29/3/11

Σε κατάσταση υψίστου συναγερμού η Ιαπωνία!




Ο Ιάπωνας πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η κατάσταση στον πυρηνικό σταθμό παραμένει «απρόβλεπτη»: τα συστήματα ψύξης των τεσσάρων από τους έξι αντιδραστήρες δεν λειτουργούν και  οι περιπτώσεις διαρροής ραδιενέργειας πολλαπλασιάζονται.
Ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Ναότο Καν δήλωσε σήμερα ότι η ιαπωνική κυβέρνηση βρίσκεται «σε κατάσταση υψίστου συναγερμού» για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προέρχονται από τον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα, μετέδωσαν τα ιαπωνικά μέσα ενημέρωσης. Ο Ναότο Καν υπογράμμισε ότι η κατάσταση παραμένει «απρόβλεπτη» στον πυρηνικό σταθμό, όπου τα συστήματα ψύξης των τεσσάρων από τους έξι αντιδραστήρες δεν λειτουργούν και όπου οι περιπτώσεις διαρροής ραδιενέργειας πολλαπλασιάζονται μετά τον σεισμό και το τσουνάμι που ακολούθησε την 11η Μαρτίου.
Η κυβέρνηση «θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό ευρισκόμενη σε κατάσταση υψίστου συναγερμού», είπε ο Ιάπωνας πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της επιτροπής προϋπολογισμού της Γερουσίας, σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης.
Ως προς την τοποθεσία εγκατάστασης του πυρηνικού σταθμού της Φουκουσίμα, ο Ναότο Καν δήλωσε: «Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι η εκτίμηση των κινδύνων του τσουνάμι εκείνη την εποχή ήταν εσφαλμένη».
Νερό με υψηλά ποσοστά ραδιενέργειας έχει πλημμυρίσει τον υπόγειο χώρο της αίθουσας των τουρμπίνων των αντιδραστήρων Νο1, Νο2 και Νο3 και έχει περάσει στις σωληνώσεις που περνούν από το έδαφος.
Η διαχειρίστρια εταιρεία του σταθμού, η ηλεκτρική εταιρεία του Τόκιο Tepco, παραδέχθηκε ότι το μολυσμένο νερό μπορεί να έχει κυλήσει μέχρι την ακτή του ωκεανού στην περιοχή του πυρηνικού σταθμού.
Η εταιρεία θα επιθεωρήσει τις σωληνώσεις αυτές για να βεβαιωθεί ότι δεν έχουν υποστεί ζημίες από τον σεισμό και το τσουνάμι, ώστε να αποφευχθεί η διαρροή μολυσμένου νερού.
Η παρουσία του μολυσμένου νερού εμποδίζει τις επιχειρήσεις για την επαναλειτουργία του συστήματος ψύξης, καθώς οι εργασίες άντλησης του νερού αυτού είναι δύσκολες, αφού οι τεχνικοί πρέπει να βρουν έναν τρόπο ώστε να το διοχετεύσουν στις δεξαμενές χωρίς να εκτεθούν σε θανάσιμες δόσεις ακτινοβολίας.
«Πρέπει να αφαιρέσουμε αυτό το νερό το συντομότερο δυνατόν», είπε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιουκίο Εντάνο.
Για να εμποδίσουν την τήξη του πυρηνικού καυσίμου, οι τεχνικοί της Tepco και οι πυροσβέστες πρέπει να καταβρέχουν συνεχώς τους τέσσερις αντιδραστήρες και την δεξαμενή του αναλωθέντος πυρηνικού καυσίμου, γεγονός που μπορεί να εξηγήσει την παρουσία της σημαντικής ποσότητας μολυσμένου νερού στις εγκαταστάσεις του σταθμού.
«Πρέπει να αποφύγουμε την έκθεση στον άερα των ράβδων του καυσίμου, ώστε να μην υπερθερμανθούν. Η ψύξη των εγκαταστάσεων είναι απαραίτητη», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, προσθέτοντας ότι καταβάλλονται όλες οι προσπάθειες ώστε να χρησιμοποιηθεί το λιγότερο κατά το δυνατόν νερό.
Η Tepco ανακοίνωσε χθες ότι ίχνη πλουτωνίου ανιχνεύθηκαν σε πέντε διαφορετικά σημεία στο έδαφος του πυρηνικού σταθμού, δίνοντας τη διαβεβαίωση ότι τα επίπεδά του δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία.
Η εταιρεία δεν διευκρίνισε από πού προέρχεται το πλουτώνιο, αλλά έκανε την εκτίμηση ότι τουλάχιστον δύο από τα πέντε δείγματα συνδέονται με τις ζημίες που υπέστη ο σταθμός από τον σεισμό και το τσουνάμι.
«Το πλουτώνιο προέρχεται πιθανότατα από τις ράβδους του καυσίμου», επιβεβαίωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Το πυρηνικό καύσιμο των αντιδραστήρων Νο1, Νο2 και Νο3 και το αναλωθέν καύσιμο στη δεξαμενή του αντιδραστήρα Νο4 άρχισαν μάλλον να τήκονται τις ώρες που ακολούθησαν το τσουνάμι, αλλά η διαδικασία ετέθη υπό έλεγχο από την Tepco.
Εντοπίστηκαν ίχνη ραδιενεργού ιωδίου σε Ν. Κορέα και Κίνα.
Νοτιοκορεάτες επιστήμονες εντόπισαν ίχνη ραδιενεργού ιωδίου στην ατμόσφαιρα πάνω από τη Σεούλ και από άλλα τμήματα της χώρας, αναφέρουν σημερινά δημοσιεύματα.
Το Κορεατικό Ινστιτούτο Πυρηνικής Ασφάλειας ανακοίνωσε ότι σωματίδια του ιωδίου-131 ενδέχεται να προέρχονται από το ιαπωνικό πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα, μετέδωσε ο τηλεοπτικός σταθμός KBS.
Οι αρχές πραγματοποιούν αναλύσεις στις συγκεντρώσεις του ιωδίου που ανιχνεύτηκαν στην ατμόσφαιρα, αλλά προφανώς αυτές είναι πολύ χαμηλές, ώστε να συνιστούν κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, δήλωσαν οι επιστήμονες.
Όταν εισπνέεται, το ιώδιο-131, ένα ραδιενεργό ισότοπο του ιωδίου, συγκεντρώνεται στον θυρεοειδή αδένα, όπου η ακτινοβολία Γάμμα και Βήτα, την οποία εκπέμπει, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.
Αλλά η ραδιενέργεια αυτή φθίνει σχετικά σύντομα. Η ουσία υποδιπλασιάζεται κάθε οκτώ μέρες περίπου, δηλαδή η ένταση της ακτινοβολίας που εκπέμπεται μειώνεται κατά το ήμισυ κάθε οκτώ μέρες.
Σε πολλούς αντιδραστήρες στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα, 250 χιλιόμετρα βορειο-ανατολικά του Τόκιο, σημειώθηκαν εκρήξεις, υπερθέρμανση, ρωγμές και διαρροή ραδιενέργειας από την ημέρα που ο σεισμός και το τσουνάμι προκάλεσαν βλάβη στα συστήματα ψύξης τους.
Το πυρηνικό ινστιτούτο ανακοίνωσε ότι ραδιενεργό υλικό από το εργοστάσιο μπορεί να μεταφέρθηκε με τον αέρα βορειο-ανατολικά της Ιαπωνίας στην Αρκτική και στη συνέχεια να επέστρεψε νοτίως στην Κορεατική Χερσόνησο, όπως μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Yonhap.
Χθες Δευτέρα, οι αρχές επιβεβαίωσαν ότι χαμηλές συγκεντρώσεις του ραδιενεργού στοιχείου Ξένου-133 ανιχνεύτηκαν στα βορειο-ανατολικά της Νότιας Κορέας.
Παράλληλα, η κινεζική κυβέρνηση ανακοίνωσε σήμερα ότι ανιχνεύτηκαν στην ατμόσφαιρα πολύ μικρές ποσότητες ραδιενεργού ιωδίου-131, που προέρχονται από την Φουκουσίμα.
Το υπουργείο Υγείας ζήτησε από τις αρχές 14 επαρχιών, ανάμεσά τους του Πεκίνου και της Σανγκάης, να πραγματοποιήσουν ελέγχους ανίχνευσης ραδιενέργειας στο νερό και στα τρόφιμα, σύμφωνα με την China Daily.
Οι περιοχές, όπου ανιχνεύτηκε στην ατμόσφαιρα το ραδιενεργό ιώδιο-131 είναι οι παράκτιες επαρχίες του νοτιο-ανατολικού τμήματος της χώρας, από την Σανγκάη μέχρι το Γκουανγκσί και το Ανχούι, σύμφωνα με το υπουργείο Περιβάλλοντος.
Το υπουργείο Υγείας διευκρινίζει ότι δεν κρίνεται απαραίτητη η λήψη μέτρων λόγω του χαμηλού επιπέδου του ραδιενεργού ιωδίου στην ατμόσφαιρα.
Γαλλική βοήθεια στην Tepco.
Ο φορέας εκμετάλλευσης του πυρηνικού σταθμού της Φουκουσίμα στην Ιαπωνία, η εταιρία Tepco, ζήτησε την «υποστήριξη» γαλλικών δημόσιων βιομηχανικών ομίλων για την αντιμετώπιση της κρίσης στη μονάδα αυτή, δήλωσε σήμερα ο Γάλλος υπουργός Βιομηχανίας Ερίκ Μπεσόν, για τον οποίο η κατάσταση είναι «κρίσιμη».
«Η Tepco, για πρώτη φορά, και εκφράζω την ικανοποίηση μου ζήτησε την υποστήριξη των γαλλικών βιομηχανιών στον τομέα αυτό, κυρίως των EDF, Areva και της CEA (Commissariat l' Energie atomique, Επιτροπή για την ατομική ενέργεια) Είναι καλή είδηση ότι το κάνουν», δήλωσε ο υπουργός στον ραδιοσταθμό RTL.
«Ο ιαπωνικός φορέας εκμετάλλευσης του ηλεκτρικού δικτύου ζήτησε από τη Γαλλία να τον βοηθήσει και να βρει έναν ορισμένο αριθμό ειδικών στον τομέα της επεξεργασίας ραδιενεργού νερού και μολυσμένου νερού», διευκρίνισε ο κ. Μπεσόν το απόγευμα, στο περιθώριο μιας συνάντησης με τις μεγάλες γαλλικές βιομηχανικές ομοσπονδίες.
«Η Areva θα στείλει στην Ιαπωνία δύο από τους εμπειρογνώμονες της οι οποίοι εργάζονται σήμερα στη CEA του Μαρκούλ και οι οποίοι είναι ειδικοί στην ανάκτηση και την επεξεργασία ραδιενεργού νερού», πρόσθεσε. «Είμαστε έτοιμοι να στείλουμε όσους ειδικούς χρειάζονται για να τους στηρίξουμε στη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκονται», δήλωσε ο υπουργός.
Η Areva δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι «έχει πολυάριθμες ανταλλαγές με την Tepco για να της παρέχει όταν χρειάζεται τεχνογνωσία που της είναι χρήσιμη».
Η EDF, σε συνεργασία με την Areva και την CEA, είχε ήδη ανακοινώσει στις 18 Μαρτίου την αποστολή στην Ιαπωνία 130 τόνων ειδικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων ρομπότ που μπορούν να παρέμβουν στη θέση των ανθρώπων σε περίπτωση πυρηνικού δυστυχήματος.
Ο κ. Μπεσόν έκρινε ότι η κατάσταση εκεί, όπου οι διαρροές ραδιενέργειας αυξήθηκαν, είναι «εξαιρετικά κρίσιμη». «Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε ποια είναι ακριβώς η κατάσταση εκεί», δήλωσε ο υπουργός, προσθέτοντας ότι «όταν ολοκληρωθεί» η αποστολής των ειδικών τους οι γαλλικοί όμιλοι «θα γνωρίζουν περισσότερα».
**************************

