Εκλογές 2009:

Χωρίς λόγια...

Μικροί ...

ΓΚΡΙΝΙΑΖΟΥΜΕ, ΧΛΕΥΑΖΟΥΜΕ,...

κουτσομπολεύουμε, κοροϊδεύουμε.
Κι όμως, εμείς τους εκλέγουμε.

Ψηφίζουμε χωρίς να πιστεύουμε. Να απαλλαγούμε από το κακό χωρίς να ελπίζουμε σε κάποιο όραμα αυριανό. Γι΄ αυτό το πρόβλημα δεν είναι των πολιτικών αλλά της κοινωνίας και των πολιτών.

Να σου δώσω να καταλάβεις κάτι απλό. Μπορεί το οποιοδήποτε κόμμα, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, σε αυτή τη χώρα να κλείσει την πόρτα στο ρουσφέτι, στην καθημερινή διαπλοκή και στην υπόσχεση πως κάπου θα βάλω το δικό σου και το δικό μας παιδί; Δεν μπορεί. Όποιος το επιχειρήσει, την επομένη θα καταβαραθρωθεί.
Να το παραδεχτούμε. Εμείς η μικροφοροδιαφυγή. Εμείς οι κουτσοβολεμένοι, οι μικροί.
Ίσως να ισχύει αυτό που έγραψε ο σοφός Μπέρναρντ Σο: «Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που μας εξασφαλίζει πως δεν πρόκειται να κυβερνηθούμε από άτομα καλύτερα από εκείνα που μας αξίζουν».
Όμοιος ομοίω αεί πελάζει. Γι΄ αυτό η μοίρα του Έλληνα δεν αλλάζει.
Το καλύτερο, εχθρός του μέτριου και του βολικού!

Δημήτρης Δανίκας

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ:Σκέψου σφαιρικά –δράσε παγκόσμια– ψήφισε ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

"Σκέψου σφαιρικά –δράσε παγκόσμια– ψήφισε ΑΝΤΑΡΣΥΑ", καλούν οι Οικολόγοι Εναλλακτικοί, με την Εκλογική Διακήρυξή τους. «Οι δυνάμεις της Αντικαπιταλιστικής Οικολογίας και της Ανεξάρτητης Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, δίνουν τη δική τους απάντηση στο πρόβλημα της οικολογικής κρίσης», συμμετέχοντας στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Τα αλλεπάλληλα πολιτικά πραξικοπήματα της Ν.Δ.
Οι εθνικές βουλευτικές εκλογές του 2007 είχαν προκηρυχθεί μ’ ένα πρωτότυπο προεκλογικό πραξικόπημα, διότι κανένας από τους λόγους που είχε επικαλεσθεί ο Κ. Καραμανλής (κατάρτιση νέου προϋπολογισμού – αναθεώρηση Συντάγματος – μεταρρυθμίσεις) δεν αποτελούσε «εθνικό λόγο» ώστε να δικαιολογείται το αίτημα, προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, της διάλυσης της Βουλής και η προκήρυξη εκλογών. Ταυτόχρονα, όμως, τότε παραγράφηκαν, σύμφωνα με το Νόμο περί ευθύνης υπουργών, όλα τα αδικήματα που είχαν διαπράξει οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ κατά την περίοδο 2000 – 2004. Παρόλα αυτά ο «μονάρχης» πρωθυπουργός το έπραξε ανενδοίαστα. Απεναντίας, ο μοναδικός λόγος, ο οποίος θα έπρεπε να οδηγήσει στην παραίτηση του πρωθυπουργού και στην προκήρυξη των εκλογών, δηλαδή η βιβλική καταστροφή του δασικού μας πλούτου από τις πυρκαγιές του 2007, αποσιωπήθηκε προκλητικά.
Με παρόμοιο πραξικόπημα και με πρόσχημα τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου 2009, διέλυσε και πάλι τη Βουλή, με αποτέλεσμα να παραγραφούν τα αδικήματα (π.χ. ομόλογα, βατοπέδι που διέπραξαν υπουργοί του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.).Για τρίτη φορά τώρα και μάλιστα στο μέσον της κυβερνητικής του θητείας, ο «πρωθυπουργός της πυρκαγιάς» επικαλείται και πάλι σαν «εθνικό λόγο» την οικονομική κρίση, η οποία είχε ξεσπάσει στις ΗΠΑ, εδώ κι ένα χρόνο.
Οι θεσμοθετημένοι, από την αστική τάξη, μέθοδοι υφαρπαγής της ψήφου του εκλογικού σώματος.
Οι ανομολόγητοι σκοποί των δύο εταίρων (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ) του αστικού συνασπισμού εξουσίας ήταν, είναι και θα είναι η νόθευση και η υφαρπαγή της ψήφου του εκλογικού σώματος. Αυτό επιβεβαιώθηκε και με την ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου (του γνωστού ως «νόμου Παυλόπουλου»), ο οποίος δίνει το δώρο των πενήντα εδρών στο πρώτο κόμμα και μειώνει το απαιτούμενο ποσοστό για την περιπόθητη αυτοδυναμία στο 39,5%. Βέβαια ο πρώτος διδάξας ήταν ο άλλος εταίρος, το ΠΑΣΟΚ, το οποίο με το λεγόμενο «νόμο Σκανδαλίδη» είχε ανοίξει το δρόμο, προσφέροντας δώρο σαράντα εδρών. Αυτό όμως δεν είχε ικανοποιήσει πλήρως τον τότε ισχυρότερο εταίρο, τη ΝΔ, η οποία άλλαξε «επί τα βελτίω» το νόμο, υποθέτοντας ότι θα είναι εσαεί … το πρώτο κόμμα ! Είναι αναγκαίο να τονιστεί ότι ένα από τα «παραθυράκια» του εκλογικού νόμου προβλέπει ότι όσο λιγότερα κόμματα αντιπροσωπεύονται στη Βουλή, τόσο μειώνεται το ποσοστό της αυτοδυναμίας. Σε περίπτωση εισόδου τεσσάρων κομμάτων το ποσοστό θα μειωθεί στο 39%. Διπλά κέρδη για τα κόμματα της αστικής τάξης. Ο εκάστοτε εκλογικός νόμος, είναι το ισχυρότερο όπλο στα χέρια του θεωρούμενου ως πρώτο κόμμα, για τη νόθευση και την υφαρπαγή της ψήφου του εκλογικού σώματος. Οι άλλοι δύο ισχυροί πυλώνες της αστικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, πάνω στους οποίους στηρίζεται ο αστικός συνασπισμός εξουσίας για να επιτύχει την εξυπηρέτηση των ταξικών, οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων του, είναι η οικονομική ενίσχυση των κομμάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα ΜΜΕ (τηλεόραση – ραδιόφωνο – τύπος), που ελέγχονται από τους μεγαλοεργολάβους.
Γιατί προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές και που θα μας οδηγήσουν;
Κατ’ αρχήν, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, ο τρόπος προκήρυξης και αυτών των εκλογών δείχνει περίτρανα τον ολοκληρωτικό χαρακτήρα και τη σήψη του πολιτικού αστικού συστήματος, αλλά ταυτόχρονα δείχνει και την παρωδία της αστικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Πλήρης απαξίωση και υποτίμηση από τον πρωθυπουργό των υπουργών του και των βουλευτών του.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. διακήρυσσε από το βήμα της Βουλής, μια μόλις ώρα πριν από το διάγγελμα του «μονάρχη» πρωθυπουργού, ότι κανένας στην Ελλάδα δεν επιθυμεί τις εκλογές!!
Την τελευταία όμως διετία 2007-2009 δημιουργήθηκαν νέα γεγονότα. Πρώτον, η τεράστια καταστροφή του δασικού πλούτου της χώρας, σε συνδυασμό με τα φαινόμενα της λειψυδρίας, της ερημοποίησης και του θερμοκηπίου, αυτό που με δυο λέξεις ονομάζεται «κλιματική αλλαγή». Αυτή η κατάσταση έχει ναρκοθετήσει τη μελλοντική πορεία μας ως χώρας και έθνους. Φυσικά αυτό δεν απασχολεί τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνηση της ΝΔ. Αυτό αποδεικνύεται αδιάσειστα από το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός είχε το απύθμενο θράσος, να προκηρύξει εκλογές αμέσως μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές, με φόντο τα αποκαΐδια και τους νεκρούς. Ούτε βεβαίως για τους νεκρούς της ΛΑΡΚΟ, της ΠΕΤΡΟΛΑ, της ναυπηγοσκευαστικής ζώνης και των εκατοντάδων εργατικών ατυχημάτων ενδιαφέρονται. Δικαίως θα μείνει στην Ιστορία ως «πρωθυπουργός της πυρκαγιάς». Και οι εταίροι του αστικού συνασπισμού εξουσίας η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ως κατ’ εξακολούθηση εμπρηστές, αφού για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ανεπαρκής ο κρατικός μηχανισμός στους τομείς πρόληψης και κατάσβεσης των πυρκαγιών. Η πληρότητα και η αξιοπιστία των μέτρων προστασίας των δασών της χώρας, έχουν θυσιαστεί ήδη από το 2005 στο βωμό της δημοσιονομικής σταθερότητας και της μη επανόδου της χώρας στο καθεστώς επιτήρησης που μας είχε επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση πριν από δυο χρόνια. Δυστυχώς η καταστροφή έγινε και η ζημιά είναι ανεπανόρθωτη. Θα χρειασθούν πολλά χρόνια για να επανέλθει η χλωρίδα και η πανίδα στα επίπεδα που ήταν πριν τις πυρκαγιές και υπό την προϋπόθεση ότι ο,τιδήποτε ξαναβλαστήσει δε θα ξανακαεί. Στη περίπτωση της Πάρνηθας αυτό δε θα γίνει ποτέ! Το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος είναι το ίδιο σημαντικό όπως ο πολιτισμός, η υγεία και η παιδεία του λαού. Απαιτούνται μεγάλα ποσά για τη οργάνωση της αντιπυρικής πολιτικής και προστασίας. Δυστυχώς, εδώ και δεκαετίες οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δίνουν μόνο ψίχουλα. Έχουν περικόψει τις δαπάνες υλικοτεχνικής υποδομής για την πυροπροστασία και διαθέτουν αστρονομικά ποσά για στρατιωτικούς εξοπλισμούς, πρωθυπουργικά αεροσκάφη, συνόδους τύπου ΟΑΣΕ, εφήμερους ολυμπιακούς αγώνες και φιέστες τύπου Γιουροβίζιον, ενώ ταυτόχρονα χαρίζουν εκατομμύρια ευρώ στις ποδοσφαιρικές ομάδες. Την τελευταία δεκαετία δαπανήθηκαν μόνον 300 εκατομμύρια ευρώ για τη θωράκιση της χώρας απέναντι στις πυρκαγιές, που αποτελούν όχι απλώς μια πραγματικότητα, αλλά μια εθνική τραγωδία. Απεναντίας, ξοδεύθηκαν περίπου 100 δισεκατομμύρια ευρώ λόγω υποτιθέμενων στρατιωτικών απειλών και της παρουσίας στρατιωτικών δυνάμεων έξω από τη χώρα μας.
Η οικονομική κρίση...
Ο δεύτερος παράγοντας που ενέσκηψε σαρωτικός είναι αυτός της οικονομικής κρίσης, σε συνδυασμό με την κοινωνική και νεολαίστικη έκρηξη του περασμένου Δεκέμβρη. Η σημερινή παγκόσμια κρίση του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, συσσώρευσης και ανάπτυξης, με την είσοδο της αμερικανικής και ευρωπαϊκής οικονομίας στη ζώνη της ύφεσης, συνυπάρχει στη χώρα μας με τη διαφθορά και την παρακμή της ελληνικής αστικής τάξης και των πολιτικών εκφραστών της που κυβερνούν την Ελλάδα τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια.
Η χρηματοπιστωτική κρίση είναι ενδογενής. Πρόκειται για την πλήρη αποτυχία των αγορών του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, που απελευθερώθηκαν τα τελευταία είκοσι χρόνια. Η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα που υπάρχουν στους τομείς της παιδείας, της υγείας, της κατοικίας, των συγκοινωνιών του περιβάλλοντος και της ποιότητας της ζωής. Αυτά θα λυθούν μόνο σε συλλογική και κοινωνική βάση και με άλλο τρόπο παραγωγής. Οι μηχανισμοί σκέψης και γνώσης που έχει υπό τον έλεγχο της η κυρίαρχη αστική τάξη δεν μπορούν πλέον να παράγουν νέες ιδέες. Προτείνουν τις γνωστές λύσεις. Παίρνουν τα χρήματα των φορολογούμενων και τα δίνουν στις τράπεζες και σε άλλους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς που ελέγχονται και διοικούνται απ’ αυτούς που ευθύνονται για τις χρεωκοπίες και το όργιο πολιτισμού.
Η απάντηση στην οικονομική κρίση, που έχει κλονίσει ισχυρότατα τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό της εποχής μας, πρέπει να πάρει μαζικό λαϊκό χαρακτήρα, να έχει διάρκεια και να μην εξαντληθεί μόνο σε ξεσπάσματα οργής κατά του εκάστοτε επιτελείου της αστικής πολιτικής και των κάθε είδους μηχανισμών της κρατικής καταστολής. Η κοινωνία μας επί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έμαθε να ζει με δανεικά. Έτσι σήμερα, εξαιτίας των δανείων η μεν κεντρική κυβέρνηση χρωστάει 280 δισ. ευρώ (άνω τα 105% του ΑΕΠ), τα δε νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις 250 δισ. ευρώ (άνω του 100% του ΑΕΠ). Με δυο λόγια χρωστάμε τα τριπλάσια απ’ αυτά που παράγουμε ετησίως. Ταυτόχρονα μόνον κατά το πρώτο εξάμηνο του 2009 χάθηκαν 100.000 θέσεις εργασίας.
Αυτήν τη νέα κατάσταση η κυβέρνηση της ΝΔ δε μπόρεσε να τη διαχειριστεί επιτυχώς για κομματικά, ταξικά και προσωπικά της οφέλη. Υπό την πίεση, τις απαιτήσεις, τις έμμεσες απειλές και τις υποδείξεις των παραγόντων του βιομηχανικού, χρηματιστικού και εφοπλιστικού κεφαλαίου, που επιδιώκει την εφαρμογή ανελέητης αντεργατικής πολιτικής, ενέδωσε στην προκήρυξη των πρόωρων εκλογών, παρόλο που χαρακτηρίστηκε ως «ευθανασία της Ν.Δ.» από πρώην υπουργό της!!
Η αστική τάξη όμως διαθέτει σημαντικό πολιτικό οπλοστάσιο και μπορεί να υλοποιήσει διάφορες εναλλακτικές λύσεις για τη σωτηρία του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού συστήματος. Το εκλογικό αποτέλεσμα όμως μπορεί να οδηγήσει είτε στην ισχνή αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ και την αποχώρηση του Κ. Καραμανλή από τον πολιτικό στίβο, είτε ακόμη και στη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ταυτόχρονα στην αλλαγή ηγεσίας στη Ν.Δ. Η δεύτερη αυτή εκδοχή (στην οποία συναινούν ουσιαστικά οι ηγεσίες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) αποτελεί την ιδανική λύση που επιθυμεί και το βιομηχανικό – χρηματιστικό σύμπλεγμα. Με αρχηγό της ΝΔ ένα απολύτως πειθήνιο όργανο στα κελεύσματα των ΗΠΑ και πρωθυπουργό το αγαπημένο παιδί και πρώην ομόλογο της Μαντλίν Ολμπράϊτ (υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ κατά τους βομβαρδισμούς των λαών της Γιουγκοσλαβίας το 1999), η εξαρτημένη αστική τάξη της Ελλάδας θα πανυγηρίζει. Δεν αποκλείονται επίσης οι κεντροακροδεξιές (ΝΔ – ΛΑΟΣ) ή κεντροαριστερές (ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ) λύσεις. Τέλος το νέο «φορείο συναίνεσης» που εμφανίζεται ως κόμμα, αλλά στην πραγματικότητα είναι ΜΚΟ «τύπου Ουκρανίας» ονομάζεται Οικολόγοι Πράσινοι. Είναι συνεργάτες των Γερμανών Πράσινων που βομβάρδισαν το 1999 μαζί με το ΝΑΤΟ τους λαούς της πολύπαθης Γιουγκοσλαβίας, ευνοείται δημοσκοπικά από ορισμένες εφημερίδες και μπορεί ν’ αποτελέσει το κοινοβουλευτικό δεκανίκι είτε της ΝΔ είτε του ΠΑΣΟΚ.

