25/9/09

Αχελώος...

Ένα ζήτημα είναι το αν πρέπει να ολοκληρωθεί η εκτροπή του Αχελώου. Ένα άλλο, ενδεχομένως πιο σημαντικό, είναι το τι πρέπει να αλλάξει σε σχέση με την αγροτική παραγωγή.
Η εκτροπή του Αχελώου δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη συνέχιση της παραγωγής βαμβακιού, το οποίο δεν μπορεί να πουληθεί πουθενά και έχει μετατρέψει πολλούς αγρότες σε δημοσίους υπαλλήλους που περιμένουν απλά τις επιχορηγήσεις.
Ετσι καταστράφηκε ο Κάμπος και μαζί κάθε κίνητρο για τους αγρότες που έχουν όρεξη να παράξουν ανταγωνιστικά προϊόντα!
Θα πρέπει επίσης να ληφθούν αυστηρά μέτρα, ώστε να σταματήσει επιτέλους η σοβαρή οικολογική ζημιά από τις συνεχείς γεωτρήσεις.
Η επόμενη κυβέρνηση οφείλει να ζυγίσει όλα αυτά τα δεδομένα, και όχι μόνο το πολιτικό κόστος, και μετά να πάρει τολμηρές αποφάσεις για τον Αχελώο, για την πολιτική υδάτων της χώρας και το μέλλον της αγροτικής παραγωγής.

Αντιγραφή από: Αχελώος.

Κατάσταση σύγχυσης στη ΝΔ....

Ανέτοιμη δείχνει η Δεξιά για μια σώφρονα διαχείριση της αναπότρεπτης εκλογικής ήττας της...

Ακρως αμφίβολο είναι αν, εκτός από τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, υπάρχει κάποιος υπουργός, βουλευτής ή στέλεχος της ΝΔ που να ασχολείται στα σοβαρά με τον προεκλογικό αγώνα. Πέραν της απολύτως προσωπικής μάχης εκλογής όσων είναι υποψήφιοι, οι πάντες στους κόλπους της Δεξιάς έχουν τον νου τους προσηλωμένο στο τι θα γίνει εσωκομματικά στη ΝΔ μετά τις εκλογές.
Μιλώντας συμβολικά, θα έλεγε κανείς ότι θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο για το απερχόμενο από την κυβερνητική εξουσία κόμμα να παρατήσει τον ούτως ή άλλως άνευ πολιτικής ουσίας προεκλογικό αγώνα και να επικεντρώσει την προσοχή του στο πώς θα διαχειριστεί με σώφρονα τρόπο την εκλογική ήττα ή συντριβή του, ώστε να μην κινδυνεύσει με αποσύνθεση και διάλυση, αν επαληθευθούν οι δυσμενέστερες γι αυτό εκλογικές προβλέψεις. Η αποστολή αυτή δεν θα είναι τόσο εύκολη, αν κρίνει μάλιστα κανείς και από τις τοποθετήσεις ορισμένων στελεχών του.
Τρικυμία εν κρανίω επικρατεί για την ώρα στη συντριπτική πλειονότητα των ηγετικών στελεχών της ΝΔ. Αυτό είναι σίγουρα απολύτως δικαιολογημένο εξαιτίας της αυτοκτονικής προκήρυξης πρόωρων εκλογών από τον Κ. Καραμανλή και της ολέθριας προεκλογικής γραμμής που χάραξε - «θα λιώσουμε στη λιτότητα τον ελληνικό λαό, αν τολμήσει να μας ξαναψηφίσει να τον κυβερνήσουμε!».
Οταν βγαίνει ο ίδιος ο υπουργός Αμυνας, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, πρώην γραμματέας του κόμματος, και δηλώνει στον ραδιοσταθμό «Φλας» ότι «ίσως θα έπρεπε να είχε εξηγηθεί περισσότερο το γιατί πήγαμε στις εκλογές», δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη της πλήρους σύγχυσης στην οποία οδήγησε τη ΝΔ ο απερχόμενος πρωθυπουργός. Οταν δεν καταλαβαίνει ούτε ο γραμματέας του κόμματος γιατί ο Καραμανλής προκήρυξε εκλογές, υπάρχει έστω και μία περίπτωση στο εκατομμύριο αυτό το κόμμα να κερδίσει τις εκλογές; Οχι, βέβαια.
Ούτε έναν -κυριολεκτικά ούτε έναν!- υπουργό της ΝΔ δεν έχουμε συναντήσει ακόμη που να έχει καταλάβει γιατί ο Καραμανλής προκήρυξε εκλογές για να τις χάσει πανηγυρικά. Ολοι σηκώνουν τα χέρια ψηλά. «Τρέλα», «ακατανόητο», «παράνοια» είναι οι ηπιότερες εκφράσεις που έχουμε ακούσει - και αναφερόμαστε μόνο σε ακραιφνείς καραμανλικούς υπουργούς.
Εκβιάστηκε σε προσωπικό ή πολιτικό επίπεδο; Εχει χάσει κάθε επαφή με την πολιτική πραγματικότητα της χώρας; Παραπλανήθηκε από υπουργούς οι οποίοι έχουν προσωπικό πολιτικό συμφέρον από την ήττα του; Τσάκισε κάτω από την πίεση των ευθυνών άσκησης της εξουσίας και αποφάσισε να τα παρατήσει; Καμιά από τις συζητούμενες εκδοχές δεν είναι τιμητική για τον απερχόμενο πρωθυπουργό. Εννοείται ότι κανένας δεν δίνει την παραμικρή σημασία στα προσχηματικά φληναφήματα περί δήθεν «ανάγκης νέας εντολής λόγω της κρίσης».
Το ανησυχητικό για τη ΝΔ είναι ότι εκτός από τον πρωθυπουργό, που οτιδήποτε άλλο και αν συμβαίνει είναι βέβαιο ότι σίγουρα έχει αποσπαστεί και από την πολιτική, οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα της χώρας, από ανάλογη απόσπαση από την πραγματικότητα υποφέρουν και άλλα στελέχη της ΝΔ. Αυτό θα καταστήσει πολύ δύσκολη τη μετεκλογική της ανασυγκρότηση.
Γέλασε ο κάθε πικραμένος, για παράδειγμα, όταν άκουσε την αποτυχημένη τέως υπουργό Παιδείας Μαριέττα Γιαννάκου και νυν ευρωβουλευτή, άκρως χολωμένη επειδή ο πρωθυπουργός δεν την τοποθέτησε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ, να δηλώνει στον ίδιο ραδιοσταθμό ότι «τα ψηφοδέλτια Επικρατείας προφανώς είναι για ανθρώπους που αδυνατούν να εκλεγούν. Εγώ μπορώ να εκλεγώ όποτε θέλω». Ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι μπορεί να εκλεγεί.
Οσο για το «όποτε θέλει» όμως, αυτό ακούγεται ως φαιδρός αλαζονικός ισχυρισμός που διαψεύστηκε μόλις στις προηγούμενες εκλογές, όπου η Μ. Γιαννάκου απέτυχε παταγωδώς να εκλεγεί, επειδή οι ψηφοφόροι της ΝΔ τη «μαύρισαν» μαζικά και συνειδητά για τα πεπραγμένα της στο υπουργείο Παιδείας - και μάλιστα για καθαρά ιδεολογικούς και πολιτικούς λόγους.
Προφανώς η Μ. Γιαννάκου δεν έχει καν αντιληφθεί ότι χρωστά ευγνωμοσύνη στον Κ. Καραμανλή, ο οποίος μετά την αποτυχία της αυτή τη διόρισε ευρωβουλευτή, αντί να τη συνταξιοδοτήσει πολιτικά...


ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ.

Φράγμα Ευήνου.

Και στο βάθος το Νεχώρι...

24/9/09

Ποιος ο «μη χειρότερος»;


Tου Παντελή Μπουκάλα.

Η προχθεσινή τηλεαναμέτρηση των δύο υποψήφιων πρωθυπουργών επικύρωσε την αίσθηση που ήδη υπήρχε: Πρώτον, και οι δυο τους πολιτεύονται ερήμην του κόμματός τους, θεωρώντας ισχυρότερο, αν όχι μοναδικό όπλο τους τον εαυτό τους, όπως πιστοποιεί και η κατά κόρον χρήση του «εγώ» εκ μέρους τους. Και, δεύτερον, ότι οι ψηφοφόροι καλούνται να επιλέξουν όχι τον μυθικό «καταλληλότερο» των δημοσκοπήσεων αλλά τον «μη χειρότερο», τον «μη ακαταλληλότερο». Καλούνται δηλαδή να ζορίσουν τα πράγματα και τα αισθήματα μήπως και καταφέρουν να δώσουν θετικό πρόσημο στην αρνητική προδιάθεσή τους. Θα υπερψηφίσουν εντέλει τον έναν από τους δύο όχι επειδή θα έχουν γοητευθεί από τον λόγο και το ούτως ειπείν πρόγραμμά του αλλά επειδή θα εκτιμήσουν πως αυτός είναι ο σαφέστερος τρόπος για να καταψηφίσουν τον αντίπαλό του.
Και οι δύο αρχηγοί, παρότι δέσμιοι της ισχυρής αυτοπεποίθησής τους, δεν μπορεί παρά να γνωρίζουν αυτό που γνωρίζουμε όλοι μας: ότι δεν εμφανίστηκαν μόλις χθες στην πολιτική κονίστρα, άφθαρτοι, με την εικόνα τους λαμπερή και φρέσκια και τα λόγια τους αμόλυντα. Τους βαραίνει τόσο η κυβερνητική προϊστορία του κόμματός τους, εξαετής ή σχεδόν εικοσαετής, όσο και η προσωπική τους πολιτική διαδρομή. Είναι απομυθοποιημένοι αμφότεροι από καιρό. Οι ισχυρισμοί τους έχουν ακουστεί κι έχουν ξαναακουστεί, και οι «δεσμεύσεις» τους επίσης. Το μόνο που τους απομένει είναι να προσπαθήσουν να πείσουν πως ο απέναντί τους, ο αντίπαλος, είναι περισσότερο φθαρμένος και βαθύτερα τραυματισμένος, βλάπτει περισσότερο τη Συρία, κατά συνέπεια είναι λιγότερο κατάλληλος. Θεωρητικά, τα είκοσι χρόνια διακυβέρνησης βαραίνουν περισσότερο από τα έξι. Ομως η πολιτική δεν είναι απλή αριθμητική και η νωπή απογοήτευση είναι μια κρίσιμη παράμετρος στην όλη εξίσωση, ιδίως όταν αυτή η εξαετία παραχωρήθηκε από τους πολίτες για να υλοποιηθούν υποσχέσεις που δίνονται και τώρα αφειδώς, ίδιες κι απαράλλακτες, σαν να μη μεσολάβησε τίποτα. Επιπλέον, υπάρχουν πολλοί ψηφοφόροι σχετικά μικρής ηλικίας για τους οποίους οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ δεν είναι ούτε καν μακρινή ανάμνηση· αυτοί θα κρίνουν με βάση όχι τις αφηγήσεις για το παρελθόν αλλά τα δικά τους τωρινά βιώματα.
Ο ανταγωνισμός, λοιπόν, του εξουσιαστικού διδύμου γίνεται με αντικείμενο όχι τόσο την προσφορά του καθενός υποψηφίου και τις επιτυχίες του κόμματός του όσο τα λάθη και τις αποτυχίες του αντιπάλου. «Ναι, δεν νοικοκυρέψαμε ιδιαίτερα το κράτος, αλλά οι άλλοι ήταν χειρότεροι. Ναι, δεν πατάξαμε τη διαφθορά και τη διαπλοκή, αλλά για δείτε και τους απέναντι. Ναι, δεν αποποιηθήκαμε τις πελατειακές σχέσεις και τα ρουσφέτια, ίσα ίσα, αλλά τι να πουν και οι αντίπαλοί μας».
Το κυριότερο επιχείρημα δηλαδή κάθε μνηστήρα της εξουσίας είναι η άστοχη και αστόχαστη πολιτεία του αντιπάλου. Κάπως έτσι οι κοψοχέρηδες του ΠΑΣΟΚ που έγιναν κατόπιν και κοψοχέρηδες της Ν.Δ. θα πρέπει να βρουν τρόπο –και καρδιά– να ψηφίσουν.

Άμεσος Κίνδυνος για το Πανταβρέχει...

Μνημείο της Φύσης: Για πόσο ακόμη;
Τα σχέδια της ΕΥΔΑΠ για φράγμα εκτροπής στον ποταμό Κρικελοπόταμο, θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ύπαρξη του...

Το πέλαγος της Αιτωλίας.

Λίμνη Τριχωνίδα.

Η ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥΣ.


Γράφει ο Χρήστος Γ. Σαλτογιάννης.

