Καλλικράτης: Έγκλημα κατά της Ορεινής Ελλάδας!

Μπορεί στην αρχαιότητα να ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες, όμως στη σύγχρονη εποχή της αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης αποδεικνύεται μάλλον αγεωγράφητος. Για τον «Καλλικράτη» ο λόγος, ο οποίος "ελαχιστοποίησε" την ορεινή Ελλάδα.

του Γιώργου Κιούση από την "Ελευθεροτυπία"!

Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, το Καρπενήσι, η Δίρφυς, το Αμύνταιο, τα Καλάβρυτα, η Δημητσάνα, η Μάνη, το Μπέλες, ο Χολομώντας, το Πάικο, το Βέρμιο, τα Πιέρια, ο Κίσαβος, το Φεγγάρι της Σαμοθράκης, το Υψάριο της Θάσου, ακόμη και ο Ολυμπος εξαφανίστηκαν διοικητικά από τα ορεινά της χώρας. Οι ημιορεινοί και ορεινοί δήμοι της χώρας από 61,6% επί «Καποδίστρια», έπεσαν μόλις στο 9,5% με τον «Καλλικράτη».

Καταγγελία από το  Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Πανεπιστημιακοί του Διατμηματικού Μεταπτυχιακού Πρόγραμματος «Περιβάλλον και Ανάπτυξη των Ορεινών Περιοχών», του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου -το μοναδικό μεταπτυχιακό για θέματα ορεινών περιοχών στην Ελλάδα- με επιστολή διαμαρτυρίας κάνουν λόγο για «έγκλημα που σβήνει την ορεινή Ελλάδα από τον διοικητικό χάρτη».

Υποστηρίζουν πως η καλλικράτεια συνένωση, με μαθηματική ακρίβεια, θα οδηγήσει σε περαιτέρω περιθωριοποίηση και μαρασμό των ορεινών περιοχών. Η επιστολή απευθύνεται στον υπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Γιάννη Ραγκούση και συνυπογράφεται από τον πρύτανη του ΕΜΠ, καθηγητές του μεταπτυχιακού προγράμματος του ΕΜΠ, καθώς και από τους δημάρχους Καρπενησίου, Δίου -Ολύμπου, Γορτυνίας, Παγγαίου, Κιλκίς, Διρφύων-Μεσσαπίων, Ανατολικής Μάνης, Σαμοθράκης, Καλαβρύτων και Αμυνταίου.

Μπορεί το ελληνικό τοπίο να είναι ταυτισμένο, ακόμα και στον παγκόσμιο κοινό νου, με το δίπολο ήλιος-θάλασσα, όμως η Ελλάδα είναι μια χώρα κατά βάση ορεινή. Εκτεταμένες οροσειρές, από τον Εβρο μέχρι την Κρήτη, και περισσότερες από 3.000 καταγεγραμμένες βουνοκορφές συνιστούν το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της ελληνικής γεωγραφίας: την ορεινότητα.

Πάμπολλοι ορεινοί δήμοι σε όλη τη χώρα επί «Καλλικράτη» διαλύθηκαν μέσα σε πεδινούς. Αλλά και αυτό, από μόνο του, δεν φτάνει για να εξαφανιστεί η ορεινότητα της χώρας, που σύμφωνα με στοιχεία της Ε.Ε. ξεπερνά το 70%.

Ο καθηγητής του ΕΜΠ Δημήτρης Καλιαμπάκος, συντονιστής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Περιβάλλον και Ανάπτυξη Ορεινών Περιοχών», σημειώνει:

«Το να παύει ένας δήμος να χαρακτηρίζεται ορεινός δεν είναι μια απλή, τεχνική υπόθεση. Κάποιοι ίσως αναρωτηθούν, εφόσον η γεωγραφική υπόσταση δεν καταργείται, προς τι ο ντόρος.

Πρώτον, υπάρχουν σημαντικές οικονομικές συνέπειες. Για τους εξαιρετικά ευάλωτους οικονομικά ορεινούς δήμους, το ζήτημα της πρόσβασης ακόμη και σε αυτά τα αδύναμα μέτρα στήριξης των ορεινών περιοχών είναι ζωτικής σημασίας.

»Αλλά πρέπει να αναλογιστούμε και τις βαθύτερες πτυχές του ζητήματος. Η ορεινότητα δεν είναι μόνο γεωγραφικό χαρακτηριστικό. Η ορεινότητα είναι ταυτότητα και συνείδηση για τους ορεσίβιους. Αλλες ορεινές χώρες, συνειδητοποιώντας την αξία των βουνών και των κοινωνιών που κρατιούνται, παρά τις αντιξοότητες, γαντζωμένες σε αυτά, έχουν θεσπίσει, εδώ και χρόνια, πολιτικές για την προστασία και την ενίσχυσή τους. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα όχι μόνο δεν προστατεύει αλλά και με νόμο έρχεται να "σβήσει" διοικητικά τα βουνά».

Υπό τα πεδινά!

Η Στέλλα Γιαννακοπούλου, αρχιτέκτων μηχανικός, υποψήφια διδάκτωρ του ΕΜΠ, αναφέρει:

«Ο "Καλλικράτης" συνενώνει ανομοιογενείς περιοχές. Ορεινές με πεδινές, ενίοτε και με καθαρά αστικές. Οι ανάγκες και τα προβλήματα κάθε περιοχής είναι διαφορετικά. Οι ήδη περιθωριοποιημένοι ορεινοί οικισμοί θα βυθιστούν βαθύτερα στη σκιά των πεδινών. Το ορεινό οδικό δίκτυο, οι πετρόχτιστες στέγες, τα πέτρινα γεφύρια δεν θα βρίσκονται στις προτεραιότητες των "πεδινών" προϋπολογισμών, ειδικά σε συνθήκες κρίσης.

»Οι αναιμικοί πόροι θα κατευθυνθούν στην ικανοποίηση των άμεσων αναγκών των περιοχών όπου είναι συγκεντρωμένοι οι πολλοί, δηλαδή στα πεδινά. Η καλλικράτεια συνένωση, με μαθηματική ακρίβεια, θα οδηγήσει σε περαιτέρω περιθωριοποίηση και μαρασμό των ορεινών περιοχών».

Κάποιοι συνεχίζουν να παίρνουν τα βουνά!

Την τάση επιστροφής των ανθρώπων στα βουνά υπογραμμίζει ο Νίκος Κατσουλάκος, μηχανολόγος μηχανικός, υποψήφιος διδάκτωρ του ΕΜΠ, ο οποίος τονίζει:

«Ορεινοί οικισμοί, που είχαν εγκαταλειφθεί, ξαναζωντανεύουν.

»Ομως, πολλοί ορεινοί οικισμοί δεν αποτελούν πια έδρες δήμων και αυτό είναι σημαντικό πλήγμα. Οχι μόνο γιατί χάνονται κάποιες θέσεις εργασίας, πολύτιμες για τις περιοχές αυτές. Αλλά, κυρίως, γιατί στερούνται τις υπηρεσίες εκείνων των ανθρώπων που παλεύουν με νύχια και με δόντια για να κρατηθούν αυτές οι κοινωνίες ζωντανές. Χωρίς αυτούς τους ανθρώπους, η όποια προσπάθεια ανάκαμψης της ορεινής Ελλάδας μπαίνει ξανά σε τέλμα, ιδιαίτερα μέσα στις συνθήκες της κρίσης».

Ευρώ, μπριός και εξουσία!

Για ορισμένα ανθρωποειδή ο εκμαυλισμός της αξιοπρέπειάς τους δεν έχει όρια! Στην κατηγορία αυτή ανήκει και η κα. Δαμανάκη! Βγήκε απο την αφάνια της Ευρωπαϊκής  Επιτρόπου για τα "Ψάρια" και νομίζωντας ότι μιλά σε  ... χάνους έκανε την παρακάτω δήλωση: "Η µεγαλύτερη κατάκτηση της µεταπολεµικής Ελλάδας, το ευρώ και η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, είναι σε κίνδυνο. Το σενάριο της αποµάκρυνσης της Ελλάδας από το ευρώ βρίσκεται πλέον στο τραπέζι, καθώς και η µεθόδευσή του. Είµαι υποχρεωµένη να µιλήσω ανοικτά. Εχουµε ιστορική ευθύνη να δούµε το δίληµµα καθαρά: Ή συµφωνούµε µε τους δανειστές µας σε ένα πρόγραµµα σκληρών θυσιών µε αποτελέσµατα, αναλαµβάνοντας τις ευθύνες για το παρελθόν µας ή επιστρέφουµε πίσω στη δραχµή. Ολα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα στις σηµερινές συνθήκες!". Με την  δήλωσή της αυτή η εν λόγω κυρία δείχνει  ή ότι είναι  μια καλή πράκτορας των διεθνών  κερδοσκόπων (άρα πρέπει να επέμβει άμεσα ο εισαγγελέας όπως επενέβει και στην περίπτωση του "τορναδόρου" απο την Κρήτη) ή ότι είναι μια άξια απόγονος  των Δοσίλογων και των Νενέκων, που μας καλεί να ξεπουλήσουμε την  αξιοπρέπειά μας για  να επιβιώσουμε στην Χούντα της Τρόικας! Πάντως ότι και από τα δύο να ισχύει πολύ εύκολα μεταπήδησε από το σύνθημα "ψωμί- παιδεία -ελευθερία" στο "μπριός- ευρώ και εξουσία"!

Tην κολοκυθιά με την 5η δόση παίζουν Ε.Ε. και ΔΝΤ!

Κρυφτούλι με την εκταμίευση της 5ης δόσης προς την Ελλάδα παίζουν ΔΝΤ και Ε.Ε. με δηλώσεις για το τι θα κάνει κάθε πλευρά σε περίπτωση που η άλλη δεν δώσει τα χρήματα.

Η εκπρόσωπος του ΔΝΤ, Καρολαϊν Άτκινσον, τόνισε ότι ο οργανισμός θα χρειαστεί 12μηνες εγγυήσεις για να προχωρήσει στην εκταμίευση, σε περίπτωση που η Ε.Ε. αποφασίσει να μην προχωρήσει. Το ίδιο είπε λίγο νωρίτερα, ενεργώντας ως... εκπρόσωπος του ΔΝΤ και ο επικεφαλής του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

"Δεν είμαι εκπρόσωπος του ΔΝΤ αλλά οι κανόνες λένε ότι εκταμίευση γίνεται μόνο έτσι και υπάρχει εγγύηση για 12μηνη περίοδο" ανέφερε ο Γιούνκερ. Στη συνέχεια πρόσθεσε πως σε περίπτωση που η δόση του ΔΝΤ δεν δοθεί, ο οργανισμός περιμένει ότι η Ε.Ε. θα πάρει την θέση του.

Παράλληλα, ο Ολλανδός ΥΠΟΙΚ, έσπευσε να δηλώσει ότι η χώρα του δεν θα προχωρήσει στην παροχή χρημάτων εάν αποχωρήσει το ΔΝΤ και επανέφερε την... ιδέα να μπει ενέχυρο η ακίνητη περιουσία της Ελλάδας.

**********************************

Αναδημοσίευση από εδώ:Tην κολοκυθιά με την 5η δόση παίζουν Ε.Ε. και ΔΝΤ

Ο λαός δεν πρέπει να φοβάται τους κυβερνώντες!

Οι κυβερνώντες πρέπει να φοβούνται τον Λαό!

«Χώρα υπό δημοσιονομική κατοχή»!