ΝΔ – ΠΑΣΟΚ έχουν την ίδια πολιτική – Είναι αρεστοί στο κεφάλαιο!
Το θράσος ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όταν μιλούν για διαφάνεια και πάταξη της διαφθοράς είναι πράγματι απύθμενο. Το σκάνδαλο της Ζίμενς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα:Πρώτον, είναι επιβεβαιωμένο από τον Θ. Τσουκάτο, στενότατο συνεργάτη του τότε πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, ότι πριν από τις ευρωεκλογές 1999 η Ζίμενς έδωσε στο ΠΑΣΟΚ ένα εκατομμύριο μάρκα τα οποία κατέθεσε στο ταμείο του κόμματος κι αυτός απλώς μεσολάβησε για το άνοιγμα του τραπεζικού λογαριασμού. Ο Θ. Τσουκάτος κατηγορείται για τα κακουργήματα της παθητικής δωροδοκίας και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Δεύτερον, η ΝΔ αρνείται να προχωρήσει σε σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο Ζίμενς (η οποία φημολογείται ότι έχει δώσει 100 εκατομμύρια μάρκα για δωροδοκίες και μίζες) και επιδιώκει τη συγκάλυψη του, διότι φοβάται τις εις βάρος της αποκαλύψεις. Για το λόγο αυτό άλλωστε επέδειξε σκόπιμη ολιγωρία και επέτρεψε σε δυο μεγαλοστελέχη και διακινητές του μαύρου πολιτικού χρήματος (Χριστοφοράκο, Καραβέλα) να διαφύγουν στο εξωτερικό. Αντ’ αυτής προτείνει τη σύσταση διακομματικής επιτροπής για τη διαφάνεια την οποία όμως αρνείται το … ΠΑΣΟΚ! Ας μην ξεχνάμε ότι διαφθορά, υψηλό δημόσιο χρέος και δημοσιονομικά ελλείματα πηγαίνουν μαζί.Όλοι οι νόμοι που ψηφίστηκαν επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ενίσχυσαν το κεφάλαιο εις βάρος των μισθωτών των συνταξιούχων και των αγροτών. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρουμε το λεγόμενο «νόμο Ρέππα» (Ν. 2639/1998) στον οποίο παραβλέπεται η τριήμερη και τετραήμερη απασχόληση των εργαζομένων με αντίστοιχη μείωση των μισθών και σύνταξη στα 67. Μια εβδομάδα πριν από την προκήρυξη των εκλογών ψηφίστηκε από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ το λεγόμενο «μνημόνιο κατανόησης» μεταξύ Ελλάδας και Στρατηγείου του ΝΑΤΟ, με αποτέλεσμα να επιτρέπονται οι νατοϊκές ασκήσεις οπουδήποτε στη χώρα μας χωρίς προηγούμενες διαβουλεύσεις με την κυβέρνηση. Τα ελληνικά εδάφη αποτελούν πλέον τμήματα της στρατηγικής διοίκησης του ΝΑΤΟ.
Ποιοι είναι οι δεξιοί Οικολόγοι Πράσινοι;
Τα ιδρυτικά στελέχη τους έκαναν κατά τις τελευταίες δυο δεκαετίες αρκετές απόπειρες συγκρότησης πολιτικού φορέα, αμέσως μετά την αποχώρησή τους (προς …δεξιά κατεύθυνση) από τους Οικολόγους Εναλλακτικούς. Έτσι εμφανίστηκαν ως «Ομοσπονδία», «Πολιτική Οικολογία», «Πράσινη Πολιτική» και τελευταία ως «Οικολόγοι Πράσινοι». Στην ιδρυτική τους διακήρυξή, δεν υπάρχει λέξη για την ακρίβεια, την ανεργία, το ασφαλιστικό, την Ε.Ε. του πολέμου, του κεφαλαίου, του ρατσισμού, της περιβαλλοντικής καταστροφής. Ούτε λέξη για τους εργαζόμενους και τους λαούς της Ευρώπης, οι οποίοι εδώ και μια δεκαετία ζουν μια πρωτοφανή αντιδραστική λαίλαπα ενάντια στο βιοτικό τους επίπεδο, καθώς και στο σύνολο των κοινωνικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Ούτε λέξη για την πλήρη κατεδάφιση του «κοινωνικού κράτους», τη διόγκωση των κοινωνικών ανισοτήτων ανάμεσα στις πλούσιες και τις φτωχές περιφέρειες της λεγόμενης ευρωπαϊκής «ολοκλήρωσης», τα 25 εκατομμύρια ανέργων και τα 80 εκατομμύρια φτωχών. Είχαμε επισημάνει ότι δεν πρόκειται για νέο φορέα, ο οποίος θα εμπλουτίσει την προοπτική της ριζοσπαστικής οικολογίας στη χώρα μας και στην Ευρώπη, αλλά ουσιαστικά για ένα νέο «φορείο συναίνεσης». Ουσιαστικά επιδιώκουν το «πρασίνισμα» του καπιταλισμού. Δεν μπορούν να κατανοήσουν, ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου και της φύσης, της κοινωνίας και του περιβάλλοντος είναι ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής, δηλαδή οι κυρίαρχες παραγωγικές σχέσεις, οι οποίες έχουν επιβληθεί με κάθε τρόπο, στους εργαζόμενους, έχουν ως κύριο σκοπό τη δημιουργία εμπορευμάτων και κέρδους και αντιμετωπίζουν τόσο το περιβάλλον όσο και την εργατική δύναμη ως εμπορεύματα. Γι’ αυτό κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών του 2007 ζήτησαν να σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας και σύσκεψη όλων των κομμάτων με τη συμμετοχή της …. Πυροσβεστικής!! Και τώρα απλά και μόνον την παραίτηση δυο υπουργών για να μη θίξουν τη Ν.Δ.
Οι θέσεις τους για την Ε.Ε., το Ευρωσύνταγμα, το Κυπριακό και το Παλαιστινιακό δείχνουν ολοφάνερα ότι σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής συμφωνούν είτε με τη ΝΔ είτε με το ΠΑΣΟΚ. Στα δημοψηφίσματα που έγιναν στη Γαλλία και την Ολλανδία για το λεγόμενο Ευρωσύνταγμα προπαγάνδισαν υπέρ του «Ναι», συνεπείς με τις θέσεις τους υπέρ της Ε.Ε. του κεφαλαίου, της ανεργίας, της καταστολής, του ρατσισμού και της πυρηνικής ενέργειας.
Το Απρίλιο 2004 όταν ετέθη σε δημοψήφισμα στην Κύπρο το αμερικανοβρετανικής έμπνευσης «Σχέδιο Ανάν», με το οποίο νομιμοποιούνταν η τουρκική εισβολή και κατοχή στη Βόρεια Κύπρο, οι έποικοι και οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις και θεσμοθετούνταν η διχοτόμηση με τη δημιουργία δύο «συνιστώντων κρατών», προπαγάνδισαν υπέρ του επαίσχυντου «ναι», χέρι-χέρι με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ.
Κατά την τελευταία βάρβαρη εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα ζήτησαν «να εγγυηθεί η διεθνής κοινότητα τα σύνορα και την ασφάλεια του… Ισραήλ (!), θέτοντας στην ίδια θέση θύτες και θύματα, σύμφωνα με τις επιταγές της Ε.Ε.
Όταν το 1999 οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ με τη βοήθεια της Ε.Ε. είχαν βομβαρδίσει του λαούς της Γιουγκοσλαβίας, οι δεξιοί Οικολόγοι Πράσινοι είχαν συνεργαστεί με τους επίσης δεξιούς Γερμανούς Πράσινους, οι οποίοι είχαν ως επικεφαλής τους τον Γιόσκα Φίσερ, υπουργό εξωτερικών στην κυβέρνηση Σρέντερ, και είχαν συναινέσει σ’ εκείνα τα εγκλήματα.
Είναι αυτονόητο λοιπόν γιατί οι Οικολόγοι Πράσινοι αφενός είναι περιζήτητοι εταίροι από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Δεν έχουν πολιτικό έρμα. Το ερμαφρόδιτο, πολιτικά, αυτό σχήμα, εξυπηρετεί μόνον προσωπικά συμφέροντα. Είναι ολοφάνερο ότι αποτελούν την οικολογία του συστήματος, τη διαχείριση του οποίου επιθυμούν ν’ αναλάβουν. Γι’ αυτό το λόγο εύκολα ενσωματώνονται σ’ αυτό. Γι’ αυτό καμία αριστερή ψήφος σ’ αυτούς. Είναι επικίνδυνοι. Ο νοών νοείτω.

