Είμαι Αιτωλοακαρνάνας, και γι' αυτό δεν ξεχνώ...

Αυτούς που κατάντησαν το μεγαλύτερο Νομό της Χώρας, να είναι μια από τις φτωχότερες περιοχές της Ευρώπης...

Αυτούς που με την Πολιτική τους ερήμωσαν τον Τόπο μας!

Αυτούς που ασελγούν στην Παρθένα Αιτωλική Φύση παραδίδοντάς την έρμαιο στα χέρια άπληστων Μεγαλοεργολάβων...

Αυτούς που εξέτρεψαν τον Εύηνο, τον Μόρνο, και τον Ταυρωπό, και τώρα θέλουν να εκτρέψουν και τον Αχελώο!

Αυτούς που πρόεβλεψαν στην Γέφυρα Ρίου-Αντιρίου να υπάρχει υποδομή για μεταφορά νερού προς την Πάτρα αλλά όχι και η δυνατότητα Σιδηροδρομικής σύνδεσης!

Αυτούς που μας θυμούνται μόνο όταν είναι η ώρα της Ψήφου ή των Φορολογικών μας Δηλώσεων!

Αυτούς που εδώ και 20 χρόνια όχι μόνο δεν μπόρεσαν να φτιάξουν καινούργιο Νομαρχιακό Νοσοκομείο, αλλά αντίθετα οδηγούν σε πλήρη υποβάθμιση και αυτό που έχουμε!

Αυτούς που έκαναν πάνω από 20 χρόνια να φτιάξουν ένα δρόμο 34 χιλιομέτρων- την περιβόητη Παράκαμψη Αγρινίου!

Αυτούς που επί δεκαετίες και με τα δικά μας λεφτά έφτιαχναν το μεγάλο λιμάνι στο Πλατυγυάλι, και στο τέλος το ξεπούλησαν!

Αυτούς που με την πολιτική τους οδήγησαν σε πλήρη εξαθλίωση την πλειοψηφία του αγροτικού κόσμου στο Νομό μας!

Αυτούς που έφτασαν το Αγρίνιο να έχει περισσότερους νέους άνεργους από ότι εργαζόμενους!

Αυτούς που μας ζητάνε κι άλλες θυσίες, για να πληρώσουμε εμείς την κρίση που δημιούργησαν αυτοί οι ίδιοι!

Αυτούς που εξέθρεψαν "Τρομπούκηδες", και μας έκαναν να ντρεπόμαστε για την Καταγωγή μας!

Όλους αυτούς που από την πλατεία Κολωνακίου θέλουν GPS για να έρθουν στην πλατεία της Δερβέκιστας!

Όλους αυτούς που προωθούν τις ανεμογεννήτριες της ZIMENS αλλά δεν έχουν ενδιαφερθεί καθόλου για τον ανεμόμυλο στον Μαχαλά!

Όλους αυτούς για τους οποίους το Σακαρέτσι, η Βελάουστα, το Ζελίχοβο, η Αρτοτίβα, το Δραγαμέστο, η Ζάβιτσα και η Σινίστα είναι άγνωστες λέξεις!

Όλους αυτούς που με τους "Καποδίστριες" I και II, και το "Χωροταξικό τους Σχέδιο" απέδειξαν ότι όχι μόνο δεν έχουν όραμα για τον τόπο μας, αλλά δεν έχουν και στοιχειώδεις γνώσεις Ιστορίας!

Είμαι Αιτωλοακαρνάνας, και γι' αυτό δεν ξεχνώ..

ότι πατέρας μου είναι ο Αχελώος και μάνα μου η Κυρα-Βγένα!

Οι πρόγονοί μου έχτισαν τις Οινιάδες, κλείστηκαν στο Μεσολόγγι, και πέθαναν μια Μεγάλη- Μαύρη Παρασκευή στην Αγία Τριάδα στο Βραχώρι!

Θέλω τα παιδιά μου να είναι περήφανα κι αυτά για τον Τόπο τους, αλλά και για μένα!

Δεν θα αφήσω τους κάθε λογής "Τρομπούκηδες" να προδιαγράψουν το μέλλον τους και καθορίσουν την μοίρα του Τόπου μας!

Ρόλοι

ΚΑΡΦΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ...
Αν στα ψηφοδέλτια είναι ή δεν είναι Σημίτης, Βουλγαράκης, Βερελής, Δούκας, Αλαβάνος και λοιποί.
Έχουμε μπερδέψει την πολιτική με την τηλεόραση την ελληνική. Η διανομή των ρόλων είναι αρμοδιότητας σκηνοθετών και καθόλου των πολιτών.
Το κόμμα και ο αρχηγός έχουν την ευθύνη για τα ονόματα των βουλευτών.
Ν΄ αφήσουμε την ονοματολαγνεία και να ασχοληθούμε με την ουσία. Με τα προγράμματα, τους αστερίσκους, τα πεπραγμένα, το παρελθόν, την εμπειρία και την ιδεολογία.
Δηλαδή σας ερωτώ:
Αν ήταν ζωντανός ο Τσε Γκεβάρα και ήταν της Νέας Δυστυχίας υπουργός θα έκανε επανάσταση και θα έφερνε τον σοσιαλισμό;
Τρίχες κατσαρές για τσατσάρες ελληνικές.
Πρωτεύοντα ρόλο το κόμμα και η πολιτική.
Οι ρόλοι υπηρετούν το έργο, δεν κάνουν ό,τι τους λέει η δική τους κεφαλή.
Που πάει να πει κάτι που το ξεχνάμε μέσα στην προεκλογική νεροποντή.
Αυτοί με την καρέκλα και το συμφέρον τους.
Εμείς με την ανεργία, την ανασφάλεια, την ακρίβεια και πάλι το συμφέρον τους!

Δημήτρης Δανίκας

Αρχαίες Οινιάδες.

Οι αρχαίες Οινιάδες κρατούν τις ρίζες της ιστορίας τους από τον 5ο αιώνα π.Χ και τα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν και υπενθυμίζουν ότι ο τόπος γνώρισε πολιτιστική και κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη αιώνες πριν. Πρόκειται για την δεύτερη σε μέγεθος - μετά την Στράτο- πόλη της αρχαίας Ακαρνανίας.

Η αρχαία πόλη των Οινιαδών τοποθετείται γεωγραφικά δυτικά του δημοτικού διαμερίσματος της Κατοχής, του Δήμου Οινιαδών.

Η απόσταση που χωρίζει την Κατοχή από τις αρχαίες Οινιάδες είναι αυτή των 4 χιλιομέτρων και κατά τους καιρούς τις αρχαιότητας αποτελούσε τμήμα των Εχινάδων νησίδων και όπως εικάζεται βρισκόταν στο κεντρικό σημείο αυτών. Χτισμένη στο λόφο του Τρίκαρδου, κατάμεστη από βελανιδιές, περιτριγυριζόταν από τις λίμνες Κυνία, Μελίτη, Ουρία που κατά τη διάρκεια του χειμώνα τα νερά τους δημιουργούσαν μια ενιαία θάλασσα με αυτά του πλημμυρισμένου Αχελώου και μετέτρεπαν την τοποθεσία της πόλης σε νησί.
Αναφορές στην ύπαρξή της γίνονται από τους αρχαίους συγγραφείς: Θουκυδίδη, Διόδωρο, Πολύβιο, Παυσανία και Στράβωνα, αλλά και στα νεότερα χρόνια παρατηρήθηκε κίνηση μεγάλου ενδιαφέροντος από περιηγητές-ερευνητές όπως από τους William Martin Leake, L.Heuzey, E.Kirsten, E.Noack, A.Philippson, B.Powell. Το ενδιαφέρον αυτό, για την περιοχή των Οινιαδών ,δεν είναι τυχαίο, καθώς τα αρχαιολογικά μνημεία που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη ,τονίζουν την σπουδαιότητα της πόλης.

Μεταξύ άλλων έχουν διασωθεί: τα τείχη της, για τα οποία έχουν σημειωθεί πάμπολλες αναφορές σε κείμενα που πραγματεύονται ζητήματα αρχιτεκτονικής καθώς θεωρούνται από τα πιο καλοδιατηρημένα. Το αρχαίο θέατρό της, χωρητικότητας 5.000 θέσεων και με διάμετρο ορχήστρας 15.74 μέτρων, πρωτοκατασκευάστηκε τον 4ο π.Χ αιώνα από τους Αθηναίους. Ακολούθως δέχτηκε κάποιες μετασκευαστικές επεμβάσεις από τον Μακεδόνα Φίλιππο τον Ε’ και το 167 π.Χ οι Ρωμαίοι επεμβαίνουν ελαφρώς στη διαμόρφωσή του. Στις μέρες μας πια φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις και μεταμορφώνεται σε χώρο μουσικών συναυλιών ,χάρις το Φεστιβάλ του Δήμου Οινιαδών που αναβιώνει από το 1986.
Έπειτα διασώζεται το νεώριο ( πρόκειται για τα ναυπηγεία της εποχής) που βρίσκεται κάτω από τα τείχη και είναι λαξευμένο πάνω στον πελώριο βράχο, γεγονός που το καθιστά μοναδικό και αναμφίβολα εντυπωσιακό. Τέλος διατηρούνται η Ακρόπολη, η Αγορά, ένας μικρός ναός με πρόναο, σηκό, οπισθόδομο και λείψανα λατρευτικού αγάλματος. Ακόμη λουτρά, ο λεγόμενος Κοκκινόπυργος, η Λοξή πύλη, δύο φυσικές δεξαμενές νερού και το λιμάνι.Όλα αυτά φανερώνουν την πολιτισμική βαρύτητα του τόπου, άλλωστε δεν υπήρξαν λίγες οι φορές που η περιοχή βρέθηκε σε πολεμική αντιπαράθεση είτε με τους Αθηναίους, όντας στο πλευρό των Λακεδαιμονίων, είτε με τους γειτονικούς Αιτωλούς, καθώς αποτελούσε λιμάνι στρατηγικής και εμπορικής σημασίας. Εκτός αυτών, οι Οινιάδες μας αποκαλύπτουν και μια μυθολογική παράδοση .
Ο λόφος του Τρίκαρδου οφείλει το όνομά του στο βασιλιά Τρίκαρδο που είχε ένα πανέμορφο γιό, τον Ανήλιαγο που ποτέ δεν έπρεπε να τον δει το φως του ήλιου και η ετυμολογική προέλευση του ονόματός του αντικατοπτρίζει αυτόν ακριβώς το μύθο . Η μοίρα, όμως, ήθελε τον Ανήλιαγο να ερωτεύεται την Κυρά-Ρήνη που κατοικούσε στον πύργο της, στην Πλευρώνα (αρχαία πόλη της Αιτωλίας). Κάθε νύχτα την επισκεπτόταν κα αναχωρούσε προτού ο ήλιος στείλει τις πρώτες του ακτίνες στη γη. Η Κυρά-Ρήνη, όμως, τυφλωμένη από τη ζήλια και εφόσον αγνοούσε τον λόγο της τόσο πρωινής αποχώρησης του αγαπημένου της, σφάζει όλα τα κοκόρια που σηματοδοτούσαν το ξημέρωμα και ο Ανήλιαγος την ώρα της φυγής του αντικρίζει ,το απαγορευμένο ,γι’ αυτόν, ηλιακό φως και σβήνει για πάντα. Πληθώρα μυθικών ιστοριών κατακλύζει την παράδοση της περιοχής και μαγεύουν και αυτές με τη σειρά τους όπως ο ιδιόμορφος και εμπνευσμένος αυτός τόπος. Εδάφη φιλόξενα, νιώθει κανείς τους κραδασμούς της γης από το βάρος της ιστορίας τόσων αιώνων, αντιλαμβάνεται τη μετουσίωση της φύσης με την «σκαλισμένη» πέτρα που μαρτυρά πνεύμα και κόπο ανθρώπινο. Τα καλοδιατηρημένα αρχαία μνημεία που άφησε στο πέρασμά του ο χρόνος, στο χώρο των Οινιαδών, θα προσφέρονται πάντα για τέτοιου είδους συγκινήσεις.

