«Εξω από το ευρώ η... Ολλανδία!»

Του Γιώργου Δελαστίκ,
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Έθνος".
Δεν είναι ανάγκη να είναι κανείς χαιρέκακος για να διασκεδάσει με το πάθημα της δεξιάς ολλανδικής κυβέρνησης μειοψηφίας, η οποία στηρίζεται στην Ακροδεξιά για να έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Επί μήνες η ολλανδική κυβέρνηση και προεξάρχοντος του υπουργού Οικονομικών Γιαν Κέες ντε Γιάχερ πρωτοστατεί στις επιθέσεις εναντίον της Ελλάδας, υπερβαίνοντας μερικές φορές και τις πιο σκληρές θέσεις της Γερμανίας, επειδή η Αθήνα δεν είναι συνεπής προς τις επιταγές του συμφώνου σταθερότητας. Με έμμεσο, αλλά σαφή τρόπο ο ντε Γιάχερ είχε επανειλημμένα υποστηρίξει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.

Πού να φαντάζονταν οι Ολλανδοί υπουργοί ότι εδώ και δέκα μέρες η κυβέρνησή τους θα απειλείτο με... κατάρρευση εξαιτίας ακριβώς του συμφώνου σταθερότητας της Ευρωζώνης, το οποίο δεν πληροί πλέον η δική τους χώρα! Και ενώ οι Ολλανδοί μαζί με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους «ξέσκισαν» πολιτικά τον Γιώργο Παπανδρέου, όταν αυτός τόλμησε να μιλήσει για τη διενέργεια δημοψηφίσματος στην Ελλάδα με θέμα την αποδοχή του Μνημονίου, προκειμένου να παραμείνει η χώρα μας στην Ευρωζώνη, πού να υποψιαστούν τον εξευτελισμό που τους περίμενε: ο Χέερτ Βίλντερς, ηγέτης του ακροδεξιού Κόμματος της Ελευθερίας, που είναι η δεύτερη πολιτική δύναμη της χώρας και στην οποία στηρίζεται η δεξιά κυβέρνηση, απαίτησε να γίνει δημοψήφισμα, προκειμένου η Ολλανδία να... αποχωρήσει από το ευρώ!

Οι Φιλελεύθεροι, από τους οποίους προέρχεται και ο πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε, και οι Χριστιανοδημοκράτες που συναπαρτίζουν τη δεξιά κυβέρνηση της Ολλανδίας που δεν έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, κόντεψαν να πάθουν αποπληξία από το σοκ της απαίτησης του Βίλντερς, ο οποίος όποια στιγμή θέλει ανατρέπει την κυβέρνησή τους αποσύροντας απλώς την υποστήριξή του.

Το πανηγύρι άρχισε όταν το Κεντρικό Γραφείο Σχεδιασμού του ολλανδικού υπουργείου Οικονομικών δημοσίευσε έκθεση βάσει της οποίας, χωρίς πρόσθετα μέτρα λιτότητας, το έλλειμμα της Ολλανδίας το 2013 θα ανέλθει στο 4,5% του ΑΕΠ. Για να πέσει στο 3%, που ορίζει το εν ισχύι σύμφωνο σταθερότητας της Ευρωζώνης, πρέπει να γίνουν επιπλέον περικοπές κρατικών δαπανών ή αύξηση εσόδων συνολικού ύψους τουλάχιστον 9 δισεκατομμυρίων ευρώ.

«Το σοκ είναι σκληρό για αυτή τη δεξιά κυβέρνηση, η οποία, μαζί με τις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Φινλανδίας, έχει αποδειχθεί η πιο αδιάλλακτη απέναντι στην Ελλάδα και όλους εκείνους που άφησαν να τους ξεφύγουν οι λογαριασμοί τους», σημειώνει η γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ» και προσθέτει με εμφανή σαρκαστική διάθεση: «Αυτή τη φορά θα πρέπει να εφαρμόσει στον εαυτό της τις δικές της συμβουλές και μπορεί, αν το κάνει, να παρασυρθεί και η ίδια από την κρίση».

Πού να βρει τα λεφτά για πρόσθετες περικοπές ο δεξιός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε; Ο ακροδεξιός Χέερτ Βίλντερς βρήκε την ευκαιρία να εκβιάσει την κατάσταση. Παρουσίασε μια μελέτη που ο ίδιος είχε παραγγείλει σε βρετανικό ειδικευμένο γραφείο και η οποία κατέληγε στο συμπέρασμα ότι την Ολλανδία τη συμφέρει να εγκαταλείψει το ευρώ και να επιστρέψει στο φιορίνι.

Βάσει αυτής αρνήθηκε να συναινέσει σε περικοπές και απαίτησε να γίνει πρώτα δημοψήφισμα, για να αποφανθεί ο ολλανδικός λαός αν επιθυμεί την αποχώρηση της χώρας του από το ευρώ! Στην πραγματικότητα ο Βίλντερς θέλει να εκβιάσει εκλογές, όπου ελπίζει βάσιμα να διεκδικήσει να αναδειχθεί η Ακροδεξιά πρώτο κόμμα!

Ο πρωθυπουργός Ρούτε, ο οποίος φυσικά δεν θέλει να ακούσει κουβέντα για εκλογές, αφού μόλις το φθινόπωρο του 2010 σχηματίστηκε με τα χίλια ζόρια η κυβέρνησή του, δεν μπορεί να αναζητήσει συμμάχους ούτε προς τα αριστερά του. Στις 20 Φεβρουαρίου παραιτήθηκε -ουσιαστικά καθαιρέθηκε- ο πολύ μετριοπαθής ηγέτης των Εργατικών, Γιομπ Κοέν. Αυτός λειτουργούσε σαν «τσόντα» της Δεξιάς, όποτε χρειαζόταν. Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν όμως ότι οδηγεί το κόμμα του σε πλήρη καταστροφή και έτσι οι σύντροφοί του τον υποχρέωσαν να αποχωρήσει από την ηγεσία μήπως και σωθούν. Οι υποψήφιοι για τη διαδοχή του έχουν εκφράσει πολύ σκληρότερες θέσεις που δεν αφήνουν καμιά ελπίδα στον δεξιό πρωθυπουργό ότι μπορεί να τον διασώσουν για μια ακόμη φορά οι Εργατικοί.

Καθώς οι Εργατικοί καταρρέουν δημοσκοπικά ιδιαίτερα ανυπόμονο για την άμεση προσφυγή στις κάλπες είναι το πολύ αριστερό για τα ολλανδικά δεδομένα Σοσιαλιστικό Κόμμα. Παρόλο που το 2010 είχε έρθει μόλις πέμπτο κόμμα, σήμερα έρχεται πρώτο σε όλες τις σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης!

ΣΥΝΔΡΟΜΟ:
Η «μικρομέγαλη» ενοχλητική χώρα!

Ξεσπάθωσαν οι Βέλγοι -και μάλιστα ακόμη και οι Φλαμανδοί, δηλαδή οι ολλανδόφωνοι- εναντίον των Ολλανδών, τώρα που τους πέτυχαν σε κρίση. «Ο αρχιφωνακλάς Γιαν Κέες ντε Γιάχερ εκφράζει το σύνδρομο της μικρομέγαλης χώρας, σύνδρομο που ανέκαθεν ταλάνιζε την Ολλανδία», γράφει η φλαμανδική εφημερίδα «Ντε Τέιτ» του Βελγίου, χλευάζοντας την προσπάθεια των Ολλανδών να εμφανίζονται ότι βρίσκονται στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών πολιτικών εξελίξεων. «Ετσι όμως επιτείνουν τις εντάσεις και γίνονται και οι ίδιοι πλέον μέρος του προβλήματος», τονίζει η βελγική εφημερίδα. Οι Ευρωπαίοι ειδικά που πρόσκεινται στην Αριστερά θεωρούν την πολιτική στάση του Γιαν Κέες ντε Γιάχερ... «ηλίθια (!)» προσθέτει εμφανώς χαιρέκακα.