Ραγίζει από ντροπή η καρδιά κάθε Ελληνα που έχει στοιχειώδες ίχνος εθνικής αξιοπρέπειας βλέποντας τους τίτλους μόνο των χθεσινών γερμανικών εφημερίδων που αναφέρονται στις αποφάσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου για την ιδιωτικοποίηση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου. «Ξεπούλημα στην Ακρόπολη. Ολα πρέπει να φύγουν», ήταν π.χ. ο τίτλος της σοσιαλδημοκρατικής μάλιστα κατεύθυνσης «Φράνκφουρτερ Ρουντσάου». Στο ίδιο πνεύμα ο τίτλος και της «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ» ανάλογης εν γένει πολιτικής κατεύθυνσης: «Αθηναϊκό ξεπούλημα», ο τίτλος της. «Η Ελλάδα αναγκάζεται να καταφύγει επειγόντως σε νέα οικονομική βοήθεια. Ομως οι πιστωτές θέτουν όρους και γι' αυτό τώρα θα πουληθούν τα πάντα που βρίσκονται στην κατοχή του κράτους», αναφέρει ο υπότιτλος.

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ στο "Έθνος".

«Η Ελλάδα αρχίζει το ξεπούλημα», γράφει το περιοδικό «Στερν» στον τίτλο του σχετικού ρεπορτάζ του. «Αθηναϊκό ξεπούλημα χωρίς σχέδιο», είναι ο ανάλογος τίτλος της ημερήσιας οικονομικής εφημερίδας «Χάντελσμπλατ» της μεγαλύτερης της Γερμανίας, η οποία αρχίζει το ρεπορτάζ της με τη φράση «Η Ελλάδα βρίσκεται λίγο πριν από τη χρεοκοπία».

Τρεις (!) ολόκληρες μεγάλες σελίδες είχε την Κυριακή η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» για το ελληνικό πρόβλημα. «Τι μας κοστίζουν οι Ελληνες;», ήταν ο τίτλος στην πρώτη σελίδα του αφιερώματος. «Αν η Ελλάδα δηλώσει αδυναμία πληρωμών, αυτό θα στοιχίσει δισεκατομμύρια για τη Γερμανία. Αυτό είναι παρ' όλα αυτά πιο ευνοϊκό από το να συνεχίσουμε όπως μέχρι τώρα», τόνιζε ο δηλητηριώδης υπότιτλος. «Θλιβερές μέρες στην Αθήνα: την κρίση τη βλέπει κανείς με γυμνό μάτι», ήταν ο... 14στηλος (!) τίτλος των δύο άλλων σελίδων του αφιερώματος.

Δεν είναι βέβαια μόνο ο γερμανικός Τύπος που οικτίρει τη χώρα μας. Ολοσέλιδη φωτογραφία της Ακρόπολης είχε την Κυριακή η ισπανική σοσιαλιστική εφημερίδα «Ελ Παΐς» και πάνω της έναν τίτλο ντροπής: «Πωλείται;».

Οκτασέλιδο (!) το δικό της αφιέρωμα. Επώδυνος για τη χώρα μας ο τίτλος του πρώτου δισέλιδου: «Πουλώντας τα πάντα για να σώσουν την Ακρόπολη»! Μόνο ο τίτλος του σχετικού ρεπορτάζ της γαλλικής «Μοντ» δεν ήταν εξευτελιστικός για τη χώρα μας. «Η Ελλάδα ξαναπροσθέτει λιτότητα στη λιτότητα για να ηρεμήσει τον εκνευρισμό των διεθνών χρηματοδοτών της», έγραφε. Πέρυσι τέτοιο καιρό η κυβέρνηση Παπανδρέου υποσχόταν στον ελληνικό λαό ότι η επιβολή στην Ελλάδα τού άκρως επώδυνου καθεστώτος του απεχθούς Μνημονίου, που η ίδια συνομολόγησε με την ΕΕ και το ΔΝΤ, θα είχε ως αποτέλεσμα την εξυγίανση της ελληνικής δημοσιονομικής κατάστασης και θα άνοιγε τον δρόμο προς τη βιώσιμη ευημερία του ελληνικού λαού. Διαψεύστηκε παταγωδώς. Η κυβέρνηση αποφάσισε προχθές νέα μέτρα λεηλασίας των μισθών και των συντάξεων, εκποίηση έναντι πινακίου φακής της δημόσιας περιουσίας, φοροεπιδρομή πρωτοφανούς αγριότητας εναντίον του λαού. Σήμερα η κατάσταση της χώρας είναι πολύ χειρότερη από πέρυσι. Η κυβέρνηση χρησιμοποίησε ως πρόσχημα το υψηλό δημόσιο χρέος, το οποίο παρέλαβε στο 115% του ΑΕΠ, προκειμένου να δικαιολογήσει την προσφυγή στο Μνημόνιο. Μέσα σε ενάμιση χρόνο, όμως, το έχει ήδη εκτοξεύσει στο... 155% του ΑΕΠ της χώρας και μέχρι το τέλος της φετινής χρονιάς υπολογίζει το ίδιο το υπουργείο Οικονομικών ότι θα έχει ανέλθει στο ασύλληπτο ύψος του 163,5% του ΑΕΠ!

Μέχρι τον Μάρτιο του 2012, σε διάστημα δηλαδή μικρότερο του ενός χρόνου, λήγουν ομόλογα και έντοκα γραμμάτια ύψους 42 δισεκατομμυρίων ευρώ. Πού θα βρεθούν τα λεφτά για να πληρωθούν μέσα σε τέτοιο πλαίσιο εφιαλτικής κρίσης; Μόνο με νέο δάνειο είναι η απάντηση. Αυτό δηλαδή το δάνειο που ετοιμάζεται να πάρει η κυβέρνηση θα πάει ολόκληρο στους δανειστές! Ούτε ένα ευρώ δεν θα πάει για κρατικές δαπάνες, για ενίσχυση της οικονομίας, για μισθούς ή συντάξεις.

Σαν να μην έφτανε αυτό, μέσα στην πενταετία 2011-2015 η Ελλάδα έχει λήξη ομολόγων που πρέπει να πληρώσει αξίας περίπου... 200 δισεκατομμυρίων ευρώ! Πού να βρει 200 δισεκατομμύρια, εκ των οποίων μάλιστα τα 60 περίπου δισεκατομμύρια το 2014; Δεν υπάρχει η παραμικρή ελπίδα. Η αναδιάρθρωση είναι μονόδρομος, με όσα αυτή συνεπάγεται.

ΧΡΕΟΣ:

Η αποπληρωμή είναι αδύνατη!

Κατηγορηματικός ήταν χθες ο νομπελίστας Αμερικανός οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν σε άρθρο του στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», όπου τόνιζε: «Είναι τώρα καθαρό ότι η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία δεν μπορούν και δεν θα αποπληρώσουν πλήρως τα χρέη τους». Οι αριθμοί τού δίνουν δίκιο. Κατά 44 (!) δισ. ευρώ αύξησε το χρέος της Ελλάδας από πέρυσι μέχρι φέτος η κυβέρνηση Παπανδρέου - δηλαδή κατά 14,2% του ΑΕΠ! Πρέπει να βρει να πληρώσει 35 δισ. το 2012 και άλλα 38 δισ. ευρώ το 2013. Ακόμη 58 δισ. ευρώ το 2014 και άλλα 40 δισ. ευρώ το 2015. Πρέπει να είναι κανείς τρελός για να νομίζει ότι αυτά τα χρήματα μπορεί να τα αντλήσει η ελληνική κυβέρνηση από τις αγορές. Η αναδιάρθρωση του χρέους είναι μαθηματικά βέβαιη πλέον.

«Ξυπνήσαμε, τι ώρα είναι; Ωρα να φύγετε»!

«Πουλάτε, πουλάτε. Ξύλο που θα φάτε»,

φώναξαν δυνατά  οι Έλληνες «Indignados»!

Με ένα πανό που έγραφε σε ελληνικά και ισπανικά «Είμαστε ξύπνιοι. Τι ώρα είναι; Ώρα να φύγουν!» πάνω από 20.000 πολίτες συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα. Στη Θεσσαλονίκη συγκεντρώθηκαν πάνω από 5.000 άτομα και στην Πάτρα τουλάχιστον 3.000 πολίτες.

Ανάλογες συγκεντρώσεις «αγανακτισμένων Ελλήνων» πραγματοποιήθηκαν σχεδόν σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας.

Δεκάδες χιλιάδες πολίτες κυριευμένοι από "αγανάκτηση" για τα νέα μέτρα και το Μνημόνιο πλημμύρισαν τις πλατείες πολλών ελληνικών πόλεων. Εκατοντάδες πολίτες παρέμειναν στο Σύνταγμα μέχρι και τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ νωρίτερα πραγματοποιήθηκε ανοιχτή συνέλευση σε κλίμα ενότητας. Είναι χαρακτηριστικό πάντως ότι ο αριθμός όσων πέρασαν χθες από το Σύνταγμα, δύσκολα μπορεί να υπολογιστεί, αφού κάθε μία-δύο ώρες μεγάλη μερίδα του κόσμου ανανεωνόταν από καινούργιους συμπολίτες μας που έφταναν στην κεντρικότερη πλατεία της Αθήνας.

Ακολουθώντας το παράδειγμα των Ισπανών "Ιndignados", νέοι, οικογενειάρχες και συνταξιούχοι, χωρίς κομματικές ταμπέλες, πραγματοποίησαν από το απόγευμα ειρηνικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, υψώνοντας τη δική τους φωνή απέναντι στη λεηλασία που επιχειρείται σε βάρος τους.

Στην πλατεία Συντάγματος εκτιμάται ότι είχαν συγκεντρωθεί περισσότεροι από 20.000 πολίτες. Οι συγκεντρωμένοι φώναζαν συνθήματα κατά των πολιτικών και των αποκρατικοποιήσεων ("Πουλάτε, πουλάτε. Ξύλο που θα φάτε"), ενώ είχαν υψώσει δύο πανό, ένα στα ισπανικά κι ένα στα ελληνικά. Ορισμένοι κρατούσαν πλακάτ που έγραφαν: "Ξυπνήσαμε".

Στη συνέλευση, η οποία κράτησε μέχρι αργά το βράδυ και πολλοί πήραν το λόγο ακούστηκε το αίτημα να μην υπάρχει επίσημη εκπροσώπηση, και σε αυτό υπήρξε θετική ανταπόκριση. Μάλιστα οι συγκεντρωμένοι πολίτες δήλωναν διατεθειμμένοι να συνεχίσουν για όσο χρειαστεί τις κινητοποιήσεις. Το κλίμα ήταν "γιορτινό" μέσα στην αγανάκτηση θα ΄έλεγε κανείς. Παρέες συγκεντρωμένες σε πηγαδάκια συζητούσαν κυρίως για την ανεργία και τίποτα δεν θύμιζε τις πνιγμένες στα δακρυγόνα διαδηλώσεις. Κάποιοι μάλιστα πήραν την πρωτοβουλία να καθαρίσουν την πλατεία από τα σκουπίδια.

Ενδεικτικό του κλίματος που επικράτησε στη συγκέντρωση είναι ότι όλα τα καταστήματα γύρω από το Σύνταγμα παρέμειναν ανοιχτά με τους καταστηματάρχες να δηλώνουν ότι είναι η πρώτη φορά που πραγματοποιείται διαδήλωση και δεν αποφάσισαν να κατεβάσουν ρολά. Το μετρό του Συντάγματος λειτούργησε κανονικά.

Αντίστοιχη κινητοποίηση πραγματοποίηθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου περισσότεροι από 5.000 είχαν συγκεντρωθεί έξω από το Λευκό Πύργο φωνάζοντας ευρηματικά συνθήματα.

Στην Πλατεία Γεωργίου της Πάτρας συνέρρευσαν περίπου 3.000 πολίτες, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα διαμαρτυρίας μέσω του Ιντερνετ.

Στην κεντρική πλατεία της Λάρισας, περίπου 300 άτομα, κυρίως νέοι, ντυμένοι με μαύρα ρούχα πραγματοποίησαν σιωπηλή διαμαρτυρία, ενώ στην παραλία του Βόλου, μπροστά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας συγκεντρώθηκαν περισότεροι από 2.000 πολίτες.

Μεγάλη ήταν και η συγκέντρωση στο Ηράκλειο, με ανθρώπους κάθε ηλικίας να διαδηλώνουν κατά του Μνημονίου και της οικονομικής πολιτικής.

