέρνηση", σημειώνει με έμφαση. 

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι η Ελλάδα βρισκόταν το 2009 στην 35η θέση, ενώ το 2011 έπεσε στην 40ή θέση, κάτω πλέον και από την Ουκρανία και την Σιγκαπούρη. "Αυτή είναι ίσως η χειρότερη μεταπολεμική ύφεση σε μια δυτική χώρα," τονίζει στην εφημερίδα, ο Barry Eichengreen, καθηγητής στην έδρα της Οικονομικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ! 

Νέα μέτρα 11,5 δισ. ευρώ ζητεί η Κομισιόν μέχρι τον Ιούνιο!

Νέα μέτρα ύψους 5,5% του ΑΕΠ μέχρι τον Ιούνιο ζητά η Κομισιόν: αυστηρή λιτότητα, νέα χαράτσια και απολύσεις!

Απολύσεις στο δημόσιο, αυστηρή τήρηση του κανόνα 1/5 αλλά και νέο κύμα περικοπών κοινωνικών, ασφαλιστικών και άλλων δαπανών θα θεσπίσει η Ελλάδα έως το Μάιο με στόχο την εύρεση τουλάχιστον 11 δισ. ευρώ (5,5% του ΑΕΠ), μιλά έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters.

Σύμφωνα με την έκθεση που περιήλθε στην κατοχή του Reuters, τα νέα μέτρα είναι απαραίτητα για την αποδέσμευση του νέου πακέτου βοήθειας των 130 δις ευρώ από την ΕΕ και το ΔΝΤ με την Κομισιόν να εισηγείται εκταμίευση της πρώτης δόσης το συντομότερο δυνατό. Μάλιστα επισημαίνεται ότι το πρώτο κύμα περικοπών που υιοθέτησε η ελληνική κυβέρνηση στις αρχές του έτους, ύψους 1,5% του ΑΕΠ, θα επιτρέψει στην χώρα να επιτύχει μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος στο 1% φέτος. «Ωστόσο, οι προβλέψεις που υπάρχουν αυτή τη στιγμή αποκαλύπτουν μεγάλα δημοσιονομικά κενά για το 2013 και το 2014», παρατηρεί η Κομισιόν, εκτιμώντας ότι η υστέρηση για τη διετία αυτή αγγίζει το 5,5%. «Για αυτό το λόγο, η Ελλάδα θα πρέπει να ανακοινώσει και να υιοθετήσει σημαντικές, πρόσθετες περικοπές δαπανών τους επόμενους μήνες και συγκεκριμένα με την αναθεώρηση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος τον Μάρτιο του 2012.»

Σημειώνεται ότι η Ελλάδα έχει δεσμευτεί να επιτύχει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 1,8% του ΑΕΠ το 2013 και 4,5% το 2014. Σύμφωνα όμως με την Κομισιόν, οι πολιτικές που εφαρμόζονται δεν είναι επαρκείς για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι. «Η χώρα πρέπει να προσδιορίσει αυτά τα μέτρα (ισοδύναμα με το 5,5% του ΑΕΠ) έως τον Ιούνιο του 2012 και να τα υιοθετήσει το 2013 και 2014 για να επιτύχει τους στόχους», αναφέρει στην έκθεσή της.

Η ίδια έκθεση προβλέπει μείωση των αποδοχών των εργαζόμενων κατά 13% φέτος, εκτόξευση της ανεργίας στο 17,9% από 15,9% ένα χρόνο πριν και ύφεση 4,7%. "Η ανάκαμψη που αναμενόταν το επόμενο έτος, θα καθυστερήσει περαιτέρω με πάγωμα -στην καλύτερη περίπτωση- της δραστηριότητας το 2013. Ο θετικός ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης του πραγματικού ΑΕΠ δεν αναμένεται να επιστρέψει νωρίτερα από το 2014", επισημαίνεται στην έκθεση.
Η κυβέρνηση, σύμφωνα με την Κομισιόν, δεσμεύεται να περιορίσει το πρωτογενές έλλειμμα στο 1% του ΑΕΠ το 2012, εκτίμηση που λαμβάνει υπόψιν την επιδείνωση των μακροοικονομικών προοπτικών. Παράλληλα, δεσμεύεται να δημιουργήσει πρωτογενή πλεονάσματα 1,8% και 4,5% του ΑΕΠ το 2013 και το 2014 αντίστοιχα. Για να το πετύχει αυτό πρέπει να πάρει πρόσθετα μέτρα της τάξης του 5,5% του ΑΕΠ (11,5 δισ. ευρώ) για τη διετία 2013-2014. 