Σλέσινγκερ: Δυνατή υπό προϋποθέσεις η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ!

Δυνατή υπό προϋποθέσεις χαρακτηρίζει την έξοδος μιας χώρας με «πολύ ιδιαίτερα προβλήματα, όπως η Ελλάδα», από την ευρωζώνη ο πρώην επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας, Χέλμουτ Σλέσινγκερ, σε συνέντευξή του στην γερμανική εφημερίδα "Welt am Sonntag".

Όπως δηλώνει κάτι τέτοιο θα ήταν δυνατό μόνο μετά τη σύγκλιση μιας ομάδας ειδικών η οποία και θα την προετοίμαζε.
O πρώην κεντρικός τραπεζίτης της Γερμανίας εκφράζει ωστόσο την βεβαιότητα ότι στην περίπτωση εξόδου μιας χώρας με προβλήματα, η Ευρωζώνη θα περνούσε περίοδο κρίσης, αλλά θα ανακτούσε την αξιοπιστία της. «Ισως όχι την ίδια αξιοπιστία με το παρελθόν, αλλά πάντως επαρκή. Το ίδιο ισχύει και για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα», παρατηρεί.
Απαντώντας δε στην ερώτηση αν αισθάνεται δικαιωμένος επειδή είχε προβλέψει ότι το ευρώ θα εξελισσόταν σε ένα «ακριβό λάθος», ο κ. Σλέσινγκερ σημειώνει ότι «η ΟΝΕ ήταν μια καθαρά πολιτική απόφαση» και προσθέτει ότι «από οικονομικής πλευράς δεν εξυπηρετούσε καμμία αναγκαιότητα», αλλά διευκρινίζει ότι «η κατάρρευση της Νομισματικής Ένωσης θα ήταν καταστροφή για όλα τα μέλη της».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξής του ο κ. Σλέσινγκερ ασκεί δριμεία κριτική στην «επιπόλαιη πολιτική» της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ενώ διερωτάται αν «οι απαιτήσεις που αναγκαστικά εγγράφει στον ισολογισμό της η Bundesbank είναι πραγματικά ισοδύναμες με τις εγγυήσεις που προσφέρει η Τράπεζα της Ελλάδος για το παθητικό της» και εκφράζει την αμφιβολία του.
«Από τότε που οι εθνικές κεντρικές τράπεζες μπορούν να καθορίζουν οι ίδιες ποιες εγγυήσεις θα ζητήσουν από τις εμπορικές τράπεζες στις οικονομικές συναλλαγές, μερικές από τις απαιτήσεις τους μειώθηκαν ραγδαία. Με αυτόν τον τρόπο χρηματοδοτούνται τα ελλείμματα του ισοζυγίου πληρωμών των άλλων τραπεζών από την Bundesbank, ένα είδος χρηματοδότησης των γερμανικών επιχειρήσεων», δηλώνει και υποστηρίζει ότι «σχεδόν προσφέρουμε ένα κίνητρο στην Ελλάδα να κάνει περισσότερες εισαγωγές από εξαγωγές, να ζει δηλαδή πάνω από τις δυνατότητές της».

«Δεν είναι υπερβολικές οι θυσίες των Ελλήνων»!

Οι θυσίες, που ζητήθηκαν από τους Έλληνες για να μείνουν στο ευρώ, δεν είναι υπερβολικές, τονίζει ο Σόιμπλε, προαναγγέλλοντας προφανώς και νέες!

«Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι η Ελλάδα μπορεί να χρειαστεί ένα νέο πακέτο στήριξης». Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ... «ξαναχτυπά», με συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα La Repubblica, ελάχιστες ώρες πριν τη συνεδρίαση του Eurogroup που θα επικυρώσει και τυπικά τη νέα δανειακή σύμβαση προς τη χώρα μας.

Σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα La Repubblica ο χερ Σόιμπλε τονίζει ότι η χώρα μας «αποφάσισε και υλοποιεί πολύ δύσκολα μέτρα», αλλά … «όχι τόσο δύσκολα όσο άλλες χώρες που μπήκαν στην ΕΕ». Και φέρνει ως παράδειγμα τις θυσίες στις οποίες εξαναγκάστηκαν οι Εσθονοί, οι Σλοβένοι και οι Σλοβάκοι για να … μπουν στην ευρωπαϊκή οικογένεια! «Οι θυσίες, που ζητήθηκαν από τους Έλληνες για να μείνουν στο ευρώ, δεν είναι υπερβολικές», σημείωσε χαρακτηριστικά ο κύριος Σόιμπλε, ο οποίος μας υπενθύμισε ότι «ο κατώτατος μισθός έφθασε στο επίπεδο αυτού των Ισπανών».

Όσον αφορά στο «τρέχον», δεύτερο πακέτο στήριξης της Ελλάδας το χαρακτήρισε «ρεαλιστικό, όχι αισιόδοξο και πάντως βασισμένο στις αναλύσεις της τρόικας (ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ), για το οποίο όμως «δεν μπορεί να δοθεί εγγύηση επιτυχίας 100%». «Είμαι πεπεισμένος ότι λάβαμε τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις λαμβάνοντας υπόψη το κλίμα αβεβαιότητας» είπε ο υπουργός στην εφημερίδα υπογραμμίζοντας ότι το δεύτερο πακέτο ευρωπαϊκής βοήθειας που δόθηκε στην Ελλάδα βασίστηκε στις αναλύσεις της τρόικας (ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ) και συνεπώς είναι «ένα σενάριο ρεαλιστικό και όχι αισιόδοξο».

Χαρακτηριστικά, σημείωσε ότι «κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον. Η ανάλυση της τρόικας προβλέπει ότι η Ελλάδα θα επιτύχει ένα δημόσιο χρέος στο 120,5% του ΑΕΠ το 2020, ο στόχος θα επιτευχθεί αν η Ελλάδα σεβαστεί τις δεσμεύσεις του δεύτερου πακέτου βοήθειας, αλλά μιλάμε για μια προθεσμία οκτώ ετών. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι η Ελλάδα θα χρειασθεί ένα πρόσθετο πακέτο. Δεν είναι η ώρα να προβούμε σε εικασίες! Δεν μπορώ να δώσω εγγύηση επιτυχίας στο 100%».

Παράλληλα ο Γερμανός υπουργός εξήρε το έργο του Μάριο Μόντι, ο οποίος ηγείται από τα μέσα Νοεμβρίου κυβέρνησης τεχνοκρατών στην Ιταλία. «Είναι ένας φάρος ελπίδας, όχι μόνο για την Ιταλία, αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη» είπε ο Β. Σόιμπλε δύο ημέρες πριν από την επίσκεψη, την Τρίτη, της καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ στη Ρώμη. «Κανείς δεν ξέρει καλύτερα από τον Μόντι ποιες είναι οι απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να εξασφαλιστεί η ανάπτυξη της ιταλικής οικονομίας. Οι αγορές τον εμπιστεύονται!» σημείωσε.Τέλος ξεκαθάρισε ότι η Γερμανία «ούτε προτίθεται, ούτε μπορεί να εξουσιάζει την Ευρώπη».

Δεν ξεχνώ την Φουκοσίμα...

Γράμμα μιας μάνας από τη Φουκουσίμα...