Εκλογές 4 Οκτώμβρη 2009:

" Το δικαίωμα που έχουν οι δούλοι να επιλέγουν αφεντικό, δεν σημαίνει ότι παύουν να είναι δούλοι ".

Χέρμπερντ Μαρκούζε

Τα τοξικά σκοτώνουν τις ελληνικές λίμνες...

Εξαιτίας φυτοφαρμάκων και παθογόνων μικροοργανισμών χάνουν την οικολογική ισορροπία και τον φυσικό πλούτο τους!

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΑΧΗ ΤΡΑΤΣΑ /BHMA / Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2009

Η μεγαλύτερη λίμνη της χώρας, η μεγαλοπρεπής Τριχωνίδα, κινδυνεύει...

«Εμπλουτισμένες» με υπολείμματα φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων, με τοξικούς παθογόνους μικροοργανισμούς, οι ελληνικές λίμνες χάνουν την οικολογική τους ισορροπία και τον φυσικό τους πλούτο και οδηγούνται σε υποβάθμιση. Εκτός από την Κορώνεια, η οποία αποτελεί πλέον έναν τοξικό βούρκο, τον... δρόμο της περιβαλλοντικής καταστροφής έχουν πάρει η Δοϊράνη, η Βεγορίτιδα, η Τριχωνίδα κ.ά. Ακόμη και στη λίμνη του Μαραθώνα καταγράφεται μια τάση υποβάθμισης, εξαιτίας της κυριαρχίας των κυανοβακτηρίων (κατά περιόδους). Στα συμπεράσματα αυτά κατέληξαν επιστήμονες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), με υπεύθυνη την αναπληρώτρια καθηγήτρια του τμήματος Βιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κυρία Μαρία Μουστάκα. Οι ειδικοί ερεύνησαν τις συνθήκες που επικρατούν στις ελληνικές λίμνες και εξέτασαν αν η Ελλάδα μπορεί να πετύχει τον περιβαλλοντικό στόχο για την καλή οικολογική κατάσταση των υδάτων που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Οδηγία για τα νερά. Και στις 15 λίμνες, φυσικές και τεχνητές, της Βόρειας Ελλάδας που εξετάστηκαν (Κορώνεια, Βιστονίδα, Βόλβη, Δοϊράνη, Βεγορίτιδα, Ζάζαρη, Χειμαδίτιδα, λίμνη Καστοριάς, Μικρή και Μεγάλη Πρέσπα, καθώς και οι Διποτάμου- Αισύμης, Θησαυρού, Πλατανόβρυση, Κερκίνη και Πολυφύτου), αλλά και σε ορισμένες της κεντρικής και της νότιας χώρας (Πλαστήρα, Τριχωνίδα, Μαραθώνας) κατεγράφη περιβαλλοντική ρύπανση. Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η αυξημένη παρουσία κυανοβακτηρίων και κυανοτοξινών. Οι συχνότερες απειλές που αναφέρονται είναι η υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων από την εκροή αστικών και βιομηχανικών αποβλήτων, καθώς και από την απορροή αγροχημικών φαρμάκων, οι παράνομες αντλήσεις νερού, οι αποξηράνσεις υγροτοπικών εκτάσεων, η συρρίκνωση των βιοτόπων εξαιτίας της εντατικοποίησης της γεωργίας και των έργων μεγάλης κλίμακας. Η έρευνα των επιστημόνων του ΑΠΘ (χρηματοδοτείται από το ΕΚΒΥ - Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας) ανέδειξε για άλλη μία φορά την έλλειψη εθνικής στρατηγικής για την προστασία των ελληνικών λιμνών. Η λήψη μέτρων αποκατάστασης θα πρέπει να είναι άμεση ώστε να μπορέσει να επανέλθει η οικολογική ισορροπία των υδάτινων οικοσυστημάτων, με εξαίρεση την Κορώνεια για την οποία δεν φαίνεται να υπάρχει ελπίδα ανάκαμψης. Στη μεγαλύτερη λίμνη της χώρας, την Τριχωνίδα, η οικολογική κατάσταση δεν είναι καλή, καθώς καταγράφεται χαρακτηριστική αύξηση κυανοβακτηρίων.
Η τεχνητή λίμνη Ταυρωπού ( λίμνη Πλαστήρα ) έχει καθοριστεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση ως θέση αναφοράς (υψηλής ποιότητας) με βάση την έρευνα που είχε πραγματοποιήσει το τμήμα Βιολογίας του ΑΠΘ το 1988. Είκοσι χρόνια μετά παρουσιάζει ελαφρά υποβάθμιση από το υψηλό στο καλό οικολογικό δυναμικό. Η παρουσία κυανοβακτηρίων τη θερμή περίοδο του έτους αναδεικνύει την ανάγκη επαγρύπνησης για τυχόν αύξησή τους σε ανεπιθύμητα επίπεδα, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη βιοπαρακολούθηση της λίμνης. Τα πρόσφατα δεδομένα, όπως σημειώνει η κυρία Μουστάκα, για το οικολογικό δυναμικό του ταμιευτήρα Μαραθώνα δείχνουν χαρακτηριστικά καλής- μέτριας ποιότητας με τάση υποβάθμισης εξαιτίας της κυριαρχίας κυανοβακτηρίων, κατά περιόδους. Η Βόλβη διατηρεί μια μέτρια κατάσταση. Ωστόσο, κατά τις ξηρές περιόδους οι εισροές νερού μειώνονται, οι συγκεντρώσεις κυανοβακτηρίων αυξάνονται και η λίμνη υποβαθμίζεται. Η Κορώνεια είναι πλέον μια... νεκρή λίμνη. Η διαδικασία ερημοποίησης, η οποία ξεκίνησε περί το 2002, έχει ολοκληρωθεί με... επιτυχία. Σύμφωνα με την κυρία Μουστάκα, παρατηρούνται ακραίες συνθήκες υψηλής ρύπανσης και εξαιρετικά χαμηλή βιοποικιλότητα. Το πλούσιο οικοσύστημα της Δοϊράνης απειλείται από τις υψηλές συγκεντρώσεις κυανοβακτηρίων, συμπεριλαμβανομένων και τοξικών. Τοξικά κυανοβακτήρια είχαν εντοπιστεί στη λίμνη ήδη από το 2001. Επιπλέον από το 1988- και συνεχώς έκτοτε- παρατηρείται πτώση της στάθμης του νερού, εξαιτίας της ξηρασίας, αλλά και της απόληψης εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού για την κάλυψη των αρδευτικών αναγκών της πεδιάδας της Θεσσαλονίκης. Τα νέα για την υγεία του οικοσυστήματος της Βεγορίτιδας δεν είναι καθόλου καλά. Σύμφωνα με τους ερευνητές του ΑΠΘ, η οικολογική του κατάσταση από καλή που ήταν ως το 1987... έπεσε στην κατηγορία «κακή», καθώς παρατηρείται υψηλή βιομάζα φυτοπλαγκτού και συμμετοχή των κυανοβακτηρίων άνω του 90%. Σε πολύ υψηλά επίπεδα παραμένει ο τοξικός μικροοργανισμός Μicrocystis aeruginosa στη λίμνη της Καστοριάς. Παρότι παρουσιάζει μια βελτίωση- έχει αυξηθεί η βιοποικιλότητα και έχουν μειωθεί τα τοξικά είδη κυανοβακτηρίων- οι αναλύσεις του ΑΠΘ δείχνουν ότι η χρήση του νερού της λίμνης εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει... τόπο στην αναρχία...

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής.

Kάποιοι περιμένουν τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ όπως η αλεπού τα σταφύλια. Να λυγίσουν, να πέσουν, να τους «φάνε». Να αποκτήσουν δύναμη. Αυτοδυναμία. Να κυβερνήσουν την Ελλάδα, τους Ελληνες: να σε κυβερνούν σημαίνει να σε σημειώνουν, να σε στοιχίζουν, να σου κολλούν χαρτόσημο. Σημαίνει, στο όνομα του γενικού συμφέροντος, να σε κατατάσσουν σε φορολογική κλίμακα, να σε εξασκούν στον στρατό, να σε χαρατσώνουν, να σε εκμεταλλεύονται, να σε υποτάσσουν στα μονοπώλια, να σε απολύουν, να αισχροκερδούν σε βάρος σου, να σε εξαπατούν, να σε κλέβουν...

...Υστερα, με την παραμικρή αντίσταση, να σε κατατρέχουν, να σου βάζουν πρόστιμα, να σε ντροπιάζουν, να σε βρίζουν, να σε σπάζουν στο ξύλο, να σε δένουν, να σε φυλακίζουν, να σε θυσιάζουν, να σε πουλούν, να σε προδίδουν, να σε περιπαίζουν, να σε γελοιοποιούν, να σε προσβάλλουν, να σε ατιμάζουν.
Κάπως έτσι ή ακριβώς έτσι, στιγμιαία ή διαρκώς, αισθάνονται οι πολίτες, οι ανά τετραετίαν δεξιοί ή αριστεροί «ψηφοφόροι», η αμέτοχη στη νομή της εξουσίας κοινωνική πλειοψηφία, οι «μάζες»...
Κάπως έτσι -σαν τους αναρχικούς του Προυντόν- έμαθα πως αισθάνονταν και εκατοντάδες ανιδιοτελή μέλη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ απ’ όλες τις συνιστώσες, απέναντι στους διαγκωνιζόμενους «κυβερνήτες» τους, Αλαβάνο και Τσίπρα: «Να σε κυβερνούν σημαίνει να σε παρακολουθούν από κοντά, να σε επιβλέπουν, να σε κατασκοπεύουν, να σε διευθύνουν, να σου επιβάλλουν κανόνες, να σου ρυθμίζουν τη ζωή, να σε μαντρώνουν, να σε κατηχούν, να σου κάνουν κήρυγμα, να σε ελέγχουν, να σε σφραγίζουν, να εκτιμούν την αξία σου, να σε λογοκρίνουν, να σε διατάσσουν πρόσωπα που δεν έχουν ούτε τους τίτλους ούτε τις γνώσεις ούτε την αρετή»...
Κάπως έτσι. Μέχρι που ο Τσίπρας, συμπεριφερόμενος για πρώτη φορά ως αριστερός ηγέτης, έδωσε τόπο στην... αναρχία, προτείνοντας συλλογική ηγεσία. Εξάλλου, όπως αποφαίνεται ο Προυντόν, «το κράτος (η κυβέρνηση, η εξουσία) δεν είναι παρά μια φαντασμαγορία του πνεύματός μας, που το πρώτο καθήκον κάθε ελεύθερου πνεύματος είναι να το στείλει στα μουσεία και στις βιβλιοθήκες»...
...