Τα 3,2 δισ. ευρώ αναμένεται να προέλθουν από το «ψαλίδι» στη μισθολογική δαπάνη του Δημοσίου, με έμφαση στις περικοπές των ειδικών μισθολογίων, το κλείσιμο και τις συγχωνεύσεις φορέων, καθώς και τις αποχωρήσεις περίπου 15.000 υπαλλήλων έως το τέλος του 2012. Τα 6,3 δισ. ευρώ θα αφορούν μέτρα μείωση των κοινωνικών δαπανών και της φαρμακευτικής δαπάνης. Ανοικτό είναι το ενδεχόμενο για νέες μειώσεις στις συντάξεις. Επίσης, ποσό 2,1 δισ. ευρώ περίπου θα προέλθει από τις περικοπές κοινωνικών επιδομάτων.

Σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν τα μέτρα αυτά που θα προέλθουν «από σημαντικές πρόσθετες περικοπές δαπανών και διαρθρωτικές αλλαγές», θα πρέπει να ανακοινωθούν από την Ελλάδα στο πλαίσιο της επικαιροποίησης του μεσοπρόθεσμου προγράμματος το Μάιο του 2012. Θα περιλαμβάνουν την "ανασκόπηση" των δημοσίων δαπανών, περικοπές στις κοινωνικές μεταβιβάσεις (συντάξεις, επιδόματα, δαπάνες υγείας) αλλά και στην άμυνα, καθώς και την αναδιάρθρωση της κεντρικής και περιφερειακής διοίκησης.Στην έκθεση γίνεται ρητή αναφορά στη μείωση της απασχόλησης στο δημόσιο μέσω απολύσεων και πιστής διατήρησης του κανόνα 1 πρόσληψη για κάθε 5 αποχωρήσεις.
Οι συντάκτες της έκθεσης σημειώνουν ότι «οι μεταρρυθμίσεις της δημόσιας διοίκησης βρίσκονται σε εξέλιξη», αν και σε «πολλές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί χρόνος προτού εμφανισθούν απτά αποτελέσματα». Παραδέχονται ότι «ύστερα από τη δημοσίευση της Εκθεσης του ΟΟΣΑ -Λειτουργική Αποτίμηση της Δημόσιας Διοίκησης στην Ελλάδα- ξεκίνησε μία νέα περίοδος μεταρρυθμίσεων με την εγκόλπωση των μεταρρυθμίσεων του Οργανισμού σε νόμο (ο οποίος βρίσκεται υπό προετοιμασία) και τη δημιουργία ενός συγκεκριμένου οδικού χάρτη με τη βοήθεια και της εξωτερικής τεχνικής βοήθειας». Και στο πλαίσιο αυτό, σημειώνουν, «δεκαπέντε υπουργεία πρόκειται να αναδιοργανωθούν πλήρως έως το καλοκαίρι με πρώτο το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Ανάλογη δουλειά προετοιμάζεται επίσης σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο».

