Μετά την απομάκρυνση από την κάλπη... ουδέν λάθος αναγνωρίζεται!

Η επόμενη κυβέρνηση θα αποφασίσει για τα εφάπαξ, τον 13ο και 14ο μισθό και τις συντάξεις! 

Ο υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης δήλωσε πως η επόμενη κυβέρνηση θα αποφασίσει για τις περικοπές των εφάπαξ, προσθέτοντας πως ποσά των 140-150 χιλάδων ευρώ θα πρέπει να τα ξεχάσουμε. "Έχουμε αναλάβει την υποχρέωση, μέχρι τέλος Μαρτίου ή αρχές Απριλίου, να έχουμε ολοκληρώσει τις μελέτες για τα ασφαλιστικά ταμεία. Οι όποιες αποφάσεις για το εφάπαξ θα ληφθούν από την επόμενη κυβέρνηση!" δήλωσε ο κ.Κουτρουμάνης, μιλώντας το πρωί σε τηλεοπτική εκπομπή.Ο υπουργός Εργασίας ανέφερε ότι η τρόικα είχε ζητήσει και μείωση του κατώτατου μισθού και της κατώτατης σύνταξης καθώς και κατάργηση όλων των δώρων και των συμβάσεων. Μάλιστα για το ίδιο θέμα συνέχισε λέγοντας "οι επόμενοι μήνες είναι κρίσιμοι και πρέπει να είμαστε αποτελεσματικοί. Η πορεία της χώρας το 2012 θα κρίνει μισθούς και συντάξεις, για τα επόμενα χρόνια". Και σημείωσε με έμφαση ''Με βάση και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, ο υπολογισμός των συντάξεων έχει γίνει με την προοπτική μείωσης εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία από εισφορές κατά 20%. Αν η μείωση είναι μεγαλύτερη τότε θα πρέπει να επαναπροσδιοριστούν και τα επίπεδα των συντάξεων''!

Κάτι τρέχει στη Γαλλία με την ΕΕ!

Τραβάνε τα μαλλιά τους οι Γερμανοί με τη στάση των βασικών υποψηφίων για την προεδρία της Γαλλίας απέναντι στην ΕΕ. Εξω φρενών έχουν γίνει στο Βερολίνο. 

Του Γιώργου Δελαστίκ,

αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Έθνος".

Ο σοσιαλιστής υποψήφιος Φρανσουά Ολάντ επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ότι αν εκλεγεί πρόεδρος, πράγμα πιθανότατο, θα απαιτήσει επαναδιαπραγμάτευση του Δημοσιονομικού Συμφώνου (αυτού που καθορίζει ως ανώτατο όριο του ελλείμματος σε όλες τις χώρες της ΕΕ το... 0,5%!), ένα σύμφωνο το οποίο συνομολόγησαν 15 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των χωρών της ΕΕ μόλις στις 2 Μαρτίου.

Η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν, το ποσοστό της οποίας αναμένεται να κυμανθεί μεταξύ του 15% και του 20% των ψήφων, κατεβαίνει στις προεδρικές εκλογές με κύριο σύνθημά της την αποχώρηση της Γαλλίας από το... ευρώ!

Το τελειωτικό χτύπημα όμως για τη γερμανική κυβέρνηση και τη γερμανική ελίτ ήρθε από τον εν ενεργεία πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί. Θέλοντας και αυτός να συμπλεύσει με το επικρατούν κλίμα στις διαθέσεις των Γάλλων ψηφοφόρων, στην πανηγυρική ομιλία του στις 11 Μαρτίου με την οποία κήρυξε την έναρξη της προεκλογικής του εκστρατείας ζήτησε την επαναδιαπραγμάτευση της συνθήκης του Σένγκεν που επιτρέπει την ελεύθερη διακίνηση ατόμων σε όλες τις χώρες που την έχουν υπογράψει και απείλησε με αναστολή της συμμετοχής της Γαλλίας σε αυτήν!

Εκανε κι άλλο «έγκλημα καθοσίωσης» στα μάτια των Γερμανών ο Σαρκοζί. Στις αρχές του χρόνου είχε παρακαλέσει την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ να του συμπαρασταθεί στην προσπάθειά του να επανεκλεγεί πρόεδρος της Γαλλίας, συμμετέχοντας σε κάποιες σημαντικές προεκλογικές συγκεντρώσεις του. Η Μέρκελ συναίνεσε ευχαρίστως και πραγματικά στις 6 Φεβρουαρίου εξέφρασε δημοσίως την υποστήριξή της στον ομοϊδεάτη της Σαρκοζί, ενώ παράλληλα απέρριψε αίτημα του σοσιαλιστή υποψήφιου Φρανσουά Ολάντ να έχει κάποια συνάντηση μαζί της.

Οι δημοσκοπήσεις όμως έδειξαν ότι το να εμφανίζεται ο Σαρκοζί ως ο υποψήφιος πρόεδρος που εμπιστεύονται οι Γερμανοί του προκαλούσε ζημιά και μάλιστα μεγάλη και όχι όφελος, όπως υπολόγιζε. Ετσι ο δεξιός Γάλλος πρόεδρος άλλαξε ριζικά γραμμή. Στις 14 Μαρτίου αποποιήθηκε δημοσίως κάθε κοινή προεκλογική εμφάνιση με τη Μέρκελ, δηλώνοντας ότι «η προεκλογική εκστρατεία είναι αποκλειστική υπόθεση των Γάλλων».

«Η καγκελάριος είναι εξοργισμένη με τη συμπεριφορά του Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί» γράφει το γερμανικό περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ» στο τεύχος που κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα. «Μόλις η Μέρκελ έμαθε για την ανάκληση της πρόσκλησης (σ.σ.: να μιλήσει σε προεκλογικές συγκεντρώσεις του Σαρκοζί) έβριζε τον απρόβλεπτο χαρακτήρα του Γάλλου ενώπιον εμπίστων της» προσθέτει το γερμανικό περιοδικό.

«Η Ανγκελα Μέρκελ είναι προσβεβλημένη που δεν την προσκάλεσε ούτε σε μια προεκλογική συγκέντρωση του ο Σαρκοζί» τιτλοφορούσε σχετικό ρεπορτάζ και η γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ».

Το σοβαρό πολιτικό θέμα όμως δεν είναι η ψύχρανση των σχέσεων Μέρκελ - Σαρκοζί. Αυτό που έχει πολύ μεγαλύτερο πολιτικό βάρος είναι το γεγονός ότι ο Γάλλος πρόεδρος δεν τολμάει να εμφανίσει δίπλα του τη Γερμανίδα καγκελάριο για να μην καταποντιστεί στις εκλογές. Αυτό σημαίνει ότι η υποβόσκουσα δυσφορία του γαλλικού λαού κατά της Γερμανίας και της γερμανοκρατούμενης ΕΕ έχει προσλάβει πολύ μεγάλες διαστάσεις.

«Η στάση των υποψηφίων στις προεδρικές εκλογές αποπροσανατολίζει τις Βρυξέλλες. Οι ευρωπαϊκοί κύκλοι αναρωτιούνται ποια μύγα τσίμπησε τους Γάλλους πολιτικούς» αναφέρει στους τίτλους άλλου ρεπορτάζ της η γαλλική «Μοντ».

Η οπτική αυτή γωνία τοποθετεί τα πράγματα ανάποδα. Δεν είναι οι Γάλλοι πολιτικοί που πρωτοστάτησαν σε αυτή την αντι-ΕΕ στροφή της προεκλογικής εκστρατείας. Αντιθέτως, με πρωτεργάτη τον Σαρκοζί, ο οποίος αρχικά επιχείρησε να βασίσει την καμπάνια του στη μίμηση του «γερμανικού μοντέλου», οι Γάλλοι πολιτικοί προσπάθησαν να προβάλουν την εικόνα της «γερμανογαλλικής Ευρώπης».

Μόνο όταν διαπίστωσαν την εντονότατη δυσαρέσκεια των Γάλλων ψηφοφόρων για την πορεία της ευρωπαϊκής οικοδόμησης άλλαξαν στάση και αρνούνται θεμελιώδεις πυλώνες της ΕΕ για να επιβιώσουν πολιτικά.

Σοσιαλιστές: 

Με απομόνωση τους απειλεί το Βερολίνο!