"...Ήμουν οκτώ χρονών όταν κατασκευάστηκε το πυρηνικό εργοστάσιο Νταϊίτσι στη Φουκουσίμα. Αν γνώριζα, αν είχα καταλάβει τι ακριβώς έκτιζαν, θα είχα αγωνιστεί για να μην κατασκευαστεί. Δεν είχα, όμως, συνειδητοποιήσει ότι αυτό το εργοστάσιο θα αποτελούσε κίνδυνο για τα παιδιά μου, τα παιδιά των παιδιών μου και τα παιδιά τους!"

Τα «τάγματα ασφαλείας» ξανάρχονται!

Αυτόκλητοι πολιτοφύλακες στρατολογούν και εκπαιδεύουν πολίτες με σκοπό να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους για να αντιμετωπίσουν την αύξηση της εγκληματικότητας!

Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της εφημερίδας "Έθνος"

Οι οργανωμένες επιχειρήσεις στρατολόγησης γίνονται μέσα από ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Εκεί δίνονται όλες οι πληροφορίες για τη στρατολόγηση μελών, ενώ επιχειρείται να δικαιολογηθούν οι ενέργειες αυτές λόγω της έκτακτης κατάστασης της χώρας! 

Τον νόμο στα χέρια τους επιχειρούν να πάρουν ομάδες αυτόκλητων πολιτοφυλάκων, η λειτουργία και ο σκοπός των οποίων θυμίζουν έντονα παραστρατιωτικές οργανώσεις. Οργανωμένες ομάδες που ρέπουν προς την ακροδεξιά στρατολογούν πολίτες και τους εκπαιδεύουν. Τα επικίνδυνα αυτά φαινόμενα εξαπλώνονται θυμίζοντας παλαιότερες εποχές.

Με καθαρή ακροδεξιά ρητορική τα μέλη των ομάδων αυτών επιχειρούν να εκμεταλλευθούν τα φαινόμενα εγκληματικότητας και να αναδείξουν τον δικό τους ρόλο ως «συμπαραστάτη» στα σώματα ασφαλείας και στις ένοπλες δυνάμεις. Ο εθνικιστικός λόγος κυριαρχεί, καθώς επισείεται ο κίνδυνος εξ Ανατολών, ενώ οι ομάδες αυτές παραπέμπουν σαφώς σε «τάγματα εφόδου».

Μια πλειάδα συνδεδεμένων ιστότοπων αναδεικνύουν τη σημασία που έχει η δημιουργία «πατριωτικής πολιτοφυλακής», με έναν όπως λένε αντικειμενικό στόχο, «να είναι έτοιμοι την κρίσιμη ώρα».

Τα κείμενα για την «πατριωτική πολιτοφυλακή» έχει αναρτήσει το «γεράκι του Αιγαίου» και προτρέπει κάθε πατριώτη να γίνει μέλος της οργάνωσης.

Η ομάδα αυτή έχει οργανώσει εδώ και πάρα πολύ καιρό «εκπαιδευτικές» ασκήσεις στα... βουνά ώστε οι «εθελοντές» να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν την... ένοπλη εξέγερση και να παρέμβουν στο χάος που θα δημιουργηθεί. Οι οργανωμένες επιχειρήσεις στρατολόγησης «εθελοντών» γίνονται μέσα από "social media", καθώς όχι μόνο δίνουν όλες τις πληροφορίες για τη στρατολόγηση μελών, αλλά επιχειρούν να δικαιολογήσουν τις ενέργειες αυτές λόγω της έκτακτης κατάστασης της χώρας.

Στρατολογούν ακόμη και μαθητές!

Διαφορετικό τρόπο και δρόμο επιλέγει το Ελληνικό Κέντρο Ελέγχου Οπλων (!) καθώς προχωρεί στη συγκρότηση της ελληνικής πολιτοφυλακής, στα πρότυπα της αμερικανικής πολιτοφυλακής στρατολογώντας ακόμη και... μαθητές.

Με την αιτιολογία της αύξησης της εγκληματικότητας το Ελληνικό Κέντρο Ελέγχου Οπλων ίδρυσε την ελληνική πολιτοφυλακή επισημαίνοντας ότι δεν αποτελεί ιδιωτική εταιρεία παροχής υπηρεσιών ασφαλείας, αλλά ούτε και εμπορική επιχείρηση.

Στην ελληνική πολιτοφυλακή μπορούν να ενταχθούν και εν ενεργεία άνδρες των σωμάτων ασφαλείας και όπως υπογραμμίζεται: «...θα διατηρούν τους βαθμούς ιεραρχίας τους με δυνατότητα προαγωγών εντός της οργάνωσης και για τους νεότερους».

Οπως λένε η «εβδομαδιαία συνήθεια» των συμπολεμιστών πατριωτών έχει πλέον ως στόχο να βάλουν στη στρατιωτική εκπαίδευση κάθε Ελληνα πατριώτη. Μεταξύ αυτών που προτείνεται οι καθημερινές περιπολίες και η εκπαίδευση στις... πολεμικές τέχνες, αλλά εκπαίδευση και στα σκοπευτήρια.

Οι ομάδες αυτές θα διεξάγουν περιπολίες όλο το 24ωρο εντοπίζοντας πάσης φύσεως ποινικές παραβάσεις, ενώ θα φανούν «ιδιαίτερα χρήσιμες στην περίπτωση πυρκαγιών και πάσης φύσεως φυσικών καταστροφών και κοινωνικών ταραχών».

Σε σχετική ανάρτηση στο διαδίκτυο γίνεται πρόσκληση σε νέους να προσφέρουν... καθώς «η Ελληνική Αστυνομία σε περίπτωση εξέγερσης δεν θα μπορέσει να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της ασφάλειας των Ελλήνων πολιτών».

Πάντως, τονίζεται ότι η πολιτοφυλακή δεν θα εμπλακεί στην καταστολή των διαδηλώσεων.

Η οργάνωση έχει αναρτήσει και βίντεο, όπου φαίνονται τα μέλη της να φορούν τη «φαιοπράσινη» και να εκπαιδεύονται σαν άνδρες των ειδικών δυνάμεων.

Η επιχείρηση στρατολόγησης απευθύνεται και σε παιδιά άνω των 16 ετών, καθώς θα τους προσφέρει online εκπαίδευση. Οι μαθητές στο προαύλιο θα καταγράφουν τις επιθετικές συμπεριφορές και θα βρίσκονται σε συνεχή περιπολία. Με αυτόν τον τρόπο «θα εκτονωθεί η νεανική τους ορμή χωρίς να στιγματίζονται και να υποτάσσονται σε σκοτεινές ομάδες».

Καθώς η ελληνική πολιτοφυλακή «δεν κρύβεται σε γιάφκες, δεν φοράει κουκούλες, ούτε κουβαλάει ρόπαλα και δόρατα, αλλά θα συνεργάζεται με όλους τους κρατικούς και κοινωνικούς φορείς, και θα έχει δημόσια αναγνώριση και αποδοχή».

Πρόσκληση σε ΛΟΚατζήδες!

Η «πατριωτική πολιτοφυλακή» εστιάζει στη «μετατροπή της "σκόρπιας ομάδας" σε συντεταγμένη, οργανωμένη, πειθαρχημένη, καλοκουρδισμένη μηχανή». 

Ιδιαίτερη πρόσκληση γίνεται προς τους εφέδρους καταδρομείς λόγω της σκληρής εκπαίδευσής τους, καθώς τους καλούν να γίνουν οι ομαδάρχες της ελληνικής πολιτοφυλακής οι οποίοι θα μπορέσουν να εκπαιδεύσουν και τους υπόλοιπους Ελληνες πολιτοφύλακες.