Τι είναι η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α;
Η συγκρότηση της ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α) είναι το αποτέλεσμα επίπονων προσπαθειών για την ενότητα στη δράση των οργανώσεων της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας. Για πρώτη φορά από το 1974 επιτεύχθηκε τόσο μεγάλος βαθμός συσπείρωσης. Αποτελεί μια ευρύτερη και βαθύτερη πολιτική και ιδεολογική κατάκτηση του λαϊκού κινήματος από τη σκοπιά της εργατικής και οικολογικής χειραφέτησης. Η συνεργασία αυτή αντιπαρατίθεται τόσο με τα αστικά πολιτικά κόμματα και την πολιτική τους (Ν.Δ – ΠΑ.ΣΟ.Κ) όσο και με τους θεσμούς του αστικού πολιτικού συστήματος (Ε.Ε, οικονομία της αγοράς και μοντέλο ανάπτυξης που καταστρέφουν το Περιβάλλον και δηλητηριάζουν καθημερινά τις ζωές μας, κρατική καταστολή). Τους θεσμούς αυτούς δεν τους υποστηρίζουν ανεπιφύλακτα μόνον η Ν.Δ., το ΠΑ.ΣΟ.Κ, το ΛΑΟΣ και οι Οικολόγοι Πράσινοι, αλλά με τον τρόπο του και ο ΣΥΝ.Ταυτόχρονα, η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α αγωνίζεται για να ιεραρχήσει ξανά όλες τις ανάγκες των εργαζομένων με γνώμονα την απελευθέρωση Ανθρώπου και Φύσης από τα δεσμά της εκμετάλλευσης. Διακηρύσσει προς κάθε κατεύθυνση ότι η λύση του οικολογικού ζητήματος, ως κατ’εξοχήν πολιτικού προβλήματος, βρίσκεται στα χέρια των δυνάμεων της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της Αντικαπιταλιστικής Ριζοσπαστικής Οικολογίας που αγωνίζονται για την ανατροπή του καπιταλισμού κι όχι για το «πρασίνισμά» του.

Γίναμε όλοι οικολόγοι...

Μόνο που τον όρο "οκολογία" τον συνδέουμε με τον νεοεμφανιζόμενο όρο "Πράσινη Επιχειρηματικότητα" και στην πραγματικότητα εννοούμε:
- Κάθε βουνοκορφή και αιολικό πάρκο.
- Κάθε χωράφι και φωτοβολταϊκό πάρκο.
- Κάθε ρέμα και υδροηλεκτρικός σταθμός.
- Κάθε ποτάμι και εκτροπή.
- Κάθε χωριό και αγροτουριστικά καταλύματα.

Και σε λίγο καιρό ας μην εκπλαγούμε αν δούμε και τους κυνηγούς να αυτοχαρακτηρίζονται "οικολόγοι", και το κυνήγι να χαρακτηρίζεται "οικολογική διαχείριση της πανίδας"!

Μετά θα ακολουθήσουν οι εμπρηστές και οι οικοπεδοφάγοι που θα αυτοχαρακτηριστούν "Πράσινοι Διαχειριστές του Δάσους", και στο τέλος θα απονείμουμε στους Μεγαλοεργολάβους τον τίτλο των "Σωτήρων του Πλανήτη".

O tempora o mores!

Οικολογούσες ευκολίες...

Tου Παντελή Μπουκάλα.

Αν μια φορά κι έναν καιρό όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στη Ρώμη, τώρα φαίνεται πως από παντού, και ιδίως στην προεκλογική περίοδο, οδηγούμαστε στην οικολογία.

Στη φιλοπεριβαλλοντική ρητορεία δηλαδή, που κανέναν δεσμό δεν έχει με τα έργα και τις ημέρες μας, απλώς εντάσσεται και αυτή στα θηρευτικά τεχνάσματά μας. Το έργο το είδαμε και στις ευρωεκλογές. Τώρα ξαναπαίζεται και επειδή είναι της μόδας παγκοσμίως και επειδή το ευρωποσοστό των Οικολόγων άνοιξε την όρεξη και σε άλλα κόμματα, ακόμα και σ’ εκείνα που η κυβερνητική δράση τους δικαίως θα χαρακτηριζόταν πρασινοφάγος και περιβαλλοντοκτόνος.
Αίφνης, είδαμε τους δύο υποψήφιους πρωθυπουργούς να διαγκωνίζονται ποιος προστάτεψε αποτελεσματικότερα το περιβάλλον.

Θαρρείς και όσο κυβερνούσαν τα κόμματά τους, τα δάση αυτοπαραδόθηκαν στην πυρά, τα ποτάμια εξετράπησαν ή δηλητηριάστηκαν αυτοβούλως, όπως ο Αχελώος ή ο Ασωπός, οι λίμνες σαν την Κορώνεια αυτοχειριάστηκαν, τα ρέματα αυτομπαζώθηκαν, οι παραλίες οικοδομήθηκαν αυτοπροαιρέτως, οι χωματερές ξεφύτρωσαν μόνες τους και επίσης μόνη της η Αθήνα αποφάσισε ότι της αρκεί το ελάχιστο κατά κεφαλήν πράσινο.

Κι ενώ συνέβαιναν όλα τούτα για τα οποία ουδείς κυβερνήτης έφταιγε, η Ε.Ε. και ο ΟΗΕ από ανθελληνικό πείσμα και μόνο μάς έκοβαν το ένα πρόστιμο μετά το άλλο και μας έδειχναν τη μια κίτρινη κάρτα πάνω στην άλλη για τη μη έγκαιρη συμμόρφωσή μας στη συνθήκη του Κιότο.
Αλλά και ο κ. Καρατζαφέρης εμφανίστηκε σαν μέγας περιβαλλοντιστής στο ντιμπέιτ, κομίζοντας σαν ακράδαντο τεκμήριο την προσάρτηση από το κόμμα του μιας ομάδας από εκείνους τους οικολογούντες που η παρουσία τους συνέβαλε στη χλευαστική απόδοση στον όρο «οικολόγος» γνωρισμάτων της γραφικότητας.

Στην ίδια τηλεμαχία, η κ. Παπαρήγα αποδείκνυε τον φιλοπεριβαλλοντικό χαρακτήρα του κόμματός της εναντιούμενη στην ανακύκλωση ώσπου να ’ρθει ο κατ’ αυτήν σοσιαλισμός και παίρνοντας υπό τη σκέπη της τα «λαϊκά» αυθαίρετα...

Α ναι, όλοι οικολόγοι είμαστε. Αρκεί αυτό να μη σημαίνει τίποτα για την προσωπική μας καθημερινότητα και για την πολιτική μας δράση.

Τσίπρας για Αχελώο: Εκτροπή πόρων σε μεγαλοεργολάβους!

Έμμεση αλλά σαφή θέση κατά της εκτροπής του Αχελώου πήρε από τη Λάρισα ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας σε συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στην πλατεία Ταχυδρομείου της πόλης.

Παίρνοντας ως αφορμή την επαναφορά του θέματος στο ντιμπέιτ των αρχηγών των δύο κομμάτων εξουσίας, μίλησε για «μια συζήτηση που κρατά χρόνια και η οποία μόνο αποτέλεσμα έχει... την εκτροπή των αγροτών από τα χωράφια και τα χωριά τους, αλλά και την εκτροπή εθνικών και κοινοτικών πόρων σε μεγαλοεργολάβους».
Χαρακτήρισε φαραωνικό το έργο που καταστρέφει τον φυσικό μας πλούτο και αντιπρότεινε μια πολιτική αναδιαρθρώσεων με εξοικονόμηση ενέργειας, μια πολιτική η οποία σεβόμενη το περιβάλλον θα παράγει ποιοτικά προϊόντα, δεν θα θυσιάζει τη διατροφική επάρκεια και θα διασφαλίζει το αγροτικό εισόδημα και την παραμονή των αγροτών στα χωριά τους.
Θέσεις για τα αγροτικά.
Ακόμη μίλησε για «εκτροπή του πρωθυπουργού στο ψηφοδέλτιο της Λάρισας» και, κάνοντας αναφορές στην ακρίβεια των προϊόντων σε σχέση με τις χαμηλές τιμές παραγωγού, είπε: «Αν ήταν ειλικρινής ο κ. Καραμανλής, δεν θα έμπαινε αυτός επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Λάρισας. Θα έβαζε επικεφαλής τα καρτέλ και τους μεσάζοντες, για να εκλεγούν χωρίς σταυρό».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του καταφέρθηκε και κατά του ΠΑΣΟΚ, κατηγορώντας το ότι αποφεύγει την παραμικρή δέσμευση.
Τόσο στη Λάρισα όσο και νωρίτερα στην Καρδίτσα, ο Α. Τσίπρας παρουσίασε τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την αγροτική πολιτική και την ανασυγκρότηση της ελληνικής υπαίθρου, μίλησε για «ανθρώπους πίσω από τα νούμερα της οικονομίας», επικαλούμενος έναν αριθμό: τη μείωση κατά 10% του αγροτικού πληθυσμού τα τελευταία χρόνια.

O ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει αγώνα για να αναστραφεί η κατάρρευση της αγροτικής οικονομίας και η εγκατάλειψη της υπαίθρου, σημείωσε ο Αλέξης Τσίπρας, παρουσιάζοντας στην Καρδίτσα την αγροτική πολιτική του σχήματος της Αριστεράς.

"Η πρόταση μας στηρίζεται στην αρχή ότι η τροφή είναι θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα και όχι προϊόν για κερδοσκοπία των αγροτοβιομηχανικών επιχειρήσεων και των χρηματιστηρίων", τόνισε και τάχθηκε υπέρ μιας μορφής γεωργίας περισσότερο ήπιας, που σέβεται το περιβάλλον, τον παραγωγό και τον καταναλωτή.
Μεταξύ άλλων, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει ένα νέο πλαίσιο για την Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ε.Ε., που θα εξασφαλίζει κατώτερες εγγυημένες τιμές για τους αγρότες και θα συνδέει τις επιδοτήσεις με την παραγωγή και την ποιότητα των προϊόντων. Παράλληλα, θεωρεί απαραίτητη τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση των καρτέλ και την πάταξη της αισχροκέρδειας, αλλά και την αύξηση της επιστροφής του ΦΠΑ και του φόρου κατανάλωσης πετρελαίου. Κεντρικό ρόλο στην αγροτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ παίζουν οι συνεταιρισμοί.

Το γιοφύρι του Κράτους

Σε δουλειά να βρισκόμαστε. Πριν προλάβει το καλό μας το κράτος να χαρεί την «επανίδρυση» που του πρόσφερε η Ν. Δ., το περιλαβαίνουν οι ανακατασκευαστές του για να το ξαναχτίσουν από την αρχή. Από το γιοφύρι της Αρτας στο γιοφύρι του Κράτους, που όλο το υψώνουν κι όλο πέφτει, όλο το ανακαινίζουν κι όλο παλιώνει. Τσακώνονται βλέπετε οι πρωτομάστορες ποιος έχει το καλύτερο σχέδιο, τσακώνονται από κοντά βοηθοί και μαθητούδια. Να, τώρα, οι πράσινοι, βέβαιοι πως επιστρέφουν στην εξουσία, μας δείχνουν στα προπαγανδιστικά τους φιλμάκια πόσο έτοιμοι είναι. Σαν τα παιδιά που παίζουν με τις κατασκευές τους, με τα τουβλάκια και τα πλέι μομπίλ, στα πρώτα τους χρόνια, ώσπου να μαγνητιστούν από τον γυάλινο κόσμο και τον ψηφιακό, έτσι και οι πράσινοι κρημνιστές της «επανίδρυσης» ανακατασκευάζουν εκ θεμελίων τη λέξη ΚΡΑΤΟΣ, για να μας βεβαιώσουν ότι δεν θα τους πάρει ούτε εκατό μέρες η ανοικοδόμηση. Εκ παραδόσεως, με τα λόγια χτίζουμε ανώγια. Με τον ίδιο περίπου τρόπο, οι φουριόζικα επερχόμενοι «οικοδόμοι» του ΠΑΣΟΚ χτίζουν στα σποτ και τη λέξη ΠΑΙΔΕΙΑ, για να μας δείξουν ότι και την παιδεία θα την επανανεγείρουν. Και τι ακούμε εκεί; Οτι με τον πρώτο προϋπολογισμό η παιδεία θα προικοδοτηθεί με ένα δισεκατομύριο ευρώ, για να πιάσουμε έτσι επιτέλους το ανέκαθεν ποθούμενο 5%. Τι; Θυμούνται οι παλαιοί ότι το θαυμάσιο 5% δεν το τάζει τώρα πρώτος ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου αλλά το έταζε και ο πατέρας του ο Α. Γ. Παπανδρέου, καθώς και, πάνω-κάτω, ο πατέρας εκείνου και ιδρυτής του τζακιού, ο Γεώργιος Παπανδρέου; Ε, σόι πάει το τάξιμο, σαν μια σκυτάλη ανέξοδων υποσχέσεων που δίνεται από τον πρώτο στον δεύτερο μόνο και μόνο για να μπορεί να την παραδώσει ο δεύτερος στον τρίτο και πάει λέγοντας. Και να ’χουμε κι εμείς εν τω μεταξύ (σε ένα «εν τω μεταξύ» που κρατάει δεκαετίες) να ονειρευόμαστε πως δεν μπορεί, μια ημέρα των ημερών η «δωρεάν παιδεία» δεν θα μας στοιχίζει τον μισό οικογενειακό προϋπολογισμό.
Οσο επεξεργασμένο είναι το σχέδιο του ΠΑΣΟΚ για την οικονομία άλλο τόσο είναι και το εκπαιδευτικό του πρόγραμμα. Αν, όσο βρίσκεσαι στην αντιπολίτευση (και τα έξι χρόνια δεν είναι λίγα), δεν προλαβαίνεις να ξεκαθαρίσεις τις απόψεις σου, να άρεις τις εσωτερικές σου αντιφάσεις, να ορίσεις τις προτεραιότητές σου, γιατί να προλάβεις ένα μήνα πριν από τις εκλογές, όταν δεν σε συμφέρει κιόλας να είναι διαυγής ο λόγος σου, γιατί τότε κάποιους θα τους στενοχωρήσεις και θα χάσεις την ψήφο τους; Ενόσω αντιπολιτευόταν, το ΠΑΣΟΚ ήταν (στον χώρο της εκπαίδευσης, όπως και στους υπόλοιπους) και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ, και με τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης και με την ιδιωτικοποίηση, και με το πανεπιστημιακό άσυλο και με τη φαλκίδευσή του. Ε, λοιπόν, έναν τρόπος υπάρχει για να προκόψει το υπουργείο Παιδείας αν νικήσει το ΠΑΣΟΚ: Να το αναλάβει ο κ. Παπανδρέου, όπως ακριβώς ο κ. Καραμανλής είχε αναλάβει και το υπουργείο Πολιτισμού. Και πρόκοψε κι αυτός κι εκείνο.