Έφριξε η δεξιά γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» με τα όσα ακούει από τους Γάλλους. «Μπορεί η Γαλλία να επιτρέψει στον εαυτό της έναν ευρωπαϊκό μοναχικό δρόμο, σαν αυτόν που βάζει ως προοπτική ο Ολάντ με την «αναπτυξιακή πολιτική» του;» έγραφε σε ανάλυσή της στο φύλλο της Κυριακής και συνέχιζε: «Ο σοσιαλιστής υποσχέθηκε στους Γάλλους να ενδυναμώσει τον δημόσιο τομέα. Να δημιουργήσει 50.000 νέες θέσεις στα σχολεία, να δημιουργήσει στον δημόσιο τομέα 150.000 «θέσεις εργασίας του μέλλοντος» για νεοεισερχόμενους στον επαγγελματικό βίο, να δημιουργήσει 5.000 θέσεις στη δικαιοσύνη, τη χωροφυλακή και την αστυνομία. Δεν μιλάει καθόλου για περικοπές δαπανών, θέλει να γεμίσει τα κρατικά ταμεία με αυξήσεις φόρων, αρνείται κάθε φρένο στο δημόσιο χρέος».

Oι μεταλλωρύχοι της Χαλκιδικής και ο "Ζωτικός τους Χώρος"!

Όταν οι εργάτες εξαθλιώνονται και μετατρέπονται σε δούλους "ψυχή τε και πνεύματι", τότε εύκολα γίνονται τραμπούκοι των εργοδοτών τους και μελανοχίτωνες !

Τέσσερις  τραυματίες, από τους οποίους ο ένας νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, είναι ο τραγικός μέχρι στιγμής απολογισμός, από τις συμπλοκές που σημειώθηκαν σήμερα στις Σκουριές Χαλκιδικής, όταν μεταλλωρύχοι επιτέθηκαν σε κατοίκους και ακτιβιστές που αντιδρούν στην επέκταση των μεταλλείων Χρυσού.

 Τραυματίας από την επίθεση των μεταλλωρύχων!

Εδώ και μήνες η εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.»  προσπαθεί να ξεκινήσει εξορύξεις στη θέση «Σκουριές» του όρους Κάκκαβος που βρίσκεται μεταξύ των χωριών Μεγάλη Παναγία, Ιερισσός και Στρατονίκη στη Χαλκιδική. Απέναντί της όμως έχει σύσσωμη την Τοπική Κοινωνία, Οικολογικές Οργανώσεις και Ακτιβιστές του Περιβάλλοντος. 

Οι μεταλλωρύχοι ...προελαύνουν συντεταγμένα!

Σήμερα 400 περίπου εργαζόμενοι της Εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.», λειτουργώντας πρακτικά ως "πέμπτη φάλαγγα" των εργοδοτών τους, εφόρμησαν συντεταγμένα στο βουνό και επιτέθηκαν στους Κατοίκους που έκλειναν από το πρωί το δρόμο προς το εργοτάξιο της Εταιρείας. Με την ανοχή της αστυνομίας, οι  μεταλλωρύχοι εκδίωξαν τους κατοίκους, που αντιστέκονται στα σχέδια καταστροφής της Γης τους, και κατέλαβαν αυτοί το βουνό! Ξήλωσαν το Φυλάκιο Αγώνα της Επιτροπής των Κατοίκων και προχώρησαν σε εργασίες στο Βουνό ώστε να καταστήσουν δυνατή την έναρξη των εξορύξεων που προωθεί η εταιρεία τους. Σε ανακοίνωσή τους μάλιστα αναφέρουν πως θα φυλάνε βάρδιες ώστε να αποφευχθεί η ανακατάληψή του από τους Κατοίκους! 

Οι κάτοικοι με την σειρά τους αποχώρησαν από το βουνό σε μια προσπάθεια εξομάλυνσης της κατάστασης και κατέλαβαν την εθνική οδό Θεσσαλονίκης-Ουρανουπόλεως στην Ιερισσό στο ύψος του κόμβου Γοματίου σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Το «Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα εναντίον των νέων μεταλλευτικών δραστηριοτήτων και μεταλλουργιών χρυσού» που συνεδρίασε το απόγευμα στην Ιερισσό, καταδίκασε τα γεγονότα, στιγματίζοντας την τακτική της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.» και αποφάσισε να προχωρήσει στην κατάληψη του Δημαρχείου Αριστοτέλη.

 Η  Εταιρεία.

Η είδηση αυτή- μέσα στο γενικότερο κοινωνικοπολιτικό "πνεύμα" που κυριαρχεί στην Μνημονιακή Ελλάδα- αποκτά ιδιαίτερο χαρακτήρα για τα νοήματα που στέλνει και τα συμπεράσματα στα οποία οδηγεί: και βέβαια δεν μπορούμε να ξέρουμε αν οι μεταλλωρύχοι πληρώθηκαν, εκβιάστηκαν, απειλήθηκαν ή καθοδηγήθηκαν από τους εργοδότες τους. Ή και πιθανά να θεωρούν πως ότι είναι συμφέρον για την Εταιρεία τους, είναι συμφέρον και γι' αυτούς! Ή απλά να φοβούνται πως αν η Εταιρεία κλείσει, τότε και αυτοί θα οδηγηθούν στην ανεργία! Όποιο όμως και αν είναι το κίνητρό τους το συμπέρασμα είναι πως η αλλοτρίωσή τους  είναι πλέον τέτοια, που πολύ εύκολα από Εργάτες μετατρέπονται σε κοινούς Τραμπούκους των εργοδοτών τους! Βλέπουν στα βουνά της Χαλκιδικής τον "Ζωτικό τους Χώρο" (lebensraum)! Και ο μεγάλος φόβος για την Ελλάδα της Οικονομικής Κρίσης είναι ότι όλο και πιο πολλοί άνθρωποι εξαθλιωμένοι υλικά, πνευματικά και ηθικά θα αναζητούν "Ζωτικούς Χώρους" για να επιβιώσουν! Αλήθεια πόσοι γνωρίζουν και πόσοι θυμούνται που οδηγηθήκαμε ως Ανθρωπότητα την τελευταία φορά που κυριάρχησε η λογική του  "Ζωτικού Χώρου" (lebensraum);

Όχι στην καταστροφή των Βαρδουσίων!

Ενάντια στης φύσης τη λεηλασία, 

αγώνας για τη γη και την ελευθερία!

Όχι στην επέλαση των Μεγαλοεργολάβων της Μαύρης Ανάπτυξης και της Πράσινης Απάτης στα Παρθένα Βουνά μας! 

Άμεση Προστασία του ορεινού όγκου των Βαρδουσίων, της Οξυάς και των Κραβάρων!

Γιατί Σοσιαλισμός;

«Why socialism?»

άρθρο του Albert Einstein για το πρώτο τεύχος του περιοδικού "Monthly Review" .

(Το περιοδικό "Monthly Review" ξεκίνησε την έκδοσή του τον Μάιο του 1949 στη Νέα Υόρκη, σε μια δύσκολη περίοδο, που χαρακτηριζόταν από την κλιμάκωση του «ψυχρού πολέμου». Το πρώτο τεύχος του, κυκλοφόρησε με κύριο άρθρο το «Γιατί σοσιαλισμός;» του Άλμπερτ Αϊνστάιν.) 

Ας εξετάσουμε πρώτ’ απ’ όλα το ζήτημα αυτό από την άποψη της επιστημονικής γνώσης. Μπορεί να φανεί ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές μεθοδολογικές διαφορές ανάμεσα στην αστρονομία και την οικονομία: οι επιστήμονες και στους δύο τομείς προσπαθούν να ανακαλύψουν τους νόμους, που έχουν γενική εφαρμογή σε ορισμένες ομάδες φαινομένων; για να κάνουν την αμοιβαία σχέση των φαινομένων αυτών όσο γίνεται πιο κατανοητή. Αλλά τέτοιες μεθοδολογικές διαφορές υπάρχουν στην πραγματικότητα. Η ανακάλυψη των γενικών νόμων στον τομέα της οικονομίας είναι δυσκολότερη γιατί τα υπό παρατήρηση οικονομικά φαινόμενα, επηρεάζονται συχνά από πολλούς παράγοντες, που είναι πάρα πολύ δύσκολο να εκτιμηθούν ξεχωριστά. Εκτός από αυτό, η πείρα που συγκεντρώθηκε από την αρχή της λεγόμενης πολιτισμένης περιόδου της ανθρώπινης ιστορίας, υποβάλλονταν και υποβάλλεται, ως γνωστόν, σε σοβαρές επιδράσεις και περιορισμούς όχι μόνο οικονομικού χαρακτήρα. Για παράδειγμα, οι περισσότερες μεγάλες δυνάμεις στην ιστορία οφείλουν την ύπαρξη τους στις κατακτήσεις. Οι λαοί κατακτητές εδραιώνονταν νομικά και οικονομικά ως προνομιούχα τάξη στην κατακτημένη χώρα… Πουθενά δεν έχει ξεπεραστεί πραγματικά εκείνο που ο Βέμπλεν αποκαλεί «ληστρική φάση» ανάπτυξης της ανθρωπότητας. Ορισμένα οικονομικά γεγονότα, που παρατηρούμε, αφορούν τη φάση αυτή και μάλιστα οι νόμοι, που μπορούμε να εξάγουμε από αυτά, δεν είναι εφαρμόσιμοι σε καμιά άλλη φάση. Δεδομένου ότι ο πραγματικός σκοπός του σοσιαλισμού είναι ακριβώς να ξεπεράσει τη «ληστρική φάση» στην ανάπτυξη της ανθρωπότητας και να προχωρήσει προς τα εμπρός, η οικονομική επιστήμη στη σημερινή κατάστασή της μπορεί να ρίξει μόνο ένα πολύ ασήμαντο φως στη σοσιαλιστική κοινωνία του μέλλοντος.