Οι σχέσεις του ανθρώπου με τη γη και τους φυσικούς πόρους της, έχουν υποστεί πολλές και διάφορες μεταβολές στη διάρκεια της εξελεγκτικής πορείας του ανθρωπίνου γένους.Ο άνθρωπός θεωρούσε και θεωρεί ακόμη τη γη ως πηγή ανεξάντλητων αγαθών. Συγκεκριμένα, απαιτούμε όλοι μας, ανεξαιρέτως, να εκμεταλλευόμαστε τους προσφερόμενους φυσικούς πόρους ανέξοδα. Η στάση αυτή παρατηρείται γενικότερα στην ευρύτερη κοινωνία μας μέσω των διαπροσωπικών σχέσεων. Επικρατεί δηλαδή ένα ναρκισσιστικό φαινόμενο το οποίο χαρακτηρίζει τόσο τη σχέση με τον συνάνθρωπό μας όσο και με το φυσικό περιβάλλον.Με την αλματώδη τεχνολογική ανάπτυξη (πρώτη και δεύτερη γεωργική επανάσταση, βιομηχανικές ζώνες κτλ.) το "φαινόμενο" της ανέξοδης εξάντλησης των φυσικών πόρων και οι συνέπειές του, άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα αντιληπτό (εντατικοποίηση της γεωργίας, απόβλητα εργοστασιακών μονάδων κτλ.) στον άνθρωπο και πιο συγκεκριμένα ότι τα αγαθά, πλέον, είναι σπάνια, ευαίσθητα, δύσκολα στη διασφάλιση τους και απειλούμενα με καταστροφή και εξαφάνιση.Ένα από τα μείζονα στοιχεία της βιόσφαιρας που επηρεάζουν σημαντικά τη ζωή του ανθρώπου και συνάμα την επιβίωση του στον πλανήτη αποτελούν οι δασικοί πόροι.Το δάσος αποτελεί ένα σύμπλοκο σύστημα κοινοβίωσης, στη σύνθεση του οποίου μετέχουν εκτός από δέντρα και πολλοί ακόμα φυτικοί και ζωικοί οργανισμοί, οι οποίοι βρίσκονται σε άμεση αλληλεπίδραση και αλληλεξάρτηση τόσο μεταξύ τους όσο και με τους αβιοτικούς παράγοντες (κλίμα, έδαφος, νερό, ανάγλυφο κτλ), δημιουργώντας έτσι μια δυναμική οντότητα η οποία ανανεώνεται συνεχώς βιολογικά. Ειδικότερα, τα δασικά οικοσυστήματα γειτνιάζουν με φυσικά στοιχεία όπως τις βραχώδεις εξάρσεις, τα λιβάδια, τις λίμνες (π.χ. ο οζερός για το Βελανιδοδάσος Ξηρομέρου), τα ποτάμια, τους θαμνώνες, τους φρυγανότοπους που όλα μαζί μέσα από τις ποικίλες φυσικές διεργασίες διαδραματίζουν σπουδαίο ρόλο στη διατήρηση και εξέλιξη των βιοτικών και αβιοτικών χαρακτηριστικών τους, συμβάλλοντας έτσι στην οικολογική ισορροπία του πλανήτη.Η Ελλάδα διαθέτει το μεγαλύτερο ποσοστό φυσικών δασών σε σύγκριση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Συγκεκριμένα το ποσοστό των δασών ανέρχεται στο 19,8 % της συνολικής έκτασης της χώρας μας. Βέβαια, ύστερα από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού το ποσοστό αυτό έχει μειωθεί δραματικά.Έτσι λοιπόν, με αφορμή τις καταστρεπτικές πυρκαγιές του Αυγούστου, αξίζει να αναφερθούν οι προστατευτικές-ρυθμιστικές και οι κοινωνικοπολιτιστικές λειτουργίες των δασών.

Προστατευτικές-ρυθμιστικές λειτουργίες:

• Εδαφογένεση και βελτίωση του εδάφους

• Αποθήκευση νερού και ρύθμισή του υδατικού ισοζυγίου

• Διατήρηση της ισορροπίας στην ατμόσφαιρά και τη βελτίωση του αέρα που αναπνέουμε

• Προστασία των οικισμών, των καλλιεργειών και των υποδομών γενικά από κατολισθήσεις, πλημμύρες κτλ.

• Αντιδιαβρωτική προστασία

• Βελτίωση κλίματος (μικροκλίματος) και μείωση των ακραίων κλιματικών φαινόμενων

• Απορρυπαντική επίδραση και μείωση των θορύβων

• Διατήρηση της φύσης, των βιοτόπων, των ειδών της αυτοφυούς χλωρίδας και της άγριας πανίδας και γενικά της βιοποικιλότητας που αποκτά τεράστια σημασία στην εποχή μας

Κοινωνικοπολιτιστικές λειτουργίες:

• Προσφορά στον άνθρωπο αισθητικών και πνευματικών απολαύσεων

•Ευκαιριών υπαίθριας αναψυχής και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης-ενημέρωσης

• Δυνατοτήτων οικοτουριστικής ανάδειξης περιοχών που δεν έχουν συνήθως άλλες ευκαιρίες ανάπτυξης, με την προσέλκυση επισκεπτών

Όπως ανέφερα πιο πάνω, οι πυρκαγιές του Σεπτέμβρη του 2007, πέρα από τις ανθρώπινες απώλειες, 65 στο νούμερο, κατάφεραν να μειώσουν δραματικά τις εκτάσεις των δασικών φυτοκοινωνιών. Οι περισσότερες από αυτές προστατεύονταν είτε από τη διεθνή συνθήκη RAMSAR είτε από το ευρωπαϊκό δίκτυο φύση (NATURA) 2000.Σίγουρα, η ευθύνη των αρμόδιων αρχών για την εθνική καταστροφή του καλοκαιριού επαφίεται στην μη ορθολογική πρόληψη και συχνά στην μηδαμινή πρόληψη. Συγκεκριμένα, έως τώρα η χώρα μας δεν έχει καταφέρει να διαχειριστεί ορθά, αν όχι καθόλου, τις πολύτιμες προστατευόμενες περιοχές μας, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Είναι επομένως επιτακτική ανάγκη, σε πρώτο στάδιο, να τεθούν σήμερα όλα τα δάση και τα φυσικά οικοσυστήματα γενικότερα, υπό καθεστώς επίβλεψης και διαχείρισης και επίσης να προσαρμοστούν οι στόχοι της διαχείρισης στις σύγχρονές ανάγκες της κοινωνίας, που ενδιαφέρεται για την προώθηση της διατηρήσιμης ή αειφορικής εκμετάλλευσης των παραγωγικών λειτουργιών όλων των φυσικών οικοσυστημάτων χωρίς να υποβαθμίζεται η ικανότητά τους να εκπληρώσουν και τις υπόλοιπες λειτουργίες τους.Ως εκ τούτου, επιβάλλεται η αντιμετώπιση των δασικών οικοσυστημάτων στο πλαίσιο των αρχών της «ολοκληρωμένης αειφόρου ή διατηρήσιμης διαχείρισης». Το πλαίσιο θα βασίζεται σε κατοχυρωμένες πρακτικές, όπως το σχέδιο διαχείρισης, η ζωνική διάκριση επί μέρους εκτάσεων (εθνικό κτηματολόγιο), η ουσιαστική επίβλεψη της διαχείρισης από κατάλληλο φορέα και επιπλέον η παρακολούθηση των αποτελεσμάτων των μέτρων διαχείρισης.Είναι κατανοητό ότι η υλοποίηση των παραπάνω απαιτεί μια πολιτική ουσίας, στηριζόμενη στην περιβαλλοντική ανάπτυξη και όχι στην ανάπτυξη της τσιμεντοποίησης που ήδη έχουν αρχίσει να τάζουν στις πυροπαθείς περιοχές.
ΠΗΓΗ:
Περιοδικό "ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ"
Η ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥΣ.

23/9/09

Καραβούλα Αγράφων


Καραβούλα (υψ. 1862 μ. )

Βουλευτικές Εκλογές 4/10/09: Το δακτυλίδι της εξουσίας...

Οι κ.κ. Σωκράτης Κόκκαλης και Ανδρέας Βγενόπουλος έχουν αποφασίσει!
Δείτε παρακάτω για του λόγου το αληθές:

Το ίδιο και οι κ.κ Χρήστος Λαμπράκης , Γιώργος Μπόμπολας, Βαρδής Βαρδινογιάννης, Αριστείδης Αλαφούζος, Δημήτρης Κοντομηνάς, Θανάσης Τεγόπουλος και Σία… ( εδώ η επιβεβαίωση είναι σαφώς ευκολότερη , αρκεί κάποιος να διαβάσει μια απο τις εφημερίδες Τους ή να παρακολουθήσει ένα απο τα τηλεοπτικά Τους κανάλια...)!

Και αφού πλέον "Αυτοί" αποφάσισαν , το μόνο που μένει για εμάς τους "πληβείους" είναι να επικυρώσουμε με την ψήφο μας στις 4 του Οκτώμβρη την απόφασή Τους αυτή!

ΥΓ1) Μόνον ο Σουφλιάς δεν δείχνει να στεναχωριέται με την αναμενόμενη ήττα της παράταξής του στις επερχόμενες εκλογές! Εξάλου ο ενθερμότερος υποστηριχτής των πρόωρων εκλογών, ο απερχόμενος υπουργός Περιβάλλοντος και ιδιοκτήτης αυθαιρέτου στην Ανάβυσσο, είναι αυτός που σέρνει πρώτος τον χορό των Μεγαλοεργολάβων!!!

ΥΓ2) Οι Μεγαλοεργολάβοι και οι Μεγαλοκαρχαρίες απόκτησαν ξαφνικά οικολογικές ευαισθησίες; Για να μην τρέφουμε αυταπάτες για την "Πράσινη Ανάπτυξη" που επαγγέλεται το ΠΑΣΟΚ, και να μην απορούμε που όλα τα κόμματα - μέχρι και το ΛΑΟΣ !!! - έχουν πλέον "οικολογικές" αναφορές στα προγράμματά τους,... ας δούμε εδώ: Ο πράσινος καπιταλισμός και ο αντάρτης καλόγερος…

Τηλεμαχία-debate ...

Η τεχνική της υπεκφυγής...

Tου Παντελή Μπουκάλα.

Τελικά, ίσως το πιο δύσκολο είναι να συντάξεις ερωτήσεις παρά να δώσεις απαντήσεις. Οσοι, στα φοιτητικά μας χρόνια, συμμετείχαμε στις συνελεύσεις της σχολής μας συνδικαλιζόμενοι, το θυμόμαστε αυτό. Θυμόμαστε, δηλαδή, πως ό,τι κι αν ρωτούσαμε τον εισηγητή της μιας ή της άλλης παράταξης που είχε πίσω της ολόκληρο κόμμα, θ’ ακούγαμε το ίδιο τροπάριο, συντεθειμένο με τη μέθοδο της υπεκφυγής. Το μόνο που μας απέμενε ήταν να σκαρώσουμε μια εκτός συρμού ερώτηση όχι για να λάβουμε σαφή απόκριση, αλλά για να υποχρεώσουμε τον ρήτορα σε μισό λεπτό αμηχανίας πριν αρπαχτεί από τα κλισέ που έτρωγαν το μυαλό του. Αυτό το μισό λεπτό που περνούσε ώσπου να πέσει η απάντηση, «χμ, κοιτάξτε, όπως είπε ο σύντροφος πρόεδρος...», αρκούσε για να μας προσφέρει ένα χαμόγελο ικανοποίησης.
Στο ντιμπέιτ των έξι η τεχνική της υπεκφυγής τιμήθηκε πρεπόντως. Για να αποδειχθούν έτσι δύο τινά. Πρώτον, ότι καμία ερώτηση δεν είναι «εκτός θέματος», διότι το θέμα είναι πάντοτε το ίδιο, αυτά που έχουμε ήδη στο μυαλό μας σαν αντανακλαστική απάντηση, και τα οποία θα ειπωθούν δίκην αποκρίσεως ό,τι κι αν μας ρωτήσουν· το θέμα, δηλαδή, είμαι εγώ που μιλάω, εξ ου και η διαρκής αυτοπαραπομπή του κ. Παπανδρέου (όταν ήμουν υπουργός Παιδείας ή Εξωτερικών...) και η συνεχής καταφυγή του κ. Καραμανλή στις προσφιλείς του λέξεις, «ευθύνη/ανευθυνότητα, νεφελώδη προγράμματα, λαϊκισμοί». Παρεμπιπτόντως, τα γλωσσικά μαργαριτάρια μάς τα χάρισαν οι αρχηγοί που υποτίθεται πως είναι οι ευφραδέστεροι της ομήγυρης, ο κ. Καραμανλής, που επέμενε ότι «πρέπει να πάρουμε πολιτικές» και «να κάνουμε πολιτικές», και ο κ. Καρατζαφέρης, που μες στην αγωνία του να πετάει τα «εις την» και «διά την» για να φαντάζει άρχων της καθαρευούσης, άλλαξε φύλο στην αρχαιόθεν θηλυκή «διέξοδο», κι ακούσαμε έτσι ότι «υπάρχουν κι άλλοι διέξοδοι» αλλά και «άλλο διέξοδο».
Το δεύτερο που αποδείχθηκε είναι πως ο χρόνος είναι πάντοτε πολύς, αγχωτικά πολύς, για να δοθούν απαντήσεις, κι ας πιστεύαμε ότι το δίλεπτο των αρχηγών ήταν στενάχωρο και δεν θα τους επέτρεπε να αναπτύξουν τη σκέψη τους. Δεν έκανα καμιά επιστημονική μέτρηση, η εντύπωσή μου πάντως είναι ότι οι ερωτώντες δημοσιογράφοι έπεσαν περισσότερες φορές έξω στον υπολογισμό του χρόνου μακρηγορώντας απ’ ό,τι οι απαντώντες πολιτικοί. Οταν σε ρωτούν για τις πυρκαγιές του 2007 και του 2009, επί της πρωθυπουργίας σου, κι εσύ το μόνο που βρίσκεις να πεις, βαθιά ασυγκίνητος, είναι για τη διάλυση της Δασικής Υπηρεσίας από το ΠΑΣΟΚ, τότε ο χρόνος φτάνει και περισσεύει. Φτάνει και περισσεύει επίσης όταν σε καλούν να δώσεις νόημα στην «πράσινη ανάπτυξη» που ονειρεύεσαι σαν ημεδαπός Ομπάμα και το μόνο συγκεκριμένο που έχεις να αναφέρεις είναι «η απαράμιλλη φυσική ομορφιά της Ελλάδας» ή όταν σε ρωτούν για τον κ. Σημίτη και απαντάς ότι το «ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα συμμετοχικό» (ακριβώς όπως επί του πατρός σου) και ότι «σε εξέλεξαν 900.000 άνθρωποι». Μα, ένα εκατομμύριο δεν έλεγαν τότε; Πού χάθηκαν εκατό χιλιάδες νοματαίοι;

22/9/09

Κανόνια στην Αγορά...