*******************************
Αντί σχολίου : 
Στο προσκήνιο έρχεται καθημερινά η εγκληματική για το λαό πολιτική, της παράδοσης της Ενέργειας στο κεφάλαιο.
Στην ημερήσια διάταξη των διευθυντικών στελεχών της εταιρείας TEPCO που ευθύνεται  γα τη σημερινή ανεξέλεγκτη κρίση στο πυρηνικό συγκρότημα της Φουκουσίμα είναι οι συνεχείς αντιφάσεις, οι διαστρεβλώσεις στοιχείων και η προσπάθεια παραπλάνησης του ιαπωνικού λαού γύρω από την πραγματική, ανεξέλεγκτη κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή...
Aν πιστέψει κανείς τις ανακοινώσεις της ιδιοκτήτριας εταιρείας, τότε μπορεί να ζήσει «σχεδόν άφοβα» με 100.000πλάσια επίπεδα ραδιενέργειας, τα οποία νωρίτερα είχαν μετρηθεί «κατά λάθος» να είναι 10.000.000 πάνω από τα επιτρεπτά όρια. Επιπλέον, καλείται κανείς να πιστέψει ότι το πλουτώνιο σχεδόν κάνει ...«καλό στην υγεία», αφού, κατά την TECPO, τα ίχνη πλουτωνίου που βρέθηκαν χτες το απόγευμα σε πέντε περιοχές γύρω από το πυρηνικό συγκρότημα της Φουκουσίμα «δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία»! Οσο για τη ραδιενεργό μόλυνση υπόγειων εδαφών και πιθανώς υπόγειων υδροφόρων οριζόντων και θάλασσας από το προβληματικό, καθώς φαίνεται, δίκτυο τσιμεντένιων καναλιών που βρίσκονται κάτω από το πυρηνικό συγκρότημα και εκτείνονται σε βάθος 55 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της γης, και αυτή δεν είναι «τόσο σοβαρή», επειδή τάχα η περιοχή παραμένει στην απαγορευμένη ζώνη της ακτίνας των 20 χλμ. πέριξ του συγκροτήματος και διότι οι ψαράδες δεν συνηθίζουν να απλώνουν τα δίκτυα τους στις παρακείμενες παράκτιες περιοχές που έχουν κι αυτές μολυνθεί από ραδιενέργεια...
Παράλληλα, το ηρωικό προσωπικό μερικών δεκάδων τεχνικών και επιστημόνων που εργάζεται στην επικίνδυνη περιοχή, προσπαθούσε από τη μια να απαντλήσει τα ραδιενεργά ύδατα που βρίσκονταν στα υπόγεια τριών αντιδραστήρων, και από την άλλη συνέχιζε τους ψεκασμούς με θαλασσινό νερό σε μία απέλπιδα προσπάθεια να μειωθεί η θερμοκρασία στους προβληματικούς αντιδραστήρες και στις δεξαμενές αποθήκευσης χρησιμοποιημένων ράβδων πυρηνικού καυσίμου. Σισύφειο έργο, δηλαδή...
Μέσα σε όλα αυτά, η TEPCO, που εδώ και δεκαετίες κάνει - με τη στήριξη και συνενοχή των αστικών κυβερνώντων - τα στραβά μάτια σε εγκληματικές παραλείψεις όσον αφορά στην ασφάλεια πεπαλαιωμένων πυρηνικών σταθμών, εξακολουθεί να έχει τα ηνία της ...«ενημέρωσης». Τη σύγχυση μεγαλώνουν και εκπρόσωποι της Υπηρεσίας Πυρηνικής Βιομηχανίας και Ασφάλειας, που προσπαθούν να κρύψουν το μέγεθος της καταστροφής πίσω από «νέα πλην ...αβέβαια στοιχεία» για τη μεγάλη διαρροή ραδιενέργειας.
Τι να πιστέψει κανείς, όταν είναι κοινό μυστικό ότι επί δεκαετίες η TEPCO παραποιούσε εσκεμμένα εκθέσεις και στοιχεία επιθεωρητών για εγκληματικές παραλείψεις ασφαλείας; Οταν από το 2006 το Ιαπωνικό Κομμουνιστικό Κόμμα στη Βουλή είχε προειδοποιήσει για τους επικίνδυνους πεπαλαιωμένους πυρηνικούς σταθμούς στη χώρα και το ενδεχόμενο σοβαρού πυρηνικού ατυχήματος από σεισμό και τσουνάμι και καλούσε να παρθούν μέτρα;
Στο μεταξύ, κυβερνητικοί αξιωματούχοι συνεχίζουν τις εικοτολογίες, πιθανολογώντας ότι τα υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας στο νερό που έχει πλημμυρίσει τον υπόγειο χώρο αντιδραστήρων μπορεί να προκλήθηκαν είτε από τη μερική τήξη των ράβδων πυρηνικού καυσίμου, είτε από χαλασμένους σωλήνες εντός του αντιδραστήρα, ή από ρωγμή στον κλωβό ασφαλείας του αντιδραστήρα...
Αυτά συμβαίνουν όταν τα μονοπώλια με τις αστικές κυβερνήσεις διαχειρίζονται κρίσιμα ζητήματα όπως η πυρηνική ενέργεια...


Η «άγρια τόλμη» των κλέφτικων τραγουδιών!

Tου Παντελή Μπουκάλα.

Το ύμνησε ο Γκαίτε. Το λάτρεψε ο Σολωμός. Το προσκύνησε ο Βαλαωρίτης. Το αγάπησε ο Παλαμάς, κι ο Μαλακάσης βέβαια κι ο Κρυστάλλης. Το εκτίμησε ιδιαίτερα ο Καβάφης, Το εκθείασε ο Σεφέρης, που το μετρούσε σαν «ατόφια ελληνική φωνή». Το σεβάστηκε ο Ελύτης, που έγραψε για τον Γκάτσο: «Αλλ’ εμείς τη δημοτική γλώσσα και την παράδοση τις εκμάθαμε. Σιγά σιγά και με πολύν κόπο. Εκείνος τις βρήκε μέσα του, έτοιμες, μαζί με τα τραγούδια των προγόνων του, τις αφομοίωσε μαζί με “το γάλα της μητρός του”, που θα έλεγε ο Σολωμός». Ο Γκάτσος, λοιπόν, μαθήτευσε σε αυτό, όπως κι ο Ρίτσος. Κι άλλοι, πολλοί, το υπηρέτησαν και το τίμησαν, με τον τρόπο του ο καθένας. Πλούσιο μέσα στην ποικιλία του το δημοτικό τραγούδι, ευαίσθητο, ελευθερωμένο από προκαταλήψεις και συμπλέγματα, άρα και συναρπαστικά ελευθερωτικό, απέσπασε κάτι βαθύτερο από τον θαυμασμό και πνευματικά γονιμότερο: το σέβας.
Οι έπαινοι που κέρδισε το δημοτικό τραγούδι δεν σχετίζονται αποκλειστικά με το καλλιτεχνικό του ύψος, τη λογοτεχνική του ευφυΐα και διαύγεια, την εκπληκτική οικονομία του. Ανταποκρίνονται σε ορισμένα θεμελιώδη γνωρίσματά του, που σπανιότατα κάμπτονται ή υποχωρούν· στην ευθύτητά του δηλαδή, στη δικαιοσύνη που το διακρίνει, στην τιμιότητα θεώρησης των ανθρωπίνων πραγμάτων που το εξυψώνει, στον τρόπο εντέλει με τον οποίο η βαθιά συγκίνηση μορφοποιείται σε λόγο χωρίς το αίσθημα να πλημμυρίζει πληθωριστικό τις λέξεις. Και στην απλότητά του βέβαια, που το σφραγίζει είτε όταν ζυγίζει και μετράει τον κόσμο είτε όταν αποδίδει τις ποικίλες εκδηλώσεις του, ευφρόσυνες ή πικρές, ειρηνικές ή πολεμικές.
Γράφοντας για το κλέφτικο, ο Κλωντ Φωριέλ, που πρώτος δημοσίευσε συλλογή ελληνικών δημοτικών τραγουδιών, το 1824, στο Παρίσι, σχολιάζει: «Ο, τι περισσότερο ξεχωρίζει αυτά τα βουνίσια τραγούδια από τα υπόλοιπα είναι ένα μοναδικά ρωμαλέο ύφος· είναι μια, πώς να το πω, άγρια τόλμη στη σύλληψη, στη σύνθεση και στις σκέψεις, που η απλότητα και το καθημερινό ύφος της έκφρασης τις κάνει να ξεπετάγονται πιο ζωντανές απ’ ό, τι θα πετύχαινε μια γλώσσα εμφατική και πιο στολισμένη. Υπάρχει κάποια αναλογία, κάποια αρμονία ανάμεσα στην ιδιοφυΐα των κλεφτών και σ’ εκείνη των ποιητών, που θα μας έκανε να νομίζουμε πως οι τελευταίοι θα μπορούσαν να μάχονται σαν τους πρώτους, κι αυτοί πάλι να τραγουδούν σαν τους άλλους· και δύσκολα θ’ αποφάσιζε κανείς αν βρίσκεται περισσότερος ενθουσιασμός, περισσότερο μίσος για τους Τούρκους, περισσότερη αγάπη για την ελευθερία στους στίχους των ραψωδών ή στη ζωή των ηρώων τους. Αισθάνεται κανείς σ’ όλες αυτές τις συνθέσεις την επίδραση των τόπων που τις ενέπνευσαν· αισθάνεται πως πρωτοβγήκαν στα βουνά. Αλλά αυτά τα βουνά είναι ελληνικά, και δεν έχουν καθόλου αιώνιους πάγους, και οι κορυφές τους δεν ξεπερνούν το ύψος όπου η γη παύει να νιώθει τη γλυκιά ζέστη του ήλιου, παύει να έχει πρασινάδες και λουλούδια» (βλ. το βιβλίο του Φωριέλ «Ελληνικά δημοτικά τραγούδια», εκδ. επιμέλεια Αλέξης Πολίτης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 1999, τόμ. Α΄).
Αυτή την «άγρια τόλμη», που φανερώνεται απολαυστική και στην εικονοποιία των δημοτικών, στην τεχνική τους, τη διακρίνουμε και στην «ιδεολογία» τους, στη στάση τους απέναντι σε όσα συμβαίνουν, μια στάση που μπορούμε να τη θεωρήσουμε φυσική και αυθόρμητη, καρπό ενός λαϊκού πολιτισμού που κρατάει τις αξίες του, και όχι προϊόν κάποιας θεωρητικής σύλληψης. Ειδικά στα κλέφτικα, η στάση αυτή αποκαλύπτεται με διάφορες μορφές. Οδηγεί πρώτα πρώτα στην ιστόρηση επεισοδίων όπου τον τόνο τον έδωσε οτιδήποτε άλλο, πάντως όχι ο ηρωισμός, γεγονός που θέτει τα τραγούδια αυτού του περιεχομένου έξω από τον κανόνα «ορθοέπειας» που εκ των υστέρων πλάστηκε. Ο καπετάν Ζαχαριάς Μπαρμπιτσιώτης, λ.χ., για τον οποίο έγραφα εδώ την περασμένη Κυριακή, εμφανίζεται στο ακόλουθο δημοτικό όχι σαν ήρωας αλλά σαν κάποιος που καυχιέται μεθυσμένος από δύναμη για όσα αντεκδικούμενος έπραξε εις βάρος ενός ιερέα με τον οποίο είχε διαφορές: «Τι ’ν’ το κακό που γίνεται τούτο το καλοκαίρι, / τρία χωριά μάς κλαίονται, τρία κεφαλοχώρια, / μας κλαίγεται κι ένας παπάς από τον Αγιο Πέτρο. / Τι τόκαμα του κερατά και κλαίγετ’ από μένα; / Μήτε τα βόδια τ’ έσφαξα μήτε τα πρόβατά του· / τη μια του κόρη φίλησα, τις δυο του θυγατέρες, / το ’να παιδί του σκότωσα, τ’ άλλο το πήρα σκλάβο / και πεντακόσια δυο φλουριά για ξαγορά τού πήρα· / ούλα λουφέ τα μοίρασα, λουφέ στα παλικάρια, / κι ατός μου δεν εκράτησα τίποτα για τ’ εμένα».
Ολα τούτα ηχούν παράδοξα μόνο υπό δύο προϋποθέσεις: πρώτον, ότι παραγνωρίζουμε την ηθική της δημοτικής ποίησης, που δεν της επιτρέπει την αυτολογοκρισία, και δεύτερον ότι θεωρούμε πως τα κλέφτικα αφορούν αποκλειστικά την Επανάσταση και τους ήρωές της, τα ανδραγαθήματα και τον δοξασμένο ή μαρτυρικό θάνατό τους. Αλλά τα κλέφτικα είχαν αναπτυχθεί πολύ νωρίτερα, και με την ιδρυτική τους αμεροληψία κατέγραψαν και απαθανάτισαν και περιστατικά που ίσως ενοχλούν τη σημερινή ακοή, σε άλλα εθισμένη από νωρίς. Οσο βαθιά, ας πούμε, κι αν ήταν η χριστιανική πίστη, κι όποιος κι αν υπήρξε ο σεβασμός για τους ιερωμένους, ο δημοτικός τραγουδιστής δεν έχει κανένα πρόβλημα να παραδώσει στην αιώνια χλεύη (και χωρίς καν να υψώσει τον τόνο, απλώς ιστορώντας) έναν καλόγερο που το 1806 πρόδωσε στους Τούρκους τον Γιάννη (Ζορμπά) Κολοκοτρώνη, αδερφό του Θοδωράκη, ο οποίος μαζί με έξι συγγενείς του είχε ζητήσει καταφύγιο στο μοναστήρι της Αιμυαλούς κοντά στη Δημητσάνα. «Καλόγερος δεν μαρτυρά, δε γίνεται προδότης» βεβαιώνει τον Γιάννη Κολοκοτρώνη ο μοναχός, αμέσως έπειτα όμως: «Και κάνει τον ανήφορο και πάει στη Δημητσάνα. / Ψιλή φωνίτσα έριξε, όση κι αν εδυνάστη: / “Μικροί - μεγάλοι στ’ άρματα και γέροι στα ντουφέκια, / τ’ έχω δυο ξένους στο ληνό, στ’ αμπέλι, στο Βιδόνι”». Με τη δική του απλότητα, θυμάται ο Γέρος του Μοριά στα «Απομνημονεύματά» του: «Ο Γιάννης [...] επήγε εις τους Αιμυαλούς, μοναστήρι, του έδωσε ένας καλόγερος φαγί και έπειτα επήγε, έδωσε είδησιν εις τους Τούρκους, επήγαν, τον επολιόρκησαν εις τον ληνόν και τον εσκότωσαν».
Την αμεροληψία του το δημοτικό τη διατηρεί ακέραιη και στα χρόνια της Επανάστασης, όταν αναφέρεται σε εμφύλιες συγκρούσεις (λ. χ. το τραγούδι για τη μάχη του Θοδωράκη Γρίβα με τον καπετάνιο Δημήτριο Μακρή στην Κατοχή Μεσολογγίου, το 1823) αλλά κι όταν συμμερίζεται τον πόνο του εχθρού, όπως στο τραγούδι για τον πάμπλουτο Κιαμήλμπεη που αιχμαλωτίστηκε στην άλωση της Τριπολιτσάς. «Στην ελληνική δημοτική ποίηση», γράφει ο Δ. Πετρόπουλος, «υπάρχουν τραγούδια εμπνευσμένα από ηρωισμούς ή παθήματα προσώπων, που με τις πράξεις τους έβλαψαν άτομα ή το έθνος γενικότερα. Ο λαϊκός ποιητής, καθώς και ο λαϊκός ακροατής του, δοκιμάζουν συγκινήσεις από πράξεις ανθρώπων ανεξάρτητα από το ηθικό τους περιεχόμενο και από πατριωτικές ιδέες». Ποιο άλλο μεγαλείο να ζητήσουμε;