Δεύτερο, ο σκοπός του σοσιαλισμού είναι κοινωνικοηθικός. Η επιστήμη δεν μπορεί να δημιουργεί σκοπούς και είναι ακόμη λιγότερο ικανή να τους εμφυσήσει στους ανθρώπους. Το μέγιστο που μπορεί να κάνει η επιστήμη είναι να προσφέρει τα μέσα για την επίτευξη ορισμένων σκοπών. Αλλά αυτοί καθεαυτοί οι σκοποί επιτυγχάνονται από προσωπικότητες με υψηλά ηθικά ιδανικά και, αν οι σκοποί αυτοί δεν είναι θνησιγενείς αλλά βιώσιμοι και ισχυροί, τους υπoστηρίζουν και τους αναπτύσσουν πολλοί άνθρωποι, που καθορίζουν εν μέρει υποσυνείδητα την αργή εξέλιξη της κοινωνίας.

Λόγω των αιτίων αυτών οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί και να μην υπερεκτιμούμε την επιστήμη και τις επιστημονικές μεθόδους, όταν η υπόθεση αφορά ανθρώπινα προβλήματα. Δεν πρέπει επίσης να σκεφτόμαστε ότι μόνο οι ειδικοί έχουν το δικαίωμα να διατυπώνουν τη γνώμη τους για τα ζητήματα οργάνωσης της κοινωνίας.

Τελευταία ακούγονται πάρα πολλές φωνές ότι η ανθρώπινη κοινωνία περνάει κρίση, ότι η σταθερότητά της έχει κλονιστεί σοβαρά. Η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι τα άτομα αδιαφορούν ή ακόμα και εχθρεύονται τις μικρές ή μεγάλες ομάδες όπου ανήκουν. Για να δείξω τι εννοώ, επιτρέψτε να επικαλεστώ την προσωπική μου πείρα. Πρόσφατα, συζητώντας με έναν έξυπνο και αξιόπιστο άνθρωπο για την απειλή πολέμου που, κατά τη γνώμη μου, θα αποτελούσε σοβαρό κίνδυνο για την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας, διαπίστωσα ότι μόνο μια υπερεθνική οργάνωση μπορεί να μας προφυλάξει από τον κίνδυνο αυτό. Σχετικά με αυτό ο συνομιλητής μου, μου είπε πολύ ήρεμα και ψυχρά: «Μα γιατί φοβόσαστε τόσο την εξαφάνιση της ανθρώπινης φυλής;».

Είμαι βέβαιος ότι μόλις έναν αιώνα πριν κανείς δε θα έκανε παρόμοια παρατήρηση με τόση ευκολία. Πρόκειται για δήλωση ανθρώπου που μάταια προσπαθούσε να βρει ισορροπία μέσα του και έχασε πρακτικά την ελπίδα για επιτυχία. Ποια όμως είναι η αιτία; Υπάρχει διέξοδος;

Ο άνθρωπος είναι ταυτόχρονα προσωπικότητα και κοινωνικό ον. Ως προσωπικότητα πρoσπαθεί να προστατεύσει τη δική του ύπαρξη και την ύπαρξη των οικείων του, να ικανοποιήσει τις προσωπικές τους επιθυμίες και να αναπτύξει τις ικανότητές του. Σαν κοινωνικό ον επιδιώκει να κερδίσει την αναγνώριση και την αγάπη των άλλων ανθρώπων, να συμμεριστεί τις χαρές τους, να τους παρηγορήσει στη λύπη, να καλυτερέψει τους όρους ζωής τους. Μόνο η ύπαρξη αυτών των διαφόρων, συχνά αντιφατικών επιδιώξεων καθορίζει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του ανθρώπου και από τους ιδιόμορφους συνδυασμούς τους εξαρτάται ο βαθμός που το άτομο μπορεί να πετύχει την εσωτερική ισορροπία και να συμβάλει στην ευημερία της κοινωνίας. Είναι εντελώς δυνατό η σχετική δύναμη των δυο αυτών επιδιώξεων να είναι βασικά προσδιορισμένη από την κληρονομικότητα. Αλλά η προσωπικότητα διαμορφώνεται οριστικά στο περιβάλλον, όπου ο άνθρωπος βρίσκεται στη διαδικασία της ανάπτυξής του, από τη διάρθρωση της κοινωνίας όπου μεγαλώνει, από τις παραδόσεις της κοινωνίας αυτής, από το πώς εκτιμά τους διάφορους τύπους συμπεριφοράς. Η αφηρημένη έννοια «κοινωνία» σημαίνει για το ατoμικό ανθρώπινο ον το σύνολο των άμεσων και έμμεσων αμοιβαίων σχέσεων με τους σύγχρονούς του και με όλες τις προηγούμενες γενεές. Το άτομο είναι σε θέση να σκέπτεται, να νοιώθει, να προσπαθεί να εργαστεί αυτοτελώς, αλλά εξαρτάται τόσο πολύ από την κοινωνία στη φυσική, διανοητική και συναισθηματική ύπαρξή του, που είναι αδύνατο να σκέπτεται γι’ αυτήν ή να την κατανοεί εκτός των πλαισίων της κοινωνίας. Η «κοινωνία» αυτή εξασφαλίζει στον άνθρωπο τροφή, ενδυμασία, κατοικία, εργαλεία εργασίας, τον προικίζει με γλώσσα, με τις μορφές και το βασικό περιεχόμενο των σκέψεων. Η ζωή του είναι δυνατή χάρη στην εργασία και στα επιτεύγματα πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων στο παρελθόν και στο παρόν, όλων εκείνων που κρύβονται πίσω από τη μικρή λέξη «κοινωνία» …

O άνθρωπος κατά τη γέννησή του χάρη στην κληρονομικότητα αποκτά βιολογική σύσταση, που πρέπει να τη θεωρούμε καθορισμένη και αμετάβλητη, η οποία περιλαμβάνει φυσικές επιδιώξεις που είναι χαρακτηριστικές για τα ανθρώπινα όντα. (Όπως αναφέραμε παραπάνω, η βιολογική φύση του ανθρώπου δεν μπορεί να αλλάξει για πρακτικούς λόγους). Εκτός από αυτό, στη διάρκεια της ζωής του αποκτά πολιτιστική ψυχοσύνθεση, που την παίρνει από την κοινωνία μέσω της επικοινωνίας και με πολλά άλλα είδη επίδρασης… Η κοινωνική συμπεριφορά των ανθρώπινων υπάρξεων μπορεί να διαφέρει πολύ ανάλογα με τα επικρατούντα πολιτιστικά πρότυπα και τύπους οργάνωσης που κυριαρχούν στην κοινωνία. Σε αυτό ακριβώς βασίζουν τις ελπίδες όσοι επιδιώκουν να καλυτερέψουν την τύχη του ανθρώπου: οι άνθρωποι δεν είναι καταδικασμένοι λόγω της βιολογικής τους ψυχοσύνθεσης να αλληλοεξοντώνονται ή να παραδίδονται στο έλεος της σκληρής και αναπόφευκτης μοίρας.

Αν αναρωτηθούμε πώς πρέπει να αλλάξουμε τη διάρθρωση της κοινωνίας και του πολιτισμού της για να γίνει πιο ευνοϊκή η ανθρώπινη ζωή, πρέπει να θυμούμαστε ότι πάντα υπάρχουν ορισμένες συνθήκες που δεν μπορούμε να τις αλλάξουμε. Πολύ περισσότερο, οι τεχνoλογικές και δημογραφικές διαδικασίες μερικών τελευταίων αιώνων δημιούργησαν συνθήκες που είναι επίσης αμετάβλητες. Στις περιοχές με μόνιμο και πυκνό πληθυσμό η παραγωγή των αναγκαίων για τη ζωή αγαθών προϋποθέτει υποχρεωτικά τον καταμερισμό της εργασίας και μια μεγάλη συγκέντρωση παραγωγικού μηχανισμού. Η εποχή που τα άτομα ή συγκριτικά μικρές ομάδες μπορούσαν να έχουν πλήρη επάρκεια, η οποία όταν κοιτάμε στα περασμένα μας φαίνεται τόσο ειδυλλιακή, έφυγε μια για πάντα. θα είναι απλώς μια μικρή υπερβολή αν πούμε ότι από την άποψη της παραγωγής και κατανάλωσης η ανθρωπότητα αποτελεί σήμερα κιόλας μια παγκόσμια κοινότητα.