Λουκέτα στον ασφαλιστικό κλάδο:

Ανακλήθηκαν οι άδειες λειτουργίας των εταιρειών Ασπίς Πρόνοια ΑΕΑΖ, Ασπίς Πρόνοια ΑΕΓΑ, General Union ΑΕΓΑ, General Union ΑΕΑΖ και Σκούρτης ΑΕΓΑ- Στον αέρα 840.000 ασφαλισμένοι- Στον δρόμο 6.000 εργαζόμενοι.

THN ανάκληση της άδειας λειτουργίας, την εκκαθάριση και τη σφράγιση των γραφείων σε όλη την Ελλάδα των εταιριών Ασπίς Πρόνοια ΑΕΓΑ, Ασπίς Πρόνοια, Γενική Eνωση ΑΕΕΓΑ (General Union), Γενική Πίστη ΑΕΕΓΑ (General Trust) και Γ.Η. Σκούρτης ΑΕΕΓΑ, αποφάσισε χθες η Επιτροπή Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης.
Η απαγόρευση λειτουργίας αποφασίσθηκε μετά την αδυναμία των εν λόγω εταιριών να καλύψουν τα ελάχιστα περιθώρια φερεγγυότητας και να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους έναντι των ασφαλισμένων τους αλλά και των περίπου 700 εργαζομένων τους που ωθούνται στην ανεργία.
Η απόφαση αυτή δημιούργησε, όπως ήταν φυσικό, έντονη αναστάτωση και προβληματισμό τόσο στους εργαζόμενους των συγκεκριμένων ασφαλιστικών εταιριών όσο και στο σύνολο της ασφαλιστικής αγοράς, την ίδια στιγμή που περισσότεροι από 1 εκατ. ασφαλισμένοι βρίσκονται πλέον στον αέρα και αναζητούν νέους ασφαλιστικούς ομίλους για να μεταφέρουν τα συμβόλαιά τους.
Σε σχετική ανακοίνωση επισημαίνεται, ότι η ΕΠΕΙΑ από μακρού χρόνου εξάντλησε όλα τα περιθώρια επίλυσης του προβλήματος δίνοντας επανειλημμένα την ευκαιρία να καλυφθούν τα απαραίτητα περιθώρια φερεγγυότητας. Στην ίδια ανακοίνωση επισημαίνεται ότι αντί να κατατεθούν τα οφειλόμενα ποσά στους συγκεκριμένους λογαριασμούς, στις 16 και στις 18 Σεπτεμβρίου 2009 εμφανίστηκε στην ΕΠΕΙΑ ο κ. Παύλος Ψωμιάδης (πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ) και προς κάλυψη των απαιτούμενων ποσών των τεσσάρων πρώτων εκ των προαναφερόμενων εταιριών κατέθεσε εγγυητική επιστολή ύψους 550 εκατ. ευρώ της τράπεζας HSBC, η οποία μετά από έλεγχο της Τραπέζης της Ελλάδος αποδείχθηκε ότι δεν είναι γνήσια, καθώς για τη λήψη της χρησιμοποιήθηκαν περιουσιακά στοιχεία υπερτιμημένα κατά 7.500%. Το γεγονός αυτό γνωστοποίησε η ΤτΕ με σχετικό έγγραφό της υποδεικνύοντας ταυτόχρονα και την άμεση ενημέρωση των εισαγγελικών αρχών, ενημέρωση στην οποία η ΕΠΕΙΑ έχει ήδη προβεί από 18/9/09. Μάλιστα, όπως σχολίαζαν χθες πολιτικοί παράγοντες, για την εποπτική Αρχή το... «κερασάκι στην τούρτα» ήταν αυτή η μη γνήσια εγγυητική επιστολή που καθόρισε τελικώς τις εξελίξεις.Αλλά από την έρευνα βγήκαν και άλλοι «λαγοί», καθώς η ΕΠΕΙΑ έστειλε στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών και στον γενικό εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας τα στοιχεία που προέκυψαν από τον έλεγχο και αφορούν «πιθανή τέλεση αξιόποινων πράξεων».
Οπως αναφέρεται στην απόφαση της επιτροπής, η δήλωση προς την Αρχή «της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία Commercial Value AAE, εταιρείας συνδεδεμένης με την Ασπίς ΑΕΑΖ, σχετικά με την αγοραία αξία ακινήτων, οι οποίες διασταυρούμενες με τα αντίστοιχα στοιχεία για την αγοραία τους αξία από το Κτηματολόγιο Κύπρου εμφανίζουν υπερτίμηση των ακινήτων αυτών σε ποσοστό 7.500%».
Το τελευταίο διάστημα αρκετές φορές είχε διαπιστωθεί το φαινόμενο ασφαλισμένοι της Ασπίδας να λαμβάνουν επιταγές από την εταιρεία και αυτές να μην έχουν αντίκρισμα στην τράπεζα, με αποτέλεσμα να σφραγίζονται και έτσι χθες η αγορά δήλωνε ικανοποιημένη από την απόφαση και στελέχη του χώρου σημείωναν ότι «παρά το γεγονός ότι δημιουργείται μια πολύ δύσκολη κατάσταση στην αγορά, εν τούτοις η κατάσταση αυτή είναι προτιμότερη από τη μη επίλυση του προβλήματος».Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η χθεσινή απόφαση της ΕΠΕΙΑ για περίπου 800 εργαζομένους - χωρίς να υπολογιστούν σε αυτόν τον αριθμό τα δίκτυα των εταιρειών - σημαίνει ότι περιμένουν πλέον να απορροφηθούν από άλλες εταιρείες του χώρου, 840.000 οχήματα έχασαν την ασφαλιστική τους κάλυψη και για έναν μήνα θα καλύπτονται οι ανάγκες τους από το Επικουρικό Κεφάλαιο, ενώ έχουν βγει τα... μαχαίρια μεταξύ των ασφαλιστικών εταιρειών για το ποιος θα είναι ο ανάδοχος του χαρτοφυλακίου των ασφαλιστηρίων ζωής υγείας ύψους 250.000 συμβολαίων και επενδυτικών προϊόντων των εταιρειών που έκλεισαν.Η εξέλιξη με τις ασφαλιστικές εταιρείες του ομίλου Ψωμιάδη προκαλούν, όπως είναι λογικό, εύλογα ερωτηματικά για την τύχη που μπορεί να έχει η «Ασπίς Μπανκ», τράπεζα συμφερόντων του ίδιου επιχειρηματία. Πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν επηρεάζεται άμεσα μια και διαθέτει δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας άνω του 8% και ικανοποιητικό δείκτη ρευστότητας, ωστόσο κανείς δεν μπορεί να προδικάσει τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Τον δρόμο για ανακατατάξεις στη μετοχική σύνθεση της Αspis Βank που ενδεχομένως θα μπορούσαν να αποτελέσουν έναυσμα και για ντόμινο εξελίξεων στον τραπεζικό χάρτη σηματοδοτεί η ανάκληση της άδειας λειτουργίας της ασφαλιστικής εταιρείας Ασπίς Πρόνοια. Η τράπεζα, όπως διαβεβαιώνουν αρμόδια στελέχη της Τραπέζης της Ελλάδος, δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα τόσο σε επίπεδο ρευστότητας όσο και σε επίπεδο κεφαλαιακής επάρκειας αλλά μετά τις δραματικές εξελίξεις για τον βασικό της μέτοχο ανοίγει ο δρόμος για την έλευση στρατηγικού εταίρου. Η ασφαλιστική εταιρεία Ασπίς Πρόνοια ΑΕΓΑ μετέχει με ποσοστό 67% στο μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας, το διοικητικό συμβούλιο της οποίας αποφασίζει σήμερα- κατόπιν προτροπής της Τραπέζης της Ελλάδος- αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 120 εκατ. ευρώ. Μετά την ανάκληση της αδείας της, η ασφαλιστική δεν θα μπορέσει να μετάσχει στην αύξηση, με το ποσό των περίπου 80 εκατ. ευρώ που της αναλογούν για τη διατήρηση του ποσοστού της, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο σε μετοχική αναδιάρθρωση. Πληροφορίες αναφέρουν άλλωστε ότι υψηλόβαθμα στελέχη της τράπεζας βρίσκονταν την περασμένη εβδομάδα στο Λονδίνο στο πλαίσιο διερευνητικών επαφών προς την κατεύθυνση εξεύρεσης στρατηγικού επενδυτή, ενώ ουδείς μπορεί να αποκλείσει ενδεχόμενο ενδιαφέρον και από εγχώριο πιστωτικό ίδρυμα.