Πρότυπο για την ίδρυση της πολιτοφυλακής ακολουθεί ως υπόδειγμα τους έφεδρους των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ και, όπως τονίζεται, «σκοπό έχει να εντάξει τις τοπικές λέσχες εφέδρων σε ένα κοινωφελές σχήμα εθνικής ασφαλείας», ώστε από την «εφεδρεία» να περάσουν στην ενεργό δράση.

 Στην εκπαίδευση μέχρι σήμερα τα μέλη δίνουν έμφαση στην αντιμετώπιση ενέδρας και στις εφόδους, στην ανάπτυξη του στρατιωτικού πνεύματος.

Σημειώνεται μάλιστα ότι οι λέσχες εφέδρων είναι δύσκολο να γίνουν δεκτές από την ελληνική κοινωνία ως «δυνάμεις ασφαλείας» και για αυτό απαιτείται ένας κοινωφελής οργανισμός, όπως το ελληνικό κέντρου ελέγχου όπλων που θα δώσει την απαιτούμενη διάσταση.

Οι ομάδες αυτές θα περιπολούν στους δρόμους και κατά τη διάρκεια της περιπολίας τους «φέρουν μαζί με τις συνηθισμένες στολές παραλλαγής τους τα διακριτικά της ελληνικής πολιτοφυλακής». Οι ομάδες αυτές ορίζουν και έναν διαχειριστή καθώς θα έχουν βιβλιάρια με κουπόνια συνδρομών. Οι συνδρομές που συλλέγονται κατατίθενται σε ποσοστό 70% σε λογαριασμό της τοπικής οργάνωσης για δαπάνες όπως εξοπλισμός και ασκήσεις και το υπόλοιπο ποσό θα κατατίθενται στον κεντρικό λογαριασμό για τα λειτουργικά έξοδα.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο έχουν δημιουργηθεί ομάδες σε όλη την Ελλάδα ακολουθώντας το δόγμα «Οσοι στον δρόμο και στο βουνό, όσοι στο βουνό και στον δρόμο». 

Το δέλεαρ:

Οι μισθοφόροι και οι... φοροαπαλλαγές!

Το ελληνικό κέντρο όπλων προχωράει μάλιστα ακόμα παραπέρα. Ως δέλεαρ παρέχεται στο μέλλον «έμμισθη απασχόληση στους πολιτοφύλακες που έχουν υποδείξει τον ζήλο και την αξία τους στα πρώιμα στάδια ίδρυσης της ελληνικής πολιτοφυλακής».

Οι πόροι του ελληνικού κέντρου όπλων «Η Αθηνά» στηρίζεται ακόμη από δωρεές και κληρονομιές εισφορές, χορηγίες και επιχορηγήσεις του Δημοσίου και των δήμων και παντός άλλου φυσικού η νομικού προσώπου Δημόσιου ή Ιδιωτικού Δικαίου, ημεδαπού η αλλοδαπού.

Τονίζεται μάλιστα πως όλα τα ποσά που δωρίζονται στην «Αθηνά» εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημα, αφού η «Αθηνά» ως ερευνητικός - τεχνολογικός φορέας αποτελεί ερευνητικό κέντρο (ημεδαπό μη κερδοσκοπικό ΝΠΙΔ) που επιδιώκει κοινωφελείς σκοπούς και απονέμει υποτροφίες (κωδικοί 059-060 της φορολογικής δήλωσης).

Το κάλεσμα:

«Χρειαζόμαστε μάχιμους και όχι γραφειάδες!»

Ενα ακόμη σώμα που παραπέμπει σε παραστρατιωτική οργάνωση έχει δημιουργηθεί με την επωνυμία «πατριωτική πολιτοφυλακή». Σκοπός είναι να έχουν οργανωθεί οι «πατριώτες» -έτσι αυτοαποκαλούνται- σε μια «συντεταγμένη πειθαρχημένη πατριωτική στρατιωτική δύναμη» για να πολεμήσει υπέρ της εθνικής ασφάλειας.

Τα κείμενα έχει αναρτήσει το «γεράκι του Αιγαίου» και προτρέπει κάθε πατριώτη να γίνει μέλος της «πατριωτικής πολιτοφυλακής». Σύμφωνα με τα επιχειρήματα που επικαλείται, η χρεοκοπία είναι αναπόφευκτη και στο χάος που θα δημιουργηθεί κάποιοι «ανθέλληνες» θα το εκμεταλλευθούν «ένοπλα» και ως εκ τούτου θα πρέπει να υπάρχει μια οργανωμένη ομάδα «με χαρακτηριστικά ετοιμοπόλεμης στρατιωτικής μονάδας άμεσης ανταπόκρισης».

Οι υποψήφιοι στόχοι!

Ως τότε η μονάδα αυτή οργανώνεται και εκπαιδεύεται -δεκάδες βίντεο έχουν αναρτηθεί από την εκπαίδευση σε βουνά- όπως υποστηρίζεται «μέσα από απολύτως νόμιμα κανάλια». Η πρόσκληση είναι να φορέσουν οι εθελοντές την «φαιοπράσινη» με την υποσημείωση ότι «η εκπαίδευση των πολιτών γίνεται με ασφάλεια».

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο... χάος που θα δημιουργηθεί φωτογραφίζονται οι «υποψήφιοι στόχοι». Στο χάος θα έρθει η πατριωτική πολιτοφυλακή και οι «βετεράνοι» που θα πρέπει να αναλάβουν δράση. «Χρειαζόμαστε μάχιμους και όχι... γραφιάδες» είναι το σλόγκαν. Και όπως επισημαίνεται, η «πατριωτική πολιτοφυλακή» θα συνεχίσει την εθνική εκστρατεία -με κάθε μέσο- «μέχρι να έχει την απαραίτητη δύναμη να επιβάλει τον σχεδιασμό».

Στις ανακοινώσεις που αναρτούν στα φιλικά social media για τις στρατιωτικές εκπαιδεύσεις λένε μεταξύ άλλων και τα εξής: «Αλλη μια, η 6η κατά σειρά, τακτική εβδομαδιαία Ορεινή Στρατιωτική Εκπαίδευση της Πατριωτικής Πολιτοφυλακής έλαβε πέρας με επιτυχία και ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή συναγωνιστών σ' αυτή... Προστέθηκε νέο υλικό και θέματα εκπαίδευσης κι αυτό που έμεινε από την ημέρα είναι ο... ακόμη υψηλότερος δείκτης ηθικού και ενθουσιασμού... επίσης, στα συν προσμετράται και ο όλο και ανώτερος βαθμός επίτευξης του «συντεταγμένου» της Μονάδας...».

Μια άλλη ανακοίνωση γράφει ότι «μας φέρνει στην ευχάριστη θέση να αποφασίσουμε ως Επιτελείο της Μονάδας την επίσημη ίδρυση της 2ης Διμοιρίας... Τιμής δε ένεκεν της 2ης Πατριωτικής Ομάδας που στήριξε με πατριωτικό πάθος, πίστη και απαράμιλλο σθένος το Εθνικοπατριωτικό μας εγχείρημα η 2η Διμοιρία λαμβάνει το όνομα αυτής της Ομάδας των Συναγωνιστών (Συμπολεμιστών μας πια)....και το όνομα αυτής «Διμοιρία ΦΟΙΝΙΞ»...».