Παρ’ όλα αυτά, κάποιοι περιμένουν τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ όπως η αλεπού τα σταφύλια. Να πέσουν, να τους «φάνε». Να αποκτήσουν δύναμη. Αυτοδυναμία. Να κυβερνήσουν!

Φθινοπώριασε...

Cyclamen graecum .

Κυκλαδινό κυκλάμινο

στου βράχου τη σχισμάδα

πού βρήκες χρώματα κι ανθείς

πού μίσχο και σαλεύεις
Μέσα στο βράχο σύναξα

το γαίμα στάλα στάλα

μαντήλι ρόδινο έπλεξα

κι ήλιο μαζεύω τώρα.

(Γιάννης Ρίτσος)

Το είδος αυτό λέγεται ελληνικό γιατί συναντάται μόνο στην Ελλάδα και φτάνει μέχρι τα παράλια της Τουρκίας και της Κύπρου.
Το κυκλάμινο είναι πολυετής αυτοφυής πόα, έχει ένα μεγάλο κόνδυλο για ρίζα (πατάτα) , όπου από εκεί εκφύονται τα φύλλα και τα πολύ κομψά άνθη του. Πρώτα βγάζει τα άνθη του -το φθινόπωρο- και πολύ αργότερα, τα φύλλα του, τέλος χειμώνα.Το ύψος του σπάνια ξεπερνά τους 10 με 15 πόντους, του αρέσουν τα σκιερά μέρη, οι πέτρες, και οι σχισμές των βράχων. Αντέχουν καλά στο κρύο του χειμώνα. Συνολικά υπάρχουν περί τα 20 είδη κυκλάμινου, 5 από τα οποία τα βρίσκουμε και στην Ελλάδα . Είναι φυτά της μεσογείου και τα βρίσκουμε από την Ισπανία μέχρι το Ιράν, καθώς και στη βόρεια Αφρική.

Δύο νεκροί σε εργατικό ατύχημα... Πόσοι ακόμη;

Τραγωδία με δύο νεκρούς σημειώθηκε λίγο μετά τις 10 το πρωί σήμερα το πρωί, στην οδό Σουλίου 6 στην Κάτω Κηφισιά. Θύματα είναι δύο εργάτες, υπήκοοι Ινδίας και Νεπάλ, μέλη συνεργείου τεχνικής εταιρίας που εκτελούσε εργασίες για λογαριασμό της ΕΥΔΑΠ. Το συνεργείο συνέδεε το βόθρο του Β' Παιδικού Σταθμού Κηφισιάς με τον κεντρικό αγωγό αποχέτευσης της ΕΥΔΑΠ, αλλά οι δύο εργάτες λιποθύμησαν από τις αναθυμιάσεις μέσα στο φρεάτιο.
Λίγα λεπτά αργότερα τους ανέσυρε συνεργείο της Πυροσβεστικής και διακομίστηκαν με ασθενοφόρο στο ΚΑΤ όπου απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατός τους.
Από την αστυνομία συνελήφθη ο εργοδηγός και ο οδηγός του σκαπτικού μηχανήματος οι οποίοι κρατούνται στο Αστυνομικό Τμήμα Κηφισιάς.
Σε ανακοίνωσή του ο Δήμος Κηφισιάς εκφράζει τη λύπη του για τον τραγικό θάνατο δυο αλλοδαπών εργατών κατά τη διαδικασία εργασιών σύνδεσης του Δεύτερου Παιδικού Σταθμού της Κάτω Κηφισιάς με την κεντρική αποχέτευση, σε κτίριο που νοικιάζει ο Δήμος Κηφισιάς, μετά από αίτηση του ιδιοκτήτη του. "Το έργο στο οποίο χάθηκαν οι άτυχοι εργάτες εκτελεί η εταιρεία ΑΚΜΩΝ ΑΤΕ η οποία είναι ανάδοχος του έργου μετά από δημόσιο μειοδοτικό διαγωνισμό και αφορά τις συνδέσεις με τους αγωγούς αποχέτευσης κατοικιών και καταστημάτων του Δήμου Κηφισιάς. Ο Δήμος Κηφισιάς για μια ακόμη φορά επισημαίνει πως προέχει σε κάθε εργασία η ασφάλεια του προσωπικού και σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαίο να λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να αποφεύγονται τέτοια δυσάρεστα περιστατικά" αναφέρεται στην ανακοίνωση.
Tην έντονη αγανάκτηση και οργή της εκφράζει η ΓΣΕΕ για το περιστατικό. Όπως τονίζει, από την αρχή του έτους μέχρι σήμερα, ο αριθμός των θανατηφόρων εργατικών δυστυχημάτων έχει ανέλθει σε 200, ξεπερνώντας κάθε αρνητικό ρεκόρ. "Η διάλυση των υπηρεσιών υγιεινής και ασφάλειας καθώς και των επιθεωρήσεων εργασίας και των τεχνικών ασφαλείας είναι συνειδητή κυβερνητική επιλογή", αναφέρει στην ανακοίνωσή της η Γενική Συνομοσπονδία.
Εν τω μεταξύ, τη θλίψη της και τα ειλικρινή της συλληπητήρια εξέφρασε η διοίκηση της ΕΥΔΑΠ στις οικογένειες των άτυχων εργατών και δήλωσε ότι οι υπηρεσίες της είναι στη διάθεση των αρμόδιων αρχών για τη διερεύνηση των συνθηκών υπό τις οποίες συνέβη το τραγικό δυστύχημα.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, το δυστύχημα συνέβη στη διάρκεια εργασιών σύνδεσης ακινήτου με το κεντρικό αποχετευτικό δίκτυο, εργασία που ανήκει στην αρμοδιότητα και ευθύνη του δήμου Κηφισιάς. Το συνεργείο, που εκτελούσε τις εργασίες, ανήκει σε εργολάβο ο οποίος δουλεύει για λογαριασμό του δήμου Κηφισιάς και ουδεμία σχέση έχει με την ΕΥΔΑΠ.
Οι αντιδράσεις των κομμάτων...
Για ένα ακόμη έγκλημα κατά της εργατικής τάξης κάνει λόγο το ΚΚΕ και καλεί την εργατική τάξη να μη συμβιβαστεί με την άθλια κατάσταση που επικρατεί στους χώρους εργασίας.
Τους εργολάβους - εργοδότες τους. αλλά και την κυβέρνηση κατονομάζει ως ηθικούς αυτουργούς στο θάνατο των δύο εργατών ο ΣΥΡΙΖΑ και αποκαλεί το περιστατικό "δολοφονία". Με ανακοίνωσή του, κατηγορεί τους εργοδότες ότι δεν τηρούν τους νόμους και τους κανονισμούς υγιεινής και την κυβέρνηση ότι δεν αντιδρά στις παρανομίες.
"Η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμιά σημασία μπροστά στα κέρδη των εργοδοτών, από ότι φαίνεται από τα πολλά 'εργατικά ατυχήματα' που βιώνουμε από την αρχή της χρονιάς", αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Χώρα εύφλεκτη και άστεγη...

Όσο έβρεχε -ασταμάτητα- το Σάββατο, τόσο σκεφτόμουν τα καμένα και τις «καταστροφικές πλημμύρες» που με «μαθηματική τάξη» ακολουθούν τις μεγάλες πυρκαγιές και ολοκληρώνουν την καταστροφή.
Σκεφτόμουν ανθρώπους, ζώα και χωράφια, σπίτια και μαγαζιά, ποτάμια και ρέματα. Τι να πιάσεις πρώτο και τι ν' αφήσεις δεύτερο, όταν μια χώρα καίγεται και μετά πλημμυρίζει παραδομένη, ανυπεράσπιστη από την Πολιτεία και τους πολίτες της. Μια χώρα αμάθητη από πάθη, με ανοιχτές πληγές που ολοένα κακοφορμίζουν και επεκτάσεις σχεδίων πάνω σε ερείπια που αφήνουν οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες...
Και μένεις να απορείς, πώς οι στατιστικές εμφανίζουν τις πυρκαγιές να πυκνώνουν σε περιόδους προεκλογικές, και παραβλέπουν τις πλημμύρες που είναι γεννήματα ίδιας μήτρας και με ίδια σουσούμια. Γιατί είναι άλλο ένα δάσος να καίγεται από μόνο του, και άλλο να μαυρίζει η γη έως την άλλη γενιά. Οπως άλλο είναι να βρέχει δυνατά, και άλλο οι δρόμοι να γίνονται ποτάμια. Κάπως έτσι, με εταιρική ευθύνη, με αντιπαροχές και ανταποδόσεις, καταντήσαμε την «Ελλάς Α.Ε.» χώρα εύφλεκτη και άστεγη, στην καλύτερη περίπτωση ημιυπαίθρια...
Δεκάρα δεν δίνουμε για το τι βρήκαμε και τι θ' αφήσουμε. Κι αυτή η νοοτροπία μπόλιασε, σιγά σιγά, το DNA μας, γράφτηκε στον σκληρό γονιδιακό μας δίσκο. Κάποιοι πασχίζουν με κλάρες να σβήνουν φωτιές. Και η ζωή συνεχίζεται. Διαφορετική μεν -τρομακτικά διαφορετική- αλλά ουδείς ιδρώνει. Το κακό είναι πλέον αποδεκτό. Το συνηθίσαμε. Τόσο πολύ το συνηθίσαμε που καν ερωτήσεις δεν κάνουμε (οι δημοσιογράφοι), γιατί καίγονται τα δάση και πώς πλημμυρίζουμε. Κυριακή πρωί, η ντουντούκα καλούσε σε προεκλογική συγκέντρωση στη συνοικιακή πλατεία...

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΝΤΑΙΟ.

Στη σιλωάμ των βυθών...

