Στα ... βήματα του Σουφλιά!

Τόσο στο θέμα της "Εκτροπής του Αχελώου" όσο και στο θέμα της "ανάπτυξης Αιολικών Πάρκων στα Παρθένα Βουνά της Ναυπακτίας" η κα Μπιρμπίλη όχι απλά βαδίζει στα χνάρια της Πολιτικής Σουφλιά, αλλά δείχνει έμπρακτα ότι θα καταφέρει πολύ γρηγορότερα και χωρίς πολλές αντιδράσεις, να κατορθώσει ότι δεν κατόρθωσε ο προκάτοχός της: Να μην υπάρξει πλέον ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο Παρθένας Φύσης στην Χώρα μας...

Ορεινή Φθιώτιδα...

ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΑΡΘΕΝΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ!

ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΘΥΛΑΚΩΝ ΑΓΡΙΑΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑ ΜΑΣ!

ΟΧΙ ΣΤΑ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΕΡΓΟΛΑΒΩΝ ΓΙΑ ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ ΣΤΑ ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΞΥΑ!

ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΣΑΡΑΝΤΑΙΝΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΩΝ"!

ΠΑΣΟΚ -ΝΔ: Τσακώνονται για την πατρότητα του νομοσχεδίου για τις ΑΠΕ!

Αντιπαράθεση ανάμεσα στη νυν (ΠΑΣΟΚ) και στην πρώην ηγεσία (ΝΔ) του αρμόδιου υπουργείου πυροδότησε η χθεσινή δημοσιοποίηση των βασικών κατευθύνσεων του νομοσχεδίου για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. ...Ο τέως υπουργός Ανάπτυξης, Κωστής Χατζηδάκης, υποστήριξε ότι το νομοσχέδιο που παρουσίασε το ΠΑΣΟΚ έιναι αυτούσιο το νομοσχέδιο που επεξεργαζόταν η Νέα Δημοκρατία και δεν πρόλαβε να καταθέσει, εξαιτίας των εκλογών. Απαντώντας, ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Γ. Μανιάτης, παραδέχτηκε ότι το νομοσχέδιο βασίστηκε και στην προεργασία που είχε κάνει η προηγούμενη πολιτική ηγεσία, λέγοντας ότι αυτό εξάλλου ανέφερε και η υπουργός, Τίνα Μπιρμπίλη.

Χατζηδάκης – Μουσουρούλης: Το δικό μας σχέδιο για τις ΑΠΕ παρουσίασε η Τίνα Μπιρμπίλη!

Ο πρώην υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης και ο βουλευτής της Ν.Δ. και πρώην γ.γ. του ΥΠΑΝ Κωστής Μουσουρούλης, με δήλωσή τους προσάπτουν στην υπουργό κα Τίνα Μπιρμπίλη ότι το νομοσχέδιο που παρουσίασε ως δικό της, είναι αυτούσιο το κείμενο που είχε ετοιμαστεί στη θητεία τους και ετοιμάζονταν να καταθέσουν στη Βουλή, αν δεν παρενέβαιναν οι εκλογές. Οι ίδιοι μάλιστα δημοσιοποίησαν και το σχέδιο νόμου που είχαν προετοιμάσει και το οποίο είχε κολλήσει στα γρανάζια του πρώην Υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ.

Διαδικασίες «εξπρές» για τις άδειες των ΑΠΕ...

Στην ουσία του θέματος το νομοσχέδιο, για την «Επιτάχυνση της Ανάπτυξης των ΑΠΕ για την αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής» που οι μεγαλοεργολάβοι ανέμεναν με ενδιαφέρον, προβλέπει "απλοποίηση" των διαδικασιών έκδοσης αδειών παραγωγής για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Με τον νέο νόμο ο οποίος θα ψηφιστεί από την Βουλή άμεσα, φιλοδοξία της Κυβέρνησης είναι να αρχίζει να λειτουργεί μια επένδυση π.χ. αιολικού πάρκου το πολύ 6-8 μήνες μετά την πρώτη αίτηση, από τέσσερα χρόνια που είναι σήμερα! Η αρχική άδεια για ΑΠΕ (κυρίως για αιολικά πάρκα) θα είναι ταυτόχρονα άδεια σκοπιμότητας του έργου, δηλαδή με αυτήν θα ξεκινάει η κατασκευή ενός πάρκου ανεμογεννητριών και θα ακολουθεί η άδεια παραγωγής ενέργειας. Επιπρόσθετα, θεσπίζονται δεσμευτικοί στόχοι για τη συμμετοχή των ΑΠΕ στο ηλεκτρικό και το ενεργειακό ισοζύγιο.Η άδεια παραγωγής αφορά πλέον την τεχνικοοικονομική επάρκεια του συγκεκριμένου έργου ΑΠΕ και αποσυνδέεται από τη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης, η οποία έπεται, ενώ εκδίδεται από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) και όχι από το παλαιό υπουργείο Ανάπτυξης, όπως γινόταν ως σήμερα, με αποτέλεσμα τον δραστικό περιορισμό της διάρκειας της σχετικής αδειοδοτικής διαδικασίας, σε μόνο δύο μήνες από περίπου έναν χρόνο που χρειάζεται σήμερα. Οι εγκαταστάσεις ΑΠΕ χαρακτηρίζονται ρητά πλέον μη οχλούσες, επιταχύνοντας έτσι πολλές μικρομεσαίες επενδύσεις.

Ειδικότερα:

• Σε ό,τι αφορά τα τιμολόγια, προβλέπεται ότι το 50 % του ειδικού τέλους που καταβάλλουν οι ηλεκτροπαραγωγοί από ΑΠΕ στους ΟΤΑ θα αποδίδεται απευθείας στους οικιακούς καταναλωτές του δημοτικού ή κοινοτικού διαμερίσματος του ΟΤΑ, στο οποίο εγκαθίσταται το έργο ΑΠΕ, μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος. Δηλαδή, το ποσό θα πιστώνεται στη ΔΕΗ, η οποία θα πιστώνει στη συνέχεια τους λογαριασμούς των καταναλωτών της περιοχής. Το υπόλοιπο 50% του τέλους θα παραμείνει στους ΟΤΑ. Το υπουργείο επισημαίνει ακόμη ότι στο σχέδιο νόμου δεν προβλέπεται αύξηση του ειδικού τέλους ΑΠΕ.

• Καθορίζεται εθνικός δεσμευτικός στόχος 20% συμμετοχή των ΑΠΕ στην κάλυψη της τελικής κατανάλωσης ενέργειας το 2020 (αντί του 18% που προβλέπει η Οδηγία 28/2009) και 40% τουλάχιστον στην κάλυψη της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας το 2020.

• Οι αλλαγές στην αδειοδοτική διαδικασία προβλέπουν μεταξύ άλλων αποσύνδεση της άδειας παραγωγής από την περιβαλλοντική αδειοδότηση και έκδοσή της από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ), αντί για το υπουργείο (πρώην) Ανάπτυξης. Επίσης, εξαιρούνται από την υποχρέωση λήψης άδειας παραγωγής εγκαταστάσεις ΑΠΕ που χαρακτηρίζονται ως μη οχλούσες ή χαμηλής όχλησης δραστηριότητες, συγχωνεύονται οι διαδικασίες Προκαταρκτικής Περιβαλλοντικής Εκτίμησης και Αξιολόγησης (ΠΠΕΑ) και Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΕΠΟ).

• Συνίσταται στο υπουργείο ΠΕΚΛ αυτοτελής Ειδική Υπηρεσία Εξυπηρέτησης Επενδύσεων ΑΠΕ, στα πρότυπα «φορέα μιας στάσης (one-stop shop) που θα υπάγεται απευθείας στον υπουργό και θα έχει ως αποστολή την παροχή πληροφοριών και η συντονισμένη διεκπεραίωση των αιτημάτων επενδυτών, οι οποίοι ενδιαφέρονται να πραγματοποιήσουν επενδύσεις για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ.

• Τροποποιείται επίσης το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο των ΑΠΕ που θεσπίστηκε πέρυσι με τρόπο ώστε να επιτρέπεται η εγκατάσταση ΑΠΕ παντού, εκτός από τις περιοχές απολύτου προστασίας της φύσης, τα κηρυγμένα διατηρητέα μνημεία μείζονος σημασίας της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, τις οριοθετημένες αρχαιολογικές ζώνες προστασίας Α, καθώς και τους υγροτόπους διεθνούς προστασίας (Ραμσάρ).Επισημαίνεται ότι επιτρέπεται η εγκατάσταση μονάδων σε αγροτικές γαίες υψηλής παραγωγικότητας, καθώς και σε εκτός σχεδίου περιοχές όπου δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση χωροθέτησής τους με βάση το υφιστάμενο καθεστώς.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Στην πραγματικότητα η "πατρότητα" του εν λόγω Νομοσχεδίου δεν ανήκει ούτε στο ΠΑΣΟΚ ούτε στην ΝΔ.

Οι πραγματικοί εμπνευστές του εν λόγω "εκτρώματος" είναι οι Μεγαλοεργολάβοι των ΑΠΕ, οι οποίοι ανερυθρίαστα δηλώνουν ότι στόχος του Νομοσχεδίου είναι να εξασφαλιστεί ότι στα επιχειρηματικά-επενδυτικά τους σχέδια δεν θα στέκεται κανείς εμπόδιο: "... με το υπάρχον νομοθετικό καθεστώς, ο χρόνος για την αδειοδότηση ενός αιολικού πάρκου έφτανε και τα 5 χρόνια, οι προσφυγές στο ΣτΕ ήταν καθημερινή υπόθεση για όποιον «οικολόγο» δεν γουστάριζε να βλέπει ανεμογεννήτριες, ενώ η αυθαίρετη ερμηνεία νόμων από δημόσιες υπηρεσίες έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίζει οχλούσες και επικίνδυνες για το περιβάλλον εγκαταστάσεις ακόμη και τα... φωτοβολταϊκά."

Γίνεται ξεκάθαρο λοιπόν ότι ο μόνος στόχος του Νομοσχεδίου είναι να εξασφαλιστούν κατά το μέγιστο τα συμφέροντα των δυο Μεγάλων Εταιρειών που δραστηριοποιούνται στις ΑΠΕ (ΘΕΜΕΛΗ και TERNA ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ) και να διασφαλιστεί ότι δεν θα μπορεί να υπάρξει κανενός είδους αντίδραση απέναντι στα σχέδια τους: 

ΚΑΘΕ ΒΟΥΝΟΚΟΡΦΗ ΚΑΙ ΑΙΟΛΙΚΟ - 

ΚΑΘΕ ΛΙΒΑΔΙ ΚΑΙ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑ'Ι'ΚΟ- 

ΚΑΘΕ ΠΟΤΑΜΙ ΚΑΙ ΕΚΤΡΟΠΗ- 

ΚΑΘΕ ΡΕΜΑ ΚΑΙ ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΟ!

Το υπουργείο «Περιβάλλοντος» υπογράφει το θάνατο του Αχελώου...