Τώρα μπορώ να προσδιορίσω σύντομα την ουσία της σημερινής κρίσης. Πρόκειται για τη στάση του ατόμου απέναντι στην κοινωνία. Το άτομο συνειδητοποιεί σε μεγαλύτερο βαθμό παρά ποτέ άλλοτε την εξάρτησή του από την κοινωνία. Όμως δεν εκλαμβάνει την εξάρτηση αυτή ως θετικό φαινόμενο, ως οργανική σχέση, ως προστατευτική δύναμη, αλλά μάλλον ως απειλή κατά των φυσικών του δικαιωμάτων ή ακόμα και κατά της οικονομικής του ύπαρξης. Πολύ περισσότερο, η θέση του στην κοινωνία είναι τέτοια που οι εγωιστικές επιδιώξεις του αυξάνουν συνεχώς, ενώ οι κοινωνικές, πιο αδύνατες από τη φύση τους επιδιώξεις του, όλο και πιο πολύ καταρρέουν. Όλοι οι άνθρωποι ανεξάρτητα από τη θέση τους στην κοινωνία υποφέρουν από τη διαδικασία αυτή. Αιχμάλωτοι του εγωισμού τους, χωρίς οι ίδιοι να το αντιλαμβάνoνrαι, νοιώθουν ανυπεράσπιστοι, μοναχικοί, στερημένοι από την ικανότητα, με αφέλεια, απλά και απερίσκεπτα να χαίρονται τη ζωή. O άνθρωπος μπορεί να βρει νόημα στη ζωή – που είναι τόσο σύντομη και γεμάτη κινδύνους – μόνο αφιερώνοντας τον εαυτό του στην κοινωνία.

Η οικονομική αναρχία της καπιταλιστικής κοινωνίας, όπως υπάρχει σήμερα, είναι κατά τη γνώμη μου η πραγματική πηγή του κακού. Βλέπουμε μια τεράστια μάζα παραγωγών που πασχίζουν ακατάπαυστα να αφαιρέσουν ο ένας από τον άλλο τους καρπούς της συλλογικής εργασίας τους – όχι με τη βία, αλλά σύμφωνα με τους νόμιμα καθιερωμένους κανόνες. Από την άποψη αυτή είναι σημαντικό ότι τα μέσα παραγωγής, δηλαδή όλες οι παραγωγικές δυνάμεις, απαραίτητα για την παραγωγή καταναλωτικών εμπορευμάτων, καθώς και οι ολοένα νέες επενδύσεις μπορούν να είναι νόμιμα και κατά το μεγαλύτερο μέρος αποτελούν ατομική ιδιοκτησία ξεχωριστών προσώπων.

Για απλοποίηση θα αποκαλώ στη συνέχεια «εργάτες» όσους δεν ανήκουν στους ιδιοκτήτες μέσων παραγωγής, αν και αυτό δεν αντιστοιχεί πλήρως στη συνηθισμένη χρήση του όρου αυτού. O ιδιοκτήτης μέσων παραγωγής είναι σε θέση να αποκτά εργατική δύναμη. Χρησιμοποιώντας τα μέσα παραγωγής, ο εργάτης παράγει νέα εμπορεύματα που γίνονται ιδιοκτησία του καπιταλιστή. Εδώ έχει ακριβώς σημασία η συσχέτιση της πραγματικής αξίας αυτού που ο εργάτης παράγει και εκείνου που του πληρώνουν. Όσο καιρό η σύμβαση εργασίας είναι «ελεύθερη», αυτό που παίρνει ο εργάτης δεν καθορίζεται από την πραγματική αξία των παραγόμενων από αυτόν εμπορευμάτων, αλλά από τις ελάχιστες ανάγκες του και την προσφορά και ζήτηση εργατικής δύναμης από τους καπιταλιστές. Έχει σημασία να καταλάβουμε ότι ακόμη και στη θεωρία η αμοιβή του εργάτη δεν καθορίζεται από την αξία αυτού που έχει παράγει.

Βρισκόμαστε μπροστά στην τάση του ιδιωτικού κεφαλαίου προς την όλο και μεγαλύτερη συγκέντρωση. Εν μέρει λόγω του ανταγωνισμού των καπιταλιστών, εν μέρει γιατί η ανάπτυξη της τεχνολογίας και ο αυξανόμενος καταμερισμός της εργασίας ενθαρρύνουν το σχηματισμό μεγαλύτερων παραγωγικών μονάδων σε βάρος των μικρών. Αποτέλεσμα της ανάπτυξης αυτής είναι η ολιγαρχία του ιδιωτικού κεφαλαίου, η κολοσσιαία εξουσία του οποίου δεν μπορεί να ελέγχεται αποτελεσματικά ακόμη και σε μια δημοκρατική κοινωνία. Αυτό συμβαίνει, γιατί τα μέλη των νομοθετικών οργάνων εκλέγονται από τα πολιτικά κόμματα, τα οποία χρηματοδοτούνται και επηρεάζονται βασικά από τους ιδιώτες επιχειρηματίες, που επιδιώκουν για πρακτικούς σκοπούς να απομακρύνουν το εκλογικό σώμα από τους νομοθέτες. Σαν αποτέλεσμα οι αντιπρόσωποι του λαού δεν υπερασπίζονται αποτελεσματικά τα συμφέροντα των μη προνομιούχων ομάδων του πληθυσμού. Πολύ περισσότερο, στις υπάρχουσες συνθήκες οι ιδιώτες επιχειρηματίες ελέγχουν αναπόφευκτα τις κύριες πηγές πληροφόρησης (τύπο, ραδιόφωνο, εκπαίδευση). Για το λόγο αυτό, ο απλός πολίτης είναι πολύ δύσκολο και στις περισσότερες περιπτώσεις απλώς αδύνατο να καταλήξει σε αντικειμενικά συμπεράσματα και να ασκεί με εξυπνάδα τα πολιτικά του δικαιώματα.

Η κατάσταση που επικρατεί στην οικονομία, βασιζόμενη στην καπιταλιστική ατομική ιδιοκτησία, χαρακτηρίζεται επομένως από δυο κύριες αρχές: πρώτο, τα μέσα παραγωγής (κεφάλαιο), αποτελούν ατομική ιδιοκτησία και οι ιδιοκτήτες τα διαχειρίζονται κατά την κρίση τους. Δεύτερο, η σύμβαση εργασίας είναι ελεύθερη. Φυσικά από την άποψη αυτή δεν υπάρχει καθαρή καπιταλιστική κοινωνία.

Πρέπει ιδιαίτερα να σημειώσουμε ότι οι εργάτες, χάρη στη μακροχρόνια και έντονη πολιτική πάλη σημείωσαν επιτυχίες εξασφαλίζοντας σε ορισμένες κατηγορίες εργατών «βελτιωμένη» μορφή ελεύθερης σύμβασης εργασίας. Αλλά η σημερινή οικονομία στο σύνολό της διαφέρει κατά πολύ από τον «καθαρό» καπιταλισμό.

Η παραγωγή πραγματοποιείται για χάρη του κέρδους και όχι για το όφελος, αλλά δεν υπάρχει εγγύηση ότι όλοι, όσοι θέλουν και μπορούν να εργαστούν, θα μπορέσουν σίγουρα να βρουν δουλειά. Σχεδόν πάντα υπάρχει στρατιά ανέργων. O εργάτης φοβάται συνεχώς να μη χάσει τη δουλειά του. Επειδή οι άνεργοι και οι χαμηλόμισθοι εργάτες δεν αποτελούν προσοδοφόρα αγορά, η παραγωγή καταναλωτικών εμπορευμάτων είναι περιορισμένη με αποτέλεσμα να υπάρχουν σοβαρές δυσκολίες. Η τεχνική πρόοδος οδηγεί συχνά στην αύξηση της ανεργίας και όχι στην ελάφρυνση από τα βάρη της εργασίας. O προσανατολισμός στο κέρδος σε συνδυασμό με τον ανταγωνισμό των καπιταλιστών είναι η αιτία της αστάθειας στη συσσώρευση και τη χρησιμοποίηση του κεφαλαίου, πράγμα που οδηγεί σε όλο και πιο σοβαρές καταστάσεις ύφεσης. O απεριόριστος ανταγωνισμός οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερη σπατάλη εργασίας και έτσι παραμορφώνει την κοινωνική συνείδηση των ανθρώπων, όπως ανάφερα πιο πάνω.

Θεωρώ την παραμόρφωση αυτή των προσωπικοτήτων το μεγαλύτερο κακό του καπιταλισμού. Ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα πάσχει από αυτό το κακό. Το υπέρμετρο αίσθημα του ανταγωνισμού εμφυτεύεται στους φοιτητές, που τους μαθαίνουν να θέτουν υπεράνω την επιτυχία, ως προετοιμασία για τη μελλοντική καριέρα.