Αρχίσανε οι κωλοτούμπες (έχουν αρχίσει από καιρό) σε πολλά εκ των ΜΜΕ -χθες η ΝΕΤ κάλυπτε την προσέλευση Παπανδρέου στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ με έναν ιερό θαυμασμό -«βλέπουμε τώρα τον κ. Παπανδρέου να περνάει» (!)- και μια συγκρατημένη λατρεία,χωρίς υπερβολικές εκδηλώσεις λαϊκισμού, αλλά με αυτόν τον καθώς πρέπει καθεστωτισμό που επιβάλλειτο πρωτόκολλο: εισερχόμενα-εξερχόμενα...
Ολοι -ή σχεδόν όλοι, οι πολιτικοί μας (αλλά ουδείς καλύτερα απ' τον Κωστάκη και τον Γιωργάκη) έχουν την ικανότητα άλλα να τους ρωτάνε, για άλλα αντ' άλλων να απαντάνε.
Αυτήν τη φορά, στη ΔΕΘ, ο κ. Γ. Παπανδρέου υπερέβη εαυτόν και ανεδείχθη ως ο καταλληλότερος και γι' αυτό το εθνικό μας σπορ - την πτωχοπροδρομική μας κώφωση!
Για την Ολυμπιακή, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απάντησε: «Εχουμε τις θέσεις μας, βεβαίως υπάρχουν νέα δεδομένα». Συγκλονιστικό.
Για τον ΟΤΕ απεφάνθη ότι ίσως πάμε σε «διαπραγματεύσεις με την Ντόυτσε Τέλεκομ»- χωρίς να δώσουμε ομήρους στη Βέρμαχτ;
Για την τουρκική επιθετικότητα υπήρξε κάθετος: η γείτων χώρα, δήλωσε, θα «πρέπει να σέβεται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα» - να χορεύουμε ζεϊμπέκικο για όποιον θέλουμε, όποτε θέλουμε.
Οταν ρωτήθηκε συγκεκριμένα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τι αυξήσεις («πάνω απ' τον πληθωρισμό» που λέει, χωρίς να κουράζεται να το επαναλαμβάνει) προτίθεται να δώσει; 1, 2, 3, 4%; απάντησε ότι αυτός και ο Κωστάκης εκφράζουν γι' αυτά τα θέματα δύο διαφορετικές αντιλήψεις! Σωστόν! Αλλο, ψυγείο, άλλο καταψύκτης...
Οταν μία συνάδελφος δημοσιογράφος επέμεινε ότι αυξήσεις «πάνω απ' τον πληθωρισμό» σημαίνουν 30 λεπτά την ημέρα για έναν μισθό χιλίων ευρώ, ο αντίπαλος του Κωστάκη απάντησε πόσο πολύ αντίπαλος του Κωστάκη είναι!
Το μόνον θέμα στο οποίον ο Γιωργάκης ήταν σαφής και ακλόνητος, ήταν το θέμα του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Επ' αυτού επέμεινε ότι η συμφωνία τυγχάνει «λεόντειος» (υπέρ της Ρωσίας) κι ότι δεν δίδεται η δέουσα προσοχή στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να απειλείται η βιοποικιλότητα στην περιοχή, εφ' όσον εκεί υπό τας συνθήκας αυτής της Συνθήκης δεν δύνανται να φύονται Αμερικανοί.
Ειλικρινής, πειστικός και συγκινητικός υπήρξε ο κ. Παπανδρέου όταν ρωτήθηκε για το πρόβλημα (αν είναι πρόβλημα!) της αλληλοδιαδοχής δύο οικογενειών, των Παπανδρέου και των Καραμανλήδων, στη διακυβέρνηση της χώρας. Υποστήριξε τους Παπανδρέου! (Τινάζοντας στον αέρα ορισμένα προγνωστικά στο «Στοίχημα» ότι θα υποστήριζε τους Καραμανλήδες).
Το ίδιο συγκινητικός ήταν ο Γιωργάκης και με τους αγρότες. Θυμήθηκε τα δακρυγόνα και το ξύλο που τους έριξε ο Κωστάκης, αλλά όχι τα λάστιχα των τρακτέρ που τους ξεφούσκωσε ο ίδιος! Θεϊκός!
Και για το περιβάλλον! Ευρωπαίος! Είναι σε επαφή με μεγάλους αρχιτέκτονες του εξωτερικού -τους «καλύτερους διεθνώς», κάτι σαν Ρεχάγκελ δηλαδή, για να μας συμβουλεύσουν περί τα πολεοδομικής φύσεως έργα επί την Αθήνα, επί την Θεσσαλονίκη κι επί την Ηλεία (σ.σ. επί+αιτιατική = Θεός φυλάξοι την αιτιατική).
Ομως πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο κ. Γεώργιος ο Β' Παπανδρέου ο Γ' δέχθηκε πολλές ερωτήσεις ευκολότερες από δύσκολες, του στυλ:
«Διαλέγετε να μας γίνετε ευχάριστος ή δυσάρεστος;» Κολοσσιαία δημοσιογραφία!
Αλλά όμως, ακόμα και σε αυτές τις κορυφαίες ερωτήσεις ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υπήρξε προσεκτικός (λοξοκοίταγε τις σημειώσεις του -«σκονάκια» κατά τους κακεντρεχείς) κι άκουγε προσεκτικά τους εκατέρωθεν διόσκουρους υποβολείς του -το ίδιο και το μικρόφωνο, όταν πρόδιδε το καταραμένο ψιθύρους, όπως «σε αυτό απάντησες»- πλην όμως
βράχος ο Γιωργάκης (κι ύστερα απ' αυτό που έκανε στον κ. Σημίτη, Γιώργαρος) κατάφερνε να διαφεύγει και από τις ίδιες του τις υπεκφυγές.
Οχι όμως σε όλα! Σε ένα υπήρξε Μέγας (με την καλή έννοια του Ηρώδη του Αττικού). Προσπάθησε να εμφανίσει τον εαυτόν του και το κόμμα του -τον μεγαλύτερο εκτροφέα παπαγάλων από γενέσεως πτηνοτροφίας, ως πρόμαχο της ελεύθερης ενημέρωσης και των μαχόμενων δημοσιογράφων!
Αλληλούια...



ΣΤΑΘΗΣ Σ. 14.ΙΧ.2009

Βιβλική καταστροφή στην Εύβοια με έναν νεκρό...

Εύβοια: Πνίγηκε από τους χειμάρρους και τα λασπόνερα...

Ενας νεκρός, δεκάδες εγκλωβισμένοι, σπίτια και καταστήματα πλημμυρισμένα, αυτοκίνητα πεταμένα στη θάλασσα, καλλιέργειες βυθισμένες στα λασπόνερα... Εικόνες βιβλικής καταστροφής εμφανίζουν πολλές περιοχές στην καμένη Εύβοια μετά τις καταρρακτώδεις βροχές που έπληξαν το νομό. Ενας 40χρονος αστυνομικός και πατέρας δύο ανήλικων παιδιών «αποχαιρέτησε» για πάντα την οικογένειά του, άνθρωποι κινδύνευσαν, δεκάδες σπίτια πλημμύρισαν, δρόμοι κόπηκαν στη μέση και όλοι προσεύχονταν στον θεό να τους προστατεύσει από τη μανία της φύσης. Η καταρρακτώδης βροχή, που έπεφτε από το βράδυ της Παρασκευής μέχρι και τις 9 το πρωί του Σαββάτου, είχε ως αποτέλεσμα ποτάμια και χείμαρροι να υπερχειλίσουν και να παρασύρουν τα πάντα στο πέρασμά τους. Από τη βόρεια μέχρι τη νότια Εύβοια νερό και κτίρια έχουν γίνει ένα. Συνολικά δεκαπέντε δήμοι στο νομό Εύβοιας κηρύχθηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Μεγάλες καταστροφές προκλήθηκαν στο Στόμιο και τις γύρω περιοχές, στο Μίστρο στην κεντρική Εύβοια, αλλά και σε περιοχές της νότιας Εύβοιας, όπως οι Αγιος Νικόλαος, Αλιβέρι και Αμάρυνθος. Το χωριό Μίστρος μάλιστα παρέμενε από τη νύχτα της Παρασκευής αποκομμένο, αφού το οδικό δίκτυο καταστράφηκε και οι τρεις γέφυρες κατέρρευσαν.Οπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι, οι δεσμεύσεις για τα αντιπλημμυρικά έργα στο χωριό, που το 2007 είχε πληγεί από τις καταστροφικές πυρκαγιές και είχε θρηνήσει πέντε νεκρούς, έμειναν στα λόγια. Κάτοικοι καταγγέλλουν επίσης ότι στον ποταμό Λίλαντα έχουν χτιστεί αυθαίρετες κατασκευές, με αποτέλεσμα η εκβολή του να μειωθεί στα 30 μέτρα και καθώς τα νερά δεν μπορούν να βρουν διέξοδο, «πνίγουν» τις γύρω περιοχές. Σύμφωνα με τους μετεωρολόγους, στην ευρύτερη περιοχή της Εύβοιας έπεσαν σε μία ημέρα 50 χιλιοστά βροχής, δηλαδή το διπλάσιο απ’ ό,τι πέφτει συνήθως όλο το μήνα Σεπτέμβριο.
Μεγάλες ζημιές έχουν υποστεί τα οδικά δίκτυα στους δήμους Διρφύων και Κονιστρών, την ώρα που το χωριό Μίστρος εξακολουθεί να είναι αποκλεισμένο καθώς κατέρρευσαν οι γέφυρες που το συνδέουν με τις υπόλοιπες περιοχές.
Βλάβες έχουν υποστεί τα δίκτυα ύδρευσης, του ΟΤΕ και της ΔΕΗ. Οι κάτοικοι προσπαθούν ακόμα να καθαρίσουν τα σπίτια τους από τις λάσπες και να απεγκλωβίσουν τα αυτοκίνητά τους. Βιβλική εικόνα, όμως, παρουσιάζουν και οι παραλίες του νησιού, που γέμισαν με τόνους λάσπης, κορμούς δέντρων και σκοπυπίδια.
Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, έχουν προκληθεί μεγάλες καταστροφές σε περισσότερα από 500 σπίτια, ενώ ανυπολόγιστες είναι οι ζημιές σε καλλιέργειες, κυρίως αμπελώνες και περιβόλια.

"Κουρσάροι"...

«Χρειάστηκε μια νεροποντή για να παρασύρει και να ξεπαστρέψει τα προεκλογικά, εκλογικά και μετεκλογικά λόγια και έργα όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων τριάντα ετών. Ρέματα μπαζώθηκαν. Εκατομμύρια στρέμματα δάσους κάηκαν. Ασύλληπτος αριθμός αυθαιρέτων νομιμοποιήθηκαν. Εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα δημόσιας γης λαφυραγωγήθηκαν. Και εκατοντάδες υπουργοί, υφυπουργοί, γραμματείες, δήμαρχοι και νομάρχες παρέα με υπαλλήλους Δασονομίας, Πολεοδομίας, του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης είτε με φακελάκι είτε με τους οικοπεδοφάγους και φυσικά πάντα με τα κλειστά μάτια του κράτους, ευλόγησαν αυτό το θηριώδες πλιάτσικο στον αέρα, τα ύδατα, το υπέδαφος, την πανίδα, τη χλωρίδα και την ανάσα μας. Από τις φωτιές στα δάση, στις πλημμύρες και ό,τι μας κάτσει. Η Εύβοια απέχει από τη Θεσσαλονίκη μόνο 400 χιλιόμετρα. Η Ελλάδα από την Ευρώπη, μερικά έτη φωτός. Ψηφίστε τους. Μέχρι να εγκαταστήσουν βιλάρες και στις κορυφές Υμηττού, Πεντέλης, Πάρνηθας!» Δημήτρης Δανίκας.