Ομως οι διαπιστώσεις της Ευρωπαίκής Επιτροπής είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές για το επίπεδο περιορισμού του μεγέθους του κράτους. Ετσι, και την στιγμή που χιλιάδες Ελληνες πολίτες έχουν φθάσει στα όρια της φοροδοτικής ικανότητάς τους, σχετικό απόσπασμα αναφέρεται:
«Η μείωση στην απασχόληση του δημοσίου τομέα είναι βραδύτερη της προγραμματισθείσης αφού οι περισσότερες των αναμενομένων αποχωρήσεις εξανεμίστηκαν από τις επίσης μεγαλύτερες των προσδοκώμενων εισροές. Η τάση αυτή δείχνει να σχετίζεται με την έλλειψη αποτελεσματικού κεντρικού συντονισμού των αποφάσεων του δημοσίου και με την ασθενική εφαρμογή των συμπεφωνημένων μέτρων που είχαν στόχο στη μείωση της απασχόλησης στο κράτος. Ειδικότερα, το 2011 οι νέες προσλήψεις ξεπέρασαν το ανώτατο επιτρεπτό όριο της αναλογίας 1 προς 10 (σύμφωνα με το οποίο μόνον ένας για κάθε δέκα εργαζομένους που αποχωρούν από το Δημόσιο επιτρέπεται να αντικατασταθεί από νεοπροσλαμβανόμενο). Επιπλέον, μικρός μόνον αριθμός πλεονάζοντος προσωπικού μεταφέρθηκε στο σχήμα της εφεδρείας. Η απώλεια αυτή ίσως έχει ισοσταθμιστεί από μία αυξητική τάση των εθελούσιων συνταξιοδοτήσεων, η οποία ήρθε ως αποτέλεσμα της θέσπισης του θεσμού της εφεδρείας».
Οι συντάκτες της έκθεσης καταγράφουν τη δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης για μείωση της απασχόλησης στο Δημόσιο Τομέα κατά τουλάχιστον 150.000 εργαζόμενους στην περίοδο 2011 -15 αλλά προειδοποιούν: «Για να επιτύχει το στόχο αυτό, αναμένεται να εφαρμόσει αυστηρά τον υφιστάμενο αριθμητικό κανόνα μεταξύ προσλήψεων και αποχωρήσεων, να μειώσει τις προσλήψεις συμβασιούχων και να μεταφέρει στην εφεδρεία 15.000 υπαλλήλους προς της απόλυσής τους. Η αποστολή (σσ: της τρόικας) έχει τονίσει ότι η μείωση του προσωπικού δεν πρέπει να λάβει χώρα οριζοντίως αλλά με στοχευμένη προσέγγιση για να προσδιορίσει τους πλεονάζοντες σε διάφορες μονάδες ή υπηρεσίες με διοικητική αλληλοεπικάλυψη ή/και υπεράριθμους υπαλλήλους απέναντι σε άλλους τομείς του δημοσίου τομέα. Η στοχευεμένη αυτή δράση θα πρέπει να υποστηριχθεί από την υφιστάμενη διοικητική μεταρρύθμιση.»

Αναφορικά με τις ελληνικές τράπεζες, η Κομισιόν αναφέρει πως βρίσκονται αντιμέτωπες με την πρόκληση της παρατεταμένης ύφεσης και το υποβαθμισμένο πιστωτικό προφίλ της οικονομίας στο σύνολό της. Για τις αποκρατικοποιήσεις, η Επιτροπή σημειώνει ότι τους μήνες που προηγήθηκαν του PSI, η αγορά ήταν ιδιαίτερα εχθρική απέναντι στα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού δημοσίου. Το 2011 αντλήθηκαν μόλις περίπου 1,6 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις, ωστόσο ο στόχος συγκέντρωσης 50 δισ. ευρώ παραμένει βιώσιμος, αν και σε πολύ μεγαλύτερο ορίζοντα από ό,τι είχε αρχικά προβλεφθεί.

Αλληλεγγύη!

Αναδημοσιεύουμε από την "'Ισκρα" ένα συγκλονιστικό κείμενο του Δημήτρη Γληνού, του μεγάλου κομμουνιστή παιδαγωγού, πρωτεργάτη του δημοτικιστικού κινήματος και κορυφαίας προσώπικότητας της πνευματικής Ελλάδα στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα.

Ένα κείμενο γραμμένο στην κορύφωση της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1932, που οδήγησε στην επίσημη πτώχευση της χώρας. Ένα κείμενο τραγικά επίκαιρο που θα μπορούσε να γραφτεί και σήμερα , παίρνοντας υπόψη βέβαια τις ιστορικές αναλογίες, αφού και τότε (όπως και τώρα) μεγάλα θύματα της κρίσης ήταν χιλιάδες παιδιά. Τότε μόνο ελληνόπουλα. Σήμερα ελληνόπουλα και μεταναστόπουλα. Τα παιδιά που πηγαίνουν νηστικά στο σχολείο. Αυτά που προσπάθησαν να κρύψουν και να εξαφανίσουν λες και δεν υπάρχουν, δεν πεινούν δεν αγωνιούν , οι μεγαλόσχημοι «εκσυγχρονιστές» του υπουργείου Παιδείας. Για να αναγκαστούν στο τέλος να παραδεχθούν πως ναι υπάρχει ανάγκη να μοιραστούν συσσίτια στα σχολεία των υποβαθμισμένων περιοχών της Αθήνας.