"Βούλιαξε" στα χρέη η G.A. Ferries του κ. Γερ. Αγούδημου:
Σε εξέλιξη διαδικασία κατάσχεσης για τα οκτώ πλοία του Αγούδημου. Πετάει στο δρόμο πληρώματα και ναυτιλιακούς υπαλλήλους. Μετέωροι μένουν όχι μόνο εκατοντάδες εργαζόμενοι, αλλά και χιλιάδες νησιώτες.
Στο έλεος της τύχης τους είναι πάνω από 200 ναυτεργάτες που αποτελούν τα πληρώματα των πλοίων του εφοπλιστή Αγούδημου, αλλά και οι υπάλληλοι της ναυτιλιακής εταιρείας του, της «GA FERRIES». Οπως γνωστοποιήθηκε χτες, ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία συντηρητικής και αναγκαστικής κατάσχεσης σε βάρος και των οκτώ πλοίων της εταιρείας του. Τα πλοία που κατασχέθηκαν είναι αναλυτικά τα εξής:
1. «Μαρίνα»: Κατάσχεση από τη ΣΑΝΚΟ για 85.000 ευρώ. Από τον ΟΛΠ για 115.177 ευρώ. Από τη Mamidoil - Jet Oil για 46.538 ευρώ.
2. «Ανθή - Μαρίνα». Κατάσχεση από τη ΣΑΝΚΟ. Η γαλλική τράπεζα Natixis κατέσχεσε για 15.150.554 ευρώ. Ο ΟΛΠ για 285.957 ευρώ.
3. «Μιλένα»: Κατάσχεση από τη ΣΑΝΚΟ για 60.000 ευρώ. Από τον ΟΛΠ για 78.200 ευρώ.
4. «Jet Ferry»: Ο ΟΛΠ κατέσχεσε για 98.240 ευρώ. Η Natixis για ποσό 1.481.153 ευρώ.
5. «Ροδάνθη»: Κατασχέθηκε από τον ΟΛΠ για 65.094 ευρώ. Η Mamidoil - Jetoil για 59.191 ευρώ. Από την ΕΚΟ 626.492 ευρώ.
6. «Δημητρούλα». Κατασχέθηκε από τον ΟΛΠ για 112.510 ευρώ.
7. «Ρομίλντα». Κατασχέθηκε από τον ΟΛΠ για 78.464 ευρώ.
8. «Νταλιάνα»: Κατασχέθηκε από την ΕΚΟ στις 19 Σεπτεμβρίου 2009.
Την ίδια ώρα ο εφοπλιστής έχει εγκαταλείψει τους ναυτεργάτες των πληρωμάτων απλήρωτους, ενώ την ίδια κατάσταση έχει επιβάλει και στους ναυτιλιακούς υπαλλήλους της εταιρείας του. Θύματα του εφοπλιστή είναι και οι κάτοικοι των νησιών που προσέγγιζαν τα πλοία του, όπως η Ικαρία, οι Φούρνοι και η Σάμος. Ειδικά το νησί Φούρνοι είναι χωρίς ακτοπλοϊκή σύνδεση εδώ και δύο βδομάδες, δηλαδή από την ημέρα που έδεσε το πλοίο «ΜΑΡΙΝΑ» του Αγούδημου και όπως φαίνεται ο εφιάλτης της απομόνωσης, που βιώνουν οι κάτοικοι των νησιών αυτών, θα συνεχιστεί.
Η εταιρία είναι θύμα των χειρισμών που έγιναν μέχρι τώρα με τις άγονες γραμμές, της οικονομικής κρίσης που πολλαπλασίασε τα οικονομικά προβλήματα και στο χώρο της ναυτιλίας, αλλά και της αβεβαιότητας που γεννούν οι πολιτικές εξελίξεις και δεν επέτρεψαν να δοθεί έστω και την τελευταία στιγμή κάποια λύση στο πρόβλημα της G.A. Ferries και του κ. Γερ. Αγούδημου που χρονίζει.
Αποτέλεσμα ήταν προμηθεύτριες να ξεκινήσουν, σύμφωνα με πληροφορίες, τη διαδικασία της κατάσχεσης των πλοίων της. Συγκεκριμένα, οι εταιρίες ΕΚΟ, Mamidoil, Sanco, αλλά και ο Οργανισμός Λιμένα Πειραιά φέρονται να έχουν προχωρήσει από χθες τη διαδικασία της κατάσχεσης των επιβατηγών - οχηματαγωγών πλοίων Ροδάνθη, Μαρίνα, Ανθή - Μαρίνα, Ρομίλντα και Δημητρούλα.
Οι πληροφορίες αναφέρουν πως οι παραπάνω εταιρίες ήδη από τις αρχές Ιουλίου ήταν έτοιμες να προχωρήσουν στην κατάσχεση, αλλά επήλθε συμφωνία με την διαχειρίστρια εταιρία G.A. Ferries για την ρύθμιση των χρεών της, μια ρύθμιση που ως φαίνεται η εταιρία του κ. Αγούδημου δεν κατάφερε να παρακολουθήσει.
Τα προβλήματα για την G.A. Ferries είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα όταν η γαλλική τράπεζα Natixis είχε ξεκινήσει στις αρχές Ιουλίου της διαδικασία της κατάσχεσης του καταμαράν Jet Ferry με τιμή εκκίνησης στα έξιεκατομμύρια δολάρια, όπως είχε ορίσει τότε το Πρωτοδικείο Πειραιά. Παράλληλη διαδικασία κατάσχεσης είχε ξεκινήσει την ίδια περίοδο από άλλη ναυπηγική εταιρία κατά του πλοίου Ανθή - Μαρίνα.
Ο εφοπλιστής Αγούδημος αφού «έστυψε» πληρώματα και πλοία και έβαλε στην τσέπη, μόνο από τη φετινή τουριστική περίοδο, όπως υπολογίζεται, 10 με 15 εκατομμύρια ευρώ, χώρια τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ επιδοτήσεις με τα οποία τον μπούκωσαν οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, τώρα «ποιεί την νήσσαν», ενώ πληροφορίες τον θέλουν να ...αναπτύσσει και άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Οι εξελίξεις με την εταιρεία του εν λόγω εφοπλιστή είναι χαρακτηριστικό δείγμα του πόσο ακριβά στοιχίζει στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα η πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της ελεύθερης αγοράς, που είναι ταγμένη στην προστασία της κερδοφορίας των εφοπλιστών, συνολικά του μεγάλου κεφαλαίου. Είναι επίσης ανησυχητικό ότι όλα αυτά διαδραματίζονται εν μέσω προεκλογικής περιόδου, γεγονός που σηματοδοτεί τι περιμένει ναυτεργάτες και νησιώτες την επομένη των εκλογών.
Πιο συγκεκριμένα, ο εφοπλιστής οφείλει συνολικά για 7 πλοία του, σε εταιρείες πετρελαιοειδών, τον ΟΛΠ, τράπεζες και ναυπηγοεπισκευαστικές επιχειρήσεις, συνολικά 18 εκατομμύρια ευρώ. Ακόμα δεν έχουν γίνει γνωστές οι οφειλές του πλοίου «Νταλιάνα» για το οποίο η αναγκαστική κατάσχεση ξεκίνησε την περασμένη Παρασκευή. Σε αυτά τα ποσά δε συμπεριλαμβάνονται οι οφειλές του προς το ΝΑΤ, οι οποίες είναι άγνωστο αν θα εισπραχτούν. Να σημειωθεί ότι με ευθύνη του υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας Αν. Παπαληγούρα και του προέδρου του ΝΑΤ, παραβιάστηκε πριν δύο βδομάδες απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου για απαγόρευση της ελευθεροπλοΐας των πλοίων του εφοπλιστή και έγινε για τις οφειλές του ευνοϊκή ρύθμιση.
Ενα βήμα πριν από την πτώχευση τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά.
Εντονες πιέσεις προς την κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου ασκεί η ΤhyssenΚrupp, ο γερμανικός όμιλος που είναι ιδιοκτήτης των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Οι Γερμανοί χθες κατήγγειλαν τη σύμβαση που έχουν με το υπουργείο Αμυνας και το Πολεμικό Ναυτικό για την κατασκευή τριών υποβρυχίων, προσπαθώντας να εκμαιεύσουν με κάθε τρόπο την παραλαβή από το ΠΝ ενός τέταρτου υποβρυχίου, του «Παπανικολής», το οποίο έχει ήδη κατασκευαστεί στα ναυπηγεία του Κιέλου.
Το ΠΝ δεν το παραλαμβάνει επικαλούμενο μεγάλα τεχνικά προβλήματα (πρόκειται για το υποβρύχιο που γέρνει). Χθες ο διευθύνων σύμβουλος του Σκαραμαγκά κ. Ιτο (γερμανοιάπων την καταγωγή!) κάλεσε τους συνδικαλιστές του σωματείου «Τρίαινα» και τους επιβεβαίωσε την καταγγελία της σύμβασης για τα υποβρύχια «Ματρόζος», «Πιπίνος» και «Κατσώνης», προσθέτοντας ότι θα υπάρξουν δραματικές εξελίξεις μετά τις εκλογές αν δεν βρεθεί συνολική λύση με την ελληνική κυβέρνηση. «Πρόκειται για καθαρό εκβιασμό ...» έλεγαν χθες οι συνδικαλιστές του ναυπηγείου. Τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά απασχολούν σήμερα 1.300 εργαζομένους, ενώ άλλοι 1.500 εργαζόμενοι «κινούνται» γύρω από τα ναυπηγεία μέσω εργολάβων.
Μάλιστα νωρίς το απόγευμα είχε διοχετευθεί η πληροφορία ότι τα Ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά θα κάνουν αίτηση πτώχευσης, αλλά αποδείχθηκε ότι επρόκειτο περί διαρροής, ώστε εν συνεχεία να έλθει πιο... μαλακά η καταγγελία της σύμβασης για τα υποβρύχια. Η κίνηση αυτή επανέφερε στην επιφάνεια τη δραματική συρρίκνωση των δραστηριοτήτων στα ελληνικά ναυπηγεία και τη σχεδόν βέβαιη απώλεια θέσεων εργασίας, αφού το ελληνικό Δημόσιο, που είναι ο βασικός τροφοδότης τους με έργα του Πολεμικού Ναυτικού, δεν προχωρεί για οικονομικούς λόγους σε ναυπήγηση ή επισκευή πολεμικών πλοίων.
Το πρόγραμμα των φρεγατών, στο οποίο ήλπιζαν τα μέγιστα οι Γερμανοί, καρκινοβατεί και οι πρόσφατες αποφάσεις των Βρυξελλών καλούν τον Σκαραμαγκά (δηλαδή τους Γερμανούς) να επιστρέψουν περί τα 230 εκατ. ευρώ στο Δημόσιο (πάνω από 400 εκατ. ευρώ, αν συνυπολογιστούν και τόκοι!) ως παράνομες ενισχύσεις παλαιοτέρων περιόδων, τα οποία η ΤhyssenΚrupp δεν αναγνωρίζει, αφού δεν έγιναν επί των ημερών της, και δεν επιθυμεί να καταβάλει. Οσο δεν επιλύεται αυτό το βασικό πακέτο προβλημάτων (και γερμανικών αιτημάτων) τόσο η γερμανική πλευρά θα πιέζει και ενδεχομένως θα εκβιάζει, πολλώ δε μάλλον που στην Αθήνα ετοιμάζεται να αναλάβει νέα κυβέρνηση σε δύο εβδομάδες.
Οπως τονίζει ο πρόεδρος των εργαζομένων κ. Β. Καρακίτσιος, πολλές φορές οι εργαζόμενοι του Σωματείου «Τρίαινα» έκαναν στάση εργασίας και αλλεπάλληλες παραστάσεις σε εργοδοσία, ΓΣΕΕ και κυβέρνηση ζητώντας λύσεις αλλά δεν εισακούστηκαν. Υπενθυμίζεται ότι τον Ιούνιο απλήρωτοι παρέμειναν επί δίμηνο οι εργαζόμενοι στην εταιρεία που αποσχίστηκε από τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και κατασκευάζει τροχαίο υλικό και ειδικά τους συρμούς του ΟΣΕ. Οι περίπου 170 εργαζόμενοι είχαν πληροφορηθεί ότι η ελβετική εταιρεία που είναι ιδιοκτήτρια της Εταιρείας Τροχαίου Υλικού Ελλάδος ΑΕ ετοιμάζεται να κηρύξει πτώχευση αφήνοντας άνεργους τους (υπο)απασχολουμένους εκεί, οι οποίοι προέρχονται άπαντες από τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Τον Οκτώβριο του 2007 η ιδιοκτήτρια του Σκαραμαγκά, ΤhyssenΚrupp Μarine Systems, είχε πουλήσει στην ελβετική εταιρεία συμμετοχών Dr. Μeyer Βeteiligungen την Εταιρεία Τροχαίου Υλικού Ελλάδος ΑΕ, θυγατρική ως τότε των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, που ασχολείται αποκλειστικά με την κατασκευή τροχαίου υλικού και ειδικά με τους συρμούς του ΟΣΕ.
Ξεπέρασαν τα 2 δισ. ευρώ οι ακάλυπτες επιταγές σε 8 μήνες.
Μακραίνουν οι λίστες της «Τειρεσίας ΑΕ». Στα 11,5 εκατ. ευρώ τα καθημερινά «φέσια».
Την ώρα που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ διασταυρώνουν τα «ξίφη» τους για την οικονομική κρίση, η αγορά αναζητά επειγόντως ρευστό. Οι ακάλυπτες επιταγές έχουν τριπλασιαστεί μέσα στο α΄ οκτάμηνο του 2009, φθάνοντας τα 2 δισ. 164 εκατομμύρια ευρώ. Πέρσι την ίδια περίοδο ήταν μόλις 715 εκατομμύρια ευρώ, με την έκρηξη των ακάλυπτων επιταγών να φθάνει το 203% και όπως λένε οι επαγγελματίες, οι τράπεζες τους κλείνουν τις πόρτες.
Κάθε μέρα «σκάνε» στα χέρια των επαγγελματιών ακάλυπτες επιταγές, που ξεπερνούν σε αξία τα 10,8 εκατομμύρια ευρώ και τα δύσκολα έρχονται, λένε οι επαγγελματίες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία για το 8μηνο Γενάρης - Αύγουστος 2009 που συλλέγονται από την «Τειρεσίας» (θυγατρική εταιρεία των τραπεζών):
Ακάλυπτες επιταγές: Η αξία τους φτάνει σε 2,16 δισ. ευρώ από 714 εκατ. ευρώ στο αντίστοιχο περσινό διάστημα, δηλαδή σχεδόν διπλάσια (+97%). Μέσα στον Αύγουστο έσκασαν επιταγές αξίας 219,4 εκατ. ευρώ, έναντι ποσών 296,5 εκατ. ευρώ για τον αμέσως προηγούμενο μήνα (Ιούλης 2009) και 338,4 εκατ. ευρώ τον Ιούνη. Στο 8μηνο ο αριθμός τεμαχίων φτάνει σε 219.400 (από 67.126 πέρσι) με αύξηση πάνω από 226%.
Απλήρωτες συναλλαγματικές: Η αξία τους (8μηνο) φτάνει σε 159,6 εκατ. ευρώ (από 111,57 εκατ. ευρώ) με αύξηση 43% και σε αριθμό τεμαχίων στις 97.577 (από 78.694) με αύξηση 24%.
Τα κάθε είδους «φέσια» (επιταγές και συναλλαγματικές) διαμορφώνονται σε 2,32 δισ. ευρώ.
Στο πλαίσιο της κρίσης τα κατάστιχα της «Τειρεσίας ΑΕ» μακραίνουν καθημερινά με νέα ονόματα επαγγελματιών που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις νόρμες του συστήματος. Ακόμη και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις από την πλευρά των τραπεζιτών τα τραπεζικά δάνεια που βγαίνουν στο «κόκκινο» (με καθυστέρηση από τρεις μήνες και πάνω) θα φτάσουν στο 10% της συνολικής μάζας του δανεισμού.

21/9/09

«Τομές»: η φενάκη του πολιτικού λόγου...

Tου Χρήστου Γιανναρά.