Κόπηκε από τα ψηφοδέλτια της ΝΔ ο πρώην υπουργός Βασίλης Μαγγίνας...

Με επιστολή του προς στον γραμματέα του κόμματος, ο κ. Βασίλης Μαγγίνας, δύο ώρες πριν την επίσημη ανακοίνωση των ψηφοδελτίων της Νέας Δημοκρατίας , δήλωσε ότι δεν θα είναι υποψήφιος στις ερχόμενες εκλογές.

Στην επιστολή του μεταξύ άλλων σημειώνει ότι έχει δημιουργηθεί άσχημο κλίμα στην εκλογική του περιφέρεια. Χαρακτηριστικά στην δήλωσή του τονίζει: «Oι συνθήκες που διαμορφώθηκαν από την παρατεταμένη αμφισβήτηση της υποψηφιότητάς μου, επιβάλουν να μην διεκδικήσω, στις προσεχείς εκλογές, την ψήφο των συμπολιτών μου. Των πολιτών της Αιτωλοακαρνανίας, οι οποίοι πάντοτε με περιέβαλαν με την εμπιστοσύνη και τη στήριξή τους.Η εξέλιξη αυτή και με προσβάλλει και με αδικεί. Ωστόσο, η προσωπική και πολιτική μου αξιοπρέπεια με υποχρεώνουν να σιωπήσω για να μην δώσω το δικαίωμα στον οιοδήποτε να δημιουργήσει πρόβλημα στην παράταξή μου και τον Κώστα Καραμανλή, την ώρα μιας πολύ κρίσιμης εκλογικής μάχης. Εύχομαι κάθε επιτυχία στην Νέα Δημοκρατία».

Η κίνηση αυτή ήταν αναμενόμενη καθώς ο πρώην υπουργός είχε δεχτεί τα μηνύματα του κόμματος ότι δεν θα είναι στις λίστες του κόμματος.

Είναι προφανές πλέον ότι μεγαλώνει ο κατάλογος των κομματικών στελεχών της Ν.Δ. που θα απουσιάσουν από την εκλογική αναμέτρηση εξ αιτίας της εμπλοκής του ονόματος τους σε σκάνδαλα και σκανδαλολογία.

Φράγμα Ευήνου.

Αεροφωτογραφία του Φράγματος στον Άγιο Δημήτριο.

«Κίνημα πολιτών» από στόμα σε στόμα...

Tου Χρήστου Γιανναρά.

Μέσα στην αχαλίνωτη υστερία ιδιοτέλειας, την προεκλογική, των κομμάτων, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια του πολίτη εξαρτάται από τη μνήμη του. Αν επιδιώξει να θυμάται, θα ξέρει ο πολίτης πώς να διασώσει την ευθυκρισία του, την εντιμότητά του, την ανθρωπιά του.
Υπάρχει βέβαια πάντοτε εκείνο το τμήμα του εκλογικού σώματος (στην Ελλάδα απελπιστικά μεγάλο) που ψηφίζει χωρίς σκέψη, χωρίς κρίση, με τον πρωτογονισμό ή την ψυχανωμαλία του οπαδού. Είναι το δυσφόρητο βαρίδι που κρατάει τη χώρα στην υπανάπτυξη, στη συνεχώς επιτεινόμενη υποβάθμιση της ποιότητας. Ομως, υπάρχει και η κρίσιμη για το εκλογικό αποτέλεσμα μερίδα των ψηφοφόρων που επιλέγει κάθε φορά το «μη χείρον» – με τα υποκειμενικά του καθενός κριτήρια του χείρονος. Γι’ αυτούς, τους μη εξανδραποδισμένους από την ιδιοτέλεια ή τον μικρονοϊκό κομματισμό ψηφοφόρους, η εγρήγορση της μνήμης είναι άμυνα συλλογικής ελπίδας.
Να θυμηθεί ο ψηφοφόρος: Ποιες αιτίες, ποια αγανάκτηση οδήγησαν την πλειοψηφία να απορρίψει δύο φορές το ΠΑΣΟΚ, το 2004 και το 2007. Και να το απορρίψει για χάρη ενός κόμματος που είκοσι περίπου χρόνια στην αντιπολίτευση, είχε αποδειχθεί πολιτικά ανύπαρκτο: χωρίς την παραμικρή αντίρρηση, διαφωνία ή αντιπρόταση στην πολιτική, στις πρακτικές, στους «κοινωνικούς» στόχους των σοσιαλεπώνυμων αμοραλιστών. Αλλαξε σε τίποτα το ΠΑΣΟΚ από το 2004 ώς σήμερα; Εδωσε το παραμικρό σημάδι αυτοκριτικής, μεταμέλειας, αναγνώρισης λαθών που προκάλεσαν δύο φορές την αποδοκιμασία του από τους ψηφοφόρους;
Αλλά να θυμηθεί και την άλλη εικόνα ο ψηφοφόρος: Τον φορτωμένο σήμερα το όνειδος της αποτυχίας πρωθυπουργό, όταν από το βήμα του Κοινοβουλίου ειρωνευόταν με ανοίκεια «οικειότητα» το φανερά ολίγιστο των ηγετικών ικανοτήτων του αθρόως ανακύψαντος τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης: του φερόταν, ωσάν να επρόκειτο για αδικημένο από τη φύση άτομο. Και να, που από αυτόν κατατροπώθηκε τελικά ο οιηματίας πρωθυπουργός, από τον πιο μειονεκτικό αντίπαλο που μπορούσε να του τύχει – ο ολίγιστος έγινε αφορμή να μετρηθεί με τη μεζούρα της ντροπής η ανικανότητα του εύγλωττου πεφυσιωμένου.
Να ανακαλέσει με ενάργεια στη μνήμη του ο ψηφοφόρος τα τεκμήρια της ψηλαφητής διαπίστωσης ότι και τα δύο «κόμματα εξουσίας» δεν πιστεύουν σε τίποτα, δεν πονάνε για τίποτα, δεν έχουν αρχές και ραχοκοκαλιά. Το ΠΑΣΟΚ περιέλαβε στους κόλπους του τον Μάρκο Βαφειάδη, αλλά και τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο – τέτοιον «σοσιαλιστικό» αχταρμά πρεσβεύει. Και η ΕΡΤ της «Νέας Δημοκρατίας», όπως και κάθε μετερίζι κρατικής διαχείρισης του πολιτισμού, αλλά και οι κοινωνικοί στόχοι της Εκπαίδευσης, συνέχισαν με τη Ν. Δ. να υπηρετούν συμπλεγματικά τον επιθετικό ρεβανσισμό των κάποτε ηττημένων της ζαχαριαδικής ένοπλης ανταρσίας της εξωραϊσμένης σε «εμφύλιο».
Να θυμηθεί και να κρίνει ο ψηφοφόρος: Τι διέφερε ως υπουργός Παιδείας ο καταγωγικά ανελλήνιστος σημερινός ηγέτης του ΠΑΣΟΚ από τη Νεοδημοκράτισσα κυρία Γιαννάκου, που τα ασύστολα κατορθώματά της τιμωρήθηκαν από τη λαϊκή ψήφο, αλλά αμείφθηκαν υπερ-εκ περισσού από το κόμμα της με την πρώτη θέση στο ευρωψηφοδέλτιο; Και γιατί άραγε έφτασε ο Θ. Πάγκαλος να καταγγέλλει τον σημερινό αρχηγό του, ως υπουργό Εξωτερικών, για απροσχημάτιστο εξαμερικανισμό του υπουργείου; Σε τι διέφερε η φανατισμένη υποστήριξη που πρόσφερε στο Σχέδιο Ανάν ο θλιβερός ολίγιστος από την υποστήριξη της σημερινής υπουργού Εξωτερικών στο ίδιο αυτό νομικό και πολιτικό τερατούργημα; Είναι εύλογα απρόσιτος σε τεκμηρίωση, αλλά συνάγεται από την προφανέστατη λογική των γεγονότων ο κάποτε ισχυρισμός του Ανδρέα Παπανδρέου ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών επιβάλλεται από «ξένα κέντρα αποφάσεων». Και μάλλον αποτελεί προστάδιο δοκιμασίας της ευπείθειας για την ανάληψη κομματικής ηγεσίας και πρωθυπουργίας.
Μόνο η εγρήγορση της μνήμης συνιστά αντίσταση της προσωπικής αξιοπρέπειας στη συλλογική ταπείνωση και ντροπή. Να μην ξεχάσει ο ψηφοφόρος την αναπλήρωση ανατριχιαστικής ανικανότητας με χαμόγελα παντός καιρού, που ήταν η άσκηση της εξωτερικής πολιτικής από την κυρία Ντόρα Μητσοτάκη. Να μην ξεχάσει και την εικόνα του πρωθυπουργού το βράδυ που κρινόταν στο Συμβούλιο Κορυφής της Ε. Ε. η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας: Αυτοκαταργημένος ο εκπρόσωπος της Ιστορίας, του πολιτισμού, των δικαίων του Ελληνισμού, να μην τολμάει ούτε να ψελλίσει ότι υπάρχει ανοιχτή απειλή πολέμου (casus belli) από την Τουρκία μαζί με καθημερινές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου.
Δεν είναι τυχαίο που η προεκλογική αντιμαχία περιορίζεται, προγραμματικά και ασφυκτικά, στα προβλήματα της οικονομίας και των οικονομικών σκανδάλων. Με την απαράλλαχτα κοινή πολιτική τους στην Εκπαίδευση και στο πεδίο των ΜΜΕ, ΠΑΣΟΚ και Ν. Δ. έχουν κατορθώσει να είναι πια κυρίαρχος στην Ελλάδα ο «μονοδιάστατος άνθρωπος» του Ιστορικού Υλισμού, στην πιο χυδαία, καταναλωτικά βουλιμική εκδοχή του. Ετσι, ο Ελλαδίτης σήμερα ψηφίζει με αντανακλαστικα τζογαδόρου σκοπεύοντας την «καλή».
Και η κυβέρνηση κυβερνάει όχι με κάποιο πρόγραμμα ή με στόχους κοινωνικούς, αλλά πειθαρχώντας σε εβδομαδιαίες ή δεκαπενθήμερες δημοσκοπήσεις που απηχούν τη βουλιμία μαζών σε προχωρημένη εξηλιθίωση.
Προγραμματικά και ασφυκτικά αποκλείονται από την προεκλογική αντιμαχία θέματα που ξεπερνάνε τη διαχειριστική λάντζα της πολιτικής. Δεν συζητιέται η εξωτερική πολιτική, μόνο ρητορικές γενικολογίες. Δεν συζητιέται η ανασφάλεια των πολιτών, η κατεστημένη ανομία, η απειλή να επαναληφθεί η έκρηξη παραφροσύνης του περασμένου Δεκέμβρη. Δεν συζητιέται αν χρειάζεται ή όχι η αξιοκρατική ιεραρχία, η κριτική αξιολόγηση, ο πειθαρχικός έλεγχος των λειτουργών του κράτους. Δεν συζητιέται η διαστροφή του συνδικαλισμού σε μαφιόζικο γκανγκστερισμό με πρακτικές στρατού κατοχής στην Ελλάδα. Ούτε ή άνευ όρων παράδοση της πληροφόρησης και αγωγής του πληθυσμού στον ανταγωνισμό κερδοσκοπίας των ΜΜΕ, η εγκληματική απουσία κοινωνικού ελέγχου.
Εικονικές είναι και οι τάχα αντιπαλότητες για θέματα Παιδείας, κοινωνικών ασφαλίσεων, αγροτικής πολιτικής, πολιτικής φαρμάκου και περίθαλψης, θεσμικού ελέγχου της διαφθοράς (κυρίως στην Τοπική Αυτοδιοίκηση), λειτουργίας της Δικαιοσύνης. Δεν ενδιαφέρουν τους κομματανθρώπους τα προβλήματα, τους ενδιαφέρει αποκλειστικά και μόνο η εξουσία, συζητάνε ή αγορεύουν μόνο για να κερδίσουν τις εντυπώσεις.
Στις μέρες που απομένουν ώς τις εκλογές θα μπορούσε να προκύψει, από στόμα σε στόμα, κάτι σαν «Κίνημα Πολιτών» προφορικό, μια κοινωνούμενη πρόκληση προπαγανδισμού τριών στόχων: Με την πειθώ ή τη χλεύη, να περιοριστεί, όσο γίνεται, ο αριθμός των μικρονοϊκών που ακόμα συνάζονται, με σημαιούλες και χειροκροτήματα, σε προεκλογικές ομιλίες και φιέστες. Να σαμποταριστεί η κομματική χαρτούρα και αφισοκόλληση, να τη μεταφέρουμε αμέσως, άμα τη εμφανίσει, στην ανακύκλωση. Τρίτος, ο σπουδαιότερος στόχος: Να πέσουν σε ποσοστό ψήφων κάτω του 20% τα κόμματα εξουσίας. Που δεν είναι δύο.
Κίνημα πολιτών από στόμα σε στόμα. Με πτώση των ποσοστών των κομμάτων εξουσίας κάτω από το 20% αλλάζει το πολιτικό σκηνικό, και γεννιέται ελπίδα.

