..jpg)
.jpg)
8/3/10
100 έλατα λιγότερα στην ορεινή Ναυπακτία!
Μήνυση κατ’ αγνώστων υπέβαλλε το δασαρχείο! Ελλειπής η φύλαξη του δασικού μας πλούτου από το Δασαρχείο Ναυπάκτου που έχει έλλειψη προσωπικού!Δεν κατάφεραν τελικά οι υπάλληλοι του δασαρχείου Ναυπάκτου, να εντοπίσουν τους δράστες της κοπής των ελάτων στην περιοχή Λιβαδάκι (κοντά στην Αγία Κυριακή) του δήμου Πυλήνης.
Ωστόσο όμως, αφού εντόπισαν το σημείο, διαπίστωσαν βάσει αεροφωτογραφιών που διαθέτει η υπηρεσία, ότι πρόκειται για ιδιοκτησία η οποία όμως μετά από εγκατάλειψη πολλών χρόνων είχε μετατραπεί σε δάσος. Έτσι λοιπόν πιθανολογείται ότι προκειμένου οι ιδιοκτήτες να μην μπλέξουν στα γρανάζια της γραφειοκρατίας ακολουθώντας τη νομιμότητα, προτίμησαν να επισπεύσουν τις διαδικασίες. Επειδή όμως σε περιπτώσεις που μια ιδιωτική έκταση μετατραπεί σε δασώδη, η πράξη χαρακτηρισμού που απαιτείται να γίνει από το δασαρχείο μετά από αίτημα του ιδιοκτήτη, μπορεί να του στερήσει ένα μέρος της, ή και ολόκληρη, πολλοί προτιμούν να παρακάμψουν τις διαδικασίες. Βέβαια στην συγκεκριμένη περίπτωση, δεδομένου ότι εντοπίστηκε το συμβάν, το δασαρχείο Ναυπάκτου θα ακολουθήσει τη νόμιμη διαδικασία υποβάλλοντας μήνυση κατά αγνώστων και η υπόθεση θα πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης.
Πέρα όμως από το νομικό κομμάτι της υπόθεσης, υπάρχει και εκείνο της κοπής εκατό και πλέον ελάτων, που άσχετα από το ιδιοκτησιακό καθεστώς, αποτελεί παράπτωμα ούτως ή άλλως.
Ωστόσο όμως για μια ακόμη φορά αναδεικνύεται το πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού στο δασαρχείο Ναυπάκτου, το οποίο αυτή τη στιγμή λειτουργεί με 11 υπαλλήλους όλων των αρμοδιοτήτων, αντί των 38 που προβλέπονται. Από τις 11 θέσεις δασοφυλάκων που προβλέπονται, είναι καλυμμένες μόνο οι δυο, με αποτέλεσμα και οι έλεγχοι που γίνονται, εκ των πραγμάτων να είναι πλημμελείς. Με τέτοιες ελλείψεις, όπως τονίζει και ο προϊστάμενος της υπηρεσίας Γιώργος Ράπτης, είναι αδύνατο να γίνονται οι έλεγχοι που χρειάζονται, πολλώ δε μάλλον οι αιφνιδιαστικοί, προκειμένου να εντοπίζονται τέτοια κρούσματα. Παράλληλα αυτές οι ελλείψεις γίνονται αφορμή να καθυστερούν και υποθέσεις πολιτών, που πολλές φορές διαμαρτύρονται δικαίως, όμως δυστυχώς δεν μπορεί να υπάρξει αποτέλεσμα.
Στο μεταξύ το δασαρχείο Ναυπάκτου εκτός των προαναφερόμενων αιτημάτων που πρέπει να φέρει εις πέρας, έχει να διευθετήσει κατά προτεραιότητα και ζητήματα που αφορούν αιτήματα των εταιριών που κατασκευάζουν την Ιόνια Οδό. Αυτά τα αιτήματα πρέπει, όπως μας εξηγεί ο κ. Ράπτης, να εξετάζονται και να προωθούνται άμεσα, γιατί αφορούν ένα μεγάλο έργο, το οποίο δεν μπορεί να καθυστερεί. Έτσι και πάλι οι πολίτες μένουν πίσω. Η πρόσληψη μόνιμου προσωπικού πάντως δεν διαφαίνεται στο μέλλον, ούτε το άμεσο, αλλά ούτε και στο μακρινό. Όσον αφορά το εποχικό προσωπικό, η υπηρεσία έχει γνωστοποιήσει εγγράφως στους αρμοδίους τις ανάγκες, αλλά δυστυχώς και εδώ οι ελπίδες της κάλυψης των κενών είναι λίγες. Πέρυσι πάντως οι εποχικές προσλήψεις έγιναν προς το τέλος της αντιπυρικής περιόδου. Από την άλλη τα χρήματα που διατίθενται στο δασαρχείο για τη συντήρηση των δασικών δρόμων είναι απειροελάχιστα σε σύγκριση με τις απαιτήσεις, ενώ και η συνταξιοδότηση του χειριστή των μηχανημάτων του δασαρχείου επιβαρύνει την κατάσταση. Πρέπει να σημειωθεί ότι μέχρι να συνταξιοδοτηθεί ο χειριστής το δασαρχείο φρόντιζε να εκτελεί εργασίες συντήρησης δασικών δρόμων με τα δικά του μέσα, όμως από δω και στο εξής φαντάζει αδύνατο να συντηρηθούν τα 500 και πλέον χιλιόμετρα του δασικού δικτύου με τα «ψίχουλα» που διαθέτει η πολιτεία για το σκοπό αυτό.
Με αυτά τα δεδομένα μόνο ευχές μπορεί να κάνει κανείς, να μην εκδηλωθούν πυρκαγιές το καλοκαίρι και να μην υπάρχουν πολίτες που προβαίνουν σε έκνομες πράξεις….
ΒΑΣΩ ΒΗΤΤΑ.
Αναδημοσίευση από εδώ:
100 έλατα λιγότερα στην ορεινή Ναυπακτία
100 έλατα λιγότερα στην ορεινή Ναυπακτία
Χώρα οργής και απόγνωσης!
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ.
Ζόφος. Σκοτάδι βαθύ και τρομακτικό πνίγει τη χώρα. Πάγωσε όλος ο ελληνικός λαός από τα μέτρα εξοντωτικής λιτότητας εναντίον των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και των ασθενέστερων οικονομικών στρωμάτων που αποφάσισε και εξήγγειλε η κυβέρνηση. Οι Ελληνες εξέλεξαν θριαμβευτικά τον Γιώργο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ ως φορείς ελπίδας. Πίστεψαν στα λόγια του για μια πιο δίκαιη κοινωνία ανάπτυξης. Ακουγαν με ικανοποίηση τις θέσεις του πρωθυπουργού μέχρι και τον Δεκέμβριο: «Το να κόψεις σήμερα τον μισθό ή τη σύνταξη δεν δημιουργεί βιωσιμότητα στην ελληνική οικονομία. Το τονίζω αυτό. Να φύγουμε απ' αυτή την ιδεοληψία» διεκηρύσσε. Δεν το χωράει ο νους του ελληνικού λαού ότι είναι το ΠΑΣΟΚ που παίρνει αυτά τα μέτρα.
Τα πιο αντεργατικά μέτρα που έχουν ανακοινωθεί ποτέ από ελληνική κυβέρνηση εδώ και τουλάχιστον μισόν αιώνα! Σοκάρει και απογοητεύει βαθιά την ελληνική κοινωνία το γεγονός ότι τα μέτρα αυτά λαμβάνονται από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, της οποίας ηγείται ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Η τόσο σύντομη και τόσο ανελέητη διάψευση των ελπίδων που είχε γεννήσει η νίκη του ΠΑΣΟΚ σε πολύ μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού αναστατώνει και προκαλεί απόγνωση.
Λαός χωρίς ελπίδα είναι πλέον οι Ελληνες. Ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου δήλωσε στη Βουλή ότι αυτά τα μέτρα περικοπής των Δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων και του επιδόματος αδείας είναι μόνιμα. Χάθηκαν για πάντα δηλαδή αυτά τα χρήματα από τις τσέπες των εργαζομένων. Από τις Βρυξέλλες μάς ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος της ΕΕ ότι αυτά τα μέτρα θα επεκταθούν και στον ιδιωτικό τομέα. Και ο Ολι Ρεν, ο εκπρόσωπος των δυνάμεων Οικονομικής Κατοχής της πατρίδας μας από τη Γερμανία και την ΕΕ, έσπευσε να προαναγγείλει ότι θα επιβάλουν στον ελληνικό λαό και νέα μέτρα λιτότητας τόσο το 2011 όσο και το 2012. Ο λαός μας είναι βαθιά, πολύ βαθιά, οργισμένος με την κατάσταση αυτή.
Μεσαίωνας δίχως τέλος απειλεί τους Ελληνες εργαζομένους. Οι πολιτικοί ηγέτες της ΕΕ πέταξαν τις μάσκες και έδειξαν το πραγματικό πρόσωπό τους απέναντί μας. Αυτοί υπαγορεύουν μέτρα οικονομικής εξαθλίωσης του λαού μας προκειμένου να ευημερήσουν οι αριθμοί των οικονομικών δεικτών. Η στάση τους σίγουρα πλήγωσε και πίκρανε τους Ελληνες. Η αφύπνιση και η συνειδητοποίηση του πραγματικού χαρακτήρα της ΕΕ υπήρξε επώδυνη. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι πως οι πολίτες διαπιστώνουν ότι η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα για να αντισταθεί στα σχέδια των Γερμανών και της ΕΕ. Δείχνει να υπακούει πειθήνια σε όλες τις εντολές τους και να σπεύδει να τις εφαρμόσει, σαν να αισθάνεται ανήμπορη να ασκήσει τη δική της πολιτική...
Βαρύ είναι το κόστος αυτής της πολιτικής. Βαρύ πρώτα απ' όλα για τους εργαζομένους που θα δουν το βιοτικό τους επίπεδο να βυθίζεται. Βαρύ για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ που δίνει την εικόνα ότι πούλησε την κεντροαριστερή ψυχή του στον πιο ανάλγητο νεοφιλελευθερισμό, αποξενώνοντας έτσι τις λαϊκές μάζες που το ψήφισαν γιατί πίστεψαν στα όσα υποσχόταν και τώρα αισθάνονται εξαπατημένες. Βαρύ για το μέλλον της χώρας, αφού αυτή η πολιτική θα τη βυθίσει στην ύφεση και τον μαρασμό, ενώ δεν έριξε ούτε καν τα τοκογλυφικά επιτόκια δανεισμού.
Στο ναδίρ το κύρος της Ελλάδας στη διεθνή σκηνή. Κανείς δεν σέβεται μια χώρα που φαίνεται υποταγμένη. «Πουλήστε λοιπόν τα νησιά σας, μπατίρηδες Ελληνες - και την Ακρόπολη μαζί!» ήταν ο χαρακτηριστικός, βαθύτατα προσβλητικός τίτλος της χυδαίας ακροδεξιάς γερμανικής εφημερίδας «Μπιλντ» που είναι πρώτη σε κυκλοφορία, πουλώντας καθημερινά γύρω στα... πέντε εκατομμύρια φύλλα! «Εσείς παίρνετε παραδάκι, εμείς παίρνουμε την Κέρκυρα» πρόσθετε σαρκαστικά το απαύγασμα της γερμανικής δημοσιογραφίας, το οποίο φυσικά αποκαλύπτει και το πολιτιστικό επίπεδο του πληθυσμού του Τέταρτου Ράιχ.
Κατωτάτης υποστάθμης έντυπο η «Μπιλντ», μπορεί να ισχυριστεί κάποιος. Μη δίνετε σημασία στα όσα γράφει. Μάλιστα. Ας διαβάσουμε κάτι σοβαρό - τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου, ας πούμε. Το άρθρο π.χ. του αξιότιμου κυρίου Ντέιβιντ Χέιλ, στο φύλλο της Πέμπτης. Ιδού πως μας λοιδορεί: «Η ΕΕ θα μπορούσε να ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση να κλείσει το κοινοβούλιο και να μεταφέρει τις εξουσίες διακυβέρνησης σε μια επιτροπή έξι γραφειοκρατών, τριών από την Αθήνα και τριών από τις Βρυξέλλες... Η Ελλάδα θα μπορούσε να επιστρέψει στη δημοκρατία το 2015 με τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης στην Ευρώπη».
7/3/10
Δημοψήφισμα ανυπακοής στην Ισλανδία!
Σύμβολο αντίστασης στις «ληστρικές» διαθέσεις του ΔΝΤ, των Ευρωπαίων τραπεζιτών και της μονεταριστικής ορθοδοξίας των Βρυξελλών θεωρείται από πολλούς Ευρωπαίους το σημερινό δημοψήφισμα στην Ισλανδία. Ενα δημοψήφισμα που δεν αφορά μόνο τους 320.000 κατοίκους του νησιού, αλλά επίσης τα PIGS του ευρωπαϊκού νότου (Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία) και δυνητικά όλους τους εργαζομένους της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που πληρώνουν την κρίση.