Πάνω από 1.000 άτομα συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Αγοράς των Χανίων. "Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα σε μια αγορά", τόνισαν.

Στην πλατεία του Αγνώστου Στρατιώτη συγκεντρώθηκαν οι "αγανακτισμένοι" του Ρεθύμνου. Νέοι άνθρωποι, μαθητές, οικογενειάρχες, περίπου χωρίς σημαίες και πανό, διαμαρτυρήθηκαν για τα μέτρα της κυβέρνησης.

Παράδειγμα η Ισπανία!

Την ώρα που στην Ελλάδα η πρώτη οργανωμένη απόπειρα για διαμαρτυρία στέφθηκε από επιτυχία, για δέκατη μέρα χθες, οι πλατείες ισπανικών πόλεων παρέμειναν υπό ειρηνική «κατάληψη» από το κίνημα των «αγανακτισμένων». Από τις 15 Μαΐου και εξαιτίας των τοπικών εκλογών που έλαβαν χώρα την περασμένη Κυριακή, το κίνημα των «Αγανακτισμένων» με σύνθημα «Αληθινή Δημοκρατία, τώρα!» συνεχίζει τις κινητοποιήσεις του, τουλάχιστον ως την προσεχή Κυριακή όταν και οι συνελεύσεις στις πλατείες θα κληθούν να αποφασίσουν για την πορεία της κινητοποίησης.

Αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα!

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΜΑΪΟΥ ΣΤΙΣ 18.00!

Πόσο πιο χαμηλά θα πέσουμε σαν λαός ;

Γίναμε σύνθημα στα χείλη των Ισπανών διαδηλωτών!

Με το σύνθημα «Κάντε ησυχία μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες», οι Ισπανοί συγκεντρωμένοι

διαδηλωτές στη Μαδρίτη μας χλευάζουν για την απάθεια μας.

Με ειρωνικά σχόλια μας αντιμετωπίζουν σαν λαό, οι Ισπανοί διαδηλωτές, για την «απραξία» που δείχνουμε  απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε από την "τρόικα". Οι Ισπανοί θεωρούν απαράδεκτο ότι παρά τα σκληρά μέτρα λιτότητας εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε βγει ακόμα στους δρόμους. Ενδεικτικό είναι πως το κεντρικό σύνθημα της διαδήλωσης της Δευτέρας, ήταν το: «Κάντε ησυχία μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες»!

Πουλάνε και την Ευηνόλιμνη!

Μαζί με την ΕΥΔΑΠ ξεπουλάνε και την Ευηνόλιμνη!

Να δούμε τη θέση θα πάρει τώρα η "τρόικα" της Ναυπακτίας!
**********
Το νερό δεν είναι απλά "φυσικός πόρος"! Είναι κοινωνικό αγαθό! Δεν πρέπει να αφήσουμε να γίνει εμπόρευμα!

Λεηλασία του λαού και της χώρας!

Υπουργική... συναίνεση στη νέα λεηλασία μισθωτών και συνταξιούχων εξασφάλισε χθες ο πρωθυπουργός, μια μέρα πριν ζητήσει το ίδιο και από τους αρχηγούς των κομμάτων, τους οποίους συναντά σήμερα στο μέγαρο Μαξίμου. Παρά τις επιμέρους φραστικές αλλά άνευ ουσίας διαφοροποιήσεις, όλοι οι υπουργοί συναίνεσαν στο νέο πακέτο μέτρων, όπως έδειξε και η κυβερνητική ανακοίνωση που εξεδόθη αμέσως μετά το υπουργικό συμβούλιο.

Έρχονται απολύσεις στο Δημόσιο!

Πρόσθετες περικοπές στις αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων, λουκέτα σε δημόσιους οργανισμούς και απολύσεις φέρνει το πακέτο των έκτακτων μέτρων για το τρέχον έτος.

Οπως ανακοινώθηκε αμέσως μετά την ολοκλήρωση του χθεσινού υπουργικού συμβουλίου, αναστέλλονται οι μισθολογικές ωριμάνσεις και έτσι δεν θα δοθούν αυξήσεις στους υπαλλήλους οι οποίοι αλλάζουν κλιμάκιο εντός του 2011. Παράλληλα προχωρά άμεσα η κατάργηση ή συγχώνευση φορέων του Δημοσίου, γεγονός που θα φέρει και τις πρώτες απολύσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ειδικότερα για τον «εξορθολογισμό του Δημοσίου», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής, προχωρά η αναστολή της μισθολογικής ωρίμανσης, η μείωση των συμβασιούχων, η θεσμοθέτηση της μερικής απασχόλησης στο Δημόσιο και η αύξηση των ωρών εργασίας από 37,5 ώρες σε 40 ώρες την εβδομάδα. Από τις παρεμβάσεις αυτές τα προσδοκώμενα δημοσιονομικά οφέλη υπολογίζονται στα 550 εκατ. ευρώ!

Επίσης για φέτος προβλέπονται καταργήσεις - συγχωνεύσεις φορέων, μείωση επιχορήγησης σε φορείς που λειτουργούν σε απομακρυσμένες περιοχές, και μείωση επιχορηγήσεων σε ΟΤΑ - Ταμεία - νοσοκομεία. Από τα μέτρα αυτά το οικονομικό επιτελείο στοχεύει σε εξοικονόμηση πόρων ύψους 450 εκατ. ευρώ. Τέλος θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι παρεμβάσεις που απομένουν να εξειδικευτούν με την τρόικα ύψους 1,6 δισ. ευρώ θα προέρχονται από το σκέλος των δαπανών, καθώς μέχρι τώρα στο φετινό πακέτο... υπερτερούν τα φορολογικά μέτρα.

Χαράτσι σε όλα με νέα φοροκαταιγίδα!

Εναν νέο «Αρμαγεδδώνα», ισχυρότερο κι από εκείνον του περσινού Μαΐου που ακολούθησε το αρχικό μνημόνιο, φέρνει το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε χθες πρόσθετα μέτρα 6,4 δισ. ευρώ για το τρέχον έτος και 22 δισ. ευρώ για την τετραετία 2012-2015 υπό την πίεση της τρόικας, που συνεχίζει τον ασφυκτικό έλεγχο ώστε να επιτρέψει την εκταμίευση των 12 δισ. ευρώ της πέμπτης δόσης.

Στην δραματική, μαραθώνια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου ο υπουργός Οικονομικών εισηγήθηκε χθες εκτενές πακέτο μέτρων, που προβλέπει νέους φόρους 2,55 δισ. ευρώ, περικοπές δαπανών με μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις 2,25 δισ. ευρώ, ενώ εντός των ημερών προσδιορίζονται και άλλα μέτρα 1,6 δισ. ευρώ. Το συνολικό πακέτο του Μεσοπρόθεσμου ανέρχεται σε 28,4 δισ. ευρώ στο διάστημα 2011-2015.

Πιο αναλυτικά, στο μέτωπο των φορολογικών επιβαρύνσεων για το τρέχον έτος προβλέπονται τα ακόλουθα:

Αύξηση φορολογίας σε καπνό, επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης στα αναψυκτικά και το φυσικό αέριο από την 1η Ιουλίου. Στον καπνό, σύμφωνα με πληροφορίες, θα αυξηθεί ο πάγιος φόρος και θα ακολουθήσουν νέες αυξήσεις στις τιμές των τσιγάρων.

Επιβολή έκτακτης εισφοράς σε φορολογούμενους που έχουν στην κατοχή τους σκάφη αναψυχής, πισίνες, πολυτελή αυτοκίνητα, αλλά και ακριβά ακίνητα. Το μέτρο αυτό θα συνοδευτεί με κατάργηση και περικοπή φοροαπαλλαγών (μείωση του αφορολόγητου ορίου των 400.000 ευρώ του ΦΜΑΠ).

Συνολικά οι παρεμβάσεις αυτές αναμένεται να αποδώσουν 770 εκατ. ευρώ. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται 150 εκατ. ευρώ από πρόστιμα που καλούνται να πληρώσουν φορολογούμενοι που είχαν δηλώσει τα σκάφη αναψυχής ως επαγγελματικά.

Αύξηση έως και 20% στα τέλη κυκλοφορίας του 2012 που θα κληθούν να πληρώσουν οι ιδιοκτήτες οχημάτων στο δίμηνο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου του τρέχοντος έτους.

Μετάταξη προϊόντων από τον χαμηλό ΦΠΑ (13%) στον υψηλό (23%). Στον χαμηλό ΦΠΑ βρίσκονται σήμερα όλα τα είδη διατροφής, τα τιμολόγια ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, φυσικό αέριο, εισιτήρια μέσων μαζικής μεταφοράς, κόμιστρα ταξί.

Στο υπουργείο Οικονομικών, παρότι διέψευδαν μετ' επιτάσεως την αύξηση του ΦΠΑ, προχώρησαν τελικά στην υλοποίηση του μέτρου. Αρμόδιες πηγές σημείωναν ότι ακόμη δεν έχουν καθοριστεί τα αγαθά και οι υπηρεσίες που θα μεταταγούν και πρόσθεταν ότι δεν θα είναι τα τρόφιμα.

Ρύθμιση για «τακτοποίηση» των αυθαίρετων κτισμάτων. Χθες δεν δόθηκαν περισσότερες λεπτομέρειες για το συγκεκριμένο μέτρο, αλλά σύμφωνα με πληροφορίες θα προχωρήσει η μεγάλη μείωση των προστίμων με στόχο την άντληση 300 εκατομμύρια ευρώ μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους.

Μετάταξη σε 23%!

Αλυσιδωτές αυξήσεις στην αγορά και νέο άλμα του πληθωρισμού θα φέρει η μετάταξη προϊόντων και υπηρεσιών από τον χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ 13% στον υψηλό συντελεστή 23%. Στον χαμηλό συντελεστή υπάγονται σήμερα τα τρόφιμα, τα εισιτήρια μέσων μαζικής μεταφοράς, η ηλεκτρική ενέργεια κ.ά. Ακόμη δεν έχει «κλειδώσει» ποια θα μεταταγούν. Το 2012 σχεδιάζεται ενιαίος ΦΠΑ 19%.

Ειδικοί Φόροι!

Από 1ης Ιουλίου και όχι από την αρχή του 2012 θα επιβληθεί ειδικός φόρος κατανάλωσης στο φυσικό αέριο και στα αναψυκτικά. Μάλιστα, αν στις τελικές αποφάσεις της κυβέρνησης για τον ΦΠΑ περιληφθεί και η μετάταξη του φυσικού αερίου από το 13% στο 23%, θα προκύψει διπλή επιβάρυνση.

Τέλη Κυκλοφορίας!

Νέο χαράτσι έρχεται για τους κατόχους ΙΧ και μοτοσικλετών, καθώς αποφασίστηκε η αύξηση των τελών κυκλοφορίας του 2012 που καταβάλλονται μέσα στο τελευταίο δίμηνο του τρέχοντος έτους. Οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για αύξηση 20%, αν και υπάρχει πρόταση για χαμηλότερο ποσοστό αύξησης.

Εκτακτη Εισφορά!

Το οικονομικό επιτελείο προσανατολίζεται σε μία «συνδυασμένη» έκτακτη εισφορά για να πιάσει τους... κατέχοντες. Για τον υπολογισμό της θα ληφθεί υπόψη η κατοχή ακριβών ακινήτων, πολυτελών οχημάτων, σκαφών αναψυχής και πισίνων. Πιθανή είναι και η αύξηση του φόρου πολυτελείας.

«Για μια χούφτα ευρώ»!