***********************************
Αναδημοσίευση από εδώ: Η «άγρια τόλμη» των κλέφτικων τραγουδιών

Νεκρή αρκούδα από τροχαίο στη Δυτική Μακεδονία...

Ενήλικη αρσενική αρκούδα, ηλικίας 6 ετών και 220 κιλών, έπεσε θύμα τροχαίου στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας. Πρόκειται για το 29ο θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα με αρκούδα στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, από το 1996 μέχρι σήμερα.

 

Το περιστατικό σημειώθηκε στον κάθετο άξονα της Εγνατίας οδού, Σιάτιστα - Κρυσταλλοπηγή, και συγκεκριμένα στο 21ο χλμ. Καστοριάς - Νεάπολης.
Το άτυχο ζώο προσπάθησε να διασχίσει κάθετα το δρόμο, με αποτέλεσμα να παρασυρθεί από διερχόμενο αυτοκίνητο για περίπου 40-50 μέτρα. Σύμφωνα με την περιβαλλοντική οργάνωση του "Αρκτούρου" ο θάνατος της αρκούδας ήταν ακαριαίος.
Το αυτοκίνητο που ενεπλάκη στο τροχαίο υπέστη μεγάλες υλικές ζημιές, ενώ η οδηγός του μεταφέρθηκε ελαφρά τραυματισμένη στο νοσοκομείο Καστοριάς.
******************

28/3/11

Λιβύη και γαλλογερμανικές αντιθέσεις!

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ.
Συγγραφέα, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς.

Ο πόλεμος στη Λιβύη δεν έχει μόνο να κάνει με παγκόσμια συμφέροντα και τη στήριξη ή μη των εξεγερμένων σε αυτήν.
Συνδέεται άμεσα με τις εσωτερικές συγκρούσεις στη Δύση συνολικά και στην Ε.Ε. ειδικότερα.
Η ιστορία της Γερμανίας είναι η ιστορία ενός εθνικού κράτους που εμφανίζεται με καθυστέρηση στη σκηνή της παγκόσμιας πολιτικής και για αυτό δείχνει περισσότερο επιθετική από ό,τι άλλες. Ενώ είναι δυτικό κράτος δεν ένιωθε επί δεκαετίες να ανήκει στη Δύση.
Η ήττα στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο την έφερε σε μια πορεία προς δυσμάς. Πορεία που έδειχνε να ανακόπτεται μετά την ενοποίησή της, αλλά να μην απαλείφεται χάρη στην ένταξή της στην Ε.Ε. Από την άλλη, η ιστορία της Γαλλίας είναι η ιστορία μιας παλιάς αυτοκρατορικής δύναμης η οποία εξακολουθεί να ελπίζει ότι έχει λόγο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.
Η πρόσφατη κρίση δεν είχε στη φάση της ύφεσης για τη Γαλλία τις αρνητικές συνέπειες που είχε σε άλλες πιο αδύναμες χώρες. Ομως η Γαλλία δεν εξήλθε με την ίδια ορμή από την κρίση όπως η Γερμανία. Βρίσκεται σήμερα με σχετικά περισσότερα οικονομικά προβλήματα από την τελευταία.
Τους τελευταίους μήνες η γαλλική διπλωματία βρέθηκε σε ένα βαθμό συρόμενη από τη γερμανική. Η προτεραιότητα της οικονομίας έναντι της πολιτικής έδωσε πολλαπλά πλεονεκτήματα στη Γερμανία να υπαγορεύσει πολλές από τις πρόσφατες ευρωπαϊκές αποφάσεις.
Η Γερμανία άρχισε να συμπεριφέρεται ως αλαζονικός ηγεμόνας της Ευρώπης και της ευρωζώνης. Σε αυτό συνέβαλε και η υποχωρητική συμπεριφορά της διπλωματίας τέτοιων κρατών όπως είναι η Ελλάδα. Ο πόλεμος στη Λιβύη έβαλε φρένο στον γερμανικό ευρωπαϊκό ηγεμονισμό. Εδειξε ότι το Βερολίνο δεν έχει ούτε τις δυνατότητες, αλλά ούτε και την απαραίτητη θέληση να κινηθεί ηγετικά σε ζητήματα σκληρής ισχύος. Οτι η νομισματική και βιομηχανική ισχύς που διαθέτει δεν αρκεί για τον ρόλο που επιθυμεί.
Η Γερμανία όχι μόνο δεν μπορεί να υπαγορεύσει το τι μέλλει γίγνεσθαι στη Λιβύη, αλλά βρέθηκε απομονωμένη έναντι της υπόλοιπης Δύσης. Μάλιστα η απομόνωση αυτή έγινε μεγαλύτερη, διότι λανθασμένα είχε εκτιμήσει ότι Ρωσία και Κίνα θα έκαναν χρήση βέτο και εκείνη θα μπορούσε να πάρει μια ενδιάμεση θέση αποχής.
Η μη χρήση βέτο από τις αναδυόμενες δυνάμεις την άφησε έκθεση έναντι της υπόλοιπης Δύσης. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Γερμανία δεν μπορεί, πλέον, να συμπεριφέρεται σήμερα με τον τρόπο που συμπεριφέρθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα. Οτι ο φόβος της απομόνωσης θα είναι ισχυρότερος τώρα παρά «χθες».
Κατά συνέπεια, η Ελλάδα οφείλει να αναλύει σοβαρά και να λαμβάνει επαρκώς υπόψη τις αλλαγές που διαδραματίζονται στις σχέσεις εντός της Ε.Ε. ως προς το ευρώ και τον Πόλεμο στη Λιβύη, καθώς, επίσης, ειδικότερα, τις σχέσεις της Γερμανίας με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία.
Επιπλέον, η ελληνική διπλωματία οφείλει τώρα, αύριο θα είναι αργά, να απαιτήσει τη διασφάλιση της ΑΟΖ της Γαύδου που μέχρι τώρα αμφισβητούσε η Λιβύη με «τουρκικό σκεπτικό». Το παράδοξο της στιγμής είναι ότι, χάρη στις εξελίξεις, διευρύνεται το διαπραγματευτικό πεδίο της ελληνικής διπλωματίας τόσο ως προς την ΑΟΖ όσο και ως προς τα οικονομικά εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
****************************
Αναδημοσίευση από εδώ: Λιβύη και γαλλογερμανικές αντιθέσεις.

Σμόκοβο - Ρεντίνα: Στον ίσκιο των κορφών!