Στα ερωτήματα που θέτουν «ειδήμονες» -αυτό τον χαρακτηρισμό τους αποδίδουν- όπως «...μα καλά, τι δουλειά έχει η Πατριωτική Πολιτοφυλακή να εκπαιδεύεται σε κατάβαση πλαγιάς 20 μέτρων γεμάτη από ασταθείς πέτρες με σκοινί;». Τι δουλειά έχει η Ορεινή Πλαγιά στο «αστικό πεδίο μάχης που θα κληθεί να αντιμετωπίσει στο μέλλον μια Δύναμη Πολιτοφυλακής;» απαντούν: «...μήπως μπορείτε να φανταστείτε πώς είναι μια πόλη τσακισμένη από εκτεταμένες δυναμικές εκρήξεις; Για να το φανταστείτε, φέρτε στο μυαλό σας ένα μεγάλο σεισμό... πώς νομίζετε θα μοιάζουν τα κτίρια; Με ορεινούς όγκους γεμάτους πέτρες θα μοιάζουν... Με την ορεινή πλαγιά στην οποία εκπαιδεύονται οι Πολιτοφύλακές μας θα μοιάζουν...».

Στο διαδίκτυο!

Ιστότοπος ο οποίος όπως φαίνεται συνεργάζεται με την «πατριωτική πολιτοφυλακή» ανάρτησε σχετικό δημοσίευμα της ακροδεξιάς εφημερίδας «Στόχος» που αφορά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου, στην Αθήνα. Με αφορμή τη συνεδρίαση της αυριανής διυπουργικής το σχόλιο είναι πως πρέπει «να γνωρίζουν οι Ελληνες ότι η παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Αθήνα θα γίνει ανεξάρτητα από οποιαδήποτε... απόφαση κι αν λάβει το καθεστώς! Από ποιους θα γίνει, προς τα πού και πάνω από ποιους θα παρελάσουν, θα εξαρτηθεί από τις ίδιες τις αποφάσεις τους...».

Έχουν ήδη πραγματοποιήσει 23 ορεινές εκπαιδεύσεις!

Σύμφωνα με όσα έχουν αναρτήσει στον ιστότοπό τους, τα μέλη της «πατριωτικής πολιτοφυλακής» έχουν διοργανώσει μέχρι και σήμερα 23 ορεινές στρατιωτικές εκπαιδεύσεις.

Δεν πληρώνω "Πράσινο Χαράτσι" για τους Μεγαλοεργολάβους της Μαύρης Ανάπτυξης!

Σε καιρό "χούντας", ένα και μόνο ένα, πράγμα μπορεί να μπλοκάρει τα αιολικά: Η χρηματοδότηση. Και η φτώχεια μας. Η τραπεζική ρευστότητα είναι κατ' αρχάς περιορισμένη. Οι Μεγαλοεργολάβοι της Μαύρης Ανάπτυξης και της Πράσινης Απάτης, δεν έχουν ρευστότητα και δεν έχουν σκοπό να βάλουν φράγκο από την ...δική τους τσέπη, ούτε να δανειστούν έχουν σκοπό, ούτε εξάλλου τους δανείζουν και οι Τράπεζες! Μια γρήγορη "τράμπα" θέλουν να κάνουν με τις μεγάλες συμβάσεις, να πουλήσουν τις άδειες, να βγάλουν κανένα μετρητό και να δουν τι άλλο παίζει στην αγορά της Πράσινης Ανάπτυξης. Και οι ίδιοι, και οι επίδοξοι αγοραστές των αδειών βασίζονται πλέον σε όλο και δυσκολότερη τραπεζική χρηματοδότηση. Οι συμβάσεις και ο νόμος περί υποχρεωτικής αγοράς της ελάχιστης ενέργειας που παράγουν σε εξασφαλισμένες τιμές, δεν είναι πλέον ικανή εξασφάλιση για τις τράπεζες, γιατί και αυτές πλέον ξέρουν ότι ανά τον κόσμο υπάρχει τάση για κατάργηση των αιολικών επιδοτήσεων ως αντιοικονομικών, μη ανταποδοτικών και εξαιρετικά μη δημοφιλών. Απλά, οι τράπεζες φοβούνται το "αιολικό ρίσκο", και σε μία φτωχή και πτωχευμένη χώρα το φοβούνται ακόμα περισσότερο. Υπάρχει πλέον τρόπος να μπλοκάρουμε τις Ανεμογεννήτριες. Δεν πληρώνουμε ρεύμα. Ή πληρώνουμε μόνο συμβατικές κιλοβατώρες, και όχι τα "Πράσινα Χαράτσια των Μεγαλοεργολάβων"! Χωρίς τα δικά μας λεφτά η "Φούσκα θα σπάσει", και η "Απάτη" θα αποκαλυφθεί σε όλο της το μεγαλείο!

Πηγή: "Αρχαιοπτέρυξ"

Θα μας πιάσουν με τις πιτζάμες;

«Φόβοι πραξικοπήματος καθώς η Ελλάδα αγγίζει την οικονομική κατάρρευση».

Κάποιες φορές οι παλιές καραβάνες της αστικής πολιτικής αφουγκράζονται τη μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων ταχύτερα από τους ηγέτες της μείζονος Αριστεράς, που νανουρίζονται από τη μελωδία των δημοσκοπήσεων και ονειρεύονται αριστερές κυβερνήσεις (με τον Κουβέλη και την Κατσέλη) ή λαϊκές εξουσίες του ευρύτατου μετώπου ΚΚΕ-ΠΑΜΕ-ΜΑΣ-ΠΑΣΥ-ΟΓΕ-ΕΕΔΥΕ-ΠΑΣΕΒΕΣ κ.ά.

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου,

αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Πριν".

Σε συνέντευξή του στη γαλλική Λιμπερασιόν, το Σάββατο 3 Μαρτίου, ο 81χρονος Μισέλ Ροκάρ, πρωθυπουργός επί Φρανσουά Μιτεράν, δήλωσε: «Η υπόθεση που κάνω είναι ότι ο εξαναγκασμός σε αποανάπτυξη θα οδηγήσει σε εμφύλιο πόλεμο. Τίθεται το μείζον ερώτημα για την Ελλάδα, καθώς η χώρα οδηγείται σε εξαναγκασμένη αποανάπτυξη: Πώς είναι δυνατόν να γίνουν εκλογές σε τέτοιο πλαίσιο; Πώς είναι δυνατό να κυβερνήσεις ένα λαό όταν του λες ότι πρέπει να θυσιάζει το 25% του εισοδήματός του επί 10 χρόνια για να πληρωθεί το χρέος; Κανείς δεν μιλά γι’ αυτό, όμως δεν υπάρχει διέξοδος στο ελληνικό πρόβλημα παρά μόνο με στρατιωτική εξουσία».

Τρεις μέρες αργότερα, η ισπανική Ελ Παΐς δημοσίευε άρθρο του κοινωνιολόγου Ιγνάθιο Σοτέλο για την ελληνική κρίση. Το άρθρο κατέληγε ως εξής: «Υπάρχει κίνδυνος να καταστραφεί η δημοκρατία από μια διαδικασία που κινείται προς το χείλος της κοινωνικής επανάστασης. Η ριζοσπαστικοποίηση που θα μπορούσε να φέρει αυτή η διαδικασία δεν θα ήταν ανεκτή από τις ανώτερες τάξεις της Ελλάδας, πιθανότατα δε ούτε από τους ευρωπαίους εταίρους της, κι αυτό θα τους υποχρέωνε να δικαιολογήσουν κάποια μορφή στρατιωτικής επέμβασης». Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν αρκετά βρετανικά μέσα ενημέρωσης – ενδεικτικά η Ντέιλι Εξπρές φιλοξένησε άρθρο με τίτλο «Φόβοι πραξικοπήματος καθώς η Ελλάδα αγγίζει την οικονομική κατάρρευση».