Είμαι πεισμένος ότι μόνο ένας δρόμος υπάρχει για να μπει τέλος σε όλο αυτό το κακό, δηλαδή η δημιουργία της σοσιαλιστικής οικονομίας με το αντίστοιχο σε αυτή σύστημα παιδείας, προσανατολισμένης σε κοινωνικούς σκοπούς. Σε μια τέτοια οικονομία η κοινωνία κατέχει τα μέσα παραγωγής και τα διαχειρίζεται με βάση το σχεδιασμό. Η σχεδιασμένη οικονομία πρoσαρμόζει την παραγωγή στις ανάγκες της κοινωνίας, κατανέμει την εργασία στους ικανούς για εργασία και εγγυάται τα μέσα προς το ζειν για κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί. Αντί για την εξύμνηση της εξουσίας και της επιτυχίας, όπως γίνεται στη σημερινή μας κοινωνία, η παιδεία που συμπληρώνεται με την ανάπτυξη των εσωτερικών ικανοτήτων της προσωπικότητας, θα αποβλέπει στην ανάπτυξη σε αυτή της συναίσθησης της ευθύνης για τους άλλους ανθρώπους.

Ωστόσο, πρέπει να θυμούμαστε ότι η σχεδιασμένη οικονομία δε σημαίνει ακόμα σοσιαλισμός. Η σχεδιασμένη οικονομία αυτή καθεαυτή μπορεί να συνοδεύεται από την πλήρη υπoδούλωση της προσωπικότητας. Η επίτευξη του σοσιαλισμού απαιτεί την επίλυση ορισμένων εξαιρετικά δύσκολων κοινωνικοπολιτικών προβλημάτων. Πώς, λόγου χάρη, παίρνοντας υπόψη το βάθεμα της συγκέντρωσης της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας θα αποτραπεί η μετατροπή της γραφειοκρατίας σε δύναμη που κατέχει την πλήρη εξουσία. Πώς θα προστατευτούν τα δικαιώματα του ατόμου και ταυτόχρονα να υπάρχει εγγύηση ενός δημοκρατικού αντίβαρου στην εξουσία της γραφειοκρατίας. Οι σκοποί και τα προβλήματα του σοσιαλισμού δεν είναι τόσο απλά και η σαφής κατανόησή τους έχει μέγιστη σημασία στο μεταβατικό μας αιώνα. Δεδομένου ότι στις σημερινές συνθήκες η ελεύθερη, ανεμπόδιστη συζήτηση των πρoβλημάτων αυτών βρίσκεται πρακτικά υπό απαγόρευση, νομίζω ότι η έκδοση του περιοδικού αυτού («Monthly Review») Θα προσφέρει στην κοινωνία μεγάλη υπηρεσία.

2,5 δισ δολάρια κέρδη για όσους έπαιξαν CDS!

Ολοκληρώθηκε η δημοπρασία για τον προσδιορισμό των ποσών που θα λάβουν οι κάτοχοι των CDS για τα ελληνικά ομόλογα. Η αγορά αποτιμά τουλάχιστον σε 2,5 δισ δολάρια τις πληρωμές των ελληνικών CDS.  

Το τελικό αποτέλεσμα της προχθεσινής δημοπρασίας καθόρισε την τιμή των ελληνικών ομολόγων στα 21,5 σεντς του ευρώ, γεγονός που σημαίνει ότι οι κάτοχοι CDS σε ελληνικό χρέος θα λάβουν συνολικά 2,5 δισ.δολάρια, σύμφωνα με το Reuters. Αναλυτές σημειώνουν πως και τα νέα Ελληνικά ομόλογα διαπραγματεύονται με τεράστια έκπτωση, «φωτογραφίζοντας» την ανησυχία των αγορών για το εάν η Ελλάδα μπορεί να σταθεροποιήσει το χρέος της με το νέο «πακέτο» διάσωσης."Φυσικά αυτά τα ομόλογα διαπραγματεύονται με τεράστια έκπτωση και αυτό μας λέει ότι η αγορά έχει αμφιβολίες για το αν η Ελλάδα θα καταφέρει να ανταπεξέλθει, αλλά αυτό είναι ήδη γνωστό σε όλους και η δημοπρασία δεν αλλάζει κάτι," σχολίασε ο Christoph Rieger της Commerzbank. Ωστόσο, η ενεργοποίηση των CDS τελικά εκλήφθηκε ως ένα σημαντικό βήμα για να ηρεμήσουν οι αγορές, αφού δημιουργήθηκε προηγούμενο διασφάλισης των επενδυτών σε αναδιαρθρώσεις χρέους εντός ευρώ. Μια διάσταση που λαμβάνει ιδιαίτερη βαρύτητα εν μέσω της εντεινόμενης ανησυχίας ότι το ελληνικό "haircut" δεν θα αποδειχθεί «μοναδικό» και ίσως ακολουθήσουν άλλες προβληματικές οικονομίες του ευρωπαϊκού νότου.

Η τελική τιμή υποδηλώνει ωστόσο ότι η αγορά εξακολουθεί να βλέπει ιδιαίτερα πιθανή μία μελλοντική πτώχευση της Ελλάδας, καθώς αν και αναμενόμενη είναι χαμηλή και αντανακλά τις ζημίες που έχουν επωμιστεί οι πιστωτές. Τα CDS θα καλύψουν τη διαφορά για να καλυφθεί το άρτιο της τιμής, καταβάλλοντας 78,25 σεντς του ευρώ, ενώ η πρώτη φάση της δημοπρασίας είχε καθορίσει την τιμή οριακά υψηλότερα στα 21,75 σεντς.

Σύμφωνα με το Κεντρικό Αμερικανικό Αποθετήριο, υπήρχαν 4.369 υπό διαπραγμάτευση συμβόλαια ασφάλισης κινδύνου σε ελληνικό χρέος με καθαρή αξία 3,2 δισ.δολαρίων, με βάση στοιχεία στις 9 Μαρτίου του 2011.Υπενθυμίζεται ότι το Εκουαδόρ ήταν η τελευταία κυβέρνηση στον πλανήτη που κήρυξε στάση πληρωμών και η πρώτη που προχώρησε σε αντίστοιχη δημοπρασία το 2008.

Με τη δημοπρασία της ISDA μπαίνει ένα οριστικό τέλος στις φημολογίες και στις ανησυχίες των δύο τελευταίων ετών για το εάν τελικά τα παράγωγα αποτελούν αξιόπιστο "εργαλείο" για την ασφάλιση κρατικού χρέους καθώς οι Ευρωπαίοι διαμορφωτές πολιτικής προσπάθησαν να εμποδίσουν την ενεργοποίησή τους, επειδή φοβούνταν ότι αυτό θα επιδείνωνε ακόμη περισσότερο την κρίση χρέους. "Οι αγορές ενδεχομένως να ανακάμψουν μετά την ομαλή διευθέτηση, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για κάτι που είχε ήδη προεξοφληθεί", επεσήμανε ο Πήτερ Τχίρ, ιδρυτής της TF Market Advisors στη Νέα Υόρκη. Την ίδια άποψη έχει και η Ελίζαμπεθ Αφετ, αναλύτρια της Investec Bank στο Λονδίνο, η οποία θεωρεί σημαντικό το γεγονός ότι λειτούργησαν τα CDS επειδή δείχνουν ότι παραμένουν αξιόπιστο εργαλείο αντιστάθμισης κινδύνου και για άλλους επενδυτές που κατέχουν κρατικό χρέος, ειδικά τώρα που παραμένει σημαντικός ο κίνδυνος στην Ευρώπη. Αυτό σημαίνει ότι οι επενδυτές που έχουν αγοράσει ασφάλιση έναντι στάσης πληρωμών σε ομόλογα άλλων αδύναμων "κρίκων" της Ευρωζώνης, όπως Ισπανία ή Πορτογαλία, θα αποπληρωθούν εάν οι χώρες τους αντιμετωπίσουν πρόβλημα. Ηδη, οι επενδυτές ανησυχούν ότι την τύχη της Ελλάδας θα ακολουθήσει η Πορτογαλία με αποτέλεσμα το κόστος ασφάλισης πορτογαλικού χρέους αξίας 10 εκατ. δολαρίων για πέντε έτη να έχει εκτιναχθεί τώρα στα 3,6 εκατ. δολάρια, ενώ η τιμή των CDS σηματοδοτεί μία πιθανότητα 66% για στάση πληρωμών του πορτογαλικού χρέους, σύμφωνα με τη CMA.

Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι οι traders περίμεναν ότι η τιμή θα καθοριζόταν γύρω στα 80 σεντς του ευρώ στο τέλος της δημοπρασίας, με βάση την τιμή των νέων 30ετών ελληνικών κρατικών ομολόγων, γι' αυτό και η δημοπρασία από την πρώτη κιόλας φάση της έδειξε ότι οι επενδυτές εξακολουθούν να ανησυχούν για το χρηματοοικονομικό μέλλον της Ελλάδας, παρά την αναδιάρθρωση του χρέους της και τα δύο πακέτα διάσωσης.

Υπήρξαν δε και κάποιοι παίκτες της αγοράς που υποστήριξαν χθες, σύμφωνα με την εφημερίδα Wall Street Journal, ότι το αποτέλεσμα της δημοπρασίας αποκρύπτει κάποια ψεγάδια στα CDS με αποτέλεσμα να διατυπώνονται αιτήματα για επανεξέταση του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν τα συγκεκριμένα συμβόλαια σε χώρες που κηρύσσουν αδυναμία αποπληρωμής του χρέους τους.

Πηγές: εφημερίδες "Ημερησία", "Ναυτεμπορική".

Αν υπήρχαν Mega και Καθημερινή το 1821...

Μέρες που είναι, ας φανταστούμε τι θα γινόταν αν υπήρχε … Mega τον καιρό του '21 (ας πούμε πχ βραδινό δελτίο μετά την εισβολή του Ιμπραήμ στον Μωριά) :

Τρέμη. «Και ενώ η παγκόσμια κατάσταση είναι τόσο δύσκολη, υπάρχουν ακόμα κάποιοι αμετανόητοι που εξακολουθούν να στεναχωρούν τον πολυχρονεμένο μας σουλτάνο, που ο γιαραμπής να μας κόβει χρόνια και να του δίνει μέρες».

Πρετεντέρης. «Όχι μόνο αυτό Όλγα. Ενώ όλες οι υγιείς δυνάμεις του τόπου, κοτζαμπάσηδες-δεσποτάδες- καραβοκύρηδες έχουν πλέον αντιληφθεί πως η χώρα χρειάζεται ηρεμία και ανάπτυξη γιατί αλλιώς οι Οθωμανοί θα σηκωθούν να φύγουν και θα μας αφήσουν μόνους μας, αυτοί οι αλιτήριοι κατσαπλιάδες, αυτές οι μειοψηφίες έχουν το θράσος να απειλούν τους νοικοκυραίους».

Τσίμας. «Έχεις δίκιο Γιάννη. Μάλιστα έμαθα πως αυτές οι περιθωριακές ομάδες κουκουλοφόρων – φουστανελοφόρων έχουν επικεφαλής έναν τύπο Κολοκοτρώνη, κάπως έτσι, που έχει το θράσος να απειλεί με βία, φωτιά και τσεκούρι, την φιλήσυχη πλειοψηφία που την αποκαλεί προσκυνημένη».

Καψής. «Πραγματικά δεν καταλαβαίνω τι λέτε τόση ώρα, όμως το αδελφάκι μου που είναι μέγας δραγουμάνος του Μεγάλου Βεζίρη στην Ιστανμπούλ μου είπε πως αυτός ο …κοτρώνης και τα άλλα μπουμπούκια εξτρεμιστές Παπαφλέσσας και λοιποί είναι η αιτία που η Υψηλή Πύλη μας έχει στην μπούκα».

Τρέμη. «Σωστά Μανώλη. Όμως έχουμε τον ίδιο τον τρομοκράτη στο τηλέφωνο να τον ανακρίνουμε. Κύριε Κολοκοτρώνη με ακούτε;» 

(Στα παράθυρα γύρω από την Τρέμη οι άλλοι τρεις κάνουν μορφασμούς απέχθειας).

Κολοκοτρώνης. «Συμπαθάτε με, δεν σας γρικώ καλά γιατί εδώ είμαστε έξω στον αέρα και το αγιάζι, και πέφτουν και κουμπουριές πότε – πότε».

Τρέμη. «Πείτε μας κ. Κολοκοτρώνη, που βρήκατε το θράσος να αναστατώνετε τον τόπο και να παραβιάζετε την νομιμότητα ; Αφού οι προύχοντες που μας κυβερνούν έχουν κάνει μνημόνιο με τον Ιμπραήμ, εσείς τώρα τι θέλετε;»

Κολοκοτρώνης. (Μόλις πάει να πει μια συλλαβή, τον διακόπτει ο Πρετεντέρης).

Πρετεντέρης. «Όλγα, για ρώτα τον κύριο σε παρακαλώ … γιατί εμείς όλοι είμαστε αναγκασμένοι να πληρώνουμε σήμερα τους συνδικαλισμούς και τις μαγκιές που έκανε στα Δερβενάκια και την Τριπολιτσά».

Κολοκοτρώνης. (Πάει πάλι να μιλήσει, αλλά τον ξαναδιακόπτουν).

Τρέμη. «Μην μιλάτε κύριε, ο Γιάννης είπε να σας ρωτήσω, δεν σας ρώτησα ακόμα. Για απαντήστε λοιπόν, πως τολμάτε να σηκώνετε κεφάλι όχι μόνο στους οθωμανούς αλλά και στους ευρωπαίους. Η ιερά συμμαχία Αγγλία – Γαλλία – Αυστροουγγαρία – Ρωσία μας είπε να κάτσουμε στα αυγά μας και να λέμε σφάξε μας αγά μου ν’ αγιάσουμε. Εσείς τι παριστάνετε, ξέρετε καλύτερα από όλους αυτούς;»

Κολοκοτρώνης. (Πριν προλάβει να αρθρώσει λέξη, τον διακόπτει ο Καψής αυτή τη φορά).

Καψής. «Εγώ ακόμα δεν έχω καταλάβει ποιο είναι το θέμα, όμως τώρα θυμήθηκα πως το αδελφάκι μού έγραψε τις προάλλες πως στο σεράϊ συζητιέται πολύ ότι πίσω από τις ταραχές είναι μια ύποπτη περιθωριακή οργάνωση που λέγεται φιλική εταιρεία. Αυτοί δεν σέβονται τίποτα, έχουν διώξει όλους τους επενδυτές … φανταστείτε πως είχε έρθει ένας σοβαρός λόρδος ονόματι Έλγιν που έδωσε μια ολόκληρη φούχτα λίρες για να πάρει κάτι παλιομάρμαρα ο κουτόφραγκος, και αυτοί οι αμετανόητοι προσπάθησαν να τον εμποδίσουν μαζί με κάτι ψευτοκουλτιουράδηδες κοραήδες και λοιπούς. Πάλι καλά που δεν τα κατάφεραν, γιατί η επένδυση αυτή δημιούργησε και θέσεις εργασίας, αυτούς που βοήθησαν να ξηλωθούν τα παλιομάρμαρα και αυτούς που τα φόρτωσαν στα καράβια του λόρδου».

Τσίμας. «Να προσθέσω, Μανώλη, πως αυτοί οι περιθωριακοί κουρελήδες έχουν εκθέσει ανεπανόρθωτα τη χώρα στα ευρωπαϊκά ανακτοβούλια. Κύριε Κολοκοτρώνη, το ξέρετε πως εξαιτίας σας ολόκληρος κόμης Μέτερνιχ έχει βάλει την Ελλάδα στο στόχαστρο ;»

Κολοκοτρώνης. (Μόλις ανοίγει το στόμα του, τον διακόπτουν άλλη μια φορά).

Πρετεντέρης. «Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά Παύλο, έχουμε τώρα και καινούριο φρούτο – τον επαναστατικό τουρισμό. Έχουν πλακώσει και αναρχικοί από το εξωτερικό, σαν να μην έφταναν οι δικοί μας. Κάτι Σανταρόζα, κάτι Μπάϊρον και άλλα αποβράσματα. Μπάτε σκύλοι αλέστε γίναμε, κάνουμε και εισαγωγή ταραχοποιών.»

Τρέμη. «Μάλιστα, Γιάννη, όλοι αυτοί μαζί με τους δικούς μας κάνουν και καταλήψεις σε δημόσια κτίρια. Δες τι έγινε στα κάστρα απ’ όπου πέταξαν έξω τις νόμιμες αρχές, δες τι έγινε στο Μεσολόγγι και αλλού. Πως θα προκόψει μετά από αυτά ο τόπος ; Αν μας πετάξουν έξω από το γρόσι, ποιος θα φταίει μετά ;»

Κολοκοτρώνης. (Έχει βαρεθεί που δεν τον αφήνουν να μιλήσει και έχει φύγει από την γραμμή, ακούγεται του-του).