Ακόμη και την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ο υπουργός Οικονομικών της Ισλανδίας, Στέινγκριμουρ Σίγκουφσον και ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Αρνορ Σίγκβατσον, προσπαθούσαν να ματαιώσουν το δημοψήφισμα, καταλήγοντας σε συμφωνία με τις κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Ολλανδίας. Ωστόσο η κεντροαριστερή πρωθυπουργός, Γιοχάνα Σιγκουρδασδοτίρ, παραδέχτηκε πως κάτι τέτοιο είναι «πρακτικά αδύνατον».
Με ποσοστό τουλάχιστον 80% οι Ισλανδοί αναμένεται να φωνάξουν «Οχι» στο νομοσχέδιο της κυβέρνησής τους, που τους υποχρεώνει να πληρώσουν 5,4 δισ. δολάρια σε 340.000 Βρετανούς και Ολλανδούς καταθέτες/επενδυτές.
Οι τελευταίοι έχασαν τα λεφτά τους το 2008 από το «κραχ» της ισλανδικής επενδυτικής τράπεζας Icesaver και χάρη στην πολιτική ισχύ των μεσολαβητριών τραπεζών τους φόρτωσαν τα σπασμένα στις πλάτες των Ισλανδών φορολογουμένων.
«Να πληρώσουν οι τραπεζίτες, οι banksters (σ.σ. πετυχημένο λογοπαίγνιο με το γκάνγκστερς), όχι εμείς», κυριαρχεί εδώ και μήνες στα ιστολόγια και στους δρόμους του Ρέικιαβικ. Η επαχθής συμφωνία προβλέπει αποπληρωμή του ισλανδικού χρέους στο διάστημα 2016-2024 με επιτόκιο 5,5%. Δηλαδή μισή γενιά Ισλανδών θα δουλεύει για τις χαμένες «φούσκες» Ολλανδών και Γερμανών.
Για να εξασφαλίσει χρηματοδότηση 7 δισ. δολάρια από τη Σουηδία, τη Ρωσία και κυρίως το ΔΝΤ, η ισλανδική Βουλή ψήφισε τον Δεκέμβριο το αντιλαϊκό νομοσχέδιο με 49 «Ναι» και 14 «αποχές». Ομως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Ολαφ Ράγκναρ Γκρίμσον έκανε την έκπληξη ασκώντας αναπάντεχα βέτο, σε αρμονία προς το λαϊκό αίσθημα.
Ετσι αναμένεται να απορριφθεί η αποικιακή σύμβαση που φορτώνει σε κάθε Ισλανδό ένα χρέος 12.000 ευρώ. Στην ουσία θα συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις με το Λονδίνο και τη Χάγη, με την ισλανδική κυβέρνηση να αισιοδοξεί για ευνοϊκότερους όρους.
«Δεν θα είναι και το τέλος του κόσμου αν επικρατήσει το "Οχι"», προσπάθησε να αποδραματοποιήσει την κατάσταση ο Ισλανδός υπουργός Οικονομικών. «Απλώς θα παραταθούν οι συζητήσεις». Φυσικά, η ισλανδική ανυπακοή δεν αρέσει καθόλου στις αγορές και στους οικονομικά ισχυρούς της ΕΕ.
Το ΔΝΤ απείλησε ότι μπορεί να μη χρηματοδοτήσει την Ισλανδία ως την έκδοση νέων ομολόγων το 2011, καταδικάζοντάς την σε ταμειακή ασφυξία. Η Βρετανία επισείει διακριτικά το «μπλοκάρισμα» της ενταξιακής διαδικασίας του Ρέικιαβικ. Και φυσικά, Γερμανία-Γαλλία δεν θέλουν να ακούσουν λέξη για βοήθεια σε έναν αδύναμο κρίκο του συστήματος, που δεν είναι καν μέλος της Ευρωζώνης ή της ΕΕ, όπως η Ελλάδα.
Με αυτή τους τη στάση οι Ευρωπαίοι κατάφεραν να αντιστρέψουν τα φιλοευρωπαϊκά αισθήματα των Ισλανδών, που το 2008 έβλεπαν σαν σανίδα σωτηρίας την ένταξή τους και την αντικατάσταση της κορώνας από το ευρώ. «Η υπόθεση της Icesave έχει εξοργίσει τον κόσμο και η διάθεση απέναντι στην ΕΕ έχει αλλάξει άρδην. Καλώς ή κακώς οι πολίτες τη θεωρούν υπεύθυνη για την κρίση σε ποσοστό άνω του 50%», δήλωσε εκπρόσωπος της εταιρείας δημοσκοπήσεων Ca-pacent.
Οι απώλειες...
Με ποσοστό τουλάχιστον 80% οι Ισλανδοί αναμένεται να φωνάξουν «Οχι» στο νομοσχέδιο της κυβέρνησής τους, που τους υποχρεώνει να πληρώσουν 5,4 δισ. δολάρια σε 340.000 Βρετανούς και Ολλανδούς καταθέτες/επενδυτές.
Οι τελευταίοι έχασαν τα λεφτά τους το 2008 από το «κραχ» της ισλανδικής επενδυτικής τράπεζας Icesaver και χάρη στην πολιτική ισχύ των μεσολαβητριών τραπεζών τους φόρτωσαν τα σπασμένα στις πλάτες των Ισλανδών φορολογουμένων.
«Να πληρώσουν οι τραπεζίτες, οι banksters (σ.σ. πετυχημένο λογοπαίγνιο με το γκάνγκστερς), όχι εμείς», κυριαρχεί εδώ και μήνες στα ιστολόγια και στους δρόμους του Ρέικιαβικ. Η επαχθής συμφωνία προβλέπει αποπληρωμή του ισλανδικού χρέους στο διάστημα 2016-2024 με επιτόκιο 5,5%. Δηλαδή μισή γενιά Ισλανδών θα δουλεύει για τις χαμένες «φούσκες» Ολλανδών και Γερμανών.
Για να εξασφαλίσει χρηματοδότηση 7 δισ. δολάρια από τη Σουηδία, τη Ρωσία και κυρίως το ΔΝΤ, η ισλανδική Βουλή ψήφισε τον Δεκέμβριο το αντιλαϊκό νομοσχέδιο με 49 «Ναι» και 14 «αποχές». Ομως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Ολαφ Ράγκναρ Γκρίμσον έκανε την έκπληξη ασκώντας αναπάντεχα βέτο, σε αρμονία προς το λαϊκό αίσθημα.
Ετσι αναμένεται να απορριφθεί η αποικιακή σύμβαση που φορτώνει σε κάθε Ισλανδό ένα χρέος 12.000 ευρώ. Στην ουσία θα συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις με το Λονδίνο και τη Χάγη, με την ισλανδική κυβέρνηση να αισιοδοξεί για ευνοϊκότερους όρους.
«Δεν θα είναι και το τέλος του κόσμου αν επικρατήσει το "Οχι"», προσπάθησε να αποδραματοποιήσει την κατάσταση ο Ισλανδός υπουργός Οικονομικών. «Απλώς θα παραταθούν οι συζητήσεις». Φυσικά, η ισλανδική ανυπακοή δεν αρέσει καθόλου στις αγορές και στους οικονομικά ισχυρούς της ΕΕ.
Το ΔΝΤ απείλησε ότι μπορεί να μη χρηματοδοτήσει την Ισλανδία ως την έκδοση νέων ομολόγων το 2011, καταδικάζοντάς την σε ταμειακή ασφυξία. Η Βρετανία επισείει διακριτικά το «μπλοκάρισμα» της ενταξιακής διαδικασίας του Ρέικιαβικ. Και φυσικά, Γερμανία-Γαλλία δεν θέλουν να ακούσουν λέξη για βοήθεια σε έναν αδύναμο κρίκο του συστήματος, που δεν είναι καν μέλος της Ευρωζώνης ή της ΕΕ, όπως η Ελλάδα.
Με αυτή τους τη στάση οι Ευρωπαίοι κατάφεραν να αντιστρέψουν τα φιλοευρωπαϊκά αισθήματα των Ισλανδών, που το 2008 έβλεπαν σαν σανίδα σωτηρίας την ένταξή τους και την αντικατάσταση της κορώνας από το ευρώ. «Η υπόθεση της Icesave έχει εξοργίσει τον κόσμο και η διάθεση απέναντι στην ΕΕ έχει αλλάξει άρδην. Καλώς ή κακώς οι πολίτες τη θεωρούν υπεύθυνη για την κρίση σε ποσοστό άνω του 50%», δήλωσε εκπρόσωπος της εταιρείας δημοσκοπήσεων Ca-pacent.
Οι απώλειες...
Επειδή βέβαια κάθε πόλεμος ακολουθείται από μια ειρήνη (το ζουμί βρίσκεται στους όρους της;), το πιθανότερο είναι οι Ισλανδοί να πληρώσουν ακριβά την οικονομική ανεξαρτησία και τον εθνικό τους πλούτο. Ητοι να απεμπολήσουν στις Βρυξέλλες τον αλιευτικό θησαυρό του Βόρειου Παγωμένου Ωκεανού και να δεχτούν να μειώσουν κατά 50% την αγροτική τους παραγωγή, βάσει της ΚΑΠ.
Το βέτο του προέδρου...
Ο Ισλανδός πρόεδρος Ολαφουρ Γκρίμσον δεν αψήφησε με δική του πρωτοβουλία τις βρετανο-ολλανδικές τράπεζες. Ηταν υποχρεωμένος να ασκήσει βέτο από το Σύνταγμα, καθώς συγκεντρώθηκαν 61.000 υπογραφές κατά του σχετικού νομοσχεδίου. Οι Ισλανδοί αγνόησαν την προειδοποίηση του Ισπανού ΥΠΕΞ. Μ. - Α. Μορατίνος για πιθανό μπλοκάρισμα της ενταξιακής τους πορείας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ
Το βέτο του προέδρου...
Ο Ισλανδός πρόεδρος Ολαφουρ Γκρίμσον δεν αψήφησε με δική του πρωτοβουλία τις βρετανο-ολλανδικές τράπεζες. Ηταν υποχρεωμένος να ασκήσει βέτο από το Σύνταγμα, καθώς συγκεντρώθηκαν 61.000 υπογραφές κατά του σχετικού νομοσχεδίου. Οι Ισλανδοί αγνόησαν την προειδοποίηση του Ισπανού ΥΠΕΞ. Μ. - Α. Μορατίνος για πιθανό μπλοκάρισμα της ενταξιακής τους πορείας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ
ΥΓ) Επι του πιεστηρίου:
Τελικά οι Ισλανδοί απέρριψαν με συντριπτική πλειοψηφία την συμφωνία για την καταβολή αποζημιώσεων προς τους Βρετανούς και τους Ολλανδούς, σύμφωνα με τα μέχρις στιγμής επίσημα αποτελέσματα.
Τα μερικά αποτελέσματα του δημοψηφίσματος από δείγμα περίπου 18.000 ψήφων δείχνουν πως το 98% τάχθηκε κατά της συμφωνίας.
Πράσινη ανάπτυξη επί το έργον ...
...ή πώς να μετατρέψετε τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας σε εργαλείο πλουτισμού και περιβαλλοντικής υποβάθμισης!
Η πολυαναμενόμενη διείσδυση των ΑΠΕ στο ενεργειακό μίγμα της χώρας, κατέληξε σε μια νέα περιπέτεια στην Ελλάδα της απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας: Το νέο νομοσχέδιο, κατόρθωσε γρήγορα να συσπειρώσει απέναντι του, το μεγαλύτερο μέρος των φορέων που ασχολούνται με το περιβάλλον και είναι πάγιοι υποστηρικτές των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, σύλλογοι, ΜΚΟ, κινήσεις και ενεργοί πολίτες, διέγνωσαν την έκπτωση των περιβαλλοντικών αξιών και διατύπωσαν την αντίθεσή τους στη μείωση του δημόσιου ελέγχου και την διευκόλυνση της ανεξέλεγκτης εγκατάστασης βιομηχανικής κλίμακας «πάρκων» σε κάθε σημείο της επικράτειας.
Για να μην αναρωτιόμαστε «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο», το νέο νομοσχέδιο μοιάζει να έχει παραγγελθεί από εταιρείες και συμπράξεις του κλάδου (ευρωπαϊκοί κολοσσοί και εθνικοί εργολάβοι) που έλκονται από τον πακτωλό των επιχορηγήσεων (1). Η ελεύθερη πρόσβαση σε κατάληψη τεράστιων εκτάσεων δημόσιας (δωρεάν) γης, συνδυάζεται με την δυσοίωνη προοπτική μετατροπής δασών, βουνοκορφών, οικοσυστημάτων και τοπίων σε πάρκα γιγάντιων ανεμογεννητριών, καλωδίων, υποσταθμών και πυλώνων ανάλογα με την επιλογή και το συμφέρον των επενδυτών (2). Η αποκατάσταση του περιβάλλοντος όταν ολοκληρωθεί ο χρόνος ζωής, εισπραχθούν οι επιδοτήσεις ή γίνουν ασύμφορες οι εγκαταστάσεις, δεν περιλαμβάνεται στις πρόνοιες του νομοσχεδίου. Η εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας απαξιώνεται ακόμη περισσότερο, η χωροταξία αντιμετωπίζεται ως περιττή πολυτέλεια και οι τοπικές κοινωνίες δωροδοκούνται απευθείας για να «ξεχάσουν» τις όποιες αρνητικές επιπτώσεις. Και όλα αυτά, ενώ η εκτίμηση των πραγματικών αναγκών της χώρας μας σε ενέργεια δεν έχει γίνει ακόμη: οι αιτήσεις για νέες εγκαταστάσεις ηλεκτροπαραγωγής (συμβατικές και ΑΠΕ) που έχουν κατατεθεί από τις ίδιες μεγάλες εταιρείες, είναι πολλαπλάσιες των σημερινών αναγκών. Η εξοικονόμηση ενέργειας, ένας τομέας που η χώρα υστερεί χαρακτηριστικά, πέρασε στα «ψιλά» του νομοσχεδίου και αντιμετωπίστηκε πλημμελώς με τον ενεργειακό κανονισμό για τα κτίρια που ακολούθησε.