Η προεκλογική κενολογία υπόσχεται «τομές», βαθιές «τομές». Η λέξη είναι οπωσδήποτε εντυπωσιακή, αλλά έχει μεταλλαχθεί η σημασία της.
Το ουσιαστικό «τομή» παράγεται από το ρήμα «τέμνω». Τέμνω σημαίνει: σχίζω ή κόβω. Σχίζω για να διανοίξω, να φανερώσω και εντοπίσω τη βλάβη, τη σήψη, τη δυσλειτουργία οργανισμού ή οργάνου. Κόβω, αποκόπτω, αφαιρώ την αιτία της βλάβης, το χαλασμένο, μολυσμένο, σάπιο μέλος ή όργανο, για να αποκατασταθεί η ζωτική λειτουργία, η υγεία. Η λέξη «τομή» στην πολιτική χρησιμοποιείται με αναφορά σε ιατρικές κυρίως προσλαμβάνουσες.
Με καμιά γλωσσική λογική δεν μπορεί να ονομαστεί «τομή» η απλή διορθωτική παρέμβαση, η διαχειριστική «βελτίωση». Η τομή πονάει, έχει κόστος, συνεπάγεται διακινδύνευση, ενώ οι «βελτιώσεις» ρίχνουν απλώς στάχτη στα μάτια, έχουν «επικοινωνιακή» σκοπιμότητα: να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι και ας σέρνεται η αρρώστια, η θανατηφόρα απειλή.
«Τομή» στην άσκηση πολιτικής σημαίνει: Αν η εξυγίανση της λειτουργίας του κράτους φανερά για όλους το απαιτεί, τότε να τολμηθούν απολύσεις, πειθαρχικές ποινές, δημεύσεις προϊόντων, χρηματισμού, κατεδαφίσεις αυθαιρέτων, να μπουν στη φυλακή οι φαύλοι όσο υψηλά και αν βρίσκονται.
Οι «τομές» δεν ξεκινάνε από ευφυή επινοήματα διαχειριστών της εξουσίας. Ξεκινάνε όπως και οι αποφάσεις για εγχείριση: Πρέπει να πιστοποιηθεί η επικίνδυνη δυσλειτουργία, να διαγνωσθεί έγκυρα η αιτία, να βεβαιωθεί η αναποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής αγωγής, να είναι σίγουρη η απειλή μόνιμης αναπηρίας ή θανάτου. Τότε αναλαμβάνεται το ρίσκο της «τομής». Κάθε επέμβαση με το νυστέρι συνεπάγεται κίνδυνο και πόνο, αλλά ο έμπειρος συνετός ζυγίζει τα ενδεχόμενα και επωμίζεται την ευθύνη της «τομής».
Παράδειγμα: Ο τρόπος που λειτουργεί στην Ελλάδα ο συνδικαλισμός των εργαζομένων του δημόσιου τομέα, είναι καρκίνος του κοινωνικού σώματος σε τελικό στάδιο. Βασανίζει ολόκληρο το σώμα με πρακτικές γκανγκστερικών εκβιασμών, συμπεριφορές στρατού κατοχής. Ερήμην των εργαζομένων και τάχα για το συμφέρον τους, οι χρυσοπληρωμένοι άεργοι επαγγελματίες του συνδικαλισμού ασελγούν με σαδισμό πάνω σε εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια συμπολιτών τους, μόνο για να ετοιμάσουν, σαν κομματικοί λακέδες, τη βουλευτική ή και υπουργική τους καριέρα. Ο καρκίνος στο κράτος λέγεται «κράτος εν κράτει» και είναι χειρουργήσιμος. Και ρεαλιστική «τομή» θα ήταν να εφαρμοστεί από τον κ. Καραμανλή ή τον κ. Παπανδρέου το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος για τις απεργίες της δημοσιοϋπαλληλίας. Δεν τόλμησαν τόσα χρόνια, ζητάνε να συνεχίσουν να μας εμπαίζουν ασύστολα;
Κορύφωση του ανήθικου εμπαιγμού είναι το ψηφοθηρικό πρόσχημα του «διαλόγου» προκειμένου να αποφευχθεί το κόστος της «τομής». Γιατί τον «διάλογο» δεν τον κάνουν οι πολιτικοί με τον πάσχοντα λαό, δεν τολμάνε δημοψήφισμα να αποφανθεί ο λαός για τους συνδικαλιστές τυράννους του. Το κράτος διαλέγεται με το παρακράτος των συνδικαλιστών, ωσάν να παζαρεύουν την εφαρμογή του νόμου ο δικαστής με τον εγκληματία, να «διαλέγονται» για τη θεραπευτική αγωγή του αρρώστου ο γιατρός με τα κοράκια τους νεκροθάφτες.
Δεύτερο παράδειγμα εξόφθαλμης ανάγκης για «τομή»: η αναξιοκρατία που έχει οδηγήσει σε αποσύνθεση και σήψη τη θεσμική οργάνωση της συλλογικότητας.
Ηταν το επαχθέστερο ίσως κοινωνικό έγκλημα του ΠΑΣΟΚ υιοθετημένο ασμένως, για λόγους ψηφοθηρικού λαϊκισμού και από τη Ν.Δ.: Ισοπέδωσαν κάθε αξιοκρατική ιεραρχία στον δημόσιο τομέα, κάθε διαβάθμιση ευθυνών, προσόντων, συνέπειας, κατάργησαν τον πειθαρχικό έλεγχο σφαλμάτων, αμέλειας, αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Η θεσμική αυτή άρνηση διάκρισης ποιοτήτων επεκτάθηκε αναπόφευκτα σε κάθε κοινωνική λειτουργία – από την κατάργηση ή αχρήστευση της βαθμολογίας στην υποχρεωτική εκπαίδευση, την εξάλειψη της άμιλλας και της στόχευσης στην αριστεία, ώς τα κομματικά κριτήρια για την ανάδειξη της ηγεσίας στις Ενοπλες Δυνάμεις, στη Δικαιοσύνη, στα πανεπιστήμια.
Μια χώρα χωρίς φυσικές πηγές πλούτου μπορεί να αναπληρώσει το υστέρημα, να ευημερήσει, να σημαδέψει τον πολιτισμό. Χώρα δίχως αξιοκρατία και θεσμική ιεράρχηση του ανθρώπινου δυναμικού της είναι νομοτελειακά προγραμμένη, έχει τελειώσει ιστορικά. Αν οι κομματικοί ηγέτες (που αλάνθαστα το λαϊκό αισθητήριο τούς αποκαλεί με υποκοριστικά) θέλουν να ασκήσουν πολιτική που θα επιφέρει «τομές» στον διαλυμένο και διεφθαρμένο δημόσιο βίο, δεν έχουν παρά να επαναφέρουν θεσμούς ιεραρχίας και κριτικής αξιολόγησης των δημόσιων λειτουργών. Διαφορετικά, ας πάψουν να μιλάνε για «τομές», «μεταρρυθμίσεις», «επανίδρυση του κράτους». Εχει και ο εμπαιγμός των πολιτών όρια.
Τρίτο παράδειγμα όπου κατεπειγόντως απαιτούνται τομές και οι κομματάρχες τις επαγγέλλονται χωρίς να τις τολμούν: το εκπαιδευτικό σύστημα. Είναι πια αφόρητη η πρόκληση ή και ωμή αναισχυντία να καυχώνται τα κόμματα εξουσίας για «τομές» και «μεταρρυθμίσεις» στην Παιδεία, όταν δεκαετίες τώρα, κατά κοινή πιστοποίηση, η Παιδεία είναι ο «μεγάλος ασθενής» της χώρας. Θεωρούν «τομή» το ότι μοιράζουν φορητούς υπολογιστές στα παιδιά για να εντυπωσιάσουν τους μικρονοϊκά αφελείς. Μιλάνε για «τομές» τη στιγμή που διορίζουν υπουργό Παιδείας τον κάθε άσχετο, ερασιτέχνη ή τσαρλατάνο, μόνο για εσωκομματικές σκοπιμότητες. Ούτε καν καταλαβαίνουν ότι «τομή» θα ήταν να απαλλάξουν τον πανικόβλητο μεροκαματιάρη από το δυσθεώρητο για τις πλάτες του κόστος της κατεστημένης παραπαιδείας, του φροντιστηρίου. Ούτε καν διανοούνται ότι «τομή» θα ήταν οι άμεσες απολύσεις εκπαιδευτικών όταν παράνομα απεργούν, η δίχως καραγκιοζιλίκια «διαλόγων» θεσμοθέτηση συνεχούς ελέγχου της ποιότητας του έργου των εκπαιδευτικών σε σχολειά και πανεπιστήμια. Η αξιολόγηση του δασκάλου δεν παζαρεύεται, είναι θεμελιώδης προϋπόθεση οποιουδήποτε εκπαιδευτικού συστήματος.
Από στόμα σε στόμα, να γίνει η αηδία μας οργή και η οργή ψήφος απόρριψης όσων αποδεδειγμένα μας εμπαίζουν. Αρχηγικά «ντιμπέιτ», πολύωρες συνεντεύξεις σε δημοσιογράφους ανίκανους να πλάσσουν σε ερώτηση τη λαϊκή αγανάκτηση, ατέλειωτος χρόνος τηλεοπτικός σε κυρακατινίστικες κοκορομαχίες ηλίθιας κομπορρημοσύνης. Και ο πολίτης υποχρεωμένος να τα ζει όλα αυτά χωρίς τη δυνατότητα μιας ψήφου διαμαρτυρίας. Εξω από τις μαφιόζικες συντεχνίες της οικογενειοκρατίας με τις αστρονομικές επιδοτήσεις από το κοινωνικό χρήμα και την αδίστακτη, ομολογημένη (Τσουκάτος), διαπλοκή διαφθοράς, παραμονεύει ή η ψυχανωμαλία των θαυμαστών του σταλινισμού ή η τσίτσιδη πια γύμνια της «ανανεωτικής» ιδιοτέλειας. ΄Η ο αμοραλισμός, που ψαρεύει από τηλεοπτικές «ζώνες» ντροπής υπερασπιστές της «Ορθοδοξίας».
Από στόμα σε στόμα, όχι υποδείξεις, αλλά «κίνημα» διέγερσης της αντίστασης στον εξανδραποδισμό μας. Η ανάγκη αντίστασης θα οδηγήσει τον κάθε πολίτη να βρει τον δικό του τρόπο να ψηφίσει για την ανατροπή του σκηνικού της απάτης.

Ποταμός Κότσαλος.


Σαράνταινα ή Οξυά.

Θέα από την Κοκκινιά!

Όρη Βάλτου.


Μεσολόγγι: Στα ήρεμα νερά της λιμνοθάλασσας...

Η ιστορική πόλη της Αιτωλοακαρνανίας μπορεί να μην είναι τουριστικά ανεπτυγμένη, αλλά έχει να προσφέρει μοναδική φυσική ομορφιά και... νόστιμη φιλοξενία στον επισκέπτη που αναζητάει διαφυγή από τα τετριμμένα των κοντινών προορισμών.

Κείμενο: Κυριακή Βασσάλου.

