16/1/11

Νίκησαν: οι νέοι της Τυνησίας έδιωξαν τον Μπεν Αλί!

Μετά από εβδομάδες αιμα­τηρών ταραχών οι εξεγερ­μένοι ανέτρεψαν τον πρόεδρο της χώρας, στέλνο­ντας ηχηρό μήνυμα και σε άλλα "απολυταρχικά" καθε­στώτα!

Ηταν μια πράξη απελπισίας που οδήγησε σε αλλαγή σελίδας την Τυνησία. Η θυσία ενός 26χρονου πλανόδιου πωλητή, που αυτοπυρπολήθηκε στις 17 του περασμένου Δεκεμβρίου, όταν κατασχέθηκε το εμπόρευμά του επειδή «δεν είχε άδεια», έγινε αφορμή για τον πιο βίαιο ξεσηκωμό των τελευταίων δεκαετιών και έβαλε φωτιά σε όλη τη χώρα, «καίγοντας» εντέλει και τον ίδιο τον πρόεδρο.
Ο Μπεν Αλι υποχρεώθηκε προχθές να εγκαταλείψει την αγαπημένη του εξουσία αλλά και τη χώρα, ενώ στην Τυνησία επικρατούσε χάος: είχε κηρυχθεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ο στρατός ανέλαβε τον έλεγχο του αεροδρομίου στην πρωτεύουσα Τύνιδα και ο πρωθυπουργός Μοχάμεντ Γκανούσι ανακοίνωνε ότι αναλάμβανε προσωρινά τα ηνία μέχρι τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών.
Η βίαιη ανατροπή έστειλε ηχηρό μήνυμα και στα άλλα απολυταρχικά καθεστώτα του αραβικού κόσμου, όπου ηγέτες τύπου Αλι αντιμετωπίζουν επίσης τη βαθιά κοινωνική δυσαρέσκεια για την οικονομική δυσπραγία, με τους νέους να σηκώνουν τη σημαία της αγανάκτησης, όπως ακριβώς έκαναν και στην Τυνησία, διαδραματίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στις ραγδαίες εξελίξεις, αντιστεκόμενοι στις εντατικές προσπάθειες των αρχών να φιμώσουν κάθε αντικαθεστωτική φωνή μέσω λογοκρισίας και συλλήψεων μπλόγκερ και ακτιβιστών.
Πράξη αντίδρασης.
Οι αλλαγές που συγκλονίζουν τη βορειοαφρικανική χώρα είναι ο καρπός εβδομάδων αιματηρών ταραχών, οι οποίες ξεκίνησαν ως πράξη αντίδρασης στην ανεργία και στο υψηλό κόστος διαβίωσης, για να μετατραπούν τάχιστα σε κίνημα πολιτικής διαμαρτυρίας κατά του προέδρου και του ασφυκτικού καθεστώτος που βρίσκεται στο στόχαστρο για διαφθορά και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Παρά τον «βαρύ φόρο αίματος» (23 νεκροί σύμφωνα με τον επίσημο απολογισμό ή 66 σύμφωνα με ανθρωπιστική οργάνωση), οι εξεγερμένοι Τυνήσιοι φάνηκαν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα, απαιτώντας την απομάκρυνση του Μπεν Αλι και της οικογένειάς του, την οποία ακόμη και οι ΗΠΑ -ανεπισήμως φυσικά- αναγνωρίζουν ως «ημι-μαφία» σύμφωνα με τα... αποκαλυπτήρια του Wikileaks.
Οταν ο Τυνήσιος πρόεδρος, σε μια ύστατη προσπάθεια να κατευνάσει τις οργισμένες αντιδράσεις, ανακοίνωσε τη διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών εντός εξαμήνου, υποσχόμενος να αποχωρήσει με τη λήξη της θητείας του το 2014, ο λαός δεν ικανοποιήθηκε. Οπως δεν... τσίμπησε ούτε λίγες μέρες πριν, όταν ο Αλι έριξε το δόλωμα της δημιουργίας 300.000 νέων θέσεων εργασίας μέχρι το 2012, εξαγγελία που πολίτες και οικονομολόγοι χαρακτήρισαν μη υλοποιήσιμη.
Αφού απέτυχαν λοιπόν όλες οι απόπειρες προσέγγισης, ο πρόεδρος προτίμησε τη φυγή, διαπιστώνοντας μια πικρή αλήθεια: οι πρωτοφανείς αντιδράσεις τις οποίες αρχικά επιχείρησε να υποβαθμίσει εξελίχθηκαν στη μεγαλύτερη πρόκληση των 23 χρόνων της εξουσίας του.
ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ!
Για τους νέους, η συμμετοχή στις κινητοποιήσεις έμοιαζε με μονόδρομο, καθώς είναι από τις ομάδες που πλήττονται από την ανεργία και το κόστος διαβίωσης. Περίπου το 55% του πληθυσμού είναι κάτω των 25 ετών και κάθε χρόνο προστίθενται χιλιάδες στις στρατιές πτυχιούχων χωρίς προοπτική. Το επίσημο ποσοστό ανεργίας κινείται στο 15%, μεταξύ των νέων όμως φθάνει το 31%, γεγονός που τους οδηγεί σε οικονομικό αδιέξοδο και κοινωνικό αποκλεισμό, με τους περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης να προστίθενται σαν «κερασάκι στην τούρτα».
ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΕΣ :
Βολές προς Δύση και ΔΝΤ!
Η σιδηρά πυγμή του Μπεν Αλι, ο οποίος ασκούσε έλεγχο σε όλους τους τομείς, έφερε τη χώρα σε αδιέξοδο. Παρότι δυτικές κυβερνήσεις και ΔΝΤ αναφέρουν σαν παράδειγμα σταθερότητας την Τυνησία, εξαίροντας τις «σοφές» νεοφιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές, στην πραγματικότητα αυτές ωφέλησαν κυρίως την οικογένεια του Αλι και τους... φίλους της, όπως υποστηρίζει ο καθηγητής οικονομικών Μπ. Σάλεχ: «Το ΔΝΤ πιέζει την Τυνησία για πιο αυστηρές οικονομικές πολιτικές... και για τη μεταρρύθμιση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, δηλαδή την ιδιωτικοποίηση του συνταξιοδοτικού συστήματος, που ευνοεί τους φτωχούς. Η μεγαλύτερη υποκρισία είναι ότι το ΔΝΤ προτείνει αυτές τις πολιτικές στο όνομα της της ανάπτυξης, μια συνταγή του Ταμείου για όλες τις χώρες που παρακολουθεί».

************************
Αναδημοσίευση από εδώ :Νίκησαν!

15/1/11

Να σώσουμε τα παρθένα μας δάση!

Ποιος μπορεί να εμποδίσει την καταστροφή των Παρθένων Βουνών μας από την λαίλαπα της "Πράσινης Ανάπτυξης" ;
Την πραγματική εξουσία δυστυχώς στην χώρα μας την έχουν οι Μεγαλοεργολάβοι!
Και οι πολιτικοί δεν είναι παρά τα υποχείρια τους!
Τους Έλληνες τους χρεοκόπησαν, την Ελλάδα την ξεπούλησαν και τώρα βάζουν χέρι και στην Παρθένα Φύση!
Δεν θα αφήσουν τίποτε πίσω τους παρα μόνο καμμένη Γή!

«Άφεση αμαρτιών» για το Βατοπέδιο!

Την παραγραφή του αδικήματος της απιστίας σε βάρος του Δημοσίου θα προτείνει, σύμφωνα με πληροφορίες, ο εισαγγελέας του πενταμελούς Δικαστικού Συμβουλίου Μ. Ανδρειωτέλλης για τους 3 πρώην υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας, Πέτρο Δούκα, Αλέξανδρο Κοντό και Ευάγγελο Μπασιάκο. Ωστόσο, τον τελικό λόγο για την παραγραφή ή μη της υπόθεσης του Βατοπεδίου έχει το Δικαστικό Συμβούλιο, το οποίο θα αποφανθεί επί της πρότασης του Μ. Ανδρειωτέλλη. Μέλη του είναι ο αρεοπαγίτης Α. Αθηναίο, οι αρεοπαγίτες Π. Κομνηνάκης και Ι. Γιαννακόπουλος (ανακριτής), ο πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας Παν. Πικραμμένος και η σύμβουλος Επικρατείας Μαρίνα Παπαδοπούλου, που κληρώθηκαν από τη Βουλή στις αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου.
Νομικοί είχαν θέσει ζήτημα παραγραφής των αδικημάτων για την υπόθεση του Βατοπεδίου, λόγω της πρόωρης διάλυσης της Βουλής από τον τέως πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή.
***************

Αναδημοσίευση από εδώ: Προς «άφεση αμαρτιών» για το Βατοπέδιο.

Αλεπού πυροβόλησε κυνηγό!

Θεία δίκη...

Η μόνη αλεπού που γνωρίζαμε ως τώρα να... οπλοφορεί ήταν ο Ρομπέν των Δασών ως κινούμενο σχέδιο της Walt Disney -και αυτός κρατούσε τόξο και βέλη. Τα... δεδομένα ωστόσο έρχεται να ανατρέψει μια... αλεπού στη Λευκορωσία, η οποία, όντας τραυματισμένη, πυροβόλησε (!) τον κυνηγό που την καταδίωκε κατά την πάλη που σημειώθηκε μεταξύ τους, όταν ο κυνηγός προσπάθησε να την αποτελειώσει, χτυπώντας την με το κοντάκι του τουφεκιού του.
Όπως μετέδωσαν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, ο κυνηγός, ο οποίος είχε πλησιάσει την αλεπού, αφού την είχε πυροβολήσει από απόσταση και την είχε τραυματίσει, νοσηλεύεται τώρα με τραύμα στο πόδι, ενώ η αλεπού κατάφερε να ξεφύγει, μεταδίδουν τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία επικαλούνται τους εισαγγελείς της περιοχής Γκρόντνο.
«Το ζώο αντιστάθηκε άγρια και, κατά την πάλη, τράβηξε κατά λάθος με το πόδι του την σκανδάλη» δήλωσε ένας από τους εισαγγελείς. Το κυνήγι της αλεπούς είναι δημοφιλές στην αγροτική περιοχή της βορειοδυτικής Λευκορωσίας, η οποία συνορεύει με την Πολωνία.

*******************
Αναδημοσίευση από εδώ:Θεία δίκη...

Οι πολίτες δεν υπακούουν!