Στις νοτιοανατολικές απολήξεις των Αγράφων, στα όρια των Νομών Ευρυτανίας, Φθιώτιδας και Καρδίτσας, κρύβεται ένας τόπος χαμηλών τόνων, που κρατά μυστικές κι ανεπηρέαστες κάποιες μοναδικές στιγμές της φύσης.

Η ευρύτερη περιοχή Σμοκόβου - Ρεντίνας προσεγγίζεται το ίδιο εύκολα, τόσο από τη Λαμία όσο και από την Καρδίτσα. Αν λοιπόν έρχεστε από τη Νότια Ελλάδα σας προτείνουμε ν' ανηφορίσετε σε αυτήν τη γωνιά των Αγράφων μέσω Λαμίας - Ρεντίνας. Ομως η προσέγγιση από Καρδίτσα θα σας εισάγει πιο ομαλά στο ορεινό τοπίο. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, θ' απολαύσετε μια υπέροχη ορεινή διαδρομή που θα σας φέρει κοντά σε γνωστά και άγνωστα χωριά και υπέροχα τοπία.
Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε δύσβατους χωματόδρομους για να περιπλαανηθείτε στα Αγραφα, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε τετρακίνητο όχημα.
Αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε δύσβατους χωματόδρομους για να περιπλαανηθείτε στα Αγραφα, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε τετρακίνητο όχημα.


Αφήνοντας πίσω τον κάμπο της Καρδίτσας φτάνετε έπειτα από 24 χλμ. στο χωριό Κέδρος απ' όπου ουσιαστικά ξεκινά η ανάβαση στα υψίπεδα των Αγράφων ακολουθώντας τις αλλεπάλληλες στροφές. Ο δρόμος με μαεστρία ακολουθεί την κοίτη του ποταμού Ονοχώνου ή Σοφαδίτη με τα παρόχθια πλατανοδάση. Χιλιόμετρο το χιλιόμετρο η τοπιογραφία γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρουσα και ευχάριστη για οδηγό και συνεπιβάτες. Επειτα από 11 χιλιόμετρα ανάβασης φτάνετε στο χωριό Λουτρά Σμοκόβου όπου βρίσκονται οι ομώνυμες ιαματικές πηγές.
Από τα Λουτρά Σμοκόβου η ορεινή διαδρομή 6 χιλιομέτρων που αποκαλύπτει σε αρκετά σημεία την εξαιρετική θέα προς την τεχνητή λίμνη Σμοκόβου θα σας οδηγήσει στο επόμενο χωριό, τη Λουτροπηγή. Εκεί θα δείτε την πετρόκτιστη «Βρύση της Καμάρας» του 1820 για την οποία είναι πολύ περήφανοι οι ντόπιοι, ενώ αξίζει ν' ανηφορίσετε έως την κορφή του Αϊ-Λιά για ν' απολαύσετε την υπέροχη θέα από τη θέση «Κάστρο». Στο σημείο υπάρχουν υπολείμματα αρχαίας ακρόπολης, από τα οποία πιο ευδιάκριτος είναι ένας πύργος ύψους 3,50μ.
Από τη Λουτροπηγή αν ενδιαφέρεστε να βρεθείτε στις όχθες της λίμνης και στο φράγμα, δεν θα χρειαστεί να καλύψετε περισσότερα από 4 χιλιόμετρα (ένα μικρό μέρος της διαδρομής είναι βατός χωματόδρομος). Εμείς όμως θα σας προτείνουμε να μην αναλώσετε τον χρόνο σας στις όχθες της λίμνης η οποία, καθώς είναι τεχνητή και μάλιστα πρόσφατα κατασκευασμένη, δεν έχει ακόμα αφομοιωθεί απόλυτα στο τοπίο. Πάντως αν φτάσετε μέχρι το φράγμα, η επιστροφή στην Καρδίτσα, στη Λαμία ή στο Δομοκό γίνεται μέσω ασφάλτινων δρόμων.

Ο ποταμός Ονόχωνος, με τον οποίο θα... συνταξιδεύσετε από το χωριό Κέδρος έως τα Λουτρά Σμοκόβου.
Ο ποταμός Ονόχωνος, με τον οποίο θα... συνταξιδεύσετε από το χωριό Κέδρος έως τα Λουτρά Σμοκόβου.

Λουτρά Σμοκόβου.
Οι φυσικές ιαματικές πηγές Σμοκόβου αναβλύζουν σε υψόμετρο 400 μ. Οι ευεργετικές και θεραπευτικές ιδιότητές τους (θειούχων - αλκαλικών) ήταν γνωστές από την αρχαιότητα. Το 1662 κτίστηκαν τα πρώτα καταλύματα από τους μοναχούς Φράγκο και Μόσχο Στραβοένογλου, ενώ το 1882 τη διαχείριση των πηγών ανέλαβε το ελληνικό κράτος. Ο δρόμος Καρδίτσας - Σμοκόβου διανοίχτηκε στις αρχές του 20ού αιώνα οπότε άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα ξενοδοχεία και το 1923 πραγματοποιήθηκε η μάστευση των υδάτων και κτίστηκε το υδροθεραπευτήριο. Μεταξύ των διασημότερων επισκεπτών των λουτρών αλλοτινών εποχών ήταν ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων και ο Μαχμούτ Πασάς. Μάλιστα δύο ιαματικές πηγές φέρουν το όνομά τους. Σήμερα ένα σύγχρονο spa  είναι σε θέση να προσφέρει στους επισκέπτες του χαλάρωση, αναζωογόνηση και ευεξία. Διαθέτει πισίνα, ένα πλήρως εξοπλισμένο γυμναστήριο, δύο κλασικές και δύο διαθερμικές σάουνες, δύο αίθουσες χαμάμ και δύο αίθουσες χαλαρωτικού μασάζ. Στο υδροθεραπευτήριο οι επισκέπτες θα βρουν ατομικούς λουτήρες με υδρομασάζ, αίθουσα ατομικών εισπνοών και αίθουσα ρινοπλύσεων.
 
Φράγμα Σμόκοβου.
Τα πρώτα έργα για την ανύψωση του φράγματος ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το ύψος του είναι περίπου 105 μέτρα και το μήκος του 460 μ. Το έργο αυτό τιθάσευσε τα νερά του ποταμού Ονοχώνου με συνέπεια να δημιουργηθεί η τεχνητή λίμνη με συνολική χωρητικότητα 240 εκατ. κ.μ. νερού. Η πλήρωση της λεκάνης ολοκληρώθηκε το 2003. Τα νερά χρησιμοποιούνται για την άρδευση σχεδόν μισού εκατομμυρίου στρεμμάτων του θεσσαλικού κάμπου, ενώ παράλληλα θέτουν σε λειτουργία δύο μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος.
Ευχάριστες διαδρομές.
Ερχόμενοι από Κέδρο προς Λουτρά Σμοκόβου αξίζει να παρεκκλίνετε λίγο από την αρχική πορεία σας και να επισκεφθείτε το χωριό Θρασίμι που θεωρείται το «μπαλκόνι του Θεσσαλικού κάμπου» (6 χλμ. άσφαλτος με μπόλικες στροφές). Στο ψηλότερο σημείο του χωριού εντοπίζονται λείψανα αρχαίου οικισμού και κυκλώπειων τειχών. Μια ακόμη ενδιαφέρουσα παράκαμψη θα σας φέρει από τη Λουτροπηγή στο χωριό Βαθύλακος (8 χλμ.), απ' όπου ένα δαιδαλώδες σύστημα δασικών και χωμάτινων δρόμων θα σας οδηγήσουν στη Φουρνά Ευρυτανίας, αλλά και στη Λίμνη Πλαστήρα. Βέβαια για τέτοιου είδους διαδρομές είναι απαραίτητη η χρήση GPS.
Η «βασίλισσα των Αγράφων».
Το ομορφότερο σημείο της διαδρομής σε αυτήν την ορεινή μας περιπλάνηση είναι το κομμάτι που συνδέει τη Λουτροπηγή με τη Ρεντίνα. Ο δρόμος μοιάζει να κουλουριάζεται στο πλούσιο ανάγλυφο που δημιουργούν τα γύρω βουνά και καθώς κινείται σε ύψος 1.000 -1.200 μέτρων διασχίζοντας πλούσιο δρυοδάσος θα σας αποκαλύψει μια αεροπορικού τύπου θέα στα κορφοβούνια της Φθιώτιδας και της Ευρυτανίας.
Στην όμορφη Ρεντίνα που βρίσκεται σε ύψος 850 μέτρων και θεωρείται το ιστορικό κεφαλοχώρι της περιοχής -μάλιστα συνηθίζεται η προσωνυμία «Βασίλισσα των Αγράφων» - θα φτάσουμε μετά 12 συναρπαστικά χιλιόμετρα. Η ιστορία της Ρεντίνας ξεκινά από την εποχή των Δολόπων, οι οποίοι ήταν ένα από τα πανάρχαια φύλα που κατοικούσαν στην ευρύτερη ζώνη των Αγράφων.
Σημαντικός ήταν ο ρόλος της κοινότητας στην Επανάσταση του `21, ενώ κατά τη διάρκεια της Γερμανοϊταλικής κατοχής στο χωριό λειτουργούσε Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών του ΕΛΑΣ απ' όπου αποφοίτησαν 1.260 μάχιμοι.
Στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Αγράφων, το οποίο φιλοξενείται στο κτίριο του δημοτικού σχολείου που κάποτε στέγαζε τη σχολή αξιωματικών, εκθέτονται κειμήλια και φωτογραφικό υλικό από την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την αντίσταση.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το Εκκλησιαστικό Μουσείο Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Τέχνης που ιδρύθηκε το 1975 και στεγάζεται στον Άγιο Σεραφείμ, παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου. Από τον οικισμό μια ασφάλτινη αλλά με πολλές στροφές διαδρομή 7 χιλιομέτρων θα σας οδηγήσει στην ονομαστή Μονή Ρεντίνας.
Η χρονολογία ίδρυσης της μονής παραμένει άγνωστη ωστόσο τοποθετείται στον 15ο αιώνα. Το βέβαιο είναι, όπως προκύπτει από σωζόμενη επιγραφή, πως το μοναστήρι ανακαινίσθηκε το 1579, ενώ το καθολικό που βλέπουμε σήμερα είναι κτίσμα του 1640 και έγινε με δαπάνες της οικογένειας Στραβοένογλου (η ίδια οικογένεια που αξιοποίησε τις ιαματικές πηγές Σμοκόβου).
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ζούσαν εδώ περισσότεροι από 50 μοναχοί, το μοναστήρι διέθετε τεράστια περιουσία, πλούσια βιβλιοθήκη και σημαντικά κειμήλια, ενώ παράλληλα λειτουργούσε σχολή ανώτερης μόρφωσης.
Σήμερα η Μονή Ρεντίνας κατοικείται και συντηρείται από τρεις μοναχές. Ο επισκέπτης θα δει το εξαιρετικής τέχνης ξυλόγλυπτο τέμπλο του καθολικού (1659) και τις σπουδαίες αγιογραφίες του 17ου αι., ζωγραφισμένες από τον αγιογράφο Ιωάννη τον «ευτελή».
Από τον οικισμό της Ρεντίνας, αν έχετε χρόνο, ακολουθήστε τη θρυλική διαδρομή «Ταρζάν», γνωστή από το ράλι Ακρόπολης (έχει πλέον ασφαλτοστρωθεί), που οδηγεί προς Φουρνά και Καρπενήσι, ενώ από τη Μονή Ρεντίνας, αν έχετε όχημα 4x4, μπορείτε να συνεχίσετε σε κακό χωματόδρομο για 8 χλμ.: Θα περάσετε τη θέση Φτελιά και θα κατηφορίσετε για Ροβολάρι Φθιώτιδας όπου θα βρεθείτε και πάλι στην άσφαλτο και θα συνεχίσετε για Λαμία.