Βρίσκεται νοτιοδυτικά του μεγαλύτερου νομού της χώρας, της Αιτωλοακαρνανίας, στην είσοδο του Πατραϊκού Κόλπου, ανάμεσα στις αρχαίες Καλυδώνα, Πλευρώνα και Αλίκυρνα και μεταξύ των εκβολών των ποταμών Ευήνου και Αχελώου. Είναι δε -για ιστορικούς κυρίως λόγους- πρωτεύουσα του νομού, αν και με μόλις 13.000 μόνιμους κατοίκους (που αυξάνονται κατά 3-4 χιλιάδες όταν έρχονται οι φοιτητές) είναι μικρότερο από το Αγρίνιο. Το Μεσολόγγι απλώνεται στις όχθες μιας λιμνοθάλασσας μοναδικής στη χώρα, τόσο για οικονομικούς λόγους, με δεδομένο ότι στην υγρή αγκαλιά της καλλιεργούνται θαλασσινοί θησαυροί, ξεχωριστοί και πεντανόστιμοι (προσφέροντας άμεσα ή έμμεσα εργασία σε σημαντικό μέρος του πληθυσμού) όσο και για αισθητικούς, για τις ρομαντικές ψυχές ντόπιων και επισκεπτών.
Η πόλη -προς το παρόν τουλάχιστον- δεν είναι τουριστικός προορισμός και δεν απευθύνεται σε μαζικά κύματα τουριστών. Αν ωστόσο ο δρόμος σας φέρει σε τούτη τη γωνιά της χώρας, το Μεσολόγγι αξίζει από κάθε άποψη και την προσοχή και το χρόνο σας. Πρόκειται για μια πόλη, άλλωστε, αρκετά αδικημένη από τα Μέσα, όταν πέρυσι ξέσπασε το ζήτημα της βάσης του δέκα για την εισαγωγή σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Μια πόλη που εξακολουθεί να είναι ζωντανή, με λιγότερους βέβαια φοιτητές, οι οποίοι ωστόσο, υπολογίζοντας σε απόλυτους αριθμούς -όπως μας διαβεβαίωσαν ντόπιοι- δεν είναι και τόσο λιγότεροι... Μια πόλη που προσφέρει στον επισκέπτη υπέροχες γεύσεις και μυρωδιές και ιδιαίτερες εικόνες.
Ξεκινώντας από τις γεύσεις, ένα μονάχα έχουμε να σας πούμε: ο Νοέμβριος και ο Δεκέμβριος είναι οι μήνες που παράγεται το νοστιμότερο αυγοτάραχο, αλλά και βγαίνουν καλά ψάρια από τη λιμνοθάλασσα. Oσο για τις μυρωδιές, το Μεσολόγγι μοιάζει με ένα μεγάλο χωριό. Περπατώντας σε ένα πεζοδρόμο, σχεδόν στο κέντρο του, μας ήρθε μυρωδιά από γιασεμί. Και αυτή δεν ήταν η μοναδική ευωδιά λουλουδιού που τσίγκλησε τη μύτη μας. Φτάνοντας δε στις εικόνες, αρκεί ένας περίπατος κατά μήκος της παραλίας ή στην απέραντη ευθεία που οδηγεί στην Τουρλίδα τις απογευματινές ώρες. Ο νοτιοδυτικός προσανατολισμός της πόλης χαρίζει στον ουρανό της ένα από τα πιο όμορφα κόκκινα χρώματα για να συνοδεύουν τη δύση του ήλιου.
Αν αγαπάτε τη φωτογραφία, τούτη η λιμνοθάλασσα με τις βαρκούλες των ψαράδων, τις ξύλινες καλύβες και τις νησίδες που υπάρχουν ολόγυρα είναι ένας παράδεισος. Αν πάλι προτιμάτε το ποδήλατο, το Μεσολόγγι είναι και γι' αυτό το λόγο ένας μικρός παράδεισος. Η πόλη, χωρίς ανηφόρες και κατηφόρες, έχει μεγάλους δρόμους, αλλά και ποδηλατόδρομους, στο μεγαλύτερο μάλιστα μέρος της. Εδώ, το αίτημα των ποδηλατών των μεγάλων πόλεων είναι μια όμορφη πραγματικότητα. Εξω από τα σχολεία, από δημόσιες υπηρεσίες, ακόμα και από ένα Ιντερνετ καφέ είδαμε ειδικές μπάρες για να κλειδώνουν τα ποδήλατα, μπάρες όχι διακοσμητικές αλλά πιασμένες με τα κλειδωμένα δίτροχα μικρών και μεγάλων Μεσολογγιτών. Μήπως τελικά εδώ μπορούμε να μιλήσουμε για ποιότητα ζωής;
Λίγη Ιστορία...
Το Μεσολόγγι μετράει Ιστορία μόλις πέντε αιώνων, όταν γύρω στα 1500 αρχίζει να κατοικείται από Δαλματούς ψαράδες. Ιστορικά κείμενα της εποχής το αναφέρουν σαν οικισμό ψαράδων (Mezzolaghi = μέσα στις λίμνες) και καταφύγιο πειρατών. Γρήγορα, το μικρό αυτό ψαροχώρι αναπτύσσεται αρκετά και στις αρχές του 17ου αιώνα συναλλάσσεται εμπορικά με όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, διαθέτει 50 μεγάλα πλοία, το πρώτο ναυπηγείο στη χώρα και υποπροξενεία σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις, ενώ παρουσιάζει μεγάλη πνευματική ανάπτυξη.
Οταν ξεσπάει η Επανάσταση, ο δρόμος για να καταπνιγεί αυτή στη Δυτική Στερεά Ελλάδα περνάει από το Μεσολόγγι, το οποίο έχει επαναστατήσει και οχυρωθεί στις 20 Μαΐου 1821. Μάλιστα, ο Μαυροκορδάτος το επιλέγει για έδρα της «Δυτικής Χέρσου Ελλάδος».
Η πρώτη πολιορκία της πόλης αρχίζει τον Οκτώβριο του 1822.
Τον Αύγουστο της επόμενης χρονιάς, ο Μουσταφά Πασάς και ο Ομέρ Βρυώνης αποκλείουν το Μεσολόγγι από στεριά και θάλασσα, τον Νοέμβριο όμως αναγκάζονται να λύσουν τον κλοιό ύστερα από μάχη με τους αποκλεισμένους.
Η δεύτερη πολιορκία αρχίζει τον Απρίλιο του 1825 από τον Κιουταχή και 40.000 στρατό. Η πολιορκία επεκτείνεται από τη στεριά προς τη μεριά της λιμνοθάλασσας, ενώ τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς περί τα 150 πλοία του στόλου του Ιμπραήμ κλείνουν και τον Πατραϊκό, με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό του ανεφοδιασμού της πόλης. Επί ένα χρόνο οι αποκλεισμένοι εξαντλούν όλα τα αποθέματα ψυχικής δύναμης, αλλά και κάθε όριο πείνας και δίψας. Κι έτσι αποφασίζουν να κάνουν την Εξοδο. Αποφασίζουν να βγουν ηρωικά και τελικά να θυσιαστούν τη νύχτα του Λαζάρου, ξημερώματα της Κυριακής των Βαΐων. Το ημερολόγιο γράφει 10 Απριλίου 1826. Η πόλη καταστρέφεται σχεδόν ολοκληρωτικά, για να ξαναχτιστεί το 1829.
Από το Μεσολόγγι κατάγονται -μεταξύ άλλων- οι πρωθυπουργοί Σπυρίδων και Χαρίλαος Τρικούπης, οι ποιητές Κωστής Παλαμάς και Γεώργιος Δροσίνης, ενώ με την πόλη έχει συνδεθεί και το όνομα του μεγάλου Αγγλου ποιητή και φιλέλληνα Λόρδου Βύρωνα, που συμμετείχε στην άμυνα της πόλης κατά τον αποκλεισμό.
Το Μεσολόγγι με Νομοθετικό Διάταγμα του 1936 πήρε και επίσημα τον τίτλο της Ιερής Πόλης, οπότε και ορίστηκε η Κυριακή των Βαΐων ως ημέρα εορτασμού της επετείου της Εξόδου.
Αξίζει να δείτε...
• Την ιστορική Πύλη της πόλης και τον Κήπο των Ηρώων, νεκροταφείο της εποχής των πολιορκιών, όπου βρίσκεται και ο τάφος του Μάρκου Μπότσαρη. Εδώ, είναι θαμμένη η καρδιά του Λόρδου Βύρωνα μαζί με τα κόκαλα των αγωνιστών του Μεσολογγίου, αλλά και των φιλελλήνων που αγωνίστηκαν και έπεσαν γι' αυτό. Στην ίδια περιοχή μπορείτε να δείτε το τείχος του Μεσολογγίου, ενώ τα αξιοθέατα του Κήπου συμπληρώνονται από τον τύμβο των πεσόντων, προτομές, κανόνια κ.λπ.
• Τον Ανεμόμυλο, που ανεγέρθηκε το 1962, σε μικρογραφία βέβαια, αλλά στην ίδια θέση όπου βρισκόταν και ο ιστορικός Ανεμόμυλος, το κανονιοστάσιο του οποίου λειτουργούσε μέχρι την τελευταία στιγμή της Εξόδου, οπότε κατέφυγε σ' αυτόν ο επίσκοπος Ιωσήφ Ρωγών για να βάλει φωτιά στο τελευταίο μπαρούτι και να γραφτεί ο τραγικός επίλογός της.
• Την Πινακοθήκη που βρίσκεται στο παλαιό Δημαρχείο, όπου σήμερα στεγάζεται το Μουσείο της Ιστορίας και Τέχνης. Εδώ φιλοξενούνται αντίγραφα πινάκων ζωγραφικής εμπνευσμένων από τα πρόσωπα και τα περιστατικά της Εξόδου μαζί με προσωπογραφίες και ντοκουμέντα της εποχής. Ανάμεσά τους: «Η Αυτοθυσία της Μεσολογγίτισσας» του Ντε Λασάκ και «Η Ελευθερία μέσα από τα ερείπια του Μεσολογγίου» του Ντελακρουά. Επιπλέον, εκτός από τους πίνακες μπορείτε να δείτε και τη συλλογή νομισμάτων και ντοκουμέντων από τον Αγώνα του '21 και την αίθουσα Λόρδου Βύρωνος.
• Το Μουσείο Παλαμά, που στεγάζεται στο σπίτι του ποιητή και στις αίθουσές του υπάρχουν έντυπο και φωτογραφικό υλικό, προσωπικά αντικείμενα, σκεύη κ.λπ. από τη ζωή και το έργο του.
• Το Σπίτι των Τρικούπηδων που λειτουργεί επίσης ως μουσείο, με ενθυμήματα του Χαριλάου Τρικούπη, έγγραφα και πορτρέτα της οικογένειας.
• Το Σπίτι του Ζηνόβιου Βάλβη, όπου στεγάζεται η Βάλβειος Βιβλιοθήκη, με περίπου 20.000 τόμους.
• Το παλιό αμαξοστάσιο του σιδηροδρομικού σταθμού, όπου στεγάζεται σήμερα το Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο.
• Την Πινακοθήκη Χρήστου και Σοφίας Μοσχανδρέου σε ανακαινισμένο κτίριο του 1835. Η Πινακοθήκη περιέχει έργα ζωγραφικής, χαρακτικής και γλυπτικής Ελλήνων καλλιτεχνών του 20ού αιώνα.
• Το Σπίτι του Ραζη-Κότσικα, αρχηγού φρουράς των Εξοδιτών, όπου στεγάζεται σήμερα το Κέντρο Λόγου και Τέχνης «Διέξοδος». Στο ισόγειο της Διεξόδου υπάρχει μόνιμη μουσειακή συλλογή, ενώ στον πρώτο όροφο του κτιρίου φιλοξενείται έκθεση ζωγραφικής.
• Τα παλιά αρχοντικά, αλλά και τα λαϊκά σπίτια που χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα και βρίσκονται στο κέντρο της πόλης, γύρω από τις ιστορικές εκκλησίες του Αγίου Παντελεήμονα, της Αγίας Παρασκευής και του πολιούχου της πόλης Αγίου Σπυρίδωνα. Από τον Αγιο Σπυρίδωνα ξεκινάει κάθε χρόνο στους εορτασμούς της Εξόδου η πομπή που κατευθύνεται προς τον Κήπο των Ηρώων.
Διαδρομές...
Με ορμητήριο το Μεσολόγγι μπορείτε να οργανώσετε όμορφες κοντινές και πιο μακρινές διαδρομές, τόσο εντός όσο και εκτός των ορίων του Δήμου.
Προς το Μοναστήρι Αγίου Συμεών (Αη Συμιού). Θα το συναντήσετε ανάμεσα σε πλατάνια και τρεχούμενα νερά σε μια παράκαμψη λίγων χιλιομέτρων, βγαίνοντας από το Μεσολόγγι, κοντά στο χωριό Αγιος Θωμάς. Αξίζει να θυμηθούμε ότι εδώ κατέφυγαν και σώθηκαν οι 1.800 από τους πολιορκημένους, όταν έγινε η Εξοδος, όπως και ότι κάθε χρόνο του Αγίου Πνεύματος, γίνεται τριήμερο(!) πανηγύρι. Χαρακτηριστικό στοιχείο του εορτασμού είναι οι «αρματωμένοι», Μεσολογγίτες ντυμένοι με την παλιά λαϊκή ενδυμασία, με πολλά άρματα. Οι αρματωμένοι, συνοδεία της λεγόμενης ζυγιάς, αποτελούμενης από δύο ζουρνάδες κι ένα νταούλι, σχηματίζουν από το πρωί της Πεντηκοστής παρέες με ορισμένη οργάνωση και καθιερωμένο εθιμικό τυπικό. Αρχικά τριγυρνούν στους δρόμους της πόλης και το απόγευμα, μαζί και με έφιππους συνεορταστές, ξεκινούν από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα για το μοναστήρι.
Σε μικρή απόσταση από τη Μονή βρίσκονται τα ερείπια των τειχών της αρχαίας Καλυδώνος, ενώ λίγο πιο πέρα αναζητήστε την επαρχιακή οδό Αγ. Γεωργίου - Μακρινούς. Ανάμεσα στα χωριά Αγιος Γεώργιος και Ευηνοχώρι βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, παλαιοχριστιανικό κτίσμα που διατηρήθηκε με παρεμβάσεις ώς την Τουρκοκρατία.
Προς το Ευηνοχώρι. Μεγάλο χωριό, με παλαιότερη ονομασία Μποχώρι, ζει από τη γεωργία που ασκεί εδώ και αιώνες στις πλούσιες εκτάσεις του Δέλτα του Εύηνου ποταμού. Χαρακτηριστικό κτίσμα της περιοχής, η Κούλια (πύργος - αγροτική κατοικία) του Ευηνοχωρίου, που μαρτυράει τόσο τον πλούτο και την οικονομική σημασία της περιοχής, όσο και τις αντιθέσεις που δημιούργησε το σύστημα εκμετάλλευσης των τσιφλικιών. Το κτίσμα είναι φρουριακό οίκημα του τέλους του 18ου ή των αρχών του 19ου αιώνα, που προφύλασσε τους ιδιοκτήτες του, μεγαλοτσιφλικάδες, από τις επιβουλές υποτακτικών και άλλων…
Προς το Αιτωλικό. Βγαίνοντας από το Μεσολόγγι και παίρνοντας βόρεια το δρόμο προς το Αιτωλικό, στα 5 χλμ. περίπου, θα δείτε το γραφικό νησάκι με το εκκλησάκι της Παναγίας της Φοινικιώτισσας, αγαπημένο τόπο περιπάτου του Λόρδου Βύρωνα. Συνεχίζοντας και κάνοντας μικρή παράκαμψη από την εθνική οδό δεξιά μπορείτε να επισκεφθείτε την αρχαία Πλευρώνα, δεύτερη σημαντική αρχαία πόλη μετά την Καλυδώνα. Εκτός από το αρχαίο θέατρο με τη σκηνή πάνω σ' έναν πύργο του τείχους, την πελώρια δεξαμενή νερού, την αρχαία αγορά και τα άλλα κτίσματα, κοιτάξτε ολόγυρα και απολαύστε τη θέα. Αξίζει τον κόπο, αλλά και το χρόνο!
Επόμενος σταθμός, το Αιτωλικό. Μια μικρή γραφική πολιτεία πάνω σ' ένα μικρό νησάκι, στον στενό πορθμό που συνδέει τη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου με τη λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού, ενωμένο με την ξηρά με δύο γέφυρες. Στο Αιτωλικό αξίζει μια επίσκεψη στο μητροπολιτικό ναό της πόλης, αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, με το ξυλόγλυπτο τέμπλο, την εικόνα της Παναγίας και τον ονομαστό επιτάφιο. Εδώ έγιναν οι δύο πρώτες Εθνοσυνελεύσεις των αντιπροσώπων της Ρούμελης, αλλά και η δίκη του Καραϊσκάκη στα 1824. Φεύγοντας από το Αιτωλικό και αν έχετε όρεξη για μια μεγαλύτερη σε χιλιόμετρα και διάρκεια διαδρομή, μπορείτε να φτάσετε ώς τις περίφημες εκβολές του Αχελώου.
Στα ορεινά του Δήμου. Μια όμορφη διαδρομή που μπορείτε να ακολουθήσετε είναι προς τα ορεινά χωριά του Δήμου Μεσολογγίου, τα χωριά που φιλοξενούνται στην αγκαλιά του Αράκυνθου και δεν είναι άλλα από τη Ρέτσινα, τη Μούσουρα και τα Ελληνικά. Προτιμήστε να κάνετε τη διαδρομή μέρα, καθώς ο δρόμος έχει ουκ ολίγες στροφές, ενώ σε σημεία είναι αρκετά στενός, αλλά και για να απολαύσετε την όμορφη θέα στη λιμνοθάλασσα. Το δε χωριό που μας εντυπωσίασε είναι τα Ελληνικά. Εδώ, αξίζει από κάθε άποψη να κάνετε μια έστω και σύντομη στάση για καφέ. Θα νιώσετε σαν να βρίσκεστε σε μια ωραιότατη φυσική βεράντα…
Χρήσιμες πληροφορίες...
ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ:
Το Μεσολόγγι απέχει 248 χλμ. από την Αθήνα, 523 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη, 198 χλμ. από τα Γιάννενα και μόλις 49 χλμ. από την Πάτρα. Σε κάθε περίπτωση, μπορείτε να το επισκεφθείτε με το αυτοκίνητό σας, το οποίο και θα χρειαστείτε αν θέλετε να κάνετε διαδρομές και εκτός πόλης, διαφορετικά με ΚΤΕΛ.
ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ:
Το Μεσολόγγι -ακόμα τουλάχιστον- δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των τουριστικών προορισμών της χώρας. Ως εκ τούτου, τα όποια καταλύματα διαθέτει είναι περιορισμένα σε αριθμό και σχετικά παλιά, αν και απ' ό,τι είδαμε γίνονται κάποιες προσπάθειες, με τη μορφή ανακαινίσεων που βελτιώνουν το τοπίο.
ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ:
Στο Μεσολόγγι θα φάτε εξαιρετικά. Δική μας πρόταση, μια και βρεθήκατε τόσο κοντά στη λιμνοθάλασσα, να απολαύσετε όσο το δυνατόν περισσότερους θαλασσινούς μεζέδες. Δεν θα έχετε συχνά την ευκαιρία να γευθείτε αυθεντικό αυγοτάραχο Μεσολογγίου, μικρές (λήγδες), μεσαίες (μαρδοπούλες) και μεγάλες τσιπούρες, ούτε χέλια ή σπάρους πεντανόστιμους!
ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ:
Μα τι άλλο πέρα από το δικό μας χαβιάρι, γνωστό και ως αυγοτάραχο! Απαραίτητη προϋπόθεση: φροντίστε να το δοκιμάσετε πριν το αγοράσετε. Ιδιαίτερη γαρ η γεύση του, δεν αρέσει σε όλους…
ΑΥΓΟΤΑΡΑΧΟ:
Σε αντίθεση με τα ψάρια του γλυκού νερού, η μπάφα, ένα μεγάλου μεγέθους ψάρι, μεγαλώνει στα αλμυρά νερά της λιμνοθάλασσας και τρέφεται με τα μοναδικά υγρόφυτα που αναπτύσσονται σε αυτές τις συνθήκες. Από την Μπάφα παράγεται το περίφημο αυγοτάραχο. Οι ψαράδες της λιμνοθάλασσας ξεχωρίζουν τα ψάρια που είναι κατάλληλα για να δώσουν το αυγοτάραχο, για να ακολουθήσει μια διαδικασία συντήρησης που απαιτεί εμπειρία και μαεστρία που λίγοι κατέχουν ακόμα. Αν και μπορεί να καταναλωθεί νωπό αναμειγνύοντάς το με καλό βούτυρο ή λάδι, το αυγοτάραχο δίνει την καλύτερη γεύση όταν είναι ξερό, μέσα στη μοναδική κέρινη συσκευασία του.