Το κείμενο του Δημήτρη Γληνού είναι επίκαιρο και για ένα άλλο λόγο. Γιατί εξηγεί την πραγματική σημασία της αλληλεγγύης του εργαζόμενου λαού και των οργανώσεων του σε αντιδιαστολή με την «φιλανθρωπία» του κράτους και των ιδιωτών. «Για να υπάρχει , της χρειάζεται να υπάρχουνε θύματα» έγραφε για την δεύτερη ο Γληνός. Για να υπάρχουνε οι «φιλανθρωπίες» των Βαρδινογιάννηδων και των Αλαφούζων χρειάζεται να υπάρχουνε θύματα του άγριου καπιταλισμού, θα προσθέταμε εμείς σήμερα. Το γράμμα του Γληνού δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Νέοι Πρωτοπόροι» (τ. Νοέμβρη-Δεκέμβρη 1932, σελ. 421,422) για να ενισχυθεί η ποροσπάθεια που ξεκίνησε με πρωτοβουλία τότε του ΚΚΕ και τη δημιουργία της οργάνωσης «Παιδική Βοήθεια», το συντονισμό της οποίας είχε αναλάβει ο ίδιος ο Γληνός.

«Μέσα σ' αυτή τη φοβερή στιγμή της παγκόσμιας κρίσης πλήθυνε το κακό, που ήτανε πάντα πολύ, μεγάλωσε η αθλιότητα των απαθλιωμένων ανθρώπων. Ο εργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο μικροεπαγγελματίας, ο υπάλληλος ζούνε μέσα σε μια αδιάκοπη αγωνία. Από τη μια βλέπουνε το πενιχρό τους μεροδούλι να γίνεται κάθε μέρα λιγότερο , τη στιγμή που όλα ακριβαίνουν, ή βλέπουνε τα λιγοστά προιόντα του ολόχρονου μόχθου τους να μένουν απούλητα ή να πουλιούνται σε τιμές εξευτελιστικές. Από την άλλη, κάθε μέρα κρούει την πόρτα τους το σκιάχτρο της αναδουλιάς με τη συντρόφισσά της , την πείνα. Και σ' όσα σπίτια μπει μέσα το μεγάλο κακό ρημάζουνε πια.

Άγριος πόλεμος κοινωνικός έχει ξεσπάσει και οι πεινασμένοι διεκδικώντας τα πιο απλά δικαιώματά τους στη ζωή, γίνονται θύματα κι από τούτη την πλευρά. Μα απ' όλους τους κυνηγημένους και τους απόκληρους τα τραγικότερα θύματα είναι τα παιδιά. Το παιδί του προλετάριου, το παιδί του φτωχού αγρότη, το εργαζόμενο παιδί, το παιδί του βιοπαλαιστή ήτανε πάντα σε θέση σκληρή και μειονεκτική. Μα τώρα έγινε πια η μοίρα του αβάσταχτη. Η φτωχή μάνα, που είναι υποχρεωμένη να δουλέβει από την αυγή ως τη νύχτα μακριά από το σπίτι της, αφήνει τα παιδιά της ολημερίς στο έλεος του δρόμου., του διαβάτη και της γειτόνισσας, τ' αφήνει να κυλιούνται στη λάσπη και στο χώμα για να τους φέρει το βράδυ λίγο ψωμί, χωρίς να προφταίνει και χωρίς να μπορεί ούτε μια ματιά να τους ρίξει, σκοτωμένη καθώς είναι από την κούραση.