Σε σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις, με εμπροσθοφυλακή την πώληση του ΟΤΕ και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου εφέτος και στη σειρά να ακολουθούν ΟΠΑΠ, ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ, προχωρά η κυβέρνηση, θέτοντας ως στόχο έσοδα που μπορεί να φθάσουν και τα 17 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2013. Μετά την ολοκλήρωση του υπουργικού συμβουλίου το υπουργείο Οικονομικών γνωστοποίησε αναλυτικό χρονοδιάγραμμα αποκρατικοποιήσεων, του οποίου το κύριο χαρακτηριστικό είναι η πώληση εισηγμένων εταιρειών.

«Δώρα έκπληξη» για ιδιώτες επενδυτές μοιράζει ξαφνικά η κυβέρνηση που με διαδικασίες "fast track" βγάζει "στο σφυρί" τις κρατικές επιχειρήσεις. "Αμπαλάρει" όλα τα λιμάνια της χώρας για να τα δώσει μαζί με ΟΛΠ και ΟΛΘ, δίνει ολόκληρο τον ΟΤΕ (όχι μόνο το 10%), ακόμα και λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ -παρά τις περί του αντιθέτου εξαγγελίες και αφού προσέκρουσε στην άρνηση των Βρυξελλών.

Υπόθεση μιας εβδομάδας είναι πλέον για να εμφανιστούν και να επιλεγούν οι υποψήφιοι σύμβουλοι αποκρατικοποίησης για όλα αυτά τα σχέδια. Στην πρόσκληση ενδιαφέροντος για την πρόσληψη των συμβούλων τονίζεται πάντως. ότι το ελληνικό δημόσιο μπορεί να ακυρώσει την διαδικασία ανά πάσα στιγμή, χωρίς άλλη αιτία και χωρίς να δώσει εξηγήσεις.

Σύμφωνα με τις Προσκλήσεις, το ελληνικό δημόσιο σχεδιάζει να πουλήσει:

- ολόκληρο τον ΟΤΕ, πέρα από το 10% που είχε προ μηνός ανακοινώσει. Στον ΟΤΕ το κράτος κατέχει το 16% αλλά ελέγχει το 20% (με τη συμμετοχή του ΙΚΑ μέσω του ΤΑΠ-ΟΤΕ). Θα δώσει 10% στους γερμανούς της Deutsche Telekom για περίπου 400 εκατ. ευρώ. Σκοπεύει όμως να πουλήσει και το υπόλοιπο 6%, είτε στους γερμανούς είτε στο χρηματιστήριο, για να μείνει με ένα "αξιοπρεπές" 4% ώστε να έχει λόγο στη διοίκηση και έσοδα από τον ΟΤΕ. Υπενθυμίζεται ότι η γερμανική Deutsche Telekom (DT) κατέχει ήδη το 30% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ. Μετά από συμφωνία με την προηγούμενη κυβέρνηση (Μάιος 2008), έχει δικαίωμα αγοράς επιπλέον 10% των μετοχών του, που μπορεί να ασκηθεί μέχρι τη λήξη του 2011, εν όλω ή εν μέρει, σε τιμή ίση με την μέση σταθμισμένη τιμή των τελευταίων 20 ημερών της μετοχής στο ΧΑ, επαυξημένη κατά 15% (premium). Το δημόσιο εξετάζει το ενδεχόμενο να ιδιωτικοποιήσει πλήρως τον ΟΤΕ από την πώληση έως και 16% των μετοχών της εταιρείας κατά τη διάρκεια του 2011. Ο σύμβουλος που θα προσληφθεί αναλαμβάνει την αναθεώρηση της σύμβασης καθώς και νέα αποτίμηση του ΟΤΕ.

- την ΔΕΗ: Το δημόσιο σκοπεύει στην περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της εταιρείας με την διάθεση έως και 17% των μετοχών της σε ιδιώτες επενδυτές μέσω του Χ.Α. Από το 51% που κατέχει θα πέσει στο 34%, διατηρώντας όμως παράλληλα τη διαχείρισή του. Επιπλέον, αναφέρει, είναι επιθυμητή η επιλογή της πώλησης των μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (πχ των λιγνιτικών). Η πώληση τοποθετείται στο 2012.

- το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο: με την πώληση μέχρι και 34% των μετοχών που συνολικά διαθέτει, είτε μέσω του χρηματιστηρίου είτε σε στρατηγικό επενδυτή. Επιπλέον, εξετάζεται και η πώληση και του 10% που κατέχουν τα ΕΛΤΑ μέσω του Χρηματιστηρίου Αθηνών και εισόδου στρατηγικού επενδυτή.

- την ΕΥΔΑΠ: μπαίνει άμεσα μπροστά η διαδικασία πρόσληψης συμβούλων αποκρατικοποίησης. Μέχρι 30 Μαϊου θα γίνονται δεκτές υποψηφιότητες για το διορισμό μίας ή περισσοτέρων κορυφαίων τράπεζες επενδύσεων που θα την αναλάβουν. Επί του παρόντος, το δημόσιο κατέχει το 61% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΔΑΠ, ενώ 10% του μετοχικού κεφαλαίου κατέχει η Αγροτική Τράπεζα. Το δημόσιο σχεδιάζει την πώληση της συμμετοχής του στην ΕΥΔΑΠ είτε μέσω χρηματιστηρίου ή απευθείας σε στρατηγικό επενδυτή. Εάν το δημόσιο αποφασίσει να προβεί σε προσφορά μετοχών της Εταιρείας μέσω του Χρηματιστηρίου Αθηνών, ο οικονομικός σύμβουλος θα λειτουργεί ως bookrunner της εν λόγω συναλλαγής.

- την ΕΥΑΘ. Κατ’ αναλογίαν με την ΕΥΔΑΠ, η εταιρία έχει την αποκλειστική ευθύνη υδροδότησης της συμπρωτεύουσας –μέχρι το 2031. Το δημόσιο θα πουλήσει το 74% που κατέχει στην εταιρία.

- Λιμάνια της Αττικής: δρομολογεί την πώληση των μετοχών του Ο.Λ.Π. και εξετάζει ενδεχόμενη ενοποίηση των κυριότερων λιμένων στην περιοχή της Αττικής, και ιδίως τα λιμάνια του Πειραιά, της Ελευσίνας, Ραφήνας και Λαυρίου . Το δημόσιο κατέχει σήμερα το 74% του ΟΛΠ και 100% των άλλων λιμένων της Αττικής. Ο σύμβουλος θα προτείνει τρόπους για την αναδιοργάνωση των λιμένων της Αττικής, έτσι ώστε να συγκεντρωθούν υπό την ομπρέλα του ΟΛΠ, με στόχο την αύξηση της αξίας των μετόχων και την ελκυστικότητα της νέας εταιρίας, για ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια. Η αποκρατικοποίηση αυτή «πάει» μάλλον για το 2012.

- ΟΛΘ και περιφερειακά Λιμάνια της χώρας: καταναλογίαν με τον ΟΛΠ κινείται και η πώληση των μετοχών για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ). Εξετάζεται το ενδεχόμενο ενοποίησής του με τα λιμάνια της Καβάλας, του Βόλου, της Αλεξανδρούπολης, του Ηρακλείου, της Πάτρας, της Κέρκυρας και της Ηγουμενίτσας. Το δημόσιο κατέχει σήμερα το 74% του ΟΛΘ και το 100% των υπολοίπων. Η αποκρατικοποίηση αυτή «πάει» μάλλον για το 2013.

Επίσης δρομολογούνται για συνολικά έσοδα φέτος 3,5-5,5 δισ. ευρώ:

- «Ελ. Βενιζέλος»: επέκταση παραχώρησης (το Δημόσιο κατέχει 55%)

- ΟΠΑΠ: επέκταση παραχώρησης (το Δημόσιο κατέχει 34%)

- Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα: πώληση έως 66% (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- Κρατικά λαχεία: πώληση 49%- 66% (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- ΔΕΠΑ: πώληση έως 32% (το Δημόσιο κατέχει 65%)

- ΤΡΑΙΝΟΣΕ: πώληση 49%- 100% (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- ΛΑΡΚΟ: πώληση έως 55% (το Δημόσιο κατέχει 55%)

- ΟΔΙΕ: πώληση έως 100% (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- Καζίνο Πάρνηθας: πώληση έως 49% (το Δημόσιο κατέχει 49%)

- Άδειες κινητής τηλεφωνίας: πώληση δικαιωμάτων (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- Ελληνικό Ι- πώληση μεριδίων (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- Ακίνητη περιουσία Ι: πώληση μεριδίων (το Δημόσιο κατέχει 100%)

Για το 2012 και για έσοδα 4- 6 δισ. ευρώ, δρομολογούνται:

- «Ελ Βενιζέλος»: πώληση μεριδίων έως 21% (το Δημόσιο κατέχει 55%)

- Εγνατία Οδός πώληση μεριδίων έως 100% (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- ΕΛΤΑ: πώληση έως 40% (το Δημόσιο κατέχει 90%)

- Λιμένες Ι : πώληση 43%- 66% (το Δημόσιο κατέχει 77%- 100%)

- ΕΥΔΑΠ: πώληση έως 27% (το Δημόσιο κατέχει 61%)

- ΕΛΒΟ: πώληση έως 16% (το Δημόσιο κατέχει 51%)

- Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων: πώληση μεριδίων έως 100%

- Ελληνικοί αυτοκινητόδρομοι Ι: πώληση μεριδίων (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- Περιφερειακά αεροδρόμια : πώληση μεριδίων έως 49% (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- Ελληνικό ΙΙ: πώληση μεριδίων (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- Ακίνητη περιουσία Ι, ΙΙ: πώληση μεριδίων (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- Ψηφιακό φάσμα : το Δημόσιο κατέχει 100%.

Για το 2013 και για επιπλέον έσοδα 4,5- 5,5 δισ. ευρώ, προωθούνται:

- συμμετοχές του δημοσίου σε διάφορες τράπεζες: πώληση έως 100%

- ΑΤΕ: πώληση έως 25% (το Δημόσιο κατέχει 76%)

- Περιφερειακά αεροδρόμια ΙΙ: πώληση μεριδίων έως 49% (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- Λιμένες ΙΙ: πώληση 43%- 66% (το Δημόσιο κατέχει 77%- 100%)

- Ακίνητη περιουσία ΙΙ, ΙΙΙ: πώληση μεριδίων (το Δημόσιο κατέχει 100%)

- Ψηφιακό φάσμα ΙΙ: το υπόλοιπο από το 100% που θα έχει απομείνει στο Δημόσιο.

- Ελληνικοί αυτοκινητόδρομοι ΙΙ- το υπόλοιπο από το 100% που θα έχει απομείνει στο Δημόσιο.

Για τα ακίνητα, προχωρά η δημιουργία ενιαίου Χαρτοφυλακίου Δημόσιας Περιουσίας, με επιμέρους εξειδικευμένα χαρτοφυλάκια σημαντικών ακινήτων, καθώς και η αξιοποίηση χρηματοοικονομικών εργαλείων με την οργάνωση χαρτοφυλακίων σε Εταιρείες Ειδικού Σκοπού και προώθησή τους σε διεθνείς αγορές από ελληνικές και ξένες τράπεζες.

Σε λίγο θα πουλήσουν και την Ακρόπολη!

Σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, προς άμεση αξιοποίηση είναι περισσότερα από 100 ακίνητα (70 ακίνητα διαχείρισης ΚΕΔ, το Ελληνικό και ακόμη 10 ακίνητα διαχείρισης της ΕΤΑ, 18 ακίνητα διαχείρισης ΓΑΙΑ-ΟΣΕ και 40 κτίρια υπουργείων.

«Ωριμα» για αποκρατικοποίηση είναι περί τα 140 ακίνητα του Δημοσίου, σύμφωνα με το κυβερνητικό πλάνο αξιοποίησης της κρατικής περιουσίας. Μάλιστα όπως ανακοίνωσε χθες το υπουργείο Οικονομικών, για την επίσπευση της διαδικασίας δημιουργείται Ταμείο Δημόσιας Περιουσίας, το οποίο θα φτιάξει χαρτοφυλάκια με ομοειδή ακίνητα, με στόχο το πρώτο προς αξιοποίηση χαρτοφυλάκιο να είναι έτοιμο εντός του Ιουνίου και η πώληση των πρώτων μεριδίων να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον φετινό Δεκέμβριο.
Πιο αναλυτικά, το υπουργείο γνωστοποίησε πως προς άμεση αξιοποίηση έχουν επιλεγεί ήδη περί τα 140 ακίνητα:

-70 εξ αυτών διαχειρίζεται στην παρούσα φάση η ΚΕΔ.