Οι πρόσφατες δηλώσεις της υπουργού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής επιβεβαιώνουν τη θέση της Πανελλαδικής Κίνησης ενάντια στην Εκτροπή του Αχελώου, ότι αυτό το φαραωνικό έργο είναι πάνω από όλα έργο πολιτικής σημασίας και αρδευτικής, ενεργειακής ή ό,τι άλλου έχει εφευρεθεί στην 25χρο διαδρομή του. Το μεγαλύτερο έργο διευθέτησης υδάτων που σχεδιάστηκε ποτέ στην Ελλάδα και ταυτόχρονα η πλέον καταστροφική παρέμβαση στο περιβάλλον, δυστυχώς πρώτα αποφασίστηκε και κατόπιν αναζητήθηκε η χρησιμότητά του. Αυτό αποδεικνύει η αλλαγή του προσδιορισμού της χρησιμότητάς του τουλάχιστον τρεις φορές έως τώρα. Η μοναδική προσπάθεια αιτιολόγησης του έργου από οικονομικής πλευράς είναι τα χρήματα που έχουν σπαταληθεί έως τώρα. Καμιά μελέτη δεν υπάρχει που να υποδεικνύει αντιστοιχία του συνολικού κόστους (4 δις ευρώ) και της οικονομικής του απόδοσης. Βεβαίως το περιβάλλον δεν είναι οικονομικό μέγεθος. Είναι μέγεθος κοινωνικό, είναι η αναγκαστική συνθήκη επιβίωσης των τοπικών κοινωνιών σε ένα βάθος χρόνου που η καιροσκοπική αντίληψη του κράτους και των εταιριών δεν μπορεί να προσεγγίσει. Η έγκριση των περιβαλλοντικών όρων και η χωροθέτηση της εκτροπής του Αχελώου με νόμο της Βουλής (3481/06) από τον κ. Σουφλιά θεωρήθηκε από ένα κομμάτι του πολιτικού συστήματος αλλά και από έγκριτους επιστήμονες αυθαίρετη και χωρίς καμιά αρμοδιότητα. Παρ';όλα αυτά η σημερινή κυβέρνηση κρατά και χρησιμοποιεί τον προσανατολισμό του νόμου ως βάση για οποιαδήποτε συζήτηση. Η πολιτική σημασία του έργου (πολιτικό πρόταγμα-εκλογικές περιφέρειες της Θεσσαλίας- πολιτικά γραμμάτια των κατασκευαστικών εταιριών- ενεργειακός ανταγωνισμός) μας προκαλεί να θέσουμε τα εξής ερωτήματα προς την υπουργό περιβάλλοντος κ. Μπιρμπίλη: Γνωρίζει η κ. Μπιρμπίλη ότι τα μεγάλα φράγματα δεν θεωρούνται από καμιά σοβαρή μελέτη Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας; Επίσης γνωρίζει ότι τα μεγάλα φράγματα συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου με εκπομπές μεθανίου και επηρεάζουν το μικροκλίμα; Γνωρίζει η κ. Υπουργός ότι η ισχύς των 160MW του ΥΔΗ Μεσοχώρας θα μειώσει την ισχύ των επόμενων φραγμάτων του Αχελώου (Κρεμαστών, Καστρακίου, Στράτου), και γι';αυτό το λόγο η ΔΕΗ το 1996 ζητούσε αποζημιώσεις από το ελληνικό κράτος ύψους 146 δις δρχ; Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η λειτουργία του του ΥΔΗ Μεσοχώρας δεν έχει καμία ενεργειακή σημασία για τη χώρα; Αν η κατασκευή ενός αχρείαστου φράγματος από ενεργειακής πλευράς (εφόσον το αποδεσμεύσουμε από τα έργα της εκτροπής) προσέφερε θέσεις εργασίας γιατί η καταστροφή του δεν θα μπορούσε να προσφέρει τα ίδια οφέλη; Γνωρίζει η κ. Μπιρμπίλη ότι η υπεράσπιση, σήμερα, του ΥΔΗ φράγματος Μεσοχώρας από τη ΔΕΗ εντάσσεται στο ανταγωνισμό των εταιρικών λόμπι της ενέργειας μετά την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας αλλά και του ανταγωνισμού για τον ελέγχο των νερών; Μπορεί η κ. Υπουργός να μας διευκρινίσει τι εννοεί «αναγκαίες ποσότητες των νερών του Αχελώου» και πώς αυτές καθορίζονται με ορθολογισμό από έναν φορέα διαχείρισης υδάτων όταν ανάλογοι φορείς σήμερα δεν μπορούν να αποτρέψουν για παράδειγμα τη συρίκνωση της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου ή την καταστροφή του Αμβρακικού. Θεωρεί η κ. Μπιρμπίλη ότι προσδοκώμενη ισχύς των 160MW του ΥΔΗ φράγματος είναι αρκετή για να παρακάμψουμε την άρνηση των κατοίκων της Μεσοχώρας να εγκαταλείψουν τη γη τους και να διαγράψουν τη μνήμη τους; Είναι τέτοια η ανάγκη των 160MW ώστε να δικαιολογεί την καταστροφή των οικοσυστημάτων της Νότιας Πίνδου καθώς και της πολιτισμικής μας κληρονομιάς; Γνωρίζει η κ. Μπιρμπίλη ότι όποιες παρεμβάσεις στον Άνω ρου του Αχελώου θα είναι η ταφόπλακα του μυθικού ποταμού; Γιατί χωρίς ποτάμι, Άνω ρους δεν υπάρχει! Γνωρίζει η κ. Μπιρμπίλη ότι η σημερινή παροχή νερού στην κοίτη του ποταμού είναι κατά πολύ μικρότερη από αυτή που παίρνει υπόψη της η μελέτη που ενέκρινε ο νόμος Σουφλιά; Τέλος ένα ερώτημα για τους όψιμους υποστηρικτές του κινήματος κατά της εκτροπής: Γνωρίζουν ότι η λειτουργία του ΥΔΗ φράγματος Μεσοχώρας με χαμηλότερη στάθμη της λίμνης δεν αποτρέπει ούτε στο ελάχιστο την καταστροφή του οικοσυστήματος της Νότιας Πίνδου; Είμαστε ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου, είμαστε ενάντια στα φράγματα-τέρατα Μεσοχώρας και Συκιάς. Ο λόγος δεν είναι άλλος παρά η οικονομική και πολιτισμική επιβίωση και διαβίωση των τοπικών κοινωνιών που ζουν με και από τον μεγάλο ποταμό. Όχι για τα επόμενα 40 χρόνια (τόσο υπολογίζεται ότι είναι χρόνος ζωής των φραγμάτων), αλλά και για τα παιδιά μας, τα παιδιά των παιδιών μας και τις επόμενες γενιές. Στο σύγχρονο πόλεμο του νερού υπάρχουν δύο πλευρές. Από τη μία είναι τα συμφέροντα των εταιριών και της πολιτικής του καιροσκοπισμού Από την άλλη είναι τα συμφέροντα της κοινωνίας. Ή θα είναι κάποιος με τη μια πλευρά ή με την άλλη και η κ. Υπουργός θα πρέπει να διαλέξει. Δεν μπορεί να είναι και με τις δύο.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

Rila waterfall.

Λίμνη Κομήτη...

Είναι η μικρότερη λίμνη της Αιτωλοακαρνανίας, με μέγιστη διάμετρο 327 m. Βρίσκεται ΒΔ της Βόνιτσας στα 2 χλμ., στα αριστερά του δρόμου, πηγαίνοντας για την Λευκάδα. Οι ντόπιοι λένε ότι έχει πολύ μεγάλο βάθος και ότι δημιουργήθηκε από την πτώση κάποιου μετεωρίτη ή κομήτη, εξού και το όνομα. Από μακριά δεν φαίνεται τίποτα και αν την πλησιάσεις έχεις την αίσθηση ότι δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση κάποιου μετέωρου. Μέχρι σήμερα παραμένει άλυτο το μυστήριο της δημιουργίας της λίμνης και οι ντόπιοι πιστεύουν, ότι προκλήθηκε από έναν κομήτη που άνοιξε κρατήρα πέφτοντας στη Βόνιτσα.

Άνω Χώρα Ναυπακτίας: Ανάμεσα στις καστανιές και στα έλατα...

Το τοπίο και η κοντινή απόσταση (μόλις δύο ώρες από την πρωτεύουσα) φέρνει στην Ανω Χώρα Ναυπακτίας όλο και περισσότερους Αθηναίους.

Είναι ένα από τα ομορφότερα χωριά της Ελλάδας. Χτισμένη σε υψόμετρο 1.060 μέτρων, περιβάλλεται από τους ορεινούς όγκους των Κραβάρων και τις ελατοσκέπαστες απολήξεις των Βαρδουσίων. Η Ανω Χώρα (μέχρι το 1928 Μεγάλη Λομποτινά) είναι το σημείο αναφοράς για την Ορεινή Ναυπακτία. Πρωτεύουσα του Δήμου Αποδοτίας και αγαπημένος προορισμός του Σαββατοκύριακου, διαθέτει πολύ καλές υποδομές.
Υπήρξε σημαντικός οικισμός με ανεπτυγμένη οικονομία από τον 15ο αιώνα. Σήμερα εδώ κατοικούν περίπου 400 άνθρωποι, ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τον τουρισμό.

Εδώ ξυπνάς ανανεωμένος, ο καθαρός αέρας από τα έλατα γεμίζει τα πνευμόνια. Αν ο καιρός είναι ζεστός, η κεντρική πλατεία θα έχει ήδη τα τραπεζάκια της γεμάτα. Θα καθίσεις για καφέ μαζί με τους υπόλοιπους, εκεί, στο κέντρο του χωριού, και θα χαζέψεις τον κόσμο να βγαίνει από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής.
Περπατώντας στα πλακόστρωτα σοκάκια θα θαυμάσετε την τοπική αρχιτεκτονική του χωριού, το απίστευτου κάλλους φυσικό τοπίο και θα απολαύσετε τη φιλοξενία των ντόπιων. Στην πλατεία υψώνεται η εκκλησία της Αγίας Παρασκευή και πλάι της ο θρυλικός «Καρνάβαλος». Το ηρωικό λεωφορείο, πολύ καλά συντηρημένο, μέχρι το 1983 έκανε δρομολόγια από τη Ναύπακτο, στην Ασπριά, την Ανω Χώρα και την Αμπελακιώτισσα. Αν μιλήσετε μάλιστα με τους γέροντες του χωριού, θα σας πουν για τις διαδρομές, που σε αρκετές περιπτώσεις διαρκούσαν όλη τη μέρα, για τον οδηγό του Κωνσταντίνο Χρυσανθόπουλο (γνωστό και ως Λωρίδα), αλλά και δεκάδες ιστορίες για τις διαδρομές του «Καρνάβαλου», αρκετές από τις οποίες βρίσκονται αποτυπωμένες στον χώρο γύρω από το λεωφορείο.
Η Ανω Χώρα είναι γνωστή και για τις γιορτές τσίπουρου και κάστανου, που διοργανώνονται κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο του Οκτώβρη, στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής. Είναι μια γιορτή με ρίζες στο μακρινό παρελθόν και αν τύχει και βρεθείτε εδώ εκείνη την εποχή θα ζήσετε μια αξέχαστη εμπειρία. Μόλις αρχίσει να σουρουπώνει, τα καζάνια με το τσίπουρο και οι φουφούδες με τα κάστανα παίρνουν φωτιά. Οι τοπικοί οργανοπαίκτες αρχίζουν να παίζουν και οι γυναίκες του χωριού σερβίρουν τους μεζέδες που έχουν ετοιμάσει για την περίσταση.
ΕΝΑΣ ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΕΣ...
Πανέμορφη φύση περιβάλλει την Ανω Χώρα Ναυπακτίας. Αξίζει να περπατήσετε στα μονοπάτια, να οδηγήσετε στους χωματόδρομους, να αναπνεύσετε καθαρό αέρα και να συλλέξετε εικόνες. Ακολουθώντας τους κεντρικούς ασφαλτόδρομους θα επισκεφθείτε τα γύρω χωριά όπως την Αμπελακιώτισσα με το ομώνυμο μοναστήρι, τον Πλάτανο, τη Γραμμένη Οξυά. Επίσης, την τεχνητή Λίμνη του Εύηνου και τα όμορφα χωριά που βρίσκονται γύρω της.
Ιδανική και για εκτός δρόμου διαδρομές (εκτός από την περίοδο του χειμώνα, που το χιόνι είναι πυκνό) είναι ολόκληρη η περιοχή, καθώς υπάρχουν ακόμη χωριά που συνδέονται με χωματόδρομους, οι οποίοι βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση.
Γύρω από το χωριό θα βρείτε δεκάδες μονοπάτια που οδηγούν μέσα στα δάση καστανιάς και έλατου, διασχίζουν ρεματιές και φτάνουν στα γύρω χωριά. Πριν από πολλά χρόνια το ΤΕΙ Μεσολογγίου επιμελήθηκε ένα μεγάλο δίκτυο μονοπατιών, μήκους περίπου 25 χλμ., που ξεκινούν από την Ανω Χώρα και είναι ουσιαστικά τα παλιά καλντερίμια που ένωναν τα χωριά πριν από τη διάνοιξη των δρόμων.
Εγκαταλείφθηκαν όμως μετά την κατασκευή τους και αρκετά από αυτά βρίσκονται σε κακή κατάσταση σήμερα (δεν έχουν σήμανση, έχουν κλείσει από τη βλάστηση ή έχουν υποστεί κατολισθήσεις).
Τα δημοφιλέστερα είναι αυτά που διασχίζουν το ρέμα του Κάκαβου και οδηγούν στην Κάτω Χώρα, αλλά και την Αμπελακιώτισσα.
Η Μονή Αμπε­λακιώτισσας.

Το μοναστήρι της Παναγίας Αμπελακιώτισσας είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και σύμφωνα με την πλάκα που βρίσκεται πάνω από την είσοδο χτίσθηκε το 1456 επί ηγουμένου Θεόφιλου. Η ιστορική και θρησκευτική αξία της μονής είναι τέτοια που την αποκαλούν «κιβωτό της Ναυπακτίας». Το όνομά της προήλθε από την εικόνα της Παναγίας από τα Αμπελάκια Θεσσαλίας, φιλοτεχνημένη από τον Ευαγγελιστή Λουκά, την οποία πέταξαν στον Πηνειό οι Τούρκοι, όταν κατέλαβαν το χωριό. Με θαυματουργό τρόπο η εικόνα βρέθηκε κρεμασμένη στα κλαδιά της βελανιδιάς που βρίσκεται πίσω από το ιερό, στις 15 Αυγούστου του 1455. Τότε χτίστηκε και το πρώτο μοναστήρι, ενώ είκοσι χρόνια μετά (το 1475) στο πλαίσιο ενός εράνου αποκτήθηκε η λάρνακα με το δεξί χέρι του Αγίου Πολυκάρπου, Επισκόπου Σμύρνης. Εκτός από τη θαυματουργή εικόνα και το χέρι του αγίου, στο μοναστήρι υπάρχουν και άλλα σημαντικά κειμήλια, όπως οστά αγίων, ένα πανέμορφο ξυλόγλυπτο τέμπλο και ο σπάνιος Επιτάφιος, έργο της κεντήστρας Μαριόρας από την Κωνσταντινού­πολη, που δωρήθηκε στη μονή το 1735 από τον επίσκοπο Λιδορικίου, Θεόκλητο.