Tου Παντελή Μπουκάλα.

Αχελώος...

Ένα ζήτημα είναι το αν πρέπει να ολοκληρωθεί η εκτροπή του Αχελώου. Ένα άλλο, ενδεχομένως πιο σημαντικό, είναι το τι πρέπει να αλλάξει σε σχέση με την αγροτική παραγωγή.

Η εκτροπή του Αχελώου δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη συνέχιση της παραγωγής βαμβακιού, το οποίο δεν μπορεί να πουληθεί πουθενά και έχει μετατρέψει πολλούς αγρότες σε δημοσίους υπαλλήλους που περιμένουν απλά τις επιχορηγήσεις.

Ετσι καταστράφηκε ο Κάμπος και μαζί κάθε κίνητρο για τους αγρότες που έχουν όρεξη να παράξουν ανταγωνιστικά προϊόντα!

Θα πρέπει επίσης να ληφθούν αυστηρά μέτρα, ώστε να σταματήσει επιτέλους η σοβαρή οικολογική ζημιά από τις συνεχείς γεωτρήσεις.

Η επόμενη κυβέρνηση οφείλει να ζυγίσει όλα αυτά τα δεδομένα, και όχι μόνο το πολιτικό κόστος, και μετά να πάρει τολμηρές αποφάσεις για τον Αχελώο, για την πολιτική υδάτων της χώρας και το μέλλον της αγροτικής παραγωγής.

Αντιγραφή από: Αχελώος.

Κατάσταση σύγχυσης στη ΝΔ....

Ανέτοιμη δείχνει η Δεξιά για μια σώφρονα διαχείριση της αναπότρεπτης εκλογικής ήττας της...

Ακρως αμφίβολο είναι αν, εκτός από τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, υπάρχει κάποιος υπουργός, βουλευτής ή στέλεχος της ΝΔ που να ασχολείται στα σοβαρά με τον προεκλογικό αγώνα. Πέραν της απολύτως προσωπικής μάχης εκλογής όσων είναι υποψήφιοι, οι πάντες στους κόλπους της Δεξιάς έχουν τον νου τους προσηλωμένο στο τι θα γίνει εσωκομματικά στη ΝΔ μετά τις εκλογές.

Μιλώντας συμβολικά, θα έλεγε κανείς ότι θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο για το απερχόμενο από την κυβερνητική εξουσία κόμμα να παρατήσει τον ούτως ή άλλως άνευ πολιτικής ουσίας προεκλογικό αγώνα και να επικεντρώσει την προσοχή του στο πώς θα διαχειριστεί με σώφρονα τρόπο την εκλογική ήττα ή συντριβή του, ώστε να μην κινδυνεύσει με αποσύνθεση και διάλυση, αν επαληθευθούν οι δυσμενέστερες γι αυτό εκλογικές προβλέψεις. Η αποστολή αυτή δεν θα είναι τόσο εύκολη, αν κρίνει μάλιστα κανείς και από τις τοποθετήσεις ορισμένων στελεχών του.
Τρικυμία εν κρανίω επικρατεί για την ώρα στη συντριπτική πλειονότητα των ηγετικών στελεχών της ΝΔ. Αυτό είναι σίγουρα απολύτως δικαιολογημένο εξαιτίας της αυτοκτονικής προκήρυξης πρόωρων εκλογών από τον Κ. Καραμανλή και της ολέθριας προεκλογικής γραμμής που χάραξε - «θα λιώσουμε στη λιτότητα τον ελληνικό λαό, αν τολμήσει να μας ξαναψηφίσει να τον κυβερνήσουμε!».
Οταν βγαίνει ο ίδιος ο υπουργός Αμυνας, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, πρώην γραμματέας του κόμματος, και δηλώνει στον ραδιοσταθμό «Φλας» ότι «ίσως θα έπρεπε να είχε εξηγηθεί περισσότερο το γιατί πήγαμε στις εκλογές», δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη της πλήρους σύγχυσης στην οποία οδήγησε τη ΝΔ ο απερχόμενος πρωθυπουργός. Οταν δεν καταλαβαίνει ούτε ο γραμματέας του κόμματος γιατί ο Καραμανλής προκήρυξε εκλογές, υπάρχει έστω και μία περίπτωση στο εκατομμύριο αυτό το κόμμα να κερδίσει τις εκλογές; Οχι, βέβαια.
Ούτε έναν -κυριολεκτικά ούτε έναν!- υπουργό της ΝΔ δεν έχουμε συναντήσει ακόμη που να έχει καταλάβει γιατί ο Καραμανλής προκήρυξε εκλογές για να τις χάσει πανηγυρικά. Ολοι σηκώνουν τα χέρια ψηλά. «Τρέλα», «ακατανόητο», «παράνοια» είναι οι ηπιότερες εκφράσεις που έχουμε ακούσει - και αναφερόμαστε μόνο σε ακραιφνείς καραμανλικούς υπουργούς.
Εκβιάστηκε σε προσωπικό ή πολιτικό επίπεδο; Εχει χάσει κάθε επαφή με την πολιτική πραγματικότητα της χώρας; Παραπλανήθηκε από υπουργούς οι οποίοι έχουν προσωπικό πολιτικό συμφέρον από την ήττα του; Τσάκισε κάτω από την πίεση των ευθυνών άσκησης της εξουσίας και αποφάσισε να τα παρατήσει; Καμιά από τις συζητούμενες εκδοχές δεν είναι τιμητική για τον απερχόμενο πρωθυπουργό. Εννοείται ότι κανένας δεν δίνει την παραμικρή σημασία στα προσχηματικά φληναφήματα περί δήθεν «ανάγκης νέας εντολής λόγω της κρίσης».
Το ανησυχητικό για τη ΝΔ είναι ότι εκτός από τον πρωθυπουργό, που οτιδήποτε άλλο και αν συμβαίνει είναι βέβαιο ότι σίγουρα έχει αποσπαστεί και από την πολιτική, οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα της χώρας, από ανάλογη απόσπαση από την πραγματικότητα υποφέρουν και άλλα στελέχη της ΝΔ. Αυτό θα καταστήσει πολύ δύσκολη τη μετεκλογική της ανασυγκρότηση.
Γέλασε ο κάθε πικραμένος, για παράδειγμα, όταν άκουσε την αποτυχημένη τέως υπουργό Παιδείας Μαριέττα Γιαννάκου και νυν ευρωβουλευτή, άκρως χολωμένη επειδή ο πρωθυπουργός δεν την τοποθέτησε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ, να δηλώνει στον ίδιο ραδιοσταθμό ότι «τα ψηφοδέλτια Επικρατείας προφανώς είναι για ανθρώπους που αδυνατούν να εκλεγούν. Εγώ μπορώ να εκλεγώ όποτε θέλω». Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι μπορεί να εκλεγεί.
Οσο για το «όποτε θέλει» όμως, αυτό ακούγεται ως φαιδρός αλαζονικός ισχυρισμός που διαψεύστηκε μόλις στις προηγούμενες εκλογές, όπου η Μ. Γιαννάκου απέτυχε παταγωδώς να εκλεγεί, επειδή οι ψηφοφόροι της ΝΔ τη «μαύρισαν» μαζικά και συνειδητά για τα πεπραγμένα της στο υπουργείο Παιδείας - και μάλιστα για καθαρά ιδεολογικούς και πολιτικούς λόγους.
Προφανώς η Μ. Γιαννάκου δεν έχει καν αντιληφθεί ότι χρωστά ευγνωμοσύνη στον Κ. Καραμανλή, ο οποίος μετά την αποτυχία της αυτή τη διόρισε ευρωβουλευτή, αντί να τη συνταξιοδοτήσει πολιτικά...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ.

Φράγμα Ευήνου.

Και στο βάθος το Νεχώρι...

Ποιος ο «μη χειρότερος»;

Tου Παντελή Μπουκάλα.

Η προχθεσινή τηλεαναμέτρηση των δύο υποψήφιων πρωθυπουργών επικύρωσε την αίσθηση που ήδη υπήρχε: Πρώτον, και οι δυο τους πολιτεύονται ερήμην του κόμματός τους, θεωρώντας ισχυρότερο, αν όχι μοναδικό όπλο τους τον εαυτό τους, όπως πιστοποιεί και η κατά κόρον χρήση του «εγώ» εκ μέρους τους. Και, δεύτερον, ότι οι ψηφοφόροι καλούνται να επιλέξουν όχι τον μυθικό «καταλληλότερο» των δημοσκοπήσεων αλλά τον «μη χειρότερο», τον «μη ακαταλληλότερο». Καλούνται δηλαδή να ζορίσουν τα πράγματα και τα αισθήματα μήπως και καταφέρουν να δώσουν θετικό πρόσημο στην αρνητική προδιάθεσή τους. Θα υπερψηφίσουν εντέλει τον έναν από τους δύο όχι επειδή θα έχουν γοητευθεί από τον λόγο και το ούτως ειπείν πρόγραμμά του αλλά επειδή θα εκτιμήσουν πως αυτός είναι ο σαφέστερος τρόπος για να καταψηφίσουν τον αντίπαλό του.
Και οι δύο αρχηγοί, παρότι δέσμιοι της ισχυρής αυτοπεποίθησής τους, δεν μπορεί παρά να γνωρίζουν αυτό που γνωρίζουμε όλοι μας: ότι δεν εμφανίστηκαν μόλις χθες στην πολιτική κονίστρα, άφθαρτοι, με την εικόνα τους λαμπερή και φρέσκια και τα λόγια τους αμόλυντα. Τους βαραίνει τόσο η κυβερνητική προϊστορία του κόμματός τους, εξαετής ή σχεδόν εικοσαετής, όσο και η προσωπική τους πολιτική διαδρομή. Είναι απομυθοποιημένοι αμφότεροι από καιρό. Οι ισχυρισμοί τους έχουν ακουστεί κι έχουν ξαναακουστεί, και οι «δεσμεύσεις» τους επίσης. Το μόνο που τους απομένει είναι να προσπαθήσουν να πείσουν πως ο απέναντί τους, ο αντίπαλος, είναι περισσότερο φθαρμένος και βαθύτερα τραυματισμένος, βλάπτει περισσότερο τη Συρία, κατά συνέπεια είναι λιγότερο κατάλληλος. Θεωρητικά, τα είκοσι χρόνια διακυβέρνησης βαραίνουν περισσότερο από τα έξι. Ομως η πολιτική δεν είναι απλή αριθμητική και η νωπή απογοήτευση είναι μια κρίσιμη παράμετρος στην όλη εξίσωση, ιδίως όταν αυτή η εξαετία παραχωρήθηκε από τους πολίτες για να υλοποιηθούν υποσχέσεις που δίνονται και τώρα αφειδώς, ίδιες κι απαράλλακτες, σαν να μη μεσολάβησε τίποτα. Επιπλέον, υπάρχουν πολλοί ψηφοφόροι σχετικά μικρής ηλικίας για τους οποίους οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ δεν είναι ούτε καν μακρινή ανάμνηση· αυτοί θα κρίνουν με βάση όχι τις αφηγήσεις για το παρελθόν αλλά τα δικά τους τωρινά βιώματα.
Ο ανταγωνισμός, λοιπόν, του εξουσιαστικού διδύμου γίνεται με αντικείμενο όχι τόσο την προσφορά του καθενός υποψηφίου και τις επιτυχίες του κόμματός του όσο τα λάθη και τις αποτυχίες του αντιπάλου. «Ναι, δεν νοικοκυρέψαμε ιδιαίτερα το κράτος, αλλά οι άλλοι ήταν χειρότεροι. Ναι, δεν πατάξαμε τη διαφθορά και τη διαπλοκή, αλλά για δείτε και τους απέναντι. Ναι, δεν αποποιηθήκαμε τις πελατειακές σχέσεις και τα ρουσφέτια, ίσα ίσα, αλλά τι να πουν και οι αντίπαλοί μας».