Ανακοινώθηκε το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στην Αιτωλοακαρνανία.

Τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ για τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου ανακοινώθηκαν και επίσημα πλέον από το κόμμα.
Υποψήφια στη Β΄Αθήνας και στην Α΄Θεσσαλονίκης θα είναι η γενική γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, όπως προκύπτει από τα ψηφοδέλτια του κόμματος, τα οποία δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα.

Επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας είναι ο Κώστας Καζάκος, ενώ τη δεύτερη θέση στο ίδιο ψηφοδέλτιο έχει ο Μάκης Μαΐλης, υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου και την τρίτη ο Τάκης Τσιόγκας, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λάρισας και μέλος του Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.
Μεταξύ των υποψηφίων βουλευτών στην Α΄Αθήνας είναι η Λιάνα Κανέλη, ο Θανάσης Παφίλης και ο Στέλιος Λάμπρου, στην Β΄Αθήνας ο Γιώργος Μαυρίκος, η Εύα Μελά, ο Ιωάννης Πρωτούλης και ο Σπύρος Χαλβατζής.
Στην Α΄Πειραιά η Διαμάντω Μανωλάκου, στη Β΄Πειραιά η Βέρα Νικολαϊδου, στο υπόλοιπο Αττικής ο Ιωάννης Γκιόκας και στη Β΄Θεσσαλονίκης ο Άγγελος Τζέκης.
Από τους υπόλοιπους νομούς της χώρας είναι ξανά υποψήφιοι στην Αιτωλοακαρνανία ο Νίκος Μωραϊτης, στην Αχαΐα ο Νίκος Καραθανασόπουλος, στα Δωδεκάνησα η Λίλα Καφαντάρη, στην Κέρκυρα ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους, στη Λάρισα ο Αντώνης Σκυλάκος, στη Λέσβο ο Σταύρος Σκοπελίτης και στα Τρίκαλα ο Αχιλλέας Κανταρτζής.
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, το ΚΚΕ κατεβάζει 424 υποψήφιους πανελλαδικά από τους οποίους οι 150 (ποσοστό 35%) κατεβαίνουν για πρώτη φορά και οι 153 είναι γυναίκες.
Όσον αφορά τις ηλικίες από 20-30 ετών είναι το 12,5%, από 30-40 ετών το 17,45%, από 40-50 ετών το 27,12%, από 50-60 ετών το 34,43% και από 60-70 ετών το 7,78%.
Όσον αφορά την κοινωνική σύνθεση των ψηφοδελτίων, το 36,32% είναι εργατοϋπάλληλοι, το 8% είναι εργαζόμενοι του δημόσιου, ευρύτερου δημόσιου τομέα και ΟΤΑ, το 10,84% εκπαιδευτικοί, το 4,7% συνταξιούχοι, το 8,72% ΕΒΕ, το 6,36% αγρότες, το 6,13% γιατροί, το 4,24% δικηγόροι, το 3,3% μηχανικοί, το 1,41% δημοσιογράφοι, το 0,94% καλλιτέχνες και 7,54% διάφορες ειδικότητες επιστημόνων, αποφοίτων ΑΕΙ.

Το Ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στην Αιτωλοακαρνανία έχει ως εξής:

1. ΑΡΑΒΑΝΗΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ του Αντρέα, Γιατρός
2. ΔΗΜΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ του Ιωάννη, Εμποροϋπάλληλος, Μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ
3. ΚΟΤΟΠΟΥΛΗΣ ΣΠΥΡΟΣ του Ιωάννη, Αγρότης, Πρόεδρος Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων
4. ΚΩΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ του Φωτίου, Εκπαιδευτικός
5. ΛΥΓΕΡΟΥ-ΤΖΙΑΝΤΖΗ ΒΑΝΑ του Γεωργίου, Συνταξιούχος Δημόσιος Υπάλληλος
6. ΜΑΚΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Παναγιώτη, Πολιτικός Μηχανικός
7. ΜΩΡΑΪΤΗΣ ΝΙΚΟΣ του Επαμεινώνδα, Αγρότης, Βουλευτής
8. ΝΙΚΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ του Ελευθερίου, ΕΒΕ, Δημοτικός Σύμβουλος Αγρινίου, Πρώην Διεθνής Διαιτητής
9. ΝΤΟΥΝΤΟΥΜΗ ΜΑΡΙΑ του Χρήστου, Φυσικός
10. ΣΟΛΔΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Βασιλείου, Λογιστής Νομαρχιακός Σύμβουλος Αιτωλοακαρνανίας
11. ΤΡΙΑΝΤΗ ΠΗΝΕΛΟΠΗ του Χριστοφόρου, Εκπαιδευτικός.

Ο Αλμούνια υπουργός Οικονομίας στην Νέα Κυβέρνηση...

Σε καθεστώς αυστηρής επιτήρησης εισέρχεται η ελληνική οικονομία:
Η ΕΕ θα έχει λόγο στη σύνταξη του προϋπολογισμού ως την επαναφορά του ελλείμματος κάτω από το 3%. Ο επίτροπος Αλμούνια καθίσταται ατύπως μεν αλλά ουσιαστικά δε υπουργός Οικονομίας...

Σε ακόμη μεγαλύτερες περιπέτειες με την Ευρωπαϊκή Ενωση και την οικονομία κινδυνεύει να μπει η Ελλάδα, στον βαθμό που η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου δεν παρουσιάσει ως τα τέλη Οκτωβρίου ρεαλιστικό και αξιόπιστο προϋπολογισμό για τη μείωση των ελλειμμάτων. Οπως επισημαίνουν κορυφαίες πηγές του υπουργείου Οικονομίας που συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα δημόσια οικονομικά- δεδομένου ότι η Ελλάδα από τον περασμένο Μάρτιο παρακολουθείται σύμφωνα με τη διαδικασία περί υπερβολικού ελλείμματος (άρθρο 104, παράγραφος 7 της Συνθήκης του Μάαστριχτ)-, στα τέλη Οκτωβρίου θα πρέπει να ενημερωθεί η Επιτροπή για την πορεία του ελλείμματος και την τύχη των μέτρων που είχε προτείνει στην κυβέρνηση.

Οπως δείχνουν τα τελευταία στοιχεία, το δημοσιονομικό έλλειμμα όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά στα τέλη Αυγούστου προσέγγισε το 8% του ΑΕΠ, που αποτελεί ρεκόρ, και είναι υψηλότερο ακόμη και από το έλλειμμα που εμφάνισε η Νέα Δημοκρατία για το 2004, με την περιβόητη πλέον δημοσιονομική απογραφή (7,7% του ΑΕΠ). Οσο για την τύχη των μέτρων και κυρίως τον περιορισμό των δαπανών, όχι μόνο δεν εφαρμόστηκαν (περικοπές υψηλών αμοιβών στο Δημόσιο, μείωση δαπανών υγείας, περικοπές υπερωριών, επιδομάτων στο Δημόσιο, πάγωμα προσλήψεων κτλ.) αλλά, αντιθέτως, από τον ίδιο τον πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή μετατέθηκε η εφαρμογή τους για τη διετία 2010-2011 εφόσον κερδίσει τις εκλογές. Ακόμη, λόγω των εκλογών, οι δαπάνες του Δημοσίου επιβαρύνονται, ενώ, όπως καταγγέλλει το ΠαΣοΚ, γίνονται ανεξέλεγκτες προσλήψεις στις ΔΕΚΟ, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την Τραμ ΑΕ, η οποία είχε 250 άτομα προσωπικό το 2005 και σήμερα έχει 650 υπαλλήλους. Στη βάση αυτής της έκθεσης η Επιτροπή θα αποφανθεί κατά πόσον η Ελλάδα «συμμορφώθηκε προς τας υποδείξεις» και πέτυχε τον στόχο για τη μείωση του ελλείμματος στο 3,7% που είχε τεθεί μετά τις διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση, κάτι που προφανώς δεν συνέβη. Το αντίθετο μάλλον... Ετσι θα προχωρήσει στο επόμενο βήμα που προβλέπει το άρθρο 104, παράγραφος 9 της Συνθήκης του Μάαστριχτ και είναι η «διαδικασία της επιτήρησης».