19/9/09

Ψηφίζουμε μονάρχη, όχι κόμμα!

Ψηφίζουμε μονάρχη όχι κόμμα!
Tου Χρήστου Γιανναρά.

Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι πρωθυπουργοκεντρικό, που σημαίνει: μοναρχία όχι συνταγματική, αλλά απόλυτη. Το Σύνταγμα το αλλάζει ο πρωθυπουργός κατά την ανεξέλεγκτη βούλησή του, αρκεί να διαθέτει 180 έδρες στη Βουλή – το είδαμε στην πράξη το 1985. Αν δεν μπορεί να επέμβει και στο Σύνταγμα, αξιοποιεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο απεριόριστο της πρωθυπουργικής μοναρχίας.
Δεν δεσμεύεται από κανέναν όρο εσωκομματικού δημοκρατικού ελέγχου. Χρησιμοποιεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να επιβάλει όποια σύνθεση της κυβέρνησης θέλει – έστω και με κραυγαλέα ανίκανους ή προκλητικά φαύλους υπουργούς. Σπάνια (και για λόγους εντυπώσεων) επιτρέπει στους βουλευτές του να ψηφίσουν «κατά συνείδησιν» – τους νόμους που τον εξυπηρετούν τους ψηφίζουν οι βουλευτές έστω και «παρά συνείδησιν», σαν ανέγνωμα πιόνια. Ελέγχει τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων του κόμματός του, γεγονός που τον καθιστά αδιαμφισβήτητο σατράπη με αυλή κολάκων και λακέδων. Μαγειρεύει και επιβάλλει εκλογικούς νόμους προσαρμοσμένους σε επικαιρικές διευκολύνσεις της επανεκλογής του, αποφασίζει, με ιδιοτελή και μόνο κριτήρια, πότε θα διενεργηθούν εκλογές. Διορίζει τις ηγεσίες της Δικαιοσύνης, των Ενόπλων Δυνάμεων, της Αστυνομίας, όλων των Δημόσιων Οργανισμών, τους προέδρους και τους διευθύνοντες συμβούλους όλων των κρατικών εταιρειών. Ορίζει όλες τις υποψηφιότητες νομαρχών και δημάρχων του κόμματός του σε ολόκληρη τη χώρα και, βέβαια, τους ευρωβουλευτές του. Επιλέγει και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον επιβάλλει με την κοπαδιασμένη κοινοβουλευτική του πλειοψηφία ή τον παζαρεύει, υπό την απειλή εκλογών, εξευτελίζοντας τον θεσμό.
Με αυτά τα δεδομένα ο λαός δεν ψηφίζει κόμμα στις εκλογές, ψηφίζει απόλυτο μονάρχη. Σήμερα αυτή η επιλογή δεσμεύεται και από συγκεκριμένες δυναστείες: Οι υποψήφιοι έχουν διαδοχή εξ αίματος από οίκους και πατριές διαλαμψάντων μοναρχών στην προσχηματική και κατ’ επίφασιν «δημοκρατία» μας. Καμιά πολιτική προσωπικότητα, οποιωνδήποτε προσόντων, δεν μπορεί να αντιταχθεί στους κληρονομικώ δικαιώματι ηγέτες των δύο κομματικών σατραπειών που διεκδικούν την πρωθυπουργική μοναρχία.
Η χώρα σήμερα έχει παγιδευτεί σε πολιτικό αδιέξοδο, γιατί οι πολίτες οφείλουν να επιλέξουν απόλυτο μονάρχη ανάμεσα σε δύο άκρως προβληματικούς δελφίνους. Η δέσμευση στη διλημματική επιλογή καθορίζει τους δείκτες υπανάπτυξης της ελλαδικής κοινωνίας: Σύμφωνα με τις προεκλογικές δημοσκοπήσεις το 62% των ψηφοφόρων είναι έτοιμο να δώσει την ψήφο του και πάλι στις δύο κομματικές σατραπείες, στους άκρως προβληματικούς, αλλά κληρονομικώ δικαιώματι ηγέτες τους. Και από αυτή την πλειοψηφία των ψηφοφόρων το μέγιστο ποσοστό (60%) αιτιολογεί την πρόθεση της ψήφου του επικαλούμενο μόνο τον εθισμό – δηλώνει, δίχως αιδώ ή λύπην, ότι ψηφίζει πάντοτε σταθερά μία από τις δύο εκδοχές απόλυτης μοναρχίας χωρίς κριτική επανεκτίμηση της προτίμησής του .
Εφιαλτική υπανάπτυξη, ανατριχιαστική απερισκεψία ή ασυνείδητη και ενστικτώδης, όμως «σοφή» ενόρμηση αυτοσυντήρησης; Η λευκή ψήφος δεν υπονομεύει, ευνοεί τον διπολισμό και τρίτη κομματική επιλογή για τον νοήμονα ψηφοφόρο δεν υπάρχει. Τα μικρά κόμματα στην Ελλάδα δεν έχουν πολιτική σοβαρότητα, είναι μετερίζια ουτοπικών φιλοδοξιών ή αρρωστημένης δημοσιολαγνείας πολιτευτών, φυγάδων από τα δυναστικά ποιμνιοστάσια. Δεν υπάρχει μικρό κόμμα που να κυοφορεί ρεαλιστικές προϋποθέσεις ανατροπής του θεσμικά κατεστημένου διπολισμού, των φεουδαρχών που εκ περιτροπής καταληστεύουν και ρημάζουν τη χώρα.
Τα κόμματα καπηλείας της Αριστεράς γραδάρουν τον βυθό της πολιτικής και παιδευτικής μας υπανάπτυξης. Το ένα, το τάχα και «εκσυγχρονιστικό» έχει μεταλλάξει τα κοινωνιοκεντρικά οράματα της Αριστεράς σε συντεχνιακό καμουφλάζ αδίστακτου καριερισμού, ωμού ατομοκεντρισμού συμφερόντων – υιοθετεί τη βία και τον γκανγκστερικό εκβιασμό σαν όπλα δήθεν «κοινωνικής πάλης», ενώ πρακτορεύει απροκάλυπτα στην ελληνική κοινωνία τον νεοταξικό εθνομηδενισμό. Το άλλο, το «συντηρητικό» κόμμα, έχει επιλέξει τη φυγή στο παράλογο, στο εξωπραγματικό: ζει στο αστρικό νεφέλωμα νοσταλγίας του Σταλινισμού, συνθηματολογεί στοχεύοντας σε παραισθησιογόνα τεχνητής αναβίωσης του σοβιετικού «παραδείσου». Πρέπει να έχει κανείς σοβαρό πρόβλημα απώλειας της επαφής με την πραγματικότητα για να ψηφίσει ένα από τα κόμματα καπηλείας της Αριστεράς στην Ελλάδα σήμερα.
Υποδηλώνει λοιπόν ενστικτώδη, αλλά «σοφή» ενόρμηση αυτοσυντήρησης το 62% των πολιτών που εμμένουν στον διπολισμό; Είπαμε ότι πρόκειται σαφέστατα για επιλογή μονάρχη, όχι επιλογή κόμματος ή πολιτικής ή κοινωνικού στόχου. Και το δίλημμα εντοπίζεται σε δύο δελφίνους με πολλά κοινά γνωρίσματα και κάποιες δευτερεύουσες διαφορές:
Και οι δύο δεν χρειάστηκε να παλαίψουν ποτέ για τίποτα στη ζωή τους: Δεν κρίθηκαν στον επαγγελματικό - κοινωνικό στίβο προτού φιλοδοξήσουν να διαχειριστούν τα κοινά. Κάθε μέρα που ξημερώνει ξυπνούν ξέροντας ότι τους έτυχε ο πρώτος λαχνός του λαχείου. Η δυναμική της ανέλιξής τους βασίζεται στο οικογενειακό τους όνομα και μόνο.
Επομένως είναι και εξαιρετικά δύσκολο να έχουν φίλους, σχεδόν αδύνατο να ακούσουν ειλικρινή, ρεαλιστική κριτική. Εζησαν και ζουν στη γυάλα του οικογενειακού τους ονόματος, δεν έχουν ζυμωθεί με την κοινωνία. Γι’ αυτό και δεν ξέρουν να εντοπίζουν ανθρώπινη ποιότητα. Βασίζονται σε συγκυριακά «φιλαράκια», σε ρηχόμυαλους συγγενείς.
Στην πολιτική τους διαδρομή έχουν κοινό το στίγμα της αποτυχίας: Ο ένας χρημάτισε υπουργός παροιμιώδους ανεπάρκειας, ο άλλος πρωθυπουργός ανεπανάληπτης ατολμίας και ραστώνης. Ως κομματικοί αρχηγοί δεν έχουν δώσει το παραμικρό δείγμα δημιουργικής φαντασίας, σθένους για να τολμήσουν τομές, να πρωτοτυπήσουν, να διακινδυνεύσουν γόνιμες ανατροπές.
Είναι και οι δύο εξίσου ενδοτικοί στο ψεύδος: Ο ένας αυτοχαρακτηρίζεται «σοσιαλιστής» (ύψιστε Θεέ!), ο άλλος, ο μνημειώδους ατολμίας, καυχάται συνεχώς για «μεταρρυθμίσεις»! Δεν επεξεργάστηκαν ούτε αποτόλμησαν ποτέ λύσεις των καίριων προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας, επαγγέλλονται συνεχώς «διαλόγους», συμβιβάζονται με ασήμαντες «βελτιώσεις», αναμηρυκάζουν καυχήσεις για το τίποτα. Η δημοκοπική τους ρητορική είναι αναξιοπρεπής ψευδολογία καλοχτενισμένη από μαστόρους της εξαπάτησης.
Διαφέρουν στα δευτερεύοντα: Ο ένας δεν διαθέτει παιδικά βιώματα πατρίδας στη χώρα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει και τα ελληνικά δεν είναι μητρική του γλώσσα – η εκφραστική αδεξιότητα τον εκθέτει. Μιμείται ύφος και χειρονομίες του πατέρα του, τον αδικεί και το παρουσιαστικό του: φιγούρα επαρχιακού γυμνασιάρχη περασμένων εποχών. Ο άλλος έχει σίγουρο ρητορικό ταλέντο, αλλά δείχνει να μην έχει αισθήματα, να μην τον αγγίζει τίποτα, να είναι όλα ένα παιχνίδι εντυπώσεων. Σαν να ασχολείται με την πολιτική όπως με το σκάκι, το μπριτζ ή το τάβλι. Από βαρεμάρα.
Αν είναι αυτές οι συντεταγμένες του διπολισμού, η ελληνική κοινωνία τον συντηρεί όχι από ενστικτώδη «σοφία» αυτοπροστασίας. Μόνο από απαιδευσία και υπανάπτυξη.

18/9/09

Η Δανία του Νότου...

Οι συνέπειες της βαθιά ταξικής πολιτικής που εφαρμόζεται και στη Δανία, έχουν προκαλέσει μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις!

ΤΟ ΝΕΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ!