Μια σημαντικότατη πολιτική και κοινωνική πτυχή είχε η προχθεσινή καθολική απεργία στα μέσα μαζικής μεταφοράς της πρωτεύουσας - λεωφορεία, μετρό, ηλεκτρικός, τρόλεϊ, τραμ. Δεν αναφερόμαστε στην κατά 100% επιτυχία της, αλλά σε κάτι άλλο: στο ότι πραγματοποιήθηκε παρά το γεγονός ότι τα δικαστήρια την έκριναν παράνομη. Χιλιάδες εργαζόμενοι αψήφισαν αδίστακτα αυτήν τη φορά μια δικαστική απόφαση που αφορούσε τον αγώνα που κάνουν για να αποκρούσουν ή να περιορίσουν την προσπάθεια της κυβέρνησης Παπανδρέου να λεηλατήσει τα εισοδήματά τους.
Δεδομένου μάλιστα ότι οι διοικήσεις των συνδικάτων αυτού του κλάδου πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ -άρα αποκλείεται εξ ορισμού αυτή η αγνόηση της δικαστικής απόφασης να οφείλεται σε πολιτική αντίθεση προς την κυβέρνηση Παπανδρέου- η στάση των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς προσλαμβάνει βαθύτερα κοινωνικά χαρακτηριστικά.
Οδηγεί αντικειμενικά σε νέα επίπεδα ένα ραγδαία αναπτυσσόμενο κοινωνικό φαινόμενο που παρατηρείται εσχάτως με επίκεντρο τη μη καταβολή διοδίων από αξιόλογο ποσοστό οδηγών και το οποίο φαίνεται ότι τείνει να επεκταθεί και σε άλλους τομείς: ένα αυθόρμητο κίνημα απειθαρχίας, ανυπακοής των πολιτών προς την εξουσία, τα όργανα και τους θεσμούς της.
Με την άρνησή τους αυτή, οι πολίτες δεν δείχνουν απλώς τη δυσαρέσκειά τους για την άλφα ή τη βήτα κυβερνητική, δικαστική ή επιχειρηματική υπόθεση. Σε κάθε περίπτωση έχουν φυσικά κάποιον συγκεκριμένο λόγο που τους εκνευρίζει ή τους εξοργίζει - τα διόδια σήμερα ή το κατά 40% ακριβότερο εισιτήριο αύριο για πολύ χειρότερες συγκοινωνιακές υπηρεσίες.
Το βαθύτερο κοινωνιολογικό περιεχόμενο αυτής της στάσης των πολιτών, όμως, συνίσταται στο ότι αποδεικνύει και διευρύνει το χάσμα στις σχέσεις τους με το κράτος, σχέσεις που γίνονται όλο και πιο εχθρικές.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου με την πολιτική της σκίζει το κοινωνικό συμβόλαιο στη βάση του οποίου, στο πλαίσιο του συστήματος, διασφαλίστηκε επί μισό και πλέον αιώνα η ομαλή λειτουργία της ελληνικής πολιτείας, με εξαίρεση την παρένθεση της χούντας των συνταγματαρχών που ουσιαστικά αποτελούσε τον τελευταίο σπασμό του προηγούμενου, εμφυλιοπολεμικού καθεστώτος.
Η ακύρωση αυτού του συμβολαίου εκ μέρους της κυβέρνησης είναι μια πάρα πολύ σοβαρή πράξη, της οποίας αμφιβάλλουμε αν οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός έχουν αντιληφθεί το πλήρες εύρος των επιπτώσεων που έχει μακροπρόθεσμα για την ελληνική κοινωνία. Δεν πρόκειται βεβαίως για απλή πράξη διαχείρισης της τρέχουσας διακυβέρνησης της χώρας.
Οταν η κυβέρνηση λεηλατεί τους μισθούς των εργαζομένων, μειώνει τις συντάξεις, υποβαθμίζει τη δημόσια παιδεία και υγεία, πιέζει προς τα κάτω το βιοτικό επίπεδο κ.λπ., είναι προφανές ότι επιβάλλει μια διαφορετική, χειρότερη κοινωνία για την τεράστια πλειονότητα του λαού.
Σε αυτό, λοιπόν, της απαντούν διογκούμενες μάζες πολιτών με τον πολλαπλασιασμό των εκδηλώσεων απειθαρχίας και ανυπακοής. Της στέλνουν απερίφραστα μήνυμα ότι δελεάζονται με την ιδέα να σκίσουν και οι πολίτες το «παλαιό» κοινωνικό συμβόλαιο! Να πάψουν, δηλαδή, να τηρούν τις δικές τους υποχρεώσεις απέναντι στην εξουσία, κυβερνητική και άλλη.
Μια τέτοια πολύπλευρη ρήξη του κοινωνικού ιστού συνιστά ισχυρό πλήγμα κατά του συστήματος. Υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια της αντιπάθειας προς την πολιτική μιας συγκεκριμένης κυβέρνησης και ενέχει μονιμότερα χαρακτηριστικά ρήξης.
Αν μάλιστα υπάρξουν και πολιτικές δυνάμεις που θα κατορθώσουν να εκφράσουν σε πολιτικό επίπεδο αυτές τις συγκρουσιακές διαθέσεις τμήματος του κόσμου, τότε η αντιπαράθεση κράτους - πολιτών θα προκαλέσει πολύ πιο οξυμένες κοινωνικές εντάσεις και ίσως εκρήξεις.
Στις σημερινές συνθήκες, πάντως, μάλλον θα εκπλαγεί δυσάρεστα η κυβέρνηση αν νομίζει ότι «μόδα είναι, θα περάσει» χωρίς συνέπειες αυτή η γενίκευση των διαθέσεων ανυπακοής πολλών πολιτών.
ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ:
Η καταστολή δεν είναι λύση!
Η έξαρση της δραστηριότητας των κρατικών μηχανισμών καταστολής δεν πρόκειται να λύσει τα προβλήματα της κυβέρνησης. Είναι προφανές ότι π.χ. η επιστράτευση των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς βεβαίως και θα θέσει σε λειτουργία τα λεωφορεία, τον ηλεκτρικό ή το μετρό. Πλανάται πλάνην οικτράν η κυβέρνηση όμως αν νομίζει ότι μια κοινωνία μπορεί να κυβερνηθεί επί πολύ με αυταρχικό τρόπο, στηριζόμενη στους μηχανισμούς εξαναγκασμού σε υπακοή της πλειοψηφίας των πολιτών που αρνούνται να συμφωνήσουν με την πολιτική της. Δεν είναι μόνο η εκλογική ήττα που συχνά σφραγίζει μια τέτοια πολιτική. Είναι και η βιαιότητα ενδεχόμενων κοινωνικών εκρήξεων μέχρι τότε.

Γιώργος Δελαστίκ
*******************
Αναδημοσίευση από εδώ:Οι πολίτες δεν υπακούουν.





13/1/11

Και όμως οι Μεγαλοεργολάβοι δεν ενδιαφέρονται μόνο για Ανεμογεννητρίες!

Επιδιώκουν και την ιδιωτικοποίηση  της Λιγνιτικής Παραγωγής της ΔΕΗ!

Εντός του Φεβρουαρίου αναμένεται τελικώς να οριστικοποιηθεί ο τρόπος "απελευθέρωσης" του 40% της λιγνιτικής παραγωγής της ΔΕΗ. Χθες η υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Τίνα Μπιρμπίλη απέστειλε στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το σχέδιο της ελληνικής κυβέρνησης, που προβλέπει ανταλλαγή, μεταξύ της ΔΕΗ και ιδιωτικών εταιριών, ενέργειας παραγόμενης από λιγνίτη, με ενέργεια ίσης αξίας σε άλλο κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Eνωσης. Το σχέδιο που προβλέπει τη σύναψη μακροχρόνιων συμβάσεων ανταλλαγής ενέργειας τίθεται υπό την αξιολόγηση των τεχνοκρατών της Επιτροπής, αλλά και υπό τον έλεγχο της αγοράς με την έννοια ότι η Επιτροπή θα προχωρήσει σε market test προκειμένου να διαπιστώσει ότι πράγματι θα εκδηλωθεί ενδιαφέρον από ξένες αλλά και ελληνικές εταιρίες, οι οποίες βεβαίως θα πρέπει να έχουν εξασφαλίσει διαθεσιμότητα σε άλλη χώρα της Ε.Ε. συνάπτοντας συμφωνίες με τρίτους.
Το σύνολο των ελέγχων και αξιολογήσεων αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το τέλος Φεβρουαρίου προκειμένου, η όποια λύση υιοθετηθεί τελικώς να θεσμοθετηθεί εντός του Μαρτίου και να αρχίσουν να «τρέχουν» οι σχετικοί διαγωνισμοί.
Πρέπει να σημειωθεί ότι σε πρώτη φάση η εγκατεστημένη ισχύς της ΔΕΗ που θα διατεθεί προς ανταλλαγή ανέρχεται σε 900 MW.
Η ισχύς που θα διατεθεί προς ανταλλαγή θα αυξηθεί σταδιακά ώστε το 2015 να φθάσει στο 40% του συνόλου της λιγνιτικής παραγωγής της ΔΕΗ, που σήμερα είναι 7.500 MW. Το σχέδιο της ελληνικής κυβέρνησης προβλέπει ακόμη ότι:
Η ΔΕΗ θα διαθέσει στη διεθνή αγορά Συμβάσεις Ανταλλαγής Ενέργειας παραγόμενης από λιγνιτικούς σταθμούς, με αντάλλαγμα την απόκτηση ηλεκτρικής ενέργειας ίσης αξίας σε άλλο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Eνωσης. Η διάθεση των συμβάσεων θα γίνει μέσω διαγωνισμών. Σημειώνεται ότι έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από την Κυπριακή Εταιρία Ηλεκτρισμού, την ιταλική Edison αλλά και τη Suez.
Οι συμβάσεις θα είναι δύο κατηγοριών ανάλογα με τις μονάδες παραγωγής ηλεκτρισμού της ΔΕΗ από τις οποίες μπορεί να προέρχεται η ηλεκτρική ενέργεια. Η πρώτη ομάδα, «μεταβατικών συμβάσεων», θα είναι οκταετούς διάρκειας, δηλαδή έως το τέλος του 2020 θα αντιστοιχούν σε 443 MW και θα αντλούν ενέργεια από μονάδες που, σύμφωνα με το εθνικό σχέδιο απόσυρσης ρυπογόνων μονάδων παραγωγής ηλεκτρισμού, προβλέπεται να λειτουργούν μέχρι τότε.
Η δεύτερη ομάδα, «μακροπρόθεσμων συμβάσεων», θα αντιστοιχεί σε 457 MW, θα αντλεί ενέργεια από μονάδες που προβλέπεται να λειτουργούν και μετά το 2020 και η έναρξη υλοποίησής τους θα γίνει την 1η Ιανουαρίου του 2012. Οι μακροπρόθεσμες συμβάσεις θα έχουν διάρκεια δεκαπέντε ετών με δυνατότητα πενταετών ανανεώσεων. Αξίζει να αναφερθεί ότι η διάρκεια των συμβάσεων είναι ένα από τα ζητήματα που θα βρεθούν στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων με δεδομένο ότι είναι πολύ δύσκολο να εκδηλωθεί ενδιαφέρον από ιδιωτικές εταιρίες, υπό συνθήκες κρίσης, για δραστηριοποίηση σε μια συγκεκριμένη αγορά για μικρό μόνο χρονικό διάστημα.
Τους λιγνιτικούς σταθμούς και τα αποθέματα έχουν βάλει στο μάτι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι!
Η άμεση αξίωση της Κομισιόν για πώληση μονάδων της ΔΕΗ, προκειμένου να αποδυναμωθεί η δεσπόζουσα θέση της επιχείρησης στην ελληνική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, προς όφελος του ανταγωνισμού, έγινε γνωστή για πρώτη φορά τον περασμένο Μάη. Το θέμα αναζωπυρώθηκε και κυριάρχησε, μετά τις επαφές κλιμακίου της ΕΕ στις 15 και 16 του Ιούλη στην Αθήνα με στελέχη του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) και αρμόδιους φορείς, όπως η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ). Ο συσχετισμός του με την τρόικα και το διαβόητο «πακέτο διάσωσης» δημιουργεί τις κατάλληλες και απαραίτητες συνθήκες για να αρχίσει η όποια διαπραγμάτευση, με την κυβέρνηση να δηλώνει ότι «δεν σκέφτεται» να πουλήσει μονάδες της ΔΕΗ και τις «δυνάμεις της αγοράς» να θεωρούν ότι η πώληση είναι απαραίτητος όρος για την άρση των «διαστρεβλώσεων» της αγοράς. Είναι δεδομένο ότι ένα τμήμα του κεφαλαίου θέλει τη ΔΕΗ με μικρότερο μερίδιο αγοράς και το ίδιο με έτοιμες μονάδες παραγωγής χαμηλού κόστους. Γι' αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η απαίτηση για πώληση προσδιορίζεται στο 40% των λιγνιτικών μονάδων και στο 40% των υδροηλεκτρικών σταθμών της ΔΕΗ.
Η ΔΕΗ διαθέτει, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της, 12 λιγνιτικούς σταθμούς συνολικής ισχύος 5.288 MW και 24 υδροηλεκτρικούς σταθμούς 3.060 MW. Συνολικά 8.438 MW από τα 12.760 MW ισχύος που διαθέτει. Αυτή είναι η γενική εικόνα, με κάποιες επιμέρους διαφοροποιήσεις που έχουν να κάνουν με τελευταίες προωθούμενες επενδύσεις, ορισμένα μικρά υδροηλεκτρικά που ανήκουν στην ΔΕΗ, ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ και τις προθεσμίες απόσυρσης παλιών μονάδων. Τα υδροηλεκτρικά έργα αντιστοιχούν στο 24% της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος και συνεισφέρουν περίπου το 10% της συνολικής παραγόμενης ενέργειας. Εάν οι αξιώσεις της Κομισιόν μετρηθούν σε ισχύ, τότε ζητά την αφαίρεση απο τη ΔΕΗ περίπου 3.316 MW, κάτι περισσότερο από το 1/4 της συνολικής ισχύος της.
Παρ' όλα αυτά το ζήτημα δεν είναι ποσοτικό, αλλά κυρίως ποιοτικό. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ενδιαφέρον για εξαγορά παλιών μονάδων της ΔΕΗ είχε εκδηλωθεί τον περασμένο Απρίλη από τον διευθύνοντα σύμβουλο της ιταλικής εταιρείας EDISON Ου. Κουαντρίνο, στις επαφές που είχε στην Αθήνα με τους υπουργούς ΠΕΚΑ Τ. Μπιρμπίλη και Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου. Πρόκειται για την εταιρεία που συνεργάζεται με τη ΔΕΠΑ στους αγωγούς φυσικού αερίου Ελλάδας - Ιταλίας και Ελλάδας - Βουλγαρίας, που έχει συστήσει κοινή εταιρεία ηλεκτροπαραγωγής στην Ελλάδα με τα ΕΛΠΕ και στην οποία συμμετέχει κατά ένα μεγάλο ποσοστό ο γαλλικός κολοσσός EDF, ενώ εκδήλωσε ενδιαφέρον και για τη ΔΕΠΑ. Επίσης καθόλου τυχαία, ο επικεφαλής της ιταλικής εταιρείας είχε δηλώσει τότε ότι η Οριακή Τιμή Συστήματος (ΟΤΣ), η χονδρική τιμή που διαμορφώνεται καθημερινά, χειραγωγείται από τη ΔΕΗ και δεν επιτρέπει την είσοδο ιδιωτών στην αγορά.
Την ίδια άποψη περί χειραγώγησης είχε και μια άλλη εταιρεία, η EGL HELLAS, θυγατρική του ελβετικού ομίλου EGL, η οποία πριν μερικούς μήνες έκανε δύο καταγγελίες στη ΡΑΕ και στην Κομισιόν ταυτόχρονα, εναντίον του Διαχειριστή του Εθνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΣΜΗΕ), για παρεμβάσεις στη διαμόρφωση της χονδρικής τιμής προς όφελος της ΔΕΗ, όλο το 2009. Η βάση των καταγγελιών της είχε να κάνει με την μεταχείριση από τη ΔΕΗ και τον ΔΕΣΜΗΕ των λιγνιτικών μονάδων και κυρίως των υδροηλεκτρικών, υποστηρίζοντας ότι υπήρξαν πλασματικές εισροές ενέργειας στο σύστημα από αυτές τις χαμηλού κόστους μονάδες με αποτέλεσμα την μείωση της χονδρικής τιμής, με τρόπο που έβγαζε εκτός ημερήσιας αγοράς τις «ακριβότερες» ιδιωτικές μονάδες φυσικού αερίου. Αν και η επιχειρηματολογία για το τι συνέβη είναι αρκετά πιο περίπλοκη, η ουσία του θέματος είναι ότι η κατοχή χαμηλού κόστους μονάδων από τη ΔΕΗ επηρεάζει τις τιμές χονδρικής και τα κέρδη των ιδιωτών παραγωγών.
Στον πυρήνα του κακού η «απελευθέρωση»!