Σε αυτό το στάδιο η Επιτροπή, πέραν της έκθεσης και των συστάσεων, έχει λόγο επί της σύνταξης του προϋπολογισμού, καθώς για κάθε απόφαση για τα έτη 2010 και 2011 και ως την επαναφορά του ελλείμματος κάτω από το 3% του ΑΕΠ η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να έχει την έγκριση της Επιτροπής για κάθε γραμμή του προϋπολογισμού. Είναι προφανές ότι έτσι καθίσταται ατύπως αλλά ουσιαστικά υπουργός Οικονομίας ο αρμόδιος επίτροπος για τις οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις Χοακίν Αλμούνια. Η απόφαση για την υπαγωγή της Ελλάδας σε αυτό το αυστηρότερο καθεστώς θα ληφθεί από το συμβούλιο υπουργών Οικονομίας (Εco/Fin) του Νοεμβρίου, το οποίο ασφαλώς θα συνεκτιμήσει και τις πολιτικές συνθήκες που θα έχουν διαμορφωθεί στην Ελλάδα. Εφόσον δεν έχει σχηματιστεί κυβέρνηση, οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα συνεχίσουν να συνεργάζονται με τις υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών και την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, που ήδη καταρτίζουν το σχέδιο του προϋπολογισμού 2010, αλλά η επίσημη απόφαση θα αναβληθεί ώσπου να σχηματιστεί κυβέρνηση στη χώρα. Οπως σημειώνουν οι ίδιες πηγές, η περίπτωση της Ελλάδας και των υπερβολικών ελλειμμάτων δεν πρέπει να συγχέεται με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες που παρουσιάζουν υψηλά ελλείμματα για δύο λόγους:

1. Στη χώρα μας το δημοσιονομικό είναι χρόνιο πρόβλημα.

2. Η Ευρώπη επλήγη από την ύφεση, π.χ. η οικονομία στη Γερμανία συρρικνώθηκε κατά 4,5%, όταν στη χώρα μας ο ρυθμός ανάπτυξης έχει υποχωρήσει μόλις 0,2%.

Ζ. ΤΣΩΛΗΣ Βήμα- Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009

Παρασιτικά σκουλήκια...

Ζούμε...

... σε αυτόν τον κόσμο με την ανοχή των σκουληκιών, των μυγών και πολλών άλλων εντόμων. Αργά ή γρήγορα όλοι θα περάσουμε κάποτε από τα πριονωτά σαγόνια αυτής της φτερωτής και έρπουσας πανίδας. Όπως γράφει ο Μ. Λι Γκοφ στο βιβλίο του «Πώς τα έντομα βοηθούν στη διαλεύκανση των εγκλημάτων», με τα έντομα ένας ιατροδικαστής μπορεί να διαπιστώσει την ώρα του θανάτου. Γιατί το πτώμα μοιάζει γι΄ αυτά με ένα στρωμένο πλουσιοπάροχο τραπέζι: κάθε έντομο έχει την αγαπημένη του «μερίδα», που αρχίζει να την τρώει μια συγκεκριμένη ώρα. Τι γίνεται όμως όταν αρχίζουν να μας τρώνε πριν από την ώρα μας;

Ένα νέο...

... είδος τέτοιων εντόμων έχει εμφανιστεί στη Γουόλ Στριτ. Είναι οι επενδυτικές τράπεζες που κερδοσκοπούν με τη ζωή και τον θάνατο των ανθρώπων. «Οι τραπεζίτες αγοράζουν τα ασφαλιστήρια συμβόλαια που πουλάνε άρρωστοι και ηλικιωμένοι» γράφουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης». «Καθορίζουν την τιμή ανάλογα με το προσδόκιμο ζωής του ασφαλισμένου. Ύστερα μετατρέπουν αυτό το ασφαλιστήριο σε επενδυτικό προϊόν (ομόλογα) και το πουλάνε σε άλλους επενδυτές». Αυτοί οι επενδυτές θα εξακολουθήσουν να καταβάλλουν το ασφάλιστρο, αλλά θα βγάλουν κέρδη μόλις ο ασφαλισμένος πεθάνει. Κι όσο νωρίτερα πεθάνει, τόσο περισσότερα θα είναι τα κέρδη τους. Παράδειγμα: Αν ένα ασφαλιστήριο αξίας ενός εκατομμυρίου δολαρίων αγοραστεί έναντι 400.000 δολαρίων κι ο αγοραστής έχει καταβάλει για ασφάλιστρα 100.000 δολάρια μέχρι την ώρα που θα πεθάνει ο ασφαλισμένος, θα του απομείνει κέδρος μισό εκατομμύριο δολάρια.

Οι «Τάιμς»...

... εκτιμούν ότι ο τζίρος αυτής της μακάβριας αγοράς θα μπορούσε να φτάσει τα 500 δισεκατομμύρια δολάρια και να βοηθήσει ουσιαστικά στην ανάκαμψη της Γουόλ Στριτ. Οι φτωχοί ή ηλικιωμένοι εργαζόμενοι που δεν μπορούν πια να πληρώνουν τα ασφάλιστρά τους πληθαίνουν ολοένα, καθώς επιδεινώνεται διαρκώς η απελπιστική οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει εκατομμύρια άνθρωποι. Πολλοί από αυτούς χρειάζονται επειγόντως μετρητά για να ξεπληρώσουν τα δάνειά τους ή να αγοράσουν τα φάρμακά τους. Κι οι επενδυτές αγοράζουν τα ασφαλιστήριά τους ποντάροντας στο ότι οι ασφαλισμένοι θα πεθάνουν νωρίτερα από όσο είχαν εκτιμήσει αρχικά οι ασφαλιστικές εταιρείες που συνέταξαν τα συμβόλαια. «Ποντάρουν στα σίγουρα», γράφει ο Τζο Κίσορ στο «Γουέρλντ Σόσιαλιστ». «Γιατί η δυνατότητα των εργαζομένων να διατηρήσουν ένα ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο με δανεισμό έχει πια εξατμιστεί. Κι αυτό αναπόφευκτα θα μειώσει το προσδόκιμο ζωής των εργαζομένων».

Οι τραπεζίτες...

... ξαναζωντανεύουν, ενώ οι συνθήκες ζωής των εργαζομένων χειροτερεύουν κι εκατομμύρια άνθρωποι πετάγονται έξω από τα σπίτια τους και τις δουλειές τους. Αυτό δεν είναι καθόλου συμπτωματικό. Η μετατροπή αυτής της παρασιτικής σχέσης σε επενδυτικό προϊόν από τους τραπεζίτες («ομόλογα θανάτου», έτσι τα λένε στη χρηματιστηριακή πιάτσα) είναι απόλυτα φυσιολογική. Και για μια ακόμη φορά πιστοποιεί τον παρασιτισμό αυτής της έρπουσας πανίδας, που μας περνάει από τα πριονωτά σαγόνια της κερδοσκοπώντας ακόμη και στον θάνατό μας.

Του Ρούσσου Βρανά.

Ταξική υπόθεση...

Πήρα την τραγιάσκα μου και βγήκα. Την κρατάω στο χέρι. Από συνήθεια. Ολη μέρα στον κάμπο. Μια ζωή δουλειά. Σκέβρωσα και συνεχίζω ν' αγωνιώ. Πού θα πάει αυτή η κατάσταση;
Φθινοπωρινή σύναξη. Καπνίζουμε, πίνουμε, σιγομιλάμε. Κάποιοι ξεφυλλίζουν τις εφημερίδες. Ολα ανόρεχτα. Ούτε να πειραχτούμε μπορούμε. Ενα αίσθημα ενοχής μας πνίγει. Προέκυψε με την προκήρυξη των εκλογών.
Κάποιος είπε: Το συμφέρον του τόπου, της Ελλάδας, εθνική οικονομία, κοινωνικοί εταίροι, διαρθρωτικές αλλαγές, περιστολή δαπανών. Μια ζωή τα ίδια λένε. Κι εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτε. Γιατί οι όροι της ζωής μου χειροτερεύουν. Καταλαβαίνω, είπε μετά από μικρή παύση, τι σημαίνει εργατική τάξη, αγροτική. Βιομήχανος, τραπεζίτης, εφοπλιστής. Τι σημαίνει κοινωνικός πλούτος, λαϊκό συμφέρον. Καταλαβαίνω, δηλαδή, το λόγο των κομμουνιστών. Η θολούρα των λόγων των άλλων κάτι μου κρύβει.
Σιωπή. Ο καθένας μας και η σκέψη του. Το συμπέρασμα ίδιο. Οπως και να το λογαριάσουμε το πράγμα, χαμένοι εμείς. Γιατί βγαίνουμε πάντα χαμένοι εμείς; ρώτησε ένας από εμάς. Βαρέθηκα το θολό λόγο.
Τόσα χρόνια παιδεύεσαι κι ακόμα δεν κατάλαβες γιατί βγαίνεις χαμένος; ρώτησε ήρεμα και γι' αυτό αυστηρά ο Κομμουνιστής του χωριού μας. Εξαιτίας σου και εγώ χαμένος, είπε με πικρία. Πώς; τον διέκοψε. Αναδεικνύεις κυβερνήσεις αντεργατικές, αντιαγροτικές. Γι' αυτό!
Η πολιτική, συνέχισε ο Κομμουνιστής του χωριού μας, σπάζοντας τη σιωπή που επικράτησε, δεν είναι ουδέτερη. Είναι ταξική. Αλλη τάξη εμείς, άλλη ο έμπορος των προϊόντων μας. Αλλο ναυτεργάτης, άλλο εφοπλιστής. Αλλο βιομήχανος, τραπεζίτης και άλλο εργάτης, υπάλληλος. Δεν υπάρχει, επομένως, συμφέρον του τόπου, της Ελλάδας, εθνική οικονομία, κοινωνικοί εταίροι κι άλλα τέτοια, που λένε. Υπάρχει πολιτική που εξυπηρετεί τους μεν και ζημιώνει όλους εμάς. Είναι τραγικό να ψηφίζει ο ναυτεργάτης ό,τι ο εφοπλιστής. Ο εργάτης, ο υπάλληλος ό,τι ο βιομήχανος, ο τραπεζίτης. Ο αγρότης ό,τι οι εκμεταλλευτές του. Είναι απλά τα πράγματα.
Ακούγαμε και κουνούσαμε το κεφάλι. Δεν έλεγε ο άνθρωπος σοφίες.
Τι κάνουμε στις εκλογές; ρώτησε ένας από εμάς, για όλους. Θα ξαναβγάλουμε τα μάτια μας; Τα φρύδια του ήταν σμιχτά. Το είδαμε καθαρά. Κι αυτό μας σοβάρεψε ακόμα περισσότερο. Δεν πρέπει να τα ξαναβγάλουμε.

Ιορδ. Α. ΠΡΟΥΣΑΝΙΔΗΣ

Κι όμως, η επιστήμη οδηγεί στην ανεργία!

«Ανεξαργύρωτο» εξακολουθεί να παραμένει το πανεπιστημιακό πτυχίο στην ελληνική αγορά εργασίας...

ΑΧ. ΧΕΚΙΜΟΓΛΟΥ ΒΗΜΑ- Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2009.