«Παγώνει» το Συμβούλιο της Επικρατείας τα έργα για το αιολικό πάρκο στη Φλώρινα...

της Βασιλικής Κόκκαλη.
Με προσωρινή διαταγή του πρόεδρου του Ε’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, αναστέλλονται τα έργα για την κατασκευή αιολικού πάρκου ισχύος 28,9 MW στο όρος Βαρνούς στη Φλώρινα.

Το ΣτΕ έκανε δεκτό το σχετικό αίτημα τεσσάρων οικολογικών οργανώσεων - , Αρκτούρος, Ελληνική Ορθολογική Εταιρεία, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού και Εταιρεία Προστασίας Πρεσπών – οι οποίες ζητούν εκτός από την αναστολή και την ακύρωση αποφάσεων του περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας που ανάβουν το «πράσινο φως» για την κατασκευή του Αιολικού Πάρκου.
Μεταξύ άλλων στις αιτήσεις τους οι οικολογικές οργανώσεις υποστηρίζουν ότι το έργο πρόκειται να γίνει μέσα σε προστατευόμενη περιοχή καθώς και ότι υπάρχουν διάφορες πλημμέλειες στις αποφάσεις του περιφερειάρχη που τις καθιστούν μη νόμιμες,
Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από περίπου τρία χρόνια, ανάλογη απόπειρα κατασκευής του αιολικού πάρκου είχε και πάλι «παγώσει» από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Ωστόσο, η εκδίκαση της υπόθεσης εκκρεμεί ακόμη.

Δικό μας σχόλιο:

Σχεδόν όλες, και πιθανόν και περισσότερες απο τις «αιτιάσεις» προσφυγής των τεσσάρων οικολογικών οργανώσεων κατά του Αιολικού Πάρκου στον Βαρνούντα, ισχύουν και για τον Ορεινό Όγκο «Σαράνταινας-Βαρδουσίων»! Οπότε, αυτή η «απόφαση» του ΣτΕ μπορεί να αποτελέσει και την δικονομική βάση του αγώνα κατά της καταστροφής της Σαράνταινας και των Βαρδουσίων από την επιδρομή των Μεγαλοεργολάβων της «δηθενπράσινης» επιχειρηματικότητας!

Άλλη μία αρκούδα νεκρή από πυροβόλο όπλο και μία ακόμη τραυματισμένη από τροχαίο...

Μόλις λίγα 24ωρα μετά την εν ψυχρώ δολοφονία και τον ακρωτηριασμό μιας αρκουδίτσας μόλις δύο ετών στην περιοχή Λειβαδίτη Ξάνθης, ο δήμος Σταυρούπολης επικήρυξε τον δράστη με χρηματική αμοιβή ύψους 5.000 ευρώ. Όμως, τις τελευταίες ώρες, άλλη μια ενήλικη αρκούδα πυροβολήθηκε πισώπλατα, αυτή τη φορά στα Γρεβενά, ενώ άλλη μια διέφυγε τραυματισμένη από τροχαίο στην Καστοριά! Τα απανωτά περιστατικά απειλούν με αφανισμό τις ελάχιστες αρκούδες που έχουν απομείνει στον ελληνικό χώρο.

Επικήρυξαν τους δολοφόνους που ακρωτηρίασαν το μικρό αρκουδάκι...

Με 5.000 ευρώ επικήρυξε ο δήμος Σταυρούπολης Ξάνθης τον ή τους δράστες που δολοφόνησαν και ακρωτηρίασαν το μικρό αρκουδάκι στην οροσειρά της Ροδόπης. Στην ανακοίνωσή του για την επικήρυξη, ο δήμος Σταυρούπολης επισημαίνει ότι είναι επιτακτική η ανάγκη να βρεθεί ο υπεύθυνος που διαμέλισε τη μικρή καφετιά αρκούδα και δικαιολογεί ως εξής την απόφασή του:
«Ο δράστης, όπως φαίνεται από τα πρώτα στοιχεία, πάσχει από σοβαρές ψυχολογικές διαταραχές και ως εκ τούτου αποτελεί κίνδυνο για την τοπική κοινωνία»!
Την ίδια ώρα άλλη μια αρκούδα βρέθηκε νεκρή από πυροβόλο όπλο...

Ωστόσο, άλλη μια αρκούδα έπεσε θύμα ωμής ανθρώπινης βίας, αυτή τη φορά στην περιοχή Καλαμαράς του δημοτικού διαμερίσματος Κηπουρειού, στον δήμο Γόργιανης Γρεβενών. Όπως διαπιστώθηκε, το άτυχο θηλαστικό που ήταν ηλικίας 15 χρόνων και βάρους 100 κιλών, είχε πυροβοληθεί πριν από δύο ημέρες στο πίσω μέρος του κρανίου με κυνηγετικό όπλο από κοντινή απόσταση, ενώ βρισκόταν δίπλα στο φυτοφράχτη του χωριού αναζητώντας τροφή!Είναιη δεύτερη αρκούδα που πυροβολείται μέσα σε λίγες μέρες- ανεβάζει στα δέκα τα θύματα του προστατευόμενου θηλαστικού στη χώρα μας, μόλις τους 8 τελευταίους μήνες.

Και άλλο τροχαίο ατύχημα με αρκούδα στην Εγνατία...
Το νέο τροχαίο ατύχημα με θύμα αρκούδα, έγινε τα ξημερώματα της Δευτέρας 23 Νοεμβρίου σε κάθετο δρόμο της Εγνατίας Οδού από το Βογατσικό προς την Καστοριά. Το αγρίμι χτυπήθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο και τραυματίστηκε στο κεφάλι. Ο οδηγός προσπάθησε μαζί με την οικογένειά του να εντοπίσει το τραυματισμένο ζώο για να του προσφέρει βοήθεια, αλλά εκείνο έφυγε σε γειτονικό χωράφι με καλαμπόκι και εξαφανίστηκε. Η αστυνομία της Καστοριάς ειδοποίησε την οργάνωση «Αρκτούρος», που αναζητά την τραυματισμένη αρκούδα. Στο ίδιο σημείο, πριν από ένα χρόνο σκοτώθηκε ενήλικη αρσενική αρκούδα 175 κιλών.

Να σώσουμε τα Παρθένα Δάση που μας απέμειναν...

ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΚΡΑΒΑΡΩΝ-ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΣΑΡΑΝΤΑΙΝΑΣ"!

Η συνέπεια της Κυβέρνησης στις προεκλογικές της υποσχέσεις...

Παιχνίδια με το περιβάλλον ...

Του Niκου Γ. Ξυδάκη.
Η υπουργός Περιβάλλοντος κ. Τίνα Μπιρμπίλη είπε το αυτονόητο, αυτό που υποστηρίζουν δυόμισι δεκαετίες οι πολίτες και ποτέ κανείς κυβερνητικός δεν τόλμησε να πει: η εκτροπή του Αχελώου προς τη Θεσσαλία θα προχωρήσει μόνο εφόσον εξακριβωθεί ότι δεν υπάρχουν υδάτινα αποθέματα στον κάμπο. Ο γραμματέας Υδάτων Α. Ανδρεαδάκης προσέθεσε το συγκλονιστικό: δεν έχει προσδιοριστεί με βεβαιότητα το έλλειμμα νερού στη Θεσσαλία· μπορεί να υπάρχει, μπορεί και να μην υπάρχει!
Από την άλλη πλευρά, ο υπουργός Υποδομών Δ. Ρέππας επιμένει ότι η εκτροπή θα ολοκληρωθεί εντός τριετίας, υπενθυμίζοντας μάλιστα την προεκλογική υπόσχεση του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου «δεν θα αφήσουμε τη Θεσσαλία να γίνει Σαχάρα». Υπενθυμίζουμε, με τη σειρά μας, ότι παρόμοια Σαχάρα έβλεπε στον κάμπο και ο πρώην υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιάς, Θεσσαλός στην καταγωγή, υπέρμαχος της εκτροπής και πολέμιος της ίδρυσης αυτοτελούς υπουργείου Περιβάλλοντος.
Οι νοήμονες πολίτες, που αντιλαμβάνονται την πατρίδα τους με όρους ιστορικούς, και όχι ψηφοθηρικούς, γνωρίζουν ήδη τι μεγέθους περιβαλλοντική καταστροφή, μη αναστρέψιμη, θα είναι η εκτροπή του Αχελώου σε έναν κάμπο που σπαταλάει το πολύτιμο δημόσιο αγαθό για να ποτίζει, μεταξύ άλλων, με εγκληματικό ψεκασμό το επιδοτούμενο βαμβάκι. Βαμβάκι χαμηλής ποιότητας, που δεν πιάνει τιμές, και σε λίγο δεν θα έχει ούτε επιδότηση.
Η κυβέρνηση το αντιλαμβάνεται αυτό; Πολύ περισσότερο, αντιλαμβάνεται πόσο ανακόλουθη και αναξιόπιστη πολιτικά μπορεί να αποδειχθεί εξαιτίας του Αχελώου; Πόσο υποκριτική και κάλπικη μπορεί να αποδειχθεί όλη η ρητορεία της περί Πράσινης Ανάπτυξης, «Δανίας του Νότου»; Οι οικολογικά ευαίσθητοι πολίτες έδωσαν περίοδο χάριτος στη νέα κυβέρνηση· ο κ. Παπανδρέου έφτασε να προτείνει το χαρτοφυλάκιο Περιβάλλοντος σε «πράσινους» ακτιβιστές. Με τον Αχελώο, η πράσινη εμπιστοσύνη αίρεται.

Οικονομική τρομοκρατία...

Οι μακροοικονομικοί δείκτες έχουν πραγματικό νόημα μόνο στον βαθμό που εξετάζονται σε συνάρτηση με το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού.
Το 2010 π.χ. οι 26 χώρες της ΕΕ θα έχουν έλλειμμα μεγαλύτερο από το 3% που ορίζει το Μάαστριχτ: Θα έχουν μέσο έλλειμμα 7,5%.
Μία και μοναδική θα έχει έλλειμμα κάτω από 3%: η πιο εξαθλιωμένη από όλες, η έσχατη στους 27, η Βουλγαρία! Μια χώρα με μισθούς 150 ευρώ τον μήνα και συντάξεις κάτω από 100 ευρώ! Φτώχεια και δυστυχία. Πείνα.

Αυτή η χώρα όμως θα είναι του χρόνου το... υπόδειγμα του Αλμούνια!
Η δεξιά βουλγαρική κυβέρνηση λιώνει τους Βούλγαρους στη λιτότητα για να πιάσει το νούμερο του ελλείμματος.

Αυτοί της ΕΕ έτσι θέλουν να μας κάνουν.

Εμείς όμως θέλουμε να γίνουμε έτσι; Προφανώς όχι.