Παρ' όλα αυτά, η «τύχη» αυτών των μονάδων της ΔΕΗ, ο ρόλος τους, η κατάληξη των αξιώσεων της ΕΕ, είναι μόνο ένα μέρος της λεγόμενης αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και των αντιθέσεων που γεννούνται εντός της, που σε καμία περίπτωση δεν επιφυλάσσουν θετικές εξελίξεις για τα λαϊκά νοικοκυριά και τους εργαζόμενους στην επιχείρηση. Ηδη η κυβέρνηση δρομολογεί αλλαγές στην χονδρική αγορά και στη διαμόρφωση της τιμής. Αλλαγές που μπορούν να αλλάξουν την κατάσταση υπέρ των ανταγωνιστών της ΔΕΗ, ανεξάρτητα από την κατάληξη των μονάδων της και αν θα ιδιωτικοποιηθεί περισσότερο σε αυτή τη φάση, ή λίγο αργότερα. Αντίστοιχα, οι επιταγές του μνημονίου, που περιλαμβάνουν την πλήρη διάσταση των δικτύων Μεταφοράς και Διανομής από τη ΔΕΗ, στη βάση της υλοποίησης του «3ου ενεργειακού πακέτου», θα προχωρήσουν ταχύτατα, με ανάλογες βίαιες επιδράσεις στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της ΔΕΗ. Οι διαρροές στον Τύπο κάνουν λόγο για σκληρή στάση της τρόικας, που απαιτεί ιδιοκτησιακό διαχωρισμό των δικτύων με σύσταση εταιρειών στις οποίες θα συμμετέχει το ελληνικό δημόσιο και ιδιωτικές εταιρείες. Θυμίζουμε ότι πρόκειται για δίκτυα που φτιάχτηκαν με τον ιδρώτα του ελληνικού λαού, αν και οι επιχειρηματίες του χώρου θεωρούν ότι έχει γίνει... απόσβεση! Παράλληλα, το επιχειρησιακό σχέδιο της ΔΕΗ προβλέπει σύσταση θυγατρικών για την Εμπορία, την Παραγωγή και τα Ορυχεία, όπου η είσοδος άλλων εταιρειών καθόλου δεν μπορεί να αποκλειστεί, χωρίς μάλιστα να πειραχτεί το 51% του δημοσίου στην μητρική εταιρεία!!!
Οι παρεμβάσεις στην κοστολόγηση του ηλεκτρικού ρεύματος, οι ανατροπές στην τιμολόγηση, οι αλλαγές στην χονδρεμπορική αγορά, το σπάσιμο της ΔΕΗ σε κομμάτια και η παραχώρηση του ελέγχου των δικτύων Μεταφοράς και Διανομής στους ιδιώτες, είναι μερικά μόνο από τα μέτρα που προωθούνται , με μοναδικό γνώμονα την ευκολότερη επιβολή τους σε σχέση με τις λαϊκές και εργατικές αντιδράσεις, αλλά και την εξισορρόπηση διαφορετικών επιχειρηματικών συμφερόντων. Το «εκρηκτικό» αυτό μείγμα νέων αντιλαϊκών ανατροπών στον χώρο της ενέργειας συνδέεται άμεσα με τις πρόσφατες ρυθμίσεις για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), με τις οποίες ικανοποιήθηκαν σημαντικές απαιτήσεις των πολυεθνικών του κλάδου, καθώς και με τους σχεδιασμούς της ΕΕ για την... κλιματική αλλαγή, που αποτελεί το ιδεολογικό «όχημα» για την ολοκλήρωση της ενιαίας εσωτερικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και τον μετασχηματισμό του ενεργειακού μοντέλου σε όλη την ΕΕ. Κύριο χαρακτηριστικό αυτού του μοντέλου είναι ο απόλυτος έλεγχος από τους μεγαλοεργολάβους της παραγωγής και της μεταφοράς του ηλεκτρικού ρεύματος, με παράλληλα ανάπτυξη των απαιτούμενων υποδομών από δημόσιους πόρους, αλλά για ιδιωτική εκμετάλλευση.

*******************

ΥΓ) ... ας διαβάσουν καλά αυτό το άρθρο οι "υπέρμαχοι των ανεμογεννητριών" που υποστηρίζουν ότι η ανάπτυξη των ΑΠΕ οδηγεί στο "κλείσιμο" των φουγάρων της ΔΕΗ, και στην "Πράσινη Ανάπτυξη"! Η πραγματικότητα τους διαψεύδει, και ξεκάθαρα αποκαλύπτει ότι οι Μεγαλοεργολάβοι ενδιαφέρονται μόνο για την "τσέπη τους" και μόνο για αυτήν! Όπως κατέστρεψαν (...και θα συνεχίσουν να καταστρέφουν) την Πτολεμαΐδα, τώρα θέλουν να καταστρέψουν και τα παρθένα βουνά μας! Και μάλιστα με επιδότηση από το φτωχευμένο Ελληνικό Κράτος!

Αφήστε την Παρθένα Φύση και την Άγρια Ζωή στην ησυχία τους!



12/1/11

«Η κορυφή του παγόβουνου»...

Η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους της, λέει ο Ν.Ρουμπίνι!

Η Ελλάδα θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να αναδιαρθρώσει το χρέος της, επαναλαμβάνει ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπίνι, σε συνέντευξή στο γερμανικό περιοδικό Der Spiegel.
Ο κ. Ρουμπίνι επισημαίνει ότι στην καλύτερη περίπτωση, δηλαδή σύμφωνα με το τρέχον πρόγραμμα λιτότητας, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας θα είναι στο 160% του ΑΕΠ σε δύο χρόνια.
«Ποιος θα δανείσει νέο χρήμα στη χώρα αν γνωρίζει ότι θα έχει σίγουρα απώλειες αν η χώρα χρεοκοπήσει», αναρωτιέται.
«Η χρηματοδότηση μιας χρεοκοπημένης χώρας και η επιβολή σοβαρότατων περικοπών, δεν αποτελεί λύση. Ακόμα και αν γίνει αύξηση της φορολογίας και οι δαπάνες μειωθούν, η Ελλάδα δεν θα γίνει περισσότερο ανταγωνιστική. Αντιθέτως, οι εξαγωγές θα μειωθούν, η ανεργία θα αυξηθεί και το μερίδιο της αγοράς θα χαθεί» σημειώνει.
«Είναι απαραίτητο να έχουμε ένα Σχέδιο Β. Αυτό θα πρέπει να αποτελείται από έναν ορθολογιστικό τρόπο αναδιαπραγμάτευσης του χρέους. Να βρεθεί δηλαδή ένας τρόπος συνεννόησης μεταξύ πιστωτή και δανειζόμενου. Και θα πρέπει να βρούμε τρόπους αναπροσαρμογής για την Πορτογαλία και την Ισπανία», προσθέτει.
«Οι αγορές εξακολουθούν να ανησυχούν για την Ελλάδα, αλλά αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Όσο περνάει ο καιρός, όσοι παρακολουθούν από κοντά την αγορά έχουν στρέψει την προσοχή τους στην Βρετανία και την Ιρλανδία. Ακόμα και χώρες όπως η Ιαπωνία και η Αμερική θα έχουν προβλήματα λόγω της υπερχρέωσης. Ίσως όχι εφέτος όμως κάποια στιγμή στο μέλλον. Αυτά που με ανησυχούν είναι τα τεράστια ελλείμματα και τα χρέη», τόνισε.
Ο Ρουμπινί τέλος επέστησε την προσοχή των Ευρωπαίων για το επόμενο τρίμηνο, καθώς θεωρεί ότι θα πρέπει η Ευρώπη να αποφασίσει να διαθέσει περισσότερο χρήμα για να υπερασπιστεί το νόμισμά της και τα κράτη στα οποία ασκούνται πιέσεις, και εν τέλει να βοηθήσει χώρες όπως η Πορτογαλία και η Ισπανία. Μάλιστα, απέρριψε την ιδέα της διχοτόμησης της ευρωζώνης σε Βορρά και Νότο, καθώς «ποτέ δεν υπήρξε νομισματική ένωση μόνο με αδύναμα μέλη».
Τέλος, ο διάσημος οικονομολόγος αναφέρθηκε και στη στάση της Γερμανίας, τονίζοντας πως «για το συμφέρον ολόκληρης της Ευρώπης, η Γερμανία πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί για να ενισχύσει την ανάπτυξη στο εσωτερικό της και στην ΕΕ -πρέπει, λοιπόν, να αναβάλει τη στρατηγική της λιτότητας», ενώ προέβλεψε ότι το οικονομικό μοντέλο της χώρας θα πάψει σύντομα να λειτουργεί, αν το κέντρο βάρους του δε στραφεί από τις εξαγωγές στην εγχώρια ζήτηση.

Οι αρσιμπαρίστες της Εθνικής.

Tου Παντελή Μπουκάλα.