Κείμενο: Θοδωρής Αθανασιάδης.
*****************************
Αναδημοσίευση από εδώ:  Στον ίσκιο των κορφών.

26/3/11

«Εξωστρεφής» υποτέλεια!

thumb

Του Δημήτρη Καζάκη
Οικονομολόγου – Αναλυτή
Η απόφαση για άμεση εμπλο­κή της Ελλάδας στη στρα­τιωτική επέμβαση στη Λι­βύη, πρώτη φορά μετά την Κορέα, φανερώνει ακόμη μια φορά πόσο επικίνδυνη και πόσο αδίστα­κτη είναι η σημερινή κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός είπε στη Βουλή ότι η Ελλάδα παρέχει μόνο «επικουρική υποστήριξη και δεν συμμετέχει στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Λι­βύη», παρ’ ότι ολόκληρος ο διεθνής Τύπος στις ΗΠΑ, τη Γαλλία και τη Γερ­μανία βοά για τις δεσμεύσεις εμπλο­κής που έχει αναλάβει η Ελλάδα. Ει­δικά σε περίπτωση που οι επιχειρή­σεις στη Λιβύη πάρουν σε μάκρος και απαιτήσουν, εκτός όλων των άλλων, χερσαία εισβολή.
Το γεγονός ότι ακόμη και η «επικου­ρική υποστήριξη» αντιβαίνει στις δι­ατάξεις του συντάγματος, που απαι­τούν ως μοναδική αποστολή των ενό­πλων δυνάμεων της χώρας την εθνική άμυνα, δεν φαίνεται να απασχολεί κα­νέναν στην κυβέρνηση.
Ο κ. Παπανδρέου χαρακτήρισε θέμα εθνικής σημασίας την κατάσταση στη Λιβύη και είπε: «Η Ελλάδα δεν πρόκει­ται να γίνει ο επιτήδειος ουδέτερος στις εξελίξεις στην περιοχή. Η στάση αυτή δεν θα βοηθούσε τα εθνικά συμ­φέροντα», ανέφερε ο πρωθυπουργός και δικαιολόγησε τις επιλογές της διε­θνούς κοινότητας για τη Λιβύη, ώστε, όπως ανέφερε, να αποφευχθεί η ομα­δική σφαγή αμάχων και ένα συνεπα­γόμενο μαζικό κύμα μετανάστευσης, καθώς και για να υπηρετηθούν οι δη­μοκρατικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή.
Το γεγονός είναι ότι ο κ. Παπανδρέ­ου και η παρέα του σίγουρα δεν είναι «επιτήδειοι ουδέτεροι»: έχουν απο­δείξει ότι είναι απλά επιτήδειοι. Η «επικουρική υποστήριξη» στην ιμπε­ριαλιστική σφαγή του λιβυκού λαού, προκειμένου να μετατραπεί η Λιβύη σε προτεκτοράτο των πετρελαϊκών και άλλων επιχειρηματικών συμφερόντων της αγοράς, έδωσε μια ακόμη ευκαι­ρία στη σημερινή κυβέρνηση να απο­δείξει πόσο ανοιχτή είναι στις διεθνείς αγορές και πόσο αξιόπιστη όταν ανα­λαμβάνει δεσμεύσεις έναντι του επεν­δυτικού υπόκοσμου που ακολουθεί τις στρατιές της Δύσης στις «ανθρωπιστι­κές επεμβάσεις» της ανά την υφήλιο.
«Ως χώρα έχουμε συμφέρον να συμβάλουμε στην ενίσχυση της διε­θνούς μας αξιοπιστίας χωρίς τη λογι­κή των δύο μέτρων και δύο σταθμών», ανέφερε ο κ. Παπανδρέου ξεκαθαρί­ζοντας ότι και η συμμετοχή σε επεμ­βάσεις αποτελεί μέρος της αποκατά­στασης της αξιοπιστίας στις διεθνείς αγορές.
Η συμμετοχή της κυβέρνησης Πα­πανδρέου δεν οφείλεται μόνο ή απλά στις προφανείς σχέσεις δουλικότητας που τη διακρίνει απέναντι στο ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Συνιστά μια σοβαρή αλλα­γή του βασικού δόγματος της εξωτερι­κής πολιτικής, η οποία συνδέεται άρ­ρηκτα με την προσέγγιση με το Ισραήλ και αποκαλύπτει την ένταξη της Ελλά­δας στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου.
Συνιστά επιπλέον απόδειξη της σύμφυσης, της απροκάλυπτης ταύτι­σης αυτής της κυβέρνησης με τα πιο αδίστακτα και κερδοσκοπικά συμφέ­ροντα της διεθνούς αγοράς. Η εμπλο­κή της χώρας στις επιχειρήσεις στη Λιβύη εξυπηρετεί άριστα το καρτέλ πετρελαίου της Μεσογείου με έδρα τη Μασσαλία, στο οποίο περιλαμβά­νονται και τα πάλαι ποτέ κρατικά Ελ­ληνικά Πετρέλαια Α.Ε. Γι’ αυτό και η Γαλλία, που οι δικές της πετρελαϊκές επιχειρήσεις, μαζί με την ισπανική Repsol, ηγούνται του καρτέλ, βιάστη­κε να επιτεθεί στη Λιβύη χωρίς να πε­ριμένει ούτε καν τις ΗΠΑ.
Ευκαιρία κερδοσκοπίας.
Η επιχείρηση στη Λιβύη προσφέ­ρει μια ιδανική ευκαιρία κερδοσκο­πίας με τις τιμές του πετρελαίου, οι οποίες πολλοί παρατηρητές πιστεύ­ουν ότι μπορεί να εκτιναχθούν έως και τα 220 δολ. το βαρέλι στο τέλος του 2011. Προσφέρει επίσης την ευκαι­ρία για ανεξέλεγκτες ανατιμήσεις στις τιμές διύλισης, που αποφασίζονται στην έδρα του καρτέλ στη Μασσαλία και πληρώνει η ελληνική οικονομία στο μονοπώλιο του ομίλου Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε. Έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι ο όμιλος, που ουσι­αστικά μονοπωλεί τον τομέα διύλισης πετρελαίου και διακίνησης καυσίμων στη χώρα, παρουσίασε καθαρά κέρδη το 2010 της τάξης των 180 εκατ. ευ-ρώ, παρά την κρίση και τη συρρίκνωση της οικονομίας.
Ο κύριος διευθύνων σύμβουλος του ομίλου σχολίασε: «Πετύχαμε ικανο­ποιητικά αποτελέσματα λόγω του κα­λύτερου διεθνούς περιβάλλοντος δι­ύλισης, της αύξησης των τιμών πετρε­λαίου, της ενδυνάμωσης του δολαρίου καθώς και της σημαντικής προόδου στα έργα βελτίωσης αποδοτικότητας, τα οποία αντιστάθμισαν το δυσμενές περιβάλλον στην εγχώρια αγορά».
Με άλλα λόγια τα Ελληνικά Πετρέ­λαια εξαρτούν την κερδοφορία τους από τη χειραγώγηση των τιμών, την κερδοσκοπία σε διεθνές επίπεδο και φυσικά την «εξωστρέφειά» τους. Δη­λαδή την επέκταση σε γειτονικές χώ­ρες με τον έλεγχο της διύλισης στο κράτος των Σκοπίων, αλλά και με την ΕΚΟ, η οποία ελέγχει σημαντικό μέ­ρος του δικτύου καυσίμων σε Σερβία και Βουλγαρία, όπου σημείωσε αύξηση κερδών το 2010 κατά 25%. Ένας από τους λόγους ήταν και η αυξημένη κίνηση από Βορειοελλαδίτες που με­ταβαίνουν σ’ αυτές τις χώρες για να γεμίσουν τα ρεζερβουάρ με χαμηλό­τερες τιμές.
Την κερδοσκοπία με τις τιμές και την αυξανόμενη εξωστρέφεια του μονο­πωλίου της διύλισης, αλλά και του δι­εθνούς καρτέλ καυσίμων υπηρετεί, εκτός όλων των άλλων, η εμπλοκή της κυβέρνησης στον τυχοδιωκτισμό του ΝΑΤΟ στη Λιβύη. Άλλωστε ο πρωθυ­πουργός της χώρας δεν χάνει ευκαιρία να θριαμβολογεί για τη δυναμική των εξαγωγών τους τελευταίους μήνες, η οποία οφείλεται κατά κύριο λόγο σε μια εντυπωσιακή άνοδο της εξαγωγής πετρελαιοειδών γύρω στο 25%. Ούτε εμιράτο πετρελαίων να ήταν η Ελλάδα. Αν και πολύ φοβάμαι ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε τυπικό εμιράτο, όχι πε­τρελαίων, αλλά τυχοδιωκτών της οικο­νομίας και της πολιτικής.
Αυτή ακριβώς η ταύτιση συμφερό­ντων κυβέρνησης, μονοπωλίων και καρτέλ, ειδικά στον τομέα του πετρε­λαίου και των καυσίμων, αλλά και σε άλλους τομείς, ανοίγει ένα νέο κεφά­λαιο που θα σημάνει την άμεση εμπλο­κή της χώρας σε πολύ άσχημες περι­πέτειες στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια, καθώς η Δύση επέ­λεξε να την αναφλέξει με αυτόν τον τρόπο. Κι όλα αυτά για να ενισχυθεί η «επιχειρηματική εξωστρέφεια» της ελληνικής οικονομίας.
«Τέλος» η εσωτερική αγορά.
Θα πρέπει να έχουμε καθαρό ότι, καθώς η εσωτερική αγορά πεθαίνει, χάνει κάθε δυναμική τζίρου και αγο­ραστικής δύναμης, το μόνο που μένει για μια πολιτική εξουσία που αρνείται να σπάσει τα δεσμά της εξάρτησης και της υποτέλειας είναι η εξωστρέφεια. Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι κυβερνήσεις από εδώ και μπρος θα είναι πιο επιρ­ρεπείς και πρόθυμες να ενισχύσουν τυχοδιωκτικές επιχειρήσεις στο εξω­τερικό επ’ ωφελεία οικονομικών ομί­λων και επιχειρηματικών συμφερό­ντων που δεν ενδιαφέρονται πια τόσο για την εγχώρια αγορά.
Άλλωστε η προοπτική είναι, με ή χωρίς δημόσιο χρέος, να συρρικνω­θεί δραματικά η εγχώρια καταναλωτι­κή ζήτηση τόσο των νοικοκυριών όσο και του κράτους. Αυτό σημαίνει ότι δεν προβλέπεται ανάκαμψη της εσωτερι­κής αγοράς τουλάχιστον στο μεσοπρό­θεσμο μέλλον. Γι’ αυτό δίνεται τέτοια έμφαση στη λεγόμενη εξωστρέφεια των επιχειρήσεων και της οικονομίας.
Οι πολιτικές του μνημονίου δεν συ­ντρίβουν μόνο τις βιοτικές λειτουργίες της εγχώριας αγοράς σε επίπεδο εισο­δημάτων, παραγωγής και αγοραστικής δύναμης, αλλά και την προοπτι­κή της. Στο νέο αναπτυξιακό πρότυπο που σφυρηλατείται με όλη τη βαρβα­ρότητα που διακρίνει το ΔΝΤ και την Ε.Ε. η εγχώρια αγορά θα επιβιώνει μό­νο ως απόηχος των εξωστρεφών δρα­στηριοτήτων και εξαγωγικών επιδό­σεων συγκεκριμένων μονοπωλιακών ομίλων. Κι όχι ως εσωτερική έκφραση της αγοραστικής δύναμης κυρίως των λαϊκών εισοδημάτων, όπως συνέβαι­νε μέχρι την Τετάρτη.