Εχει υπερβεί πλέον κάθε όριο ανεκτής υπερβολής, ακόμη και για τα ελληνικά δεδομένα, αυτός ο ενορχηστρωμένος θόρυβος περί κινδύνων χρεοκοπίας της χώρας. Αντιλαμβανόμαστε την εξόφθαλμη άλλωστε πολιτική σκοπιμότητα αυτής της «οικονομικής τρομοκρατίας». Στόχο έχει να καλλιεργήσει μια ψυχολογία δέους και κατάρρευσης, ώστε να παραλύσουν εκ των προτέρων οι όποιες διαθέσεις αντίστασης του κόσμου σε σοβαρότατα αντιλαϊκά μέτρα που ίσως σχεδιάζει να περάσει η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Ο ψυχολογικός πόλεμος εναντίον του πληθυσμού αποσκοπεί επίσης στο να συγκαλύψει ότι, ενώ οι χρυσοκάνθαροι του χρηματοπιστωτικού συστήματος βούλιαξαν στην κρίση την παγκόσμια οικονομία με τον προκλητικό τζόγο τους πέρα από κάθε όριο λογικής, ο κοσμάκης πρέπει τώρα να πληρώσει τα τρισεκατομμύρια δολάρια και ευρώ που έθεσαν στη διάθεσή τους οι κυβερνήσεις.
Οι πολίτες αποτελούν επίσης στόχο τρομοκράτησης για να ανεχθούν αδιαμαρτύρητα το γεγονός ότι αυτό που οι κυβερνήσεις ονομάζουν «έξοδο από την κρίση» σημαίνει θεαματική αύξηση της κερδοφορίας των τραπεζών και των τιμών των μετοχών των εταιρειών και ταυτόχρονα δραματική επιδείνωση της ανεργίας και μείωση των εξόδων των κυβερνήσεων για την παιδεία, την υγεία, τις συντάξεις, τις κοινωνικές παροχές, παράλληλα με επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων.
Οπως ήταν βέβαιο από την αρχή, από τη στιγμή που δεν σημειώθηκαν πουθενά πολιτικές αναστατώσεις και ανατροπές, η κρίση χρησιμοποιείται ως μοχλός ανακατανομής του κοινωνικού πλούτου υπέρ των πλουσίων και εις βάρος των ασθενέστερων οικονομικά, των μισθωτών και των συνταξιούχων σε πρώτη γραμμή. Πάνω από 50%... αυξημένα (!) θα είναι φέτος τα μπόνους που θα πάρουν τα παρασιτικά «γκόλντεν μπόις» της Γουόλ Στριτ ως ανταμοιβή γιατί κατέστρεψαν την παγκόσμια οικονομία.
Την ίδια ώρα η κυβέρνηση π.χ. της Ιρλανδίας ανέστειλε μονομερώς τη μηδαμινή αύξηση ύψους μόλις 2,5% που έπρεπε να δώσει στους εργαζομένους του δημόσιου τομέα τον Οκτώβριο, προκαλώντας προχθές τη μεγαλύτερη εργασιακή κινητοποίηση εδώ και τουλάχιστον τριάντα χρόνια! Πάνω από 250.000 Ιρλανδοί εγκατέλειψαν τις εργασίες τους και η ζωή της χώρας παρέλυσε, από τα σχολεία και τα νοσοκομεία ως τους σταθμούς της πυροσβεστικής.
Κανέναν απολύτως λόγο δεν είχε π.χ. η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να ανοίξει το ασφαλιστικό τόσο εσπευσμένα μέσα σε τόσο αντίξοες συνθήκες, αν στο μυαλό κάποιων κυβερνητικών στελεχών δεν υπήρχε ίσως η σκέψη να κάνουν κάποια «αρπαχτή» κατά το ιρλανδικό παράδειγμα, όπου τον Φεβρουάριο η δεξιά κυβέρνηση περιέκοψε κατά 7,5% τους μισθούς όλων των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα, εισάγοντας μονομερώς αύξηση κατά 7,5% των κρατήσεων από τους μισθούς τους για τις συντάξεις τους!
Ας είμαστε σοβαροί. Στη Βρετανία ή στην Ισπανία, που βρίσκονται σε χειρότερα χάλια από εμάς (δεν συζητάμε για τις Βαλτικές Χώρες ή την Ιρλανδία), δεν γίνεται ούτε το ένα... εκατοστό της πανικόβλητης τρομο- οικονομικής συζήτησης που γίνεται στην Ελλάδα.
Είναι εξωφρενικό να εμφανίζεται ως στοιχείο δήθεν επικείμενης χρεοκοπίας ότι δανειζόμαστε με επιτόκιο 1,5% έως ίσως και 2% ακριβότερα από όσο δανείζεται η Γερμανία ή 0,5% ακριβότερα από όσο δανείζεται η Ιταλία. Καλά, δεν υπήρχε καν υπόνοια χρεοκοπίας π.χ. το 1990 όταν η Ελλάδα δανειζόταν με επιτόκια 10% στη διεθνή και μέχρι και... 25% στην εσωτερική αγορά, θα χρεοκοπήσουμε τώρα;
Οι ξένοι κερδοσκόποι οι οποίοι βρέθηκαν πάλι με τρισεκατομμύρια δολάρια στα χέρια τους με τα λεφτά που τους έδωσαν οι κυβερνήσεις, έχουν κάθε λόγο να χειραγωγούν τις τιμές των μετοχών ή να τζογάρουν στα άκρως τυχοδιωκτικά CDS για να αγοράσουν και να πουλήσουν την Ελλάδα. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι ανάγκη να τους διευκολύνει καλλιεργώντας αυτό το κλίμα πανικού;

Γιώργος Δελαστίκ.

Υπέρ της εκτροπής του Αχελώου το Μέγαρο Μαξίμου

Εκθετη αφήνει η κυβέρνηση την υπουργό Περιβάλλοντος στο θέμα της εκτροπής του Αχελώου. (!!!)
Χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όχι μόνο δεν υποστήριξε τη δημόσια παρέμβαση της κ. Τίνας Μπιρμπίλη υπέρ της "ανάγκης επανεξέτασης του έργου" σύμφωνα με την ευρωπαϊκή περιβαλλοντική νομοθεσία, αλλά έσπευσε να υπενθυμίσει προεκλογική δήλωση του πρωθυπουργού ότι τα έργα της εκτροπής θα ολοκληρωθούν.

Τον... σκόπελο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου προσπαθεί να αποφύγει η κυβέρνηση για την εκτροπή του Αχελώου, ενώ με διαφορετικές απόψεις για το έργο εμφανίζονται ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Δημήτρης Ρέππας και η υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Τίνα Μπιρμπίλη.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Γ. Πεταλωτής επιχείρησε να υποβαθμίσει την τοποθέτηση της κ. Μπιρμπίλη στο ΣτΕ υπέρ της επανεξέτασης της εκτροπής του Αχελώου.
Ενδεικτικό της πρόθεσης της κυβέρνησης να στηρίξει δημόσια την εκτροπή είναι ότι ο κ. Πεταλωτής ανέγνωσε απόσπασμα από την προεκλογική ομιλία του κ. Γ. Παπαδρέου στη Λάρισα: «Δεσμευόμαστε για μια ολοκληρωμένη πολιτική για τους υδάτινους πόρους. Τα φράγματα που θα γίνουν στην περιοχή θα πρέπει να είναι συμπληρωμένα με τις αναγκαίες ποσότητες νερού από τον Αχελώο. Θέλω κατηγορηματικά να σας διαβεβαιώσω ότι δεν θα αφήσουμε να γίνει η Θεσσαλία Σαχάρα».

Εν τούτοις την ίδια ώρα ο νέος ειδικός γραμματέας Υδάτων του υπουργείου Περιβάλλοντος ενίσχυσε τις αιτιάσεις ότι η εκτροπή σχεδιάστηκε χωρίς καν να έχουν υπολογιστεί οι υδατικές ανάγκες της Θεσσαλίας.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υποστήριξε ότι δεν υπάρχει διάσταση απόψεων ανάμεσα στους υπουργούς για τον Αχελώο.

Στην πραγματικότητα, όμως, η τοποθέτηση της κ. Μπιρμπίλη στο ΣτΕ ενίσχυσε σαφώς τα επιχειρήματα υπέρ του «παγώματος» των έργων έως ότου γίνουν ολοκληρωμένες μελέτες για τη διαχείριση του νερού στη Θεσσαλία.

Αντιθέτως, ο υπουργός Υποδομών κ. Δημ. Ρέππας τοποθετήθηκε μόλις την περασμένη Δευτέρα σαφώς υπέρ της ολοκλήρωσης της εκτροπής.

Η χθεσινή τοποθέτηση του κ. Πεταλωτή καταδεικνύει την απουσία ενιαίας κυβερνητικής γραμμής σε μείζονα περιβαλλοντικά θέματα και προκαλεί προβληματισμό σχετικά με την πολιτική στήριξη που έχει εξασφαλίσει η υπουργός Περιβάλλοντος, στήριξη αναγκαία ώστε η αυτονόμηση του υπουργείου να μην καταλήξει κενή περιεχομένου.
O υπουργός Υποδομών κ. Δ. Ρέππας με έγγραφό του προς το Συμβούλιο της Επικρατείας τάχθηκε υπέρ της συνέχισης των έργων κρούοντας των κώδωνα του κινδύνου σε περίπτωση αναστολής των εργασιών.

Αντίθετα, η υπουργός Περιβάλλοντος κ. Τίνα Μπιρμπίλη τήρησε στάση ουδετερότητας αποδεχόμενη εκ προοιμίου την απόφαση του Δικαστηρίου, όποια και αν είναι. «Το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής δεσμεύεται ότι θα υιοθετήσει τη λύση της εκτροπής μέσω κατάλληλου φορέα διαχείρισης μόνο στον βαθμό που από τα Διαχειριστικά Σχέδια προκύψει η αδήριτη ανάγκη της και μόνο για τις απολύτως αναγκαίες ποσότητες», ανέφεραν από το υπουργείο.

«Οι εργασίες για την εκτροπή δεν έχουν σταματήσει παρά τις 6 ακυρώσεις του έργου από το Συμβούλιο της Επικρατείας από το 1992 μέχρι σήμερα», επισημαίνει η συντονίστρια Τμήματος Περιβαλλοντικής Πολιτικής της περιβαλλοντικής Οργάνωσης WWF κ. Θεοδότα Νάνσου. Το 2006, ο τέως υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργος Σουφλιάς προχώρησε σε νομοθετική ρύθμιση προκειμένου να προχωρήσει η εκτροπή. Έτσι, το Συμβούλιο της Επικρατείας επειδή δεν μπορεί να προβεί σε ακύρωση νόμου, έχει στείλει 14 ερωτήματα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο προκειμένου να διαπιστωθεί αν ο νόμος του 2006 είναι σύμφωνος με το Κοινοτικό Δίκαιο. Αν η απάντηση είναι ότι ο νόμος δεν είναι σύμφωνος τότε το Ανώτατο Δικαστήριο μπορεί να διατάξει το σταμάτημα των εργασιών.

Αντίθετα, η θέση του υπουργείου Περιβάλλοντος για το υδροηλεκτρικό έργο της Μεσοχώρας ισχύος 160 ΜW, είναι ότι θα πρέπει να τεθεί σε λειτουργία το συντομότερο δυνατόν συνεισφέροντας σημαντικά στους στόχους, που είναι υποχρεωμένη να καλύψει η χώρας μας σύμφωνα με το Πρωτόκολλο του Κιότο. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να συμφωνήσει στο αίτημα αναστολής των εργασιών που αφορούν το φράγμα και τον υδροηλεκτρικό σταθμό της Μεσοχώρας.

Όπως αναφέρεται στην αίτηση αναστολής της WWF με τη συνέχιση των έργων θα αφανιστούν συνολικά 17.510 στρέμματα δασικής έκτασης, καθώς και ο οικισμός της Νεοχώρας Τρικάλων. Η οικολογική οργάνωση υπογραμμίζει στην αίτησή της ότι το έργο θα προκαλέσει αλλοιώσεις στο μνημείο του Αγίου Γεωργίου Μυροφύλλου Τρικάλων και στη νότια πλευρά της Πίνδου, ενώ θα πλήξει την πλούσια βιοποικιλότητα της περιοχής. Όπως επισημαίνεται, οι εργασίες για την εκτροπή ποτέ δεν διακόπηκαν πραγματικά, παρά τις σχετικές δικαστικές αποφάσεις, αναφέροντας ότι αυτή τη στιγμή έχει ολοκληρωθεί πάνω από το 40% του έργου. Μεταξύ των έργων που συνεχίζονται- όπως τονίζουν οι εκπρόσωποι της WWF- είναι και εκείνα που αφορούν τη ΔΕΗ, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία που προσκόμισε η οργάνωση στο Δικαστήριο, οι αρμόδιοι φορείς έσπευσαν να προκηρύξουν διαγωνισμό για την κατασκευή σήραγγας μήκους 12 χιλιομέτρων, λίγο προ της αποστολής των προδικαστικών ερωτημάτων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Η κ. Μπιρμπίλη, πάντως, επέμεινε χθες στην τοποθέτησή της, επισημαίνοντας ότι το συνολικό σχέδιο διαχείρισης των υδάτων στη Θεσσαλία θα περιλαμβάνει μέτρα εξοικονόμησης νερού και ορισμό των καλλιεργειών. «Οι αγρότες θα πρέπει να είναι σύμμαχοι, γιατί έτσι θα επιβιώσει η αγροτική παραγωγή στη Θεσσαλία», ανέφερε.

Αίσθηση προκάλεσε ωστόσο η τοποθέτηση του νέου ειδικού γραμματέα Υδάτων, κ. Ανδρέα Ανδρεαδάκη, σε σχέση με την εκτροπή: «Δεν έχει προσδιοριστεί με απόλυτη βεβαιότητα ποιο είναι το έλλειμμα νερού στη Θεσσαλία. Μπορεί να υπάρχει, μπορεί και να μην υπάρχει» ανέφερε, υποδεικνύοντας έτσι ότι ο σχεδιασμός του έργου (εκτροπή αρχικά 1.100 εκατ. κ. μ. νερού ετησίως και αργότερα 600 εκατ. κ. μ. ετησίως) δεν έχει βασιστεί σε αξιόπιστα στοιχεία. Ο κ. Ανδρεαδάκης πρόσθεσε ότι οι μελέτες του έργου δεν έχουν εξετάσει επαρκώς τις δυνατότητες εξοικονόμησης και αξιοποίησης των αποθεμάτων νερού στη Θεσσαλία.
Τη διάσταση απόψεων ανάμεσα στους υπουργούς επισήμανε χθες ο Συνασπισμός: «Τα μεγάλα προβλήματα του περιβάλλοντος και της ενέργειας δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι να βρει η κυβέρνηση την εσωτερική της ισορροπία. Η εκτροπή του Αχελώου ήταν και παραμένει ένα έργο «άλλων εποχών» που καταστρέφει το περιβάλλον» ανέφερε, επικρίνοντας παράλληλα την επιλογή να χρησιμοποιηθεί το φράγμα της Μεσοχώρας. Ανάλογη θέση για τη Μεσοχώρα υιοθετούν οι Οικολόγοι - Πράσινοι, χαρακτηρίζουν ωστόσο ηθική δικαίωση όσων αντιτίθενται στην εκτροπή την παρέμβαση της υπουργού. Τέλος, η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού υποστήριξε τη συνολική αναστολή των όλων έργων της εκτροπής, καθώς «όχι μόνο είναι απολύτως ορθολογική, αλλά εξοικονομεί χρήματα για το κράτος».