Το νομοσχέδιο ενισχύει τις μορφές ΑΠΕ για τις οποίες ενδιαφέρονται οι μεγάλοι παίκτες, δηλαδή μεγάλης κλίμακας αιολικά και φωτοβολταικά «πάρκα», ενώ βαφτίζει ως ΑΠΕ ακόμη και τα μεγάλα υδροηλεκτρικά φράγματα. Μικρότεροι επενδυτές στον τομέα των φωτοβολταικών που διαμαρτυρήθηκαν μέσω του συνδέσμου τους για άνιση μεταχείριση, κατέθεσαν εξώδικα. Το νέο νομοσχέδιο δεν αποτελεί καινοτομία του Υπουργείου Περιβάλλοντος όπως διαφημίστηκε: με δελτίο τύπου οι πρώην ΥΠΑΝ, Χατζιδάκης –Μουσουρούλης, διεκδίκησαν την πατρότητα του νομοσχεδίου και έδωσαν στη δημοσιότητα το πανομοιότυπο δικό τους σχέδιο που παρέδωσαν στην κ. Μπιρμπίλη. Διόλου παράξενο. Οι συντάκτες, όπως και τα συμφέροντα που πρέπει να εξυπηρετηθούν είναι κοινά. Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει συνέχεια στην διοίκηση;
Το τοπίο που διαμορφώνεται για τις ΑΠΕ είναι έργο που έχουμε ξαναδεί: Η πραγματικότητα αντιστρέφεται και η κερδοσκοπία ενδύεται φιλοπεριβαλλοντικό μανδύα. Στην Ισπανία, την Ιταλία, την Μ. Βρετανία και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, έρχονται στο φως διαδοχικές υποθέσεις διαφθοράς και σκανδάλων (3) . Οι αρχές που ασχολούνται με το πρόβλημα υποστηρίζουν ότι είναι αδύνατο να υπολογιστεί το μέγεθος της απάτης και της διασπάθισης δημόσιου χρήματος που γίνεται για την κατασκευή αιολικών πάρκων.
Όσο αλήθεια είναι ότι η προώθηση των ΑΠΕ είναι επιτακτική για την αντιμετώπιση της ρύπανσης και της κλιματικής αλλαγής, άλλο τόσο είναι αλήθεια ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας πρέπει να θεωρούνται δημόσιος πλούτος. Οι εκτάσεις που χρησιμοποιούνται είναι συνήθως δημόσιες. Οι επιχορηγήσεις βαρύνουν την κοινωνία, όπως και η προσαρμογή των δικτύων που σήμερα δεν είναι σε θέση να «σηκώσουν» αυξημένο φορτίο ΑΠΕ. Οι αθρόες εισαγωγές -γιατί στη χώρα μας δεν παράγουμε τα σχετικά τεχνολογικά αγαθά- θα έχουν συνέπειες στο εμπορικό ισοζύγιο, την ύφεση και την ανεργία. Οι πολύ αυξημένες τιμές της παραγόμενης ενέργειας θα βαρύνουν τους πολίτες καταναλωτές.
Επιπλέον σε πανευρωπαϊκό επίπεδο η συγκέντρωση των πηγών ενέργειας σε λίγα χέρια και η αποκλειστική εξάρτηση από μεγάλα δίκτυα μεταφοράς και διανομής, παραδίδουν τον έλεγχο της ενέργειας σε όμιλους συμφερόντων, ευνοούν την δημιουργία εντοπισμένων ενεργειακών κέντρων και πυρηνικών σταθμών, συνεργούν στην γιγάντωση των μητροπόλεων και την αναπαραγωγή καταναλωτικών προτύπων που διογκώνουν την κατανάλωση ενέργειας.
Στον αντίποδα, το περιβαλλοντικό και κοινωνικό όφελος από την εφαρμογή των ΑΠΕ, περνάει μέσα από τον κοινωνικό έλεγχο στον σχεδιασμό και την παραγωγή ενέργειας. Αφορά την προτεραιότητα στην ενίσχυση τοπικών αποκεντρωμένων συστημάτων ΑΠΕ όπου θα ενθαρρύνονται να συμμετέχουν Δήμοι, συνεταιρισμοί, συλλογικότητες, μεμονωμένοι αυτοπαραγωγοί για βιομηχανική, επαγγελματική, αγροτική και οικιακή χρήση. Αφορά την απόδοση κινήτρων και την ενημέρωση για εξοικονόμηση ενέργειας. Τις αλλαγές σε όλα τα κτίρια με θερμομόνωση, συντήρηση ή αλλαγή των συστημάτων κεντρικής θέρμανσης, γεωθερμία, πράσινες ταράτσες, βιοκλιματικές εφαρμογές, φωτοβολταϊκά στις στέγες και στις όψεις, μικρές ανεμογεννήτριες. Την ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής συστημάτων ΑΠΕ, ώστε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Την έρευνα και ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών ΑΠΕ, την ανάπτυξη τεχνολογιών και συστημάτων αποθήκευσης. Αφορά τέλος την προσεκτική χωροθέτηση των μεγάλων εγκαταστάσεων ΑΠΕ με ενημέρωση και συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών, ώστε ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις και να προστατεύονται αναντικατάστατα αγαθά όπως η βιοποικιλότητα, οι φυσικοί πόροι, τα σπάνια τοπία, η πολιτιστική κληρονομιά.
Ένα άλλο μοντέλο για τις ΑΠΕ είναι εφικτό και διαγράφεται σε πολλές από τις τοποθετήσεις που κατατέθηκαν στην διαβούλευση. Θα υιοθετηθεί στην Ελλάδα, της αρπαχτής και της διαπλοκής; Στη χώρα που εμπιστεύεται την τύχη της στους θεματοφύλακες της διεθνούς κερδοσκοπίας; Σε μια κοινωνία που δύο κόμματα εναλλάσσονται στην εξουσία ώστε να παραμένουν ίδιες οι πολιτικές;
Για να μην αναρωτιόμαστε «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο», το νέο νομοσχέδιο μοιάζει να έχει παραγγελθεί από εταιρείες και συμπράξεις του κλάδου (ευρωπαϊκοί κολοσσοί και εθνικοί εργολάβοι) που έλκονται από τον πακτωλό των επιχορηγήσεων (1). Η ελεύθερη πρόσβαση σε κατάληψη τεράστιων εκτάσεων δημόσιας (δωρεάν) γης, συνδυάζεται με την δυσοίωνη προοπτική μετατροπής δασών, βουνοκορφών, οικοσυστημάτων και τοπίων σε πάρκα γιγάντιων ανεμογεννητριών, καλωδίων, υποσταθμών και πυλώνων ανάλογα με την επιλογή και το συμφέρον των επενδυτών (2). Η αποκατάσταση του περιβάλλοντος όταν ολοκληρωθεί ο χρόνος ζωής, εισπραχθούν οι επιδοτήσεις ή γίνουν ασύμφορες οι εγκαταστάσεις, δεν περιλαμβάνεται στις πρόνοιες του νομοσχεδίου. Η εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας απαξιώνεται ακόμη περισσότερο, η χωροταξία αντιμετωπίζεται ως περιττή πολυτέλεια και οι τοπικές κοινωνίες δωροδοκούνται απευθείας για να «ξεχάσουν» τις όποιες αρνητικές επιπτώσεις. Και όλα αυτά, ενώ η εκτίμηση των πραγματικών αναγκών της χώρας μας σε ενέργεια δεν έχει γίνει ακόμη: οι αιτήσεις για νέες εγκαταστάσεις ηλεκτροπαραγωγής (συμβατικές και ΑΠΕ) που έχουν κατατεθεί από τις ίδιες μεγάλες εταιρείες, είναι πολλαπλάσιες των σημερινών αναγκών. Η εξοικονόμηση ενέργειας, ένας τομέας που η χώρα υστερεί χαρακτηριστικά, πέρασε στα «ψιλά» του νομοσχεδίου και αντιμετωπίστηκε πλημμελώς με τον ενεργειακό κανονισμό για τα κτίρια που ακολούθησε.
Το νομοσχέδιο ενισχύει τις μορφές ΑΠΕ για τις οποίες ενδιαφέρονται οι μεγάλοι παίκτες, δηλαδή μεγάλης κλίμακας αιολικά και φωτοβολταικά «πάρκα», ενώ βαφτίζει ως ΑΠΕ ακόμη και τα μεγάλα υδροηλεκτρικά φράγματα. Μικρότεροι επενδυτές στον τομέα των φωτοβολταικών που διαμαρτυρήθηκαν μέσω του συνδέσμου τους για άνιση μεταχείριση, κατέθεσαν εξώδικα. Το νέο νομοσχέδιο δεν αποτελεί καινοτομία του Υπουργείου Περιβάλλοντος όπως διαφημίστηκε: με δελτίο τύπου οι πρώην ΥΠΑΝ, Χατζιδάκης –Μουσουρούλης, διεκδίκησαν την πατρότητα του νομοσχεδίου και έδωσαν στη δημοσιότητα το πανομοιότυπο δικό τους σχέδιο που παρέδωσαν στην κ. Μπιρμπίλη. Διόλου παράξενο. Οι συντάκτες, όπως και τα συμφέροντα που πρέπει να εξυπηρετηθούν είναι κοινά. Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει συνέχεια στην διοίκηση;
Το τοπίο που διαμορφώνεται για τις ΑΠΕ είναι έργο που έχουμε ξαναδεί: Η πραγματικότητα αντιστρέφεται και η κερδοσκοπία ενδύεται φιλοπεριβαλλοντικό μανδύα. Στην Ισπανία, την Ιταλία, την Μ. Βρετανία και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, έρχονται στο φως διαδοχικές υποθέσεις διαφθοράς και σκανδάλων (3) . Οι αρχές που ασχολούνται με το πρόβλημα υποστηρίζουν ότι είναι αδύνατο να υπολογιστεί το μέγεθος της απάτης και της διασπάθισης δημόσιου χρήματος που γίνεται για την κατασκευή αιολικών πάρκων.
Όσο αλήθεια είναι ότι η προώθηση των ΑΠΕ είναι επιτακτική για την αντιμετώπιση της ρύπανσης και της κλιματικής αλλαγής, άλλο τόσο είναι αλήθεια ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας πρέπει να θεωρούνται δημόσιος πλούτος. Οι εκτάσεις που χρησιμοποιούνται είναι συνήθως δημόσιες. Οι επιχορηγήσεις βαρύνουν την κοινωνία, όπως και η προσαρμογή των δικτύων που σήμερα δεν είναι σε θέση να «σηκώσουν» αυξημένο φορτίο ΑΠΕ. Οι αθρόες εισαγωγές -γιατί στη χώρα μας δεν παράγουμε τα σχετικά τεχνολογικά αγαθά- θα έχουν συνέπειες στο εμπορικό ισοζύγιο, την ύφεση και την ανεργία. Οι πολύ αυξημένες τιμές της παραγόμενης ενέργειας θα βαρύνουν τους πολίτες καταναλωτές.
Επιπλέον σε πανευρωπαϊκό επίπεδο η συγκέντρωση των πηγών ενέργειας σε λίγα χέρια και η αποκλειστική εξάρτηση από μεγάλα δίκτυα μεταφοράς και διανομής, παραδίδουν τον έλεγχο της ενέργειας σε όμιλους συμφερόντων, ευνοούν την δημιουργία εντοπισμένων ενεργειακών κέντρων και πυρηνικών σταθμών, συνεργούν στην γιγάντωση των μητροπόλεων και την αναπαραγωγή καταναλωτικών προτύπων που διογκώνουν την κατανάλωση ενέργειας.
Στον αντίποδα, το περιβαλλοντικό και κοινωνικό όφελος από την εφαρμογή των ΑΠΕ, περνάει μέσα από τον κοινωνικό έλεγχο στον σχεδιασμό και την παραγωγή ενέργειας. Αφορά την προτεραιότητα στην ενίσχυση τοπικών αποκεντρωμένων συστημάτων ΑΠΕ όπου θα ενθαρρύνονται να συμμετέχουν Δήμοι, συνεταιρισμοί, συλλογικότητες, μεμονωμένοι αυτοπαραγωγοί για βιομηχανική, επαγγελματική, αγροτική και οικιακή χρήση. Αφορά την απόδοση κινήτρων και την ενημέρωση για εξοικονόμηση ενέργειας. Τις αλλαγές σε όλα τα κτίρια με θερμομόνωση, συντήρηση ή αλλαγή των συστημάτων κεντρικής θέρμανσης, γεωθερμία, πράσινες ταράτσες, βιοκλιματικές εφαρμογές, φωτοβολταϊκά στις στέγες και στις όψεις, μικρές ανεμογεννήτριες. Την ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής συστημάτων ΑΠΕ, ώστε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Την έρευνα και ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών ΑΠΕ, την ανάπτυξη τεχνολογιών και συστημάτων αποθήκευσης. Αφορά τέλος την προσεκτική χωροθέτηση των μεγάλων εγκαταστάσεων ΑΠΕ με ενημέρωση και συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών, ώστε ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις και να προστατεύονται αναντικατάστατα αγαθά όπως η βιοποικιλότητα, οι φυσικοί πόροι, τα σπάνια τοπία, η πολιτιστική κληρονομιά.