Για τα διόδια γκρινιάζαμε από χρόνια. Για την υψηλή συχνότητα με την οποία φυτεύονται στο εθνικό δίκτυο, για το ύψος του αντιτίμου, για το γεγονός ότι πληρώναμε για δρόμους που παρέμεναν σκοτώστρες ή προπληρώναμε για άλλους που θα κατασκευάζονταν κάποτε κάπου αλλού, γινόμασταν, δηλαδή, αθέλητοι χρηματοδότες της «ανάπτυξης» άπληστων ιδιωτικών κορβανάδων. Και γκρινιάζαμε ο καθένας μόνος του, μετρώντας τα ψιλά μας, ή στην παρέα μας.
Το παράπονο όμως έσβηνε γρήγορα, επειδή δεν έσμιγε με των άλλων, των αγνώστων, ώστε να αποκτήσει όγκο, βαρύτητα, συνέχεια και να έχει κάποια ελπίδα ότι θα ακουστεί από μια πολιτεία που μοίραζε και μοιράζει τα δημόσια έργα με βάση τους νόμους της αγοράς, ο εστί μεθερμηνευόμενον, τους νόμους της διαπλοκής. Αντιμετωπίζαμε, δηλαδή, την ιδιωτικοποίηση του εθνικού δικτύου όπως ακριβώς την ιδιωτικοποίηση των δημοσίων παραλιών, που με μια περίφραξη κι ένα ακριβό εισιτήριο «αναβαθμίζονται» σε «πλαζ» · μουτρώναμε και περιμέναμε να αναλάβει δράση, ανθ’ ημών, κάποιο κόμμα ή δήμαρχος, την ώρα μάλιστα που συνεχίζαμε το τροπάριο πως «όλοι οι πολιτικοί ίδιοι είναι, κι όλοι οι δήμαρχοι».
Κι επειδή στην πολιτική, πέρα από τις κινούσες ιδέες, χρειάζεται κι ένας υλικός λόγος για να αναπτυχθούν αγώνες, όταν κλονίστηκε η υλική μας βάση, ατομική και συλλογική, όταν το τρίευρο έφτασε να μετράει σαν κάτι περισσότερο από φιλοδώρημα, η διάχυτη μεμψιμοιρία έγινε διαμαρτυρία και μάλιστα όλο και περισσότερο μαζική και οργανωμένη. Ο αρχικός αυθορμητισμός έδωσε τη θέση του στον διαδικτυακό συντονισμό κι αυτό που έμοιαζε ακίνδυνο παιχνίδι έγινε ρεύμα, ιδίως σε όσες περιοχές πλήττονται περισσότερο από το κόστος των διοδίων. Η κυβέρνηση, με ευήκοο πάντοτε ους, ανταποκρίθηκε αμέσως: αποφασίζοντας ό, τι της υπαγόρευσαν οι κοινοπραξίες, αύξησε αφ’ ενός τις μπάρες ανά την Ελλάδα, αφ’ ετέρου την τιμή του «διαβατηρίου». Λογικό. Αφού απολαμβάνουμε την υψηλότερη τιμή της βενζίνης πανευρωπαϊκά, πρέπει να έχουμε και τα ακριβότερα διόδια. Στο κάτω κάτω, έχουμε και τους καλύτερους δρόμους και τα λιγότερα τροχαία, ακριβώς επειδή οι δρόμοι μας είναι μια χαρά.
Πήραμε, λοιπόν, αμπάριζα και από το κάποτε εθνικό σύνθημα «κάτσε κάτω από την μπάρα», της εποχής που η άρση βαρών ικανοποιούσε τον εθνικό μας εγωισμό και δεν παρανοιαζόμασταν για την καθαρότητα όλων της των μεταλλίων, μετακινηθήκαμε στο «κάτω η μπάρα». Αυτό συμβαίνει, λένε μερικοί, επειδή έχουμε το μικρόβιο της ανομίας μέσα μας, φυλετικώς, με αποτέλεσμα να αρρωσταίνουμε μια στο τόσο. Οι... αρσιμπαρίστες, όμως, θα ήταν παράνομοι αν ήταν νόμιμοι οι διοδιάδες. Μόνο που ούτε οι ίδιοι δεν εμφανίζονται βέβαιοι για την εισπρακτική τους νομιμότητα. Αν πίστευαν πως είναι απολύτως συνταγματικοί, θα είχαν στήσει ολόκληρο ιδιωτικό στρατό στα διόδια.

*******************
Αναδημοσίευση από εδώ: Οι αρσιμπαρίστες της Εθνικής

Κλειδί η απόδοση του 7% για την τύχη της Πορτογαλίας!

Επιτόκιο ρεκόρ αναμένεται να πληρώσει η Πορτογαλία κατά τη σημερινή της δημοπρασία ομολόγων. Παρόλα αυτά, η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στις αγορές ομολόγων εκτιμάται ότι θα αποτρέψει την αναρρίχηση της απόδοσης σε επίπεδα που να αναγκάσουν τη Λισσαβόνα να προσφύγει στο μηχανισμό διάσωσης άμεσα.
Η σημερινή είναι η πρώτη δημοπρασία της Πορτογαλίας για το νέο έτος και γίνεται την ώρα που η χώρα δέχεται πιέσεις από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους να ζητήσει ένα πακέτο διάσωσης ανάλογο με αυτό της Ελλάδας και της Ιρλανδίας, προκειμένου να σταματήσει η μετάδοση της κρίσης χρέους πριν αυτή φτάσει στην Ισπανία.
Ωστόσο, έπειτα από το ρεκόρ για την εποχή του ευρώ που καταγράφηκε την περασμένη Παρασκευή, στο 7,3%, η απόδοση του πορτογαλικού 10ετούς ομολόγου έχει αποκλιμακωθεί σε επίπεδα λίγο χαμηλότερα του 7%, λόγω των αγορών από την ΕΚΤ.
Οι επόμενες κινήσεις της Λισσαβόνας θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από τη σημερινή δημοπρασία, στην οποία η κυβέρνηση στοχεύει να αντλήσει από 750 εκατ. έως 1,25 δισ. ευρώ μέσω της έκδοσης 4ετών και 10ετών ομολόγων.
Το Reuters εκτιμά ότι το κόστος δανεισμού ενδέχεται να αγγίξει το ρεκόρ του 7% για τα 10ετή, από 6,806% που ήταν σε αντίστοιχη δημοπρασία του Νοεμβρίου. Τα 4ετή πορτογαλικά ομόλογα έχουν στη δευτερογενή αγορά απόδοση 5,81%, από 4,04% που είχαν στην προηγούμενη ανάλογη δημοπρασία, τον Οκτώβριο.
Είναι αμφίβολο το κατά πόσο η Πορτογαλία μπορεί να συνεχίσει να χρηματοδοτεί το χρέος της με τέτοια επιτόκια, την ώρα που τον Απρίλιο καλείται να αποπληρώσει ομόλογα 4,5 δισ. ευρώ που λήγουν.
Υψηλό προβλέπεται το κόστος δανεισμού και της Ισπανίας, όταν η χώρα θα επιχειρήσει να πουλήσει 5ετή ομόλογα ύψους 3 δισ. ευρώ, την Πέμπτη.
****************

***********************
*************


ΥΓ) Η Πορτογαλία είναι η πρώτη χώρα από την υπερχρεωμένη ευρω-περιφέρεια που προχωρά φέτος σε δημοπρασία 10ετών ομολόγων. Αύριο, Πέμπτη, η Ιταλία θα πωλήσει ομολόγα ύψους 6 δισ. ευρώ (λήξεως 2015 και 2026) και η Ισπανία 3 δισ. ευρώ (λήξεως 2016).Το επιτόκιο του 10ετούς πρτογαλικού ομολόγου έχει ξεπεράσει το 7% τις 62 τελευταίες ημέρες. Η Ελλάδα προσέφυγε στο ΔΝΤ με το επιτόκιο του αντίστοιχου τίτλου να υπερβαίνει αυτό το επίπεδο για 17 ημέρες, ενώ η Ιρλανδία σε λιγότερο από 30 ημέρες.
Τις δύο προηγούμενες ημέρες, πάντως, το επιτόκιο υποχώρησε και κάτω από το 7% καθώς η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προχώρησε αγορές πορτογαλικών, ελληνικών και ιρλανδικών ομολόγων. Συνολικά, οι αγορές τίτλων από την ευρω-τράπεζα έχουν ανέλθει στα 74 δισ. ευρώ.
Ακόμη και εάν η σημερινή δημοπρασία κριθεί επιτυχημένη, οι περισσότεροι αναλυτές προβλέπουν πως η Πορτογαλία δεν θα αποφύγει τελικά να ζητήσει πακέτο διάσωσης από την Ε.Ε., καθώς η κυβέρνηση καλείται να δανειστεί από τις αγορές περί τα 20 δισ. ευρώ φέτος, εν μέρει για να καλύψει την αποπληρωμή χρεών με ωρίμαση Απριλίου. Παράλληλα, στην τελευταία έκθεσή της, που δημοσιοποιήθηκε χθες, η κεντρική τράπεζα της Πορτογαλίας παρατηρεί πως τα ίδια τα μέτρα λιτότητας τα οποία ελήφθησαν για να αποφευχθεί η προσφυγή στο Ταμείο Διάσωσης, είναι αυτά που θα οδηγήσουν και πάλι τη χώρα σε ύφεση. Η κεντρική τράπεζα προβλέπει συρρίκνωση του πορτογαλικού ΑΕΠ κατά 1,3% φέτος, έναντι εκτίμησης για μηδενική ανάπτυξη στην αμέσως προηγούμενη έκθεσή της, το φθινόπωρο.
Οι αναλυτές της Barclays υποστηρίζουν πως η συρρίκνωση έχει ήδη ξεκινήσει. «Βάσει των τελευταίων μακροοικονομικών στοιχείων για την βιομηχανική παραγωγή, τη δραστηριότητα στον κατασκευαστικό τομέα και τις λιανικές πωλήσεις, η εκτίμησή μας είναι πως το ΑΕΠ της Πορτογαλίας συρρικνώθηκε κατά 0,4% σε τριμηνιαία βάση το δ΄τρίμηνο», παρατηρεί σε σημείωμά της η Barclays.

Να σώσουμε την Παρθένα Σαράνταινα!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΣΕ «ΠΑΡΚΟ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΩΝ»!
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΩΣ «ΦΥΣΙΚΟ ΠΑΡΚΟ»!

Οι γερανοί ξαναφωλιάζουν στην Ελλάδα!

Υστερα από 45 χρόνια απουσίας εμφανίστηκαν στη λίμνη των Ιωαννίνων ένα ανήλικο και πέντε ενήλικα πτηνά!

Αποτελεί την πιο «καυτή» είδηση μεταξύ των ελλήνων bird watchers (παρατηρητές πουλιών). Στη λίμνη των Ιωαννίνων (Παμβώτιδα) για πρώτη φορά εφέτος εμφανίστηκαν γερανοί, προς μεγάλη έκπληξη των υπαλλήλων του Φορέα Διαχείρισης της λίμνης, των μελών της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας και των πολιτών της πόλης.
«Οι γερανοί δεν ξεχειμωνιάζουν στην Ελλάδα. Φωλιάζουν στις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες (Φινλανδία, Ρωσία κ.α.) και τον χειμώνα κατεβαίνουν στην Ισπανία ή στη Γαλλία. Στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχουν παρατηρήσεις για ξεχειμώνιασμα γερανών. Μπορεί να περνούν κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης, αλλά δεν μένουν. Γι΄ αυτό αποτελεί πολύ σημαντικό γεγονός η εμφάνιση πέντε ενήλικων πουλιών και ενός ανήλικου στην περιοχή μας» λέει η κυρία Καλλιόπη Στάρα , μέλος της τοπικής ομάδας της Ορνιθολογικής Εταιρείας στα Γιάννινα.
Τελευταία φορά γερανοί φώλιασαν στην Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Ηταν στο Δέλτα του Εβρου, σύμφωνα με την κυρία Ρούλα Τρίγκου από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία. «Στην οριστική διακοπή του φωλιάσματος του είδους στην περιοχή της Θράκηςφαίνεται ότι συντέλεσαν τόσο τα έργα αποξήρανσης στο δέλτα του ποταμού, τα οποία πραγματοποιήθηκαν εκείνη την περίοδο, όσο και η κλιμάκωση του κυνηγιού» επισημαίνει η ίδια.
Μία από τις σημαντικότερες απειλές για τους γερανούς, όπως και για όλα τα πουλιά των υγροτόπων, είναι η απώλεια των βιοτόπων τους. Τα... διαβατάρικα αυτά πουλιά είναι περαστικά από τη χώρα μας την περίοδο της μετανάστευσης. Τότε μπορεί να τα δει κανείς να περνούν συχνότερα από το Αιγαίο, την Ανατολική και Βορειοανατολική Ελλάδα, αλλά σπανίως από τη Δυτική.
Οι γερανοί έφθασαν στα πλημμυρισμένα λιβάδια του Κατσικά την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και παρέμειναν στο ίδιο σημείο έως και τις 5 Ιανουαρίου. Είναι εντυπωσιακά πτηνά και βαδίζουν αργά, με ιδιαίτερη χάρη. Τρομάζουν όμως πάρα πολύ εύκολα. «Ετσι τις ημέρες που παρέμειναν στου Κατσικά εγκατέλειπαν τα ξημερώματα, με την πρωινή ομίχλη, την περιοχή όπου κούρνιαζαν τα βράδια, με άγνωστο προορισμό, για να τραφούν με την ησυχία τους σε κατάλληλα φυσικά λιβάδια ή χωράφια» επισημαίνει η κυρία Στάρα.
Τις τελευταίες ημέρες εγκατέλειψαν τα λιβάδια της ανατολικής Παμβώτιδας, ίσως διότι ενοχλήθηκαν από τα... φώτα της δημοσιότητας που έπεσαν ξαφνικά επάνω τους. Γι΄ αυτό τα μέλη του Φορέα και της Ορνιθολογικής παρακαλούν όποιον εντοπίσει τους γερανούς να μην αποβιβαστεί από το αυτοκίνητό του και να μην προσπαθήσει να τους προσεγγίσει για να τους δει καλύτερα ή να τους φωτογραφίσει καθώς το πιθανότερο είναι να εγκαταλείψουν την περιοχή και να εξαντληθούν άσκοπα φτεροκοπώντας.
Θεωρείται το πιο σπάνιο είδος πουλιού που έχει εμφανιστεί στην Παμβώτιδα τα τελευταία χρόνια και προστατεύεται αυστηρά τόσο από την εθνική όσο και από τη διεθνή νομοθεσία. Η μείωση της λαθροθηρίας και οι έντονες βροχοπτώσεις οδήγησαν εφέτος πολλά είδη - εκατοντάδες υδρόβια και πάπιες, ερωδιοί, καλημάνες, βαρβάρες και για πρώτη φορά σταχτόχηνες- στις πλημμυρισμένες περιοχές Ανατολής- Καστρίτσας- Κατσικά, τις οποίες επέλεξαν και οι γερανοί για να ξεχειμωνιάσουν.
«Οι γερανοί θεωρούνται αγγελιοφόροι των θεών, πουλιά της ευτυχίας και της μακροζωίας σύμφωνα με τις παραδόσεις των λαών της Ιαπωνίας και της Κίνας, άγρυπνοι φρουροί των νόμων της μοναστικής ζωής για τους χριστιανούς» λέει η κυρία Στάρα. Γι΄ αυτό η τοπική ομάδα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας στα Γιάννινα, καθώς και οι κάτοικοι της πόλης θεωρούν τους γερανούς καλό οιωνό για τη δημιουργία του ορνιθολογικού πάρκου Παμβώτιδας και την αποκατάσταση των υγροτοπικών εκτάσεων της περιοχής.
Οταν πετούν οι γερανοί...
Ο γερανός (Grus grus) ανήκει στην οικογένεια των γερανίδων (Gruidae). Για την Ελλάδα αποτελεί σπάνιο μεταναστευτικό είδος πουλιού, το οποίο συναντάται σποραδικά και μόνο σε μικρές ομάδες ή μεμονωμένα. Πρόκειται για ένα από τα πιο εντυπωσιακά πουλιά των υγροτόπων, καθώς είναι ψηλό (115 εκατοστά), με πολύ μακριά πόδια και λαιμό, τα οποία είναι χαρακτηριστικά όταν πετάει. Εχει σταχτί χρώμα με μαύρο στον λαιμό, στο κεφάλι και στις άκρες των φτερούγων. Τα εσωτερικά φτερά των φτερούγων είναι πολύ μακριά και τον βοηθούν να πετάξει. Σχηματίζουν μια μαυριδερή φούντα, καλύπτοντας την ουρά του. Χαρακτηριστική επίσης είναι η κόκκινη «βούλα» στο επάνω μέρος του κεφαλιού του.
Είναι δειλός και προσεκτικός, βαδίζει αργά αλλά με χάρη. Οταν διαισθανθεί κίνδυνο, τεντώνεται κατακόρυφα και σηκώνει τον μακρύ λαιμό του. Το κοπάδι των γερανών πετάει σε σχηματισμό V ή ευθείας γραμμής, αργά αλλά με δυνατά φτεροκοπήματα. Η φωνή του είναι ένα διαπεραστικό σάλπισμα.
ΜΑΧΗ ΤΡΑΤΣΑ
***********************
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Το Βήμα»