Αυτό σημαίνει, αφενός, ότι οι επι­χειρήσεις, ιδίως οι μικρές και μεσαί­ες, που εξαρτώνται από την εσωτε­ρική αγορά, δεν έχουν ούτε παρόν ούτε, πολύ περισσότερο, μέλλον. Θα επιβιώσουν μόνο εκείνες που θα λει­τουργούν ως υπεργολάβοι των μεγά­λων καρτέλ εξαγωγικού ή εξωστρε­φούς χαρακτήρα.
Σημαίνει αφετέρου ότι η χώρα με­τατρέπεται ανοιχτά σε εφαλτήριο τυ­χοδιωκτικών επιχειρήσεων από και προς το εξωτερικό, τόσο στο επίπεδο της οικονομίας όσο και στο επίπεδο της πολιτικής. Με άλλα λόγια η ίδια η επιβίωσή της θα εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από το πόσο ανοιχτή θα είναι στις πιο αδίστακτες δυνάμεις της διεθνούς αγοράς και της διεθνούς πο­λιτικής. Κι αυτό είναι που θα τη σπρώ­χνει συνεχώς σε μια όλο και πιο ενερ­γό συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς, σε πολεμικές εμπλο­κές, σε βίαιες αλλαγές συνόρων και σε κάθε είδους στρατιωτικοπολιτικές επιχειρήσεις αναδιάταξης σφαιρών επιρροής.
Μπορεί πράγματι η τωρινή κυβέρ­νηση να είναι η χειρότερη, η πιο αδί­στακτη και η πιο επικίνδυνη για τη χώ­ρα που έχει υπάρξει από την εποχή του εμφυλίου, αλλά αυτό δεν οφείλε­ται απλώς στον κ. Παπανδρέου και την παρέα του. Οφείλεται πρώτα και κύ­ρια στο πώς οικοδομείται η οικονομία και η πολιτική της χώρας υπό το κα­θεστώς χρεοκοπίας που έχει επιβλη­θεί στον εργαζόμενο λαό. Γι’ αυτό δεν μπορούμε να απαλλαγούμε από αυτή την καταστροφική προοπτική μόνο με το να ξεφορτωθούμε την κυβέρνηση Παπανδρέου, έστω κι αν κάτι τέτοιο αποτελεί πρώτη και βασική προϋπό­θεση για οτιδήποτε άλλο.
Χρειάζεται ανατροπή των κυρίαρ­χων επιλογών και πλαισίων άσκησης πολιτικής. Χρειάζεται ανατροπή ολό­κληρου του καθεστώτος που οικοδο­μείται υπό την κηδεμονία του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Χρειάζεται το τσάκισμα όλων των μονοπωλιακών καταστάσεων, των καρτέλ και των τραστ που κυρι­αρχούν στην ελληνική οικονομία και αναπαράγονται στη διακυβέρνηση της χώρας μέσα από το υπάρχον πο­λιτικό σύστημα.
Ευρωπαϊκή δυστοκία για ευρωπακέτο.
Οι υπουργοί Οικονομικών κατέληξαν τη Δευτέρα σε ένα συνολικό πακέτο για το ευρώ, που αφορά τόσο το προσωρινό Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας όσο και τον Μόνιμο Μηχανισμό Στήριξης του ευρώ. Η συμφωνία που πέτυχε το Eurogroup για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ΕΜΣ) είναι ιδιαίτερης σημασίας και θα οδηγήσει στη συνολική λύση της κρίσης χρεών στην ευρωζώνη, επισήμανε από τις Βρυξέλλες ο Αμαντέο Αλταφάζ, εκπρόσωπος του επιτρό­που Οικονομίας Όλι Ρεν.
Κατά την τακτική ενημέρωση της Επιτροπής προς τους δημοσιογράφους, ο Αλταφάζ τόνισε ότι η συμφωνία, που θα ισχύσει από τον Ιούνιο του 2013, οδηγεί στην επικύρωση της συνολικής λύσης στην κρίση χρέους, «για την οποία όλοι εργάστηκαν σκληρά τον τελευταίο μήνα». Επανέλαβε ότι θεμελιώδης παράγοντας γι’ αυτή τη συνολική λύση είναι το πακέτο περί οικονομικής διακυβέρνησης. Στο πακέτο αυτό περιλαμβάνονται οι υπο­χρεώσεις των κρατών - μελών για δημοσιο­νομική προσαρμογή, τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν σε εθνικό επίπεδο για δημοσιονομι­κή σταθεροποίηση, αλλά και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Οι γερμανικές εφημερίδες αναφέρθηκαν στη συμφωνία με τίτλους όπως «190 δισ. από το Βερολίνο για το ευρωπακέτο διάσωσης» ή «Η Γερμανία επωμίζεται πάνω από το ένα τρίτο της συνολικής επιβάρυνσης». Χαρακτηριστικό είναι το ρεπορτάζ της οικονομικής εφημερί­δας «Handelsblatt» (21.3): «Η Γερμανία θα διασφαλίσει στο μέλλον εγγυήσεις για το ευρώ ύψους εκατοντάδων δισ. Η εισφορά της μεγαλύτερης χώρας της ευρωζώνης στον και­νούργιο μηχανισμό διαχείρισης των κρίσεων κυμαίνεται γύρω στα 190 δισ. ευρώ».
Πάνε για Ιούνιο.
Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τόνισε στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών ότι το ευρώ συνι­στά ζωτικό συμφέρον για τη Γερμανία: «Η αποτυχία του συνεπάγεται ανυπολόγιστες οικονομικές συνέπειες για τη Γερμανία, για τις οποίες δεν θα μπορούσε κανείς να αναλάβει την ευθύνη».
Ωστόσο ανοιχτό παραμένει όμως ακόμη το πώς θα διευρυνθεί το πλαφόν του προσωρινού μηχανισμού στήριξης στα 440 δισ. ευρώ από τα μέχρι τώρα 250. Εάν συνυπολογιστούν μόνον εγγυήσεις, τότε η Γερμανία θα πρέπει να εγγυηθεί 190 δισ. ευρώ αντί των μέχρι τώρα 120. Σύμφωνα με τον κ. Σόιμπλε, όλες οι αλλαγές για τη σταθεροποίηση του ευρώ θα πρέπει να εγκριθούν το αργότερο μέχρι τον Ιούνιο από τα εθνικά κοινοβούλια των χωρών της ευρωζώνης.
Με άλλα λόγια, τίποτε δεν είναι σίγουρο σχε­τικά με τον μηχανισμό ελεγχόμενων χρεοκο­πιών που ετοιμάζει η ευρωζώνη. Ουσιαστικά παραπέμπεται στον Ιούνιο του 2011, αφού τα εθνικά κοινοβούλια αποφασίσουν την αυ­τοκατάργησή τους μέσα από την έγκριση του πακέτου της «οικονομικής διακυβέρνησης» που προωθείται.
Πιέζουν αφόρητα οι αγορές για... «λύση».
Στην πράξη η Γερμανία, πρωτίστως, αλλά και άλλες χώρες του «σκληρού πυρήνα» προσπα­θούν να μεταθέσουν το όλο πρόβλημα για αρ­γότερα.
Γνωρίζουν πολύ καλά ότι η δέσμευση στον μηχανισμό ελεγχόμενων χρεοκοπιών της ευρωζώνης μπορεί να ενθουσιάσει τους κερδοσκό­πους και τις αγορές, αλλά θα σημάνει πολύ μεγάλα δημοσιονομικά βάρη ακόμη και για τις ισχυρές οικονομίες.
Γνωρίζουν επίσης ότι ο μηχανισμός αυτός, από τη στιγμή που θα αναλάβει την αγορά κρα­τικών ομολόγων και τη χρηματοδοτική στήριξη των υπό χρεοκοπία χωρών, θα αναγκαστεί αργά ή γρήγορα να καταφύγει στο ευρωομόλογο. Κάτι που με τη σειρά του θα ανεβάσει τα κόστη δανεισμού για οικονομίες όπως της Γερμανίας και θα κάνει αναγκαία την υιοθέτηση των παράλληλων ευρώ, δηλαδή του σκληρού ευρώ και μια σειράς μαλακών ευρώ στη χρεοκοπημένη περιφέρεια της ευρωζώνης. Κάτι που απ’ ό,τι φαίνεται επιθυ­μούν διακαώς οι αγορές.
Αυτή την αναβλητικότητα των ηγετών και των κρατών - μελών της ευρωζώνης εισέπραξαν και
οι αγορές. Γι’ αυτό από την επομένη άρχισαν να πιέζουν ξανά άγρια. Μεγάλη άνοδο σημείωσαν την Τρίτη τα επιτόκια των κρατικών ομολόγων στην Ελλάδα, αλλά και στην Ιρλανδία. Το spread στον 10ετή τίτλο ενισχύθηκε κατά 25 μονάδες περίπου, καθώς οι επενδυτές ανησυχούν για το ενδεχόμενο να μην συμφωνήσουν άμεσα οι χώ­ρες της Ε.Ε. στη λύση - πακέτο για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους. Ανησυχούν δηλαδή για τη διαφαινόμενη αναβολή για τον Ιούνιο και φυσικά θεωρούν αδιανόητη την αναμονή έως το 2013.
Αβεβαιότητα.
«Δεν έχουν φτάσει ακόμα σε συμφωνία για τον σημερινό (προσωρινό) μηχανισμό. Κάνουν μικρά βήματα κάθε φορά. Υπάρχει ακόμα έντονη αβεβαιότητα», είπε στο Bloomberg οικονομολόγος της Rabobank Groep. Το επιτόκιο στο ελληνικό 2ετές ομόλογο σκαρφάλωσε μέχρι το 14,91%, σημειώνοντας την υψηλότερη άνοδο από τις 9 Μαρτίου, ενώ αργότερα υποχώρησε ελαφρά στο 14,85% με άνοδο 0,41% (41 μονάδες βάσης).
Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση αντιμετωπίζει έντονο ταμιακό πρόβλημα με το έλλειμμα να φτάνει τα 1,8 δισ. ευρώ αυτόν τον μήνα, χωρίς να μπορεί να το ανακουφίσει ούτε καν με έκδοση εντόκων γραμματίων. Θυμίζουμε ότι η σχεδιασμένη έκδοση για τον Μάρτιο ανα­βλήθηκε αμέσως μετά τη «μεγάλη επιτυχία» της έκτακτης συνόδου της 11ης του μηνός.
Κι έτσι αυτή τη «μεγάλη επιτυχία» της κυβέρ­νησης θα την πληρώσουν η υγεία με την ακόμη μεγαλύτερη ασφυξία των δημόσιων νοσοκομεί­ων, η παιδεία με περισσότερες περικοπές και κλεισίματα σχολείων, οι εργαζόμενοι και οι συ­νταξιούχοι, αλλά και γενικότερα η λειτουργία του Δημοσίου. Εν αναμονή νέων χειρότερων μέτρων και «παρεμβάσεων» προς όφελος των δανει­στών, κατ’ επιταγή των εκκαθαριστών της χώρας και των τοποτηρητών του πολύτιμου ευρώ.
****************************
Αναδημοσίευση από εδώ: «Εξωστρεφής» υποτέλεια

Μεγαλειώδεις Πορείες στη Γερμανία κατά της πυρηνικής ενέργειας!

Χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στις μεγαλύτερες πόλεις της Γερμανίας, διαμαρτυρόμενοι για την πυρηνική ενέργεια και τις επιπτώσεις της, με αφορμή το "ατύχημα" στο Ιαπωνικό πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα.
Αστυνομία και διοργανωτές μιλούν για συμμετοχή άνω των 200 χιλιάδων ανθρώπων και αυτή μόνο σε κεντρικές γερμανικές πόλεις. Σύμφωνα με το Associated Press, μόνο στο Βερολίνο εκτιμάται ότι ο κόσμος έφτασε τους 100 χιλιάδες. Αντίστοιχα, στο Αμβούργο και στην Κολονία ο αριθμός υπολογίζεται ότι αγγίζει τους 40 χιλιάδες και στο Μόναχο τους 25 χιλιάδες διαδηλωτές.
Με το σύνθημα "κλείστε τα" Γερμανοί πολίτες διαμαρτυρήθηκαν, ζητώντας κατά κύριο λόγο την κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας. Κατά τη διάρκεια της πορείας, υπήρξε και ένα λεπτό σιγής για τα θύματα του σεισμού και του τσουνάμι στην Ιαπωνία. "Είναι οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις κατά της πυρηνικής ενέργειας στη Γερμανία μέχρι σήμερα", αναφέρει με ικανοποίηση το συλλογικό όργανο των διοργανωτών σε κοινή ανακοίνωση.
Η καταστροφή στο εργαστάσιο Φουκουσίμα οδήγησε την κυβέρνηση της Γερμανίας να διατάξεις την προσωρινή παύση επτά από τους παλαιότερους αντιδραστήρες, προκειμένου να ελεγχθούν.
**********************

Κάιρο το Λονδίνο... Πλατεία Ταχίρ η Τραφάλγκαρ Σκουέαρ!

Εκαταντοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές  κατέλαβαν το κέντρο του Λονδίνου και αρνούνται να αποχωρήσουν!

Μάχες γίνονται στο κέντρο του Λονδίνου μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών. Πάνω από 500.000 διαδηλωτές έχουν βγει στους δρόμους και διαμαρτύρονται για τα νέα σκληρά μέτρα λιτότητας.Εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές έχουν συγκεντρωθεί σήμερα  Σάββατο στο κέντρο του Λονδίνου διαμαρτυρόμενοι για τα  σκληρά μέτρα λιτότητας της Κυβέρνησης Κάμερον .Οι διαδηλωτές συρρέουν ακόμη κι αυτήν την ώρα στο κέντρο του Λονδίνου από όλη τη χώρα με πανώ, σφυρίχτρες και μπαλόνια.
Σύμφωνα με το BBC, οι διοργανωτές εκτιμούν ότι έχουν κινητοποιηθεί πάνω 500.000 άτομα σε αυτό που η συνομοσπονδία βρετανικών συνδικάτων αποκαλεί τη μεγαλύτερη διαδήλωση των τελευταίων χρόνων. Παρόμοιες διαδηλώσεις είχαν πραγματοποιηθεί το 2003 κατά του πολέμου στο Ιράκ. Η αστυνομία, ωστόσο, δεν κάνει εκτιμήσεις για τον αριθμό των διαδηλωτών. Η πορεία πέρασε μπροστά από την πρωθυπουργική κατοικία, στην οδό Ντάουνινγκ και κατέληξε στο Χάιντ Παρκ. Ενώ στην αρχή τα πράγματα ήταν ειρηνικά στη συνέχεια πολλοί από τους διαδηλωτές προσπάθησαν να προπηλακίσουν όσους εργάζονταν σε μεγάλα πολυκαταστήματα. Τα περισσότερα επεισόδια έγιναν στην Oxford Street.
Σύμφωνα με την Μητροπολιτκή Αστυνομία του Λονδίνου, ομάδα διαδηλωτών πέταξε μπογιές και αυτοσχέδια εκρηκτικά με λάμπες κατά κτιρίων, όπου στεγάζονται επιχειρήσεις και κατά αστυνομικών. Σύμφωνα πάντα με την αστυνομία άλλη ομάδα, αποτελούμενη από άτομα με μαύρες κουκούλες πέταξε μπογιές σε καταστήματα και τράπεζες στην Όξφορντ Στρητ και στη Νιου Μποντ Στρητ. Ομάδα διαδηλωτών επιτέθηκε σε τράπεζα της HSBC, πετώντας μπογιές σε αστυνομικούς και επιχειρώντας να εισβάλλουν στο κτίριο. Μία ομάδα διαδηλωτών που επιχείρησαν να καταλάβουν καταστήματα στο κεντρικό Λονδίνο συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις, ενώ δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι προσπαθούν να εισβάλουν σε κυβερνητικά κτίρια.Αντικυβερνητικοί διαδηλωτές έσπασαν τα τζάμια της τράπεζας HSBC, όπως και των Loyds και Santander και έγραψαν στους τοίχους τα συνθήματα "σπάστε τις τράπεζες" και "κλέφτες", ενώ και το ξενοδοχείο Ritz και το κατάστημα Ann Summers έγιναν κι αυτά στόχος των διαδηλωτών.
Η κυβέρνηση συνασπισμού του Ντέιβιντ Κάμερον αποφάσισε να προχωρήσει σε περικοπές ύψους 80 εκατ. λιρών στον δημόσιο τομέα, σε μια προσπάθεια να θέσει υπό έλεγχο το έλλειμμα της χώρας.
Η συνομοσπονδία των σωματείων εκφράζει φόβους ότι οι περικοπές απειλούν την ανάκαμψη της οικονομίας της χώρας και πιέζει την κυβέρνηση να επιβάλλει φόρους στις τράπεζες και να κλείσει νομικά «παραθυράκια» που επιτρέπουν σε ορισμένες εταιρείες να πληρώνουν μικρότερους φόρους.
Η συνομοσπονδία των βρετανικών σωματείων έχει απευθύνει έκκληση για μια ειρηνική διαδήλωση και έχει καλέσει τους συγκεντρωμένους να ακολουθήσουν μια συγκεκριμένη πορεία. Ωστόσο, στους δρόμους έκαναν εμφάνιση φυλλάδια, που καλούν τους διαδηλωτές να μην ακολουθήσουν την επίσημη διαδρομή και να παραμείνουν στο κέντρο του Λονδίνου μετά το πέρας της διαδήλωσης.

Νέο χέρι σε μισθούς, συντάξεις με το Σύμφωνο «Eυρώ Plus»!

Οι μυροβλήτες...

«Ελλην ων τη φωνή ουκ αν ποτέ φαίην Ελλην είναι...», δηλαδή: «Αν και είμαι Ελληνας στη γλώσσα, δεν θα έλεγα ποτέ ότι είμαι Ελληνας, διότι δεν σκέφτομαι όπως κάποτε σκέφτονταν οι Ελληνες· αντιθέτως θέλω να με αποκαλούν σύμφωνα με την πίστη μου. Κι αν κανείς με ρωτούσε ποιος είμαι, θα απαντούσα ότι είμαι χριστιανός». Γεννάδιος Σχολάριος ο πρώτος πατριάρχης υπό την εξουσία των Οθωμανών στην Πόλη, λόγιος, συγγραφέας, θεολόγος, φιλόσοφος, μάλιστα αριστοτελικός, έριξε στη φωτιά με τα ίδια του τα χέρια το έργο «Νόμων Συγγραφή» του Πλήθωνα. Λίγο πριν να πεθάνει ο ο Γεννάδιος το 1472, κι ενώ ησύχαζε μοναχός, έγραψε Θρήνους «επί του Γένους ολέθρω»...
Μάρτιος, 23η ημέρα, του Σωτηρίου έτους 1821, Κολοκοτρώνης, Νικηταράς και Παπαφλέσσας μαζί με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη έμπαιναν ελευθερωτές στην Καλαμάτα νυχτέρι για τα λάβαρα αποβραδίς στους Αγίους Αποστόλους, σαν σε επιτάφιο, και την αυγή, σαν αητοί οι σημαίες της παλιγγενεσίας ακόνιζαν τα νυχάκια τους...
... λαμπρός καιρός για πόλεμο τούτην την άνοιξη, ραγιάδες και κοντά ο καιρός που μύρα θα ανθίζουν απ' το στόμα του Αθανάσιου Διάκου στην Αλαμάνα κοντά στους τάφους των 700 Θεσπιέων και τον νόμο των ομοίων Λακεδαιμονίων...
***
Χρόνια πολλά μετά ο Τάσσος θα χαράζει βυζαντινούς αγγέλους αντάρτες με τα φυσεκλίκια σταυρωτά στο στήθος αρματολούς ΕΑΜίτες κι ΕΛΑΣίτες, χρόνια πολλά πριν, όταν ακόμα στον Μοριά έκοβαν ψυχές οι Βενετοί έκοβαν ψυχές κι οι Τούρκοι, πριν απ' τα Ορλωφικά, νύχτα βαριά πάλι 23 Μαρτίου ας πούμε, αντέγραφε το καλογεράκι στο μοναστήρι της Βοδενάς, Πλήθωνα: «Ελληνες γαρ εσμέν το γένος ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί» ενώ τρεις χιλιάδες μίλια μακρυά στη Συνασσό της Καππαδοκίας, την ίδια εποχή πλούσιοι προεστοί (που είχαν κάνει λεφτά στην Πόλη) εξαγόραζαν απ' τον Αγά την άδεια να ανοίξουν «Ελληνικόν» (έτσι έλεγαν τότε τα σχολεία τής θύραθεν κυρίως παιδείας) Αρρένων κι ύστερα τσακ ένα «Παρθεναγωγείο» -να μαθαίνουν και τα κορίτσια γράμματα. Εκεί και τότε στη μέση των αιώνων. Τους έκοψαν κι αυτών, αργότερα τα κεφάλια οι Αγάδες, αλλά ο σπόρος είχε σπαρθεί. Ραγιάδες οι Γραικοί, οι Ρωμαίοι, οι Ρωμιοί, αυτοί που στη δύση τούς έλεγαν χίλια χρόνια τώρα Ελληνες ή Σχισματικούς και στην ανατολή αποκαλούσαν Ρουμ ή Γιουνάν, σκυφτοί οι πιο πολλοί στις λασποκαλύβες τους, «στις πεζούλες τους» όπως θα έλεγε αργότερα ο Βελουχιώτης, τσοπαναραίοι και γεωργοί στη Θεσσαλία, στην Ηπειρο και στη Ρούμελη, αυτοί που λέει ο Φίνλεϋ ότι κράτησαν στις καρδιές τους «ζωντανή τη συνείδηση του ελληνικού έθνους» με τις ιστορίες της γιαγιάς και το ψαλτήρι, αυτοί η πρώτη ύλη του λαού
στα χαμηλά εκκλησάκια με τα χαμηλωμένα μάτια και τις ταπεινές πόρτες, δίπλα στις φλογίτσες των κεριών, σαν τα χρυσά δάκρυα των αγγέλων, αυτοί ήταν οι Ρωμιοί το Γένος η αιχμάλωτη Ρωμανία που άνθιζε μέσα της με το πένθος ενός ατέλειωτου δεκαπεντασύλλαβου ομηρικού, να τη μεθάει για ανάσταση φως και ήλιο ώσπου ο θρήνος του Νικηφόρου Χωνιάτη κι ο θούριος του Ρήγα να γίνουν το Πρώτο Σύνταγμα.
Πολύς δρόμος για να φθάσουν ώς εκεί οι αληταραίοι οι κλέφτες, οι ληστές και οι πειρατές. Κι ύστερα έμποροι στη Φραγκιά και μισθοφόροι, να φέρουν πίσω τα γράμματα και τα φλουριά, πολύς δρόμος ώσπου να αρχίσει να φωνάζει «ωρέ Ελληνες» ο Κολοκοτρώνης και να δείχνει τον μπούτζον του στην Τουρκιά ο Καραϊσκάκης: «ωρέ αν ζήσω θα σας γαμήσω. Κι αν πάλι σκοτωθώ, θα μου κλάσετε τ' αρχίδια», πολύς δρόμος, πολύ αίμα, πολλές εξεγέρσεις, πολλοί γενίτσαροι, πολλοί τουρκεμένοι, πολλοί ναιναίκοι, καρακόλια και δωσίλογοι, ώσπου να καρπίσει η καρατομημένη κάρα του Σκυλόσοφου και να γεμίσει τον τόπο ο Παπαφλέσσας με εγερτήρια γενναία ψέματα, έφαγε πολλές τούρκικες ψυχές στην Τρίπολη ο Αδης και άλλες τόσες ρωμαίικες στη Χίο, έπεσαν Φιλέλληνες πολλοί στην κοπρισμένη λάσπη της μάχης κι άλλοι τούρκεψαν, ώσπου να αποκτήσει πάλι αυτεξούσιο ο φτωχός και να του το αρπάξει ξανά ο πλούσιος - έτσι περπατάει η ιστορία των ανθρώπων για άλλους είναι μεθύσι και παίρνουν στα σοβαρά τις μεγάλες κουβέντες και τα μεγάλα έργα, για άλλους είναι δάνειο, και πληρώνουν πειθήνιοι τους τόκους του στον θάνατο, ώσπου να πεθάνουν...
Μα τον μπούτζον του Καραϊσκάσκη που θα έλεγε και η Μπουμπουλίνα πλένοντας τα σπασμένα κόκκαλα του Οδυσσέα Αντρούτσου που ξετούρκεψε κι έκανε το χάνι της Γραβιάς όρκον αμάραντον...