Ένα άλλο μοντέλο για τις ΑΠΕ είναι εφικτό και διαγράφεται σε πολλές από τις τοποθετήσεις που κατατέθηκαν στην διαβούλευση. Θα υιοθετηθεί στην Ελλάδα, της αρπαχτής και της διαπλοκής; Στη χώρα που εμπιστεύεται την τύχη της στους θεματοφύλακες της διεθνούς κερδοσκοπίας; Σε μια κοινωνία που δύο κόμματα εναλλάσσονται στην εξουσία ώστε να παραμένουν ίδιες οι πολιτικές;
Μάλλον απίθανο αν δεν είμαστε εκεί να το θυμίζουμε και να το διεκδικούμε: Αγωνιζόμαστε για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας για όλους, για την προώθηση του δημοκρατικού σχεδιασμού, της κοινωνικής συμμετοχής και της αποκέντρωσης, στην εξυπηρέτηση των πραγματικών κοινωνικών αναγκών και της προστασίας του περιβάλλοντος.
Δέσποινα Σπανούδη
1) Στελέχη των ίδιων εταιρειών κλήθηκαν να υπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον ως γραμματείς και σύμβουλοι του Υπ. Περιβάλλοντος
2) Χιλιόμετρα δρόμων εύρους ως 15 μέτρων για να μεταφερθούν τα εξαρτήματα, ισοπέδωση και εκατοντάδες τόνοι μπετόν για να στερεωθούν ιστοί ύψους ως και 150 μέτρων, συμπληρώνουν την τυπική μορφή μιας τέτοιας εγκατάστασης.
3) Εφημερίδα Καθημερινή 20-12-09: «Αέρας διαφθοράς στα αιολικά πάρκα, Κίνητρο οι επιδοτήσεις δισ. της Ε.Ε.»
Δέσποινα Σπανούδη
1) Στελέχη των ίδιων εταιρειών κλήθηκαν να υπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον ως γραμματείς και σύμβουλοι του Υπ. Περιβάλλοντος
2) Χιλιόμετρα δρόμων εύρους ως 15 μέτρων για να μεταφερθούν τα εξαρτήματα, ισοπέδωση και εκατοντάδες τόνοι μπετόν για να στερεωθούν ιστοί ύψους ως και 150 μέτρων, συμπληρώνουν την τυπική μορφή μιας τέτοιας εγκατάστασης.
3) Εφημερίδα Καθημερινή 20-12-09: «Αέρας διαφθοράς στα αιολικά πάρκα, Κίνητρο οι επιδοτήσεις δισ. της Ε.Ε.»
Αναδημοσίευση από τον "ΔΑΙΜΩΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ" :
Η λίμα, η γάτα και το «καλό κουράγιο»!
Tου Παντελή Μπουκάλα.
Πρέπει να ’ταν η πρώτη φορά που δεν μας συνεπήρε ο ενθουσιασμός ακούγοντας έναν ξένο να λέει, δίκην χαιρετισμού ή ευχής, λίγες λέξεις στα ελληνικά. Από τον μακρινό καιρό που ο Ζισκάρ ντ’ Εστέν έλεγε τα ερασμιακά ελληνικά του στο Ζάππειο (δίνοντας την ευκαιρία στον Χάρρυ Κλυνν να τον παρωδήσει ελευθερόστομα) μέχρι τα επίσης ελληνόηχα συγχαρητήρια που μας χάρισε ο Ζακ Ρογκ στους Ολυμπιακούς, σαν ισχνότατη ανταμοιβή για την αυτοκαταστροφική σπατάλη μας, όποτε κάποιος περαστικός ξένος, πολιτικός, διάσημος τραγουδιστής ή ηθοποιός, ελληνίζει όπως το επιβάλλει μια κάποια διπλωματία που δεν της λείπει πάντοτε ο δημαγωγικός τόνος, βιαζόμαστε να χαρούμε χαρά μεγάλη και να εντοπίσουμε ένα επιπλέον αποδεικτικό της διεθνούς ακτινοβολίας μας· οι έδρες των ελληνικών σπουδών στο εξωτερικό, αβοήθητες, μπορεί να μην πηγαίνουν και τόσο καλά, φαίνεται όμως ότι μας αρκούν λίγες λέξεις στα ελληνικά από τους φιλοξενουμένους μας.
Με το «καλό κουράγιο» ωστόσο που μας ευχήθηκε ελληνιστί ο κοινοτικός επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων, Ολι Ρεν, λίγο πριν φύγει μαζί με τη συνοδεία του, υψηλόβαθμα στελέχη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αφήνοντάς μας στη στενοχώρια μας, δεν υπήρχε το παραμικρό περιθώριο για παρεξηγήσεις, άρα ούτε και για ενθουσιασμούς (και μάλλον δεν ευθύνεται γι’ αυτό το ότι η λέξη «κουράγιο» έλκει ιταλική κι εκείθε λατινική την καταγωγή της, και όχι αρχαιοελληνική). Πάλι καλά που την τελευταία στιγμή συγκρατήθηκε και δεν μας σύστησε να διαβάσουμε όλοι μας το «Μάνα Κουράγιο» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, γιατί πιθανόν σκέφτηκε ότι δεν είναι τώρα η καταλληλότερη στιγμή να πει κανείς οτιδήποτε καλό σε ελληνικά αυτιά για γερμανικό «προϊόν», του μπρεχτικού έργου συμπεριλαμβανομένου.
«Ο λόγος σου μας χόρτασε και το ψωμί σου φά’ το», θα μπορούσε να απαντήσει κανείς, ολίγον αγενώς, στον κ. Ρεν, αλλά οι θυμόσοφες φράσεις κάθε γλώσσας μεταφράζονται σε άλλη γλώσσα σχεδόν τόσο δύσκολα όσο κι η ποίηση. Η αλήθεια πάντως είναι ότι χρειαζόμαστε πολύ κουράγιο. Για ν’ αντέξουμε. Για ν’ αντέξουμε καταρχάς τους τόσο πολλούς ξένους φίλους μας, πολιτικούς, τραπεζίτες, οικονομικούς αναλυτές και εκδότες περιοδικών ή εφημερίδων, που ανταγωνίζονται ποιος θα μας σώσει μια ώρα αρχύτερα. Ν’ αντέξουμε τους ελεγκτές που καταφτάνουν με προσβλητικά βαρύ ύφος (βρήκαν βέβαια και τα κάνουν, από ανοιχτές θύρες πέρασαν), για να τραβήξουν το αυτί των «ατάκτων» και των «καλοπερασάκηδων» και να τους βάλουν επιτέλους στη σωστή ευρωπαϊκή ρότα. Πρόκειται πάνω - κάτω για την ίδια ρότα που ακολουθεί η Γερμανία και κλονίζονται τα οικονομικά της, την ίδια που ακολουθεί η Αγγλία και κινδυνεύει η στερλίνα της, που μπήκε τώρα κι αυτή στο στόχαστρο των κερδοσκόπων, την ίδια με της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, που πρέπει να το ένιωσαν πια ότι έρχεται η σειρά τους να τις συγκαταλέξουν στις «χώρες–παρίες». Ηδη άλλωστε οι χώρες αυτές συναριθμήθηκαν από κακόγουστα ευφυολόγους αναλυτές στην ομαδούλα με τα προς σφαγήν γουρουνάκια, αγγλιστί pigs. Σύμφωνα μ’ αυτό το λογοπαικτικό καλαμπουράκι, που έχει πατέρα του έναν Αγγλο, τραπεζικό στέλεχος, τα κακά γουρουνάκια ήταν πέντε στην αρχή, η δε κοινή ονομασία τους ήταν PIIGS, από το πρώτο γράμμα του ονόματος κάθε χώρας στα αγγλικά: Portugal, Ireland, Italy, Greece, Spain. Kι όταν η Ιρλανδία «βρήκε το δρόμο της» και βγήκε από τη μέση, τα άθλια γουρούνια έγιναν PIGS: Portugal, Italy, Greece, Spain. Σίγουρα έχουμε δει και σοφότερα δείγματα του διάσημου βρετανικού χιούμορ.
Για να επιστρέψουμε όμως στο «καλό κουράγιο» που μας ευχήθηκε ο κ. Ρεν (με αδιόρατη ειρωνεία; με χαιρεκακία; ο θεός του το ξέρει), το χρειαζόμαστε οπωσδήποτε για ν’ αντέξουμε όσους σπεύδουν, με αυτοθυσιαστικό πάθος, να δανείσουν την Ελλάδα, είτε για κράτη πρόκειται, αποδεδειγμένα αδιάφορα για τη διόγκωση της πολιτικής τους ισχύος διαμέσου του οικονομικού εξαναγκασμού, είτε για θηριώδεις τραπεζικούς οργανισμούς, διαπιστωμένα αφιλοχρήματους. Η ιστορία των δανείων της είναι η ιστορία της χώρας μας, από το 1821 μέχρι τώρα. Γράφοντας ακριβώς γι’ αυτές τις αχώριστα διαπλεκόμενες ιστορίες ο Νίκος Μπελογιάννης, στο βιβλίο του «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα», θυμάται και θυμίζει «τον μύθο τη γάτας που έγλειφε το λάδι το χυμένο πάνω σε μια λίμα», για να δείξει παραστατικά πόσο επικίνδυνη είναι για την οικονομία αλλά και την ίδια την κυριαρχία και ανεξαρτησία μιας χώρας η δανειοληψία με εξουθενωτικούς ή και ταπεινωτικούς όρους, η οποία συνήθως συνοδεύεται από τη διασπάθιση των δανείων για την εξυπηρέτηση όχι των πραγματικών και πραγματικά εθνικών αναγκών αλλά των πάσης φύσεως ημετέρων, κομματαρχών, τραπεζαρχών κ.τ.λ.
Τι απέγινε, λόγου χάρη, το πρώτο κιόλας δάνειο, το 1823, στην καρδιά της Επανάστασης, όταν χρειάζονταν χρήματα για ντουφέκια και βόλια; «Υστερα από τόσες περιπέτειες και προσπάθειες», λέει ο Μπελογιάννης μνημονεύοντας τη «γενναιοδωρία» των Αγγλων δανειστών, «η κυβέρνηση του Αργους πήρε 348.000 λίρες σε μετρητά και 11.900 σε πολεμοφόδια», αλλά «38.000 από τις 348.000 μείνανε στο Λονδίνο. Κατάντησε δηλαδή να πάρουμε μόλις 310.000 λίρες, ενώ στα βιβλία των τοκογλύφων η Ελλάδα ήταν χρεωμένη με 800.000!» Και επειδή οι κακόπιστοι ενδέχεται να σκεφτούν ότι όλα αυτά κατά των δανείων τα λέει ένας εκτελεσθείς «ανθέλλην», ιδού τι έγραφε το 1823 ο οπλαρχηγός Πανουργιάς σε άλλους καπεταναίους, βάλλοντας κατά του Μαυροκορδάτου και του σχεδίου του για σύναψη δανείου με τους Αγγλους: «Στοχαζόμεθα ότι δεν θέλετε συγκατανεύσει εις εν τοιούτον ποταπόν και βδελυρόν έργον, διότι θέλομεν θάψει ου μόνον την ην εις τρία έτη ήδη με ρύακας αίματος απεκτήσαμεν δόξαν διά του τοιούτου αλλά και επισωρευθώμεν με όνειδος και ύβρεις από τα αλλοδαπά φωτισμένα έθνη, διότι προδίδομεν και ρίπτομεν υπό ζυγόν τυραννικώτερον του πρώτου το ταλαίπωρον έθνος μας, το οποίον δεικνύεται ότι ενεπιστεύθη εις την δύναμιν του Υψίστου και των όπλων μας την ελευθερίαν του. Αδελφοί! Αυτός ο περί τα νυν πραγματευόμενος διά να δανεισθή [...] δεν βαδίζει ειμή να εξουθενώση την δύναμιν των όπλων μας. [...] Εξυπνήσατε, αδελφοί, τον λαόν από την πλάνην εις την οποίαν ο πανούργος με την υποκρισίαν του το έρριψε· πληροφορήσατέ τον, ότι ένεκα των δανείων η πατρίς πωλείται».