-18 ακίνητα της ΓΑΙΟΣΕ.

-40 κτίρια της κεντρικής κυβέρνησης.

-το «Ελληνικό» και ακόμη 10 ακίνητα τα οποία διαχειρίζεται η ΕΤΑ.

Ειδικότερα έχει γίνει η επιλογή συμβούλων για πλήρη καταγραφή και αποτίμηση των αξιοποιήσιμων ακινήτων και για πρώτη φορά στη χώρα δημιουργείται ένα ενιαίο μητρώο. Παράλληλα προχωρά η δημιουργία ενός χαρτοφυλακίου δημόσιας περιουσίας με επιμέρους εξειδικευμένα χαρτοφυλάκια σημαντικών ακινήτων (τουριστικά, εμπορικά κ.ά.).

Στη συνέχεια τα οργανωμένα χαρτοφυλάκια θα τεθούν κάτω από την «ομπρέλα» του Ταμείου Δημόσιας Περιουσίας και θα προωθηθούν στις διεθνείς αγορές από ελληνικές και ξένες τράπεζες, προκειμένου να εισρεύσουν στα ταμεία τα πρώτα έσοδα.

Εξάλλου σύμφωνα με το πλάνο που έδωσε χθες στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών, προωθούνται οι ακόλουθες θεσμικές παρεμβάσεις για την απεμπλοκή από χρόνιες παθογένειες που εμποδίζουν την αξιοποίηση:

*Θεσμός της επιφάνειας και της μακροχρόνιας μίσθωσης. Τα ακίνητα παραχωρούνται σε ιδιώτες για έως και 90 χρόνια για εκμετάλλευση, έναντι του ανάλογου τιμήματος.

*Οροι αξιοποίησης της τουριστικής κατοικίας.

*Οροι δόμησης και χωροταξίας σε επιλεγμένα ακίνητα του Δημοσίου για ταχύτερη αξιοποίηση μέσα από τη διαδικασία fast track.

Σύμφωνα με το κυβερνητικό χρονοδιάγραμμα, κάθε χρόνο μέχρι και το 2013 θα ολοκληρώνεται η πώληση ενός χαρτοφυλακίου ακινήτου στις διεθνείς αγορές. Επίσης εντός του τελευταίου τριμήνου του τρέχοντος έτους θα έχει δρομολογηθεί η αξιοποίηση της περιοχής στο Ελληνικό.

Ο Αχελώος στο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κρίσιμη είναι η αυριανή ημέρα για το μέλλον του έργου εκτροπής του Αχελώου, καθώς εξετάζεται στο Δικαστήριο της ΕΕ στο Λουξεμβούργο, η συμβατότητα του με το κοινοτικό δίκαιο.

Υπενθυμίζεται ότι το Συμβούλιο Επικρατείας με την υπαριθμόν 3053/2009 απόφαση του, ανέστειλε την έκδοση απόφασης και υπέβαλλε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο 14 προδικαστικά ερωτήματα, με τα οποία και ζητά να αποφανθεί, αν οι διατάξεις του Ν. 3481/2006, με βάση τις οποίες συνεχίζεται η εκτέλεση του έργου της εκτροπής του άνω ρου του Αχελώου προς την Θεσσαλία, είναι συμβατές με το κοινοτικό δίκαιο. Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου θα εκδοθεί σε 6 με 8 μήνες, και εν συνεχεία θα σταλεί στο Συμβούλιο Επικρατείας, το οποίο και θα ορίσει νέα δικάσιμο, προκειμένου να τελεσιδικήσει για το θέμα.

Συναίνεση σε τί;

Για τόσο ..."μακάκες" μας έχουν;

Του Δημήτρη Μυ από το "Ποντίκι".

Ο τρόπος με τον οποίο ζητά τη συναίνεση ο πρωθυπουργός ακούγεται σαν εκβιασμός.

Για την ακρίβεια είναι ο ωμός εκβιασμός τον οποίον έχουν διατυπώσει στη χώρα οι πιστωτές της και τον οποίον (εκβιασμό) έχει αναλάβει να «εκλαικεύσει» ο Γ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του.

Μετά από ένα χρόνο μνημονίου, οι ευρωπαίοι εταίροι έχοντας ξαλαφρώσει από τα ελληνικά τοξικά ομόλογα και έχοντας αντικαταστήσει τα παλαιά δάνεια με νέα (110 δις) ενυπόθηκα διατυπώνουν τον εκβιασμό ως εξής: Ξεπουλήστε ότι από την δημόσια περιουσία έχει ενδιαφέρον ή διαφορετικά κόβουμε την πίστωση και τινάζεστε στον αέρα…

Η κυβέρνηση του ΓΑΠ έχει ήδη αναλάβει να διαχειριστεί τον εκβιασμό στο πλαίσιο του πολιτικού συστήματος να τον «περάσει» στη ελληνική κοινωνία και να τον αξιοποιήσει για την επιβίωσή της.

Ήδη έχει αποφασίσει τη δημιουργία μίας υπηρεσίας ανεξάρτητης από την ελληνική κυβέρνηση, η οποία θα επιβλέπει το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της Ελλάδας. Με άλλα λόγια, τη δημιουργία ενός μηχανισμού ο οποίος θα έχει στη βιτρίνα κάποιες ελληνικές μαριονέτες και θα στελεχώνεται από τα τσακάλια των ξένων πιστωτών. Μέσα απ' αυτόν τον μηχανισμό θα ολοκληρωθεί η καταλήστευση των πόρων της χώρας. Μέσα απ αυτόν τον μηχανισμό θα ολοκληρωθούν οι στόχοι (των πιστωτών) του μνημονίου.

Για να φτάσουν τα πράγματα ως εδώ, χρειάστηκαν οι πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης. Πρόκειται για επιλογές οι οποίες οδήγησαν την χώρα στα νύχια των κερδοσκόπων. Αξίζει να θυμηθούμε πως ένας (εκ των επιφανέστερων) από αυτούς συνόψισε τις πολιτικές επιλογές της ελληνικής κυβέρνησης:

«"η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί

στους ¨Έλληνες πολίτες, δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να

εκμεταλλευτείς τον μαλάκα"!!!
 (δήλωση του Αμίτ Σαρκάρ, επικεφαλή του

Αμερικανικού Επενδυτικού Ταμείου, Μαριαν, 20.2.2010)».

Ήταν η εποχή που η κυβέρνηση Παπανδρέου …εκβίαζε (!!!) τους Γερμανούς και – με αυτόν τον τρόπο-- άνοιγε την πόρτα για την είσοδο του ΔΝΤ (δηλαδή των ΗΠΑ) στις υποθέσεις της ευρωζώνης. Τα υπόλοιπα, είναι ήδη ιστορία.

Γνωρίζουμε όλοι τι έχει συμβεί στον τόπο τον τελευταίο χρόνο.

Εύκολα μπορούμε να αντιληφθούμε και τη συνέχεια (το ξεπούλημα των πόρων του τόπου) καθώς είναι δρομολογημένη. Αυτό ίσως που δύσκολα μπορεί να κατανοήσει κανείς είναι το αίτημα για συναίνεση.

Για τόσο "μακάκες" μας έχουν;

Θανάσης Γρέβιας: Η δική μου μαρτυρία για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη!

Ο Θανάσης Γρέβιας ύστερα από 48 χρόνια αφηγείται για πρώτη φορά τα δραματικά γεγονότα όπως τα έζησε δίπλα στον Γρηγόρη Λαμπράκη τη νύχτα της 22ας Μαΐου του 1963...

Τη νύχτα της 22ας προς την 23η Μαΐου 1963 έλαχε σε μένα η τιμή να κρατήσω στα χέρια μου, για τέσσερις και πλέον ώρες, στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, το σώμα -την κεφαλή- του βαρύτατα τραυματισμένου Γρηγόρη Λαμπράκη, χωρίς -δυστυχώς για εκείνον- να συμβεί, ανυποψίαστος όπως ήμουν, να ψαύσω την πίσω πλευρά του κρανίου του, ώστε να εντοπίσω την κρανιακή κάκωση που, όπως αργότερα έγινε γνωστό, είχε υποστεί από τον σιδερολοστό με τον οποίο ο -εκ των δολοφόνων του, επιβαίνων στην καρότσα του τρικύκλου- Εμμανουηλίδης, του είχε καταφέρει συντριπτικό χτύπημα στο πίσω μέρος του κρανίου του.

ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΓΡΕΒΙΑ.

Μέλος από τις πρώτες μέρες του 1960 της οργάνωσης σπουδάζουσας της νεολαίας της ΕΔΑ, συμμετείχα στη συγκέντρωση, σε μια μικρή αίθουσα του 1ου ορόφου ενός παλαιού κτίσματος, που προσήλθε o Γρηγόρης Λαμπράκης, τραυματισμένος στο μέτωπο από τους παρακρατικούς τραμπούκους, που είχαν, με την ανοχή και τη συνεργασία της Χωροφυλακής, κατακλύσει τη διασταύρωση των οδών Βενιζέλου και Ερμού, όπου μίλησε ο Γρηγόρης Λαμπράκης.

Με το τέλος της ομιλίας του, συνοδευόμενος μόνον από δυο-τρεις συνεργάτες του (εξαίρετους μεν αγωνιστές, αλλά εντελώς άπειρους σχετικά με τις μεθόδους που χρησιμοποιούσαν οι τότε διωκτικοί μηχανισμοί για να τρομοκρατουν τους αριστερούς πολίτες) από την Επιτροπή Ειρήνης και Αφοπλισμού της Θεσσαλονίκης, αποχώρησε από το κτήριο, και οι αξιωματικοί της Χωροφυλακής που -προφανώς βάσει σχεδίου- έλεγχαν απʼ έξω την είσοδο-έξοδο, έκλεισαν την πόρτα, και, έτσι, εμάς μεν μας εγκλώβισαν στο εσωτερικό του κτηρίου, τον Λαμπράκη δε και τους δυο-τρεις συνοδούς του τους υποχρέωσαν να κινηθούν, μόνοι και απροστάτευτοι, ανάμεσα σε 250 - 300 παρακρατικούς τραμπούκους, δήθεν «αγανακτισμένους πολίτες», που η Χωροφυλακή και διάφορες παρακρατικές οργανώσεις, όπως η «Καρφίτσα» του γερμανοντυμένου στην Κατοχή «φον» Γιοσμά, είχαν επιστρατεύσει για να συγκροτήσουν «αντισυγκέντρωση», και, με ύβρεις και επιθέσεις, να δυσκολέψουν, ή και να ματαιώσουν, την προσέλευση και συμμετοχή των πολιτών της Θεσσαλονίκης στη συγκέντρωση.

Όταν, ύστερα από περίπου 15' που άνοιξε ξανά η πόρτα του κτηρίου και επιτράπηκε σε μερικούς από εμάς να βγούμε απʼ αυτό, και, μαζί με άλλους (θυμάμαι καλά τον Σπύρο Σακκέτα) βρέθηκα ανάμεσα στους χωροφύλακες και τους αλαλάζοντες τραμπούκους, η επίθεση κατά του Λαμπράκη, με το τρίκυκλο του Κοτζαμάνη, και -κυρίως, αν όχι αποκλειστικώς- τον σιδερολοστό του επιβαίνοντος στην καρότσα του Εμμανουηλίδη, είχε ολοκληρωθεί, το τρίκυκλο είχε απομακρυνθεί, και το σώμα του βαρύτατα τραυματισμένου Λαμπράκη είχε στριμωχθεί σε ένα μικρό Ι.Χ. επιβατηγό αυτοκίνητο, με το οποίο και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ.