Ας μην υποτιμήσουμε παρόμοιες εκτιμήσεις σαν παραληρηματικές υπερβολές. Παρά τις τεράστιες δυσκολίες, την ασυνέχεια και την έλλειψη κατεύθυνσης του λαϊκού κινήματος, η κοινωνική φρίκη που εξαπλώνεται και θα εξαπλώνεται με επιταχυνόμενους ρυθμούς (και που δεν μπορεί να εκτονωθεί με εκλογές εν τάφω, χωρίς ελπίδα) κάνει την κοινωνική έκρηξη αναπόφευκτη. Το ερώτημα δεν είναι το αν, αλλά το πότε, πώς και με τι αποτέλεσμα.

Πέντε χρόνια μετά την πτώση του πρώτου ντόμινο, της αμερικανικής αγοράς ακινήτων, είναι πλέον φανερό ότι ο διεθνής καπιταλισμός βυθίζεται σε μια πρωτοφανή, δομική κρίση χωρίς ορατή διέξοδο. Για πρώτη φορά στην ιστορία του, δεν μπορεί να προσφέρει καμία θετική ιδέα στις λαϊκές τάξεις – ούτε το κράτος πρόνοιας του Νιου Ντιλ, ούτε το εθνικό μεγαλείο του φασισμού, ούτε την κοινωνία της κατανάλωσης των «τριάντα ένδοξων» μεταπολεμικών χρόνων, ούτε καν το «λαϊκό καπιταλισμό» της εύκολης πίστωσης και των μετοχών, την περίοδο ακμής του νεοφιλελευθερισμού. Το μόνο που υπόσχεται είναι αίμα και δάκρυα σε μια εφιαλτική καθοδική σπείρα «εσωτερικής υποτίμησης», όπου οι Γάλλοι θα γίνονται Έλληνες, οι Έλληνες Βούλγαροι και οι Βούλγαροι Κινέζοι.

Σ’ αυτό το φόντο, η τελευταία Μεγάλη Ιδέα του συστήματος, η μόνη που του απομένει, είναι ο φόβος. Ο μόνος αγώνας που επιτρέπεται είναι ο αγώνας για την επιβίωση με το διπλανό μας, σε ένα κόσμο όπου «ο άνθρωπος για τον άνθρωπο γίνεται λύκος». Ένα τέτοιο κοινωνικό σύμπαν, όπως αυτό που οραματίστηκε ο Χομπς στον Λεβιάθαν, μπορεί κάλλιστα να δημιουργήσει βάση νομιμοποίησης μιας νέου τύπου απολυταρχίας. Ιδίως αν οι εξεγέρσεις των προλεταριακών στρωμάτων πάρουν την απελπισμένη μορφή ενός «Λος Άντζελες» ή μιας «Σιδερένιας Φτέρνας», τρομοκρατώντας τους μικροαστούς, με τη βοήθεια της πραγματικής ή κατασκευασμένης «αναρχίας».

Οι κακοί οιωνοί ήδη συσσωρεύονται. Την Κυριακή, ο Ομπζέρβερ αποκάλυψε ότι οι μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρείες της Βρετανίας, πιθανότατα σε συνεργασία με την αστυνομία και το MI5, συγκρότησαν μαφιόζικη παρακρατική οργάνωση φακελώματος αριστερών και συνδικαλιστών εργατών, που καταχωρούνταν σε μαύρη λίστα και δεν μπορούσαν να βρουν πουθενά δουλειά. Κυβερνήσεις μη εκλεγμένων «τεχνοκρατών» που διορίζονται από το Βερολίνο, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων (κάτι που ούτε η χούντα δεν τόλμησε), χημικός πόλεμος κατά ειρηνικών διαδηλωτών, δίκες ανήλικων παιδιών με τον τρομονόμο, δηλώσεις κυβερνητικών παχύδερμων περί τανκς που θα φυλάνε αύριο τις τράπεζες – τι άλλο είναι όλα αυτά από αυταρχική εκτροπή σε αργή κίνηση;

Η μετατόπιση του καπιταλισμού από τη «δημιουργική καταστροφή» στην «καταστροφική ανάπτυξη» υπονομεύει τα θεμέλια της παραδοσιακής, ρεφορμιστικής πολιτικής, δηλαδή το δίπολο: «Το κόμμα κάνει κοινοβουλευτική πολιτική και το συνδικάτο οικονομικό αγώνα για το μέρισμα της ανάπτυξης». Θέτει επί τάπητος την ανάγκη για μια άλλου τύπου αριστερή πολιτική, εστιασμένη στον πολιτικό - πανεθνικό αγώνα για τα κοινωνικά προβλήματα – όχι με την έννοια ενός κινηματικού αντάρτικου με τις απαραίτητες τζούρες στα λουλουδάδικα, αλλά με την έννοια ενός ηγεμονικού σχεδίου εξουσίας, για τη λαϊκή, δημοκρατική αναγέννηση της χώρας.

Ανεξάρτητα από άλλες, στρατηγικού χαρακτήρα διαφωνίες, οι δυνάμεις της Αριστεράς οφείλουν να δημιουργήσουν ένα ευρύ μέτωπο έμπρακτης υπεράσπισης των λαϊκών, δημοκρατικών ελευθεριών, δημιουργώντας τους αναγκαίους θεσμούς και τους μηχανισμούς (στα επίπεδα της αντι-πληροφόρησης, της οργάνωσης και περιφρούρησης των αγώνων, της παρακολούθησης του εχθρού, της λαϊκής αυτοάμυνας κ.λπ.) προς όφελος της μαχητικής ικανότητας, της αλληλεγγύης και της ηθικής ανάτασης των λαϊκών αγώνων. Σε διαφορετική περίπτωση, θα είμαστε όλοι άξιοι της τύχης μας.

Δικαιοσύνη για την Γη:ο αγώνας εναντίον στην Disney!

Ο στενός, φιδίσιος δρόμος προς την κοιλάδα Mineral King είναι κλειστός για το ήμισυ του χρόνου. Από τον Νοέμβριο μέχρι τον Απρίλιο, τεράστιοι όγκοι από το χιόνι εμποδίζουν το μοναδικό πέρασμα που οδηγεί έξω από την πυκνοκατοικημένη κοιλάδα San Joaquin της Καλιφόρνιας και ανεβαίνει σε ένα βασίλειο από γρανιτένιες κορυφές και εκπληκτικές κοιλάδες σμιλευμένες από τους παγετώνες. Κείμενη στο νότιο άκρο της Σιέρα Νεβάδα, απολαμβάνοντας μια άγρια απομόνωση χάρη στην ιδιαίτερη οικογεωγραφία της, η κοιλάδα Mineral King δεν έγινε ποτέ τόσο γνωστή και δεν έτυχε ποτέ της, της προστασίας-αλλά και της ανάπτυξης που γνώρισε στα βορινά της  η κοιλάδα Yosemite.

Ωστόσο, η απομόνωση και η ησυχία που απολαμβάνει η  κοιλάδα Mineral King  δεν ήταν πάντοτε δεδομένη. Για περισσότερο από μια δεκαετία κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα, το φάντασμα της ανάπτυξης αγκάλιαζε θανατηφόρα την παρθένα αυτή κοιλάδα: η προοπτική ήταν ότι η περιοχή θα μετατρεπόταν σε ένα τεράστιο χιονοδρομικό κέντρο όπου καθημερινά χιλιάδες επισκέπτες θα απολάμβαναν όλες τις σύγχρονες ανέσεις. Αν δεν υπήρχαν λίγοι   ακτιβιστές δικηγόροι  και αρκετοί οραματιστές περιβαλλοντολόγοι, ο δρόμος προς την ήσυχη κοιλάδα θα παρέμενε ανοιχτός για όλη την χειμερινή περίοδο, και η παρθένα της φύση θα στερούταν την χειμωνιάτικη της απομόνωση- αντιθέτως η Walt Disney θα είχε τον επόμενο ψυχαγωγικό της παράδεισο, με πολλές πίστες για σκι, σύγχρονα ξενοδοχεία και άνετα πάρκινγκ.