Το κυριότερο επιχείρημα δηλαδή κάθε μνηστήρα της εξουσίας είναι η άστοχη και αστόχαστη πολιτεία του αντιπάλου. Κάπως έτσι οι κοψοχέρηδες του ΠΑΣΟΚ που έγιναν κατόπιν και κοψοχέρηδες της Ν.Δ. θα πρέπει να βρουν τρόπο –και καρδιά– να ψηφίσουν.

Άμεσος Κίνδυνος για το Πανταβρέχει...

Μνημείο της Φύσης: Για πόσο ακόμη;
Τα σχέδια της ΕΥΔΑΠ για φράγμα εκτροπής στον ποταμό Κρικελοπόταμο, θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ύπαρξη του...

Το πέλαγος της Αιτωλίας.

Λίμνη Τριχωνίδα.

Η ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥΣ.

Γράφει ο Χρήστος Γ. Σαλτογιάννης.

Οι σχέσεις του ανθρώπου με τη γη και τους φυσικούς πόρους της, έχουν υποστεί πολλές και διάφορες μεταβολές στη διάρκεια της εξελεγκτικής πορείας του ανθρωπίνου γένους.Ο άνθρωπός θεωρούσε και θεωρεί ακόμη τη γη ως πηγή ανεξάντλητων αγαθών. Συγκεκριμένα, απαιτούμε όλοι μας, ανεξαιρέτως, να εκμεταλλευόμαστε τους προσφερόμενους φυσικούς πόρους ανέξοδα. Η στάση αυτή παρατηρείται γενικότερα στην ευρύτερη κοινωνία μας μέσω των διαπροσωπικών σχέσεων. Επικρατεί δηλαδή ένα ναρκισσιστικό φαινόμενο το οποίο χαρακτηρίζει τόσο τη σχέση με τον συνάνθρωπό μας όσο και με το φυσικό περιβάλλον.Με την αλματώδη τεχνολογική ανάπτυξη (πρώτη και δεύτερη γεωργική επανάσταση, βιομηχανικές ζώνες κτλ.) το "φαινόμενο" της ανέξοδης εξάντλησης των φυσικών πόρων και οι συνέπειές του, άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα αντιληπτό (εντατικοποίηση της γεωργίας, απόβλητα εργοστασιακών μονάδων κτλ.) στον άνθρωπο και πιο συγκεκριμένα ότι τα αγαθά, πλέον, είναι σπάνια, ευαίσθητα, δύσκολα στη διασφάλιση τους και απειλούμενα με καταστροφή και εξαφάνιση.Ένα από τα μείζονα στοιχεία της βιόσφαιρας που επηρεάζουν σημαντικά τη ζωή του ανθρώπου και συνάμα την επιβίωση του στον πλανήτη αποτελούν οι δασικοί πόροι.Το δάσος αποτελεί ένα σύμπλοκο σύστημα κοινοβίωσης, στη σύνθεση του οποίου μετέχουν εκτός από δέντρα και πολλοί ακόμα φυτικοί και ζωικοί οργανισμοί, οι οποίοι βρίσκονται σε άμεση αλληλεπίδραση και αλληλεξάρτηση τόσο μεταξύ τους όσο και με τους αβιοτικούς παράγοντες (κλίμα, έδαφος, νερό, ανάγλυφο κτλ), δημιουργώντας έτσι μια δυναμική οντότητα η οποία ανανεώνεται συνεχώς βιολογικά. Ειδικότερα, τα δασικά οικοσυστήματα γειτνιάζουν με φυσικά στοιχεία όπως τις βραχώδεις εξάρσεις, τα λιβάδια, τις λίμνες (π.χ. ο οζερός για το Βελανιδοδάσος Ξηρομέρου), τα ποτάμια, τους θαμνώνες, τους φρυγανότοπους που όλα μαζί μέσα από τις ποικίλες φυσικές διεργασίες διαδραματίζουν σπουδαίο ρόλο στη διατήρηση και εξέλιξη των βιοτικών και αβιοτικών χαρακτηριστικών τους, συμβάλλοντας έτσι στην οικολογική ισορροπία του πλανήτη.Η Ελλάδα διαθέτει το μεγαλύτερο ποσοστό φυσικών δασών σε σύγκριση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Συγκεκριμένα το ποσοστό των δασών ανέρχεται στο 19,8 % της συνολικής έκτασης της χώρας μας. Βέβαια, ύστερα από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού το ποσοστό αυτό έχει μειωθεί δραματικά.Έτσι λοιπόν, με αφορμή τις καταστρεπτικές πυρκαγιές του Αυγούστου, αξίζει να αναφερθούν οι προστατευτικές-ρυθμιστικές και οι κοινωνικοπολιτιστικές λειτουργίες των δασών.

Προστατευτικές-ρυθμιστικές λειτουργίες:

• Εδαφογένεση και βελτίωση του εδάφους

• Αποθήκευση νερού και ρύθμισή του υδατικού ισοζυγίου

• Διατήρηση της ισορροπίας στην ατμόσφαιρά και τη βελτίωση του αέρα που αναπνέουμε

• Προστασία των οικισμών, των καλλιεργειών και των υποδομών γενικά από κατολισθήσεις, πλημμύρες κτλ.

• Αντιδιαβρωτική προστασία

• Βελτίωση κλίματος (μικροκλίματος) και μείωση των ακραίων κλιματικών φαινόμενων

• Απορρυπαντική επίδραση και μείωση των θορύβων

• Διατήρηση της φύσης, των βιοτόπων, των ειδών της αυτοφυούς χλωρίδας και της άγριας πανίδας και γενικά της βιοποικιλότητας που αποκτά τεράστια σημασία στην εποχή μας

Κοινωνικοπολιτιστικές λειτουργίες:

• Προσφορά στον άνθρωπο αισθητικών και πνευματικών απολαύσεων

•Ευκαιριών υπαίθριας αναψυχής και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης-ενημέρωσης

• Δυνατοτήτων οικοτουριστικής ανάδειξης περιοχών που δεν έχουν συνήθως άλλες ευκαιρίες ανάπτυξης, με την προσέλκυση επισκεπτών

Όπως ανέφερα πιο πάνω, οι πυρκαγιές του Σεπτέμβρη του 2007, πέρα από τις ανθρώπινες απώλειες, 65 στο νούμερο, κατάφεραν να μειώσουν δραματικά τις εκτάσεις των δασικών φυτοκοινωνιών. Οι περισσότερες από αυτές προστατεύονταν είτε από τη διεθνή συνθήκη RAMSAR είτε από το ευρωπαϊκό δίκτυο φύση (NATURA) 2000.Σίγουρα, η ευθύνη των αρμόδιων αρχών για την εθνική καταστροφή του καλοκαιριού επαφίεται στην μη ορθολογική πρόληψη και συχνά στην μηδαμινή πρόληψη. Συγκεκριμένα, έως τώρα η χώρα μας δεν έχει καταφέρει να διαχειριστεί ορθά, αν όχι καθόλου, τις πολύτιμες προστατευόμενες περιοχές μας, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Είναι επομένως επιτακτική ανάγκη, σε πρώτο στάδιο, να τεθούν σήμερα όλα τα δάση και τα φυσικά οικοσυστήματα γενικότερα, υπό καθεστώς επίβλεψης και διαχείρισης και επίσης να προσαρμοστούν οι στόχοι της διαχείρισης στις σύγχρονές ανάγκες της κοινωνίας, που ενδιαφέρεται για την προώθηση της διατηρήσιμης ή αειφορικής εκμετάλλευσης των παραγωγικών λειτουργιών όλων των φυσικών οικοσυστημάτων χωρίς να υποβαθμίζεται η ικανότητά τους να εκπληρώσουν και τις υπόλοιπες λειτουργίες τους.Ως εκ τούτου, επιβάλλεται η αντιμετώπιση των δασικών οικοσυστημάτων στο πλαίσιο των αρχών της «ολοκληρωμένης αειφόρου ή διατηρήσιμης διαχείρισης». Το πλαίσιο θα βασίζεται σε κατοχυρωμένες πρακτικές, όπως το σχέδιο διαχείρισης, η ζωνική διάκριση επί μέρους εκτάσεων (εθνικό κτηματολόγιο), η ουσιαστική επίβλεψη της διαχείρισης από κατάλληλο φορέα και επιπλέον η παρακολούθηση των αποτελεσμάτων των μέτρων διαχείρισης.Είναι κατανοητό ότι η υλοποίηση των παραπάνω απαιτεί μια πολιτική ουσίας, στηριζόμενη στην περιβαλλοντική ανάπτυξη και όχι στην ανάπτυξη της τσιμεντοποίησης που ήδη έχουν αρχίσει να τάζουν στις πυροπαθείς περιοχές.
ΠΗΓΗ:

Περιοδικό "ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ"
Η ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥΣ.

Καραβούλα Αγράφων

Καραβούλα (υψ. 1862 μ. )

Βουλευτικές Εκλογές 4/10/09: Το δακτυλίδι της εξουσίας...

Οι κ.κ. Σωκράτης Κόκκαλης και Ανδρέας Βγενόπουλος έχουν αποφασίσει!

Δείτε παρακάτω για του λόγου το αληθές:

Στα δικαστήρια καταφεύγουν Α. Βγενόπουλος και Ντ. Μπακογιάννη

Ο Σωκράτης Κόκκαλης συμμετέχει στον αγώνα του ΠΑΣΟΚ κατά της διαπλοκής

Το ίδιο και οι κ.κ Χρήστος Λαμπράκης , Γιώργος Μπόμπολας, Βαρδής Βαρδινογιάννης, Αριστείδης Αλαφούζος, Δημήτρης Κοντομηνάς, Θανάσης Τεγόπουλος και Σία… ( εδώ η επιβεβαίωση είναι σαφώς ευκολότερη , αρκεί κάποιος να διαβάσει μια απο τις εφημερίδες Τους ή να παρακολουθήσει ένα απο τα τηλεοπτικά Τους κανάλια...)!

Και αφού πλέον "Αυτοί" αποφάσισαν , το μόνο που μένει για εμάς τους "πληβείους" είναι να επικυρώσουμε με την ψήφο μας στις 4 του Οκτώμβρη την απόφασή Τους αυτή!

ΥΓ1) Μόνον ο Σουφλιάς δεν δείχνει να στεναχωριέται με την αναμενόμενη ήττα της παράταξής του στις επερχόμενες εκλογές! Εξάλου ο ενθερμότερος υποστηριχτής των πρόωρων εκλογών, ο απερχόμενος υπουργός Περιβάλλοντος και ιδιοκτήτης αυθαιρέτου στην Ανάβυσσο, είναι αυτός που σέρνει πρώτος τον χορό των Μεγαλοεργολάβων!!!

ΥΓ2) Οι Μεγαλοεργολάβοι και οι Μεγαλοκαρχαρίες απόκτησαν ξαφνικά οικολογικές ευαισθησίες; Για να μην τρέφουμε αυταπάτες για την "Πράσινη Ανάπτυξη" που επαγγέλεται το ΠΑΣΟΚ, και να μην απορούμε που όλα τα κόμματα - μέχρι και το ΛΑΟΣ !!! - έχουν πλέον "οικολογικές" αναφορές στα προγράμματά τους,... ας δούμε εδώ: Ο πράσινος καπιταλισμός και ο αντάρτης καλόγερος…

Τηλεμαχία-debate ...

Η τεχνική της υπεκφυγής...

Tου Παντελή Μπουκάλα.