Συμπτωματικά, η ματιά μου έπεσε στη γωνία της οδού Σπανδωνή -εκεί, δηλαδή, όπου, σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά τις επόμενες μέρες, ελλόχευαν, με το τρίκυκλό τους, οι Κοτζαμάνης και Εμμανουηλίδης, και, απʼ όπου, καθώς επλησίασε ο Λαμπράκης, εφόρμησαν εναντίον του- και όπου διέκρινα όλη την ομάδα των ασφαλιτών (Μητρομάρα, «ξανθό», Μπαμπουξίδη κ.λπ.) που ήταν επιφορτισμένοι με την παρακολούθηση της δράσης μας στις πανεπιστημιακές σχολές, και, μεταξύ τους, τον -τότε-μοίραρχο Κατσούλη, που, σύμφωνα με βάσιμες πληροφορίες που περιήλθαν σε δημοσιογράφους που ερευνούσαν την υπόθεση της δολοφονίας, ήταν αυτός που υπέδειξε στους Κοτζαμάνη και Εμμανουηλίδη τον Λαμπράκη και έδωσε την εντολή της εφόρμησης.

Έφθασα στο νοσοκομείο περίπου τα μεσάνυχτα, και με μια μικρή ομάδα μελών της ΝΕΔΑ (θυμάμαι καλά τον Λαοκράτη Χαλβατζή και τον Μιχάλη Σπυριδάκη) στεκόμασταν ακριβώς στην είσοδο και ανταλλάσσαμε πληροφορίες σχετικά με την επίθεση κατά του Λαμπράκη, όταν, περίπου μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα, εμφανίσθηκε κάποιος με ιατρική μπλούζα, απευθύνθηκε σε εμάς, μας είπε ότι είναι γιατρός του νοσοκομείου, μας ερώτησε αν είμαστε εκεί για τον Λαμπράκη, του απαντήσαμε ναι, και ζήτησε έναν από εμάς να βοηθήσει, γιατί το νοσοκομείο δεν είχε διαθέσιμο νοσοκόμο.

Προσφερθήκαμε όλοι, βρέθηκα εγώ πιο κοντά του, τον ακολούθησα στο εσωτερικό του νοσοκομείου, πολύ πιθανόν κατεβήκαμε στο υπόγειο και μπήκαμε σε ένα κακοφωτισμένο και περίκλειστο θάλαμο, όπου πρώτα διέκρινα τον -επίσης βαρύτατα τραυματισμένο από τους παρακρατικούς τραμπούκους Γιώργη Τσαρουχά, βουλευτή της ΕΔΑ, και την κόρη του Καίτη Τσαρουχά, γραμματέα, τότε, της οργάνωσης της σπουδάζουσας- να στέκεται κοντά του και να τον φροντίζει, και, αμέσως μετά, το σώμα του Γρηγόρη Λαμπράκη επάνω σε ένα -όπως αμέσως μετά ανακάλυψα- ξύλινο κρεββάτι, από τρεις μακρόστενες σανίδες στηριζόμενες πάνω σε δύο ή τρία μεταλλικά «Π».

Ο γιατρός μου είπε να καθίσω σε μια μεταλλική καρέκλα πίσω από την κεφαλή του Λαμπράκη και μου έδειξε πώς, με τα χέρια μου, να κρατώ την κεφαλή του, στην κάτω σιαγόνα, συνέχεια και σταθερά προς τα πίσω, για να διευκολύνεται, έτσι, η εισπνοή-εκπνοή, και να μην πέφτει η κεφαλή του μπροστά, και αποχώρησε. Αμέσως μετά παρατήρησα ότι του είχαν κάνει τραχειοτομή (ή τραχειοστομία) και του είχαν τοποθετήσει τραχειοσωλήνα.

Καθώς το σώμα του Λαμπράκη ήταν γυμνό από τη μέση και πάνω παρατήρησα ότι στιν θώρακα, το στομάχι, την κοιλιά, και τα πλευρά του δεν έφερε καμμία -εξωτερική τουλάχιστον, και εμφανή- σωματική βλάβη. Ωστόσο, ο Λαμπράκης βρισκόταν σε κατάσταση που -γενικά είχα ακούσει ότι- ονομάζεται κωματώδης, ανέπνεε με μεγάλη δυσκολία, είχε απώλεια όλων των αισθήσεών του, και, για μένα (φοιτητή της Νομικής και εντελώς άσχετο με τα ιατρικά), η κατάστασή του αυτή ήταν -σύμφωνα με όσα γνώριζα μέχρι εκείνες τις ώρες για τις συνθήκες του τραυματισμού του-ανεξήγητη.

Πολύ περισσότερο μάλιστα αφού διαπίστωσα ότι ούτε καν ορό δεν του είχαν τοποθετήσει, ούτε καν ένα «τσιρότο» στην ανοιχτή πληγή του μετώπου του δεν του είχαν επιθέσει, αλλά και ότι αυτός ο θάλαμος αποκλειόταν να είναι θάλαμος νοσηλείας (για «μονάδα εντατικής θεραπείας» ούτε λόγος) και μάλιστα ενός νεόδμητου, τότε, νοσοκομείου, όπως ήταν το ΑΧΕΠΑ. Από τότε έχω την υποψία ότι επρόκειτο για τον συνήθη στα νοσοκομεία και τις κλινικές νεκροθάλαμο.

Μέχρι τις τρεις το πρωί δεν εμφανίσθηκε στον θάλαμο ούτε γιατρός ούτε νοσοκόμος, η εισπνοή-εκπνοή του Λαμπράκη γινόταν όλο και πιο δυσχερής, δυνατότητα εσωτερικής επικοινωνίας εμένα (και της Καίτης) με γιατρό ή νοσοκόμο δεν υπήρχε, όπως βέβαια δεν υπήρχε και δυνατότητα επικοινωνίας μας με την οργάνωση της Επιτροπής Πόλης της ΕΔΑ, κανένα από τα μέλη της οποίας -ή, έστω, κάποιος γιατρός, ή δικηγόρος, από τους πολλούς που γνωρίζαμε ως μέλη και στελέχη της ΕΔΑ, ούτε καν ο αεικίνητος και πανταχού παρών, όταν τον χρειαζόμασταν, αγωνιστής δικηγόρος Σύλλας Παπαδημητρίου δεν είχε εμφανισθεί στον θάλαμο.

Και, ξαφνικά, άνοιξε η πόρτα του θαλάμου, εμφανίσθηκε ο γιατρός, και τον ακολουθούσαν οι -γνωστοί στην Καίτη και εμένα, από σειρά δικών πού είχαμε μέχρι τότε ως κατηγορούμενοι για τη δράση μας ως αριστερών φοιτητών- Μήτσου (διοικητής Μακεδονίας της Χωροφυλακής), Καμουτσής (διοικητής Θεσσαλονίκης της Χωροφυλακής, και -τι σύμπτωση- διοικητής του Ε' τμήματος, στην αρμοδιότητα του οποίου υπαγόταν, το 1947, το σημείο όπου δολοφονήθηκε ο Γιάννης Ζεύγος), Δόλκας (διοικητής της «εθνικής ασφάλειας» Θεσσαλονίκης), και ο -επίσης γνωστός σε εμάς- αντεισαγγελέας Εφετών Παύλος Δελλαπόρτας, και πλησίασαν στο κρεββάτι όπου κείτονταν ο Λαμπράκης.

Ο Δόλκας -που, την Καίτη και εμένα, μάς εγνώριζε καλά, και κατά τα επώνυμά μας, από -πολύκροτη, τότε- δίκη μας στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο και Εφετείο Θεσσαλονίκης, όπου κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας, και, μαζί με τους συντρόφους μας Ειρήνη Παπατσαρούχα-Μίσσιου, Κώστα Νταϊλιάνα, Αλέκο Γρίμπα, Κώστα Παπακωνσταντίνου, και Νίκο Μυρσίνη, ήμασταν κατηγορούμενοι για «περιύβριση αρχής» (της «εθνικής ασφάλειας» Θεσσαλονίκης) «διά του τύπου»- απευθύνθηκε σε εμένα ρωτώντας με επιτιμητικά και -όπως εκείνος φαντάζονταν-καταφρονητικά: «τι κάνεις εδώ εσύ, ρε παλιοκομμουνιστή;», του έδειξα τον γιατρό, και εκείνος τους εξήγησε τον λόγο της εκεί παρουσίας μου.

Πλησίασαν, περίπου ερευνητικά, το σώμα του Λαμπράκη, και, με κινήσεις και μορφασμούς απορίας, έδειχναν να μη γνωρίζουν (όπως βέβαια δε ν εγνώριζα και εγώ) την κρανιοεγκεφαλική κάκωση στο -τριχωτό μάλιστα- πίσω (αθέατο, έτσι όπως ήταν, ανάσκελα, ξαπλωμένος ο Λαμπράκης), μέρος της κεφαλής του, ο δε γιατρός, μπροστά μου τουλάχιστον, δεν τους παρέσχε καμία πληροφορία, έμμεσα ή άμεσα σχετική με την πραγματική αιτία της -κωματώδους-καταστάσεως του Λαμπράκη.

Αμέσως μετά ο Δόλκας άρχισε να τους λέει ότι η εκεί παρουσία μου ήταν επικίνδυνη, επειδή «οι κομμουνιστές μπορεί να μου δώσουν εντολή να σκοτώσω» τον Λαμπράκη για να «αποδώσουν τον θάνατό του στην εθνικόφρονα παράταξη», αλλά ο Παύλος Δελλαπόρτας του απάντησε ότι «γνωρίζει καλά» την Καίτη και εμένα, ότι είμαστε «έντιμοι νέοι», και ότι «αποκλείει» κάθε τέτοιο «κίνδυνο». Έφυγαν από τον θάλαμο, αλλά ο Π. Δελλαπόρτας έμεινε τελευταίος, στράφηκε προς την Καίτη και εμένα, σήκωσε τα χεράκια του (ήταν πολύ βραχύσωμος), ένωσε τα δάκτυλά του σε γροθιές, και -ψιθυριστά, αλλά εμφανώς- μάς προέτρεψε και μας ενθάρρυνε, ή, τουλάχιστον, εγώ αυτό κατάλαβα- «να κρατήσουμε καλά».

Έμεινα εκεί, κρατώντας στα χέρια μου την κεφαλή του Λαμπράκη, σχεδόν μέχρι τις πέντε το πρωί, όπου εμφανίσθηκε ο γιατρός, μου είπε ότι δεν χρειάζεται πλέον η βοήθειά μου, βγήκα στο προαύλιο του νοσοκομείου, όπου ήταν ακόμη -πολλοί- φοιτητές, μέλη της οργάνωσης οι περισσότεροι, και τους αφηγήθηκα όσα είχαν συμβεί κατά τη διάρκεια των τεσσάρων-πέντε ωρών που κράτησα στα χέρια μου την κεφαλή του Λαμπράκη.

Από τις επόμενες μέρες, και επί σαρανταοκτώ χρόνια από τότε, διερωτώμαι:

Καλά, εγώ, ούτε υποψιασμένος ήμουν ως προς την πιθανότητα να ήταν τραυματισμένος ο Λαμπράκης στην πίσω πλευρά της κεφαλής του (όλες οι, μέχρι τη χρονική στιγμή που μπήκα με τον γιατρό στο νοσοκομείο, πληροφορίες μου έλεγαν ότι το τρίκυκλο τον χτύπησε στο κορμί του), ούτε είχα, στοιχειώδεις έστω, ιατρικές γνώσεις για να αντιληφθώ την ύπαρξη της κρανιακής κάκωσης.