25/3/11

Έτσι μου είπαν να σας τα πω...

Πυρηνική απειλή «Μade in Japan» για την τροφική αλυσίδα!

Κλίμα ανασφάλειας ανά την υφήλιο δημιουργεί η διαρροή ραδιενέργειας στην ατμόσφαιρα και την τροφική αλυσίδα, ενώ συνεχίζονται οι υπεράνθρωπες προσπάθειες για να τεθεί υπό έλεγχο η κατάσταση στο πυρηνικό εργοστάσιο Φουκουσίμα Νταϊτσί.
Του Παναγιώτη Παπαϊωάννου

Ο ραδιενεργός «πυρετός» έχει πλέον καταβάλει όλο τον πλανήτη, καθώς αύξηση των επιπέδων ραδιενέργειας, έστω και εντός των επιτρεπτών ορίων, παρατηρείται σε μεγάλο κομμάτι του βόρειου ημισφαιρίου, ενώ εύλογη ανησυχία επικρατεί στο κομμάτι της τροφικής αλυσίδας, καθώς όλο και περισσότερες χώρες αναστέλλουν ή εφαρμόζουν αυστηρούς ελέγχους στις εισαγωγές ιαπωνικών προϊόντων.
Στην Ιαπωνία, η είδηση ότι εντοπίστηκαν επίπεδα ραδιενέργειας πάνω από το όριο ασφαλείας στο πόσιμο νερό για βρέφη, αρχικά στο Τόκιο (όπου στη συνέχεια ανακοινώθηκε ότι υποχώρησαν κάτω από το επιτρεπτό όριο) και στην πόλη Καβαγκούτσι, προκάλεσε πανικό στους κατοίκους.
Όπως ήταν αναμενόμενο, έσπευσαν στα καταστήματα για να αγοράσουν εμφιαλωμένο νερό, τα αποθέματα του οποίου εξαντλήθηκαν τάχιστα, με αποτέλεσμα οι αρχές να πραγματοποιούν διανομές συγκεκριμένου αριθμού φιαλών ανά οικογένεια. Παρά τις καθησυχαστικές δηλώσεις, οι ιαπωνικές αρχές εφαρμόζουν αυστηρούς ελέγχους σε ψάρια, θαλασσινά και λαχανικά αρκετών επαρχιών πέριξ του εργοστασίου, λόγω των αυξημένων επιπέδων ραδιενέργειας που έχουν μετρηθεί. Οι βιομηχανίες της αλιείας και της γεωργίας στις περιοχές αυτές απειλούνται με ολοκληρωτική καταστροφή. Το γεγονός αυτό αναμένεται να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ιαπωνική οικονομία, πλέον των ζημιών ύψους 300 δισ. δολαρίων που προκάλεσαν ο σεισμός και το τσουνάμι της 11ης Μαρτίου, που πλέον έχουν περάσει στην ιστορία ως η πιο «δαπανηρή» φυσική καταστροφή στα χρονικά.
Εντατικοί έλεγχοι.
Αρνητικός είναι ο αντίκτυπος, όπως είναι αναμενόμενο, και στις εξαγωγές αυτών των προϊόντων. Η Ευρωπαϊκή Ενωση ξεκίνησε εντατικούς ελέγχους σε αρκετά προϊόντα που εισάγονται από την Ιαπωνία, αν και τονίζει ότι μέχρι στιγμής δεν έχει ανιχνευθεί ραδιενέργεια σε ιαπωνικά τρόφιμα. Αν και οι εισαγωγές τροφίμων των «27» από την Ιαπωνία ανέρχονται μόλις σε 65 εκατ. ευρώ, ορισμένες χώρες-μέλη, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, εξετάζουν το ενδεχόμενο αναστολής τους.
Οι ΗΠΑ απαγόρευσαν την είσοδο γάλακτος, γαλακτοκομικών προϊόντων και θαλασσινών από τέσσερις ιαπωνικές περιφέρειες, μεταξύ των οποίων και η Φουκουσίμα. Μεγαλύτερη ανησυχία επικρατεί στην Ασία και τις χώρες του Ειρηνικού, όπου οι καταναλωτές αποφεύγουν συστηματικά τα ιαπωνικά προϊόντα. Την αναστολή ή μείωση των εισαγωγών από τις πληγείσες περιοχές αποφάσισαν η Σιγκαπούρη, η Ταϊλάνδη και το Χονγκ-Κονγκ.
Αυτό που όλοι φοβούνται, καθώς δεν μπορούν να ελέγξουν, είναι η διαρροή της ραδιενέργειας στην ατμόσφαιρα.
Σε Ισλανδία και Γαλλία.
Οι ανατολικοί άνεμοι που έπνεαν στην περιοχή αυτή την εβδομάδα, ευνόησαν τη μεταφορά ραδιενεργών στοιχείων στον Ειρηνικό, τις ΗΠΑ, τον Ατλαντικό και την Ευρώπη. Στις αρχές της εβδομάδας, η Ισλανδία ανακοίνωσε ανίχνευση αυξημένων ραδιενεργών στοιχείων, αν και σε φυσιολογικά όρια, τα οποία τις επόμενες ημέρες εντοπίστηκαν και στη Γαλλία. Ειδικοί εκτιμούσαν ότι είναι θέμα ημερών η εξάπλωσή τους σε όλο το βόρειο ημισφαίριο, αν και εμφανίζονται καθησυχαστικοί.
Οι γαλλικές αρχές ανακοίνωσαν ότι τα επίπεδα της ραδιενέργειας αντιστοιχούν σε λιγότερο από το 10% των αντίστοιχων του Τσερνομπίλ. Παρά τις αναπόφευκτες συγκρίσεις, τονίζουν ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές καταστροφές, καθώς στο Τσερνομπίλ υπήρξε έκρηξη του αντιδραστήρα και μάλιστα επί ευρωπαϊκού εδάφους. Η αγωνία όμως παραμένει.
Μετ' εμποδίων η αποκατάσταση.
Αγωνιώδεις προσπάθειες να θέσουν υπό έλεγχο την κατάσταση στο πυρηνικό εργοστάσιο Φουκουσίμα Νταϊτσί συνεχίζουν να καταβάλουν οι ιαπωνικές αρχές. Στην ευρύτερη περιοχή εξακολουθούν να καταγράφονται αυξημένα επίπεδα ραδιενέργειας, πάνω από τα επιτρεπτά όρια, καθώς σημειώνονται παροδικές εκλύσεις καπνού και ατμού από τους αντιδραστήρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα.
Πάντως, η εταιρεία διαχείρισης εξέφρασε την αισιοδοξία της, ανακοινώνοντας ότι οι δύο από τους έξι αντιδραστήρες είναι πλέον «ασφαλείς». Στους υπόλοιπους τέσσερις ωστόσο, η κατάσταση χαρακτηρίζεται ακόμη «ασταθής». Για «θετικές εξελίξεις» έκανε λόγο και η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας, που παραδέχθηκε ωστόσο ότι η κατάσταση παραμένει «σοβαρή». Στην προσπάθειά τους να αποκαταστήσουν το σύστημα ψύξης του αντιδραστήρα 3, τρεις εργάτες τραυματίσθηκαν και ήρθαν σε άμεση επαφή με ραδιενέργεια, με αποτέλεσμα να διακομιστούν στο νοσοκομείο. Εντονη παραμένει η ανησυχία για τα πολύ υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας σε νερό, ψάρια, θαλασσινά, κρέας και λαχανικά στην ευρύτερη περιοχή.

*************************






Σκοτώνουν άγρια άλογα στην Ξάνθη!

Γιατί προκαλούν ζημιές στα σπαρτά τους…
Το σπάνιο προνόμιο των άγριων αλόγων που υπάρχουν στην περιοχή του Δήμου Σταυρούπολης στην Ξάνθη και αποτελούν σημαντικό οικολογικό και τουριστικό κεφάλαιο για την περιοχή, κινδυνεύει από τις ενέργειες ανθρώπων της περιοχής που τα σκοτώνουν.
Πρόκειται για περίπου 20 κοπάδια (περίπου 250-300 άλογα) που ζουν στο Αλαδόβουνο (τσαλ) και, κυρίως, τους πρόποδες του βουνού. Το πρόβλημα δημιουργείται, όπως καταγγέλουν άνθρωποι της περιοχής, από το γεγονός ότι τα άγρια άλογα, στις επισκέψεις τους σε χαμηλό υψόμετρο, προκαλούν ζημιές στα σπαρτά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα κάποιοι καλλιεργητές να τα σκοτώνουν για να διατηρήσουν ανέπαφα τα χωράφια τους.
Όπως αναφέρουν κάτοικοι της περιοχής, η προστασία των άγριων αλόγων της Σταυρούπολης κρίνεται σημαντική και για να συμβεί αυτό θα πρέπει με κάποιο τρόπο να αποζημιώνονται οι αγρότες για τις καταστροφές. Θεωρούν ότι η δικαιότερη λύση είναι να αναγνωρίζεται η ζημία που υπόκειται η καλλιέργεια από τον ΕΛΓΑ ως καταστροφή προκειμένου να είναι δυνατή η αποζημίωση των αγροτών.


*****************************
Αναδημοσίευση από εδώ: Σκοτώνουν άγρια άλογα στην Ξάνθη!