Τελικά, ίσως το πιο δύσκολο είναι να συντάξεις ερωτήσεις παρά να δώσεις απαντήσεις. Οσοι, στα φοιτητικά μας χρόνια, συμμετείχαμε στις συνελεύσεις της σχολής μας συνδικαλιζόμενοι, το θυμόμαστε αυτό. Θυμόμαστε, δηλαδή, πως ό,τι κι αν ρωτούσαμε τον εισηγητή της μιας ή της άλλης παράταξης που είχε πίσω της ολόκληρο κόμμα, θ’ ακούγαμε το ίδιο τροπάριο, συντεθειμένο με τη μέθοδο της υπεκφυγής. Το μόνο που μας απέμενε ήταν να σκαρώσουμε μια εκτός συρμού ερώτηση όχι για να λάβουμε σαφή απόκριση, αλλά για να υποχρεώσουμε τον ρήτορα σε μισό λεπτό αμηχανίας πριν αρπαχτεί από τα κλισέ που έτρωγαν το μυαλό του. Αυτό το μισό λεπτό που περνούσε ώσπου να πέσει η απάντηση, «χμ, κοιτάξτε, όπως είπε ο σύντροφος πρόεδρος...», αρκούσε για να μας προσφέρει ένα χαμόγελο ικανοποίησης.
Στο ντιμπέιτ των έξι η τεχνική της υπεκφυγής τιμήθηκε πρεπόντως. Για να αποδειχθούν έτσι δύο τινά. Πρώτον, ότι καμία ερώτηση δεν είναι «εκτός θέματος», διότι το θέμα είναι πάντοτε το ίδιο, αυτά που έχουμε ήδη στο μυαλό μας σαν αντανακλαστική απάντηση, και τα οποία θα ειπωθούν δίκην αποκρίσεως ό,τι κι αν μας ρωτήσουν· το θέμα, δηλαδή, είμαι εγώ που μιλάω, εξ ου και η διαρκής αυτοπαραπομπή του κ. Παπανδρέου (όταν ήμουν υπουργός Παιδείας ή Εξωτερικών...) και η συνεχής καταφυγή του κ. Καραμανλή στις προσφιλείς του λέξεις, «ευθύνη/ανευθυνότητα, νεφελώδη προγράμματα, λαϊκισμοί». Παρεμπιπτόντως, τα γλωσσικά μαργαριτάρια μάς τα χάρισαν οι αρχηγοί που υποτίθεται πως είναι οι ευφραδέστεροι της ομήγυρης, ο κ. Καραμανλής, που επέμενε ότι «πρέπει να πάρουμε πολιτικές» και «να κάνουμε πολιτικές», και ο κ. Καρατζαφέρης, που μες στην αγωνία του να πετάει τα «εις την» και «διά την» για να φαντάζει άρχων της καθαρευούσης, άλλαξε φύλο στην αρχαιόθεν θηλυκή «διέξοδο», κι ακούσαμε έτσι ότι «υπάρχουν κι άλλοι διέξοδοι» αλλά και «άλλο διέξοδο».
Το δεύτερο που αποδείχθηκε είναι πως ο χρόνος είναι πάντοτε πολύς, αγχωτικά πολύς, για να δοθούν απαντήσεις, κι ας πιστεύαμε ότι το δίλεπτο των αρχηγών ήταν στενάχωρο και δεν θα τους επέτρεπε να αναπτύξουν τη σκέψη τους. Δεν έκανα καμιά επιστημονική μέτρηση, η εντύπωσή μου πάντως είναι ότι οι ερωτώντες δημοσιογράφοι έπεσαν περισσότερες φορές έξω στον υπολογισμό του χρόνου μακρηγορώντας απ’ ό,τι οι απαντώντες πολιτικοί. Οταν σε ρωτούν για τις πυρκαγιές του 2007 και του 2009, επί της πρωθυπουργίας σου, κι εσύ το μόνο που βρίσκεις να πεις, βαθιά ασυγκίνητος, είναι για τη διάλυση της Δασικής Υπηρεσίας από το ΠΑΣΟΚ, τότε ο χρόνος φτάνει και περισσεύει. Φτάνει και περισσεύει επίσης όταν σε καλούν να δώσεις νόημα στην «πράσινη ανάπτυξη» που ονειρεύεσαι σαν ημεδαπός Ομπάμα και το μόνο συγκεκριμένο που έχεις να αναφέρεις είναι «η απαράμιλλη φυσική ομορφιά της Ελλάδας» ή όταν σε ρωτούν για τον κ. Σημίτη και απαντάς ότι το «ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα συμμετοχικό» (ακριβώς όπως επί του πατρός σου) και ότι «σε εξέλεξαν 900.000 άνθρωποι». Μα, ένα εκατομμύριο δεν έλεγαν τότε; Πού χάθηκαν εκατό χιλιάδες νοματαίοι;

Κανόνια στην Αγορά...

Λουκέτα στον ασφαλιστικό κλάδο:

Ανακλήθηκαν οι άδειες λειτουργίας των εταιρειών Ασπίς Πρόνοια ΑΕΑΖ, Ασπίς Πρόνοια ΑΕΓΑ, General Union ΑΕΓΑ, General Union ΑΕΑΖ και Σκούρτης ΑΕΓΑ- Στον αέρα 840.000 ασφαλισμένοι- Στον δρόμο 6.000 εργαζόμενοι.

THN ανάκληση της άδειας λειτουργίας, την εκκαθάριση και τη σφράγιση των γραφείων σε όλη την Ελλάδα των εταιριών Ασπίς Πρόνοια ΑΕΓΑ, Ασπίς Πρόνοια, Γενική Eνωση ΑΕΕΓΑ (General Union), Γενική Πίστη ΑΕΕΓΑ (General Trust) και Γ.Η. Σκούρτης ΑΕΕΓΑ, αποφάσισε χθες η Επιτροπή Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης.
Η απαγόρευση λειτουργίας αποφασίσθηκε μετά την αδυναμία των εν λόγω εταιριών να καλύψουν τα ελάχιστα περιθώρια φερεγγυότητας και να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους έναντι των ασφαλισμένων τους αλλά και των περίπου 700 εργαζομένων τους που ωθούνται στην ανεργία.
Η απόφαση αυτή δημιούργησε, όπως ήταν φυσικό, έντονη αναστάτωση και προβληματισμό τόσο στους εργαζόμενους των συγκεκριμένων ασφαλιστικών εταιριών όσο και στο σύνολο της ασφαλιστικής αγοράς, την ίδια στιγμή που περισσότεροι από 1 εκατ. ασφαλισμένοι βρίσκονται πλέον στον αέρα και αναζητούν νέους ασφαλιστικούς ομίλους για να μεταφέρουν τα συμβόλαιά τους.
Σε σχετική ανακοίνωση επισημαίνεται, ότι η ΕΠΕΙΑ από μακρού χρόνου εξάντλησε όλα τα περιθώρια επίλυσης του προβλήματος δίνοντας επανειλημμένα την ευκαιρία να καλυφθούν τα απαραίτητα περιθώρια φερεγγυότητας. Στην ίδια ανακοίνωση επισημαίνεται ότι αντί να κατατεθούν τα οφειλόμενα ποσά στους συγκεκριμένους λογαριασμούς, στις 16 και στις 18 Σεπτεμβρίου 2009 εμφανίστηκε στην ΕΠΕΙΑ ο κ. Παύλος Ψωμιάδης (πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ) και προς κάλυψη των απαιτούμενων ποσών των τεσσάρων πρώτων εκ των προαναφερόμενων εταιριών κατέθεσε εγγυητική επιστολή ύψους 550 εκατ. ευρώ της τράπεζας HSBC, η οποία μετά από έλεγχο της Τραπέζης της Ελλάδος αποδείχθηκε ότι δεν είναι γνήσια, καθώς για τη λήψη της χρησιμοποιήθηκαν περιουσιακά στοιχεία υπερτιμημένα κατά 7.500%. Το γεγονός αυτό γνωστοποίησε η ΤτΕ με σχετικό έγγραφό της υποδεικνύοντας ταυτόχρονα και την άμεση ενημέρωση των εισαγγελικών αρχών, ενημέρωση στην οποία η ΕΠΕΙΑ έχει ήδη προβεί από 18/9/09. Μάλιστα, όπως σχολίαζαν χθες πολιτικοί παράγοντες, για την εποπτική Αρχή το... «κερασάκι στην τούρτα» ήταν αυτή η μη γνήσια εγγυητική επιστολή που καθόρισε τελικώς τις εξελίξεις.Αλλά από την έρευνα βγήκαν και άλλοι «λαγοί», καθώς η ΕΠΕΙΑ έστειλε στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών και στον γενικό εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας τα στοιχεία που προέκυψαν από τον έλεγχο και αφορούν «πιθανή τέλεση αξιόποινων πράξεων».
Οπως αναφέρεται στην απόφαση της επιτροπής, η δήλωση προς την Αρχή «της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία Commercial Value AAE, εταιρείας συνδεδεμένης με την Ασπίς ΑΕΑΖ, σχετικά με την αγοραία αξία ακινήτων, οι οποίες διασταυρούμενες με τα αντίστοιχα στοιχεία για την αγοραία τους αξία από το Κτηματολόγιο Κύπρου εμφανίζουν υπερτίμηση των ακινήτων αυτών σε ποσοστό 7.500%».
Το τελευταίο διάστημα αρκετές φορές είχε διαπιστωθεί το φαινόμενο ασφαλισμένοι της Ασπίδας να λαμβάνουν επιταγές από την εταιρεία και αυτές να μην έχουν αντίκρισμα στην τράπεζα, με αποτέλεσμα να σφραγίζονται και έτσι χθες η αγορά δήλωνε ικανοποιημένη από την απόφαση και στελέχη του χώρου σημείωναν ότι «παρά το γεγονός ότι δημιουργείται μια πολύ δύσκολη κατάσταση στην αγορά, εν τούτοις η κατάσταση αυτή είναι προτιμότερη από τη μη επίλυση του προβλήματος».Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η χθεσινή απόφαση της ΕΠΕΙΑ για περίπου 800 εργαζομένους - χωρίς να υπολογιστούν σε αυτόν τον αριθμό τα δίκτυα των εταιρειών - σημαίνει ότι περιμένουν πλέον να απορροφηθούν από άλλες εταιρείες του χώρου, 840.000 οχήματα έχασαν την ασφαλιστική τους κάλυψη και για έναν μήνα θα καλύπτονται οι ανάγκες τους από το Επικουρικό Κεφάλαιο, ενώ έχουν βγει τα... μαχαίρια μεταξύ των ασφαλιστικών εταιρειών για το ποιος θα είναι ο ανάδοχος του χαρτοφυλακίου των ασφαλιστηρίων ζωής υγείας ύψους 250.000 συμβολαίων και επενδυτικών προϊόντων των εταιρειών που έκλεισαν.Η εξέλιξη με τις ασφαλιστικές εταιρείες του ομίλου Ψωμιάδη προκαλούν, όπως είναι λογικό, εύλογα ερωτηματικά για την τύχη που μπορεί να έχει η «Ασπίς Μπανκ», τράπεζα συμφερόντων του ίδιου επιχειρηματία. Πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν επηρεάζεται άμεσα μια και διαθέτει δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας άνω του 8% και ικανοποιητικό δείκτη ρευστότητας, ωστόσο κανείς δεν μπορεί να προδικάσει τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Τον δρόμο για ανακατατάξεις στη μετοχική σύνθεση της Αspis Βank που ενδεχομένως θα μπορούσαν να αποτελέσουν έναυσμα και για ντόμινο εξελίξεων στον τραπεζικό χάρτη σηματοδοτεί η ανάκληση της άδειας λειτουργίας της ασφαλιστικής εταιρείας Ασπίς Πρόνοια. Η τράπεζα, όπως διαβεβαιώνουν αρμόδια στελέχη της Τραπέζης της Ελλάδος, δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα τόσο σε επίπεδο ρευστότητας όσο και σε επίπεδο κεφαλαιακής επάρκειας αλλά μετά τις δραματικές εξελίξεις για τον βασικό της μέτοχο ανοίγει ο δρόμος για την έλευση στρατηγικού εταίρου. Η ασφαλιστική εταιρεία Ασπίς Πρόνοια ΑΕΓΑ μετέχει με ποσοστό 67% στο μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας, το διοικητικό συμβούλιο της οποίας αποφασίζει σήμερα- κατόπιν προτροπής της Τραπέζης της Ελλάδος- αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 120 εκατ. ευρώ. Μετά την ανάκληση της αδείας της, η ασφαλιστική δεν θα μπορέσει να μετάσχει στην αύξηση, με το ποσό των περίπου 80 εκατ. ευρώ που της αναλογούν για τη διατήρηση του ποσοστού της, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο σε μετοχική αναδιάρθρωση. Πληροφορίες αναφέρουν άλλωστε ότι υψηλόβαθμα στελέχη της τράπεζας βρίσκονταν την περασμένη εβδομάδα στο Λονδίνο στο πλαίσιο διερευνητικών επαφών προς την κατεύθυνση εξεύρεσης στρατηγικού επενδυτή, ενώ ουδείς μπορεί να αποκλείσει ενδεχόμενο ενδιαφέρον και από εγχώριο πιστωτικό ίδρυμα.

"Βούλιαξε" στα χρέη η G.A. Ferries του κ. Γερ. Αγούδημου:
Σε εξέλιξη διαδικασία κατάσχεσης για τα οκτώ πλοία του Αγούδημου. Πετάει στο δρόμο πληρώματα και ναυτιλιακούς υπαλλήλους. Μετέωροι μένουν όχι μόνο εκατοντάδες εργαζόμενοι, αλλά και χιλιάδες νησιώτες.