Αλλά, ήταν δυνατόν, από επιστημονική-ιατρική άποψη, οι γιατροί του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ να μην έψαυσαν, αμέσως μόλις εκείνος διακομίσθηκε και τον παρέλαβαν, και επί πέντε, τουλάχιστον, ώρες μετά, το οπίσθιο τμήμα της κεφαλής του Λαμπράκη, όπου υπήρχε το συντριπτικό κάταγμα; Αν όχι, γιατί; Αν ναι, γιατί δεν (;) εντόπισαν και δεν (;) διέγνωσαν το συντριπτικό κάταγμα; Και, σε κάθε περίπτωση, γιατί, αυτές τις κρισιμότατες πρώτες πέντε-έξι ώρες, που κρίθηκε, αμετάκλητα, σύμφωνα με όσα τότε ειπώθηκαν από τους Έλληνες και ξένους επιστήμονες που ήρθαν στη Θεσσαλονίκη, η πορεία της υγείας του, απόθεσαν -για να μη χρησιμοποιήσω καμιά βαρύτερη λέξη- το σώμα του Λαμπράκη σε ένα νεκροκρέββατο του νοσοκομείου, χωρίς καμμία -έστω και στοιχειώδη για τις δυνατότητες εκείνης της εποχής- ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή φροντίδα και περίθαλψη;

Η Αργεντινή της Ευρώπης!

Του Δημήτρη Καζάκη,

Οικονομολόγου - Αναλυτή.

Αναδημοσίευση από το "Ποντίκι".

Οι πολιτικές του μνημονίου πέτυχαν τον στόχο τους: Οδήγησαν την ελληνική οικονομία σε πλήρες αδιέξοδο και την εργαζόμενη κοινωνία σε απελπισία. Αυτό που δεν πέτυχαν ήταν να εξασφαλίσουν στους ευρωκράτες τον αναγκαίο χρόνο για να βρουν μια λύση για το ευρώ και την ευρωζώνη. Μια οποιαδήποτε λύση, έστω και προσωρινού χαρακτήρα. Η ίδια η ύπαρξη του ευρώ κάνει εξαιρετικά δύσκολη, έως αδύνατη, κάθε προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης χρέους.

Οι αρχιτέκτονες του αρχικού μνημονίου πίστευαν ότι, με την αποικιοκρατική Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης που επέβαλαν στην Ελλάδα τον Μάιο του 2010, εξασφάλιζαν ένα περιθώριο χρόνου έως τις αρχές του 2013, ώστε να θέσουν σε κίνηση τον μόνιμο μηχανισμό ελεγχόμενων χρεοκοπιών της ευρωζώνης.

Δεν τα κατάφεραν. Η κρίση χρέους, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά ολόκληρης της ευρωζώνης, είναι εκτός ελέγχου. Το κοινό νόμισμα, αντί να «θωρακίσει» τα κράτη - μέλη της ευρωζώνης, έχει μετατρέψει ειδικά τις πιο ευάλωτες χώρες σε εύκολη λεία των κερδοσκόπων και των παιχνιδιών τους στις αγορές κεφαλαίου, όπου πρωταγωνιστούν οι μεγαλύτερες ευρωπαϊκές και αμερικανικές τράπεζες.

Ελεγχόμενες χρεοκοπίες!

Στο διάστημα ενός χρόνου επιβολής του μνημονίου είδαμε την Ελλάδα να χάνει ουσιαστικά σχεδόν μια δεκαετία οικονομικής επέκτασης και να κερδίζει άλλα 42 δισ. ευρώ πρόσθετο δημόσιο χρέος. Οι πολιτικές της ελεγχόμενης χρεοκοπίας στοίχησαν στο μέσο νοικοκυριό στην Ελλάδα γύρω στα 20.000 ευρώ σε ετήσια βάση μέσα από τις μειώσεις εισοδημάτων, τις περικοπές, την εκτίναξη της ανεργίας και την καταβαράθρωση της αγοράς.

Τι κέρδισαν τα νοικοκυριά και η ελληνική οικονομία; Περισσότερα και μεγαλύτερα χρέη, καθώς και μια πρωτοφανή ύφεση.

Ταυτόχρονα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία τέθηκαν κι αυτές υπό καθεστώς ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Το σίγουρο είναι ότι θα ακολουθήσουν κι άλλες. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναγκάστηκε όχι μόνο να ανοίξει τις κάνουλες ρευστότητας προς τις τράπεζες, ιδίως των υπό χρεοκοπία χωρών, αλλά και να παρεμβαίνει στις αγορές για να αγοράζει κρατικά ομόλογα.

Το αποτέλεσμα είναι η ΕΚΤ να βρίσκεται στο χείλος της χρεοκοπίας και να αγωνιά για το τι θα συμβεί αν χρειαστεί να συνεχίσει αυτές τις παρεμβάσεις. Αυτή την αγωνία εκφράζει και η προσπάθειά της να αυξήσει το επιτόκιο χορηγήσεων προς τις τράπεζες.

Η κατάσταση αυτή ξαναφέρνει στην επιφάνεια τις έντονες συζητήσεις της δεκαετίας του '90, όταν πολλοί υποστήριζαν ότι η εγκατάλειψη των εθνικών νομισμάτων σήμαινε, εκτός όλων των άλλων, αδυναμία αντιμετώπισης μιας κρίσης χρέους.

Με το εθνικό νόμισμα, τη δική της κεντρική τράπεζα και το δικό της πιστωτικό σύστημα, μπορεί μια οικονομία να αποφύγει την πτώχευση όταν βρεθεί σε κατάσταση υπερχρέωσης. Αυτό έχει γίνει επανειλημμένα. Ακόμη και η Ελλάδα, αν το 1993 είχε το ευρώ, θα είχε αμετάκλητα πτωχεύσει, μια και το δημόσιο χρέος ήταν στο σημερινό επίπεδο επί του ΑΕΠ και η εξυπηρέτησή του επίσης.

Όμως το γεγονός ότι το 80% του δημόσιου χρέους και της εξυπηρέτησής του ήταν δραχμικό επέτρεψε στο ελληνικό κράτος να αποφύγει την πτώχευση.

Το ίδιο συμβαίνει και με την Ιαπωνία. Μπορεί το δημόσιο χρέος αυτής της χώρας να υπερβαίνει το 200% του ΑΕΠ της, αλλά το γεγονός ότι πάνω από το 90% είναι εσωτερικό δημόσιο χρέος σε εθνικό νόμισμα (γιεν) της επιτρέπει να το διαχειρίζεται χωρίς να κινδυνεύει από άμεση χρεοκοπία. Επιπλέον διαθέτει τεράστια εμπορικά πλεονάσματα, από τα οποία αντλεί την αναχρηματοδότηση του χρέους της.

Ωστόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι τράπεζες και άλλα ευαγή ιδρύματα της αγοράς χρηματοδοτούσαν τότε αδρά «μελέτες» που υποτίθεται ότι αποδείκνυαν το εντελώς παράλογο: ότι, στον βαθμό που κρατούνται τα κρατικά ελλείμματα χαμηλά και οι αγορές κεφαλαίου είναι ελεύθερες, δεν θα υπήρχε πρόβλημα υπερχρέωσης.

Μόνο που, όπως γνωρίζει οποιοσδήποτε έχει επαφή με την οικονομική πραγματικότητα, τα κρατικά ελλείμματα δεν είναι προϊόν ενός «σπάταλου κράτους» και λάθος χειρισμών, αλλά αναγκαία συνέπεια του χαρακτήρα της οικονομίας.

Δεν μπορεί σε μια οικονομία με διαρκώς αυξανόμενα εξωτερικά και εσωτερικά ελλείμματα, όπου η παραγωγή υποκαθίσταται από παρασιτικές υπηρεσίες, να έχεις ένα πλεονασματικό και παραγωγικό κράτος. Αυτό είναι εξ ορισμού αδύνατο.

Ακατάσχετος δανεισμός!

Επίσης οι αγορές κεφαλαίου κάθε άλλο παρά ορθολογικά λειτουργούν. Κι αυτό γιατί κινούνται με βάση τα αγελαία ένστικτα του συσσωρευμένου διαθέσιμου κεφαλαίου, το οποίο αναζητά διαρκώς καλύτερες και πιο επικερδείς τοποθετήσεις. Όσο περισσότερα κεφάλαια είναι διαθέσιμα για δανεισμό στις αγορές τόσο πιο αφόρητη γίνεται η πίεση σε κράτη και ιδιώτες να δανειστούν. Αυτό συνέβη όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Μάλιστα με το ευρώ άνοιξε για τις τράπεζες και τους επενδυτές κεφαλαίου μια τεράστια αγορά διαρκούς και ακατάσχετου δανεισμού, την οποία εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο. Γι' αυτό έχουμε οδηγηθεί στη σημερινή δεινή κατάσταση, κυρίως στην ευρωζώνη.

Η αντιπαράθεση αυτή έχει έρθει ξανά στην επικαιρότητα. Διεθνώς οι οικονομικοί αναλυτές έχουν χωριστεί ουσιαστικά σε δυο ομάδες. Από τη μια βρίσκονται όλοι εκείνοι που συνδέονται καταφανώς με ευρωπαϊκά τραπεζικά συμφέροντα και μηχανισμούς της Ε.Ε. ή απλώς είναι κολλημένοι, όπως κάθε θρησκόληπτος, με το ευρώ. Κι από την άλλη βρίσκονται όλοι οι άλλοι, ανεξάρτητα από πολιτική ή ιδεολογική τοποθέτηση.

● Οι μεν πρώτοι ισχυρίζονται ότι η έξοδος από το ευρώ σημαίνει καταστροφή και σκαρφίζονται τα πιο ευφάνταστα σενάρια επί χάρτου για μια πιθανή λύση εντός της ευρωζώνης.

● Ενώ όλοι οι άλλοι λένε αυτό που η οικονομική πρακτική έχει αποδείξει εδώ και δυο αιώνες: μόνο η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα μπορεί να δώσει τη δυνατότητα σε μια οικονομία που ταλανίζεται από κρίση χρέους να αντιμετωπίσει τα προβλήματά της.

Φυσικά οι δεύτεροι θεωρούν πλέον αναπόφευκτο και ένα γερό «κούρεμα» του χρέους, που στην περίπτωση της Ελλάδας η Barclay's Capital ανέβασε πρόσφατα τουλάχιστον στο 67%.

Η παγίδα του ευρώ!

Η διαγραφή του χρέους και η επαναφορά του εθνικού νομίσματος δεν είναι πανάκεια ούτε θα φέρει αυτόματα την έξοδο από την κρίση. Όμως είναι η μόνη δυνατή αφετηρία για να υπάρξει έστω μια πιθανότητα να αντιμετωπιστεί η κρίση. Ιδίως από τη σκοπιά της μεγάλης πλειονότητας του λαού αυτής της χώρας. Κάτι που είναι τελείως αδύνατον εντός ευρώ. Χώρες υπό χρεοκοπία σαν την Ελλάδα είναι αδύνατον να ξεφύγουν από την κρίση και την απειλή της πτώχευσης όσο παραμένουν στην ευρωζώνη.

Το μόνο στο οποίο μπορούν να ελπίζουν είναι σε παρατάσεις του αναπόφευκτου, όπως αυτήν που συζητούν αυτές τις ημέρες στις Βρυξέλλες. Με το αζημίωτο βέβαια. Διότι κάθε παράταση κοστίζει τρομακτικά στην κοινωνία, ενώ οδηγεί τη χώρα με μαθηματική βεβαιότητα στην ολοκληρωτική καταστροφή. Δεν υπάρχει περίπτωση διαφυγής με το ευρώ.

Η αντιπαράθεση δεν αφορά απλώς και μόνο τις πολιτικές διεξόδου. Δηλαδή ποιος θα επωμιστεί τα βάρη και τα κόστη της κρίσης, ώστε η χώρα να βγει από την κρίση. Η αντιπαράθεση αφορά το αν είναι σε θέση η χώρα να βγει από την κρίση ή όχι. Τουλάχιστον όσο αυτή παραμένει αιχμάλωτη της ευρωζώνης.