Τέλος, βέβαιο είναι ότι χρειαζόμαστε πολύ κουράγιο, ανεξάντλητο, για ν’ αντέξουμε τους δικούς μας σωτήρες και ναυαγοσώστες, όσους τώρα μας κυβερνούν, όσους μας κυβερνούσαν μέχρι λίγο πριν, κι όσους κρατούσαν τα ηνία ακόμα πιο πριν. Σαν αθώοι του αίματος πολιτεύονται τώρα. Σαν υπεράνω πάσης υποψίας και εκτός πάσης ευθύνης φέρονται. Θαρρείς και, για να ψηφοθηρήσουν (για να μην πούμε τίποτε χειρότερο), δεν επέτρεψαν στη διαφθορά να βασιλέψει. Θαρρείς και δεν διοίκησαν άφρονα, πελατειακά, δίχως μνήμη παρελθόντος, άρα και δίχως έγνοια μέλλοντος. Ωστε, τι άλλο, καλό μας κουράγιο...
Με το «καλό κουράγιο» ωστόσο που μας ευχήθηκε ελληνιστί ο κοινοτικός επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων, Ολι Ρεν, λίγο πριν φύγει μαζί με τη συνοδεία του, υψηλόβαθμα στελέχη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αφήνοντάς μας στη στενοχώρια μας, δεν υπήρχε το παραμικρό περιθώριο για παρεξηγήσεις, άρα ούτε και για ενθουσιασμούς (και μάλλον δεν ευθύνεται γι’ αυτό το ότι η λέξη «κουράγιο» έλκει ιταλική κι εκείθε λατινική την καταγωγή της, και όχι αρχαιοελληνική). Πάλι καλά που την τελευταία στιγμή συγκρατήθηκε και δεν μας σύστησε να διαβάσουμε όλοι μας το «Μάνα Κουράγιο» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, γιατί πιθανόν σκέφτηκε ότι δεν είναι τώρα η καταλληλότερη στιγμή να πει κανείς οτιδήποτε καλό σε ελληνικά αυτιά για γερμανικό «προϊόν», του μπρεχτικού έργου συμπεριλαμβανομένου.
«Ο λόγος σου μας χόρτασε και το ψωμί σου φά’ το», θα μπορούσε να απαντήσει κανείς, ολίγον αγενώς, στον κ. Ρεν, αλλά οι θυμόσοφες φράσεις κάθε γλώσσας μεταφράζονται σε άλλη γλώσσα σχεδόν τόσο δύσκολα όσο κι η ποίηση. Η αλήθεια πάντως είναι ότι χρειαζόμαστε πολύ κουράγιο. Για ν’ αντέξουμε. Για ν’ αντέξουμε καταρχάς τους τόσο πολλούς ξένους φίλους μας, πολιτικούς, τραπεζίτες, οικονομικούς αναλυτές και εκδότες περιοδικών ή εφημερίδων, που ανταγωνίζονται ποιος θα μας σώσει μια ώρα αρχύτερα. Ν’ αντέξουμε τους ελεγκτές που καταφτάνουν με προσβλητικά βαρύ ύφος (βρήκαν βέβαια και τα κάνουν, από ανοιχτές θύρες πέρασαν), για να τραβήξουν το αυτί των «ατάκτων» και των «καλοπερασάκηδων» και να τους βάλουν επιτέλους στη σωστή ευρωπαϊκή ρότα. Πρόκειται πάνω - κάτω για την ίδια ρότα που ακολουθεί η Γερμανία και κλονίζονται τα οικονομικά της, την ίδια που ακολουθεί η Αγγλία και κινδυνεύει η στερλίνα της, που μπήκε τώρα κι αυτή στο στόχαστρο των κερδοσκόπων, την ίδια με της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, που πρέπει να το ένιωσαν πια ότι έρχεται η σειρά τους να τις συγκαταλέξουν στις «χώρες–παρίες». Ηδη άλλωστε οι χώρες αυτές συναριθμήθηκαν από κακόγουστα ευφυολόγους αναλυτές στην ομαδούλα με τα προς σφαγήν γουρουνάκια, αγγλιστί pigs. Σύμφωνα μ’ αυτό το λογοπαικτικό καλαμπουράκι, που έχει πατέρα του έναν Αγγλο, τραπεζικό στέλεχος, τα κακά γουρουνάκια ήταν πέντε στην αρχή, η δε κοινή ονομασία τους ήταν PIIGS, από το πρώτο γράμμα του ονόματος κάθε χώρας στα αγγλικά: Portugal, Ireland, Italy, Greece, Spain. Kι όταν η Ιρλανδία «βρήκε το δρόμο της» και βγήκε από τη μέση, τα άθλια γουρούνια έγιναν PIGS: Portugal, Italy, Greece, Spain. Σίγουρα έχουμε δει και σοφότερα δείγματα του διάσημου βρετανικού χιούμορ.
Για να επιστρέψουμε όμως στο «καλό κουράγιο» που μας ευχήθηκε ο κ. Ρεν (με αδιόρατη ειρωνεία; με χαιρεκακία; ο θεός του το ξέρει), το χρειαζόμαστε οπωσδήποτε για ν’ αντέξουμε όσους σπεύδουν, με αυτοθυσιαστικό πάθος, να δανείσουν την Ελλάδα, είτε για κράτη πρόκειται, αποδεδειγμένα αδιάφορα για τη διόγκωση της πολιτικής τους ισχύος διαμέσου του οικονομικού εξαναγκασμού, είτε για θηριώδεις τραπεζικούς οργανισμούς, διαπιστωμένα αφιλοχρήματους. Η ιστορία των δανείων της είναι η ιστορία της χώρας μας, από το 1821 μέχρι τώρα. Γράφοντας ακριβώς γι’ αυτές τις αχώριστα διαπλεκόμενες ιστορίες ο Νίκος Μπελογιάννης, στο βιβλίο του «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα», θυμάται και θυμίζει «τον μύθο τη γάτας που έγλειφε το λάδι το χυμένο πάνω σε μια λίμα», για να δείξει παραστατικά πόσο επικίνδυνη είναι για την οικονομία αλλά και την ίδια την κυριαρχία και ανεξαρτησία μιας χώρας η δανειοληψία με εξουθενωτικούς ή και ταπεινωτικούς όρους, η οποία συνήθως συνοδεύεται από τη διασπάθιση των δανείων για την εξυπηρέτηση όχι των πραγματικών και πραγματικά εθνικών αναγκών αλλά των πάσης φύσεως ημετέρων, κομματαρχών, τραπεζαρχών κ.τ.λ.
Τι απέγινε, λόγου χάρη, το πρώτο κιόλας δάνειο, το 1823, στην καρδιά της Επανάστασης, όταν χρειάζονταν χρήματα για ντουφέκια και βόλια; «Υστερα από τόσες περιπέτειες και προσπάθειες», λέει ο Μπελογιάννης μνημονεύοντας τη «γενναιοδωρία» των Αγγλων δανειστών, «η κυβέρνηση του Αργους πήρε 348.000 λίρες σε μετρητά και 11.900 σε πολεμοφόδια», αλλά «38.000 από τις 348.000 μείνανε στο Λονδίνο. Κατάντησε δηλαδή να πάρουμε μόλις 310.000 λίρες, ενώ στα βιβλία των τοκογλύφων η Ελλάδα ήταν χρεωμένη με 800.000!» Και επειδή οι κακόπιστοι ενδέχεται να σκεφτούν ότι όλα αυτά κατά των δανείων τα λέει ένας εκτελεσθείς «ανθέλλην», ιδού τι έγραφε το 1823 ο οπλαρχηγός Πανουργιάς σε άλλους καπεταναίους, βάλλοντας κατά του Μαυροκορδάτου και του σχεδίου του για σύναψη δανείου με τους Αγγλους: «Στοχαζόμεθα ότι δεν θέλετε συγκατανεύσει εις εν τοιούτον ποταπόν και βδελυρόν έργον, διότι θέλομεν θάψει ου μόνον την ην εις τρία έτη ήδη με ρύακας αίματος απεκτήσαμεν δόξαν διά του τοιούτου αλλά και επισωρευθώμεν με όνειδος και ύβρεις από τα αλλοδαπά φωτισμένα έθνη, διότι προδίδομεν και ρίπτομεν υπό ζυγόν τυραννικώτερον του πρώτου το ταλαίπωρον έθνος μας, το οποίον δεικνύεται ότι ενεπιστεύθη εις την δύναμιν του Υψίστου και των όπλων μας την ελευθερίαν του. Αδελφοί! Αυτός ο περί τα νυν πραγματευόμενος διά να δανεισθή [...] δεν βαδίζει ειμή να εξουθενώση την δύναμιν των όπλων μας. [...] Εξυπνήσατε, αδελφοί, τον λαόν από την πλάνην εις την οποίαν ο πανούργος με την υποκρισίαν του το έρριψε· πληροφορήσατέ τον, ότι ένεκα των δανείων η πατρίς πωλείται».
Τέλος, βέβαιο είναι ότι χρειαζόμαστε πολύ κουράγιο, ανεξάντλητο, για ν’ αντέξουμε τους δικούς μας σωτήρες και ναυαγοσώστες, όσους τώρα μας κυβερνούν, όσους μας κυβερνούσαν μέχρι λίγο πριν, κι όσους κρατούσαν τα ηνία ακόμα πιο πριν. Σαν αθώοι του αίματος πολιτεύονται τώρα. Σαν υπεράνω πάσης υποψίας και εκτός πάσης ευθύνης φέρονται. Θαρρείς και, για να ψηφοθηρήσουν (για να μην πούμε τίποτε χειρότερο), δεν επέτρεψαν στη διαφθορά να βασιλέψει. Θαρρείς και δεν διοίκησαν άφρονα, πελατειακά, δίχως μνήμη παρελθόντος, άρα και δίχως έγνοια μέλλοντος. Ωστε, τι άλλο, καλό μας κουράγιο...
Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα Κράβαρα...
... ακόμη και αν είναι αδιάβατοι απο τα χιόνια!Ταξιδέψτε νοερά στα παρθένα Κραβαρίτικα βουνά μέσα απο τις φωτογραφίες του blog:
6/3/10
Συνέντευξη David Suzuki: Ο δεκάλογος ενός ακούραστου ακτιβιστή!
Είναι 73 χρόνων και δεν έχει σταματήσει να μιλάει και να δρα για το περιβάλλον τα τελευταία 40 χρόνια. Ο Καναδός περιβαλλοντολόγος, που τιμήθηκε στα τέλη του 2009 με το βραβείο Ορθού Τρόπου Διαβίωσης (Εναλλακτικό Νομπέλ) εξηγεί τους λόγους για τους οποίους πρέπει να συνεχίσουμε να παλεύουμε για τη Γη.
Συνέντευξη στη ΝΑΤΑΣΣΑ ΜΠΛΑΤΣΙΟΥ.
Φημισμένος γενετιστής και παρουσιαστής της παγκοσμίως γνωστής τηλεοπτικής σειράς «Η φύση των πραγμάτων», ο Ντέιβιντ Σουζούκι έχει γράψει 43 βιβλία, διατηρεί εβδομαδιαία στήλη στην ιστοσελίδα του περιβαλλοντικού οργανισμού που ο ίδιος ίδρυσε (www.davidsuzuki.org) και ταξιδεύει ακούραστα για να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη σχετικά με τις κλιματικές αλλαγές. Η βράβευση του ιαπωνικής καταγωγής Καναδού επιστήμονα με το Εναλλακτικό Νομπέλ είναι η πιο πρόσφατη στο πολυσέλιδο βιογραφικό του.
Ποια θεωρείτε ότι είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή που έχετε λάβει στην καριέρα σας; Η μεγαλύτερη ανταμοιβή είναι ότι, όταν πεθάνω, θα μπορώ να κοιτάξω τα εγγόνια μου στα μάτια και θα τους πω ότι «ο παππούς έκανε το καλύτερο που μπορούσε για εσάς». Είμαι ένας άνθρωπος και δεν μπορώ να αλλάξω τον κόσμο, όμως θέλω τα εγγόνια μου να γνωρίζουν ότι η ζωή μου ήταν αφιερωμένη σ' εκείνα.
Εδώ και σαράντα χρόνια μιλάτε για το περιβάλλον. Υπήρχε κάποια στιγμή που απογοητευτήκατε; Υπερβολικά πολλές φορές! Στη δεκαετία του '80, όταν εναντιωνόμασταν στη βιομηχανία της υλοτομίας, κάποιος πυροβόλησε το σπίτι μας. Το γραφείο μου στο πανεπιστήμιο παραβιάστηκε δύο φορές μαζί με τον υπολογιστή μου. Το αυτοκίνητό μου επίσης. Οταν έκανα τζόκινγκ στο Σάντσπιντ, μια υλοτομική πόλη στον Καναδά, ένας υλοτόμος ήρθε με το φορτηγό του καταπάνω μου και αναγκάστηκα να βουτήξω μέσα σε ένα χαντάκι. Ολα αυτά δεν είναι πράγματα που θα με ανάγκαζαν να παραιτηθώ, αλλά ήταν κάτι που με έκανε να είμαι σε συνεχή εγρήγορση και κυρίως να μου δημιουργεί φόβο μήπως βλάψουν τα παιδιά μου.