11/1/11

Στο 4,9% το επιτόκιο στην πρώτη δημοπρασία του 2011!

Στο 4,90% διαμορφώθηκε τελικά το επιτόκιο κατά τη δημοπρασία των εντόκων γραμματίων διάρκειας 26 εβδομάδων που έγινε σήμερα Τρίτη. Το ελληνικό Δημόσιο άντλησε 1.95 δισ. ευρώ. Τα νέα γραμμάτια θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή παλαιών τίτλων που λήγουν.
Το επιτόκιο είναι  υψηλότερο από την προηγούμενη αντίστοιχη δημοπρασία, οπότε είχε διαμορφωθεί στο 4,82%. Πρόκειται για την πρώτη μηνιαία έκδοση τίτλων μετά τον Δεκέμβριο, κατα τον οποίο δεν πραγματοποιήθηκε καμία δημοπρασία.
Το Δημόσιο αναζητούσε κεφάλαια ύψους 1,5 δισ. ευρώ τουλάχιστον και συνολικά συγκέντρωσε 1,95 δισ. ευρώ, καθώς έλαβε 450 εκατ. ευρώ από συμπληρωματικές μη ανταγωνιστικές προσφορές. Μέχρι τις 13 Ιανουαρίου μπορούν να υποβληθούν συμπληρωματικές μη ανταγωνιστικές προσφορές έως ενός επιπλέον 30% του δημοπρατούμενου ποσού. Ο συντελεστής κάλυψης διαμορφώθηκε στο 3,44 καθώς εκδηλώθηκε ισχυρό ενδιαφέρον από τους θεσμικούς επενδυτές λόγω του υψηλού επιτοκίου.
Στην προηγούμενη αντίστοιχη δημοπρασία, στις 14 Σεπεμβρίου, ο ΟΔΔΗΧ είχε αντλήσει 1,17 δισ. ευρώ. Στις 13 Ιουλίου, το επιτόκιο είχε διαμορφωθεί στο 4,65% και ο συντελεστής κάλυψης στο 3,64.
Οι εκδόσεις εντόκων γραμματίων του 2011 αναμένεται να προσεγγίσουν τα 20 δισ. ευρώ. Οι λήξεις εντόκων γραμματίων που πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν με εκδόσεις νέων τίτλων, καθώς το δημόσιο δεν έχει τη δυνατότητα εξόφλησης, φτάνουν σε 18 δισ. ευρώ, ενώ αν συνυπολογιστούν και οι λήξεις εντόκων που θα εκδοθούν εντός του 2011 (τρίμηνα και εξάμηνα), το συνολικό ποσό θα φτάσει στα 20 δισ. ευρώ.
Η δαπάνη για τόκους του δημόσιου χρέους θα ανέλθει στα 15,92 δισ. ευρώ ή 6,9% του ΑΕΠ, έναντι 13,26 δισ. ευρώ το 2010. Ακόμα, το ποσό των τόκων του 2011, αναθεωρήθηκε κατά 1 δισ. ευρώ, λόγω των αυξημένων εκδόσεων εντόκων και της ανόδου των επιτοκίων, αφού αρχικά προσδιοριζόταν σε 14,9 δισ. ευρώ.
Eντός του Ιανουαρίου λήγουν έντοκα γραμμάτια που πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν, ύψους 4,48 δισ. ευρώ, αλλά με το συνυπολογισμό και των εντόκων που έχουν ήδη διατεθεί σε ιδιώτες με δημόσια εγγραφή, οι λήξεις υπερβαίνουν το ποσό των 4,6 δισ. ευρώ. Στις 18 Ιανουαρίου θα ακολουθήσει η έκδοση τρίμηνων εντόκων γραμματίων.
Την εβδομάδα αυτή πραγματοποιούνται και οι πρώτες εκδόσεις ομολόγων για το έτος στην Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία.
************************
******************
ΥΓ1)  Η κυβέρνηση πανηγυρίζει που το επιτόκιο με το οποίο τελικά δανείστηκε δεν ξεπέρασε το 5%. Όταν πέρυσι τον Γενάρη δανείστηκε με επιτόκιο κάτω από 1,5%!!!
ΥΓ2) Όλα τα χρήματα τα οποία δανείστηκε η κυβέρνηση πάνε για αποπληρωμή παλαιών ομολογιακών τίτλων που λήγουν! Συνεπώς όσοι υποστηρίζουν "ότι με τους μισθούς μας πληρώνουμε τα δάνεια, και όχι με τα δάνεια τους μισθούς μας !" δικαιώνονται από την πραγματικότητα!
ΥΓ3) Ο ρόλος της Κυβέρνησης και του Γιωργάκη προσωπικά, μέρα με την μέρα, τελικά αποκαλύπτεται! (δείτε εδώ: Δείτε οπωσδήποτε αυτή την διάλεξη του Richard D. Wolff! ). Δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να καταλάβει ότι η "όλη ιστορία" δεν αφορά την σωτηρία της Χώρας, αλλά την προσπάθεια να εξασφαλίσουν τα κέρδη τους οι δανειστές μας!

Οι αντιθέσεις «ρέουν» στους αγωγούς ενέργειας!

Κυβερνητική σύσκεψη εν αναμονή και της επίσκεψης αύριο του Ισραηλινού αντιπροέδρου στην Αθήνα.

Τη μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και στους ανταγωνισμούς των μονοπωλιακών ομίλων για τον έλεγχο των πηγών και των αγωγών μεταφοράς ενέργειας, προωθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επιδιώκοντας αναβαθμισμένο ρόλο στη «σκακιέρα» των ενεργειακών δρόμων, για λογαριασμό της ντόπιας πλουτοκρατίας.
Το θέμα των αγωγών μεταφοράς ενέργειας συζητήθηκε χτες σε κυβερνητική σύσκεψη που έγινε στη Βουλή υπό τον πρωθυπουργό. Σύμφωνα με κυβερνητική πηγή, συζητήθηκε «η παρουσία της Ελλάδας στο "παιχνίδι" της μεταφοράς ενέργειας».
Η σύσκεψη έγινε ενόψει της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, στις 4 Φλεβάρη, στις Βρυξέλλες, την οποία θα απασχολήσουν αποκλειστικά τα θέματα της ενέργειας. Πήραν μέρος ο υπουργός Εξωτερικών, Δ. Δρούτσας, ο υπουργός Επικρατείας για θέματα επενδύσεων, Χ. Παμπούκης, η υπουργός Περιβάλλοντος, Τ. Μπιρμπίλη και ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Γ. Μανιάτης.
Κυβερνητική πηγή σημείωνε ότι έγινε «μια ενδελεχής συζήτηση γύρω από πολύπλοκο θέμα των αγωγών μεταφοράς ενέργειας» και ότι η ενημέρωση των υπουργών προς τον πρωθυπουργό αφορούσε τις εξελίξεις γύρω από τους αγωγούς «Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη», «Nabucco», «South Stream» και «ITGI».
Πίσω από τις «συμφωνίες» για τους συγκεκριμένους αγωγούς, κρύβονται τεράστια οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα. Οι τέσσερις αγωγοί προορίζεται να καλύψουν τις «ανάγκες» της ΕΕ σε φυσικό αέριο, με τις ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες, όπως η Ρωσία και οι ΗΠΑ, αλλά και περιφερειακές δυνάμεις, όπως η Τουρκία, να ανταγωνίζονται για το ποιος θα εξασφαλίσει την «τροφοδοσία» και ταυτόχρονα την εξάρτηση της ανταγωνίστριας ΕΕ στον τομέα της ενέργειας.
Παράλληλα, συγκρούονται μονοπωλιακοί όμιλοι (Βρετανίας, Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας) που επιχειρούν να εξασφαλίσουν τη μερίδα του λέοντος από την εξόρυξη και διανομή του φυσικού αερίου στις χώρες της ΕΕ.
Η ενημέρωση και η συζήτηση στη χτεσινή σύσκεψη, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, αφορούσε «την κατάσταση, τροφοδοσία, κατευθύνσεις, διακλαδώσεις, οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα» γύρω από τους τέσσερις αγωγούς. Μάλιστα, υπουργός που συμμετείχε στη σύσκεψη σημείωσε ότι τα ενεργειακά θέματα θα συζητηθούν και στη διάρκεια της επίσκεψης του αντιπροέδρου του Ισραήλ, Α. Λίμπερμαν, που αύριο θα βρεθεί στην Αθήνα. Είναι γνωστό το ενδιαφέρον του Ισραήλ για την κατασκευή αγωγού που μέσω της Ελλάδας θα μεταφέρει στην ΕΕ φυσικό αέριο από το κοίτασμα Λεβιάθαν.
Πλέγμα ισχυρών αντιθέσεων:
Για να γίνει κατανοητό το πλέγμα των ισχυρών ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων αλλά και των επικίνδυνων παιχνιδιών που παίζονται γύρω από τους αγωγούς, αξίζει να σημειωθεί ότι:
1) Ο αγωγός «Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη» προορίζεται για να διοχετευτεί ρώσικο φυσικό αέριο και πετρέλαιο στην ΕΕ μέσω Ελλάδας και Βουλγαρίας, αλλά παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης, η κατασκευή του έχει «παγώσει», με την ευθύνη να αποδίδεται κυρίως στη Βουλγαρία.
2) Ο αγωγός «South Stream» είναι ρωσικών συμφερόντων και σχεδιάζεται να μεταφέρει μέσω Βουλγαρίας - Ελλάδας - Σερβίας - Ουγγαρίας και Ιταλίας φυσικό αέριο στην ΕΕ.
3) Ο «Nabucco» είναι το αντίπαλο δέος του αγωγού αερίου «South Stream», που έχει τη στήριξη των ΗΠΑ, και θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας - Βουλγαρίας - Ρουμανίας - Ουγγαρίας και Αυστρίας στις χώρες της ΕΕ.
4) Ο αγωγός «ITGI», η ονομασία του οποίου προέρχεται από τις χώρες διέλευσής του (Τουρκία - Ελλάδα - Ιταλία), αποσκοπεί στην τροφοδοσία της ευρωπαϊκής ενεργειακής αγοράς με φυσικό αέριο από την περιοχή της Κασπίας, παρακάμπτοντας τη Ρωσία, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες οι ΗΠΑ πιέζουν για τη σύνδεσή του με τον «Nabucco». Το συγκεκριμένο αγωγό προωθούν οι εταιρείες EDISON (Ιταλία), ΔΕΠΑ (Ελλάδα) και η τουρκική BOTAS.
************************

ΕΙΔΙΚΟΙ: ΑΦΘΟΝΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΡΗΤΗΣ-ΚΥΠΡΟΥ-ΑΙΓΥΠΤΟΥ!

ΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΕ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΙΤΑΣΜΑ ΣΤΑ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΥΠΡΟΥ-ΙΣΡΑΗΛ!
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΔΡΑΝΕΙ ΚΑΙ ΣΙΩΠΑ!

Η υπόθεση των υποθαλάσσιων υδρογονανθράκων όχι μόνο στο Αιγαίο αλλά κυρίως στις απέραντες θαλάσσιες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου, λαμβάνει μια νέα συγκλονιστική τροπή, μετά την ανακάλυψη πολύ μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου από το Ισραήλ σε περιοχή που εφάπτεται με τα θαλάσσια σύνορα της Κύπρου αλλά και τη βεβαιότητα, σχεδόν, για ύπαρξη, περίπου, ανάλογων αποθεμάτων στη θαλάσσια περιοχή Κρήτης-Αιγύπτου-Κύπρου, μαζί και στις θαλάσσιες ζώνες Ελλάδας-Καστελλόριζου-Κύπρου!
Οι διαγραφόμενες εξελίξεις στον υποθαλάσσιο ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου είναι βέβαιον ότι δεν θα αλλάξουν σε βάθος μόνο το γεωφυσικό αλλά και τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής, πράγμα που πιθανότατα να αναζωπυρώσει παλιές και να τροφοδοτήσει, δυστυχώς, νέες σφοδρές εντάσεις, σκληρές αντιπαραθέσεις, και, ίσως, ανεπιθύμητες συγκρούσεις!
Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις της χώρας μας, προφανώς για να μην ενοχλήσουν το κατεστημένο της Άγκυρας αλλά και το αμερικανονατοϊκό πλέγμα «συμμαχίας» , κρύβουν ως η στρουθοκάμηλος το πρόβλημα των υδρογονανθράκων, ενώ παρασκηνιακά αναζητούν διεξόδους «συνεκμετάλλευσης» των οποιονδήποτε κοιτασμάτων με εκχώρηση στην πράξη κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και με πλήρη παραβίαση του ισχυρότατου Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας!
Όλα δείχνουν ότι με τους ως άνω απαράδεκτους προσανατολισμούς συνδέεται η επίσκεψη αυτές τις μέρες του Γ. Παπανδρέου στο Ερζερούμ, όπου η Τουρκία διοργανώνει συνάντηση πρέσβεων με θέμα: «Η τουρκική οπτική για την παγκόσμια και την περιφερειακή τάξη, μια διπλωματία με όραμα!»
Είναι πολύ χαρακτηριστικό για τη στάση των μέχρι τώρα ελληνικών κυβερνήσεων ότι έχουν δώσει πράσινο διαβατήριο στο ευρωπαϊκό ταξίδι της Τουρκίας, χωρίς να θέσουν ως ελάχιστη, έστω, προϋπόθεση την κύρωση από μέρους της Άγκυρας της Συμφωνίας για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, πράγμα που θα επέλυε, σχεδόν, αυτομάτως, τις ελληνοτουρκικές διαφορές στο Αιγαίο και τώρα στην Ανατολική Μεσόγειο, που μπορεί να αποδειχθούν και οξύτερες!
Στο μεταξύ, άμεσες ενέργειες μεταξύ των κυβερνήσεων Κύπρου και Ελλάδας για την κατάρτιση γεωπολιτικού, οικονομικού και τεχνικού σχεδιασμού σε σχέση με τα κοιτάσματα φυσικού αερίου σε ολόκληρη την περιοχή γύρω από την Κύπρο, εισηγείται, με δηλώσεις του στην κυπριακή εφημερίδα «Φιλελεύθερος», ο Έλληνας εμπειρογνώμονας, Ηλίας Κονοφάγος, ο οποίος ήταν γενικός διευθυντής Έρευνας και Παραγωγής Υδρογονανθράκων της Ελληνικά Πετρέλαια.
Σύμφωνα με τον κ. Κονοφάγο, ο οποίος έχει στενή συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Πετρελαίων, οι επικείμενες επισκέψεις στην Κύπρο της Άνγκελα Μέρκελ και του Νικολά Σαρκοζί -αλλά και αυτή του Ντ.Μεντβέντεφ που προηγήθηκε- δεν είναι άσχετες και με το νέο ενεργειακό χάρτη και τη νέα γεωπολιτική στρατηγική που διαμορφώνεται για τη μείζονα περιοχή, κάτι που δεν πρέπει να αφήσει αμέτοχη την Ελλάδα.
Όπως αναφέρει, την Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010, στα θαλάσσια σύνορα Κύπρου-Ισραήλ, ανακοινώθηκε επίσημα η ανακάλυψη του μεγαλύτερου κοιτάσματος φυσικού αερίου που πραγματοποιήθηκε τα 10 τελευταία χρόνια στον κόσμο, το «ΛΕΒΙΑΘΑΝ», το οποίο περιέχει 0,5 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, ποσότητα που αντιστοιχεί στις σημερινές ανάγκες της Ελλάδας για 100 χρόνια.
«Οι χαρτογραφημένες εικόνες των κοιτασμάτων που ανακαλύφθηκαν και δημοσιεύτηκαν (Dalit, Τamar και Leviathan) και αυτών που πρόκειται να ανακαλυφθούν (Οικόπεδο 12 και όχι μόνο) μιλάνε από μόνες τους», τονίζει ο κ. Κονοφάγος.
Τα συνολικά αναμενόμενα απολήψιμα αποθέματα, από μόλις τρία θαλάσσια ερευνητικά οικόπεδα, φθάνουν τα 2 τρισ. κυβικά μέτρα, σημειώνει και προσθέτει ότι η μείζων περιοχή μεταξύ Κρήτης, Κύπρου και Αιγύπτου, μπορεί να περιέχει επί πλέον απολήψιμα αποθέματα, μέχρι και 15 τρισ. m3 φυσικού αερίου (αντιστοιχούν σε 30 χρόνια των αναγκών της Ευρώπης).
Αναλύοντας τις απόψεις όλων των ειδικών πετρελαιογεωλόγων που ασχολούνται με τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, ο κ. Κονοφάγος λέει ότι διαπιστώνεται πως υπάρχουν, επίσης, εξαιρετικά σημαντικές προοπτικές ανακάλυψης κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη μείζονα περιοχή μεταξύ Κρήτης-Αιγύπτου και Κύπρου.
Επίσης, προτείνει να τεθούν επί τάπητος μεταξύ των δύο κυβερνήσεων οι δυνατότητες συνεκμετάλλευσης κοιτασμάτων που υπάρχουν μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου και να καθοριστούν επίσημα τα όρια των Οικονομικών Ζωνών ανάμεσα στις δύο χώρες.
Καταλήγοντας, ο κ. Κονοφάγος εισηγείται ότι η Ελλάδα πρέπει να ανοίξει ερευνητικές περιοχές νότια της Κρήτης για να ανακαλυφθούν τυχόν επιπλέον αποθέματα φυσικού αερίου, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ενεργειακές συνέργειες με την Κύπρο και κοινό αγωγό προς την Ευρώπη.
Για πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών της ISKRA, παραθέτουμε ρεπορτάζ του εξαίρετου δημοσιογράφου Νίκου Μελέτη, δημοσιευμένο Έθνος της Δευτέρας (03/01/2011)
«ΦΛΕΒΑ ΧΡΥΣΟΥ» Ο ΛΕΒΙΑΘΑΝ!
Το Τελ Αβίβ εξασφαλίζει ενεργειακή αυτάρκεια για 100 χρόνια και έχει τη δυνατότητα εξαγωγών. Γενικός συναγερμός στην Ανατολική Μεσόγειο για την οικονομική και γεωστρατηγική διάσταση των ανακαλύψεων
Στην επίσημη επιβεβαίωση ότι το κοίτασμα Λεβιάθαν που έχει εντοπισθεί εκατόν τριάντα χιλιόμετρα από τις ακτές του Ισραήλ περιλαμβάνει σχεδόν 450 δισεκατομμύρια m3 φυσικού αερίου, προχώρησε η αμερικανική εταιρεία Noble Energy, η οποία έχει αναλάβει την έρευνα και εκμετάλλευση του κοιτάσματος από κοινού με ισραηλινές εταιρείες.
Η πρώτη αναφορά στην ύπαρξη του κοιτάσματος είχε γίνει τον περασμένο Ιούνιο, αλλά τώρα επιβεβαιώνεται και επιστημονικά (καθώς προηγήθηκαν γεωτρήσεις στην περιοχή) το μέγεθος του Λεβιάθαν, κατατάσσοντάς το στην πιο σημαντική παγκοσμίως ανακάλυψη κοιτάσματος φυσικού αερίου της τελευταίας δεκαετίας.
Αν και η εκμετάλλευση του κοιτάσματος δεν προβλέπεται να ξεκινήσει πριν από το 2017, ο εντοπισμός των τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή της λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου αλλάζει σημαντικά τα στρατηγικά δεδομένα της ευρύτερης περιοχής.
Το Ισραήλ από εξαρτώμενη ενεργειακά χώρα, σε ένα εχθρικό περιβάλλον πλούσιο σε ενεργειακούς πόρους, με τα κοιτάσματα που έχουν εντοπισθεί εξασφαλίζει ενεργειακή αυτάρκεια για τα επόμενα 100 χρόνια και έχει τη δυνατότητα να εξάγει φυσικό αέριο και προς την Ευρώπη ή σε άλλες αγορές.
Η οικονομική αλλά και η γεωστρατηγική διάσταση των ανακαλύψεων έχουν σημάνει γενικό συναγερμό στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς τα κοιτάσματα αυτά εντοπίζονται μεν σε περιοχές ισραηλινής κυριαρχίας, αλλά γειτνιάζουν με τις θαλάσσιες ζώνες της Αιγύπτου και του Λιβάνου, ο οποίος βρίσκεται σε «κατάσταση πολέμου» με το Ισραήλ.
Ο Λίβανος ήδη παρενέβη δηλώνοντας ότι το Ισραήλ δεν νομιμοποιείται να αρχίσει την άντληση φυσικού αερίου από μόνο του και προανήγγειλε την έκδοση αδειών έρευνας και εξόρυξης εντός του 2012, με το Ισραήλ να προειδοποιεί ότι θα προασπίσει ακόμη και με στρατιωτικά μέσα τους ενεργειακούς πόρους του.
Ο ενεργειακός πυρετός στην Αν. Μεσόγειο δεν αφήνει αδιάφορη φυσικά την Κύπρο, την Ελλάδα και την Τουρκία. Με τη Λευκωσία να ελπίζει ότι το «Οικόπεδο 12» στα όρια της ΑΟΖ της, το οποίο ερευνά η Noble Energy, κρύβει και αυτό φυσικό αέριο, τη χώρα μας να αντιμετωπίζει θετικά έναν υποθαλάσσιο αγωγό από το Ισραήλ μέχρι την Ελλάδα και κατάληξη τη Δυτική Ευρώπη, και την Τουρκία να επιχειρεί σε όσες περιοχές δεν μπορεί να παρέμβει, επικαλούμενη «ζωτικά συμφέροντά» της, να χρησιμοποιεί ως πρόσχημα τα συμφέροντα των «Τουρκοκυπρίων» για να αμφισβητήσει συμφωνίες όπως αυτή μεταξύ της «Κύπρου και του Ισραήλ».