Σκότωσαν αρκουδάκι και πήραν «λάφυρο» τα πόδια του...

Πυροβόλησαν στο κεφάλι νεαρό αρσενικό αρκουδάκι στην οροσειρά της Ροδόπης και πήραν ως λάφυρα τα δύο μπροστινά πόδια του νεκρού ζώου για να αποδείξουν σε κάποιους το κατόρθωμά τους.
Η αποκρουστική πράξη, που μόνο θλίψη και αποτροπιασμό προκαλεί, σημειώθηκε το πρωί του περασμένου Σαββάτου σε πυκνό δάσος οξιάς στο Λειβαδίτη της Ξάνθης, σε υψόμετρο 1.375 μέτρων.

Ένα αρσενικό αρκουδάκι, ηλικίας μόλις 2 ετών, βρέθηκε νεκρό και ακρωτηριασμένο στο πάρκο κεραιών του Λειβαδίτη Ξάνθης, νοτιοδυτικά της Δυτικής Ροδόπης.
Το αρκουδάκι έφερε τραύματα από πυροβόλο όπλο στο κεφάλι και ήταν ακρωτηριασμένο στα δύο μπροστινά του πόδια, γεγονός που, σύμφωνα με την οργάνωση «Αρκτούρος», αποδεικνύει ότι σκοτώθηκε από πρόθεση και πόδια του αποτέλεσαν το τρόπαιο της αποκρουστικής πράξης.
Το ζώο πυροβολήθηκε το πρωί του Σαββάτου 14 Νοεμβρίου, οπότε ο ήχος των πυροβολισμών προσέλκυσε στο σημείο περιπατητές που μάζευαν μανιτάρια, οι οποίοι κατήγγειλαν αργότερα το περιστατικό στην οργάνωση. Το σημείο θανάτου του άτυχου ζώου βρίσκεται σε πυκνό δάσος οξιάς και σε υψόμετρο 1375 μέτρων.
«Ανεπιβεβαίωτες φήμες αναφέρουν πως πρόκειται για το 6ο θύμα αρκούδας κατά τη φετινή χρονιά στην ίδια περιοχή», επισημαίνει ο «Αρκτούρος».
Η ευρύτερη ορεινή περιοχή της Ροδόπης αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο βιότοπο αρκούδας στην Ελλάδα με ελάχιστο πληθυσμό 20-30 ατόμων, ενώ ο συνολικός πληθυσμός της στην Ελλάδα υπολογίζεται στα 250 άτομα.

Σύμφωνα με τον «Αρκτούρο», το γεγονός επαναφέρει με δραματικό τρόπο στην επικαιρότητα την ανεπαρκή φύλαξη του φυσικού περιβάλλοντος. Η δασική υπηρεσία και η θεσμοθετημένη θηροφυλακή πρέπει άμεσα να ενισχυθούν, καθώς η λαθροθηρία αποτελεί μία από τις κύριες απειλές των σπάνιων ειδών της ελληνικής πανίδας.
Μοναδική απειλή για το είδος είναι ο άνθρωπος. Η καφέ αρκούδα παραμένει αυστηρά προστατευόμενο είδος στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ο φόνος και η δημόσια έκθεσή της από τον άνθρωπο τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης.

“Δυστυχώς επτωχεύσαμεν“!...

Δραματική προειδοποίηση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος!

Αυτή τη φορά την καμπάνα του κινδύνου δεν την χτύπησε δυνατά ένας ξένος. Δεν ήταν ούτε ο Ζ.Κ. Τρισέ, ούτε ο «κακός» Χ. Αλμούνια, αλλά ένας δικός μας, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ο Γ. Προβόπουλος, που προειδοποίησε χθες με την μεγαλύτερη δυνατή έμφαση, ότι η χώρα και εμείς μαζί της, βαδίζουμε ολοταχώς προς τον γκρεμό. Τον γκρεμό που δεν βρίσκεται πολύ μακριά και επομένως ο χρόνος που διαθέτουμε είναι ελάχιστος για να πάρουμε τα σοβαρά και επώδυνα μέτρα που απαιτούνται. Χωρίς μάλιστα να είναι σίγουρο ότι θα την σώσουμε την παρτίδα. Απλά θα πάρουμε μία παράταση ζωής, μπας και τα καταφέρουμε σε βάθος χρόνου και πάντα με βογκητά. Παρουσιάζοντας χθες, 24 Νοεμβρίου 2009, στη Βουλή την ενδιάμεση έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας για τη νομισματική πολιτική του 2009, παρουσίασε ταυτόχρονα και τη γυμνή αλήθεια δίχως μισόλογα. Προειδοποίησε - εμμέσως πλην σαφώς- για κίνδυνο χρεοκοπίας της χώρας, αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος και του χρέους. Το καμπανάκι του κ. Προβόπουλου ήχησε δυνατά μετά την ανάλογη προειδοποίηση του Πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου, ενώ και οι Βρυξέλλες αναμένεται να κλιμακώσουν τις πιέσεις τους για τη λήψη πρόσθετων μέτρων στο ΕCΟFΙΝ της ερχόμενης εβδομάδας. Όπως εξήγησε ο κ. Προβόπουλος, αν συνεχιστεί η υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας από τους διεθνείς οργανισμούς θα βρεθούμε σε «ισορροπία τρόμου», γιατί ενδέχεται να μη γίνονται αποδεκτά τα κρατικά ομόλογα ούτε αυτά των τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οπότε δεν θα μπορούν να αντλήσουν ρευστότητα οι ελληνικές τράπεζες. Ουσιαστικά ο κ. Προβόπουλος προειδοποίησε ότι τα επιτόκια δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου θα ανέβουν σε υπερβολικά υψηλά επίπεδα και στο τέλος το Δημόσιο δεν θα μπορεί να δανειστεί.

Τέλος, επανάλαβε και πάλι ότι τόσο ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής, όσο και ο Γ. Παπανδρέου είχαν ενημερωθεί αρκετά πριν από τις εκλογές ότι το περιβόητο δημοσιονομικό έλλειμμα κινείται προς διψήφιο αριθμό, αποκαλύπτοντας ότι τα περί «καμένης γης» που ξαφνικά ανακάλυψε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, εντάσσονται περισσότερο στη επικοινωνιακή πολιτική που επιλέγει η κυβέρνηση, παρά στον όποιο αιφνιδιασμό που επικαλείται.

Με αφορμή όμως την επικείμενη πτώχευση της χώρας, ας κάνουμε μια μικρή ιστορική αναδρομή - γιατί δυστυχώς σαν λαός έχουμε χάσει την ιστορική μας μνήμη...

Την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον Χαρ. Τρικούπη έγιναν οι πρώτες προσπάθειες "δημοσιονομικής εξυγίανσης". Ορος που περιλάμβανε μεταξύ άλλων και την "αναμόρφωση του δημοσιονομικού και διοικητικού οργανισμού της χώρας, την εκβιομηχάνιση και την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας". Μια αναμόρφωση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των ξένων, ώστε να λυμαίνονται την ελληνική οικονομία, τον ορυκτό της πλούτο και τον ιδρώτα των εργαζομένων. Παραλλαγή της δημοσιονομικής εξυγίανσης του Χαρίλαου Τρικούπη - αναπροσαρμοσμένη στις σημερινές συνθήκες - αποτελεί και η δημοσιονομική "εξυγίανση" που επιχειρεί η σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, καθώς η εμπειρία δείχνει ότι ωθεί την ελληνική οικονομία με μαθηματική ακρίβεια σε νέα πτώχευση. Μετά το θάνατο του Χ. Τρικούπη ακολούθησε ο καταστροφικός ελληνο-τουρκικός πόλεμος του 1897. Η κατάληξη αυτού του πολέμου ήταν η επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (ΔΟΕ), από τους ξένους και ντόπιους πιστωτές της Ελλάδας, τους λεγόμενους "ομολογιούχους".
Το ιστορικό μέχρι το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" και την επιβολή του ΔΟΕ - όπως έχει καταχωρηθεί στην ιστορία - έχει ως εξής:
*Το 1885,ο Δεληγιάννης διαδέχτηκε στην πρωθυπουργία τον Χαρ. Τρικούπη, που είχε κυβερνήσει τη χώρα από το 1882 μέχρι το 1885. Ο Δεληγιάννης, όμως, δεν κατάφερε ν' ανταποκριθεί στους όρους των δανείων που είχε συνάψει για λογαριασμό του ελληνικού δημοσίου ο Χαρ. Τρικούπης.
*Ο Χαρ. Τρικούπης, που νίκησε στις εκλογές του Μάη του 1892, δεν κατάφερε κι αυτός να συνάψει νέο εξωτερικό δάνειο και παραιτήθηκε. Δημιουργήθηκε νέο κυβερνητικό σχήμα, με τους Ράλλη και Σωτηρόπουλο,οι οποίοι όμως σύντομα παραχώρησαν και πάλι τη θέση τους στον Χ. Τρικούπη.
*Το 1893 ο Χαρ. Τρικούπης, εξαιτίας της άσχημης οικονομικής κατάστασης, αναγκάστηκε να πει στη Βουλή σαν πρωθυπουργός τη φράση "κύριοι, δυστυχώς, επτωχεύσαμεν",που έμεινε ιστορική. Συνέπεια της κήρυξης της Ελλάδας σε πτώχευση ήταν η ένταση της εξάρτησης της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας από το χρηματιστικό κεφάλαιο. Αδιάψευστος μάρτυρας, το γεγονός ότι 4 χρόνια μετά την πτώχευση του 1893 και υπό την πίεση της στρατιωτικής ήττας του 1897, επιβλήθηκε στην Ελλάδα ο Διεθνής Οικονομικός Ελεγχος (ΔΟΕ) με το νόμο ΒΦΙΘ/23 - 2 - 1898,με τη μορφή ..."οικονομικής βοήθειας". Η οικονομική "βοήθεια", που πρόσφεραν με το δάνειό τους οι ξένοι τραπεζίτες στην Ελλάδα, συνοδεύτηκε με σκληρούς πολιτικούς όρους και φυσικά την παραχώρηση του δικαιώματος στους ξένους να κάνουν κουμάντο στην ελληνική οικονομία. Οπως σημειώνουν και οι ιστορικοί, ο έλεγχος που επιβλήθηκε τότε στην Ελλάδα ήταν βαρύτερος σε σχέση με τους ελέγχους που επιβλήθηκαν σε άλλες υπανάπτυκτες χώρες, όπως η Τυνησία, το Μαρόκο, η Αίγυπτος, η Τουρκία.
Ο έλεγχος των δημόσιων προσόδων και η "εξυγίανση" των δημόσιων οικονομικών - έτσι είχαν βαφτίσει και τότε τη ληστεία που γινόταν από το χρηματιστικό κεφάλαιο σε βάρος της ελληνικής οικονομίας και του λαού της - εξασφάλιζαν για τους ξένους ομολογιούχους την τακτική είσπραξη των τοκοχρεολυσίων (των δανείων), ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο μη καταβολής τους. Η "εξυγίανση" των δημόσιων οικονομικών, στην κατεύθυνση της φτηνής διαχείρισης, επέβαλε τη σταδιακή μείωση του χαρτονομίσματος που κυκλοφορούσε για λογαριασμό του ελληνικού κράτους (παράγραφοι 3 και 4 του άρθρου 30 του νόμου ΒΦΙΘ).
Την όλη επιχείρηση διάσωσης των συμφερόντων των πιστωτών στήριξε το εγγυημένο δάνειο των 151,3 εκατ. φράγκων. Με το δάνειο αυτό καλύπτονταν:

1) Οι αποζημιώσεις,που υποχρεώθηκε να καταβάλει η Ελλάδα στην Τουρκία συνολικού ύψους 93,9 εκατ. φράγκων.
2) Το κυμαινόμενο κρατικό χρέος ύψους 31,4 εκατ. φράγκων.
3) Το έλλειμμα του ελληνικού δημοσίου για το έτος 1897 ύψους 22,5 εκατ. φράγκων και
4) Οι δαπάνες έκδοσης του δανείου (προμήθειες, μεσιτικά κλπ.) ύψους 3,5 εκατ. φράγκων.
Η συνταγή ήταν απλή και σίγουρη. Το κράτος λειτουργεί και με μεγάλες δαπάνες για την εξυπηρέτηση των ξένων ομολογιούχων και υπηρετεί με συνέπεια (αφού αφαιρεθούν οι κυριότεροι πρόσοδοι για εξυπηρέτηση των εξωτερικών δανείων) το φιλελεύθερο ιδεώδες της χρηστής χρηματοδότησης.
Η οικονομικοκοινωνική εξέλιξη της χώρας ανάγεται σε υπόθεση της ιδιωτικής οικονομίας και στην περίπτωσή μας στο αναιμικό ντόπιο κεφάλαιο, στα εμβάσματα των Ελλήνων του εξωτερικού και στο αναμενόμενο ενδιαφέρον του ξένου κεφαλαίου, για το οποίο οι νέες συνθήκες κρίνονται ελκυστικές.
*Η πτώχευση της Ελλάδας σήμανε κλονισμό της δραχμής και ολοκληρωτικό μαρασμό της ελληνικής οικονομίας. Η κήρυξη της Ελλάδας σε πτώχευση έγινε με αφορμή τη βίαιη ανθελληνική εκστρατεία στο εξωτερικό, αλλά και για την επιβολή δυσβάσταχτων βαρών στις λαϊκές μάζες.(σ. σ Μήπως αυτά θυμίζουν κάτι; Μήπως παρόμοιες δηλώσεις για επίθεση από το Διευθυντήριο των Βρυξελλών, τους υπερατλαντικούς μας συμμάχους και άλλους κύκλους στο εξωτερικό δε γίνονται και σήμερα;).
*Η ιστορία λέει επίσης ότι ο Χαρ. Τρικούπης έσπευσε στην Ευρώπη και και ζήτησε δάνεια για την οικονομική στήριξη της υπερχρεωμένης ελληνικής οικονομίας. Οι κυβερνήτες και οι τραπεζίτες της Ευρώπης, παίζοντας καλά το παιχνίδι στη σκακιέρα του εμπορικού και πολιτικού μοιράσματος του κόσμου, αρνήθηκαν τη χορήγηση νέου δανείου - και φυσικά τη στήριξη που αναζήτησε σ' αυτούς ο Τρικούπης. Ετσι, ο τελευταίος έχασε στις εκλογές του Απρίλη του 1895 - δηλαδή πριν περίπου 114 χρόνια - και αποσύρθηκε από την πολιτική και πέθανε ένα χρόνο αργότερα (το 1896) στη Ριβιέρα της Γαλλίας.
*Στις εκλογές του 1895, τη μάχη κέρδισε ξανά ο Δεληγιάννης, ο οποίος - με τη βοήθεια των ξένων "συμμάχων μας" - σύρθηκε σε πόλεμο με τους Τούρκους τον Απρίλη του 1897, που κατέληξε σε πανωλεθρία για τους Ελληνες.
*Πριν τα τέλη Απρίλη του 1897, ανέλαβε πρωθυπουργός ο Ράλλης, τον οποίο διαδέχτηκε στη συνέχεια ο Ζαϊμης. Η κατάσταση για την Ελλάδα γινόταν όλο και πιο συγκεχυμένη, εξαιτίας των αντικρουόμενων συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων και των πιέσεων που ασκούσαν οι "ομολογιούχοι".Τελικά, η Ελλάδα βγήκε από τον τυχοδιωκτικό αυτό πόλεμο νικημένη και ταπεινωμένη, καθώς της επιβλήθηκε πολεμική αποζημίωση και Διεθνής Οικονομικός Ελεγχος.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:

Και σαν υστερόγραφο αναδημοσιεύουμε το περίφημο άρθρο του Χαρίλαου Τρικούπη [εφημερίδα “Καιροί” της 29-6-1871] που οδήγησε στην περίφημη αρχή της Δεδηλωμένης. Αυτό που θα απομείνει από τον Χαρίλαο Τρικούπη είναι η βαθειά πίστη του στον Κοινοβουλευτισμό και η προσήλωση του στη λαϊκή κυριαρχία, για την οποία ήλθε, επανειλημμένα, σε σύγκρουση με το στέμμα, που καιροσκοπικά και κάνοντας χρήση του γράμματος του Συντάγματος, εκμαύλιζε τον πολιτικό βίο, αναγορεύοντας εκάστοτε τον Πρωθυπουργό από τους υποτακτικούς του στη Βουλή, έστω κι αν αυτοί δεν εξέφραζαν παρά ελάχιστη κοινοβουλευτική δύναμη. Επιδίωξη του Χαριλάου Τρικούπη για την εδραίωση της λαϊκής κυριαρχίας έγινε έτσι η καθιέρωση της “Αρχής της Δεδηλωμένης”, βάσει της οποίας το Στέμμα- στην προκειμένη περίπτωση ο Γεώργιος Α΄- δε θα μπορούσε να διορίζει Πρωθυπουργό παρά μόνο εκείνο που θα διέθετε την εκπεφρασμένη επιδοκιμασία του λαού και την πλειοψηφία στη Βουλή.
Τις πταίει;
Αφ΄ ότου κατά το 1868 εγκαθιδρύθη η αρχή των κυβερνήσεων της μειοψηφίας, παν νέον βήμα της εξουσίας μαρτυρεί περί του σκοπού, εις ον αύτη αποβλέπει. Αψευδής δε απόδειξις του διενεργουμένου σχεδίου και αι άρτι διεξαχθείσαι βουλευτικαί εκλογαί.
Βιαιότερον και αδεξιότερον μετήλθον τα υπουργεία του κ. Βούλγαρη τας κυβερνητικάς επεμβάσεις, υπουλώτερον δε και επιτυχέστερον τα του κ. Ζαϊμη και του κ. Δεληγεώργη. Κατ΄ ουσίαν όμως επίσης κακοήθης υπήρξεν υφ΄ όλα τα από του 1868 και μέχρι της σήμερον υπουργεία η της κυβερνήσεως και τας εκλογάς ενέργεια. Ο κ. Βούλγαρης, ο κ. Ζαϊμης, ο κ. Δεληγεώργης υπήρξαν όργανα μιας και της αυτής πολιτικής, εκτελεσταί ενός και του αυτού σχεδίου. Ουδείς αυτών εκλήθη εις την εξουσίαν καθ΄ υπόδειξιν των αντιπροσώπων του Έθνους, ουδείς αυτών εξεπροσώπευσεν εν τη αρχή τας ευχάς του Έθνους. Και οι τρεις υπήρξαν πρόεδροι προσωπικής κυβερνήσεως, τουτέστιν υπηρέται μιας και της αυτής θελήσεως ενεργούσης, οτέ μεν δια τούτου, οτέ δε δι΄ εκείνου. Ουδεμίαν ηθικήν ευθύνην φέρει το Έθνος επί τη διαγωγή των προσώπων τούτων. Αν προήγοντο οι ειρημένοι πολιτευταί εις την εξουσίαν δια της ψήφου της Βουλής, η παράλυσις της διοικήσεως και η παρ΄ αυτών, ως εκλεκτών του Έθνους κατάχρησις της εξουσίας κατά τας εκλογάς προς παραβιασμόν της συνειδήσεως των εκλογέων ηδύνατο να εκληφθή ως ένδειξις της ανικανότητος του ελληνικού λαού προς την αυτοδιοίκησιν. Αλλ΄ η διοικητική καχεξία και τα κατά τας εκλογάς όργια δεν είνε έργον εξουσίας εκπροσωπούσης την πλειοψηφίαν της Βουλής και, επομένως, ευθυνούσης δια των πράξεων της το Έθνος. Είνε έργον ανθρώπων οφειλόντων την υπουργικήν αυτών ύπαρξιν εις μόνην την απόλυτον χρήσιν της εν τω Συντάγματι αναγεγραμμένης υπέρ του Στέμματος προνομίας του διορισμού και της παύσεως των υπουργών. Ο κ. Βούλγαρης, οτέ μετά την αποσύνθεσιν της εν τη τελευταία Βουλή συμμαχίας των κομμάτων εκλήθη εκ νέου εις την εξουσίαν και έλαβε την διάλυσιν της Βουλής, μόλις δώδεκα αριθμεί φίλους εν τη Βουλή. Επτά ηρίθμει φίλους ο κ. Δεληγεώργης, ότε εγένετο Πρωθυπουργός κατά το 1872 και διέλυσεν την τότε Βουλήν. Μόλις δε είκοσι πέντε βουλευτών προϊστατο ο κ. Ζαϊμης προ της εν έτει 1869 διαλύσεως της Βουλής. Παν άλλο άρα δύνανται να θεωρηθώσιν τα παρ΄ αυτών σχηματισθέντα υπουργεία ή ως εθνικά, η δε διαγωγή τοιούτων υπουργείων ουδόλως δικαιολογεί μομφάς, κατά του Έθνους, προκαλεί μόνον σκέψεις περί της καταχρήσεως της συνταγματικής προνομίας του διορισμού και της παύσεως των Υπουργών.
Η προνομία αύτη εις ουδένα επάγεται εν τω Συντάγματι ρητόν όρον. Υπόκειται όμως εις τους εκ των πραγμάτων περιορισμούς τους προκύπτοντας εκ των επίσης υπό του Συντάγματος καθιερουμένων δικαιωμάτων της Βουλής. Προς την εκμηδένησιν των περιορισμών τούτων ου μόνον επετράπη, αλλά και ανήχθη εις πολιτικόν δόγμα, η επέμβασις της κυβερνήσεως εις τας εκλογάς. Αν ο λαός εξέλεγεν ελευθέρως τους αντιπροσώπους του δε θα ήτο εφικτός ο σχηματισμός υπουργείων προσωπικών, διότι η Βουλή δια της ενασκήσεως των ιδίων αυτής προνομιών ήθελε καταστήσει αναπόδραστον τον σχηματισμόν υπουργείου απολαύοντος της εμπιστοσύνης της πλειονοψηφίας αυτής. Ίνα μη συμβή τούτο και έχη ο τόπος κυβέρνησιν ιδίαν υπηρετούσαν την πολιτικήν του Έθνους, απεφασίσθη κατά ξενικήν εισήγησιν, εν τέλει του έτους 1867, η πτώσις του καθ΄ όλον το έτος εκείνο κυβερνήσαντος αληθώς κοινοβουλευτικού υπουργείου, η αντικατάστασις αυτού δι΄ άλλου εκ της μειονοψηφίας της Βουλής και η διάλυσις της Βουλής παρακολουθουμένη υπό επεμβάσεων κατά τας εκλογάς προς μετατροπήν της μειονοψηφίας εις πλειονοψηφίαν. Έκτοτε η πολιτική αύτη, η εκμηδενίσασα το κοινοβουλευτικόν πολίτευμα εν Ελλάδι, εξακολουθεί λειτουργούσα. Η δε τελευταία διάλυσις της Βουλής και αι γενόμεναι εκλογαί ενδεικνύουσιν ότι θα εξακολουθή αναπτυσσόμενη, έως ου φέρει τα πράγματα εις την μοιραίαν αυτών καταστροφήν.
Διατελούμεν ήδη θεαταί του ελεεινού εκλογικού δράματος, όπερ κατά το 1868 παρίσταται περιοδικώς από της σκηνής του ημετέρου κράτους. Αμέσως μετά την διάλυσιν της τελευταίας Βουλής, αντί να ίδωμεν τους πολιτευομένους σπεύδοντας προς τας επαρχίας αυτών, όπως προκαλέσωσι την υπέρ αυτών ψήφον του λαού, είδομεν απ΄ εναντίας τους αξιούντας να αντιπροσωπεύσωσι τας επαρχίας σπεύδοντας εις Αθήνας όπως λάβωσιν ενταύθα το χρίσμα της υπουργικής υποψηφιότητας. Εκτός ολιγίστων, μοναδικών ίσως εξαιρέσεων, πάντες ελησμόνησαν και πολιτικάς σχέσεις και ατομικήν αξιοπρέπειαν εκλιπαρούντες την άνωθεν κατά τας εκλογάς αντίληψιν, η δε κυβέρνησις κατήρτιζε, διέλυε, μετερρύθμιζε τους επαρχιακούς συνδυασμούς ως ληδεμών της ψήφου του λαού. Ήρξατο η δευτέρα πράξις και είδομεν τους υπουργικούς υποψηφίους επανερχομένους εις τας επαρχίας και κύπτοντας υπό το βάρος των προς τους εκλογείς υπουργικών δώρων, είδομεν την υπηρεσίαν όλην ανάστατον, τον στρατόν εις πλήρη παράλυσιν υπακούοντα από του διοικητού έως του εσχάτου στρατιώτου εις τα νεύματα του υπουργικού υποψηφίου και γενόμενον το όργανον της καταπατήσεως του νόμου και των ελευθεριών του πολίτου. Ήδη λαμβάνομεν αλληλοδιαδόχως τας απαισίας ειδήσεις περί της τρίτης πράξεως, καθ΄ ην τελούνται αυτούσια κατά την ψηφοφορίαν τα εκλογικά όργια. Μετ΄ ολίγον θα παρασταθεί η τετάρτη πράξις, ότε κατά τας εξελέγξεις θα εκτυλιχθώσιν επισήμως αι τελευταίαι ασχημίαι και, κατά τα εθισμένα, θα διαπραχθώσι βεβαίως και ήδη νέαι εν αυτώ τω βουλευτικώ περιβόλω χείρονες των πρώτων, και ταύτα πάντα όπως παρασκευασθή η υστάτη πράξις της συγκροτήσεως Βουλής φερούσης τον εξωτερικόν τύπον της αντιπροσωπείας του Έθνους και αναδεχθησομένην εν ονόματι του Έθνους την ευθύνην των ανοσιουργημάτων των προσωπικών κυβερνήσεων. Αηδιάζοντες και αγανακτούντες επί τω θεάματι, του οποίου παριστάμεθα θεαταί, και βλέποντες την γενικήν κατάπτωσιν του φρονήματος των πολιτευομένων, διστάζομεν επί στιγμήν και ερωτώμεν ημάς αυτούς, μη τυχόν αληθώς πταίει το Έθνος; Θαρρούντες όμως απαντώμεν, το Έθνος δεν πταίει. Μετά τα παθήματα του 1862, τίθεται εκ νέου εις το Έθνος το δίλημμα της υποταγής εις την αυθαιρεσίαν ή της επαναστάσεως. Είνε το Έθνος καταδικαστέον διότι δεν σπεύδει να παραδεχθή το δεύτερον.
Καλούνται εις την εξουσίαν κυβερνήσεις αποκρουόμεναι παρά της πλειοψηφίας του Έθνους, χορηγείται εις αυτάς η διάλυσις της Βουλής και συνάμα παν μέσον επηρεασμού των συνειδήσεων του λαού και νοθεύσεως των εκλογών, και λέγομεν ύστερον, ότι πταίει ο λαός δια την τοιαύτην κατάστασιν. Τι δύναται ο λαός κατ΄ αυτής; Ουδέν άλλο ή να επαναστατήση. Αλλά τις ο δυνάμενος να κατακρίνη ευλόγως τον λαόν διότι την επανάστασιν θεωρεί ως έσχατον καταφύγιον, και πριν ή προέλθη εις αυτήν ζητεί να ίδη εξαντλούμενα όλα τα προληπτικά μέσα; Αν δεν πταίει ο λαός, πταίουν οι πολιτευόμενοι, λέγουσιν οι άλλοι, και η εξαχρείωσις αυτών ευθύνει το Έθνος, αφού ούτοι εις το Έθνος ανήκουσιν. Απαντώμεν, ότι η διαγωγή των πολιτευομένων υα ηύθυνε το Έθνος, αν η Ελλάς αυτοδιοικείτο, αλλ΄ αφού δια της διαστροφής του Συντάγματος και της εικονικότητος της Βουλής κυβερνάται πράγματι η Ελλάς ως μοναρχία απόλυτος, επόμενον ήτο να καταστώσι και οι πολιτευόμενοι οποίους διαπλάττει αυτούς το νόθον καθεστώς. Όστις των πολιτευομένων δεν ασπάζεται τα γινόμενα ουδέν άλλο δύναται να πράξη ή να παύση πολιτευόμενος αφού κατά το παρ΄ ημίν καθεστώς ουδέν υφίσταται δι΄ αυτού στάδιον εννόμου και εντίμου ενεργείας. Οι πολιτευόμενοι είνε πλάσματα του επικρατούντος εν τη πολιτεία στοιχείου, το δε Έθνος ου μόνον δεν είνε το επικρατούν στοιχείον εν τη πολιτική, αλλ΄ εικονικήν μόνον έχει μετοχήν εις αυτήν. Η ευθύνη άρα επί τοις συντελουμένοις ανήκει άπασα εις το στοιχείον εις το οποίον δια της διαστροφής των συνταγματικών ημών θεσμών συνεκεντρώθη ολόκληρος η εξουσία.
Αλλ΄ εκτός της επαναστάσεως, την οποίαν άπαντες αποτροπιαζόμεθα, δεν υπάρχει άρα άλλο μέσον θεραπείας; Παρ΄ άλλαις συνταγματικαις επικρατείαις καταστέλλονται και προλαμβάνονται αι καταχρήσεις της εξουσίας δια δυνάμεως ανωτέρας και αυτής της επαναστάσεως, δια της ηθικής εκδηλώσεως της κοινής γνώμης. Υπάρχει και παρ΄ ημίν κοινή γνώμη, ως πολλάκις απεδείχθη και οσάκις εκτάκτως εξεδηλώθη, επέφερεν ασφαλώς τα αποτελέσματα αυτής. Αλλ΄ η κανονική εκδήλωσιςτης κοινής γνώμης προϋποθέτει χρόνο τινα κοινοβουλευτικού βίου, η δε Ελλάς από του 1844, ότε το πρώτον εσυνταγματίσθη, και έως της σήμερον, μόνον επί εν έτος, ήτοι κατά το 1867, εβίωσε κοινοβουλευτικώς. Είνε άρα η κονή γνώμη αδιοργάνωτος και ελλείπει αφ΄ ημών ο σπουδαιότατος ούτος φραγμός κατά των καταχρήσεων των προνομιών. Παρήγορον όμως φαινόμενον μαρτυρούν της κοινής γνώμης την ανάπτυξιν παρ΄ ημίν παρουσιάζει η εκλογή της πρωτευούσης. Ο λυσσώδης πόλεμος, ον εκήρυξε κατά της εκλογής του Τιμολέοντος Φιλήμονος Αυλή και Υπουργείον, διετράνωσαν την αληθή έννοιαν της υποψηφιότητος αυτού. Ο κ. Φιλήμων εξέθηκε κάλπην ουχί εν ιδίω ονόματι, αλλ΄ ως αντιπρόσωπος ιδέας, διο απέσχε συστηματικώς από πάσης ατομικής ενεργείας κατά την εκλογήν. Οι θιασώται της ιδέας, ην εκπροσωπεί η κάλπη του κ. Φιλήμονος, έπραξαν υπέρ αυτού όσα οι άλλοι υποψήφιοι απανταχού του κράτους ανεξαιρέτως είνε ηναγκασμένοι να πράττωσιν αυτοί υπέρ εαυτών. Οποία δε η ιδέα; Ο κ. Φιλήμων δια του “Αιώνος” υπερεμάχησεν εκθύμως υπέρ πολλών εθνικών ζητημάτων. Κατήγγειλε τας καταχρήσεις των προνομιών του Στέμματος, τας προσωπικάς κυβερνήσεις, τας αδικαιολογήτους διαλύσεις των Βουλών, τας επεμβάσεις των διαφόρων υπουργείων εις τας εκλογάς, την μεγάλην λαυρεωτικήν φενάκην την απολήξασαν εις την δια της κυβερνήσεως λήστευσιν του λαού, την ελευθερίαν του βουλευτικού βήματος προσβληθείσαν εν τω προσώπω του κ. Λομβάρδου, την εθνικήν αξιοπρέπειαν πάσχουσαν εκ της παρεισαγωγής εις την Αυλήν προσώπων δυνάμει διορισμού ξένου Ηγεμόνος. Πάντα ταύτα συντελούσιν εις τον καταρτισμόν της ιδέας, ην εκπροσωπεί η κάλπη του κ. Φιλήμονος και της οποίας η αληθής και υψηλή έννοια ουδένα λανθάνει. Η ιδέα αύτη μανιωδώς πολεμηθείσα παρά της εξουσίας ήρατο νίκην επιφανή. Χαίρομεν δια τον κ. Φιλήμονα, εις ον ανοίγεται στάδιον αντάξιον της ικανότητος του, χαίρομεν δια το βήμα της Βουλής, αφ΄ ου θέλει ηχήσει φωνή φιλελευθέρα και τολμούσα να λέγη όλην την αλήθειαν, αλλ΄ ιδίως αγαλλόμεθα διότι η νίκη του κ. Φιλήμονος είνε άθλον ειρηνικόν της κοινής γνώμης και, ως ελπίζομεν, σπουδαία απαρχή γενικωτέρας αυτής εκδηλώσεως. Οι δούλοι λαοί κυμαίνονται μεταξύ ανοχής της αυθαιρεσίας και συνωμοσίας. Ίδιον των ελευθέρων λαών είνε δι΄ ειρηνικών μέσων να επιβάλλωσιν εις τους άρχοντας τον προς αυτούς σεβασμόν. Ειρηνικοτέρα, νομιμωτέρα, αλλά και τρανοτέρα εκδήλωσις της γενομένης δια της ψήφου του λαού της πρωτευούσης υπέρ του κ. Φιλήμονος δεν ηδύνατο να υπάρξη. Θα νοηθή άρα η σημασία αυτής; Το ευχόμεθα, αλλά δεν το ελπίζομεν. Που δυνάμεθα να στηρίξωμεν τοιαύτην ελπίδαν; Οσάκις παρέστησαν δυσχέρειαι και εγένοντο υποχωρήσεις, αύται δεν ήσαν σπουδαίαι, αλλ΄ απέβλεπον μόνον εις τον εξαγορασμόν των καιρών και εις την επίρριψιν της ευθύνης εις άλλους. Τοιαύται υποχωρήσεις βλάπτουσι και τον δίδοντα και τους λαμβάνοντας. Ουδείς απατάται περί την έννοιαν αυτών και η αληθής ηθική ευθύνη μένει εν τη συνειδήσει του Έθνους όπου ανήκει. Τούτο προσεπιμαρτυρεί η εκλογή του κ. Φιλήμονος.
Ίνα επέλθη θεραπεία, πρέπει να γίνη ειλικρινώς αποδεκτή η θεμελιώδης αρχή της κοινοβουλευτικής κυβερνήσεως, ότι τα υπουργεία λαμβάνονται εκ της πλειονοψηφίας της Βουλής. Τα όργανα της νυν και των πρώην προσωπικών κυβερνήσεων, αι εφημερίδες των κ. Βούλγαρη, Ζαϊμη και Δεληγεώργη, ανακινήσασαι εσχάτως το ζήτημα τούτο, εκθύμως υπερεμάχησαν υπέρ του δικαιώματος του Στέμματος να καλή εις τα πράγματα την μειονοψηφίαν της Βουλής. Ότι τούτο δεν αντίκειται εις το γράμμα του Συντάγματος, ουδείς αντιλέγει, επίσης αδύνατον να αρνηθή τις ότι προσκρούει εις την όλην οικονομίαν του Συντάγματος και ότι καθιστά αδύνατον την λειτουργίαν του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Θεμέλιον του πολιτεύματος τούτου είνε η ύπαρξις δυο κομμάτων εν τη Βουλή, τούτο δε αναγνωρίζουσι και αυτοί οι θιασώται της προσωπικής κυβερνήσεως, αλλά το αναγνωρίζουσιν μόνον, ίνα ονειδίσωσιν την Βουλήν επί τω καταμερισμώ αυτής εις πολλά κόμματα. Πόθεν όμως ο πολλαπλασιασμός των κομμάτων; Ουχί άλλοθεν ειμή εκ της προσηλώσεως εις την Εξουσίαν των μειονοψηφιών; Ποιον κόμμα αποφασίζει να συγχωνευθεί μετ΄ άλλων προς καταρτισμόν πλειονοψηφίας, όταν αποτέλεσμα της θυσίας του ταύτης είνε ο αποκλεισμός του από της εξουσίας, ενώ μένον εν μειονοψηφία έχει την ελπίδαν να κληθή εις την αρχήν, να λάβη την διάλυσιν της Βουλής και να διευθύνη κατά το δοκούν τας εκλογάς; Ενόσω η βασιλεία προσφέρει την εξουσίαν, την διάλυσιν και τας επεμβάσεις ως βραβείον εις τας εν τη Βουλή μειονοψηφίας, θα πολλαπλασιάζωνται επ΄ άπειρον οι μνηστήρες της αρχής. Όταν όμως αποφασίση ειλικρινώς να δηλώση ότι μόνον την πλειονοψηφίαν καλεί εις την εξουσίαν, ουδεμία αμφιβολία ότι εν Ελλάδι, όπως και αλλαχού, δε θα μείνει επί πολύ έκθετον το επίζηλον τούτο γέρας, αλλά θα συνεννοηθώσιν αι μειονοψηφίαι περί των επιβαλλομένων εις εκάστην υποχωρήσεων όπως συγχωνευθώσιν εις πλειονοψηφίαν. Δεν πταίει άρα το πολίτευμα, δεν πταίουσιν οι αντιπρόσωποι του Έθνους, δεν πταίει το Έθνος, αν η Βουλή είνε κατατετμημένη εις πολλά κόμματα και δεν έχει έτοιμην πλειονοψηφίαν, όταν ζητηθή. Ας αφεθή να λειτουργήση το πολίτευμα εν τη βεβαιότητι ότι εκ της πλειονοψηφίας της Βουλής μορφούται η κυβέρνησις, και ταχέως θα ίδωμεν την Βουλήν συντασσομένην εις δύο κόμματα. Ουδέν των θεμελιωδών ζητημάτων, άτινα εν Γαλλία ή Ιταλία διαιρούσι τους ποίτευομένους εις πολλά κόμματα έχομεν εν Ελλάδι. Τα πολλά κόμματα παρ΄ ημίν είνε αποτέλεσμα της προσκλήσεως των μειονοψηφιών εις την εξουσίαν. Η ευθύνη άρα πάσης της καταστάσεως ταύτης ανήκει εις τους παραβιάζοντας την κοινοβουλευτικήν αρχήν του σχηματισμού των κυβερνήσεων εκ της πλειονοψηφίας της Βουλής.
Αθυμούντες επί τη καταστάσει εις ην περιήλθον τα της πολιτείας και άτινα ζωηρότερον αισθανόμεθα ήδη υπό τας εντυπώσεις των επιτελουμένων τη εισηγήσει της κυβερνήσεως και παρά των οργάνων αυτής εκλογικών οργίων, ηθελήσαμεν να εξετάσωμεν μήπως ημείς πταίομεν, όπως εν ημίν αυτοίς αναζητήσωμεν την θεραπείαν. Αλλ΄ η ειλικρινής μελέτη του θέματος μας ήγαγεν εις το αλάνθαστον συμπέρασμα ότι δεν πταίει το Έθνος. Αλλού έγκειται το κακόν και εκεί πρέπει να ζητηθή η θεραπεία.