Και τι σας έκανε να συνεχίζετε ακούραστα όλα αυτά χρόνια; Η υποστήριξη της συζύγου μου, Τάρα, η οποία, κάθε φορά που έπαιρνα απόφαση να τα παρατήσω, επέμεινε να συνεχίσουμε. Αλλά και η σκέψη ότι τα εγγόνια μου θα κληρονομήσουν τα τεράστια προβλήματα που δημιούργησε η δική μου γενιά. Τι πιο σημαντικό υπάρχει από τον αέρα που αναπνέουμε, το νερό που πίνουμε, το φαγητό που τρώμε, την ενέργεια που χρησιμοποιούμε, τα άλλα έμβια όντα που κάνουν τη ζωή δυνατή στον πλανήτη μας; Αυτή είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά που αφήνουμε στην επόμενη γενιά και τα έχουμε κάνει… θάλασσα.
Πώς μπορεί το περιβάλλον να αποτελεί προσωπική ευθύνη όταν δεν μπορούμε ως μονάδες να σταματήσουμε όσους προκαλούν την υπερθέρμανση; Σήμερα οδεύουμε προς έναν τοίχο με 100 χλμ. την ώρα. Εάν αναλάβουμε δράση ως άτομα, μπορεί να επιβραδύνουμε και να εξαγοράσουμε λίγο χρόνο για τα μεγάλα πράγματα που χρειάζονται να γίνουν. Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε είναι να αμβλύνουμε το ενεργειακό μας αποτύπωμα. Εάν όλοι οι Ελληνες ακολουθήσουν τον δεκάλογο της οικολογίας που προτείνω αυτό από μόνο του θα οδηγούσε σε τεράστια αλλαγή. Το κυριότερο πράγμα που διδάσκει η δημοκρατία είναι η ευθύνη. Ως πολίτες πρέπει να κατατάσσουμε τα περιβαλλοντικά θέματα πρώτα στην ατζέντα μας και, όταν έρχεται η ώρα των εκλογών, να επιλέγουμε εκείνους που θα δράσουν προς αυτή την κατεύθυνση. Σίγουρα όμως αυτό δεν θα μας οδηγούσε σε ένα δρόμο αειφόρου ανάπτυξης. Ακόμα και αν οι εκπομπές μειώνονταν κατά 90% εν μια νυκτί, θα χρειάζονταν αιώνες για να επέλθει ισορροπία. Αρα δεν μιλάμε για το μέλλον των εγγονιών μας, αλλά των τρισεγγονών των εγγονιών μας.
Πιστεύετε δηλαδή ότι, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα ένα ποδήλατο και επιλέγοντας συσκευές χαμηλής κατανάλωσης, μπορούμε πραγματικά να βοηθήσουμε τον πλανήτη; Ο πλανήτης δεν έχει ανάγκη. Θα τα καταφέρει με ή χωρίς εμάς. Μακάρι οι άνθρωποι να σταματούσαν να μιλάνε για τον πλανήτη που κινδυνεύει και πεθαίνει. Δεν πεθαίνει, σας διαβεβαιώ. Ομως, μεγάλο μέρος της βιοποικιλότητας εξαφανίζεται και η δική μας η επιβίωση σίγουρα θα επηρεαστεί. Ο καθένας μας είναι μια σταγόνα στον ωκεανό. Αλλά, φυσικά, χρειαζόμαστε κυβερνητικές πρωτοβουλίες με φόρους, επιδοτήσεις και νόμους για τις μεγάλες αλλαγές.
Τι σας σοκάρει πιο πολύ στη συμπεριφορά των ανθρώπων; Το γεγονός ότι δεν συνδέουν τη συμπεριφορά τους και τις ενέργειές τους με την οικολογική κρίση που αντιμετωπίζουμε. Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ή δεν ενδιαφέρονται εάν οι σολομοί προέρχονται από το ιχθυοτροφείο ή όχι. Είναι χαρούμενοι όταν αγοράζουν φρέσκα μήλα στην καρδιά του χειμώνα, από τη Νέα Ζηλανδία.
Αγοράζουμε ρούχα, τηλεοράσεις, αυτοκίνητα χωρίς την παραμικρή ιδέα για τα εξαρτήματά τους, από πού προέρχονται, το οικολογικό και το κοινωνικό κόστος της κατασκευής, της παραγωγής και της μεταφοράς. Φαίνεται σαν να πιστεύουμε ότι όλα έρχονται από το εργοστάσιο της γειτονιάς μας και δεν κάνουμε κανένα συσχετισμό με τη βιόσφαιρα. Το ίδιο ισχύει και για τα σκουπίδια.
Ενας άνθρωπος σαν κι εσάς, που ταξιδεύει συνεχώς για να μεταδώσει το μήνυμα της κλιματικής αλλαγής, θα πρέπει να έχει ένα τεράστιο ενεργειακό αποτύπωμα. Δεν είναι λίγο οξύμωρο αυτό; Η αλήθεια είναι ότι έχω μεγάλο ενεργειακό αποτύπωμα - γι' αυτό και τα τελευταία πέντε χρόνια πληρώνω την αντιστάθμιση μέσω της Gold Standard (οργανισμός που έχει συσταθεί από μεγάλες διεθνείς οργανώσεις). Επίσης, έχω μειώσει τις αεροπορικές πτήσεις και έχω σταματήσει κυριολεκτικά όλες τις υπερατλαντικές. Πήγα μόνο στη Στοκχόλμη για να παραλάβω το βραβείο Right Livelihood Award, κι αυτό γιατί αρνήθηκαν να μου το απονείμουν μέσω τηλεδιάσκεψης. Επίσης, χρησιμοποιώ αρκετά το τρένο ή φροντίζω σε ένα ταξίδι να εκπληρώσω περισσότερες υποχρεώσεις. Τέλος, πολλές ομιλίες πλέον τις κάνω μέσω τηλεδιάσκεψης ή δεν τις κάνω καθόλου, γιατί οι περισσότεροι θέλουν φυσική παρουσία. Ακόμα, αγόρασα το πρώτο Prius που κυκλοφόρησε στον Καναδά, περπατάω, κάνω ποδήλατο, παίρνω το λεωφορείο. Εχουμε μειώσει οικογενειακώς τα σκουπίδια μας και κάνουμε και κομποστοποίηση.
Ποιο ήταν το μάθημα που πήραμε στην Κοπεγχάγη; Οι διεθνείς συναντήσεις είναι καταδικασμένες να αποτυγχάνουν. Πρώτον, διότι πιστεύουμε ότι τα σύνορα που θέτουμε στην περιουσία μας, στις πόλεις, στα κράτη είναι σημαντικά. Συγκρουόμαστε, μέχρι που σκοτωνόμαστε για να προστατεύσουμε αυτά τα σύνορα. Ομως, o αέρας, το νερό, το χώμα που είναι διασκορπισμένο στις ηπείρους και στους ωκεανούς, τα αποδημητικά πουλιά, τα ψάρια, τα θηλαστικά, οι σπόροι που τους παίρνει ο άνεμος δεν νοιάζονται για τα σύνορά μας. Εμείς πάλι επιμένουμε να τα διαχειριζόμαστε σε κρατικό επίπεδο. Η φύση θέτει τα όρια και εμείς θέλουμε η φύση να συμμορφώνεται με τα εθνικά σύνορα. Είναι τελείως τρελό. Δεύτερον, θέτουμε ως αυτοσκοπό την επιτυχία ανθρώπινων δημιουργημάτων, όπως είναι η οικονομία. Ετσι, ο δικός μας πρωθυπουργός είπε ότι για τα τέσσερα επόμενα χρόνια δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να συμμορφωθούμε με τις υποχρεώσεις μας έναντι στη συνθήκη του Κιότο ή να μειώσουμε τις εκπομπές. Είναι τρελό να θεωρείς ότι η οικονομία προηγείται των πάντων. Για χρόνια ολόκληρα, η κυβέρνηση Μπους δεν έδινε δεκάρα για την κλιματική αλλαγή, η οικονομία κλονίστηκε και ο Ομπάμα έδωσε όλα τα λεφτά στις τράπεζες και τις αυτοκινητοβιομηχανίες. Είναι πραγματικά παρανοϊκό!
Τι είναι αυτό που μπορεί να πείσει τα κράτη και τις εταιρείες να αλλάξουν; Πρέπει να εκπαιδεύσουμε όλους τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι είμαστε κι εμείς ζώα που η υγεία μας, η επιβίωσή μας και η οικονομία μας εξαρτώνται από την ατμόσφαιρα, το νερό, το χώμα και τη βιοποικιλότητα. Εάν αυτό δεν μπορούν να το κατανοήσουν, εγώ δεν βλέπω μεγάλες ή γρήγορες αλλαγές που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την οικολογική καταστροφή.
Κάνετε εκπομπές στην τηλεόραση και για μικρά παιδιά. Πώς, όμως, μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα όταν τα παιδιά είναι αντίγραφα των γονιών τους; Συμφωνώ απόλυτα. Αντιγράφουμε τις συμπεριφορές των μεγάλων. Ομως, εάν επιμορφώσουμε τα παιδιά για όλα όσα πρέπει να καταλάβουν, τότε, όταν αυτά θα ζητήσουν από τους γονείς τους να φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο. Και οι γονείς που πραγματικά τα αγαπούν, θα γίνουν οι πιο σκληροί οικο-μαχητές!
Εχετε σκοπό να συνταξιοδοτηθείτε; Πιστέψτε με ότι σε αυτήν τη φάση της ζωής μου θα ήθελα πολύ να συνταξιοδοτηθώ. Ομως, τα πράγματα στον Καναδά είναι τόσο δύσκολα τα τέσσερα τελευταία χρόνια! Εχουμε μια κυβέρνηση που πραγματικά διατηρεί ερωτική σχέση με τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων και αρνείται πεισματικά να μειώσει τις εκπομπές! Πρέπει να συνεχίσουμε να παλεύουμε.
του David Suzuki
1. Μειώστε την οικιακή κατανάλωση ενέργειαςκατά 10%.
2. Επιλέξτε ένα σπίτι και συσκευές με υψηλή ενεργειακή απόδοση.
3. Μη χρησιμοποιείτε τοξικά παρασιτοκτόνα.
4. Φάτε ένα γεύματην εβδομάδα χωρίς κρέας.
5. Ψωνίζετε τοπικά προϊόντα και φαγητό.
6. Επιλέξτε ένα αυτοκίνητο με υψηλή ενεργειακή απόδοση.
7. Περπατήστε, πάρτε το ποδήλατο, μοιραστείτε το αυτοκίνητό σας με άλλους, χρησιμοποιείτε συγκοινωνία μία φορά την εβδομάδα.
8. Επιλέξτε σπίτι κοντά στη δουλειά ή στο σχολείο.
9. Υποστηρίξτε τα εναλλακτικά μέσα μεταφοράς.
10.Μάθετε περισσότερα και μοιραστείτε τις πληροφορίες σας με άλλους.
Αναδημοσίευση από το "ΟΙΚΟ" της Καθημερινής:
Είμαστε πάλι εδώ:
Μετά την άθλια-φασιστική επίθεση λογοκρισίας που δεχθήκαμε είμαστε ξανά στο Facebook!Συνεχίζουμε με μεγαλύτερο πείσμα και θέληση και σας καλούμε όχι απλά να συνδράμετε αλλά να πάρετε την υπόθεση στα δικά σας χέρια :
Ανθελληνικό παραλήρημα της Bild!
Με εξαιρετικά προκλητικό τρόπο υποδέχθηκε στη Γερμανία η λαϊκή εφημερίδα Bild τον Γιώργο Παπανδρέου. Λίγο πριν φτάσει στο Βερολίνο ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γιώργος Παπανδρέου, και λίγες ώρες πριν από τη συνάντησή του με την Άνγκελα Μερκελ, η Bild δημοσιεύσει ένα ακόμη επεισόδιο από το ανθελληνικό σίριαλ που έχει εσχάτως ξεκινήσει. Με τη μορφή ανοικτής επιστολής προς τον κ. Παπανδρέου, η μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα απαριθμεί μία σειρά ανωμαλιών που - κατά τους συντάκτες της- παρατηρούνται στη χώρα μας!
Ξεκινώντας με την προσφώνηση "Αγαπητέ κ. Πρωθυπουργέ", οι συντάκτες της εφημερίδας αναφέρουν πως "όταν θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές, θα βρίσκεστε σε μία χώρα, η οποία είναι εντελώς διαφορετική από τη δική σας. Βρίσκεστε στη Γερμανία".
Συνεχίζουν δε τονίζοντας βασικές διαφορές των δύο χωρών, τουλάχιστον όπως τις αντιλαμβάνονται εκείνοι. "Εδώ, οι άνθρωποι εργάζονται μέχρι τα 67 τους. 14ος μισθός για δημοσίους υπαλλήλους δεν υπάρχει πλέον από καιρό. Εδώ, δεν πρέπει να πληρώνει κανείς χιλιάδες ευρώ για ''λάδωμα'', για να βρει εγκαίρως κρεβάτι σε νοσοκομείο. Ούτε πληρώνουμε συντάξεις για κόρες στρατηγών, που δυστυχώς δεν βρίσκουν σύζυγο. Σε μας, τα πρατήρια βενζίνης έχουν ταμειακές μηχανές, οι οδηγοί ταξί δίνουν αποδείξεις και οι αγρότες δεν παίρνουν επιδοτήσεις της ΕΕ με εκατομμύρια ελαιόδενδρα, που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν", σημειώνουν μεταξύ άλλων.