Στο έλεος της τύχης τους είναι πάνω από 200 ναυτεργάτες που αποτελούν τα πληρώματα των πλοίων του εφοπλιστή Αγούδημου, αλλά και οι υπάλληλοι της ναυτιλιακής εταιρείας του, της «GA FERRIES». Οπως γνωστοποιήθηκε χτες, ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία συντηρητικής και αναγκαστικής κατάσχεσης σε βάρος και των οκτώ πλοίων της εταιρείας του. Τα πλοία που κατασχέθηκαν είναι αναλυτικά τα εξής:

1. «Μαρίνα»: Κατάσχεση από τη ΣΑΝΚΟ για 85.000 ευρώ. Από τον ΟΛΠ για 115.177 ευρώ. Από τη Mamidoil - Jet Oil για 46.538 ευρώ.

2. «Ανθή - Μαρίνα». Κατάσχεση από τη ΣΑΝΚΟ. Η γαλλική τράπεζα Natixis κατέσχεσε για 15.150.554 ευρώ. Ο ΟΛΠ για 285.957 ευρώ.

3. «Μιλένα»: Κατάσχεση από τη ΣΑΝΚΟ για 60.000 ευρώ. Από τον ΟΛΠ για 78.200 ευρώ.

4. «Jet Ferry»: Ο ΟΛΠ κατέσχεσε για 98.240 ευρώ. Η Natixis για ποσό 1.481.153 ευρώ.

5. «Ροδάνθη»: Κατασχέθηκε από τον ΟΛΠ για 65.094 ευρώ. Η Mamidoil - Jetoil για 59.191 ευρώ. Από την ΕΚΟ 626.492 ευρώ.

6. «Δημητρούλα». Κατασχέθηκε από τον ΟΛΠ για 112.510 ευρώ.

7. «Ρομίλντα». Κατασχέθηκε από τον ΟΛΠ για 78.464 ευρώ.

8. «Νταλιάνα»: Κατασχέθηκε από την ΕΚΟ στις 19 Σεπτεμβρίου 2009.

Την ίδια ώρα ο εφοπλιστής έχει εγκαταλείψει τους ναυτεργάτες των πληρωμάτων απλήρωτους, ενώ την ίδια κατάσταση έχει επιβάλει και στους ναυτιλιακούς υπαλλήλους της εταιρείας του. Θύματα του εφοπλιστή είναι και οι κάτοικοι των νησιών που προσέγγιζαν τα πλοία του, όπως η Ικαρία, οι Φούρνοι και η Σάμος. Ειδικά το νησί Φούρνοι είναι χωρίς ακτοπλοϊκή σύνδεση εδώ και δύο βδομάδες, δηλαδή από την ημέρα που έδεσε το πλοίο «ΜΑΡΙΝΑ» του Αγούδημου και όπως φαίνεται ο εφιάλτης της απομόνωσης, που βιώνουν οι κάτοικοι των νησιών αυτών, θα συνεχιστεί.

Η εταιρία είναι θύμα των χειρισμών που έγιναν μέχρι τώρα με τις άγονες γραμμές, της οικονομικής κρίσης που πολλαπλασίασε τα οικονομικά προβλήματα και στο χώρο της ναυτιλίας, αλλά και της αβεβαιότητας που γεννούν οι πολιτικές εξελίξεις και δεν επέτρεψαν να δοθεί έστω και την τελευταία στιγμή κάποια λύση στο πρόβλημα της G.A. Ferries και του κ. Γερ. Αγούδημου που χρονίζει.
Αποτέλεσμα ήταν προμηθεύτριες να ξεκινήσουν, σύμφωνα με πληροφορίες, τη διαδικασία της κατάσχεσης των πλοίων της. Συγκεκριμένα, οι εταιρίες ΕΚΟ, Mamidoil, Sanco, αλλά και ο Οργανισμός Λιμένα Πειραιά φέρονται να έχουν προχωρήσει από χθες τη διαδικασία της κατάσχεσης των επιβατηγών - οχηματαγωγών πλοίων Ροδάνθη, Μαρίνα, Ανθή - Μαρίνα, Ρομίλντα και Δημητρούλα.
Οι πληροφορίες αναφέρουν πως οι παραπάνω εταιρίες ήδη από τις αρχές Ιουλίου ήταν έτοιμες να προχωρήσουν στην κατάσχεση, αλλά επήλθε συμφωνία με την διαχειρίστρια εταιρία G.A. Ferries για την ρύθμιση των χρεών της, μια ρύθμιση που ως φαίνεται η εταιρία του κ. Αγούδημου δεν κατάφερε να παρακολουθήσει.
Τα προβλήματα για την G.A. Ferries είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα όταν η γαλλική τράπεζα Natixis είχε ξεκινήσει στις αρχές Ιουλίου της διαδικασία της κατάσχεσης του καταμαράν Jet Ferry με τιμή εκκίνησης στα έξιεκατομμύρια δολάρια, όπως είχε ορίσει τότε το Πρωτοδικείο Πειραιά. Παράλληλη διαδικασία κατάσχεσης είχε ξεκινήσει την ίδια περίοδο από άλλη ναυπηγική εταιρία κατά του πλοίου Ανθή - Μαρίνα.
Ο εφοπλιστής Αγούδημος αφού «έστυψε» πληρώματα και πλοία και έβαλε στην τσέπη, μόνο από τη φετινή τουριστική περίοδο, όπως υπολογίζεται, 10 με 15 εκατομμύρια ευρώ, χώρια τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ επιδοτήσεις με τα οποία τον μπούκωσαν οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, τώρα «ποιεί την νήσσαν», ενώ πληροφορίες τον θέλουν να ...αναπτύσσει και άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Οι εξελίξεις με την εταιρεία του εν λόγω εφοπλιστή είναι χαρακτηριστικό δείγμα του πόσο ακριβά στοιχίζει στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα η πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της ελεύθερης αγοράς, που είναι ταγμένη στην προστασία της κερδοφορίας των εφοπλιστών, συνολικά του μεγάλου κεφαλαίου. Είναι επίσης ανησυχητικό ότι όλα αυτά διαδραματίζονται εν μέσω προεκλογικής περιόδου, γεγονός που σηματοδοτεί τι περιμένει ναυτεργάτες και νησιώτες την επομένη των εκλογών.
Πιο συγκεκριμένα, ο εφοπλιστής οφείλει συνολικά για 7 πλοία του, σε εταιρείες πετρελαιοειδών, τον ΟΛΠ, τράπεζες και ναυπηγοεπισκευαστικές επιχειρήσεις, συνολικά 18 εκατομμύρια ευρώ. Ακόμα δεν έχουν γίνει γνωστές οι οφειλές του πλοίου «Νταλιάνα» για το οποίο η αναγκαστική κατάσχεση ξεκίνησε την περασμένη Παρασκευή. Σε αυτά τα ποσά δε συμπεριλαμβάνονται οι οφειλές του προς το ΝΑΤ, οι οποίες είναι άγνωστο αν θα εισπραχτούν. Να σημειωθεί ότι με ευθύνη του υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας Αν. Παπαληγούρα και του προέδρου του ΝΑΤ, παραβιάστηκε πριν δύο βδομάδες απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου για απαγόρευση της ελευθεροπλοΐας των πλοίων του εφοπλιστή και έγινε για τις οφειλές του ευνοϊκή ρύθμιση.

Ενα βήμα πριν από την πτώχευση τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά.

Εντονες πιέσεις προς την κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου ασκεί η ΤhyssenΚrupp, ο γερμανικός όμιλος που είναι ιδιοκτήτης των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Οι Γερμανοί χθες κατήγγειλαν τη σύμβαση που έχουν με το υπουργείο Αμυνας και το Πολεμικό Ναυτικό για την κατασκευή τριών υποβρυχίων, προσπαθώντας να εκμαιεύσουν με κάθε τρόπο την παραλαβή από το ΠΝ ενός τέταρτου υποβρυχίου, του «Παπανικολής», το οποίο έχει ήδη κατασκευαστεί στα ναυπηγεία του Κιέλου.

Το ΠΝ δεν το παραλαμβάνει επικαλούμενο μεγάλα τεχνικά προβλήματα (πρόκειται για το υποβρύχιο που γέρνει). Χθες ο διευθύνων σύμβουλος του Σκαραμαγκά κ. Ιτο (γερμανοιάπων την καταγωγή!) κάλεσε τους συνδικαλιστές του σωματείου «Τρίαινα» και τους επιβεβαίωσε την καταγγελία της σύμβασης για τα υποβρύχια «Ματρόζος», «Πιπίνος» και «Κατσώνης», προσθέτοντας ότι θα υπάρξουν δραματικές εξελίξεις μετά τις εκλογές αν δεν βρεθεί συνολική λύση με την ελληνική κυβέρνηση. «Πρόκειται για καθαρό εκβιασμό ...» έλεγαν χθες οι συνδικαλιστές του ναυπηγείου. Τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά απασχολούν σήμερα 1.300 εργαζομένους, ενώ άλλοι 1.500 εργαζόμενοι «κινούνται» γύρω από τα ναυπηγεία μέσω εργολάβων.

Μάλιστα νωρίς το απόγευμα είχε διοχετευθεί η πληροφορία ότι τα Ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά θα κάνουν αίτηση πτώχευσης, αλλά αποδείχθηκε ότι επρόκειτο περί διαρροής, ώστε εν συνεχεία να έλθει πιο... μαλακά η καταγγελία της σύμβασης για τα υποβρύχια. Η κίνηση αυτή επανέφερε στην επιφάνεια τη δραματική συρρίκνωση των δραστηριοτήτων στα ελληνικά ναυπηγεία και τη σχεδόν βέβαιη απώλεια θέσεων εργασίας, αφού το ελληνικό Δημόσιο, που είναι ο βασικός τροφοδότης τους με έργα του Πολεμικού Ναυτικού, δεν προχωρεί για οικονομικούς λόγους σε ναυπήγηση ή επισκευή πολεμικών πλοίων.

Το πρόγραμμα των φρεγατών, στο οποίο ήλπιζαν τα μέγιστα οι Γερμανοί, καρκινοβατεί και οι πρόσφατες αποφάσεις των Βρυξελλών καλούν τον Σκαραμαγκά (δηλαδή τους Γερμανούς) να επιστρέψουν περί τα 230 εκατ. ευρώ στο Δημόσιο (πάνω από 400 εκατ. ευρώ, αν συνυπολογιστούν και τόκοι!) ως παράνομες ενισχύσεις παλαιοτέρων περιόδων, τα οποία η ΤhyssenΚrupp δεν αναγνωρίζει, αφού δεν έγιναν επί των ημερών της, και δεν επιθυμεί να καταβάλει. Οσο δεν επιλύεται αυτό το βασικό πακέτο προβλημάτων (και γερμανικών αιτημάτων) τόσο η γερμανική πλευρά θα πιέζει και ενδεχομένως θα εκβιάζει, πολλώ δε μάλλον που στην Αθήνα ετοιμάζεται να αναλάβει νέα κυβέρνηση σε δύο εβδομάδες.

Οπως τονίζει ο πρόεδρος των εργαζομένων κ. Β. Καρακίτσιος, πολλές φορές οι εργαζόμενοι του Σωματείου «Τρίαινα» έκαναν στάση εργασίας και αλλεπάλληλες παραστάσεις σε εργοδοσία, ΓΣΕΕ και κυβέρνηση ζητώντας λύσεις αλλά δεν εισακούστηκαν. Υπενθυμίζεται ότι τον Ιούνιο απλήρωτοι παρέμειναν επί δίμηνο οι εργαζόμενοι στην εταιρεία που αποσχίστηκε από τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και κατασκευάζει τροχαίο υλικό και ειδικά τους συρμούς του ΟΣΕ. Οι περίπου 170 εργαζόμενοι είχαν πληροφορηθεί ότι η ελβετική εταιρεία που είναι ιδιοκτήτρια της Εταιρείας Τροχαίου Υλικού Ελλάδος ΑΕ ετοιμάζεται να κηρύξει πτώχευση αφήνοντας άνεργους τους (υπο)απασχολουμένους εκεί, οι οποίοι προέρχονται άπαντες από τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Τον Οκτώβριο του 2007 η ιδιοκτήτρια του Σκαραμαγκά, ΤhyssenΚrupp Μarine Systems, είχε πουλήσει στην ελβετική εταιρεία συμμετοχών Dr. Μeyer Βeteiligungen την Εταιρεία Τροχαίου Υλικού Ελλάδος ΑΕ, θυγατρική ως τότε των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, που ασχολείται αποκλειστικά με την κατασκευή τροχαίου υλικού και ειδικά με τους συρμούς του ΟΣΕ.

Ξεπέρασαν τα 2 δισ. ευρώ οι ακάλυπτες επιταγές σε 8 μήνες.

Μακραίνουν οι λίστες της «Τειρεσίας ΑΕ». Στα 11,5 εκατ. ευρώ τα καθημερινά «φέσια».