Η κοιλάδα Mineral King παρόλο που κατοικούταν από τους αμερικανούς ιθαγενείς για αιώνες, ποτέ δεν έχασε την άγρια ομορφιά της. Οι Ινδιάνοι χάρη στον πολιτισμό και την κουλτούρα τους σεβόντουσαν την φύση ως μητέρα τους και γι αυτό αντιμετώπιζαν και την Γη με εντελώς διαφορετικό τρόπο από ότι οι Δυτικοί Άποικοι!  Η κοιλάδα  παρέμεινε άγνωστη για τις ορδές του κράτους των νέων κατοίκων μέχρι την ανακάλυψη του αργύρου στις αρχές του 1870. Ένας ανώμαλος και δύσβατος δρόμος ανοίχτηκε προς την απομονωμένη κοιλάδα το 1873 και μια μικρή κοινότητα μεταλλωρύχων ξεφύτρωσε στον ερημότοπο. Αλλά ο πυρετός του πλουτισμού ήταν βραχύβιος: το μόνο χυτήριο της κοιλάδας έκλεισε το 1877, διότι το να  διαχωρίζουν το ασήμι από το μετάλλευμα αποδείχθηκε εξαιρετικά δύσκολη και δαπανηρή διαδικασία. Επιπλέον, η απειλή των χιονοστιβάδων υπήρχε σε όλη τη διάρκεια του χειμώνα και εκείνα τα χρόνια πολλές χιονοστιβάδες είχαν συντρίψει καλύβες μεταλλωρύχων προκαλώντας ανθρώπινες απώλειες σε αρκετές περιπτώσεις. Και παρόλο που ο τοπικός τύπος λειτουργούσε στην κυριολεξία ως "κράχτης" για τις εξορυκτικές διαδικασίες στην περιοχή για περισσότερο από δύο δεκαετίες, χαρίζοντας μάλιστα στην κοιλάδα το σημερινό της όνομα "Mineral King: ο βασιλιάς Ορυκτών", στην πραγματικότητα η κοιλάδα ποτέ δεν θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες όσων την ονόμασαν έτσι. Αντίθετα θα παραμείνει ο βασιλιάς της άγριας ζωής στην  Σιέρα Νεβάδα.

Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ο συνεχώς διογκωμένος πληθυσμός στη Νότια Καλιφόρνια, και η αύξηση του βιοτικού επιπέδου κυρίως του αστικού πληθυσμού, οδήγησε σε μια φρενίτιδα για τον Χειμερινό Τουρισμό και σε μετατροπή του σκι από άθλημα και χόμπι σε πραγματική μικροαστική λατρεία. Πλέον πολλοί ήταν οι επιχειρηματίες που έψαχναν περιοχές που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ένα χειμερινό θέρετρο κοντά στο Λος Άντζελες.Η κοιλάδα Mineral King, με τις αλπικές κορυφές της τηρούσε όλες τις προδιαγραφές για ένα τέτοιο σκοπό, και έγινε γρήγορα στόχος επενδυτικών προγραμμάτων. Η Δασική Υπηρεσία της Καλιφόρνιας συμφώνησε και άρχισε να ψάχνει για έναν επενδυτή ώστε να χτιστεί εκεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά χιονοδρομικά κέντρα στη Δυτική Ακτή.

Το χιόνι που στην κυριολεξία έθαψε τις  εξορυκτικές προσπάθειες των μεταλλωρύχων τις προηγούμενες δεκαετίες και έσωσε την άγρια φύση της κοιλάδας τώρα ήταν αυτό που την απειλούσε! Αυτό το χιόνι ήταν που προσέλκυσε νέους οραματιστές για την ανάπτυξη της απομονωμένης κοιλάδας στην δεκαετία του 1950- τα μέλη του Περιβαλλοντικού Ομίλου SierraClub, που λάτρευαν να κάνουν σκι, και τον φημισμένο Walt Disney, ο οποίος από το 1956 είχε γίνει επίτιμο μέλος του ομίλου Sierra Club σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τις ταινίες του, με το σκεπτικό πως εξυμνούσαν την φύση. Αυτή η κίνηση καλής θέλησης θα αποδειχθεί ειρωνική  μια δεκαετία αργότερα. Ο Disney, αχόρταγος σκιέρ ο ίδιος, και άπληστος επιχειρηματίας ταυτόχρονα, είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τη δημιουργία ενός χειμερινού θέρετρου κοντά στο Λος Άντζελες, και έτσι όταν η Δασική Υπηρεσία εξέδωσε δελτίο το 1965 για την ανάπτυξη της κοιλάδας Mineral King, άρπαξε την ευκαιρία που του δόθηκε.

Ο Disney πρότεινε την δημιουργία ενός θέρετρου χαρακτηριστικού της αισθητικής του, όπως αυτή αναπτύσσεται σε όλο της το μεγαλείο στα πάρκα της εταιρεία του με πρώτη και καλύτερη την Disneyland. Οι αρχιτέκτονες και οι μηχανικοί του σχεδίασαν ένα τεράστιο θέρετρο-έξι φορές το μέγεθος της Squaw Valley που φιλοξένησε τους χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες του 1960- κορεσμένου με υπόγειους χώρους στάθμευσης, ξενοδοχεία, και τεράστια δίκτυα με τελεφερίκ και αναβατήρες, με την προοπτική να υποδέχεται και να φιλοξενεί πάνω από 2 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Ο όμιλος Sierra Club που αρχικά είχε υποστηρίξει την ιδέα της ανάπτυξης της κοιλάδας Mineral King, και του οποίου ο Disney ήταν επίτιμο μέλος, μόλις αντίκρισε τις μακέτες του σχεδιαζόμενου θέρετρου, στην κυριολεξία τρόμαξε και γρήγορα έθεσε υπό αμφισβήτηση το μέγεθος και τη σκοπιμότητα του προτεινόμενου έργου της Disney.

Σχέδιο του Disney για το Θέρετρο.

Ο όμιλος Sierra Club απέστειλε επιστολές προς τη Δασική Υπηρεσία ζητώντας δημόσιες ακροάσεις επί του θέματος και ταυτόχρονα άσκησε έντονες πολιτικές πιέσεις με την ελπίδα να μπλοκάρει το έργο. Αλλά τον Ιανουάριο του 1969, η Δασική Υπηρεσία έδωσε στο σχέδιο της Disney το πράσινο φως. Ο όμιλος Sierra Club είχε εξαντλήσει όλα τα διαθέσιμα για την παρεμπόδιση του σχεδίου της Disney, εκτός από ένα-τα δικαστήρια. Εκείνη την εποχή, τα περιβαλλοντικά ζητήματα σπάνια έφταναν στα δικαστήρια. Σε μια τολμηρή για την εποχή κίνηση, ο Όμιλος οδήγησε το θέμα στο Περιφερειακό Δικαστήριο της Βόρειας Καλιφόρνια  στο Σαν Φρανσίσκο τον Ιούνιο του 1969.