Προσθέτουν βεβαίως ότι και η Γερμανία έχει μεγάλα χρέη, με την υποσημείωση όμως ότι "μπορούμε να τα ξεπληρώσουμε, ... επειδή το πρωί ξυπνάμε αρκετά νωρίς και δουλεύουμε όλη την ημέρα, επειδή πάντα αποταμιεύουμε ένα μέρος του μισθού μας για δύσκολους καιρούς, επειδή έχουμε υγιείς επιχειρήσεις, τα προϊόντα των οποίων έχουν ζήτηση σε όλο τον κόσμο", συνεχίζουν, προτρέποντας εμμέσως τους Έλληνες να κάνουν το ίδιο.
Συνεχίζουν δε τονίζοντας βασικές διαφορές των δύο χωρών, τουλάχιστον όπως τις αντιλαμβάνονται εκείνοι. "Εδώ, οι άνθρωποι εργάζονται μέχρι τα 67 τους. 14ος μισθός για δημοσίους υπαλλήλους δεν υπάρχει πλέον από καιρό. Εδώ, δεν πρέπει να πληρώνει κανείς χιλιάδες ευρώ για ''λάδωμα'', για να βρει εγκαίρως κρεβάτι σε νοσοκομείο. Ούτε πληρώνουμε συντάξεις για κόρες στρατηγών, που δυστυχώς δεν βρίσκουν σύζυγο. Σε μας, τα πρατήρια βενζίνης έχουν ταμειακές μηχανές, οι οδηγοί ταξί δίνουν αποδείξεις και οι αγρότες δεν παίρνουν επιδοτήσεις της ΕΕ με εκατομμύρια ελαιόδενδρα, που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν", σημειώνουν μεταξύ άλλων.
Προσθέτουν βεβαίως ότι και η Γερμανία έχει μεγάλα χρέη, με την υποσημείωση όμως ότι "μπορούμε να τα ξεπληρώσουμε, ... επειδή το πρωί ξυπνάμε αρκετά νωρίς και δουλεύουμε όλη την ημέρα, επειδή πάντα αποταμιεύουμε ένα μέρος του μισθού μας για δύσκολους καιρούς, επειδή έχουμε υγιείς επιχειρήσεις, τα προϊόντα των οποίων έχουν ζήτηση σε όλο τον κόσμο", συνεχίζουν, προτρέποντας εμμέσως τους Έλληνες να κάνουν το ίδιο.
Στη συνέχεια, οι συντάκτες της επιστολής υποστηρίζουν ότι η Γερμανία στέλνει χιλιάδες τουρίστες στην Ελλάδα, και συνεπώς ένα σωρό χρήματα, ενώ σημειώνουν ότι έδωσαν ακόμα και τον Ότο Ρεχάγκελ για να πάρουν οι Έλληνες το πρωτάθλημα στην Ευρώπη. "Θέλουμε να είμαστε φίλοι με τους Έλληνες. Αυτός είναι ο λόγος άλλωστε, που η Γερμανία έχει δώσει για την χώρα σας από τότε που εντάχθηκε στο ευρώ γύρω στα 50 δις καθαρά. Αλλά ένα πράγμα πρέπει να είναι επίσης σαφές: Ίδιον της καλής φιλίας είναι να λες στον άλλο -όταν είναι αναγκαίο- καμιά φορά και την αλήθεια", καταλήγουν. Η προσβλητική σε έναν βαθμό και προκλητική σε κάθε περίπτωση επιστολή, που υπογράφεται από την ''σύνταξη της BILD'', τελειώνει με τον χειρότερο τρόπο.
Στο ειρωνικό τους υστερόγραφο, που αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις, οι συντάκτες σημειώνουν επί λέξει : "Σε περίπτωση που θέλετε να μας απαντήσετε, εσωκλείουμε το κατάλληλο γραμματόσημο. Στο κάτω-κάτω, θέλουμε να σας βοηθήσουμε να κάνετε οικονομία...".
*************************
ΑΝΤΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ "BILD" ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ:
Ωμή λιτότητα χωρίς ελπίδα...
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ.
Κατέρρευσαν όλα τα προσχήματα που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση στην αποτυχημένη προσπάθειά της να δικαιολογήσει τα εξοντωτικά μέτρα λιτότητας που αποφάσισε ο πρωθυπουργός και τα οποία φυσικά έχουν εξοργίσει τον ελληνικό λαό. Εν πρώτοις ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου -ο οποίος έχει καθιερωθεί ως το πιο νεοφιλελεύθερο στοιχείο της κυβέρνησης Παπανδρέου- διέλυσε στη Βουλή κάθε αυταπάτη ότι η περικοπή των Δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, όπως και του επιδόματος αδείας, θα ήταν έκτακτα μέτρα προσωρινού χαρακτήρα, συναρτώμενα με το αυξημένο έλλειμμα του προϋπολογισμού. Τα μέτρα είναι μόνιμα, υπογράμμισε. Θα περικοπούν για πάντα δηλαδή οι επί μισόν και πλέον αιώνα εργατικές κατακτήσεις του 13ου και του 14ου μισθού. Ακόμη και αν η κυβέρνηση δηλαδή πετύχει τον στόχο της να ρίξει σε τρία χρόνια το έλλειμμα κάτω από το 3%, τα λεφτά των εργαζομένων «πάν’ και τούρκεψαν»!
Εν συνεχεία ο εκπρόσωπος του Ολι Ρεν διέψευσε τις αυταπάτες των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα ότι δήθεν η συμφορά της ακραίας λιτότητας θα περιοριζόταν μόνο στους υπαλλήλους του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Το μέτρο θα επεκταθεί και στον ιδιωτικό τομέα, δήλωσε με μια παράξενη βεβαιότητα που δεν γνωρίζουμε αν ήταν αυθαίρετη δική του σκέψη ή προερχόμενη από διαβεβαιώσεις που έχει δώσει η ελληνική κυβέρνηση στον προϊστάμενό του κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αθήνα.
Επιπροσθέτως ο ίδιος ο Ολι Ρεν, ο «γκαουλάιτερ» των δυνάμεων οικονομικής κατοχής της πατρίδας μας, έκανε κομμάτια και θρύψαλα τις αυταπάτες κάποιων μισθωτών -ιδίως των καλύτερα αμειβομένων- ότι τα κοινωνικά ανάλγητα μέτρα τουλάχιστον θα σταματούσαν μέχρι εδώ. Ο κομισάριος Οικονομίας της ΕΕ διάλεξε μια ξένη εφημερίδα, την ιταλική «Κοριέρε ντέλα Σέρα» για να ανακοινώσει στον ελληνικό λαό ότι η κόλαση στην οποία τον έριξε η κυβέρνηση Παπανδρέου κατ’ επιταγήν της Γερμανίδας καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ δεν πρόκειται να έχει τέλος: νέα μέτρα εξαθλίωσης των Ελλήνων θα επιβληθούν και το 2011 και το 2012! Το είπε ρητά - και φυσικά δεν εννοούσε ότι θα σταματήσουν εκεί...
Ιδού η επισημοποίηση των αποδείξεων του ισχυρισμού που έχουμε προβάλει πολλές φορές σε αυτήν εδώ τη σελίδα: η ΕΕ δεν ενδιαφέρεται στην πραγματικότητα για την κατάσταση του ελληνικού ελλείμματος, την ενδιαφέρει μόνο η χρησιμοποίησή του ως προσχήματος για να μειωθούν οι μισθοί των εργαζομένων και οι συντάξεις. Για να το πούμε ωμά, οι ηγετικοί κύκλοι της ΕΕ θέλουν να φτωχύνουν όχι μόνο οι Ελληνες, αλλά όλοι ανεξαιρέτως οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι προκειμένου να γίνει πιο ανταγωνιστική η ευρωπαϊκή οικονομία! Αν μπορούσαν να δίνουν σε όλους τους Ευρωπαίους εργαζόμενους μεροκάματα Βουλγάρων, οι οποίοι κερδίζουν 120-150 ευρώ τον μήνα θα το έκαναν!...
Χθες κατέρρευσε ένας ακόμη μύθος - ότι δήθεν οι κερδοσκοπικές επιθέσεις εναντίον μιας χώρας συναρτώνται με τη δημοσιονομική της κατάσταση. Πρόκειται για ένα διαδεδομένο παραμύθι που χρησιμοποιείται ευρέως και απευθύνεται σε άσχετους και αφελείς που αγνοούν τους μηχανισμούς κερδοσκοπίας.
Παρά τα μέτρα εξοντωτικής λιτότητας που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, τα ομόλογα που εξέδωσε χθες αγοράστηκαν με επιτόκιο... ακριβότερο (!) κατά 0,2% από εκείνο που είχε δανειστεί προ μηνός, πριν λάβει μέτρα. Είναι προφανές δηλαδή ότι οι κερδοσκόποι καμιά σημασία δεν έδωσαν στο αν η κυβέρνηση Παπανδρέου πάτησε στον λαιμό τους εργαζόμενους της Ελλάδας ή όχι - και πολύ σωστά έπραξαν από τη σκοπιά τους.
Αυτοί να δανείσουν χρήματα με όσο το δυνατόν υψηλότερα επιτόκια θέλουν, δεν είναι υπουργοί Οικονομικών! Αυτοί διαπίστωσαν ότι έχουν απέναντί τους μια πανικόβλητη ελληνική κυβέρνηση και στόχο έχουν να τη «γδάρουν» τρομοκρατώντας την για να της αποσπάσουν τοκογλυφικά επιτόκια. Οι τοκογλύφοι - κερδοσκόποι κερδίζουν μόνο όταν δανείζουν, γι’ αυτό και μοναδικός στόχος των κινήσεών τους είναι πάντα να ανεβάσουν τα επιτόκια δανεισμού του θύματος, όχι να μην το δανείσουν! Αν δεν το δανείσουν, δεν κερδίζουν, οπότε αυτοκαταργούνται. Χθες η Ελλάδα, η οποία έχει έλλειμμα 12,7% δανείστηκε με επιτόκιο 6,4%. Η Ισπανία με 11,4% έλλειμμα δανείστηκε με... 3%! Είναι εξόφθαλμο ότι η διαφορά ανάμεσα στις δύο χώρες είναι πολιτική, όχι δημοσιονομική.
*****
Καθοριστικό ρόλο στην εξαθλίωση ή όχι των Ελλήνων εργαζόμενων θα παίξουν οι κινητοποιήσεις και οι αλλεπάλληλες απεργίες που θα ακολουθήσουν. Αν δεν υπάρξουν στο επόμενο διάστημα διαδηλώσεις μαχητικές με δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες άτομα, το μέλλον του κόσμου της εργασίας θα είναι απελπιστικά ζοφερό. Στόχος των ηγετικών κύκλων της ΕΕ είναι να επιβάλουν έναν εργασιακό Μεσαίωνα. Δεν πρόκειται να τους σταματήσει τίποτα άλλο εκτός από τη μαχητική αντίσταση των εργαζομένων. Η κυβέρνηση Παπανδρέου μπορεί να μην εμφορείται αυτοτελώς από τέτοιες προθέσεις, αποδεικνύεται όμως παντελώς ανίκανη να προβάλει οποιαδήποτε αντίσταση. Υποκύπτει αμαχητί στις απαιτήσεις των πιο επιθετικών κύκλων της Γερμανίας.
Επιπροσθέτως ο ίδιος ο Ολι Ρεν, ο «γκαουλάιτερ» των δυνάμεων οικονομικής κατοχής της πατρίδας μας, έκανε κομμάτια και θρύψαλα τις αυταπάτες κάποιων μισθωτών -ιδίως των καλύτερα αμειβομένων- ότι τα κοινωνικά ανάλγητα μέτρα τουλάχιστον θα σταματούσαν μέχρι εδώ. Ο κομισάριος Οικονομίας της ΕΕ διάλεξε μια ξένη εφημερίδα, την ιταλική «Κοριέρε ντέλα Σέρα» για να ανακοινώσει στον ελληνικό λαό ότι η κόλαση στην οποία τον έριξε η κυβέρνηση Παπανδρέου κατ’ επιταγήν της Γερμανίδας καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ δεν πρόκειται να έχει τέλος: νέα μέτρα εξαθλίωσης των Ελλήνων θα επιβληθούν και το 2011 και το 2012! Το είπε ρητά - και φυσικά δεν εννοούσε ότι θα σταματήσουν εκεί...
Ιδού η επισημοποίηση των αποδείξεων του ισχυρισμού που έχουμε προβάλει πολλές φορές σε αυτήν εδώ τη σελίδα: η ΕΕ δεν ενδιαφέρεται στην πραγματικότητα για την κατάσταση του ελληνικού ελλείμματος, την ενδιαφέρει μόνο η χρησιμοποίησή του ως προσχήματος για να μειωθούν οι μισθοί των εργαζομένων και οι συντάξεις. Για να το πούμε ωμά, οι ηγετικοί κύκλοι της ΕΕ θέλουν να φτωχύνουν όχι μόνο οι Ελληνες, αλλά όλοι ανεξαιρέτως οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι προκειμένου να γίνει πιο ανταγωνιστική η ευρωπαϊκή οικονομία! Αν μπορούσαν να δίνουν σε όλους τους Ευρωπαίους εργαζόμενους μεροκάματα Βουλγάρων, οι οποίοι κερδίζουν 120-150 ευρώ τον μήνα θα το έκαναν!...