Στην ελληνική αγορά εργασίας το πανεπιστημιακό πτυχίο οδηγεί στην ανεργία. Αυτό έρχεται να επιβεβαιώσει η έρευνα του ΟΟΣΑ «Εducation at a Glance» για την εκπαίδευση και την εργασία στις χώρες-μέλη του, στην οποία η Ελλάδα εμφανίζεται να καταλαμβάνει την προτελευταία θέση (με τελευταίο το Μεξικό!) στην «εξαργύρωση» του πτυχίου στην αγορά εργασίας, αφού παρουσιάζονται ίδια ποσοστά ανεργίας για τους αποφοίτους τόσο της δευτεροβάθμιας όσο και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ακόμη, η χώρα μας κατέχει και μια αρνητική πρωτιά, με το ποσοστό των νέων που αποφοιτούν από την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην ώρα τους να είναι το χαμηλότερο της κατηγορίας, δηλαδή μόλις ένας στους πέντε! Αντίθετα, όπως προκύπτει από τη συγκεκριμένη έρευνα, η χώρα μας βρίσκεται στην τρίτη υψηλότερη θέση σε ό,τι αφορά τα ποσοστά αποφοίτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, γεγονός που αποδεικνύει και την κοινωνική πρόοδο που έχει επιτευχθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Επίσης επιβεβαιώνονται οι κακοί μισθοί των ελλήνων εκπαιδευτικών και οι λιγοστές ώρες διδασκαλίας των ελληνικών σχολείων.

Πτυχίο ίσον ανεργία.

Διόλου χαρούμενοι δεν πρέπει να αισθάνονται όσοι χαράσσουν την εκπαιδευτική πολιτική της χώρας, αφού, όπως δείχνει η έρευνα, στην Ελλάδα η απόκτηση ενός πανεπιστημιακού πτυχίου δεν μετουσιώνεται εύκολα σε επαγγελματική σταδιοδρομία. «Η εκπαίδευση γενικώς παρέχει ασφάλεια έναντι της ανεργίας, ειδικά στο πλαίσιο της οικονομικής ύφεσης. Σε όλες τις χώρες πλην της Ελλάδας και του Μεξικούοι ρυθμοί ανεργίας μεταξύ όσων δεν έχουν ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και όσων έχουν τελειώσει την τριτοβάθμια διαφέρουν πολύ» αναφέρεται στην έρευνα. «Η ανώτατη εκπαίδευση βελτιώνει εν γένει τις εργασιακές προοπτικές και διασφαλίζει ισχυρότερη πρόσδεση στην αγορά εργασίαςσε καιρούς οικονομικής δοκιμασίας» συμπληρώνεται παρακάτω. Στη συγκεκριμένη κατηγορία η χώρα μας βρίσκεται προτελευταία, με τελευταίο το Μεξικό, επιβεβαιώνοντας τον επαγγελματικό κορεσμό των περισσότερων εκπαιδευτικών πεδίων. Και όλα αυτά όταν κατά μέσον όρο στον ΟΟΣΑ μεταξύ πτυχιούχων και μη υπάρχει μια απόκλιση της τάξεως του 4% υπέρ των πρώτων.

Πόσοι σπουδάζουν στο πανεπιστήμιο...

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, στη χώρα μας περισσότεροι από το 25% των νέων ηλικίας 20-29 ετών σπουδάζουν σε κάποιο τριτοβάθμιο εκπαιδευτικό ίδρυμα (ΑΕΙ ή ΤΕΙ). Μάλιστα η Ελλάδα ξεπερνά ελαφρώς τον μέσο όρο τόσο του ΟΟΣΑ όσο και της ΕΕ των «19». Πρώτη στη λίστα είναι η «συνήθης ύποπτος», δηλαδή η Φινλανδία (με το θεωρούμενο ως καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα του κόσμου), και τελευταία το Λουξεμβούργο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο συγκεκριμένος δείκτης στην Ελλάδα βρισκόταν στο 13% το 1995, ενώ το 2000 έφτανε το 20%. Δηλαδή, μέσα σε 12 χρόνια η χώρα μας σχεδόν διπλασίασε τον αριθμό των φοιτητών.

Πόσοι τελειώνουν το πανεπιστήμιο στην ώρα τους...

Η Ελλάδα έχει τη χειρότερη θέση στη συγκεκριμένη κατηγορία. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, λιγότεροι από το 20% των νέων αποφοιτούν στην ώρα τους, δίχως να διευκρινίζεται ωστόσο αν πρόκειται για παιδιά που είναι στο πανεπιστήμιο και απλώς χάνουν ακαδημαϊκά έτη ή αν εγκαταλείπουν τις σπουδές τους. Στην έρευνα σημειώνεται ότι, παρ΄ όλο που η «έξοδος» από τις σπουδές «δεν είναι απαραιτήτως ένας δείκτης αποτυχίας της εκπαιδευτικής προοπτικής ενός σπουδαστή, ο υψηλός βαθμός διαρροής ενδέχεται να υποδεικνύει ότι το εκπαιδευτικό σύστημα δεν συνάδει με τις ανάγκες των φοιτητών». Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί ότι ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι διπλάσιος από τον ελληνικό, ήτοι σχεδόν 40%.

Οι ώρες διδασκαλίας...

Η χώρα μας καταλαμβάνει την τρίτη θέση από το τέλος (πριν από την Ουγγαρία και την Κορέα) στις ώρες διδασκαλίας κατ΄ έτος στο γυμνάσιο. Συγκεκριμένα η Ελλάδα εμφανίζεται να έχει κάτι περισσότερο από 550 ώρες ανά έτος, όταν οι πρώτες ΗΠΑ έχουν σχεδόν τις διπλάσιες προσεγγίζοντας τις 1.100. Ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ, ωστόσο, είναι 709 ώρες κατ΄ έτος. Τα συγκεκριμένα αποτελέσματα όμως αποτελούν και ένα μικρό παζλ καθώς εμπλέκονται διαφορετικές νομοθεσίες και φυσικά... το ελληνικό καλοκαίρι.

Πόσο πληρώνονται οι εκπαιδευτικοί...

Σε μια μέτρηση διόλου άσχετη με τις ώρες διδασκαλίας ανά χώρα και τα όποια δομικά προβλήματα οι έλληνες καθηγητές γυμνασίου εμφανίζονται στην ένατη θέση από το τέλος σε ό,τι αφορά τις ετήσιες απολαβές τους. Συγκεκριμένα ένας καθηγητής στη χώρα μας με τουλάχιστον 15 χρόνια προϋπηρεσίας λαμβάνει κάτι περισσότερο από 30.000 δολάρια κατ΄ έτος, όταν ο λουξεμβουργιανός συνάδελφός του προσεγγίζει τα τριπλάσια, δηλαδή τα 90.000 δολάρια. Ωστόσο, οι συγκεκριμένοι μισθοί κινούνται στον μέσο όρο του ελληνικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ, κάνοντας προφανώς τους έλληνες εκπαιδευτικούς να ζηλεύουν τους κορεάτες συναδέλφους τους, οι οποίοι ξεπερνούν κατά δύο φορές τον μέσο μισθό της χώρας τους.

Και τα ταλέντα μας...

«Η ταχέως διογκούμενη ανάγκη για υψηλά καταρτισμένους εργαζομένους έχει οδηγήσει σε έναν παγκόσμιο ανταγωνισμό ταλέντου. Οι υψηλού επιπέδου ικανότητες είναι σημαντικές για τη δημιουργία νέας γνώσης, τεχνολογίας και καινοτομίας καιως εκ τούτουκαθοριστικός παράγων για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη» σημειώνεται στην έρευνα. Σύμφωνα με τις επιδόσεις των μαθητών των χωρών-μελών του διεθνούς οργανισμού στον γνωστό διαγωνισμό ΡΙSΑ 2006, οι έλληνες 15χρονοι επίδοξοι επιστήμονες παίρνουν κάτω από τη βάση του ΟΟΣΑ. Συγκεκριμένα, με βάση το 500, η Ελλάδα «κόβεται», αφού έχει 473 βαθμούς, με πρώτη τη Φινλανδία, που επιτυγχάνει 563. Ωστόσο, στην ανάλυση των συγκεκριμένων στοιχείων προκύπτουν μάλλον ανησυχητικά στοιχεία. Κατά τον δείκτη ΕSCS της ΡΙSΑ, που μετρά την «οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική κατάσταση» των μαθητών, το 80% των ελληνόπουλων που τα πήγαν καλά στον συγκεκριμένο διαγωνισμό προέρχεται «από ένα κοινωνικοοικονομικό πλαίσιοτο οποίο είναι ανώτερο από τον μέσο όρο της χώρας». Κοινώς η έρευνα συμπεραίνει ότι όσο πιο ψηλά στην κοινωνικοοικονομική πυραμίδα βρίσκεται το περιβάλλον του παιδιού τόσο πιο πιθανόν είναι ο μαθητής να επιτυγχάνει σε ιδιαίτερες συνθήκες.

Γνωστά εδώ και 500 χρόνια...

Θα βαρεθούμε -αν δεν έχουμε ήδη μπαφιάσει- ν' ακούμε, στον χρόνο που απομένει έως τις εκλογές, για «παθογένειες του πολιτικού συστήματος», «διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας» και άλλα πρετ-α-πορτέ «ιμάτια» του όλο και συχνότερου προεκλογικού «βεστιάριου», να 'χουμε να περνάμε την ώρα μας, να 'χουν και οι πολιτικοί αρχηγοί να λένε πως «κάνουν το χρέος τους πρώτα στην αλήθεια και μετά στον τόπο» - πόσο χρεώνουν το χρέος τους, άλλο ζήτημα...
Θα έχετε προσέξει ασφαλώς ότι το τελευταίο που λογαριάζουν οι πολιτικοί αρχηγοί την προεκλογική περίοδο είναι αυτό που οι ίδιοι επιθυμούν εμείς να λογαριάσουμε πρώτο: το κόμμα τους. Το σνομπάρουν εντελώς και αφήνουν να το μαντέψουμε από τα υπονοούμενα! Παλιότερα το λέγανε παράταξη. Αλλά επειδή τελευταία πλήθυναν οι παρατάξεις που διεκδικούν καθεμιά όλο και κάποιο -άρτιο και οικοδομήσιμο- στρεμματάκι της «μεγάλης παράταξης», οι παρατάξεις έδωσαν τη δουλειά κατ' αποκοπήν στα κόμματα, ώστε να μην παθαίνει κολούμπρα πάνω στη σύγχυση ο ψηφοφόρος: ποιος επιτέλους κουμαντάρει αυτή την παράταξη...
Ετσι, καταφέρνουν (οι πολιτικοί αρχηγοί), ξεγλιστρώντας ανάμεσα στην «αλήθεια» και το «συμφέρον του τόπου», να φορτώνουν «παθογένειες» και «διαρθρωτικά» στα κόμματά τους και οι ίδιοι να περνούν στην άλλη όχθη ορμητικού χειμάρρου με στεγνά παπούτσια, κάνοντας πηδηματάκια, όπως οι βάτραχοι, από κουφάρι σε κουφάρι «αξιοτίμων συντρόφων» και «εκλεκτών συνεργατών» που τους πήρε το ποτάμι...
Ολα αυτά τα έχει γράψει και τα έχει υποδειγματικά αναλύσει, πριν από περίπου μισή χιλιετία, ο Μακιαβέλι στον «Ηγεμόνα» του.
Μόνο που (το παθαίνουμε αυτό οι άνθρωποι) ξεχνάμε την ώρα που χρειάζεται να θυμηθούμε και θυμόμαστε όταν έχουμε απομακρυνθεί εκ του ταμείου. Κάπως έτσι -με ξεχασμένα τα ρέστα- ψηφίζουμε για δανεικά...

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΝΤΑΙΟ