..jpg)
.jpg)
6/2/10
Έκκληση για Νοσοκομείο στο Αγρίνιο... το 1908!
ΣΚΡΙΠ: 13/5/1908
Μήπως παρόμοιες εκκλήσεις δεν γίνονται και σημέρα;
Παλαιοεφημεριδοπωλείον!
ΣΚΡΙΠ: 16/11/1927
Έχοντας εγκαινιάσει ήδη την καινούργια αυτή "ενότητα" -των Παλαιών Εφημερίδων- στον ιστότοπό μας, καλούμε τον αναγνώστη διαβάζοντάς τες , να αναρωτηθεί το κατά πόσο έχουν αλλάξει τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δρώμενα στην χώρα μας - και προς πια κατεύθυνση, και να αναλογιστεί τις ευθύνες που έχουμε σαν Λαός, για το γεγονός ότι τελικά "τίποτε δεν έχει αλλάξει, αλλά και τίποτε δεν είναι όπως παλιά"! Λαός χωρίς ιστορική μνήμη, είναι ένας λαός χωρίς αύριο!
ΑΣ ΔΙΔΑΧΘΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ!
5/2/10
Πανικός από επιδημία στα Κράβαρα πριν 110 χρόνια!
Εφημερίδα ΣΚΡΙΠ: 30/8/1909. Μήπως αναγνωρίζουμε ομοιότητες με την σημερινή πραγματικότητα, και τον πανικό για την ... νέα γρίπη;
ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ:Η ζωή εκεί …. είναι δύσκολη …!!!!
Ένας από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερος υγροτόπους της Ευρώπης, με ανεξάντλητο φυσικό πλούτο, ένας τόπος που θα μπορούσε να αποτελεί επίγειο παράδεισο, κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να μετατραπεί σε κόλαση εξ αιτίας των διάφορων ανθρώπινων δραστηριοτήτων και επεμβάσεων, που είναι ασυμβίβαστες με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.Και τι δεν είδαμε…, στο υλικό που προβλήθηκε κατά την ημερίδα που διοργάνωσε η Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Άρτας σε συνεργασία με το Φορέα διαχείρισης Αμβρακικού, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα υδροβιότοπων που τιμάται κάθε χρόνο στις 2 Φεβρουαρίου. Φωτογραφίες σοκαρίστηκες συνέθεταν μια «εφιαλτική» εικόνα που επικρατεί σε μια προστατευμένη, κατά τα αλλά… περιοχή διεθνούς οικολογικής άξιας, όπως ο Αμβρακικός κόλπος, ο οποίος έχει συμπεριληφθεί στους 11 ελληνικούς υγροτόπους διεθνούς σημασίας που προστατεύονται από τη Σύμβαση Ramsar και χαρακτηρίζεται ως εθνικό πάρκο.
Σωροί από πλαστικά άδεια δοχεία φυτοφαρμάκων, χώροι ανεξέλικτης διάθεσης οικιακών απορριμμάτων, εναπόθεση παραπροϊόντων κτηνοτροφικής προέλευσης, υπολείμματα σφαγείων, νεκρά ζώα που χάθηκαν κατά την εκτροφή, αυθαίρετα κτίσματα , κτηνοτροφικές μονάδες, υλοτομημένες μπαζωμένες εκτάσεις με κατασκευές για κάθε λογίς δραστηριότητα, καύση απορριμμάτων, λαθροθήρες καμουφλαρισμένοι εν δράση…, παράνομοι αλιείς, αυτοσχέδιες κατασκευές που φυλάσσονται μικρά παράνομα σκάφη, νεκροί αργυροπελεκάνοι παγιδευμένοι σε πρόχειρες συρμάτινες κατασκευές που έστησαν αλιείς για να εμποδίσουν άλλους παράνομους αλιείς να ρίξουν δίχτυα, θαλάσσιες χελώνες νεκρές, άλλες εικόνες που φανέρωναν ότι η λαθροθήρες ψαράδες δεν είναι μεμονωμένο γεγονός… αλλά ότι η παράνομη αλιεία έχει πάρει διάστασης ανεξέλεγκτες, νεκρά ψάρια και όλα αυτά μέσα στον πύρινα του εθνικού πάρκου, εικόνες που φανέρωναν ότι η ζωή εκεί …. είναι δύσκολη …
Σ' αυτά έρχονται να προστεθούν και άλλες πληγές που δεν είναι απαραίτητες φωτογραφίες …οι δεξαμενές καυσίμων, οι ανεξέλεγκτες χωματερές, η ρύπανση των ποταμών που καταλήγει στον κόλπο, τα αστικά και βιομηχανικά λύματα αλλά και οργανικές ενώσεις από λιπάσματα και χημικά που χρησιμοποιούνται στη γεωργία, κτηνοτροφικά απόβλητα, χοιροστάσια, σφαγεία, πτηνοτροφεία, Οι μονάδες υδατοκαλλιέργειας που λειτουργούν χωρίς να έχει προβλεφθεί ένας ευρύτερος χωροταξικός σχεδιασμός, ο οποίος να βασίζεται στις αρχές της περιβαλλοντικής ευφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης, το μπάζωμα του στομίου.
Ο Αμβρακικός Κόλπος, έκτασης 405 τετρ. χιλ., αποτελεί ουσιαστικά μία εσωτερική θάλασσα που επικοινωνεί με το Ιόνιο Πέλαγος μέσω ενός στενού δίαυλου, το Άκτιο. Περιβάλλεται από 20 λιμνοθάλασσες, συνολικής έκτασης 70 τετρ. χιλιομέτρων , οι οποίες χαρακτηρίζονται από μεγάλη βιολογική παραγωγικότητα, λειτουργούν ως φυσικά εκτροφεία ψαριών και καρκινοειδών που αποτελούν τροφή για πολλά είδη πτηνών και άλλων οργανισμών. Επιπλέον, συνθέτουν μία από τις βασικές οικονομικές δραστηριότητες της περιοχής που είναι η αλιεία. Ο Αμβρακικός είναι από τις πιο πλούσιες σε είδη πουλιών περιοχές στην Ελλάδα. Σήμερα έχει 294 καταγραμμένα είδη συνολικού πληθυσμού άνω των 100.000 εκ των οποίων τα 101 είδη είναι σπάνια ή απειλούμενα και απαντώνται πλέον σε ελάχιστους ευρωπαϊκούς υδροβιότοπους. Τα πιο γνωστά είναι ο αργυροπελεκάνος, η λαγγόνα, ο ήταυρος, η βαλτόπαπια, ο κραυγαετός, και ο στικταετός. Έχει πλούσια βλάστηση με εκτεταμένους καλαμιώνες, αρμυρήθρες, βούρλα, παραποτάμια είδη κλπ .. Στην περιοχή εντοπίζονται ακόμα 33 είδη ψαριών, 15 από τα οποία αλιεύονται λαβράκια, κέφαλοι, γαρίδες, χέλια κλπ.
Το Εθνικό Πάρκο, το οποίο περιλαμβάνει σύνθετα οικοσυστήματα και φιλοξενεί τον μεγαλύτερο καλαμιώνα των Βαλκανίων, έχει έκταση 1.300 τετραγωνικά χιλιόμετρα περίπου και καλύπτει εκτάσεις από τους νομούς, Πρέβεζας, Άρτας και Αιτωλοακαρνανίας.Από τα ερπετά χαρακτηριστικά είναι η θαλάσσια χελώνα Caretta caretta, οι νεροχελώνες και τα νερόφιδα. Από θαλάσσια θηλαστικά το πιο γνωστό είναι το ρινοδέλφινο. Στις αρχές του 21ου αιώνα έγινε και επανεισαγωγή των νεροβούβαλων.
Ο Αμβρακικός Κόλπος, ένα από τα σημαντικότερα και πιο ευαίσθητα οικοσυστήματα στην Ευρώπη, έχει υποστεί σοβαρή υποβάθμιση τις τελευταίες δεκαετίες λόγω αδιαφορίας αμέλειας και άγνοιας.Φταίμε όλοι εμείς που ζούμε γύρω του!Το μέγεθος της καταστροφής πρέπει να μας προβληματίσει, να γίνει συνείδηση ότι η ευαισθητοποίηση, για προστασία όλων αυτών που ανήκουν σε εμάς και στα παιδία μας, δεν επιβάλλεται με κυρώσεις, ούτε επαφίεται σε σωτήρες, αλλά αποκτάτε με ενημέρωση και γνώση.
ΠΗΓΗ: epirusgate.blogspot.com
ΠΗΓΗ: epirusgate.blogspot.com
«Αφήστε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει. Ετσι θα κάνουμε και φτηνές διακοπές».
Oι ξένοι κρίνουν σκληρά την Ελλάδα στο Διαδίκτυο.
Του Νίκου Xρυσολωρά.
«Αφήστε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει. Ετσι θα κάνουμε και φτηνές διακοπές». «Η Ελλάδα είναι ένα βαρέλι χωρίς πάτο. Οσα λεφτά και να τους δώσουμε, εκείνοι θα τα ξοδέψουν ανούσια». «Γιατί να πληρώσουμε εμείς για τις σπατάλες των Ελλήνων;». Εκατοντάδες σχόλια, όπως τα παραπάνω, αναρτώνται καθημερινά από αναγνώστες στις ιστοσελίδες των μεγάλων ξένων εφημερίδων, καθώς η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας κυριαρχεί τις τελευταίες εβδομάδες στον διαδικτυακό διάλογο.
Οι περισσότερες από αυτές τις παρατηρήσεις απαντούν σε σχετικά άρθρα και ρεπορτάζ μέσων ενημέρωσης εγνωσμένου κύρους και μεγάλης αναγνωσιμότητας, όπως ο Guardian, το BBC και ο Economist, ο οποίος μάλιστα έχει ανοίξει ειδικό διάλογο με τους επισκέπτες της ιστοσελίδας του, με θέμα τη διάσωση της Ελλάδας από τη χρεοκοπία. Αν και δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση στατιστικά αντιπροσωπευτικό δείγμα, διαβάζοντάς τις μπορούμε τουλάχιστον να πάρουμε μια (πικρή δυστυχώς) γεύση από το δυσμενές κλίμα που έχει διαμορφωθεί για τη χώρα μας.
Η εντύπωση που φαίνεται να έχει εδραιωθεί είναι ότι οι κυβερνήσεις της Αθήνας είναι αποκλειστικά υπεύθυνες για το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η ελληνική οικονομία και επομένως οφείλουμε να επωμιστούμε μόνοι το βάρος της διάσωσής μας από τη χρεοκοπία.
Καλό χαστούκι.
«Η Ελλάδα δεν θα έπρεπε καν να είναι στην Ευρωζώνη. Ελεγαν ψέματα για να γίνουν μέλη της και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι έκαναν τα στραβά μάτια γιατί το ευρώ είναι πολιτικό και όχι οικονομικό κατασκεύασμα», σημειώνει ένας αναγνώστης στο blog του Gavin Hewitt, οικονομικού αναλυτή του BBC. Με την άποψη αυτή συμφωνεί και η πλειονότητα των συμμετεχόντων στον διάλογο: «Η Ελλάδα θέλει βοήθεια; Αφήστε τους να πάνε στο διάολο. Τόσα χρόνια μαγειρεύουν τα στατιστικά τους. Αυτό που τους χρειάζεται είναι ένα καλό χαστούκι για κάθε δημόσιο υπάλληλο που πληρώνουν (συμπεριλαμβανομένων και των διεφθαρμένων πολιτικών τους). Στη συνέχεια, ας αναλάβουν οι Βρυξέλλες τη διακυβέρνηση της Ελλάδας, της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας. Αυτή είναι η μόνη λύση».
Υπάρχουν βέβαια και οι αντίθετες απόψεις, ιδιαίτερα από αναγνώστες που φαίνονται πιο εξοικειωμένοι με τα οικονομικά. «Αν δείξουμε ότι υπάρχει τρόπος εγκατάλειψης του ευρώ (π.χ. με την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη), τότε οι διεθνείς αγορές θα χάσουν κάθε εμπιστοσύνη στο ενιαίο νόμισμα και θα το συντρίψουν», παρατηρεί κάποιος με το ψευδώνυμο Μάρκος Αυρήλιος. Ως εκ τούτου, η μοναδική λύση είναι να επιβιώσει η χώρα μέσα στην Ευρωζώνη με σκληρά μέτρα λιτότητας: «Και στην Ιρλανδία αντιμετωπίζαμε παρόμοια προβλήματα με της Ελλάδας, αλλά πήραμε τις αναγκαίες αποφάσεις. Μη νομίζετε ότι δεν ξέρουμε και εμείς τι θα πει δημόσιος υπάλληλος με αδικαιολόγητα προνόμια», σημειώνει αναγνώστρια από το Δουβλίνο. Οι περισσότεροι όμως διαφωνούν: «Γιατί πρέπει εγώ ως φορολογούμενος να επωμιστώ τα βάρη των Ελλήνων;», υπογραμμίζει κάποιος, εκφράζοντας την επικρατούσα άποψη.
Δεν λείπουν και τα επικριτικά σχόλια από εκείνους που εύχονται να χρεοκοπήσει η Ελλάδα, λόγω των θέσεών της στην εξωτερική πολιτική: «Αυτοί υποστήριζαν τους δολοφόνους του Μιλόσεβιτς στα Βαλκάνια και τώρα θέλουν βοήθεια; Να μας αφήσουν ήσυχους», γράφει κάποιος, για να υπερθεματίσει ο επόμενος σχολιαστής: «Γιατί δεν ζητάνε βοήθεια από τη Μόσχα, αφού η Ελλάδα είναι το πιο φιλορωσικό μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.;». Μάλιστα, η κρίση που διέρχεται η χώρα μας έδωσε την ευκαιρία σε αναγνώστες από την ΠΓΔΜ να εγείρουν πολιτικά αιτήματα: «Θεωρώ ότι η Ευρώπη θα πρέπει να βοηθήσει την Ελλάδα με την προϋπόθεση ότι η τελευταία θα γίνει καλή Ευρωπαία και θα επιτρέψει την ένταξη της “Μακεδονίας” στην Ε.Ε.», υπογραμμίζει πολίτης της γειτονικής μας χώρας.
Ανησυχίες πολιτών.
Πάντως, οι περισσότεροι δεν κρύβουν την ανησυχία τους για την πιθανότητα τα δεινά της Ελλάδας να είναι προάγγελος όσων θα επακολουθήσουν και στις δικές τους χώρες. Παρ’ όλα αυτά, αντιμετωπίζουν το θέμα με χιούμορ: «Τελευταία φορά που η Ελλάδα είχε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό ήταν το 1358, μετά τη μεγάλη επιδημία της πανούκλας. Τώρα θυμηθήκατε ότι αυτό είναι πρόβλημα για τους Ελληνες; Να δούμε εμείς τι θα κάνουμε». Η απάντηση του επόμενου σχολιαστή ήταν άμεση: «Αν οι Ελληνες έχουν καταφέρει να έχουν ελλειμματικούς προϋπολογισμούς εδώ και 650 χρόνια και δεν έχουν χρεοκοπήσει ακόμα, τότε ίσως θα πρέπει να προστρέξουμε για συμβουλές στην Αθήνα». Μια άλλη Βρετανίδα αναγνώστρια συμφωνεί: «Ναι, και να τους στείλουμε και τον Γκόρντον Μπράουν, για να τον ξεφορτωθούμε. Αν δεχθούν να μας απαλλάξουν από αυτόν, θα τους στείλουμε και δώρο τα Ελγίνεια».
«Αφήστε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει. Ετσι θα κάνουμε και φτηνές διακοπές». «Η Ελλάδα είναι ένα βαρέλι χωρίς πάτο. Οσα λεφτά και να τους δώσουμε, εκείνοι θα τα ξοδέψουν ανούσια». «Γιατί να πληρώσουμε εμείς για τις σπατάλες των Ελλήνων;». Εκατοντάδες σχόλια, όπως τα παραπάνω, αναρτώνται καθημερινά από αναγνώστες στις ιστοσελίδες των μεγάλων ξένων εφημερίδων, καθώς η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας κυριαρχεί τις τελευταίες εβδομάδες στον διαδικτυακό διάλογο.
Οι περισσότερες από αυτές τις παρατηρήσεις απαντούν σε σχετικά άρθρα και ρεπορτάζ μέσων ενημέρωσης εγνωσμένου κύρους και μεγάλης αναγνωσιμότητας, όπως ο Guardian, το BBC και ο Economist, ο οποίος μάλιστα έχει ανοίξει ειδικό διάλογο με τους επισκέπτες της ιστοσελίδας του, με θέμα τη διάσωση της Ελλάδας από τη χρεοκοπία. Αν και δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση στατιστικά αντιπροσωπευτικό δείγμα, διαβάζοντάς τις μπορούμε τουλάχιστον να πάρουμε μια (πικρή δυστυχώς) γεύση από το δυσμενές κλίμα που έχει διαμορφωθεί για τη χώρα μας.
Η εντύπωση που φαίνεται να έχει εδραιωθεί είναι ότι οι κυβερνήσεις της Αθήνας είναι αποκλειστικά υπεύθυνες για το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η ελληνική οικονομία και επομένως οφείλουμε να επωμιστούμε μόνοι το βάρος της διάσωσής μας από τη χρεοκοπία.
Καλό χαστούκι.
«Η Ελλάδα δεν θα έπρεπε καν να είναι στην Ευρωζώνη. Ελεγαν ψέματα για να γίνουν μέλη της και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι έκαναν τα στραβά μάτια γιατί το ευρώ είναι πολιτικό και όχι οικονομικό κατασκεύασμα», σημειώνει ένας αναγνώστης στο blog του Gavin Hewitt, οικονομικού αναλυτή του BBC. Με την άποψη αυτή συμφωνεί και η πλειονότητα των συμμετεχόντων στον διάλογο: «Η Ελλάδα θέλει βοήθεια; Αφήστε τους να πάνε στο διάολο. Τόσα χρόνια μαγειρεύουν τα στατιστικά τους. Αυτό που τους χρειάζεται είναι ένα καλό χαστούκι για κάθε δημόσιο υπάλληλο που πληρώνουν (συμπεριλαμβανομένων και των διεφθαρμένων πολιτικών τους). Στη συνέχεια, ας αναλάβουν οι Βρυξέλλες τη διακυβέρνηση της Ελλάδας, της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας. Αυτή είναι η μόνη λύση».
Υπάρχουν βέβαια και οι αντίθετες απόψεις, ιδιαίτερα από αναγνώστες που φαίνονται πιο εξοικειωμένοι με τα οικονομικά. «Αν δείξουμε ότι υπάρχει τρόπος εγκατάλειψης του ευρώ (π.χ. με την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη), τότε οι διεθνείς αγορές θα χάσουν κάθε εμπιστοσύνη στο ενιαίο νόμισμα και θα το συντρίψουν», παρατηρεί κάποιος με το ψευδώνυμο Μάρκος Αυρήλιος. Ως εκ τούτου, η μοναδική λύση είναι να επιβιώσει η χώρα μέσα στην Ευρωζώνη με σκληρά μέτρα λιτότητας: «Και στην Ιρλανδία αντιμετωπίζαμε παρόμοια προβλήματα με της Ελλάδας, αλλά πήραμε τις αναγκαίες αποφάσεις. Μη νομίζετε ότι δεν ξέρουμε και εμείς τι θα πει δημόσιος υπάλληλος με αδικαιολόγητα προνόμια», σημειώνει αναγνώστρια από το Δουβλίνο. Οι περισσότεροι όμως διαφωνούν: «Γιατί πρέπει εγώ ως φορολογούμενος να επωμιστώ τα βάρη των Ελλήνων;», υπογραμμίζει κάποιος, εκφράζοντας την επικρατούσα άποψη.
Δεν λείπουν και τα επικριτικά σχόλια από εκείνους που εύχονται να χρεοκοπήσει η Ελλάδα, λόγω των θέσεών της στην εξωτερική πολιτική: «Αυτοί υποστήριζαν τους δολοφόνους του Μιλόσεβιτς στα Βαλκάνια και τώρα θέλουν βοήθεια; Να μας αφήσουν ήσυχους», γράφει κάποιος, για να υπερθεματίσει ο επόμενος σχολιαστής: «Γιατί δεν ζητάνε βοήθεια από τη Μόσχα, αφού η Ελλάδα είναι το πιο φιλορωσικό μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.;». Μάλιστα, η κρίση που διέρχεται η χώρα μας έδωσε την ευκαιρία σε αναγνώστες από την ΠΓΔΜ να εγείρουν πολιτικά αιτήματα: «Θεωρώ ότι η Ευρώπη θα πρέπει να βοηθήσει την Ελλάδα με την προϋπόθεση ότι η τελευταία θα γίνει καλή Ευρωπαία και θα επιτρέψει την ένταξη της “Μακεδονίας” στην Ε.Ε.», υπογραμμίζει πολίτης της γειτονικής μας χώρας.
Ανησυχίες πολιτών.
Πάντως, οι περισσότεροι δεν κρύβουν την ανησυχία τους για την πιθανότητα τα δεινά της Ελλάδας να είναι προάγγελος όσων θα επακολουθήσουν και στις δικές τους χώρες. Παρ’ όλα αυτά, αντιμετωπίζουν το θέμα με χιούμορ: «Τελευταία φορά που η Ελλάδα είχε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό ήταν το 1358, μετά τη μεγάλη επιδημία της πανούκλας. Τώρα θυμηθήκατε ότι αυτό είναι πρόβλημα για τους Ελληνες; Να δούμε εμείς τι θα κάνουμε». Η απάντηση του επόμενου σχολιαστή ήταν άμεση: «Αν οι Ελληνες έχουν καταφέρει να έχουν ελλειμματικούς προϋπολογισμούς εδώ και 650 χρόνια και δεν έχουν χρεοκοπήσει ακόμα, τότε ίσως θα πρέπει να προστρέξουμε για συμβουλές στην Αθήνα». Μια άλλη Βρετανίδα αναγνώστρια συμφωνεί: «Ναι, και να τους στείλουμε και τον Γκόρντον Μπράουν, για να τον ξεφορτωθούμε. Αν δεχθούν να μας απαλλάξουν από αυτόν, θα τους στείλουμε και δώρο τα Ελγίνεια».
Καθημερινή 04-02-10
3/2/10
Περί Λύκων ... και άλλων θηρίων!
Με αφορμή πολλά μηνύματα, από περιπαιχτικά έως και υβριστικά- απειλητικά, που δέχτηκα με αφορμή την δημοσιοποίηση της προσωπικής μου εμπειρίας "Παρέα με τους Λύκους της Ναυπακτίας!", οφείλω μια συνολική και κρυστάλινη απάντηση σε όλους αυτούς που κρυβόμενοι πίσω από την ανωνυμία τους, θέλουν να εμποδίσουν κάθε φωνή, διαφορετική από την δική τους, να εκφραστεί! Σ' όλους αυτούς- που τελικά ίσως να είναι και πολλοί περισσότεροι, από ότι θα περίμενα- δεν θέλουν ή δεν αποδέχονται την αναγκαιότητα να υπάρχουν θύλακες Παρθένας Φύσης και Άγριας Ζωής στην Χώρα μας, κινούμενος ο καθένας απο την δική του λογική: άλλος λόγω προσωπικών "συμφερόντων", άλλος λόγω άγνοιας!
Δεν διεκδικώ το αλάθητο, αλλά πιστεύω ότι ορισμένα πράγματα είναι αυτεπιβεβαίωτα και "κτήμα της κοινής λογικής"! Έτσι θεωρούσα μέχρι πρότινος δεδομένο, ότι σαν Σύγχρονη Ελληνική Κοινωνία και με ένα κατεκτημένο συλλογικό μορφωτικό επίπεδο, έχουμε την ικανότητα να αναγνωρίζουμε αναγκαιότητες και να θέτουμε προτεραιότητες! Και ναι είναι αναγκαιότητα να διαφυλάξουμε την Παρθένα Φύση της Χώρας μας ως κόρη οφθαλμού, όπως πρέπει να είναι και προτεραιότητα στις συλλογικές μας δράσεις , η προστασία της Άγριας Πανίδας! Από ότι φαίνεται όμως κάτι τέτοιο, δεν είναι κατεκτημένο στην Συλλογική μας Συνείδηση! Και το δυστύχημα είναι ότι μάλλον το αντίθετο συμβαίνει! Και από ότι ανακαλύπτω απο τα μηνύματα που δέχθηκα και συνεχίζω να δέχομαι, είναι πάρα πολλοί αυτοί που πιστεύουν ότι η Φύση πρέπει να είναι υποταγμένη στα συμφέροντα του... "ανθρώπου" ( και όχι του "Ανθρώπου")- δυστυχώς είναι πολλοί αυτοί που θέλουν ανεμογεννήτριες στις παρθένες βουνοκορφές των Κραβάρων γιατί θεωρούν ότι κάτι τέτοιο είναι "αναπτυξιακό" για τον τόπο μας, όπως είναι και πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν την εξόντωση των Λύκων από τα βουνά μας, γιατί έτσι δεν εμποδίζεται η κτηνοτροφία! Σ΄όλους αυτούς λοιπόν οφείλω μιαν απάντηση, προς αποκατάσταση της αλήθειας και προς αντίκρουση των απειλών τους!
Δεν ξέρω αν οι Λύκοι που εγώ συνάντησα ήταν και αυτοί που έφαγαν τα γίδια του "Κώστα" ή τα πρόβατα του "Μήτσου", αυτό που ξέρω είναι ότι το δάσος είναι ο φυσικός χώρος των Λύκων! Το Δάσος δεν ανήκει ούτε στους βοσκούς, ούτε στους κυνηγούς ούτε βέβαια και σε μένα! Το δάσος ανήκει πριν από όλα στα άγρια ζώα-είναι το δικό τους σπίτι! Τώρα αν οι λύκοι επιτίθεντο σε εμένα την ώρα που είχα μπει στο δάσος τους, η ευθύνη θα ήταν δική μου - ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΛΥΚΩΝ! Θα πρέπει κάποια στιγμή να μάθουμε να σεβόμαστε την Φύση για αυτό που είναι- και όχι για τα κοντόφθαλμα δικά μας συμφέροντα! Η λογική να σκοτώσουμε και να εξαφανίσουμε τους Λύκους επειδή πρέπει να βόσκουν ελεύθερα τα πρόβατα στα λιβάδια απλά δεν είναι σωστή! Την ίδια λογική έχουν και οι μελισσοκόμοι για τις αρκούδες και οι ψαράδες για τις φώκιες! Και μήπως την ίδια λογική δεν είχαν και οι πρώτοι άποικοι της Αμερικής για τους αυτόχθονες ιθαγενείς;
Δεν ξέρω αν ο αγώνας για την ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΟΞΥΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΙΤΙΚΩΝ ΒΟΥΝΩΝ" θα δικαιωθεί ποτέ, αυτό που σίγουρα ξέρω είναι ότι είναι ένας δίκαιος αγώνας! Μπορεί στην σύγχρονη οικονομικοκοινωνική συγκυρία η Χώρα και το Επίσημο Κράτος να βάζει άλλες προτεραιότητες! Και εμάς σαν Κοινωνία να μας απασχολούν άλλα προβλήματα ζωτικής σημασίας! Και σ'αυτό το πεδίο ακριβώς πατούν οι Μεγαλοεργολάβοι που εποφθαλμιούν στην ληστρική εκμετάλευση των Κραβαρίτικων βουνών και οι εντολοδόχοι κονδυλοφόροι τους που επιδιώκουν να εκμαυλίσουν τις συνειδήσεις μας, μιλώντας μας για "επενδύσεις" και "ανάπτυξη"! Όπως ακριβώς οι Κονκισταδόροι μοίραζαν "καθρεφτάκια" στους Ιθαγενείς της Αμερικής για να αρπάξουν την Γή τους!
Σ΄αυτην την δύσκολη λοιπόν εποχή και στα δίσεκτα χρόνια στα οποία ζούμε, η Οικολογική Συνειδητοποίηση φαντάζει τουλάχιστον «ουτοπία». Είναι πρακτικά αδύνατο στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης, να περιμένεις απ’ την Ανθρωπότητα, τα Έθνη και τις Κοινωνίες να αποκτήσουν «αυτογνωσία» και συνεπώς και Οικολογική Συνείδηση. Όταν το Δίκαιο του Ισχυροτέρου κυριαρχεί σε επίπεδο Πολιτικής και Διακρατικών Σχέσεων, όταν ο Πόλεμος έχει γίνει- με διάφορες προφάσεις και από διάφορες πλευρές- βίωμα της Σύγχρονης Κοινωνίας, κι όταν η Βία όχι μόνο έχει αλώσει τον Ανθρώπινο Πολιτισμό αλλά και παράγει τον δικό της, κυρίαρχο παγκοσμίως «πολιτισμό», είναι ουτοπία να προσπαθήσεις να πείσεις την Κοινωνία για την απαγόρευση της χρήσης όπλων και για την βαρβαρότητα του κυνηγιού. Όταν στους ρυθμούς της Αγοράς κινείται η Ανθρωπότητα και οικοδομείται η Παγκοσμιοποιημένη πλέον, Κοινωνία, όταν στον Βωμό του Κέρδους θυσιάζονται ανθρώπινα όνειρα και ανάγκες , ακόμη και Ζωές, και όταν οι Χρηματιστηριακές Αξίες βρίσκονται πάνω από τις Ανθρώπινες Αξίες και η Ελευθερία του Εμπορίου πάνω απ’ την Ελευθερία του Ατόμου και της Κοινωνίας, τότε πώς μπορείς να περιμένεις από τους Ανθρώπους να ευαισθητοποιηθούν για την Καταστροφή του Φυσικού Περιβάλλοντος, και να νοιαστούν για τα απειλούμενα με εξαφάνιση είδη της Φύσης; Και όταν Πολιτισμός μας είναι τα reality shows της Τηλεόρασης, τα Μνημεία που αφήνουμε για τις επόμενες γενιές είναι οι Χωματερές μας , και τα ιδανικά με τα οποία μεγαλώνουμε τις νέες γενιές είναι για «εύκολο χρήμα» και «αναγνωρισημότητα» (δηλ. όταν οι νέοι και οι νέες μας δεν ξέρουν και ίσως ποτέ τους δεν έχουν ακούσει για τον Πλάτωνα, τον Όμηρο, τον Ικτίνο, τον Ηρόδοτο, τον Αρχιμήδη και τον Ηράκλειτο, αλλά έχουν ως ινδάλματά τους τον Άλφα Ποδοσφαιριστή, την Βήτα Τραγουδίστρια και τον Ωμέγα νικητή στο πρόσφατο reality show της Τηλεόρασης ), τότε το να θέλεις να ευαισθητοποιήσεις την Κοινωνία για την Προστασία του Περιβάλλοντος και να αναπτύξεις μια συλλογική δράση προς την κατεύθυνση αυτή, φαντάζει τουλάχιστον ουτοπικό.Για τους λόγους αυτούς πιστεύω ότι έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η σύγχρονη οικονομικοκοινωνική συγκυρία, πολύ λίγα πράγματα μπορούν να κάνουν οι Οργανωμένες Πολιτείες και ακόμη λιγότερα οι Πολίτες για το Περιβάλλον, την Φύση και την Οικολογία.
Το να μην μπορείς όμως να εμποδίσεις μια αρνητική «κατάσταση» και μία δυσοίωνη εξέλιξη, δεν σημαίνει και ότι δεν πρέπει και να εναντιωθείς σ’αυτήν. Κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην Ανθρώπινη Αξιοπρέπεια. Η ανθρωπότητα δεν εξελίχθηκε με την λογική του εφικτού αλλά με το διαρκές κυνήγι της Ουτοπίας. Ο Άνθρωπος « άνω θρώσκει », για αυτό και ονομάζεται έτσι. Και σε τελική ανάλυση το να εναντιωθούμε σήμερα είναι ο μόνος δρόμος για να διεκδικήσουμε αύριο και να καταχτήσουμε στο μέλλον. Γι’ αυτό και με τον κίνδυνο ακόμη και να χαρακτηριστώ «γραφικός» ( αλλά ένας τέτοιος χαρακτηρισμός από μια κοινωνία που ως «σύγχρονους» θεωρεί τους αρματοζωσμένους και αιματοβαμμένους κυνηγούς που αλληλοσκοτώνονται για ένα σπουργίτι και μετά το περιφέρουν ως τρόπαιο, ίσως θα ήταν τιμητικός αντί για προσβλητικός ) διατηρώ και διεκδικώ το δικαίωμά μου καταρχάς να διαμαρτύρομαι για την καταστροφή του Φυσικού Περιβάλλοντος, ακόμη και αν είναι λίγοι αυτοί που θα με ακούσουν. Αφετέρου διεκδικώ το δικαίωμά μου να καταγγέλλω πράξεις και συμπεριφορές που σε τελική ανάλυση είναι αντίθετες ακόμη και με την ισχύουσα νομοθεσία (μην ξεχνάμε ότι οι Λύκοι θεωρούνται προστατευόμενο είδος από την Εθνική και την Κοινοτική Νομοθεσία). Και τέλος πάντων διεκδικώ το δικαίωμα του παιδιού μου να ζήσει σε ένα καλύτερο κόσμο και σε ένα ανθρώπινο και υγιές περιβάλλον. Και αυτό είναι μία βασική αρχή που πιστεύω ακράδαντα πως πρέπει να κυριαρχήσει στην ζωή και στις πράξεις όλων μας!
Κώστας Χ. Δαβανέλος
Φλεβάρης 2010.
Αιολικό Πάρκο στην Ακρόπολη; Πλέον δεν είναι ανέκδοτο!
Αντιγράφουμε από φιλοκυβερνητική εφημερίδα:
«Σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου για επιτάχυνση της ανάπτυξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (άνεμος, ήλιος, νερό, βιοάεριο, συμπαραγωγή κ.α.), η διαβούλευση για το οποίο ολοκληρώθηκε πριν από λίγες ημέρες, κάθε σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ με ισχύ έως 500 κιλοβάτ θα στήνεται οπουδήποτε, από οποιονδήποτε, χωρίς να περνούν από οποιαδήποτε διαδικασία αδειοδότησης!Επιπλέον, όλα τα φωτοβολταικά πάρκα ανεξαρτήτως ισχύος, τα αιολικά ως 700 kW, τα μικρά υδροηλεκτρικά ως 10 MW, οι μονάδες γεωθερμίας και βιομάζας ως 5 MW και οι μονάδες συμπαραγωγής ως τα 5 MW απαλλάσσονται από την υποχρέωση έκδοσης άδειας παραγωγής.»
Όταν πριν από μήνες θέταμε ένα ρητορικό ερώτημα: ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ; δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα επαληθευθούμε! Δυστυχώς η κα. Μπιρμπίλη κατάφερε πολύ πιο εύκολα και σαφώς γρηγορότερα από τον προκάτοχό της κ. Σουφλιά, να νομοθετήσει κατ’ εντολή των Μεγαλοεργολάβων της «ΤΕΡΝΑ» και της «ΘΕΜΕΛΗ», ώστε να παραδώσει την Ελληνική Φύση στα ληστρικά τους σχέδια! Η μόνη μας ελπίδα πλέον είναι εξίσου γρήγορα η κα. Μπιρμπίλη να ακολουθήσει και τον δρόμου εξόδου που ακολούθησε και ο κ. Σουφλιάς!
Και επειδή «τα γραπτά μένουν» διαβάστε επίσης και εδώ:
Γερμανικά πλεονάσματα στην πλάτη μας!
Του ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ Καθηγητή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Πριν από λίγες μέρες ονειρεύτηκα ότι είχα πάει διακοπές στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Εκεί συνάντησα τον John Maynard Keynes, που μου υπαγόρευσε το ακόλουθο γράμμα. Σας το παραθέτω χωρίς σχόλιο.
Αγαπητέ κ. Παπακωνσταντίνου,
Σας ζητώ συγνώμη γι' αυτή μου την παρέμβαση, αλλά παρακολουθώ εδώ και καιρό το δράμα σας. Πρέπει να σας πω ότι είχα κάποιες προσδοκίες πριν από τις εθνικές εκλογές σας, όταν λέγατε ότι θα διαπραγματευθείτε με την Ε.Ε. για το πώς θα αντιμετωπιστεί η κρίση στη χώρα σας. Αλλά μετά από τις εκλογές διαπραγμάτευση δεν είδα, τουλάχιστον όπως την καταλαβαίνω εγώ από εδώ που είμαι.
Το θέμα είναι ότι για να διαπραγματευθεί κανείς πρέπει να στηριχθεί στις δικές του αναλύσεις και στις δικές του αξίες. Και μετά πρέπει να δημιουργήσει συσχετισμούς, συμμαχώντας με άλλους που έχουν παρόμοιες αναλύσεις και αξίες. Και αυτό δεν το βλέπω να γίνεται. Η Ε.Ε. αντιμετωπίζει ενιαία, και με την ίδια συνταγή, τις αδύνατες χώρες, τα λεγόμενα PIGS (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ελλάδα και Ισπανία). Παρεμπιπτόντως, βλέπω ότι η ορθοδοξία στα οικονομικά παραμένει όσο αγενής ήταν στην εποχή μου, όταν αντιμετώπιζα στην επιτροπή Macmillan παρόμοια επιχειρήματα για μείωση ελλειμμάτων και μισθών σε συνθήκες ύφεσης και ανεργίας. Η ουσία όμως είναι ότι, ενώ εσείς αντιμετωπίζετε αυτή την ενιαία στάση σε επίπεδο ιδεολογίας και πολιτικής, δεν διαμορφώνετε μια εξίσου ενιαία αντεπίθεση.
Κατ' αρχάς φαίνεται να έχετε δεχθεί το επιχείρημα ότι η Ελλάδα πληρώνει τώρα το γεγονός ότι για πολλά χρόνια κατανάλωνε πάνω από το μπόι της. Αλήθεια πιστεύετε ότι μόνο έτσι εξηγούνται τα μεγάλα ελλείμματα στα δημοσιονομικά και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών; Οτι τα PIGS έχουν τα τελευταία χρόνια ελλείμματα στο ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών είναι άσχετο από το γεγονός ότι κάποιες άλλες χώρες, όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, έχουν μονίμως πλεονάσματα; Η Γερμανία, για παράδειγμα, το 2007 είχε ένα πλεόνασμα στο εμπορικό ισοζύγιο περίπου στο 8,15% του δικού της ΑΕΠ, και από αυτό πάνω από το μισό (63,4%) προερχόταν από καθαρές εξαγωγές σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι καθαρές εξαγωγές προς τα PIGS την ίδια εποχή αντιστοιχούσαν σε 17% του γερμανικού εμπορικού πλεονάσματος. Με λίγα λόγια, η Γερμανία εξαρτάται από τη ζήτηση που δημιουργούν οι άλλες χώρες της Ε.Ε. Να το πω και αλλιώς. Αν οι αδύνατες και ελλειμματικές οικονομίες όπως η Ελλάδα δεν είχαν την κατανάλωση και τη ζήτηση που είχαν, η Γερμανία δεν θα είχε πάει τόσο καλά.
Ας το δούμε και από την πλευρά του πληθωρισμού. Εχετε δεχθεί (ως PIGS) αδιαμαρτύρητα ότι τα ελλείμματά σας αντανακλούν μια έλλειψη ανταγωνιστικότητας, ότι η βασική αιτία έχει να κάνει με το ότι οι τιμές των δικών σας προϊόντων έχουν ανέβει πιο γρήγορα από αυτό που ισχύει γενικά στην υπόλοιπη Ε.Ε. Γιατί δεν λέτε, αντιθέτως, ότι ο λόγος που η Γερμανία έχει χαμηλότερο πληθωρισμό έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν βασίζεται στην εγχώρια ζήτηση; Η Γερμανία είχε τα προηγούμενα οκτώ χρόνια χαμηλότερο πληθωρισμό από τον μέσο όρο της Ε.Ε., παρά το πολύ χαμηλό επίπεδο αυτού του μέσου όρου. Αν, δηλαδή, η Γερμανία είχε μια πιο επεκτατική πολιτική, αυτό θα ανέβαζε τον πληθωρισμό της και θα βοηθούσε τα PIGS να εξάγουν περισσότερο.
Αυτό που παρατηρώ στις οικονομίες της Ε.Ε. αποτελεί μια τοπική εκδοχή του παγκόσμιου οικονομικού προβλήματος. Και βλέπω ότι οι οικονομικές ανισορροπίες συνεχίζονται και μετά από την κρίση του 2008. Η Κίνα θα συνεχίζει να είναι συστηματικά πλεονασματική και οι ΗΠΑ ελλειμματικές; Αυτό δεν αποτελεί μια βιώσιμη λύση. Το είχα πει και στις παρεμβάσεις μου στο Bretton Woods μετά τον πόλεμο, αλλά δεν εισακούστηκα. Οι παγκόσμιοι οικονομικοί οργανισμοί δεν μπορούν να αδιαφορούν για την άνιση ανάπτυξη του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Οφείλουν να ασκούν πιέσεις και στις πλεονασματικές οικονομίες, όχι μόνο στις ελλειμματικές. Προβλέπω ότι πολύ γρήγορα θα υπάρχει ξανά πρόβλημα αν δεν πάρετε στα σοβαρά αυτό το δίδαγμα της οικονομικής θεωρίας.
Για εσάς στην Ε.Ε. τα πράγματα έπρεπε να είναι πιο εύκολα. Δεν μπορεί σε μια νομισματική ένωση να μη βλέπουν οι οικονομίες τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις. Η Ε.Ε. δεν μπορεί να λειτουργεί μονίμως υπέρ των ισχυρών, ως ένας ενιαίος οικονομικός χώρος χωρίς συντονισμό και αλληλεγγύη. Η μόνη λύση που προτείνεται για τις αδύνατες χώρες είναι μια μακρά περίοδο ύφεσης και αποπληθωρισμού. Υποτίθεται ότι με αυτό τον τρόπο -να μην κρυβόμαστε, μέσω ανεργίας δηλαδή- θα μειωθούν οι τιμές και τελικά θα γίνουν τα προϊόντα πιο ανταγωνιστικά. Μόνο που αυτή η διαδικασία παίρνει πολύν καιρό να δουλέψει, αν δουλέψει. Και συχνά εγκαταλείπεται στον δρόμο, μια και δεν αρκεί να μειωθεί ο πληθωρισμός στα ευρωπαϊκά επίπεδα αλλά χρειάζεται να μειωθούν περαιτέρω οι τιμές για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των συσσωρευμένων ελλειμμάτων όλων των προηγούμενων ετών.
Η παραπάνω συνταγή δεν μπορεί να αποτελεί βάση για διαπραγμάτευση. Για να διαπραγματευθεί κανείς πρέπει να έχει τη δική του εικόνα για το πώς δουλεύουν οι οικονομίες. Μόνο έτσι θα είναι σε θέση να αποδομήσει τις ιδέες, και άρα τα επιχειρήματα, του αντιπάλου στη διαπραγμάτευση. Μόνο με μια διαφορετική προσέγγιση θα μπορέσει να βρει συμμάχους για μια εναλλακτική στρατηγική. Η χώρα σας εισέρχεται σε μια μακρά περίοδο ύφεσης. Αν δεν αλλάξετε την ατζέντα, προβλέπω τα προβλήματα να επιδεινώνονται. Θα επανέλθω!
Με εκτίμηση, John Maynard Keynes.
(αναδημοσίευση από εδώ:Γερμανικά πλεονάσματα στην πλάτη μας Άρθρα Ελευθεροτυπία)Σας ζητώ συγνώμη γι' αυτή μου την παρέμβαση, αλλά παρακολουθώ εδώ και καιρό το δράμα σας. Πρέπει να σας πω ότι είχα κάποιες προσδοκίες πριν από τις εθνικές εκλογές σας, όταν λέγατε ότι θα διαπραγματευθείτε με την Ε.Ε. για το πώς θα αντιμετωπιστεί η κρίση στη χώρα σας. Αλλά μετά από τις εκλογές διαπραγμάτευση δεν είδα, τουλάχιστον όπως την καταλαβαίνω εγώ από εδώ που είμαι.
Το θέμα είναι ότι για να διαπραγματευθεί κανείς πρέπει να στηριχθεί στις δικές του αναλύσεις και στις δικές του αξίες. Και μετά πρέπει να δημιουργήσει συσχετισμούς, συμμαχώντας με άλλους που έχουν παρόμοιες αναλύσεις και αξίες. Και αυτό δεν το βλέπω να γίνεται. Η Ε.Ε. αντιμετωπίζει ενιαία, και με την ίδια συνταγή, τις αδύνατες χώρες, τα λεγόμενα PIGS (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ελλάδα και Ισπανία). Παρεμπιπτόντως, βλέπω ότι η ορθοδοξία στα οικονομικά παραμένει όσο αγενής ήταν στην εποχή μου, όταν αντιμετώπιζα στην επιτροπή Macmillan παρόμοια επιχειρήματα για μείωση ελλειμμάτων και μισθών σε συνθήκες ύφεσης και ανεργίας. Η ουσία όμως είναι ότι, ενώ εσείς αντιμετωπίζετε αυτή την ενιαία στάση σε επίπεδο ιδεολογίας και πολιτικής, δεν διαμορφώνετε μια εξίσου ενιαία αντεπίθεση.
Κατ' αρχάς φαίνεται να έχετε δεχθεί το επιχείρημα ότι η Ελλάδα πληρώνει τώρα το γεγονός ότι για πολλά χρόνια κατανάλωνε πάνω από το μπόι της. Αλήθεια πιστεύετε ότι μόνο έτσι εξηγούνται τα μεγάλα ελλείμματα στα δημοσιονομικά και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών; Οτι τα PIGS έχουν τα τελευταία χρόνια ελλείμματα στο ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών είναι άσχετο από το γεγονός ότι κάποιες άλλες χώρες, όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, έχουν μονίμως πλεονάσματα; Η Γερμανία, για παράδειγμα, το 2007 είχε ένα πλεόνασμα στο εμπορικό ισοζύγιο περίπου στο 8,15% του δικού της ΑΕΠ, και από αυτό πάνω από το μισό (63,4%) προερχόταν από καθαρές εξαγωγές σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι καθαρές εξαγωγές προς τα PIGS την ίδια εποχή αντιστοιχούσαν σε 17% του γερμανικού εμπορικού πλεονάσματος. Με λίγα λόγια, η Γερμανία εξαρτάται από τη ζήτηση που δημιουργούν οι άλλες χώρες της Ε.Ε. Να το πω και αλλιώς. Αν οι αδύνατες και ελλειμματικές οικονομίες όπως η Ελλάδα δεν είχαν την κατανάλωση και τη ζήτηση που είχαν, η Γερμανία δεν θα είχε πάει τόσο καλά.
Ας το δούμε και από την πλευρά του πληθωρισμού. Εχετε δεχθεί (ως PIGS) αδιαμαρτύρητα ότι τα ελλείμματά σας αντανακλούν μια έλλειψη ανταγωνιστικότητας, ότι η βασική αιτία έχει να κάνει με το ότι οι τιμές των δικών σας προϊόντων έχουν ανέβει πιο γρήγορα από αυτό που ισχύει γενικά στην υπόλοιπη Ε.Ε. Γιατί δεν λέτε, αντιθέτως, ότι ο λόγος που η Γερμανία έχει χαμηλότερο πληθωρισμό έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν βασίζεται στην εγχώρια ζήτηση; Η Γερμανία είχε τα προηγούμενα οκτώ χρόνια χαμηλότερο πληθωρισμό από τον μέσο όρο της Ε.Ε., παρά το πολύ χαμηλό επίπεδο αυτού του μέσου όρου. Αν, δηλαδή, η Γερμανία είχε μια πιο επεκτατική πολιτική, αυτό θα ανέβαζε τον πληθωρισμό της και θα βοηθούσε τα PIGS να εξάγουν περισσότερο.
Αυτό που παρατηρώ στις οικονομίες της Ε.Ε. αποτελεί μια τοπική εκδοχή του παγκόσμιου οικονομικού προβλήματος. Και βλέπω ότι οι οικονομικές ανισορροπίες συνεχίζονται και μετά από την κρίση του 2008. Η Κίνα θα συνεχίζει να είναι συστηματικά πλεονασματική και οι ΗΠΑ ελλειμματικές; Αυτό δεν αποτελεί μια βιώσιμη λύση. Το είχα πει και στις παρεμβάσεις μου στο Bretton Woods μετά τον πόλεμο, αλλά δεν εισακούστηκα. Οι παγκόσμιοι οικονομικοί οργανισμοί δεν μπορούν να αδιαφορούν για την άνιση ανάπτυξη του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Οφείλουν να ασκούν πιέσεις και στις πλεονασματικές οικονομίες, όχι μόνο στις ελλειμματικές. Προβλέπω ότι πολύ γρήγορα θα υπάρχει ξανά πρόβλημα αν δεν πάρετε στα σοβαρά αυτό το δίδαγμα της οικονομικής θεωρίας.
Για εσάς στην Ε.Ε. τα πράγματα έπρεπε να είναι πιο εύκολα. Δεν μπορεί σε μια νομισματική ένωση να μη βλέπουν οι οικονομίες τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις. Η Ε.Ε. δεν μπορεί να λειτουργεί μονίμως υπέρ των ισχυρών, ως ένας ενιαίος οικονομικός χώρος χωρίς συντονισμό και αλληλεγγύη. Η μόνη λύση που προτείνεται για τις αδύνατες χώρες είναι μια μακρά περίοδο ύφεσης και αποπληθωρισμού. Υποτίθεται ότι με αυτό τον τρόπο -να μην κρυβόμαστε, μέσω ανεργίας δηλαδή- θα μειωθούν οι τιμές και τελικά θα γίνουν τα προϊόντα πιο ανταγωνιστικά. Μόνο που αυτή η διαδικασία παίρνει πολύν καιρό να δουλέψει, αν δουλέψει. Και συχνά εγκαταλείπεται στον δρόμο, μια και δεν αρκεί να μειωθεί ο πληθωρισμός στα ευρωπαϊκά επίπεδα αλλά χρειάζεται να μειωθούν περαιτέρω οι τιμές για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των συσσωρευμένων ελλειμμάτων όλων των προηγούμενων ετών.
Η παραπάνω συνταγή δεν μπορεί να αποτελεί βάση για διαπραγμάτευση. Για να διαπραγματευθεί κανείς πρέπει να έχει τη δική του εικόνα για το πώς δουλεύουν οι οικονομίες. Μόνο έτσι θα είναι σε θέση να αποδομήσει τις ιδέες, και άρα τα επιχειρήματα, του αντιπάλου στη διαπραγμάτευση. Μόνο με μια διαφορετική προσέγγιση θα μπορέσει να βρει συμμάχους για μια εναλλακτική στρατηγική. Η χώρα σας εισέρχεται σε μια μακρά περίοδο ύφεσης. Αν δεν αλλάξετε την ατζέντα, προβλέπω τα προβλήματα να επιδεινώνονται. Θα επανέλθω!
Με εκτίμηση, John Maynard Keynes.
---------------------------------------------------------------------------
Τζον Μέιναρντ Κέινς
Οικονομολόγος (1883-1946)
Οικονομολόγος (1883-1946)
«Καπιταλισμός είναι η εκπληκτική πεποίθηση ότι οι κακοηθέστεροι των ανθρώπων θα κάνουν τα πιο πονηρά πράγματα για το μέγιστο καλό του συνόλου των συνανθρώπων τους».
Σίγουρα ακούγοντας κάποιος αυτά τα λόγια θα δυσκολευόταν να πιστέψει ότι έχουν βγει από το στόμα του γόνου μιας μεγαλοαστικής αγγλικής οικογένειας του 19ου αιώνα, με πατέρα έναν γνωστό οικονομολόγο και καθηγητή του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ και μητέρα κόρη υπουργού της εποχής.
Ο Τζον Μέιναρντ Κέινς, πατέρας της προηγούμενης φράσης, είναι αναμφισβήτητα μια από τις μεγαλύτερες μορφές της ιστορίας της οικονομικής επιστήμης. Με το κλασικό πλέον έργο του «The General Theory of Employment, Interest and Money» (1936) εισήγαγε μια επανάσταση στα οικονομικά καθώς και μια σχολή σκέψης η οποία, καθ' ότι βασίζεται στις θεωρίες του, ονομάστηκε «κεϊνσιανισμός».
Ο Κέινς γεννήθηκε το 1883 και μεγάλωσε στους κύκλους της ακαδημαϊκής και οικονομικής ελίτ της εποχής του. Φυσικό επακόλουθο ήταν να φοιτήσει στα καλύτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Αγγλίας, το Ιτον και το Κέιμπριτζ. Εκεί ο προικισμένος νεαρός αρίστευσε τόσο στον τομέα των μαθηματικών και οικονομικών όσο και στις κλασικές σπουδές του. Η παραμονή του στο Κέιμπριτζ τον έφερε κοντά σε έναν σημαντικό κύκλο συγγραφέων και καλλιτεχνών, την ομάδα Bloomsbury, με μέλη όπως ο Λέοναρντ και η Βιρτζίνια Γουλφ, ο Λίτον Στράσεϊ και ο Κλάιβ Μπελ, άνθρωποι που θα αποτελέσουν, σύμφωνα με τον ίδιο, «τη ζωή του εκτός των οικονομικών».
Γιατί χωρίς υπερβολή η ζωή του Κέινς ήταν η επιστήμη του. Υστερα από ένα σύντομο αλλά χρήσιμο από άποψη εμπειριών διάλειμμα ως κρατικός υπάλληλος, επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ ως καθηγητής Οικονομικών. Παράλληλα, από το 1914 ως το 1918 συνεργαζόταν ως σύμβουλος με το βρετανικό υπουργείο Οικονομικών για την προσπάθεια χρηματοδότησης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Τα εξαιρετικά αποτελέσματα της δουλειάς του τον οδήγησαν στη διάσκεψη της Συνθήκης των Βερσαλλιών ως οικονομικό σύμβουλο του βρετανού πρωθυπουργού Λόιντ Τζορτζ.
Αγανακτισμένος από τις υπερβολικές πολεμικές αποζημιώσεις που επιβλήθηκαν στην ηττημένη Γερμανία, ο Κέινς παραιτείται από τη θέση του. Επιστρέφει στα ακαδημαϊκά του καθήκοντα και παραθέτει τις απόψεις του για τη συνθήκη γράφοντας το «The Economic Consequences of the Peace» (1919), έργο που τον κάνει διάσημο σχεδόν αμέσως.
Η πένα του θα συνεχίσει το έργο της ακούραστη. Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης των δεκαετιών που ακολουθούν γίνεται επικριτικός απέναντι στη συντηρητική οικονομική πολιτική των βρετανικών κυβερνήσεων, στην οποία, όπως υποστηρίζει, οφείλονται όλα τα οικονομικά προβλήματα της χώρας. Τότε ήταν που ανέπτυξε μια καινούργια θεωρία προσδιορισμού του εισοδήματος και έγραψε τα δύο μεγάλα του έργα, το «Treatise on Money» (1930) και το επαναστατικό «The General Theory of Employment, Interest and Money» (1936). Σε αυτά υποστήριζε ότι η πλήρης απασχόληση δεν ήταν απαραίτητη προϋπόθεση, ανέπτυσσε μια νέα θεωρία σχετικά με τα επιτόκια και πολεμούσε την άποψη του υπουργείου Οικονομικών ότι το πρόβλημα της ανεργίας ήταν ανεπίλυτο. Η ανεργία, απέδειξε ο Κέινς, οφειλόταν στη ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών. Οι κυβερνήσεις μπορούσαν ρυθμίζοντας τα δικά τους έξοδα να υπερνικήσουν αυτή την ατέλεια. Επίσης ο Κέινς υποστήριξε ότι ο ασκούμενος έλεγχος στις πιστώσεις και στα επιτόκια επηρέαζε τις επενδύσεις. Η μάστιγα της ανεργίας μπορούσε να εξολοθρευθεί με φωτισμένες χρηματοοικονομικές και φορολογικές πολιτικές.
Η υγεία του Κέινς άρχισε να κλονίζεται προς τα τέλη της δεκαετίας του '30 με αποκορύφωμα μια σοβαρή καρδιακή προσβολή το 1937, η οποία τον κράτησε σχεδόν για δύο χρόνια μακριά από όλα τα καθήκοντά του. Παρ' όλα αυτά, δίχως να έχει ακόμη αναρρώσει πλήρως, μόλις ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος επέστρεψε στην έδρα του στο Κέιμπριτζ, έγραψε τρία πολύ σημαντικά άρθρα σχετικά με τα οικονομικά του πολέμου με τίτλο «How to Pay for the War» και παράλληλα προσέφερε στο υπουργείο Οικονομικών ως σύμβουλος.
Προς το τέλος του πολέμου ο Κέινς έστρεψε την προσοχή του στον σχεδιασμό διεθνών οικονομικών ιδρυμάτων με σκοπό τον περιορισμό των οικονομικών δυσκολιών που αναπόφευκτα θα ακολουθούσαν. Επαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη Διάσκεψη Bretton Woods το 1944, στην οποία δημιουργήθηκαν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα, ιδρύματα εν τούτοις τα οποία φέρουν εντονότερη τη σφραγίδα των ορθόδοξων θεωριών του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ παρά αυτή των αντίστοιχων του Κέινς.
Η επιρροή του σημαντικού αυτού ανθρώπου στην επιστήμη των Οικονομικών ήταν τόσο μεγάλη ώστε η τριαντάχρονη αλματώδης ανάπτυξη του δυτικού κόσμου (σχηματικά, από το 1945 ως το 1975) ονομάστηκε «Εποχή του Κέινς».
Ο Τζον Μέιναρντ Κέινς πέθανε ως Λόρδος Κέινς του Τίλτον το 1946.
Σίγουρα ακούγοντας κάποιος αυτά τα λόγια θα δυσκολευόταν να πιστέψει ότι έχουν βγει από το στόμα του γόνου μιας μεγαλοαστικής αγγλικής οικογένειας του 19ου αιώνα, με πατέρα έναν γνωστό οικονομολόγο και καθηγητή του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ και μητέρα κόρη υπουργού της εποχής.
Ο Τζον Μέιναρντ Κέινς, πατέρας της προηγούμενης φράσης, είναι αναμφισβήτητα μια από τις μεγαλύτερες μορφές της ιστορίας της οικονομικής επιστήμης. Με το κλασικό πλέον έργο του «The General Theory of Employment, Interest and Money» (1936) εισήγαγε μια επανάσταση στα οικονομικά καθώς και μια σχολή σκέψης η οποία, καθ' ότι βασίζεται στις θεωρίες του, ονομάστηκε «κεϊνσιανισμός».
Ο Κέινς γεννήθηκε το 1883 και μεγάλωσε στους κύκλους της ακαδημαϊκής και οικονομικής ελίτ της εποχής του. Φυσικό επακόλουθο ήταν να φοιτήσει στα καλύτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Αγγλίας, το Ιτον και το Κέιμπριτζ. Εκεί ο προικισμένος νεαρός αρίστευσε τόσο στον τομέα των μαθηματικών και οικονομικών όσο και στις κλασικές σπουδές του. Η παραμονή του στο Κέιμπριτζ τον έφερε κοντά σε έναν σημαντικό κύκλο συγγραφέων και καλλιτεχνών, την ομάδα Bloomsbury, με μέλη όπως ο Λέοναρντ και η Βιρτζίνια Γουλφ, ο Λίτον Στράσεϊ και ο Κλάιβ Μπελ, άνθρωποι που θα αποτελέσουν, σύμφωνα με τον ίδιο, «τη ζωή του εκτός των οικονομικών».
Γιατί χωρίς υπερβολή η ζωή του Κέινς ήταν η επιστήμη του. Υστερα από ένα σύντομο αλλά χρήσιμο από άποψη εμπειριών διάλειμμα ως κρατικός υπάλληλος, επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ ως καθηγητής Οικονομικών. Παράλληλα, από το 1914 ως το 1918 συνεργαζόταν ως σύμβουλος με το βρετανικό υπουργείο Οικονομικών για την προσπάθεια χρηματοδότησης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Τα εξαιρετικά αποτελέσματα της δουλειάς του τον οδήγησαν στη διάσκεψη της Συνθήκης των Βερσαλλιών ως οικονομικό σύμβουλο του βρετανού πρωθυπουργού Λόιντ Τζορτζ.
Αγανακτισμένος από τις υπερβολικές πολεμικές αποζημιώσεις που επιβλήθηκαν στην ηττημένη Γερμανία, ο Κέινς παραιτείται από τη θέση του. Επιστρέφει στα ακαδημαϊκά του καθήκοντα και παραθέτει τις απόψεις του για τη συνθήκη γράφοντας το «The Economic Consequences of the Peace» (1919), έργο που τον κάνει διάσημο σχεδόν αμέσως.
Η πένα του θα συνεχίσει το έργο της ακούραστη. Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης των δεκαετιών που ακολουθούν γίνεται επικριτικός απέναντι στη συντηρητική οικονομική πολιτική των βρετανικών κυβερνήσεων, στην οποία, όπως υποστηρίζει, οφείλονται όλα τα οικονομικά προβλήματα της χώρας. Τότε ήταν που ανέπτυξε μια καινούργια θεωρία προσδιορισμού του εισοδήματος και έγραψε τα δύο μεγάλα του έργα, το «Treatise on Money» (1930) και το επαναστατικό «The General Theory of Employment, Interest and Money» (1936). Σε αυτά υποστήριζε ότι η πλήρης απασχόληση δεν ήταν απαραίτητη προϋπόθεση, ανέπτυσσε μια νέα θεωρία σχετικά με τα επιτόκια και πολεμούσε την άποψη του υπουργείου Οικονομικών ότι το πρόβλημα της ανεργίας ήταν ανεπίλυτο. Η ανεργία, απέδειξε ο Κέινς, οφειλόταν στη ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών. Οι κυβερνήσεις μπορούσαν ρυθμίζοντας τα δικά τους έξοδα να υπερνικήσουν αυτή την ατέλεια. Επίσης ο Κέινς υποστήριξε ότι ο ασκούμενος έλεγχος στις πιστώσεις και στα επιτόκια επηρέαζε τις επενδύσεις. Η μάστιγα της ανεργίας μπορούσε να εξολοθρευθεί με φωτισμένες χρηματοοικονομικές και φορολογικές πολιτικές.
Η υγεία του Κέινς άρχισε να κλονίζεται προς τα τέλη της δεκαετίας του '30 με αποκορύφωμα μια σοβαρή καρδιακή προσβολή το 1937, η οποία τον κράτησε σχεδόν για δύο χρόνια μακριά από όλα τα καθήκοντά του. Παρ' όλα αυτά, δίχως να έχει ακόμη αναρρώσει πλήρως, μόλις ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος επέστρεψε στην έδρα του στο Κέιμπριτζ, έγραψε τρία πολύ σημαντικά άρθρα σχετικά με τα οικονομικά του πολέμου με τίτλο «How to Pay for the War» και παράλληλα προσέφερε στο υπουργείο Οικονομικών ως σύμβουλος.
Προς το τέλος του πολέμου ο Κέινς έστρεψε την προσοχή του στον σχεδιασμό διεθνών οικονομικών ιδρυμάτων με σκοπό τον περιορισμό των οικονομικών δυσκολιών που αναπόφευκτα θα ακολουθούσαν. Επαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη Διάσκεψη Bretton Woods το 1944, στην οποία δημιουργήθηκαν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα, ιδρύματα εν τούτοις τα οποία φέρουν εντονότερη τη σφραγίδα των ορθόδοξων θεωριών του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ παρά αυτή των αντίστοιχων του Κέινς.
Η επιρροή του σημαντικού αυτού ανθρώπου στην επιστήμη των Οικονομικών ήταν τόσο μεγάλη ώστε η τριαντάχρονη αλματώδης ανάπτυξη του δυτικού κόσμου (σχηματικά, από το 1945 ως το 1975) ονομάστηκε «Εποχή του Κέινς».
Ο Τζον Μέιναρντ Κέινς πέθανε ως Λόρδος Κέινς του Τίλτον το 1946.
Αίσχος...
Ολομέτωπη επίθεση στη συνείδηση, στο εισόδημα και τα δικαιώματα των εργαζομένων και του λαού εξαπέλυσε χτες με διάγγελμά του ο πρωθυπουργός!
Μια χωρίς προηγούμενο επίθεση στα δικαιώματα, στις κατακτήσεις και το εισόδημα των εργαζομένων αποτέλεσε το χτεσινό διάγγελμα του πρωθυπουργού.
Η επιβολή των νέων σκληρών μέτρων που εξήγγειλε ο Γ. Παπανδρέου - μετά τις κατ' ιδίαν επαφές με τους πολιτικούς αρχηγούς - πλήττουν κάθε πτυχή της ζωής της λαϊκής οικογένειας. Αποτελούν τμήμα μόνο της άγριας επέλασης που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση και έρχονται να προστεθούν στον αντιδραστικό πυρήνα του «προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης» που σήμερα θα εγκριθεί από την ΕΕ! Τα μέτρα - λαιμητόμος που κυνικά παρουσίασε χτες ο πρωθυπουργός, προκειμένου όπως υποστήριξε να «αυξηθούν τα έσοδα του δημόσιου για το 2010», ήρθε να ξεσκεπάσει και το στημένο παιχνίδι που στήθηκε προεκλογικά ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ για την υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου, τη στιγμή που το σύνολο των μέτρων ήταν προαποφασισμένα!
Η επιβολή των νέων σκληρών μέτρων που εξήγγειλε ο Γ. Παπανδρέου - μετά τις κατ' ιδίαν επαφές με τους πολιτικούς αρχηγούς - πλήττουν κάθε πτυχή της ζωής της λαϊκής οικογένειας. Αποτελούν τμήμα μόνο της άγριας επέλασης που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση και έρχονται να προστεθούν στον αντιδραστικό πυρήνα του «προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης» που σήμερα θα εγκριθεί από την ΕΕ! Τα μέτρα - λαιμητόμος που κυνικά παρουσίασε χτες ο πρωθυπουργός, προκειμένου όπως υποστήριξε να «αυξηθούν τα έσοδα του δημόσιου για το 2010», ήρθε να ξεσκεπάσει και το στημένο παιχνίδι που στήθηκε προεκλογικά ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ για την υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου, τη στιγμή που το σύνολο των μέτρων ήταν προαποφασισμένα!
Σαρωτικά μέτρα.
Στα μέτρα που ανακοίνωσε χτες ο πρωθυπουργός, περιλαμβάνονται τα εξής:
*Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Σήμερα βρίσκονται στα 65 χρόνια και δήθεν «εθελοντικά» στα 68, σύμφωνα με το νόμο Πετραλιά.
*Γενικό «πάγωμα» των μισθών και των συντάξεων στο δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
*Επιβολή έμμεσου φόρου στα καύσιμα.
*Περικοπή κατά 10% όλων των επιδομάτων στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων.
*Πάγωμα όλων των προσλήψεων στο δημόσιο και παράλληλη συγχώνευση και κατάργηση φορέων που θα σηματοδοτήσει την περαιτέρω υποβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών.
*Περικοπή κατά 10% των δαπανών όλων των υπουργείων, που σημαίνει πρόσθετες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες.
*Νέο νομοσχέδιο για την εισοδηματική πολιτική, με ένταση της προπαγάνδας περί «ρετιρέ» μισθωτών στο Δημόσιο, που πρέπει να αντιμετωπισθούν.
*Μεγάλες και σαρωτικές φορολογικές αλλαγές, που θα ανοίξουν το δρόμο για την ακόμα μεγαλύτερη αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού και υπουργοί της κυβέρνησης, που νωρίτερα το μεσημέρι είχαν πάρει μέρος σε ευρεία σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, σημείωναν ότι τα μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός είναι «μέτρα που ήταν στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και αποτελούν ένα βήμα παραπάνω», επιβεβαιώνοντας ότι η κυβέρνηση υλοποιεί προειλημμένες αποφάσεις.
Κήρυγμα συναίνεσης και υποταγής.
Πριν παρουσιάσει το πακέτο των μέτρων, ο πρωθυπουργός επιχείρησε να τρομοκρατήσει τα λαϊκά στρώματα, επιδιώκοντας αφ' ενός μέσω των εκβιασμών να εξασφαλίσει τη συναίνεσή τους και αφ' ετέρου να προλάβει την εκδήλωση γενικευμένων και συντονισμένων εργατικών λαϊκών αγώνων. Σ' αυτό το πνεύμα, ο Γ. Παπανδρέου περιέγραψε με δραματικούς τόνους την κατάσταση της οικονομίας, υποστηρίζοντας ότι «πρέπει για να σταματήσουμε την πορεία της χώρας προς τον γκρεμό» και πρόβαλε την αντιλαϊκή αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να πάρει «επώδυνα μέτρα».
Παράλληλα, προχώρησε και σε ευθεία επίθεση ενάντια σε κάθε λαϊκή κινητοποίηση, απαιτώντας «να σταματήσουν τα μπλόκα και οι απεργίες», καθώς, όπως ισχυρίστηκε, «δεν αντέχει η χώρα και πρέπει να δώσουμε τη μάχη όλοι μαζί». Ο ίδιος κάλεσε σε «ταξική συνεργασία» τους εργαζόμενους με το μεγάλο κεφάλαιο, προκειμένου «να αντιμετωπιστεί η χαμένη ανταγωνιστικότητα της χώρας», να διασφαλιστούν, δηλαδή, τα συμφέροντα της ντόπιας αστικής τάξης.
Προκειμένου, μάλιστα, να παραπλανήσει τα λαϊκά στρώματα, ώστε να σκύψουν το κεφάλι, ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που θα έρθει την επόμενη βδομάδα θα «μπει τέλος στα παραθυράκια της φοροδιαφυγής».
Την ίδια στιγμή που ισοπέδωνε τα δικαιώματα των εργαζομένων, υποστήριζε δημαγωγικά ότι «θα φορολογηθεί η Μεγάλη Ακίνητη Περιουσία», τα «κέρδη των επιχειρήσεων που δεν επανεπενδύονται» και τα «μερίσματα και οι off shore εταιρείες», ισχυριζόμενος ότι με μέτρα βιτρίνας «θα σταματήσει ο άδικος πλουτισμός εις βάρος των πολλών». Τα ίδια ακριβώς υποσχόταν και η κυβέρνηση της ΝΔ. Βέβαια, ο ίδιος φρόντισε να διευκρινίσει ότι με τα σφοδρά αντιλαϊκά μέτρα θα εξοικονομηθούν «άμεσα πόροι για να απελευθερωθούν για την ανάπτυξη», να επιστρέψουν δηλαδή στις τσέπες του μεγάλου κεφαλαίου.
Στα μέτρα που ανακοίνωσε χτες ο πρωθυπουργός, περιλαμβάνονται τα εξής:
*Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Σήμερα βρίσκονται στα 65 χρόνια και δήθεν «εθελοντικά» στα 68, σύμφωνα με το νόμο Πετραλιά.
*Γενικό «πάγωμα» των μισθών και των συντάξεων στο δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
*Επιβολή έμμεσου φόρου στα καύσιμα.
*Περικοπή κατά 10% όλων των επιδομάτων στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων.
*Πάγωμα όλων των προσλήψεων στο δημόσιο και παράλληλη συγχώνευση και κατάργηση φορέων που θα σηματοδοτήσει την περαιτέρω υποβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών.
*Περικοπή κατά 10% των δαπανών όλων των υπουργείων, που σημαίνει πρόσθετες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες.
*Νέο νομοσχέδιο για την εισοδηματική πολιτική, με ένταση της προπαγάνδας περί «ρετιρέ» μισθωτών στο Δημόσιο, που πρέπει να αντιμετωπισθούν.
*Μεγάλες και σαρωτικές φορολογικές αλλαγές, που θα ανοίξουν το δρόμο για την ακόμα μεγαλύτερη αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού και υπουργοί της κυβέρνησης, που νωρίτερα το μεσημέρι είχαν πάρει μέρος σε ευρεία σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, σημείωναν ότι τα μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός είναι «μέτρα που ήταν στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και αποτελούν ένα βήμα παραπάνω», επιβεβαιώνοντας ότι η κυβέρνηση υλοποιεί προειλημμένες αποφάσεις.
Κήρυγμα συναίνεσης και υποταγής.
Πριν παρουσιάσει το πακέτο των μέτρων, ο πρωθυπουργός επιχείρησε να τρομοκρατήσει τα λαϊκά στρώματα, επιδιώκοντας αφ' ενός μέσω των εκβιασμών να εξασφαλίσει τη συναίνεσή τους και αφ' ετέρου να προλάβει την εκδήλωση γενικευμένων και συντονισμένων εργατικών λαϊκών αγώνων. Σ' αυτό το πνεύμα, ο Γ. Παπανδρέου περιέγραψε με δραματικούς τόνους την κατάσταση της οικονομίας, υποστηρίζοντας ότι «πρέπει για να σταματήσουμε την πορεία της χώρας προς τον γκρεμό» και πρόβαλε την αντιλαϊκή αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να πάρει «επώδυνα μέτρα».
Παράλληλα, προχώρησε και σε ευθεία επίθεση ενάντια σε κάθε λαϊκή κινητοποίηση, απαιτώντας «να σταματήσουν τα μπλόκα και οι απεργίες», καθώς, όπως ισχυρίστηκε, «δεν αντέχει η χώρα και πρέπει να δώσουμε τη μάχη όλοι μαζί». Ο ίδιος κάλεσε σε «ταξική συνεργασία» τους εργαζόμενους με το μεγάλο κεφάλαιο, προκειμένου «να αντιμετωπιστεί η χαμένη ανταγωνιστικότητα της χώρας», να διασφαλιστούν, δηλαδή, τα συμφέροντα της ντόπιας αστικής τάξης.
Προκειμένου, μάλιστα, να παραπλανήσει τα λαϊκά στρώματα, ώστε να σκύψουν το κεφάλι, ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που θα έρθει την επόμενη βδομάδα θα «μπει τέλος στα παραθυράκια της φοροδιαφυγής».
Την ίδια στιγμή που ισοπέδωνε τα δικαιώματα των εργαζομένων, υποστήριζε δημαγωγικά ότι «θα φορολογηθεί η Μεγάλη Ακίνητη Περιουσία», τα «κέρδη των επιχειρήσεων που δεν επανεπενδύονται» και τα «μερίσματα και οι off shore εταιρείες», ισχυριζόμενος ότι με μέτρα βιτρίνας «θα σταματήσει ο άδικος πλουτισμός εις βάρος των πολλών». Τα ίδια ακριβώς υποσχόταν και η κυβέρνηση της ΝΔ. Βέβαια, ο ίδιος φρόντισε να διευκρινίσει ότι με τα σφοδρά αντιλαϊκά μέτρα θα εξοικονομηθούν «άμεσα πόροι για να απελευθερωθούν για την ανάπτυξη», να επιστρέψουν δηλαδή στις τσέπες του μεγάλου κεφαλαίου.
Αντιδράσεις κομμάτων.
*Πλάτες στην εφαρμογή του ταξικού κυβερνητικού προγράμματος έσπευσε να βάλει η ΝΔ αμέσως μετά την ανακοίνωση των μέτρων. Σε δήλωσή του, ο Π. Παναγιωτόπουλος διαμαρτυρήθηκε μόνο για το γεγονός ότι τα μέτρα δε γνωστοποιήθηκαν κατά τις συναντήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς και αρκέστηκε να επαναλάβει τη διαφωνία της ΝΔ με την αύξηση της φορολογίας στα καύσιμα και να υπερασπιστεί την πατρότητα στο πάγωμα των μισθών του δημοσίου.
*Πλάτες στην εφαρμογή του ταξικού κυβερνητικού προγράμματος έσπευσε να βάλει η ΝΔ αμέσως μετά την ανακοίνωση των μέτρων. Σε δήλωσή του, ο Π. Παναγιωτόπουλος διαμαρτυρήθηκε μόνο για το γεγονός ότι τα μέτρα δε γνωστοποιήθηκαν κατά τις συναντήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς και αρκέστηκε να επαναλάβει τη διαφωνία της ΝΔ με την αύξηση της φορολογίας στα καύσιμα και να υπερασπιστεί την πατρότητα στο πάγωμα των μισθών του δημοσίου.
*Σε σχόλιο για το διάγγελμα του πρωθυπουργού, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:
«Ο λαός να μην πέσει στη φάκα που στήνει η κυβέρνηση, με δόλωμα τη φορολόγηση των άπιαστων οφ σορ εταιρειών και κάποιων φυσικών προσώπων, για να πάρει σαρωτικά μέτρα κατά των εργαζομένων και να ενισχύσει την κερδοφορία των μεγαλοεπιχειρηματιών.
Η νέα αντιλαϊκή θύελλα, για την οποία μιλούσε το ΚΚΕ προεκλογικά, ήρθε, θα συνεχιστεί πιο άγρια και δε θα έχει τελειωμό. Το επιβεβαιώνει η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, η άγρια φορολογία, η μείωση των μισθών και των συντάξεων, το πάγωμα ακόμα και των ελάχιστων προσλήψεων.
Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα πρέπει να ξεσηκωθούν, να οργανώσουν την πάλη τους για τα δικαιώματά τους, για να αποτρέψουν την ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου, της ΕΕ, της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων».
«Ο λαός να μην πέσει στη φάκα που στήνει η κυβέρνηση, με δόλωμα τη φορολόγηση των άπιαστων οφ σορ εταιρειών και κάποιων φυσικών προσώπων, για να πάρει σαρωτικά μέτρα κατά των εργαζομένων και να ενισχύσει την κερδοφορία των μεγαλοεπιχειρηματιών.
Η νέα αντιλαϊκή θύελλα, για την οποία μιλούσε το ΚΚΕ προεκλογικά, ήρθε, θα συνεχιστεί πιο άγρια και δε θα έχει τελειωμό. Το επιβεβαιώνει η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, η άγρια φορολογία, η μείωση των μισθών και των συντάξεων, το πάγωμα ακόμα και των ελάχιστων προσλήψεων.
Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα πρέπει να ξεσηκωθούν, να οργανώσουν την πάλη τους για τα δικαιώματά τους, για να αποτρέψουν την ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου, της ΕΕ, της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων».
* "Τα μέτρα που αιφνιδιαστικά εξήγγειλε η κυβέρνηση, πάνε την κοινωνία πολλά χρόνια πίσω", υπογράμμισε σε δηλώσεις του ο Πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας και πρόσθεσε ότι τα μετρα αυτά "διογκώνουν την ανεργία, διαλύουν το ασφαλιστικό, κάνουν αναδιανομή προς όφελος των πλουσίων, κερδίζουν μέρα με τη μέρα την υποστήριξη των πιο οπισθοδρομικών πολιτικών και οικονομικών κύκλων". Ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε επίσης ότι τα μέτρα εκτός από κοινωνικά άδικα, είναι και αναποτελεσματικά και εκτίμησε ότι δεν θα μειώσουν τα ελλείμματα, ούτε τα χρέη και επισήμανε: "Η αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, είναι μέτρο που παρατείνει τη ζωή των ασφαλιστικών ταμείων μόνο για λίγους μήνες. Η δε προτροπή για εκποίηση της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων επιστρέφεται στον κ.Παπακωνσταντίνου ως απαράδεκτη. Το πάγωμα μισθών και η περικοπή επιδομάτων στο δημόσιο είναι μέτρο απολύτως αναποτελεσματικό και άδικο. Στέλνει μήνυμα και στον ιδιωτικό τομέα για γενικευμένο πάγωμα μισθών. Στραγγαλίζει την ήδη πιεσμένη αγορά, η οποία ασφυκτιά". Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, "η μείωση του αριθμού και των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, σε μια στιγμή που οι κοινωνικές υπηρεσίες βρίσκονται στα όρια της κατάρρευσης,θα οδηγήσει στη περαιτέρω απαξίωση του δημόσιου τομέα και στην εκποίηση του δημόσιου πλούτου". Ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε ότι τις επόμενες μέρες ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την Ελλάδα θα εργαστεί για να οικοδομηθεί ένα ευρύ κίνημα αντίστασης και κάλεσε τους εργαζόμενους "να μπλοκάρουν τα μέτρα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ".
Γερή αβάντα από ΣΕΒ!
Πλάτες έβαλε ακόμη μια φορά ο ΣΕΒ στην κυβέρνηση, στηρίζοντας τα μέτρα και αναλαμβάνοντας επαφές ενημέρωσης επιχειρηματικών φορέων της ευρωζώνης για την πραγματική κατάσταση στην Ελλάδα και τις προοπτικές της οικονομίας της.
Σε δηλώσεις του, μετά την άκαρπη συνάντηση με τη ΓΣΕΕ για την Εθνική Συλλογική Σύμβαση, ο πρόεδρος του Συνδέσμου, Δημήτρης Δασκαλόπουλος, θέλοντας να προβάλει την αναγκαιότητα των μέτρων, μίλησε για «νεοελληνικό δράμα» που δεν πρέπει να διαιωνιστεί και για τις αναγκαίες θυσίες που πρέπει να «υποστούμε όλοι μέχρι να ξανασταθούμε στα πόδια μας». Εθεσε δε δίλημμα αντίστοιχο με του Γ. Παπανδρέου, ως αρχηγού της αντιπολίτευσης («ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε»). Δηλαδή ή θα υποστούμε συνειδητά τις θυσίες «ή θα περιέλθουμε στην ακόμη σκληρότερη κηδεμονία των Βρυξελλών και των αγορών», συμπληρώνοντας ότι το δεύτερο είναι αμφίβολο αν μπορεί να το αντέξει η κοινωνία. Επιπλέον στήριξη προσέφερε ο ΣΕΒ, στα κυβερνητικά και κομματικά στελέχη που τάσσονται υπέρ της άμεσης λήψης μέτρων. Οπως τόνισε ο κ. Δασκαλόπουλος, η κυβέρνηση πρωτίστως, αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα, έχουν την ευθύνη να ενημερώσουν την κοινή γνώμη και όλες τις κοινωνικές ομάδες για το ότι ο τόπος βρίσκεται στα πρόθυρα της συλλογικής κατάρρευσης. Υστερα από αυτά, ο πρόεδρος του ΣΕΒ μεταβαίνει στις Βρυξέλλες, όπου θα έχει συναντήσεις με κορυφαίους επιχειρηματικούς παράγοντες της ευρωζώνης, προκειμένου να τους ενημερώσει για τα προβλήματα και τις υπαρκτές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας από την επιχειρηματική σκοπιά.
Κερδίζουν από την ... δική μας φτώχεια!Σε δηλώσεις του, μετά την άκαρπη συνάντηση με τη ΓΣΕΕ για την Εθνική Συλλογική Σύμβαση, ο πρόεδρος του Συνδέσμου, Δημήτρης Δασκαλόπουλος, θέλοντας να προβάλει την αναγκαιότητα των μέτρων, μίλησε για «νεοελληνικό δράμα» που δεν πρέπει να διαιωνιστεί και για τις αναγκαίες θυσίες που πρέπει να «υποστούμε όλοι μέχρι να ξανασταθούμε στα πόδια μας». Εθεσε δε δίλημμα αντίστοιχο με του Γ. Παπανδρέου, ως αρχηγού της αντιπολίτευσης («ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε»). Δηλαδή ή θα υποστούμε συνειδητά τις θυσίες «ή θα περιέλθουμε στην ακόμη σκληρότερη κηδεμονία των Βρυξελλών και των αγορών», συμπληρώνοντας ότι το δεύτερο είναι αμφίβολο αν μπορεί να το αντέξει η κοινωνία. Επιπλέον στήριξη προσέφερε ο ΣΕΒ, στα κυβερνητικά και κομματικά στελέχη που τάσσονται υπέρ της άμεσης λήψης μέτρων. Οπως τόνισε ο κ. Δασκαλόπουλος, η κυβέρνηση πρωτίστως, αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα, έχουν την ευθύνη να ενημερώσουν την κοινή γνώμη και όλες τις κοινωνικές ομάδες για το ότι ο τόπος βρίσκεται στα πρόθυρα της συλλογικής κατάρρευσης. Υστερα από αυτά, ο πρόεδρος του ΣΕΒ μεταβαίνει στις Βρυξέλλες, όπου θα έχει συναντήσεις με κορυφαίους επιχειρηματικούς παράγοντες της ευρωζώνης, προκειμένου να τους ενημερώσει για τα προβλήματα και τις υπαρκτές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας από την επιχειρηματική σκοπιά.
Θετικά υποδέχονται οι επενδυτές το πλαίσιο μέτρων που ανακοίνωσε χθες ο πρωθυπουργός για τη μείωση του ελλείμματος της χώρας. Στις 13:00, ο Γενικός Δείκτης στο Χρηματιστήριο Αθηνών ενισχύεται κατά 1,51% στις 2.089,41 μονάδες με πρωταγωνιστές τις τράπεζες. Το spread των ελληνικών ομολόγων έναντι των γερμανικών βρίσκεται στις 344 μονάδες βάσης. Είναι η δεύτερη ημέρα ανόδου αλλά και η τέταρτη από την ημέρα που ξέφυγε από τα χαμηλά επίπεδα των 1.950-1970 μονάδων. Ο δείκτης των τραπεζών ενισχύεται 2,78% με την μετοχή της Εθνικής στο +3,72%, της Alpha Bank στο +3,08%, της Πειραιώς +3,15%.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