Τρέμη. «Ορίστε θράσος. Μας έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα μας. Εδώ του κάναμε την τιμή να τον ακούσουμε στο φιλόξενο δελτίο μας, να εκθέσει τις απόψεις του ελεύθερα και δημοκρατικά. Αλλά τι ξέρουν από δημοκρατία αυτοί οι τρομοκράτες. Ας αλλάξουμε τώρα θέμα, να πούμε για τις φιλανθρωπίες της πρέσβειρας καλής θέλησης Μπαρντιν Χανουμ Μπουρέκ που εγκαινίασε σήμερα νέα πτέρυγα στο Λεπροκομείο Σπιναλόγκα μαζί με τον βεζίρη αρρώστιας Λομπέρ Μπέη. Θυμίζουμε πως στις 11 στην Ανατροπή ο Γιάννης φιλοξενεί τους αρχιραγιάδες Μπενιζέλ, Τσαμάρ και Καρα Τζαφέρ για να ακούσουμε επιτέλους και μια υπεύθυνη φωνή.» 

Αναδημοσίευση από το "Ημερολόγιο ενός πατέρα".

**********************

***************************
Και βέβαια αντί επιλόγου ακολουθεί η αποστομωτική απάντηση του Καραϊσκάκη προς όλους τους ανά τους αιώνες "Νενέκους": 

Δημοσιεύθηκε το Προεδρικό Διάταγμα με την νέα εκλογική νομοθεσία!

Με νέο εκλογικό νόμο θα γίνουν οι επικείμενες εκλογές – Πριμ 50 εδρών στο πρώτο κόμμα!

Όχι 40 αλλά 50 έδρες θα έχει "πριμοδότηση" το πρώτο κόμμα σύμφωνα με τον νέο εκλογικό νόμο που θα ισχύσει στις επόμενες εκλογές! Το Προεδρικό Διάταγμα με την κωδικοποίηση των διατάξεων της νομοθεσίας για την εκλογή βουλευτών δημοσιοποίησε σήμερα το υπουργείο Εσωτερικών. Οι επικείμενες εκλογές θα διενεργηθούν για πρώτη φορά με τον εκλογικό νόμο που ψηφίστηκε επί ΝΔ και συντάχθηκε από τον τότε υπουργό Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλο. Κύριο χαρακτηριστικό του νόμου είναι η πριμοδότηση του πρώτου κόμματος με 50 επιπλέον έδρες έναντι 40 που ίσχυε έως τώρα. Σημειώνεται ότι ακόμη και μία ψήφο περισσότερη να λάβει από το δεύτερο κόμμα, το πρώτο κόμμα θα πριμοδοτηθεί με αυτές τις 50 έδρες.

Σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα οι εκλογικές περιφέρειες παραμένουν όπως έχουν, παρά τον «Καλλικράτη», δηλαδή εξακολουθούν να ταυτίζονται με τα διοικητικά όρια των νομών, με εξαίρεση, ως γνωστόν, τους νομούς Αττικής και Θεσσαλονίκης: Η Αττική «σπάει» σε πέντε εκλογικές περιφέρειες (Α΄ και Β' Αθηνών, Α' και Β΄Πειραιώς και Αττικής) και η Θεσσαλονίκη σε δύο (Α΄ και Β΄ Θεσσαλονίκης).

Επίσης, εξακολουθεί να ισχύει το μέτρο του 3% για να μπει ένα κόμμα στη Βουλή! Να σημειώσουμε και να τονίσουμε ότι με βάση τον «νόμο Παυλόπουλου» το πρώτο κόμμα  μπορεί να κατακτήσει και την αυτοδυναμία στην Βουλή αν συγκεντρώσει ένα ποσοστό άνω του 36%, ενώ όσα περισσότερα κόμματα εισέρχονται στη Βουλή, τόσο αυξάνεται και το ποσοστό που απαιτείται για αυτοδυναμία. Έτσι, με βάση τα ευρήματα των μέχρι τώρα δημοσκοπήσεων, που θέλουν να εισέρχονται στη Βουλή τουλάχιστον έξι κόμματα και σε συνδυασμό με  τα χαμηλά ποσοστά που συγκεντρώνουν τα δύο μεγάλα κόμματα (η ΝΔ και το ΠαΣοΚ), θα πρέπει να θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο ο σχηματισμός αυτοδύναμης μονοκομματικής κυβέρνησης, γεγονός που επαναφέρει στο προσκήνιο και τα σενάρια για μετεκλογική συνεργασία των κομμάτων, και για συνέχιση της Πρωθυπουργίας Παπαδήμου.

Δεύτερη ελληνική χρεοκοπία πριν το τέλος του 2013 προβλέπει η UBS!

Για δεύτερη χρεοκοπία της Ελλάδας σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα κάνει λόγο η ελβετική τράπεζα UBS, σε ενημερωτικό της δελτίο με τίτλο «η συντεταγμένη χρεοκοπία της Ελλάδας, η πρώτη μιας αλληλουχίας».

Σε ενημερωτικό δελτίο της με τίτλο «η συντεταγμένη χρεοκοπία της Ελλάδας, η πρώτη μιας αλληλουχίας» η UBS προβλέπει ότι θα υπάρξει πολύ σύντομα και δεύτερη χρεοκοπία της Ελλάδας. Η ελβετική τράπεζα εκτιμά ότι θα χρειαστεί να «κουρευτούν» εκ νέου τα ομόλογα που εξέδωσε πρόσφατα το ελληνικό κράτος ενώ στη νέα διαδικασία αναδιάρθρωσης θα πρέπει να συμμετάσχει και ο αποκαλούμενος «επίσημος τομέας».

Το κείμενο, το οποίο απευθύνεται σε επενδυτές - πελάτες της τράπεζας, αναφέρει ότι «η καθαρή μείωση του χρέους για την Ελλάδα θα ανέλθει μόλις στα 27 δισ. ευρώ το 2012 αφήνοντας τη χώρα σε ένα δρόμο μη εξυπηρετήσιμου χρέους». Από το συμπέρασμα αυτό συνάγεται ότι «η πρώτη διόρθωση του ισχύοντος προγράμματος (PSI) αναμένεται εντός του προσεχούς εξαμήνου». Η τράπεζα θυμίζει προηγούμενη έκθεσή της όπου ανέφερε ότι μόνο με «κούρεμα» της τάξης του 70% μπορεί να επανέλθει σε ανεκτά επίπεδα το δανειακό βάρος της Ελλάδας διαπιστώνοντας ότι για το τρέχον έτος η πραγματική «ζημιά» για τους ιδιώτες κατόχους ελληνικών ομολόγων θα περιοριστεί στο 8%.

«Συμπεραίνουμε ότι θα απαιτηθεί πρόσθετη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους που θα αφορά τόσο τα διμερή δάνεια των ευρωπαϊκών χωρών προς την Ελλάδα όσο και τα νέα ομόλογα που εκδόθηκαν στο πλαίσιο του PSI» σημειώνει η τράπεζα. 

Το δεύτερο πακέτο στήριξης βασίζεται σε «μη ρεαλιστικές παραδοχές μεταξύ των οποίων η εντυπωσιακά αισιόδοξη πρόβλεψη για την ανάπτυξη και για το δημοσιονομικό πλεόνασμα το 2013» προσθέτει η τράπεζα.

Στη συνέχεια αναφέρεται ότι η δεύτερη κατά σειρά αναδιάρθρωση μπορεί να πραγματοποιηθεί ακόμα και εντός του 2012 όμως «το πιθανότερο είναι να συμβεί το 2013». Σημειώνεται ακόμα ότι «η συμμετοχή των χωρών της ευρωζώνης σε κούρεμα των ελληνικών ομολόγων κατά 50% θα είναι απαραίτητη στα επόμενα δύο χρόνια» προκειμένου να περιοριστεί το χρέος κάτω από το 100% του ΑΕΠ. Όμως και σε αυτή την περίπτωση το χρέος θα παραμείνει πολύ υψηλό. Η UBS εκτιμά ότι «θα απαιτηθεί κούρεμα του συνόλου του ελληνικού χρέους κατά 70%» ώστε να επανέλθει σε διαχειρίσιμα επίπεδα για την ελληνική οικονομία. Όμως επειδή αυτού του μεγέθους η μείωση σε εθελοντική βάση θα προϋπέθετε μεγαλύτερο βάρος για τους ευρωπαίους φορολογούμενους, μια τέτοια λύση θεωρείται μη ρεαλιστική με πολιτικούς όρους.

Σε κάθε περίπτωση οι αναλυτές της UBS εκτιμούν ότι η αλληλουχία αναδιαρθρώσεων και επαναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού χρέους θα σημαίνει ότι «η Ελλάδα θα πρέπει μάλλον να αποχωρήσει από την ευρωζώνη». Η εξέλιξη αυτή «θα ενεργοποιούσε εκ νέου τις συζητήσεις για μετάδοση της κρίσης» σε άλλες χώρες της ευρωζώνης συμπληρώνει η τράπεζα.

Financial Times: Πιθανόν πρωθυπουργός ο Παπαδήμος και μετά τις εκλογές!

Ο "Υπηρεσιακός" Πρωθυπουργός της Ελλάδας σε συνέντευξή του στους Financial Times επιμένει ότι η «μεγάλη σιωπηλή πλειοψηφία» των Ελλήνων είναι πρόθυμοι να κάνουν ...ό,τι χρειάζεται για να παραμείνει η χώρα στη ζώνη του ευρώ, παρά τις σχεδόν καθημερινές διαδηλώσεις κατά των μέτρων λιτότητας. 

Την πεποίθηση του ότι η Ελλάδα έχει διανύσει περισσότερη από τη μισή διαδρομή για την οικονομική ανάκαμψη, αν και, όπως αναφέρει, η διαδικασία της δημοσιονομικής εξυγίανσης θα διαρκέσει περισσότερο, εκφράζει ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος σε συνέντευξή του στους Financial Times, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο να επιστρέψει σε πρωθυπουργικά καθήκοντα και μετά τις εκλογές.

Ο κ. Παπαδήμος αποφεύγει να διαψεύσει αυτό το σενάριο δηλώνοντας ότι «θα ήταν ανάρμοστο να δηλωθεί ανάλογη επιθυμία πριν από τις εκλογές», ενώ παραδέχεται ότι είναι πιθανό ένα νέο πακέτο εξωτερικής "βοήθειας" εαν η χώρα δεν επιστρέψει στις αγορές έως το 2015, κάτι το οποίο «δεν μπορεί να αποκλειστεί».

Παράλληλα ο κ. Παπαδήμος , δηλώνει ότι θα κάνει «ό,τι χρειαστεί» για να αποτραπεί μια ακόμα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και σημειώνει ότι οι πολιτικοί αρχηγοί είναι διατεθειμένοι να βάλουν στην άκρη τις διαφορές για την εφαρμογή διαρθρωτικών και φορολογικών μεταρρυθμίσεων. Στο μεταξύ, εκτιμά ότι μια «μεγάλη, σιωπηλή πλειοψηφία» Ελλήνων είναι πρόθυμη να κάνει ό,τι χρειάζεται προκειμένου η χώρα να παραμείνει στην ευρωζώνη, παρά τις σχεδόν καθημερινές διαδηλώσεις κατά των μέτρων λιτότητας και προβλέπει επιστροφή της οικονομίας σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης στην επόμενη διετία.

ΔΝΤ: Δεν σώθηκε η Ελλάδα!

Σε κατάσταση χρεοκοπίας ξανά η Ελλάδα πριν το 2014 "προειδοποιεί" το ΔΝΤ με νέα του έκθεση!

Στην έκθεση του ΔΝΤ επισημαίνεται με σαφήνεια ότι το νέο δάνειο που έλαβε η Χώρα μας, δεν λύνει το πρόβλημα και καθίσταται σαφές πως η Ελλάδα παραμένει ...διασωληνωμένη. 

Η έκθεση επιρρίπτει ευθύνες στην Ε.Ε. για την λάθος χάραξη του δανείου αλλά και του μνημονίου εκτιμώντας ότι ίσως χρειαστεί πάνω από 10ετία για την ανάκαμψη της Ελληνικής Οικονομίας και την επάνοδο της Χώρας στις αγορές ακόμη και αν όλα προβλέπονται στο Νέο Μνημόνιο γίνουν στην ώρα τους.

Στην έκθεση το ΔΝΤ καλεί την ΕΕ να συνεχίζει να στηρίζει την Ελλάδα και μετά το 2014 που λήγει το το νέο δάνειο, ανοίγοντας έτσι θέμα για νέο πακέτο στήριξης.

Επισημαίνει μάλιστα ότι αν δεν υπάρξει η στήριξη τότε η Ελλάδα θα οδηγηθεί σε χρεοκοπία και έξοδο από το ευρώ. Τονίζεται δε ότι στόχος του ΔΝΤ είναι να απαιτήσει έγγραφες πολιτικές δεσμεύσεις από όλους τους εμπλεκόμενους (εννοώντας τόσο την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και την Ελλάδα) για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, ώστε έτσι να διασφαλιστεί και η αποπληρωμή του δανείου, πράγμα για το οποίο το ΔΝΤ δεσμεύεται από το Καταστατικό του. Σημειώνεται ότι το ΔΝΤ δεν μπορεί να δανείσει αν δεν υπάρχει δέσμευση και εξασφάλιση για την αποπληρωμή των δανείων που χορηγεί.

Στην έκθεση γίνεται γίνεται προσπάθεια να συνδεθούν τα νέα μέτρα που θα ληφθούν τα επόμενα χρόνια με τις λάθος αποφάσεις που συνόδευσαν το νέο δάνειο και το Μνημόνιο.

Παράγοντες του ΔΝΤ που κλήθηκαν να σχολιάσουν την έκθεση επισημαίνουν ότι "Η Ελλάδα δανείστηκε €130 δισ. και είχε όφελος από το κούρεμα €106 δισ., όπερ σημαίνει ότι το χρέος διογκώθηκε". Ασχέτως των όρων πληρωμής και των επιτοκίων το μαθηματικό γεγονός είναι αφοπλιστικό και απεικονίζει με σαφήνεια την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί.

Υπολογισμοί του ΔΝΤ που δεν έχουν δημοσιοποιηθεί κάνουν λόγο για νέο κούρεμα αυτή τη φορά των χρεών της Ελλάδας προς ΔΝΤ και Ευρωζώνη της τάξης του 50%. Τα στελέχη που διαμορφώνουν αυτό το σενάριο υπολογίζουν ότι η Ελλάδα θα βρεθεί υπό συνθήκες χρεοκοπίας νωρίτερα από το 2014.

Πηγή: "Σοφοκλέους"

Κι αυτή η νίκη ήταν του ...Λαού!

Πανηγυρισμοί για την απρόσμενα μαζική και μεγάλη συμμετοχή στις εκλογές για την ανάδειξη προέδρου στο ΠΑΣΟΚ!

Ο "στρατηγός" Τσουκάτος  δικαιούται να πανηγυρίζει καθώς έβαλε μπρος την "μίζα" του κομματικού μηχανισμού για να υπάρξει η μέγιστη κινητοποίηση μελών και φίλων!  

Ο Μαντέλης ανέλαβε να συλλέξει τα δίευρα από όλους όσους ψήφισαν στις εκλογές! Και έτσι θα μπορέσουν να καλυφθούν κάποια από τα χρέη του Κόμματος!

Ο Πάγκαλος πρόταξε το πολιτικό του βάρος ώστε να αποφευχθούν πολιτικές προβοκάτσιες με γιαουρτώματα κατά των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ!

Οι δύο πρώην πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ, και πρώην Πρωθυπουργοί της Χώρας, πανηγύρισαν έντονα για την μεγάλη συστράτευση του λαού στις γραμμές της Παράταξης παρά της αντίξοες συνθήκες, ευελπιστώντας ταυτόχρονα σε αναβάθμιση και του δικού τους ρόλου μετεκλογικά: άλλος για την θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλος για την θέση του Προέδρου της ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικής  Οργάνωσης) "Πράσινη Ανάπτυξη στο ΙΚΑ Καλλιθέας"!   

Ο Μεγάλος Νικητής των εκλογών, ο νέος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο Πολιτικός που έσωσε την Ελλάδα από την Χρεοκοπία, ελπίζει τώρα ότι θα φέρει ξανά στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ, έστω και σε συγκυβέρνηση με την Νέα Δημοκρατία, και έτσι να μπορέσει να ολοκληρώσει το Μεγάλο του Έργο: Να μετατραπεί η Ελλάδα σε ένα απέραντο κουρείο, μισθών, συντάξεων, εργατικών δικαιωμάτων, ονείρων και γιατί όχι και ζωών! 

Ο "ακατονόμαστος" μετά τις τελευταίες αυτές θετικές εξελίξεις δήλωσε ότι θα ξαναρχίσει τις δωρεάν συναυλίες του για να εμψυχωθούν οι χιλιάδες Νενέκοι στον δύσκολο αγώνα τους! 

Η Γερμανίδα Καγκελάριος δήλωσε απόλυτα ικανοποιημένη από τις εξελίξεις αυτές στο ΠΑΣΟΚ, και εκθείασε τον κ. Βενιζέλο ως παράδειγμα πολιτικού ταγμένου στην προοπτική της Νέας Ευρώπης του Δ' Ράιχ!

Το ότι ανακοίνωση για την μεγάλη νίκη του κ. Βενιζέλου έβγαλε και η Siemens χαρακτηρίζοντας μάλιστα το ΠΑΣΟΚ αδελφό κόμμα, διαψεύστηκε μετά βδελυγμίας από όλες και προς όλες τις κατευθύνσεις! Εξάλλου τι δουλειά έχουν οι Γερμανικές Πολυεθνικές να εμπλέκονται στην Ελληνική Πολιτική Σκηνή;