Θέα από την Τσεκούρα...

...απο την κορυφή της Τσεκούρας, μαγευτική θέα προς τα Βαρδούσια- και σε πρώτο πλάνο τα Κρυονέρια!

Έλεος πια: όχι και "αιολικά" στις Κορφές των Βαρδουσίων!

ΑΜΕΣΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΡΕΙΝΟΥ ΟΓΚΟΥ ΤΩΝ ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ!

ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΣΑΡΑΝΤΑΙΝΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΙΤΙΚΩΝ ΒΟΥΝΩΝ"!

Φθινοπωρινή Σαράνταινα!

οι φωτογραφίες προέρχονται από το blog της ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΑΝΤΙΡΡΙΟΥ "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ"

http://aristotelis-foa.blogspot.com

Πρόταση: Σαββατοκύριακο στη Γραμμένη Οξιά...

Εάν για σας φυσική ομορφιά σημαίνει ένα ομιχλώδες, μυστηριακό δάσος, με τις οξιές, τα πλατάνια και τις βελανιδιές στα υγρά, γήινα χρώματα του φθινοπώρου, τότε η Ορεινή Ναυπακτία είναι η Εδέμ. Μια ζωή να την περπατάς, δεν σου φτάνει - ατέλειωτες οι πεζοπορικές κι ορειβατικές διαδρομές της. Ανάβαση στην Παλιοβούνα, πεζοπορία στο μονοπάτι του Κάκαβου (από την Ανω Χώρα στην Αμπελακιώτισσα), εκδρομή στη μικρή τεχνητή λίμνη του Εύηνου αλλά και στη λίμνη και το φράγμα του Μόρνου με το μισοβυθισμένο Κάλλιο, όρεξη να 'χεις να περπατάς....Για κάποιους φανατικούς ορειβάτες, που έχουν οργώσει τα ελληνικά βουνά, η ορειβατική εκδρομή που προτείνει ένας από τους πιο δραστήριους ορειβατικούς συλλόγους, ο ΦΟΑ «Αριστοτέλης», με έδρα το Αντίρριο, είναι η αγαπημένη τους.

Ξεκινάτε από Αντίρριο το πρωί του Σαββάτου. Διασχίζετε με το αυτοκίνητό σας όλη σχεδόν την Ορεινή Ναυπακτία: Κροκίλιο, Πενταγιοί, Αρτοτίνα είναι κάποια από τα πανέμορφα χωριά που περνάτε, με κατεύθυνση τη Γραμμένη Οξιά - το δάσος εκεί θα σας συνεπάρει με την ομορφιά του. Από εκεί που θα αφήσετε το αυτοκίνητο, η πορεία μέχρι το καταφύγιο διαρκεί περί τις 2,5 ώρες και χαρακτηρίζεται εύκολη.
Η διανυκτέρευση του Σαββάτου θα γίνει στο εν λόγω ορειβατικό καταφύγιο της Οξιάς, σε υψόμετρο 1.740 μέτρων.

Οι παλαίμαχοι ορειβάτες το ονομάζουν «τετραεθνές», καθώς είναι στο σημείο που συναντιούνται Φωκίδα, Φθιώτιδα, Ευρυτανία και Αιτωλοακαρνανία. Υπόψη πως το ορειβατικό καταφύγιο μπορεί να φιλοξενήσει μόνο 35 άτομα - οι υπόλοιποι θα μείνουν σε σκηνές στο ύπαιθρο, οπότε καλού κακού πάρτε μαζί σας αντίσκηνο, υπνόσακο (γιατί θα κάνει πολύ κρύο) και το φαγητό σας.

Το πρωί της Κυριακής, εάν ο καιρός σας το επιτρέπει, θα πρέπει οπωσδήποτε να ανεβείτε στην κορυφή Σαράνταινα σε ύψος 1.740 μέτρων, διασχίζοντας με θέα το Βελούχι και τα Βαρδούσια, πυκνά δάση από έλατα και οξιές, και αν τα πόδια σας αντέχουν συνεχίστε ως την Οξυά (1926 μ.). Αξίζει ο κόπος σας και η ώρα που θα διαθέσετε για να ανεβείτε: η θέα από εκεί πάνω είναι αξέχαστη.
Βέβαια, μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε τα υπέροχα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας. Εκτός από την Ανω Χώρα, υπάρχει και η Λιμνίτσα, η Τερψιθέα, η Ελατού, η Αμπελακιώτισσα, ο Πλάτανος, η Κλεπά. Ατμοσφαιρικοί ξενώνες με αναμμένο τζάκι, τσίπουρο, κάστανα, μεζέδες σπουδαίοι - τι άλλο θέλετε, αλήθεια...
Στο γυρισμό, η γραφική Ναύπακτος, η πρωτεύουσα της επαρχίας, θα σας γλυκάνει πριν επιστρέψετε στα καθήκοντά σας. Ιστορικό λιμάνι, με το Κάστρο της να δεσπόζει - μη ξεχάσετε να πείτε μια καλησπέρα στον Μιγκέλ ντε Θερβάντες, το άγαλμα του οποίου θυμίζει πως ο ισπανός συγγραφέας του «Δον Κιχώτη» πολέμησε και τραυματίστηκε στη διάσημη ναυμαχία του 1571, που έγινε σ' αυτά τα νερά: ο ενωμένος στόλος Βενετίας, Ισπανίας, Βατικανού και Μάλτας συνέτριψε τον οθωμανικό στόλο - οι Τούρκοι έκαναν 128 χρόνια να ξαναπατήσουν στη Ναύπακτο...

Εναλλακτικές Προτάσεις για περισσότερο «ψαγμένους»...

Α) Πεζοπορική διαδρομή: Καταφύγιο Γραμμένης Οξυάς - Κορυφογραμμή - Αρτοτίνα.

Μια μεγάλη διαδρομή που αποτελεί και τμήμα του Ε4.

Αφετηρία της πορείας μας είναι το καταφύγιο τους Ε.Ο.Σ Λαμίας το οποίο είναι χτισμένο στο διάσελο Γαρδικίου - Γραμμένης Οξυάς. Στο καταφύγιο φτάνουμε διασχίζοντας 17 χλμ καλοπατημένου δασικού χωματόδρομου που οδηγεί από το χωριό Γαρδίκι στο χωριό Γραμμένη Οξυά. Το καταφύγιο βρίσκεται σε παράκαμψη 500 μ. από τον κεντρικό χωματόδρομο. Είναι μεγάλο και άνετο. Έξω από το καταφύγιο υπάρχει πηγή και χώρος για κατασκήνωση.

Νωρίς το πρωί αφήνουμε το καταφύγιο και γυρνάμε στη διασταύρωση με τον κεντρικό χωματόδρομο. Περνάμε απέναντι και πέρνουμε βορειοανατολική κατεύθυνση ακολουθώντας την γυμνή ράχη η οποία είναι ορατή σε όλη την διάρκεια της αρχικής μας πορείας.

Αφού διασχίσουμε όλη την κορυφογραμμή (χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή σε βροχερή μέρα), (κορυφές 1713, Πύργος, 1614, 1604, Πολεμίστρα) φτάνουμε στη Μηλιά την οποία τραβερσάρουμε από δεξιά (νοτιοανατολική κατεύθυνση), και βαδίζουμε σε καλοχαραγμένο μονοπάτι, μέχρι να βγούμε σε διάσελο - δρόμο, όπου και τον ακολουθούμε. Στο τέρμα του δρόμου τα πράγματα γίνονται λίγο δύσκολα καθώς δεν υπάρχει σήμανση και θα πρέπει να «δουλέψει» απαραίτητα χάρτης και πυξίδα (ή ακολουθούμε πιστά, την καταγεγραμμένη διαδρομή στο GPS). Αφού αφήσουμε το δρόμο μπαίνουμε σε δασώδη περιοχή όπου στο δεξί μας χέρι βλέπουμε συνέχεια τις κορυφές Πάνω-Κάτω Ψηλό και το Γιδοβούνι, ενώ στα αριστερά το Ομαλό. Η κατεύθυνση μας είναι ανατολική με φθίνουσα νότια. Το «μονοπάτι» ελίσσεται χωρίς σήμανση αλλά με λίγο «καλό» μάτι και προσοχή είναι δυνατή η διάσχιση του. Σκοπός της πρώτης μέρας (7-8 ώρες πορεία) είναι να φτάσουμε στο καλύτερο σημείο για κατασκήνωση, κάτω ακριβώς από το Σινάνι. (μεγάλο διάσελο, με χαρακτηριστική στάνη, πηγή, δυνατότητα για φωτιά καιμεγάλο χώρο για πολλές σκηνές). Την επόμενη μέρα φεύγοντας από την κατασκήνωση ακολουθούμε το δασικό δρόμο μέχρι τα Μουσουνιτσιώτικα λιβάδια με νότια κατεύθυνση και περνάμε το Καρυώτικο ρέμα, παρακάμπτοντας το Γιδοβούνι έχοντας πάντα τις εντυπωσιακές κορυφές Πάνω - Κάτω Ψηλό στα αριστερά. Αφού προχωρήσουμε το δρόμο, σε χαρακτηριστικό σημείο (πινακίδα) ξεκινάει το Ε4 που θα μας βγάλει στην Αρτοτίνα (5-6 ώρες από κατασκήνωση). Με νοτιοδυτική κατεύθυνση προς την Κουφόλακα (περιοδικό ρέμα που φτάνει μέχρι το Καρυώτικο ρέμα), και πυκνή σήμανση, φτάνουμε σε σημείο με πηγή. (στο αριστερό μας χέρι - με υπομονή γεμίζουμε). Συνεχίζουμε με νοτιοδυτική κατεύθυνση με προορισμό την θέση Σταυρός. (για το τελικό κατέβασμα στην Αρτοτίνα). Προσοχή, στο εικονοστάσι του Κωνσταντίνου και Ελένης (Σταυρός) πάμε αριστερά και όχι ευθεία. Το κατέβασμα διαρκεί περίπου 1 ώρα και καταλήγουμε σε χωματόδρομο. Σχεδόν έχουμε τελειώσει (βλέπουμε την Αρτοτίνα). Ανεβαίνουμε στην Αρτοτίνα με συνεχείς εναλλαγές μονοπάτι - δρόμου αφού περάσουμε πρώτα το Βαρδουσόρεμα που έρχεται από την Αλογόραχη.Η συνολική απόσταση της διαδρομής είναι 31 χλμ και απαιτούνται σίγουρα 2 ημέρες.

Β) Ποδηλατική εκδρομή: Γαρδίκι - καταφύγιο Οξυάς - χωριό Γραμμένη Οξυά - Πλάτανος (52 χλμ).

Ξεκινάμε από το γήπεδο του Γαρδικιού και ακολουθούμε τον χωματόδρομο που πάει στη Γραμμένη Οξυά. Στρίβουμε στο καταφύγιο και ακολουθούμε το δρόμο στη νότια κορυφογραμμή μέχρι το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία. Κατηφορίζουμε στην άσφαλτο έξω από το χωριό Λεύκα και την ακολουθούμε μέχρι το χωριό Γραμμένη Οξυά. Από εκεί παίρνουμε την ανηφόρα μέχρι το διάσελο του καταφυγίου. Κατηφορίζουμε προς Γαρδίκι και μετά από 7 χλμ στρίβουμε δεξιά σε διασταύρωση προς Πλάτανο (Στάγια). Από τον Πλάτανο κατηφορίζουμε στην άσφαλτο που συνδέει τον Πλάτανο με το Γαρδίκι. Η καταγραμμένη διαδρομή μας τελειώνει στο ποτάμι. Άλλα 4 χλμ ανήφορος και φτάσαμε στο Γαρδίκι.