Την ώρα που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ διασταυρώνουν τα «ξίφη» τους για την οικονομική κρίση, η αγορά αναζητά επειγόντως ρευστό. Οι ακάλυπτες επιταγές έχουν τριπλασιαστεί μέσα στο α΄ οκτάμηνο του 2009, φθάνοντας τα 2 δισ. 164 εκατομμύρια ευρώ. Πέρσι την ίδια περίοδο ήταν μόλις 715 εκατομμύρια ευρώ, με την έκρηξη των ακάλυπτων επιταγών να φθάνει το 203% και όπως λένε οι επαγγελματίες, οι τράπεζες τους κλείνουν τις πόρτες.
Κάθε μέρα «σκάνε» στα χέρια των επαγγελματιών ακάλυπτες επιταγές, που ξεπερνούν σε αξία τα 10,8 εκατομμύρια ευρώ και τα δύσκολα έρχονται, λένε οι επαγγελματίες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία για το 8μηνο Γενάρης - Αύγουστος 2009 που συλλέγονται από την «Τειρεσίας» (θυγατρική εταιρεία των τραπεζών):
Ακάλυπτες επιταγές: Η αξία τους φτάνει σε 2,16 δισ. ευρώ από 714 εκατ. ευρώ στο αντίστοιχο περσινό διάστημα, δηλαδή σχεδόν διπλάσια (+97%). Μέσα στον Αύγουστο έσκασαν επιταγές αξίας 219,4 εκατ. ευρώ, έναντι ποσών 296,5 εκατ. ευρώ για τον αμέσως προηγούμενο μήνα (Ιούλης 2009) και 338,4 εκατ. ευρώ τον Ιούνη. Στο 8μηνο ο αριθμός τεμαχίων φτάνει σε 219.400 (από 67.126 πέρσι) με αύξηση πάνω από 226%.
Απλήρωτες συναλλαγματικές: Η αξία τους (8μηνο) φτάνει σε 159,6 εκατ. ευρώ (από 111,57 εκατ. ευρώ) με αύξηση 43% και σε αριθμό τεμαχίων στις 97.577 (από 78.694) με αύξηση 24%.
Τα κάθε είδους «φέσια» (επιταγές και συναλλαγματικές) διαμορφώνονται σε 2,32 δισ. ευρώ.

Στο πλαίσιο της κρίσης τα κατάστιχα της «Τειρεσίας ΑΕ» μακραίνουν καθημερινά με νέα ονόματα επαγγελματιών που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις νόρμες του συστήματος. Ακόμη και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις από την πλευρά των τραπεζιτών τα τραπεζικά δάνεια που βγαίνουν στο «κόκκινο» (με καθυστέρηση από τρεις μήνες και πάνω) θα φτάσουν στο 10% της συνολικής μάζας του δανεισμού.

«Τομές»: η φενάκη του πολιτικού λόγου...

Tου Χρήστου Γιανναρά.

Η προεκλογική κενολογία υπόσχεται «τομές», βαθιές «τομές». Η λέξη είναι οπωσδήποτε εντυπωσιακή, αλλά έχει μεταλλαχθεί η σημασία της.
Το ουσιαστικό «τομή» παράγεται από το ρήμα «τέμνω». Τέμνω σημαίνει: σχίζω ή κόβω. Σχίζω για να διανοίξω, να φανερώσω και εντοπίσω τη βλάβη, τη σήψη, τη δυσλειτουργία οργανισμού ή οργάνου. Κόβω, αποκόπτω, αφαιρώ την αιτία της βλάβης, το χαλασμένο, μολυσμένο, σάπιο μέλος ή όργανο, για να αποκατασταθεί η ζωτική λειτουργία, η υγεία. Η λέξη «τομή» στην πολιτική χρησιμοποιείται με αναφορά σε ιατρικές κυρίως προσλαμβάνουσες.
Με καμιά γλωσσική λογική δεν μπορεί να ονομαστεί «τομή» η απλή διορθωτική παρέμβαση, η διαχειριστική «βελτίωση». Η τομή πονάει, έχει κόστος, συνεπάγεται διακινδύνευση, ενώ οι «βελτιώσεις» ρίχνουν απλώς στάχτη στα μάτια, έχουν «επικοινωνιακή» σκοπιμότητα: να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι και ας σέρνεται η αρρώστια, η θανατηφόρα απειλή.
«Τομή» στην άσκηση πολιτικής σημαίνει: Αν η εξυγίανση της λειτουργίας του κράτους φανερά για όλους το απαιτεί, τότε να τολμηθούν απολύσεις, πειθαρχικές ποινές, δημεύσεις προϊόντων, χρηματισμού, κατεδαφίσεις αυθαιρέτων, να μπουν στη φυλακή οι φαύλοι όσο υψηλά και αν βρίσκονται.
Οι «τομές» δεν ξεκινάνε από ευφυή επινοήματα διαχειριστών της εξουσίας. Ξεκινάνε όπως και οι αποφάσεις για εγχείριση: Πρέπει να πιστοποιηθεί η επικίνδυνη δυσλειτουργία, να διαγνωσθεί έγκυρα η αιτία, να βεβαιωθεί η αναποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής αγωγής, να είναι σίγουρη η απειλή μόνιμης αναπηρίας ή θανάτου. Τότε αναλαμβάνεται το ρίσκο της «τομής». Κάθε επέμβαση με το νυστέρι συνεπάγεται κίνδυνο και πόνο, αλλά ο έμπειρος συνετός ζυγίζει τα ενδεχόμενα και επωμίζεται την ευθύνη της «τομής».
Παράδειγμα: Ο τρόπος που λειτουργεί στην Ελλάδα ο συνδικαλισμός των εργαζομένων του δημόσιου τομέα, είναι καρκίνος του κοινωνικού σώματος σε τελικό στάδιο. Βασανίζει ολόκληρο το σώμα με πρακτικές γκανγκστερικών εκβιασμών, συμπεριφορές στρατού κατοχής. Ερήμην των εργαζομένων και τάχα για το συμφέρον τους, οι χρυσοπληρωμένοι άεργοι επαγγελματίες του συνδικαλισμού ασελγούν με σαδισμό πάνω σε εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια συμπολιτών τους, μόνο για να ετοιμάσουν, σαν κομματικοί λακέδες, τη βουλευτική ή και υπουργική τους καριέρα. Ο καρκίνος στο κράτος λέγεται «κράτος εν κράτει» και είναι χειρουργήσιμος. Και ρεαλιστική «τομή» θα ήταν να εφαρμοστεί από τον κ. Καραμανλή ή τον κ. Παπανδρέου το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος για τις απεργίες της δημοσιοϋπαλληλίας. Δεν τόλμησαν τόσα χρόνια, ζητάνε να συνεχίσουν να μας εμπαίζουν ασύστολα;
Κορύφωση του ανήθικου εμπαιγμού είναι το ψηφοθηρικό πρόσχημα του «διαλόγου» προκειμένου να αποφευχθεί το κόστος της «τομής». Γιατί τον «διάλογο» δεν τον κάνουν οι πολιτικοί με τον πάσχοντα λαό, δεν τολμάνε δημοψήφισμα να αποφανθεί ο λαός για τους συνδικαλιστές τυράννους του. Το κράτος διαλέγεται με το παρακράτος των συνδικαλιστών, ωσάν να παζαρεύουν την εφαρμογή του νόμου ο δικαστής με τον εγκληματία, να «διαλέγονται» για τη θεραπευτική αγωγή του αρρώστου ο γιατρός με τα κοράκια τους νεκροθάφτες.
Δεύτερο παράδειγμα εξόφθαλμης ανάγκης για «τομή»: η αναξιοκρατία που έχει οδηγήσει σε αποσύνθεση και σήψη τη θεσμική οργάνωση της συλλογικότητας.
Ηταν το επαχθέστερο ίσως κοινωνικό έγκλημα του ΠΑΣΟΚ υιοθετημένο ασμένως, για λόγους ψηφοθηρικού λαϊκισμού και από τη Ν.Δ.: Ισοπέδωσαν κάθε αξιοκρατική ιεραρχία στον δημόσιο τομέα, κάθε διαβάθμιση ευθυνών, προσόντων, συνέπειας, κατάργησαν τον πειθαρχικό έλεγχο σφαλμάτων, αμέλειας, αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Η θεσμική αυτή άρνηση διάκρισης ποιοτήτων επεκτάθηκε αναπόφευκτα σε κάθε κοινωνική λειτουργία – από την κατάργηση ή αχρήστευση της βαθμολογίας στην υποχρεωτική εκπαίδευση, την εξάλειψη της άμιλλας και της στόχευσης στην αριστεία, ώς τα κομματικά κριτήρια για την ανάδειξη της ηγεσίας στις Ενοπλες Δυνάμεις, στη Δικαιοσύνη, στα πανεπιστήμια.
Μια χώρα χωρίς φυσικές πηγές πλούτου μπορεί να αναπληρώσει το υστέρημα, να ευημερήσει, να σημαδέψει τον πολιτισμό. Χώρα δίχως αξιοκρατία και θεσμική ιεράρχηση του ανθρώπινου δυναμικού της είναι νομοτελειακά προγραμμένη, έχει τελειώσει ιστορικά. Αν οι κομματικοί ηγέτες (που αλάνθαστα το λαϊκό αισθητήριο τούς αποκαλεί με υποκοριστικά) θέλουν να ασκήσουν πολιτική που θα επιφέρει «τομές» στον διαλυμένο και διεφθαρμένο δημόσιο βίο, δεν έχουν παρά να επαναφέρουν θεσμούς ιεραρχίας και κριτικής αξιολόγησης των δημόσιων λειτουργών. Διαφορετικά, ας πάψουν να μιλάνε για «τομές», «μεταρρυθμίσεις», «επανίδρυση του κράτους». Εχει και ο εμπαιγμός των πολιτών όρια.
Τρίτο παράδειγμα όπου κατεπειγόντως απαιτούνται τομές και οι κομματάρχες τις επαγγέλλονται χωρίς να τις τολμούν: το εκπαιδευτικό σύστημα. Είναι πια αφόρητη η πρόκληση ή και ωμή αναισχυντία να καυχώνται τα κόμματα εξουσίας για «τομές» και «μεταρρυθμίσεις» στην Παιδεία, όταν δεκαετίες τώρα, κατά κοινή πιστοποίηση, η Παιδεία είναι ο «μεγάλος ασθενής» της χώρας. Θεωρούν «τομή» το ότι μοιράζουν φορητούς υπολογιστές στα παιδιά για να εντυπωσιάσουν τους μικρονοϊκά αφελείς. Μιλάνε για «τομές» τη στιγμή που διορίζουν υπουργό Παιδείας τον κάθε άσχετο, ερασιτέχνη ή τσαρλατάνο, μόνο για εσωκομματικές σκοπιμότητες. Ούτε καν καταλαβαίνουν ότι «τομή» θα ήταν να απαλλάξουν τον πανικόβλητο μεροκαματιάρη από το δυσθεώρητο για τις πλάτες του κόστος της κατεστημένης παραπαιδείας, του φροντιστηρίου. Ούτε καν διανοούνται ότι «τομή» θα ήταν οι άμεσες απολύσεις εκπαιδευτικών όταν παράνομα απεργούν, η δίχως καραγκιοζιλίκια «διαλόγων» θεσμοθέτηση συνεχούς ελέγχου της ποιότητας του έργου των εκπαιδευτικών σε σχολειά και πανεπιστήμια. Η αξιολόγηση του δασκάλου δεν παζαρεύεται, είναι θεμελιώδης προϋπόθεση οποιουδήποτε εκπαιδευτικού συστήματος.
Από στόμα σε στόμα, να γίνει η αηδία μας οργή και η οργή ψήφος απόρριψης όσων αποδεδειγμένα μας εμπαίζουν. Αρχηγικά «ντιμπέιτ», πολύωρες συνεντεύξεις σε δημοσιογράφους ανίκανους να πλάσσουν σε ερώτηση τη λαϊκή αγανάκτηση, ατέλειωτος χρόνος τηλεοπτικός σε κυρακατινίστικες κοκορομαχίες ηλίθιας κομπορρημοσύνης. Και ο πολίτης υποχρεωμένος να τα ζει όλα αυτά χωρίς τη δυνατότητα μιας ψήφου διαμαρτυρίας. Εξω από τις μαφιόζικες συντεχνίες της οικογενειοκρατίας με τις αστρονομικές επιδοτήσεις από το κοινωνικό χρήμα και την αδίστακτη, ομολογημένη (Τσουκάτος), διαπλοκή διαφθοράς, παραμονεύει ή η ψυχανωμαλία των θαυμαστών του σταλινισμού ή η τσίτσιδη πια γύμνια της «ανανεωτικής» ιδιοτέλειας. ΄Η ο αμοραλισμός, που ψαρεύει από τηλεοπτικές «ζώνες» ντροπής υπερασπιστές της «Ορθοδοξίας».
Από στόμα σε στόμα, όχι υποδείξεις, αλλά «κίνημα» διέγερσης της αντίστασης στον εξανδραποδισμό μας. Η ανάγκη αντίστασης θα οδηγήσει τον κάθε πολίτη να βρει τον δικό του τρόπο να ψηφίσει για την ανατροπή του σκηνικού της απάτης.

Ποταμός Κότσαλος.