Κι αν η μάνα μένει στο σπίτι, πού να προφτάσει ο πατέρας ν' αντικρίσει το έξοδο για τα παιδιά με το μικρό του μεροκάματο. Κι αν δεν έχει δουλειά ούτε η μάνα ούτε ο πατέρας, γιατί είναι άνεργος ή απεργός; Ξυπολυσιά και αρρώστια και πείνα και κρύο και ακαθαρσία και αμορφωσιά και βούρκος και βάσανα σωματικά και κόλαση ψυχική, είναι η μοίρα των φτωχών παιδιών. Διπλή και τριπλή εκμετάλλεψη, ξύλο και εξαθλίωση και εξαχρείωση γεμάτη είναι η ζωή του εργαζόμενου παιδιού. Το πικρότερο κατακάθι της προλεταριακής δυστυχίας αυτά το πίνουν, το μαρτυρικό στεφάνι αυτά το φορούν. Τα φτωχά παιδιά είναι των σκλάβων οι σκλάβοι, των πεινασμένων οι πεινασμένοι, των παγωμένων οι παγωμένοι, των άρρωστων οι άρρωστοι, των απόκληρων οι απόκληροι. Αυτά μπαίνουνε στην κόλαση με το πρώτο αντίκρισμα της ζωής. Την ηλικία της χαράς, της ξενοιασιάς και του γέλιου αυτά δεν τη γνωρίζουν.

Απέναντι στην απέραντη τούτη τραγωδία, που πλημμυρίζει τα σκοτεινά υπόγεια και τις υγρές αυλές μέσα στις πολιτείες, τα χαμόσπιτα των συνοικισμών και τις καλύβες της αγροτιάς σ' όλη τη χώρα, η βοήθεια που η επίσημη και ιδιωτική φιλανθρωπία καταπιάνεται να δώσει δεν είναι ούτε σα σταγόνα νερού σε φλογισμένο καμίνι. Τα ελατήριά της άλλως τε δεν είναι καθαρά. Για να υπάρχει της χρειάζεται να υπάρχουνε θύματα. Ο φτωχός εργαζόμενος λαός που είναι το θύμα, και τα παιδιά που είναι διπλά θύματα, πρέπει να ζητήσουνε και να βρούνε τη βοήθεια και την απολύτρωση από τον ίδιο τον εαυτό τους.

Δεν πρέπει να περιμένουν τη σωτηρία τους από την άλλη πλευρά. Και του πιο αδύνατου η δύναμη διπλασιάζεται, όταν ενώσει τη λιγοστή του μπόρεση με την προσπάθεια των συντρόφων του. Όταν ο εργάτης , ο αγρότης, ο φτωχός εργαζόμενος λαός νιώσει μιαν ολοκληρωτική αλληλεγγύη να τον ενώνει με όλους τους συντρόφους του στη δυστυχία και μέσα στα σύνορα της χώρας κι όξω απ' αυτή σ' όλες τις χώρες της γης, και όταν κινηθεί ομόψυχα και ολόψυχα να βοηθήσει τον εαυτό του και τους άλλους, τότε θα βρει το δρόμο της ανακούφισης και της σωτηρίας. Αλληλεγγύη των δυστυχισμένων! Να το σύνθημα μιας καινούργιας δράσης, που μπορεί να φέρει τα πιο χειροπιαστά αποτελέσματα. Αλληλεγγύη οργανωμένη , ενεργητική ζωντανή, θετική και έμπραχτη, είναι ο πρώτος όρος της σωτηρίας.

Η εργατική τάξη, το πιο συνειδητό και το πιο οργανωμένο κομμάτι του εργαζόμενου λαού, πρέπει να βαδίσει πρώτη το δρόμο αυτό στην ολότητά της , απάνω από τα κόμματα και κάθε πολιτική διαίρεση.

Αλληλεγγύη και ενότητα. Και μαζί με τον εργαζόμενο φτωχό λαό πρέπει να βαδίσουν όσοι νιώθουν τον εαυτό τους αλληλέγγυο με κείνους, που αγωνίζονται για την απολύτρωση , όσοι νιώθουν και όσοι πονούν. Ελάτε να βοηθήσουμε τα παιδιά! Ελάτε να οργανώσουμε την αλληλεγγύη σε τούτο τον τομέα. Να βοηθήσουμε το ξύπνημα και τη συνειδητοποίηση της αλληλεγγύης, να βοηθήσουμε να φανερωθεί έμπραχτα στο πρόβλημα του φτωχού παιδιού. Η αλληλεγγύη των εργαζομένων κάνει θάματα. Μα και το πιο μικρό βήμα που μπορεί να γίνει απάνω σε τούτο το σωστό δρόμο, θα έχει τεράστια σημασία. Γιατί θα ξυπνήσει τη συνείδηση του σκοτεινού δρόμου σε χιλιάδες χιλιάδων ανθρώπους. Όσοι μπορούν , όσοι θέλουν , όσοι νιώθουν , ας κινηθούν. Τώρα είναι η στιγμή. Κάθε μέρα που περνάει θέτει τα προβλήματα οξύτερα και επιταχτικότερα. Ο αγώνας για τα δικαιώματα του παιδιού του εργαζόμενου λαού είναι ένας ευγενικός αγώνας.