Χθες κατέρρευσε ένας ακόμη μύθος - ότι δήθεν οι κερδοσκοπικές επιθέσεις εναντίον μιας χώρας συναρτώνται με τη δημοσιονομική της κατάσταση. Πρόκειται για ένα διαδεδομένο παραμύθι που χρησιμοποιείται ευρέως και απευθύνεται σε άσχετους και αφελείς που αγνοούν τους μηχανισμούς κερδοσκοπίας.
Παρά τα μέτρα εξοντωτικής λιτότητας που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, τα ομόλογα που εξέδωσε χθες αγοράστηκαν με επιτόκιο... ακριβότερο (!) κατά 0,2% από εκείνο που είχε δανειστεί προ μηνός, πριν λάβει μέτρα. Είναι προφανές δηλαδή ότι οι κερδοσκόποι καμιά σημασία δεν έδωσαν στο αν η κυβέρνηση Παπανδρέου πάτησε στον λαιμό τους εργαζόμενους της Ελλάδας ή όχι - και πολύ σωστά έπραξαν από τη σκοπιά τους.
Αυτοί να δανείσουν χρήματα με όσο το δυνατόν υψηλότερα επιτόκια θέλουν, δεν είναι υπουργοί Οικονομικών! Αυτοί διαπίστωσαν ότι έχουν απέναντί τους μια πανικόβλητη ελληνική κυβέρνηση και στόχο έχουν να τη «γδάρουν» τρομοκρατώντας την για να της αποσπάσουν τοκογλυφικά επιτόκια. Οι τοκογλύφοι - κερδοσκόποι κερδίζουν μόνο όταν δανείζουν, γι’ αυτό και μοναδικός στόχος των κινήσεών τους είναι πάντα να ανεβάσουν τα επιτόκια δανεισμού του θύματος, όχι να μην το δανείσουν! Αν δεν το δανείσουν, δεν κερδίζουν, οπότε αυτοκαταργούνται. Χθες η Ελλάδα, η οποία έχει έλλειμμα 12,7% δανείστηκε με επιτόκιο 6,4%. Η Ισπανία με 11,4% έλλειμμα δανείστηκε με... 3%! Είναι εξόφθαλμο ότι η διαφορά ανάμεσα στις δύο χώρες είναι πολιτική, όχι δημοσιονομική.
*****
Καθοριστικό ρόλο στην εξαθλίωση ή όχι των Ελλήνων εργαζόμενων θα παίξουν οι κινητοποιήσεις και οι αλλεπάλληλες απεργίες που θα ακολουθήσουν. Αν δεν υπάρξουν στο επόμενο διάστημα διαδηλώσεις μαχητικές με δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες άτομα, το μέλλον του κόσμου της εργασίας θα είναι απελπιστικά ζοφερό. Στόχος των ηγετικών κύκλων της ΕΕ είναι να επιβάλουν έναν εργασιακό Μεσαίωνα. Δεν πρόκειται να τους σταματήσει τίποτα άλλο εκτός από τη μαχητική αντίσταση των εργαζομένων. Η κυβέρνηση Παπανδρέου μπορεί να μην εμφορείται αυτοτελώς από τέτοιες προθέσεις, αποδεικνύεται όμως παντελώς ανίκανη να προβάλει οποιαδήποτε αντίσταση. Υποκύπτει αμαχητί στις απαιτήσεις των πιο επιθετικών κύκλων της Γερμανίας.
Η εκδίκηση των Γερμανόδουλων/Γερμανοτσολιάδων...
Επίθεση των ΜΑΤ στον Μανώλη Γλέζο- τον άνθρωπο σύμβολο, που κατέβασε την Γερμανική σημαία απο την Ακρόπολη στην Κατοχή! Την ίδια ώρα που ο Πρωθυπουργός της Χώρας επισκεπτόταν την Γερμανίδα Καγκελάριο! 
Βάρβαρη επίθεση δέχθηκε το ιστορικό στελέχος της Εθνικής Αντίστασης και της αριστεράς Μανώλης Γλέζος, ο οποίος λιποθύμησε και διακομίσθη στο νοσοκομείο “Ευαγγελισμός”, ενώ τη σκληρή επίθεση των δυνάμεων των ΜΑΤ δέχθηκαν διαδηλωτές. Την επίθεση καταγγέλει με ανακοίνωσή της η ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, ο Πρόεδρός της Αλ. Τσίπρας και η Κίνηση Ενεργών Πολιτών. Την επίθεση καταδίκασε με ανακοίνωσή του και το ΚΚΕ.
Όλα ξεκίνησαν όταν η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα και τον Μανώλη Γλέζο βγήκαν από την είσοδο της της Βουλής και επιχείρησαν να ανοίξουν πανό. Αστυνομικοί με πολιτικά τους εμπόδισαν, τραβώντας το πανό από τα χέρια των βουλευτών και προσπαθώντας να αποτρέψουν την ειρηνική διαμαρτυρία, χωρίς ωστόσο να το καταφέρουν. Η ενέργεια αυτή των αστυνομικών προκάλεσε τις αποδοκιμασίες των διαδηλωτών που επευφημούσαν την πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν μάλιστα πάνω από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη φάνηκε το μήνυμα του πανό: "ο άνθρωπος είναι η απάντηση όποια και αν είναι η ερώτηση", οι συγκεντρωμένοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα. Μετά την ενέργεια αυτή η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να κατέβει από τις σκάλες και να συναντηθεί με τους συγκεντρωμένους, οι δυνάμεις ωστόσο των ΜΑΤ την εμπόδισαν.
Ο Μ. Γλέζος προσπάθησε να διαμαρτυρηθεί στα ΜΑΤ για τη συμπεριφορά τους, και τότε οι ίδιοι τον έσπρωξαν και στη συνέχεια ένας αστυνομικός από κοντινή απόσταση τον ψέκασε στο πρόσωπο με τη φυσούνα χημικών. Ο Μ. Γλέζος λιποθύμησε και λίγο αργότερα ασθενοφόρο τον μετέφερε στον Ευαγγελισμό.
Ο Μ. Γλέζος νοσηλεύεται στη Μονάδα εμφράγματος της 1ης Καρδιολογικής Κλινικής του Ευαγγελισμού, εκτός κινδύνου, για προληπτικούς λόγους. Τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας, που δήλωσε εξερχόμενος πως «σήμερα από τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης θα κάνουν τον γύρο του κόσμου εικόνες ντροπής για τη χώρα. Αστυνομικές δυνάμεις προπηλάκισαν βίαια και έπνιξαν στα χημικά ένα σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης τον Μανώλη Γλέζο». Πολλοί φίλοι και σύντροφοι του Μ. Γλέζου τον επισκέφθηκαν στο νοσοκομείο, όπως και ο τέως πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αλαβάνος.
Όλα ξεκίνησαν όταν η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα και τον Μανώλη Γλέζο βγήκαν από την είσοδο της της Βουλής και επιχείρησαν να ανοίξουν πανό. Αστυνομικοί με πολιτικά τους εμπόδισαν, τραβώντας το πανό από τα χέρια των βουλευτών και προσπαθώντας να αποτρέψουν την ειρηνική διαμαρτυρία, χωρίς ωστόσο να το καταφέρουν. Η ενέργεια αυτή των αστυνομικών προκάλεσε τις αποδοκιμασίες των διαδηλωτών που επευφημούσαν την πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν μάλιστα πάνω από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη φάνηκε το μήνυμα του πανό: "ο άνθρωπος είναι η απάντηση όποια και αν είναι η ερώτηση", οι συγκεντρωμένοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα. Μετά την ενέργεια αυτή η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να κατέβει από τις σκάλες και να συναντηθεί με τους συγκεντρωμένους, οι δυνάμεις ωστόσο των ΜΑΤ την εμπόδισαν.
Ο Μ. Γλέζος προσπάθησε να διαμαρτυρηθεί στα ΜΑΤ για τη συμπεριφορά τους, και τότε οι ίδιοι τον έσπρωξαν και στη συνέχεια ένας αστυνομικός από κοντινή απόσταση τον ψέκασε στο πρόσωπο με τη φυσούνα χημικών. Ο Μ. Γλέζος λιποθύμησε και λίγο αργότερα ασθενοφόρο τον μετέφερε στον Ευαγγελισμό.
Ο Μ. Γλέζος νοσηλεύεται στη Μονάδα εμφράγματος της 1ης Καρδιολογικής Κλινικής του Ευαγγελισμού, εκτός κινδύνου, για προληπτικούς λόγους. Τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας, που δήλωσε εξερχόμενος πως «σήμερα από τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης θα κάνουν τον γύρο του κόσμου εικόνες ντροπής για τη χώρα. Αστυνομικές δυνάμεις προπηλάκισαν βίαια και έπνιξαν στα χημικά ένα σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης τον Μανώλη Γλέζο». Πολλοί φίλοι και σύντροφοι του Μ. Γλέζου τον επισκέφθηκαν στο νοσοκομείο, όπως και ο τέως πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αλαβάνος.
5/3/10
Επιχείρηση Φίμωσης!
ΠΟΙΟΥΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕ Η «ΦΩΝΗ» ΜΑΣ;
Από εχθές και εντελώς απροειδοποίητα το profile μας στο Facebook διαγράφηκε πλήρως, με αποτέλεσμα μαζί να εξαφανισθούν και όλες μας οι αναρτήσεις-δημοσιεύσεις, ακόμη και οι φωτογραφίες που είχαμε ανεβάσει! Και μαζί δυστυχώς διαγράφηκε και η Σελίδα μας για την «ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΣΑΡΑΝΤΑΙΝΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΩΝ» και μάλιστα την στιγμή που είχε ξεπεράσει τους 900 υποστηρικτές! Απέμεινε μόνο η Ομάδα που είχαμε δημιουργήσει για την προώθηση του ίδιου αυτού σκοπού - με σχεδόν 850 μέλη- αλλά και αυτή χωρίς την συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιεύσεων και των φωτογραφιών που διέθετε! Η πρώτη μας σκέψη ότι δεχθήκαμε επίθεση από hacker δυστυχώς διαψεύστηκε και γρήγορα ανακαλύψαμε ότι βρεθήκαμε θύματα μιας σχεδιασμένης επίθεσης με στόχο την φίμωσή μας!!! Κάποιοι κρυβόμενοι προς το παρόν πίσω από την ανωνυμία που τους παρέχει η «πολιτική περί παραβίασης των κανόνων λειτουργίας» του Facebook, μας κατήγγειλαν στους διαχειριστές του για ...παραβίαση των κανόνων αυτών (!!!) θεωρώντας ότι προσβλήθηκαν απο κάποια από τις δραστηριότητές μας! Επειδή όλες μας οι δημοσιεύσεις στο Facebook είναι ταυτόσημες με αυτές στο παρόν blog, εύκολα μπορεί κανείς να ελέγξει, να διασταυρώσει και να καταλήξει σε συμπέρασμα για το αν έχουμε προσβάλει κάποιον- καθώς και για το ποιός μπορεί να είναι αυτός που κρυβόμενος πίσω από το επιχείρημα της «προσβολής» του επιδιώκει να μας φιμώσει! Και σε τελική ανάλυση δεν θα απολογηθούμε εμείς για τις αρχές, τα πιστεύω και τα όνειρά μας - την στιγμή που όχι μόνο δεν ντρεπόμαστε για αυτά αλλά τουναντίον τα υποστηρίζουμε ανοιχτά και πάνω από όλα επώνυμα! Αυτοί που πρέπει να απολογηθούν είναι αυτοί που δεν έχουν το θάρος να υποστηρίξουν την γνώμη τους επίσημα και επώνυμα, και προσπαθούν με διάφορες «προφάσεις» να καταπνίξουν κάθε φωνή αντίθετη στα συμφέροντα τους ή στα συμφέροντα τα οποία υπηρετούν! Εμείς θα συνεχίσουμε να θεωρούμε ότι πραγματική «προσβολή» είναι τα παρθένα βουνά μας να γίνουν ένα απέραντο Αιολικό Πάρκο αντί για Εθνικό Πάρκο!
ΥΓ1) Επειδή παρόλα αυτά φοβούμαστε ότι η Επιχείρηση Φίμωσης μας θα έχει και συνέχεια μην ξαφνιαστήτε αν κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον και το blog μας λογοκριθεί! Κάποια «προειδοποιητικά» e-mail και κάποια απειλητικά σχόλια ήδη έχουμε λάβει! Προς το παρόν κάνουμε προσπάθεια για την επανεργοποίηση του Λογαριασμού μας στο Facebook!
ΥΓ2) Είναι τουλάχιστον αστείο το «κυνήγι μαγισσών» που έχει ξεκινήσει στο διαδίκτυο (Internet) με αφορμή τους κανόνες λειτουργίας του: από την μιά να λογοκρίνονται πολιτικές απόψεις και να καταπνίγονται ακτιβιστικές φωνές διαμαρτυρίας και από την άλλη να «κυκλοφορούν» ελεύθερα ταινίες σκληρού πορνό!O tempora o mores!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