Ακολουθεί, επίσης, άρθρο του Δημήτρη Μπαμπασίκα από την ΑΥΓΗ της Κυριακής 02.01.2011:
ΑΠΟ ΤΟ "ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ" ΣΤΟ "ΚΟΛΥΜΠΑΜΕ ΣΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ"!
Πολλά ακούγονται και γράφονται τελευταία για την πετρελαιοπιθανότητα περιοχών της χώρας μας. Αν γυρίσουμε όμως λίγο πίσω, θα δούμε ότι είχε προηγηθεί μια πλήρης απαξίωση της έρευνας υδρογονανθράκων για πάνω από 15 χρόνια. Το θέμα είχε επίσης υποβαθμιστεί και από το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ.
Σημειώνω μερικές εξαιρέσεις μεταξύ των ελαχίστων: Από το περιοδικό "Ενέργεια" Απρίλιος του 2001, όπου μεταξύ άλλων ο εκδότης του σε άρθρο με τίτλο: "Σε απαξίωση η έρευνα υδρογονανθράκων στη χώρα μας" έγραφε: "...Η υπόθεση της έρευνας και εκμετάλλευσης του πετρελαϊκού δυναμικού της Ελλάδας είναι μία εξόχως σοβαρή υπόθεση για ν' αφεθεί στην τύχη της και στις όποιες προθέσεις και σχέδια ελληνικών και ξένων συμφερόντων". Επίσης από απάντηση του ΥΠΑΝ (19.4.08) σε ερώτηση του βουλευτή Γ. Δραγασάκη με τίτλο "Σε αδιέξοδο έχει οδηγηθεί η έρευνα υδρογονανθράκων στη χώρα μας" (23.4.08) στην έκθεση της Ειδικής Τεχνικής Επιτροπής για Θέματα Αναζήτησης , Έρευνας και Εκμετάλλευσης Υδρογονανθράκων (15.01.08) μεταξύ άλλων "...επισημαίνεται η ανάγκη για αναθεώρηση της στρατηγικής και των προτεραιοτήτων της έρευνας και της γενικότερης αναδιοργάνωσης του τομέα υδρογονανθράκων". Στην "Αυγή" επίσης βρίσκουμε άρθρα στις 20.12.09 και 21.5.10 με την ίδια θεματολογία, για ν' αναφέρουμε μερικά.
Και ενώ συνέβαιναν όλα αυτά και η πολυπόθητη αναθεώρηση της στρατηγικής αντί να παίρνει σάρκα και οστά απομακρυνόταν διαρκώς, μια μειοψηφία επιστημόνων, συνδικαλιστικών φορέων, κομμάτων και ΜΜΕ αγωνιζόταν να πείσουν για το αντίθετο, δηλαδή ότι η Ελλάδα δεν είναι "ψωροκώσταινα", ότι πρέπει να διατηρηθεί η ΔΕΠ-ΕΚΥ Α.Ε. (Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου Έρευνα & Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων) σαν αυτόνομη κρατική Εταιρεία και να συμμετέχει στις παραχωρήσεις περιοχών, να παραμείνει η Έρευνα σαν ξεχωριστός κλάδος στα ΕΛΠΕ, ότι οι έρευνες πρέπει να συνεχιστούν και να περάσουμε στον δεύτερο γύρο παραχωρήσεων κ.ά., όλα αυτά φάνταζαν να μη ακούγονται από κανέναν, όταν ξαφνικά τα πάντα άλλαξαν.
Από το η "Ελλάδα δεν έχει πετρέλαιο" γίναμε ξαφνικά Σαουδική Αραβία, αν πιστέψουμε καθηγητές κι επιστήμονες που παρελαύνουν σε εκπομπές της τηλεόρασης και πού ας σημειωθεί, μέχρι χθες συνηγορούσαν για το αντίθετο ή κρατούσαν το στόμα τους κλειστό.
Η χώρα μας ήταν και παραμένει η λιγότερο εξερευνημένη χώρα της Μεσογείου σε ό,τι έχει σχέση με τους υδρογονάνθρακες. Οι έρευνες που έγιναν από ΔΕΠ, ΔΕΠ-ΕΚΥ, ΕΛΠΕ περιορίστηκαν κύρια στην ξηρά και όχι στη θάλασσα, λόγω κόστους αλλά και προβλημάτων ως προς την οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων στο Αιγαίο και αλλού. Απαραίτητη προϋπόθεση για τον εντοπισμό πιθανών κοιτασμάτων είναι η ύπαρξη σεισμικών καταγραφών, η επεξεργασία και η ερμηνεία τους. Στις περιοχές που προβλέπουν οι διάφοροι "ειδήμονες" δισ. βαρέλια πετρελαίου και τρισ. κυβικά μέτρα αερίου ή δεν υπάρχουν, καθόλου σεισμικά ή αν υπάρχουν είναι παλαιά, με μικρή διακριτική ικανότητα, που δεν έγιναν με σκοπό την ανεύρεση πετρελαίου, αλλά για τη διαλεύκανση άλλων επιστημονικών θεμάτων. Σε καμία περίπτωση βέβαια δεν δικαιολογούν αυτές τις προβλέψεις.
Αναρωτιέται λοιπόν κανείς από πού αντλούν αυτή τη σιγουριά για τα γιγαντιαία κοιτάσματα, τα οποία θα θέλαμε πρώτοι απ' όλους εμείς, που αντιπαλεύουμε χρόνια τώρα τη θεωρία της 'ψωροκώσταινας', να χειροκροτήσουμε. Τα επιστημονικά δεδομένα όμως είναι φτωχά και δεν δικαιολογούν αυτούς τους ενθουσιασμούς. Βέβαια, στην προσπάθειά τους να πείσουν, αναμειγνύουν ινστιτούτα, μελέτες από άλλες περιοχές, ερευνητικές επιτυχίες άλλων μεσογειακών κρατών, αλλά όλα αυτά δεν φτάνουν για να γεμίσουν τη σχεδόν ανυπαρξία στοιχείων για τις περιοχές που αναφέρονται. Φτάνουν δε σε ακραίες καταστάσεις υποστηρίζοντας ότι με τα έσοδα θα αποπληρώσουμε το χρέος.
Να πιστέψουμε ότι η επιθυμία τους για την ανεύρεση πετρελαίου είναι τόσο μεγάλη που επηρέασε τη λογική τους; Ότι η φιλοδοξία τους να καταλάβουν θέσεις στον πολυσυζητημένο φορέα είναι τόσο μεγάλη, που γίνονται άθελά τους όργανα σκοτεινών συμφερόντων;
Τα ΜΜΕ αξιοποιώντας τις υπερβολές που λέγονται, διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και όλο και πιο συχνά ακούμε "να τα βρούμε με τους Τούρκους", "να τα δώσουμε τα πετρέλαια", "να βάλουμε νερό στο κρασί μας". Είναι τυχαίο που όλη αυτή η καμπάνια παραπληροφόρησης ξετυλίγεται σήμερα που ΔΝΤ και ΕΚΤ, καθορίζουν τις τύχες της πατρίδας μας; Μήπως η υπεραισιοδοξία για την ανεύρεση μεγάλων κοιτασμάτων τροφοδοτεί μια υποχωρητικότητα, -με την προσδοκία υψηλών εσόδων από το πετρέλαιο-, σε θέματα εθνικής κυριαρχίας;
Υπάρχει όμως προϊστορία στην εκμετάλλευση του πετρελαίου στη χώρα μας. Είναι γνωστή η καταλήστευση του κοιτάσματος του Πρίνου από την DENISON, οι υπερτιμολογήσεις, ο αγώνας για επαναδιαπραγμάτευση της αρχικής σύμβασης, το πώς πέρασε ο Πρίνος στον έλεγχο μιας παρέας "τοπικών" παραγόντων και αργότερα στην πλήρη δικαιοδοσία ενός αμφιλεγόμενου επιχειρηματία, οι ψευδείς ανακοινώσεις για ανεύρεση γιγαντιαίου κοιτάσματος και τα παιχνίδια με τη μετοχή της REGAL OIL στο χρηματιστήριο του Λονδίνου, η ποινή για εξαπάτηση των μετόχων από το χρηματιστήριο, η σκανδαλώδης παράταση της σύμβασης το 2008.
Ξέρουμε ότι πολλές πετρελαιοπαραγωγές χώρες ελάχιστα οφέλη έχουν από το πετρέλαιο και ότι σπαράσσονται από πολέμους και εμφύλιες διενέξεις. Ξέρουμε ότι το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο είναι μη ανανεώσιμη πηγή ενέργειας. Γνωρίζουμε ότι είμαστε διαχειριστές ενός πλούτου που ανήκει και στις μελλοντικές γενιές. Οφείλουμε λοιπόν να τον διαχειριστούμε με περίσκεψη, δεν έχουμε το δικαίωμα ούτε να τον καταναλώνουμε αλόγιστα, ούτε να τον χαρίζουμε σε εταιρείες και γείτονες.
Ο δρόμος για να οδηγηθούμε σε μια ορθολογική και έντιμη λύση, μια λύση που δεν θα βάζει τα παιδιά μας σε ακόμη μεγαλύτερες περιπέτειες είναι να δημιουργήσουμε έναν φορέα υδρογονανθράκων επαρκώς και αξιοκρατικά στελεχωμένο. Έναν φορέα που θα ελέγχει τις εταιρείες ως προς την εκπλήρωση των συμφωνηθέντων, που θα προωθεί κανονισμούς ασφαλείας των πετρελαϊκών εργασιών, κανονισμούς προστασίας του περιβάλλοντος, που θα διαμορφώνει στρατηγική και τακτική και, σταθμίζοντας τις συνθήκες, θα οργανώνει την Έρευνα προς το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου.
Το έργο που καλείται να επιτελέσει ο φορέας είναι τεράστιο και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από ένα ολιγομελές σχήμα, όπως οι πληροφορίες που διαρρέουν στον Τύπο αναφέρουν. Μεμψιμοιρίες του τύπου "δεν έχουμε χρήματα για κάτι καλύτερο" δεν γίνονται αποδεκτές, καθόσον τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από έναν σωστά στελεχωμένο φορέα θα είναι πολλαπλάσια. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό, ταυτόχρονα διακυβεύονται θέματα προστασίας του περιβάλλοντος και τα πιο σημαντικά απ' όλα είναι τα θέματα εθνικής κυριαρχίας. Αν τα πράγματα εξελιχθούν έτσι, οδηγούμαστε με βεβαιότητα σε ένα χειρότερο αδιέξοδο. Μπορεί να συμφέρει στις πολυεθνικές, αλλά δεν συμφέρει στον λαό μας.
* Ο Δ. Μπαμπάσικας είναι γεωφυσικός - υπεύθυνος Επιτροπής Ενέργειας ΣΥΝ
*********************
Αναδημοσίευση από εδώ:
ΕΙΔΙΚΟΙ: ΑΦΘΟΝΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΡΗΤΗΣ-ΚΥΠΡΟΥ-ΑΙΓΥΠΤΟΥ!