Άς έρθουνε μαζί μας, όσοι θέλουνε να προσφέρουνε και τις πιο μικρές υπηρεσίες στο μεγάλο τούτο έργο. Η βοήθειά τους θα είναι πολύτιμη. Μια οργανωτική επιτροπή πρέπει να πάρει στα χέρια της το ζήτημα αμέσως. Μια εντατική δουλειά πρέπει ν' αρχίσει, που θα ξυπνήσει, θα φωτίσει θα κινητοποιήσει μάζες και που πριν απ' όλα θα διοργανώσει έμπραχτη αλληλεγγύη , θα δώσει άμεση βοήθεια για το παιδί.

Ας γράψουνε σε μένα, όσοι επιθυμούν να συνεργαστούν στην «Παιδική Βοήθεια»!

Αθήνα, Δεκέμβρης 1932.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΛΗΝΟΣ»

Αποτυχία του PSI με το καλημέρα!

Έως και 80% χαμηλότερα από την αξία τους τα νέα "κουρεμένα" ελληνικά ομόλογα! Στα  ύψη παραμένουν τα Ελληνικά Spread!

Σε τραγικά χαμηλά επίπεδα ξεκίνησαν να διαπραγματεύονται, επισήμως από σήμερα, τα νέα ελληνικά "κουρεμένα" ομόλογα, υποδεικνύοντας, σύμφωνα με το Dow Jones Newswires, ότι οι επενδυτές βλέπουν με μεγάλη απαισιοδοξία την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, παρά τη συμφωνία για την ανταλλαγή ομολόγων και την δήθεν ελάφρυνση του χρέους. 

Σύμφωνα με τις τιμές που παραθέτει η Tradeweb, η νέα σειρά των ελληνικών ομολόγων διαπραγματεύονται γύρω στο 22%-26% της ονομαστικής αξίας, σε επίπεδα που συνήθως συνδέονται με ιδιαίτερα “προβληματικό” χρέος. 

Με την έναρξη διαπραγμάτευσης μπήκαν στο σύστημα διαπραγμάτευσης 21 νέα ομόλογα με διαφορετικές διάρκειες λήξης, που ξεκινούν από 11 έτη και φτάνουν έως και τα 30 έτη, συνολικής ονομαστικής αξίας περίπου 34 δισ. ευρώ. Πρόκειται για ομόλογα σταθερού επιτοκίου το οποίο έχει προσδιοριστεί στο 2%. Αύριο στον κατάλογο αναμένεται να προστεθούν ακόμη δύο ομόλογα κυμαινομένου επιτοκίου. Οι τιμές των νέων ομολόγων από τις πρώτες ώρες της επίσημης διαπραγμάτευσής τους, κυμαίνονται σε ιδιαίτερα  χαμηλά επίπεδα συγκριτικά με την ονομαστική τους αξία.  Το ομόλογο 11ετούς διάρκειας και ημερομηνία λήξεως στις 24/2/2023 διαπραγματεύεται στο 26% με 27% της ονομαστικής του αξίας που προσδιορίζει την απόδοσή του στο 19%. Το συνολικό ύψος του νέου αυτού ομολόγου ανέρχεται σε 2,7 δισ. ευρώ.