Κατά καιρούς τα κόμματα της πλουτοκρατίας στην Ελλάδα προσπαθούν να κερδίσουν την υποστήριξη των λαϊκών στρωμάτων, προβάλλοντας πρότυπα ανάπτυξης που θα πρέπει και εμείς να ακολουθήσουμε. Ως πρότυπα προβλήθηκαν παλιότερα το Ιρλανδικό μοντέλο (θαύμα το έλεγαν τότε), το Σουηδικό, ακόμα και οι ασιατικές «τίγρεις».
Από τον κανόνα αυτό δεν θα μπορούσε να ξεφύγει η Δανία, που προβάλλεται τώρα από το ΠΑΣΟΚ ως πρότυπο για το «κοινωνικό κράτος» αλλά και για την «πράσινη ανάπτυξη».
Στην ουσία, το πόσο «πλούσια» είναι η «χώρα» προβάλλεται σαν εγγύηση για την ευημερία των λαϊκών στρωμάτων. Ομως, όπως δείχνει και η πείρα των τελευταίων 20 χρόνων, η μεγάλη οικονομική ανάπτυξη και η αύξηση των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων συνοδεύτηκε από τη σχετική και απόλυτη επιδείνωση της κατάστασης της εργατικής τάξης σε όλες τις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες.
Η Δανία είναι μια από τις πλουσιότερες χώρες στην ΕΕ, έχει 5,5 εκατ. κατοίκους και το εργατικό δυναμικό είναι λίγο πάνω από 3 εκατομμύρια.
Οι επιχειρήσεις δεν πληρώνουν στην ουσία ασφαλιστικές εισφορές. Τις εισφορές τις πληρώνουν οι εργαζόμενοι και οι όποιες κοινωνικές παροχές προέρχονται από τους πολύ υψηλούς φόρους εισοδήματος που φτάνουν ως το 63% του μισθού.
Ακόμη, ο κρατικός προϋπολογισμός της Δανίας «επιδοτεί την απασχόληση» (χρηματοδοτεί τους εργοδότες, για να κάνουν προσλήψεις) με κονδύλια, που ανέρχονται στο 1,5% του αντίστοιχου ΑΕΠ (στην Ελλάδα τα σχετικά κονδύλια βρίσκονται στο 0,1% του ελληνικού ΑΕΠ).
Τα κρατικά έσοδα από φόρους φτάνουν το 50% του ΑΕΠ, τα οποία επιβαρύνουν κυρίως τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, καθώς ταυτόχρονα ο ΦΠΑ είναι 25% σε όλα τα είδη. Από την άλλη, η φορολογία στα κέρδη των επιχειρήσεων έχει περιοριστεί από το 30% στο 24%.
Επίσης αύξησαν το όριο συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια από τα 65 και αποφάσισαν ότι από το 2024 θα αυξάνεται συνεχώς όσο αυξάνει ο μέσος όρος ζωής (δηλ. για όσους είναι σήμερα πάνω από 40). Οι συντάξεις είναι πολύ χαμηλές και μπορεί να είναι μόλις 27% του βασικού μισθού. Στην καλύτερη περίπτωση κάποιος που βγαίνει κοντά στα 70 στη σύνταξη, δικαιούται περίπου 1.100 ευρώ το μήνα.
Χρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι υπάρχει πολύ χαμηλή ανεργία, γύρω στο 5% και ότι η χώρα δεν έχει πληγεί από την κρίση λόγω του δρόμου της πράσινης ανάπτυξης. Ομως λόγω της κρίσης ο ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ στη Δανία έπεσε κατά 1,2% στο τέταρτο τρίμηνο του 2008 και κατά 3,3% στο πρώτο τρίμηνο του 2009 (στην Ελλάδα είχαμε πτώση 0,2% στο πρώτο τρίμηνο του 2009) ενώ η ανεργία που σύμφωνα με τα κριτήριά τους ήταν κάτω από 3%, υπερδιπλασιάστηκε στο 6%.
Αντίστοιχα, το επίπεδο της ιδιωτικής κατανάλωσης στη Δανία έπεσε κατά 4,9% στο τέταρτο τρίμηνο του 2008 και κατά 6,9% στο πρώτο τρίμηνο του 2009 (στην Ελλάδα έπεσε κατά 2% στο δεύτερο τρίμηνο του 2009).
Χρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι «έχουν πολύ υψηλό επίδομα ανεργίας». Το επίδομα ανεργίας φθάνει κατά μέσο όρο στο 60-65% του προηγούμενου μισθού και σε κάποιες περιπτώσεις χαμηλόμισθων ως το 90%.
Για να πάρει ένας άνεργος το επίδομα ανεργίας στη Δανία, πρέπει να έχει εργαστεί για τουλάχιστον 52 εβδομάδες (13 μήνες!) με πλήρες ωράριο κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών. Αν ο εργαζόμενος αρνηθεί είτε να καλύψει μια κενή θέση εργασίας που του προσφέρεται με οποιοδήποτε μισθό ή να παρακολουθήσει ένα πρόγραμμα επανεκπαίδευσης, τότε χάνει το επίδομα ανεργίας.
Υπάρχει πλήρης ελευθερία για το κεφάλαιο στις προσλήψεις και στις απολύσεις. Μια επιχείρηση μπορεί να απολύσει χωρίς κανέναν περιορισμό όλο το προσωπικό, όποτε το θελήσει, ενώ οι εργαζόμενοι δεν παίρνουν καμία αποζημίωση όταν απολυθούν. Αυτό ισχύει και στο δημόσιο τομέα. Δεν υπάρχει μονιμότητα στο Δημόσιο εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Ο,τι ισχύει για το καθεστώς απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα ισχύει και στο δημόσιο.
Απόρροια της συνεχούς χειροτέρευσης των συνθηκών ζωής των Δανών είναι και το γεγονός ότι το 2004 οι «μισθωτοί με μια δεύτερη εργασία», όσα πρόσωπα είχαν περισσότερες από μια εργασίες συγχρόνως, έφτασαν τις 312.000!!! (πάνω από 10% του εργατικού δυναμικού). Η Δανία βρίσκεται από το 2004 στην πρώτη θέση των ρυθμών αύξησης των εργαζομένων με δεύτερη εργασία, μια και ο σχετικός αριθμός είναι αυξημένος κατά 126% συγκριτικά με το 1994.
Η ενίσχυση με κάθε τρόπο του κεφαλαίου, σε όποιο κλάδο κι αν δραστηριοποιείται, δεν σημαίνει οφέλη για όλη την κοινωνία. Σημαίνει κέρδη για το κεφάλαιο και από την άλλη, φτώχεια και εκμετάλλευση για τα λαϊκά στρώματα.
Συχνά προβάλλεται το ποσοστό ενέργειας που παράγεται από Ανανεώσιμες Πηγές (ΑΠΕ). Αποσιωπούν όμως ότι το κόστος για τους καταναλωτές, για όλες τις μορφές ενέργειας, είναι υψηλότερο από το μέσο όρο της «ΕΕ των 27» (ηλεκτρική ενέργεια, φυσικό αέριο, αμόλυβδη και ντίζελ) στο όνομα της στήριξης της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον κλάδο. Συγκεκριμένα η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας για το «μέσο νοικοκυριό» είναι 25% υψηλότερη από την Ελλάδα, υψηλότερη από το μέσο όρο της ΕΕ και έχει διπλασιαστεί τα τελευταία 10 χρόνια.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της εταιρείας VESTAS που κυριαρχεί στην αγορά ανεμογεννητριών και ανεμόμυλων, η οποία πρόσφατα ανακοίνωσε 1.273 απολύσεις στη Δανία και 635 στη Μ. Βρετανία, ενώ το 2008 τα κέρδη της αυξήθηκαν κατά 70% (πάνω από 56 εκατ. ευρώ).
Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι οι Δανοί σε δημοψήφισμα το 2000 ψήφισαν «όχι» στην ΟΝΕ και στην ένταξη της χώρας στη ζώνη του ευρώ.


Αργυρίου Θανάσης

Μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ

Τo ψηφοδέλτιo αγώνα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την Αιτωλοακαρνανία.


Παρουσιάστηκαν τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤικαπιταλιστικής ΑΡιστερής ΣΥνεργασίας για την Ανατροπή – ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατεβαίνει σε ολόκληρη τη χώρα με ψηφοδέλτια σε κάθε νομό, με υποψηφίους από τις οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστική Οικολογίας που τη στηρίζουν αλλά και δεκάδες αγωνιστές του εργατικού και νεολαϊστικου κινήματος.
Στο ψηφοδέλτιο σε ποσοστό περίπου 60% συμμετέχουν αγωνιστές του εργατικού κινήματος, 30% είναι νεολαίοι των φοιτητικών αγώνων και καταλήψεων αλλά και της εργασιακής περιπλάνησης, αγροτοσυνδικαλιστές, αγωνιστές των κινημάτων πόλης, του ριζοσπαστικού οικολογικού κινήματος, ενώ το 34% του συνόλου των υποψηφίων είναι γυναίκες.

Το Ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την Αιτωλοακαρνανία έχει ως εξής:
ΑΥΖΩΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Θωμά, αγρότης,
ΔΕΛΛΗ ΧΡΥΣΟΥΛΑ-ΑΓΟΡΙΤΣΑ του Δημητρίου, συνταξιούχος,
ΕΥΘΥΜΙΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ του Δημητρίου, κινηματογραφιστής,
ΘΑΝΑΣΟΥΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Σπυρίδωνα, τραπεζοϋπάλληλος,
ΚΑΓΙΑ ΑΡΓΥΡΩ του Δημητρίου, γιατρός,
ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ του Ανδρέα, οικοδόμος,
ΚΟΚΚΙΝΟΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ του Δημητρίου, οικοδόμος,
ΛΙΑΓΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Νικολάου, ηλεκτρ. μηχανικός, μέλος Δ.Σ. σωματείου μισθωτών τεχνικών,
ΣΥΨΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Ιωάννη, τοπ. μηχανικός ,
ΤΟΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Ηλία, συνταξιούχος,
ΤΣΙΑΚΑΝΙΚΑΣ ΣΟΦΟΚΛΗΣ του Ηλία, φαρμακοϋπάλληλος.

Είκοσι οκτώ κόμματα υπέβαλαν αίτηση για τις εκλογές !


Είκοσι οκτώ κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων υπέβαλαν αιτήσεις στον Αρειο Πάγο για τη συμμετοχή τους στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου. Η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων έληξε και στη συνέχεια θα συνέλθει το καθ΄ ύλην αρμόδιο Α΄ Τμήμα του Αρείου Πάγου για να εξετάσει τη νομιμότητα συμμετοχής των 28 κομμάτων και συνδυασμών κομμάτων στις εκλογές. Θα ακολουθήσει η ανακήρυξή τους προκειμένου να μπορούν να συμμετάσχουν στην εκλογική αναμέτρηση. Τα κόμματα και οι συνδυασμοί κομμάτων που υπέβαλαν αιτήσεις συμμετοχής στις εκλογές είναι:
1) Νέα Δημοκρατία (Κ. Καραμανλής).
2) Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠαΣοΚ) (Γ. Παπανδρέου).
3) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Α. Παπαρήγα).
4) Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) (Α. Τσίπρας).
5) Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑΟΣ) (Γ. Καρατζαφέρης).
6) Οικολόγοι Πράσινοι (εκτελεστική επιτροπή: Ε. Ζώτου, Α. Λεμπέση, Ν. Χρυσόγελος, Ιωάννα Κοντούλη, Ι. Παρασκευόπουλος, Μιχ. Πετράκος).
7) Μαρξιστικό- Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (Αν. Παπαδόπουλος, Π. Κουφοβασίλης).
8) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό- λενινιστικό) (Γ. Κωνσταντόπουλος, Σ. Αγκούτογλου, Β. Σαμαράς, Η. Καμαρέτσος).
9) Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ Τροτσκιστές) (Σαμπετάι Μάτσας, Σάββας Μιχαήλ).
10) ΟΑΚΚΕ- Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (διοικούσα επιτροπή: Γ. Ζαφειρόπουλος, Δ. Γουρνάς).
11) Δημοκρατική Αναγέννηση (Σ. Παπαθεμελής).
12) Ενωση Κεντρώων (Β. Λεβέντης).
13) Λαϊκός Σύνδεσμος- Χρυσή Αυγή (Ν. Μιχαλολιάκος).
14) Δημοσθένης Βεργής- Ελληνες Οικολόγοι (Δ. Βεργής).
15) Οικολόγοι Ελλάδας- Κ. Παπανικόλας- Πολιτική Κάθαρση (Κ. Παπανικόλας).
16) Κοινωνία (Εμμ. Βολουδάκης).
17) Δημοκρατικοί (Μ. Μελετόπουλος).
18) Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία (ΑΝΤΑΡΣΥΑ), διοικούσα επιτροπή 12 ατόμων.
19) Ελληνικό Κίνημα Αμεσης Δημοκρατίας (Γ. Κόκκας).
20) Φως- Αλήθεια- Δικαιοσύνη (Κ. Μελισσουργός).
21) Μέλλον των Ελλήνων (ΜΤΕ)Υπηρέτες του Ελληνικού Λαού (ΥΤΕΛ) (Ν. Σκοπελίτης).
22) Φίλοι του Ανθρώπου (Κ. Σταμούλης).
23) Περιφερειακή Αστική Ανάπτυξη (ΠΑΑ) (Ν. Κολίτσης).
24) Νέα Ελληνική Δημοκρατία (Ν. Λάσκος).
25) Παλαιά Δημοκρατία (Α. Δασκαλόπουλος).
26) Καπνιστικές Ομάδες για την Τέχνη και την Εικαστική Συγκρότηση (ΚΟΤΕΣ) (Ν. Λούβρος).
27) Πού είσαι Παπαδόπουλε- Κόμμα Ελλήνων Αλλοδαπών- Τρομοκρατήστε τους Τρομοκράτες.
28) Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Χρέη, Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος (ΠΑΕΚΕ) (Μ. Τζαλαζίδης).