Η κρίση βαθαίνει και επεκτείνεται...

Πορτογαλία: Ευρωπαϊκές πιέσεις για να προσφύγει στο μηχανισμό διάσωσης της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Αυξάνονται οι πιέσεις στην Πορτογαλία από τη Γερμανία, τη Γαλλία και άλλες χώρες της ευρωζώνης για να προσφύγει στο μηχανισμό «διάσωσης» της ΕΕ και του ΔΝΤ ώστε να σταματήσει η εξάπλωση της κρίσης χρέους στην Ευρώπη, δήλωσε σήμερα ανώτερη πηγή της ευρωζώνης. Ορισμένες προκαταρκτικές συζητήσεις για την πιθανότητα η Πορτογαλία να ζητήσει βοήθεια αν το κόστος δανεισμού της από τις αγορές γίνει πολύ υψηλό έχουν πραγματοποιηθεί από τον Ιούλιο, προσέθεσε η πηγή αυτή.
Ακόμη δεν έχουν αρχίσει επίσημες συνομιλίες για βοήθεια, δήλωσε παράλληλα ένας αριθμός πηγών της ευρωζώνης, αλλά αυξάνονται οι πιέσεις στο Eurogroup, το οποίο απαρτίζεται από τους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης. «Η Γαλλία και η Γερμανία έχουν δηλώσει στο πλαίσιο του Eurogroup ότι η Πορτογαλία θα πρέπει να υποβάλει αίτημα για βοήθεια γρήγορα παρά αργά», σημείωσε επίσης η ανώτερη πηγή της ευρωζώνης, προσθέτοντας ότι την ίδια άποψη εξέφρασαν επίσης η Φινλανδία και η Ολλανδία.
Χθες εκπρόσωπος της πορτογαλικής κυβέρνησης αρνήθηκε το δημοσίευμα γερμανικού περιοδικού ότι η Πορτογαλία δέχεται πιέσεις από το Βερολίνο και το Παρίσι για να προσφύγει σε ένα σχέδιο διάσωσης από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών είχε επίσης διαψεύσει νωρίτερα την είδηση αυτή: «Η Γερμανία δεν πιέζει κανέναν να αποδεχθεί ένα σχέδιο διάσωσης».
Το ίδιο έκανε εξάλλου αργότερα και εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης. «Δεν είναι στρατηγική της γερμανικής κυβέρνησης να αναγκάσει την Πορτογαλία να προσφύγει στο ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης», σημείωσε ο Στέφεν Ζάιμπερτ, τη δήλωση του οποίου επικαλείται στο σημερινό της φύλλο η εφημερίδα Handelsblatt.
Την ίδια στιγμή η μεγάλη πορτογαλική εφημερίδα Publico τάσσεται με το μέρος αυτών που κρίνουν ότι η προσφυγή της Λισαβόνας σε ένα σχέδιο διάσωσης είναι αναπόφευκτη. «Μόνον ένα θαύμα θα μας σώσει από το ΔΝΤ», αναφέρεται σε κύριο άρθρο της εφημερίδας.
Η βοήθεια για τη Λισσαβόνα αποσκοπεί στην προστασία της Ισπανίας, η οποία μπορεί να είναι η επόμενη στη σειρά, αλλά οι οικονομικές ανάγκες της οποίας θα φτάσουν στα όριά τους τις δυνατότητες παροχής βοήθειας της ευρωζώνης. «Η πραγματική μάχη θα είναι η μάχη της Ισπανίας -αλλά εκεί πιστεύω έχουμε μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας», δήλωσε η ανώτερη πηγή της ευρωζώνης.
Ερωτηθείσα αν μπορεί να κάνει μια εκτίμηση για το πιθανό μέγεθος της βοήθειας που μπορεί να χρειαστεί η Πορτογαλία, η πηγή αυτή απάντησε: «Περισσότερα από 50 δισεκατομμύρια ευρώ και λιγότερα από 100 δισεκατομμύρια ευρώ, λέω μεταξύ 60 και 80 δισεκατομμυρίων, αλλά αυτό δεν είναι ακριβές, επειδή δεν γνωρίζουμε τις ανάγκες του πορτογαλικού τραπεζικού τομέα».
(Αναδημοσίευση από εδώ: Πορτογαλία)
Νέες πιέσεις στα επιτόκια.
Νέες πιέσεις στα επιτόκια καταθέσεων και δανείων δημιουργεί η διατήρηση ασφυκτικών συνθηκών ρευστότητας στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα, αλλά και η νέα έκδοση εντόκων γραμματίων του ελληνικού δημοσίου σήμερα, στα οποία η απόδοση αναμένεται να προσεγγίσει ή ακόμη και να ξεπεράσει το 5%. Την ίδια στιγμή νέα όξυνση του ανταγωνισμού αναμένεται να προκαλέσει η απόφαση του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων να προχωρήσει σε αυξήσεις στα επιτόκια των προθεσμιακών λογαριασμών που προσφέρει, τα οποία διαμορφώνονται πάνω από το 4% ακόμη και για ποσά που ξεκινούν από τα 5.000 ευρώ και τα οποία δεσμεύονται για διάστημα που κυμαίνεται από 3 έως 12 μήνες.
Το γεγονός αυτός προβληματίζει έντονα τις διοικήσεις των μεγαλύτερων τραπεζικών ομίλων, οι οποίες δεν έχουν μόνο να αντιμετωπίσουν τα αυξημένα επιτόκια των μικρότερων πιστωτικών ιδρυμάτων που τους αποστερούν ρευστότητα, αλλά και το ίδιο το δημόσιο. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, το μέσο επιτόκιο των νέων καταθέσεων προθεσμίας διάρκειας έως και 1 έτος διαμορφώθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στο 3,68%, ενώ εκτιμάται ότι στο τελευταίο δίμηνο του έτους σημείωσε νέα άνοδο λόγω των πιέσεων που ασκήθηκαν στα spreads των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου.
Ανησυχία υπάρχει και στην Τράπεζα της Ελλάδος, καθώς παρά τις συστάσεις του διοικητή της κ. Γ. Προβόπουλο προς τις τράπεζες για συγκράτηση στις αυξήσεις των αποδόσεων στα αποταμιευτικά προϊόντα, δεν έχει καταστεί εφικτή η διατήρηση του κόστους δανεισμού σε φυσιολογικά επίπεδα. Το γεγονός αυτό επιδρά στα επιτόκια με τα οποία δανείζονται νοικοκυριά και επιχειρήσεις, οι οποίες επιβαρύνονται με επιπλέον τόκους για την εξόφληση δανείων κυμαινόμενου επιτοκίου που έλαβαν στο παρελθόν.
Βέβαια, οι εξελίξεις αυτές ευνοούν όσους έχουν διαθέσιμα κεφάλαια που μπορούν να δεσμεύσουν για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Τα νέα προϊόντα των τραπεζών χαρακτηρίζονται από την επιβράβευση που προσφέρουν στον καταθέτη που διατηρεί για όσο το δυνατό μεγαλύτερο διάστημα «κλειδωμένα» τα χρήματά του. Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερα δημοφιλή είναι τα προγράμματα με βασικό χαρακτηριστικό την καταβολή των τόκων ανά τακτά χρονικά διαστήματα και την ενισχυόμενη απόδοση από μήνα σε μήνα, από τρίμηνο σε τρίμηνο ή από έτος σε έτος.
Ετσι εμφανίστηκαν στην αγορά προγράμματα με επιτόκια που αυξάνονται σταδιακά ως και το 9%, αρκεί ο καταθέτης να μην αποσύρει τις αποταμιεύσεις του. Το βασικό τους πλεονέκτημα είναι ότι ο καταθέτης μπορεί να αποσύρει τα κεφάλαιά του στην επέτειο της κατάθεσης χωρίς καμία ποινή. Ως αντικίνητρο για την ανάληψη των χρημάτων λειτουργεί η αυξημένη απόδοση της επόμενης περιόδου εκτοκισμού.
Κρίσιμο τεστ για τον κρατικό δανεισμό με την έκδοση εντόκων γραμματίων.
Το πρώτο κρίσιμο τεστ του έτους για την πορεία του κρατικού δανεισμού είναι σήμερα, με το Δημόσιο να αναζητεί κεφάλαια ύψους 1,5 δισ. ευρώ τουλάχιστον, με την έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων.
Πρόκειται για την πρώτη μηνιαία έκδοση τίτλων μετά τον Δεκέμβριο, όπου δεν πραγματοποιήθηκε καμία δημοπρασία και οι αναλυτές εκτιμούν ότι το επιτόκιο ίσως ξεπεράσει το 5%. Αναμένεται δηλαδή, να κυμανθεί σε επίπεδα ανάλογα με αυτά που καταβάλλει ήδη για τα δάνεια των 110 δισ. που λαμβάνει από την ΕΕ και το ΔΝΤ.
Κατά τη διάρκεια της δημοπρασίας μπορούν να υποβληθούν μη ανταγωνιστικές προσφορές έως το 30% του δημοπρατούμενου ποσού, ενώ μέχρι τις 13 Ιανουαρίου μπορούν να υποβληθούν συμπληρωματικές μη ανταγωνιστικές προσφορές έως ενός επιπλέον 30% του δημοπρατούμενου ποσού.
Εφέτος, οι εκδόσεις εντόκων γραμματίων αναμένεται να προσεγγίσουν τα 20 δισ. ευρώ. Οι λήξεις εντόκων γραμματίων που πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν με εκδόσεις νέων τίτλων, καθώς το δημόσιο δεν έχει τη δυνατότητα εξόφλησης, φτάνουν σε 18 δισ. ευρώ, ενώ αν συνυπολογιστούν και οι λήξεις εντόκων που θα εκδοθούν εντός του 2011 (τρίμηνα και εξάμηνα), το συνολικό ποσό θα φτάσει στα 20 δισ. ευρώ.
Φέτος, η δαπάνη για τόκους του δημόσιου χρέους θα ανέλθει στα 15,92 δισ. ευρώ ή 6,9% του ΑΕΠ, έναντι 13,26 δισ. ευρώ το 2010. Ακόμα, το ποσό των τόκων του 2011, αναθεωρήθηκε κατά 1 δισ. ευρώ, λόγω των αυξημένων εκδόσεων εντόκων και της ανόδου των επιτοκίων, αφού αρχικά προσδιοριζόταν σε 14,9 δισ. ευρώ. Οι πληρωμές τόκων θα παρουσιάσουν νέα αύξηση το 2012, στα 17 δισ. ευρώ ή 7,4% του ΑΕΠ. Το 2013 οι πληρωμές τόκων θα ανέβουν στα 18,9 δισ. ευρώ (8,1% του ΑΕΠ) και το 2014 στα 19,9 δισ. ευρώ (8,2% του ΑΕΠ).
Η αναρρίχηση του spread του ελληνικού δεκαετούς ομολόγου στις 1.000 μονάδες βάσης οδηγεί το κόστος δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου, ακόμη και στις μικρές διάρκειες, σε πολύ υψηλά επίπεδα. Το κλίμα επιβαρύνει και η επιδείνωση των όρων δανεισμού περιφερειακών οικονομιών της Ευρωζώνης, ενώ εντείνεται η φημολογία περί προσφυγής της Πορτογαλίας στον μηχανισμό στήριξης ΕΕ-ΔΝΤ.
Eντός του Ιανουαρίου λήγουν έντοκα γραμμάτια που πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν, ύψους 4,48 δισ. ευρώ, αλλά με το συνυπολογισμό και των εντόκων που έχουν ήδη διατεθεί σε ιδιώτες με δημόσια εγγραφή, οι λήξεις υπερβαίνουν το ποσό των 4,6 δισ. ευρώ. Στις 18 Ιανουαρίου θα ακολουθήσει η έκδοση τρίμηνων εντόκων γραμματίων.
Πρώτη στη λίστα για χρεοκοπία.
Την πρώτη θέση ανάμεσα στις χώρες με το μεγαλύτερο ρίσκο χρεοκοπίας απέσπασε η Ελλάδα από τη Βενεζουέλα, ενώ στη λίστα εντάχθηκε και η Ισπανία, σύμφωνα με την CMA Datavision.
Δύο ακόμη χώρες της περιφέρειας της Ευρωζώνης, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, βρέθηκαν υψηλότερα στη λίστα των 10 χωρών με την μεγαλύτερη πιθανότητα να κηρύξουν στάση πληρωμών, ενώ οι χώρες με την μεγαλύτερη αύξηση στο κόστος ασφάλισης των ομολόγων τους έναντι χρεοκοπίας προέρχονται από τον πυρήνα της Ευρωζώνης.
«Οι πέντε χώρες με τις χειρότερες επιδόσεις για το τρίμηνο είναι χώρες της Δυτικής Ευρώπης, επιβεβαιώνοντας ότι το 2010 ήταν ένα από τα δυσκολότερα έτη για την περιοχή μετά την σύσταση του ευρώ το 1999», επισημαίνει σε έκθεσή της η CMA Datavision, εταιρία συγκέντρωσης στοιχείων, όπως αναφέρει το Reuters.
Τα ασφάλιστρα κινδύνου των ισπανικών ομολόγων έναντι χρεοκοπίας ή αναδιάρθρωσης σημειώσαν άνοδο άνω του 50%, κατατάσσοντας την Ισπανία στην 7η θέση ανάμεσα στις 10 πιο επικίνδυνες για χρεοκοπία χώρες, σύμφωνα με την έκθεση, που δημοσιεύθηκε αργά την Πέμπτη. Η κατάταξη αυτή βασίστηκε σε υπολογισμούς της CMA βάσει σωρευτικής πιθανότητας χρεοκοπίας. Στην τρίτη και τέταρτη θέση στη λίστα αντίστοιχα, ανέβηκε η Ιρλανδία και η Πορτογαλία στο τέταρτο τρίμηνο του 2010.
Στα τέλη του προηγούμενου έτους, τα CDS των ελληνικών πενταετών ομολόγων διαμορφώθηκαν στις 1.026,5 μονάδες βάσης, που σημαίνει ότι τα ασφάλιστρα κινδύνου για κάθε 10 εκατ. δολάρια ελληνικού χρέους ανήλθαν για την πενταετία σε 1 εκατ. δολάρια.
Η χώρα με την χειρότερη επίδοση στο τέταρτο τρίμηνο ήταν το Βέλγιο, με τα CDS της χώρας να σημειώνουν άνοδο 70,4% στις 219 μονάδες βάσης, λόγω του υψηλού δημοσίου χρέους και της κυβερνητικής κρίσης στη χώρα. Ακολουθούν η Ισπανία και η Γερμανία, των οποίων τα CDS σημείωσαν άνοδο άνω του 50%, ενώ το κόστος ασφάλισης έναντι αθέτησης πληρωμών για την Ολλανδία και την Γαλλία αυξήθηκε πάνω από 35%.
(Αναδημοσίευση από εδώ:Κρίσιμο τεστ για τον κρατικό δανεισμό με την έκδοση εντόκων γραμματίων)


***********************

10/1/11

Δείτε οπωσδήποτε αυτή την διάλεξη του Richard D. Wolff!

Καταπληκτικό βίντεο-ντοκουμέντο: ο Richard Wolff (καθηγητής του Γιωργάκη) ξεμπροστιάζει τον πρώην φοιτητή του και σημερινό πρωθυπουργό μας, θέτοντας έμμεσα το δίλλημα : "βλάκας ή πουλημένος;"


Δείτε και διαδώστε αυτό το βίντεο!
Είναι αποκαλυπτικό όχι μόνο για το χρέος της χώρας μας, αλλά και για τον άνθρωπο που μας κυβερνά...
Ίσως τελικά να έχει δίκιο ο Πάγκαλος και να είμαστε όντως "Ζώα"! Γιατί οι Λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν!

Να σώσουμε τα παρθένα μας δάση!

Όχι ανεμογεννήτριες στην Κοκκινιά!