Η αρνητική αυτή αντιμετώπιση των νέων "κουρεμένων" ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου από τις διεθνείς χρηματαγορές οδήγησε σε "Μίνι-Κραχ" το Χρηματιστήριο Αθηνών! 
Στις 733,89 μονάδες έκλεισε ο Γενικός Δείκτης τιμών του, κατά 2,45% πιο κάτω από το κλείσιμο της προηγούμενης Παρασκευής, ενώ το spread του δεκαετούς ομολόγου του ελληνικού Δημοσίου διαμορφώνεται πλέον στις 1.749,4 μονάδες βάσης. Να σημειωθεί ότι το αντίστοιχο spread του Πορτογαλικού ομολόγου βρίσκεται στις 1.187 μονάδες βάσης.

“Κοιτάζοντας μπροστά, εκτιμούμε ότι θα διατηρηθούν οι ανησυχίες για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, παρά τη συμφωνία για το κούρεμα. Ο κίνδυνος που σχετίζεται με την εφαρμογή του προγράμματος παραμένει υψηλός, ενώ ακόμη και αν η επόμενη κυβέρνηση παραμείνει προσηλωμένη στη λιτότητα, η συνεχιζόμενη συρρίκνωση της οικονομίας απειλεί να καταστήσει πολύ γρήγορα "υπερβολικά αισιόδοξο" το στόχο για μείωση του χρέους στο 120% του ΑΕΠ το 2020”, σημειώνουν αναλυτές της Rabobank.

Με βάση τις πρώτες αυτές ενδείξεις από το πως αντιμετωπίζουν οι αγορές τα νέα Ελληνικά ομόλογα η Moody’s Investors Service προέβηκε σε νέα ανακοίνωση σχετικά με την αξιολόγηση της Ελληνικής Οικονομίας και της προοπτικής μετά και το PSI. Στο Weekly Credit Outlook οι αναλυτές του οίκου υπογραμμίζουν  ότι «... το ρίσκο η Ελλάδα να χρεοκοπήσει μετά από την ολοκλήρωση της ανταλλαγής χρέους, παραμένει υψηλό!». Οι αναλυτές επισημαίνουν ακόμη ότι το ελληνικό χρέος είναι απίθανο να μειωθεί στο 120% του ΑΕΠ το 2020 και προσθέτουν ότι το μέγεθος του "haircut" αυξάνει την πιθανότητα η χώρα να μην μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση στις αγορές ακόμη κι όταν ολοκληρωθεί το δεύτερο πακέτο διάσωσης.

Υπενθυμίζουμε ότι την Παρασκευή η Moody’s με επίσημη ανακοίνωσή της θεώρησε ότι η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει κανονικά και πέρα πάσης αμφιβολίας!

Την επόμενη Δευτέρα, 19 Μαρτίου, θα πραγματοποιηθεί δημοπρασία των τίτλων CDS που έχουν εκδοθεί για τα ελληνικά ομόλογα, μετά την απόφαση το βράδυ της Παρασκευής από την αρμόδια επιτροπή της ISDA ότι έχει συντελεστεί πιστωτικό γεγονός. Από τη δημοπρασία θα προκύψει τιμή για τα ομόλογα με τα οποία συνδέονται τα CDS, ώστε στη συνέχεια να προχωρήσει η διαδικασία αποπληρωμής τους. Πρόκειται για την πρακτική που συνήθως ακολουθείται σε αντίστοιχες περιπτώσεις, όπως εκείνη της Lehman Brothers, όταν είχαν τελικά πληρωθεί CDS αξίας 5,2 δισ. δολ. Στην περίπτωση της Ελλάδας τα επίσημα στοιχεία κάνουν λόγο για CDS συνολικής καθαρής αξίας 3,16 δισ. δολ.! Η πραγματική ανησυχία από την πληρωμή των CDS έχει να κάνει με τον κίνδυνο νέας «ανάφλεξης» της κρίσης στην Ευρω-περιφέρεια: Γνωρίζοντας οι επενδυτές ότι σε περιπτώσεις «εθελοντικής αναδιάρθρωσης» τελικά τα CDS πληρώνονται, έχουν κάθε λόγο να αρχίσουν να «ποντάρουν» ότι η Πορτογαλία ή η Ισπανία και γιατί όχι και η Ιταλία, θα ακολουθήσουν την πορεία της Ελλάδας. Θα εκτοξεύσουν, έτσι, στα ύψη την αξία των CDS (όπως συνέβη και στην περίπτωση της Ελλάδας) οδηγώντας έτσι στην αυτοεκπλήρωση της «προφητείας»!