Το ερώτημα δεν είναι με ποιον τρόπο θα αντιμετωπιστεί η κρίση, αλλά αν είναι δυνατόν ποτέ να αντιμετωπιστεί μια κρίση – ακόμη κι από τη σκοπιά της αγοράς – χωρίς τα αναγκαία μακροοικονομικά εργαλεία: νόμισμα, δημοσιονομική και πιστωτική πολιτική. Δηλαδή χωρίς τα εργαλεία που έχουμε παραδώσει στην Ε.Ε. και την ΕΚΤ. Υπάρχει κάποιο ανάλογο ιστορικό παράδειγμα; Ούτε κατά διάνοια.

Σ' αυτό έχει επικεντρωθεί η διαμάχη και όχι στους ταξικούς ή πολιτικούς τρόπους αντιμετώπισης της κρίσης. Χωρίς τα αναγκαία εργαλεία είναι αδύνατον για μια χώρα σαν την Ελλάδα να βγει από την κρίση και να αντιμετωπίσει το χρέος, ό,τι κι αν κάνει. Το μόνο αναπόφευκτο αποτέλεσμα είναι η πτώχευση. Κι αυτή είναι μάλλον σίγουρο ότι θα έρθει πολύ πιο γρήγορα από ό,τι υπολογίζουν τα επιτελεία της ολιγαρχίας.

Αγριότητα η «εθελοντική αναδιάρθρωση»!

Πολλά «παπαγαλάκια» προτείνουν εθελοντική αναδιάρθρωση. Εντός φυσικά της ευρωζώνης. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση, που δεν μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της, ζητά εθελοντικά από τους κατόχους των ομολόγων της να συνεργαστούν στην αλλαγή των όρων πληρωμής τους. Αυτό στη θεωρία. Διότι στην πράξη μια εθελοντική αναδιάρθρωση ισοδυναμεί με άγριες καταστάσεις, όπου οι αγορές και οι κάτοχοι ομολόγων ανταγωνίζονται για το ποιος θα επιβάλει τους δικούς του όρους.

Υπάρχουν δυο χαρακτηριστικά παραδείγματα εθελοντικής αναδιάρθρωσης. Και τα δυο από τη Λατινική Αμερική των αρχών της δεκαετίας του 2000. Το ένα θεωρείται «πετυχημένο» και το άλλο «αποτυχημένο». Με τα κριτήρια των αγορών.

1. Καταρχάς ως «πετυχημένο» θεωρείται το παράδειγμα της εθελοντικής αναδιάρθρωσης της Ουρουγουάης. Μέσα σε έναν μήνα (Μάιος 2003), υπό την άμεση εποπτεία του ΔΝΤ, η κυβέρνηση της Ουρουγουάης επιμήκυνε το ληξιπρόθεσμο όλων των ομολόγων της σε ξένο νόμισμα, που τότε αντιστοιχούσαν περίπου στο 50% του δημόσιου χρέους της χώρας, επιφέροντας ένα «κούρεμα» της τάξης του 8%. Η αποδοχή αυτής της προσφοράς έγινε δεκτή από το 90% των ομολογιούχων.

Ωστόσο οι πολιτικές λιτότητας και περικοπών που συνόδευσαν την εθελοντική αναδιάρθρωση εκτίναξαν την απόλυτη φτώχεια του πληθυσμού από το 6% το 2003 στο 23,7% το 2004. Μέσα σ' έναν χρόνο τετραπλασιάστηκε ο πληθυσμός που βρέθηκε κάτω από το όριο της απόλυτης φτώχειας. Ενώ το 2009 το ποσοστό βρέθηκε στο 27,4% του πληθυσμού, με την Ουρουγουάη να αντιμετωπίζει ξανά κρίση χρέους και να βαδίζει ξανά προς νέα αναδιάρθρωση.

Η Ουρουγουάη, που παλιά ονομαζόταν και «Ελβετία της Λατινικής Αμερικής», μπόρεσε να το κάνει αυτό γιατί οι τράπεζές της στηρίζονταν ως επί το πλείστον σε καταθέσεις από το εξωτερικό. Το γεγονός αυτό, αλλά και το σχετικά μικρό ύψος του δημόσιου χρέους, που δεν ξεπερνούσε το 90% του ΑΕΠ της χώρας, από το οποίο το 50% περίπου ήταν εσωτερικό εκφρασμένο σε εθνικό νόμισμα, επέτρεψε την «επιτυχία» αυτής της εθελοντικής αναδιάρθρωσης σε σύντομο χρονικό διάστημα.

2. Τι γίνεται όμως με την εθελοντική αναδιάρθρωση στην περίπτωση μιας οικονομίας σε βαθιά ύφεση, με σκληρό νόμισμα και τεράστιο δημόσιο χρέος; Τέτοια περίπτωση ήταν της Αργεντινής το 2001. Υπό την καθοδήγηση του ΔΝΤ η Αργεντινή προσπάθησε το 2001 να επιμηκύνει τις πληρωμές τόκων και χρεολυσίων χρέους της τάξης των 30 δισ. δολαρίων.

Με δεδομένη την άθλια κατάσταση της οικονομίας της και την αδυναμία στήριξης στο εθνικό της νόμισμα, το οποίο είχε κλειδωθεί με το δολάριο, οι όροι που προσφέρθηκαν στους κατόχους των ομολόγων, προκειμένου να είναι ελκυστικοί, έπρεπε να γίνουν πολύ γενναιόδωροι.

Το αποτέλεσμα ήταν να αυξηθεί η συνολική αξία εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους κατά 28%. Ενώ το μόνο αποτέλεσμα που είχε αυτή η επιχείρηση εθελοντικής αναδιάρθρωσης – εκτός από τις τεράστιες αμοιβές της τάξης των 300 εκατ. δολαρίων, που εισέπραξαν οι μεσολαβούσες επενδυτικές τράπεζες – ήταν η κυβέρνηση να βρεθεί με έναν ακόμη μεγαλύτερο όγκο χρέους.

Ως αποτέλεσμα τον Αύγουστο του 2001 η κυβέρνηση της Αργεντινής, αδυνατώντας να αναδιαρθρώσει το υπόλοιπο χρέος της, αναγκάστηκε να κηρύξει επίσημη πτώχευση, με όλες τις γνωστές επιπτώσεις.

Γιατί η υποτέλεια είναι «εθνικό πεπρωμένο»;

Η περίπτωση της Ελλάδας μοιάζει περισσότερο με την περίπτωση της Αργεντινής και καθόλου με την περίπτωση της Ουρουγουάης. Το ύψος του δημόσιου χρέους της Ελλάδας είναι πολύ μεγαλύτερο ακόμη κι από της Αργεντινής, ενώ η οικονομία της βρίσκεται σε χειρότερα χάλια.

Το γεγονός επίσης ότι δεν διαθέτει δικό της νόμισμα, η βαθιά ύφεση στην οικονομία της και το άνοιγμα των τραπεζών, που διαρκώς διευρύνεται, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για εθελοντική αναδιάρθρωση τύπου Ουρουγουάης. Δεν υπάρχει κανένα εχέγγυο για μια γρήγορη και σχετικά ανώδυνη αναδιάρθρωση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση και η τρόικα δεν θα επιλέξουν μια τέτοια λύση. Γνωρίζουν όλοι ότι μια τέτοια λύση και αναπόφευκτη είναι με την πορεία που ακολουθεί η χώρα και απολύτως καταστροφική.

Είναι σίγουρο ότι οποιαδήποτε αναδιάρθρωση κι αν επιχειρηθεί εντός ευρωζώνης θα λειτουργήσει καταλυτικά στην επίσημη πτώχευση της Ελλάδας, δίνοντάς της τα καταστροφικά χαρακτηριστικά μιας πτώχευσης τύπου Αργεντινής το 2001. Αυτό επιδιώκουν όσοι μιλούν για «ευρωπαϊκή λύση», έστω κι αν δεν ξέρουν τι λένε.

Θανατηφόρες δεσμεύσεις!

Αυτό που προέχει τώρα για την «Ευρώπη» είναι να εξασφαλίσει δεσμεύσεις για αποκρατικοποιήσεις και διακομματική συναίνεση στην Ελλάδα για την εφαρμογή του μνημονίου. Αυτά έθεσε ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Όλι Ρεν ως προϋποθέσεις για την εκταμίευση της πέμπτης δόσης, αφήνοντας παράλληλα ανοικτό το ενδεχόμενο «αναδιάταξης» του ελληνικού χρέους.

Στις ανακοινώσεις του μετά το Εcofin την Τρίτη, ο Όλι Ρεν υπογράμμισε πως «είναι πράγματι κρίσιμο οι ελληνικές αρχές να ανακοινώσουν αποφασιστικά μέτρα για να διασφαλιστεί η πορεία δημοσιονομικής εξυγίανσης».

Όσον αφορά το ενδεχόμενο της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, ο επίτροπος ανέφερε πως «θα μπορούσε να εξεταστεί μία επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής σε εθελοντική βάση». Μαζί με αυτήν, σημείωσε ο Όλι Ρεν, θα μπορούσε επίσης να εξεταστεί το να ζητηθεί από τις τράπεζες και τους ιδιώτες επενδυτές να διατηρήσουν τις θέσεις που κατέχουν στα ελληνικά ομόλογα.

Πιο ξεκάθαρος είχε εμφανιστεί νωρίτερα ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ: «Η Ελλάδα πρέπει γρήγορα να ιδιωτικοποιήσει δημόσια περιουσία ύψους 50 δισ. ευρώ για να καταστήσει βιώσιμο το μεσοπρόθεσμο και βραχυπρόθεσμο χρέος της, γιατί επί του παρόντος δεν είναι διατηρήσιμο» είπε σε σεμινάριο του Συμβουλίου της Λισσαβώνας.

Όπως ήταν φυσικό, δήλωσε κάθετα αντίθετος σε μία ευρεία αναδιάρθρωση (η οποία, εξήγησε, θα σήμαινε «κούρεμα» στα ομόλογα), τονίζοντας όμως πως «εάν η Ελλάδα καταβάλει όλες αυτές τις προσπάθειες, τότε θα πρέπει να κοιτάξουμε εάν είναι δυνατή μια ήπια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους». Ως ήπια, πρόσθεσε, νοείται η επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής.

Ο επίτροπος Όλι Ρεν σημείωσε, κατά το Reuters, πως χρειάζεται συναίνεση όλων των κομμάτων στην Ελλάδα για να προχωρήσει η δημοσιονομική προσαρμογή της χώρας:

«Η συναίνεση των κομμάτων και η έγκριση του προγράμματος της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, οι στόχοι και οι πολιτικές του, αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για να προχωρήσει περαιτέρω το ελληνικό πρόγραμμα... Δεν πρόκειται για πολιτικό παιχνίδι, αλλά για εθνικό πεπρωμένο και για ένα ζήτημα θεμελιώδους εθνικής υπευθυνότητας όλων των πολιτικών δυνάμεων» ανέφερε χαρακτηριστικά ο επίτροπος.

Τι ωραίο είναι να ακούς αυτούς που αδίστακτα ποδοπατούν έθνη και λαούς να μιλούν για «εθνικό πεπρωμένο». Και αναρωτιέται κανείς γιατί είναι «εθνικό πεπρωμένο» να πειθαρχούν όλοι στη φωνή του Κυρίου και δεν είναι πρώτιστο «εθνικό πεπρωμένο» για έναν λαό να γίνει αφέντης στον τόπο του;

Όμως, προκειμένου να εισπράξουμε την «ευρωπαϊκή λύση», πρέπει να δεχτούμε μόνο το «εθνικό πεπρωμένο» της υποτέλειας. «Εθνική συνεννόηση» για το ξεπούλημα της χώρας, προκειμένου οι τράπεζες και οι αγορές να μη χάσουν τα λεφτά τους, με μόνο σίγουρο αποτέλεσμα την πτώχευση.