Ένας νεαρός δικηγόρος ονόματι Philip Berry, πρόεδρος της Νομικής Επιτροπής του Sierra Club, είχε αναλάβει την υπόθεση, μαζί με ένα φίλο του από την νομική σχολή, τον Fred Fisher, και τον συνάδελφός τους Don Harris. Το νεαρό δικηγορικό τρίο ζήτησε τις υπηρεσίες του δικηγορικό γραφείο Feldman, Waldman και Kline και ο δικηγόρος Leland J. Selna ηγήθηκε της υπόθεσης. Εν συντομία στο δικαστήριο στην δίκη του 1969, ο όμιλος Sierra Club υποστήριξε ότι πρέπει να του δοθεί νομική υπόσταση (το δικαίωμα δηλαδή να μηνύσει την Disney ) καθώς ο λόγος ύπαρξης του ως οργανισμού ήταν η διατήρηση της ίδιας της Σιέρα Νεβάδα. Ο όμιλος δεν ισχυρίστηκε ότι τα συμφέροντα της οργάνωσης ή των μελών της θα θιγόντουσαν από την ανάπτυξη στην Κοιλάδα, αντιθέτως ισχυρίστηκαν ότι  σκοπός της δικαστικής τους προσφυγής ήταν το δικαίωμά τους να προσπαθούν για μια ευρεία και πλατιά επιβεβαίωση των πάγιων βάσεων της εγγενούς τους αποστολής και  της διάδοσης του σκοπού της οργάνωσής τους. Το θέμα δεν ήταν μια απλή αστική διαμάχη αλλά μια διαμάχη πρωτίστως αρχών και αξιών!

Το δικαστήριο πείστηκε από την επιχειρηματολογία και  εξέδωσε προσωρινή διαταγή για να σταματήσουν όλες οι εργασίες για το έργο της Disney στην κοιλάδα Mineral King. Σε απάντηση, η Δασική Υπηρεσία και το Υπουργείο Δικαιοσύνης αμφισβήτησε  το δικαίωμα του ομίλου Sierra Club να προασπιστεί την Φύση, μην αναγνωρίζοντας νομικά δικαιώματα  χωρίς την ταυτόχρονη  ύπαρξη θιγόμενων αστικών δικαιωμάτων, και έφερε το θέμα  στο Ένατο Εφετείο του Σαν Φρανσίσκο. Με ψήφους δύο εναντίον ενός, το δικαστήριο ανακάλεσε την αρχική διαταγή του Περιφερικού Δικαστηρίου. Το δικαστήριο διαπίστωσε και αποφάσισε πως αφού ο όμιλος Sierra Club δεν είχε αποδείξει ότι θα μπορούσε να θιχτεί από την ανάπτυξη της κοιλάδας Mineral Kingκαι δεν είχε κανένα νομικό έρεισμα να μηνύσει την Disney. Ο Σύλλογος άσκησε έφεση κατά της απόφασης αυτής ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ.

Το 1971, ο Fisher και ο Harris εξασφάλισαν μια επιχορήγηση που τους επέτρεψε να σχηματίσουν το Ταμείο Νομικής Άμυνας του Sierra Club (το οποίο και αργότερα θα μετονομαστεί σε Earthjustice). Ένας μαχητικός, νεαρός δικηγόρος, από το Κέντρο Δικαίου και Κοινωνικής Πολιτικής (Center for Law and Social Policy-CLASP), ο Jim Moorman, επιλέχθηκε ως ο εκτελεστικός διευθυντής, με τον Harris και τον Fisher να καταλαμβάνουν τις θέσεις του πρόεδρου και αντιπρόεδρου, αντίστοιχα. Ο Moorman προέτρεψε τον Selna να περιγράψει τις συγκεκριμένες βλάβες του ομίλου Sierra Club, που θα προκύψουν αν η ανάπτυξη εισχωρήσει στην κοιλάδα Mineral King. Αλλά Selna δεν πείστηκε, και τελικά το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε τον Απρίλιο του 1972 απόφαση κατά του Sierra Club, με τέσσερις ψήφους εναντίον τριών  κρίνοντας ότι ο όμιλος είχε υπερβεί τα όρια της δράσης του. Ωστόσο, η λογική πάνω στην οποία στηρίχτηκε αυτή η απόφαση και που περιέχεται και στο τελικό της κείμενο, αποτέλεσε τον πρώτο σπόρο μιας ιστορική νίκης για το Περιβαλλοντικό Κίνημα. 

Η λογική αυτή βασίστηκε στο έργο του Καθηγητή Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Νοτίου Καλιφόρνιας Christopher D. Stone, ο οποίος με αφορμή ακριβώς την υπόθεση αυτή πρότεινε πως τα δέντρα αλλά και όλα τα φυσικά αντικείμενα μπορούν και πρέπει να έχουν την ίδια μεταχείριση από το Νόμο  όπως έχουν και τα νομικά πρόσωπα. Κάτι πρωτοφανές και άκρως επαναστατικό για το Δικονομικό Σύστημα της Αμερικής εκείνης της εποχής αλλά και όλου του Κόσμου ακόμη και σήμερα. Ο Stone έκρινε πως αν στα δέντρα, τα βράχια, τα ποτάμια και τα βουνά μπορούσε να αναγνωριστεί νομική υπόσταση τότε και αυτά θα μπορούσαν να αντιπροσωπευτούν στα δικαστήρια από Οργανώσεις όπως η Sierra Club.  Στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, καταρχάς καταγράφηκε η γνώμη των τριών δικαστών που μειοψήφησαν των Douglas, Blackmun και Brennan, και οι οποίοι μνημόνευσαν την άποψη του Stone: αν στα φυσικά πράγματα αναγνωρίζονταν νομική υπόσταση τότε αυτό θα καθιστούσε  δυνατόν και σε γενικότερες έννοιες όπως είναι η διατήρηση της Φύσης να αντιπροσωπευθεί, συζητηθεί και επιλυθεί στις Δικαστικές Αίθουσες.  Όπως σημειώνει ο δικαστής Potter Stewart στο δικαιολογητικό της απόφασης: "Πουθενά ...το Sierra Club δεν ισχυρίστηκε ότι τα μέλη του χρησιμοποιούν το Mineral King για οποιοδήποτε σκοπό, και πολύ λιγότερο ότι θα το χρησιμοποιήσουν με οποιονδήποτε τρόπο που θα επηρεαστεί ή ζημιωθεί σημαντικά από τις προτεινόμενες δράσεις ανάπτυξης..." Και στο τέλος, ο Stewart υπαινίχθηκε σε μία από τις πιο διάσημες υποσημειώσεις στην περιβαλλοντική νομολογία: "Η απόφασή μας επ' ουδενί, φυσικά και δεν αποθαρρύνει το Sierra Club από το να ξανααπευθυνθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο έχοντας τροποποιήσει την καταγγελία της."

Και είναι ακριβώς αυτό που έκανε ο Όμιλος. Μόλις δύο μήνες αργότερα, το Ταμείο Νομικής Άμυνας του Sierra Club τροποποίησε  την στάση και την τακτική του, προσθέτοντας εννέα ενάγοντες-ειδικούς επιστήμονες που επισκέφτηκαν την κοιλάδα Mineral King αρκετές φορές και οι οποίοι μπόρεσαν έτσι να τεκμηριώσουν το πόσο θα τραυματιστεί ανεπανόρθωτα η Παρθένα Φύση και η Άγρια Ζωή της Κοιλάδας από την ανάπτυξη. Η ομάδα επίσης απαίτησε ότι έπρεπε μια μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) να συνοδεύσει τον φάκελο αδειοδότησης της Disney, όπως εξάλλου ο νέος νόμος Εθνικής Περιβαλλοντικής Πολιτικής απαιτούσε. Ταυτόχρονα, το Ταμείο Νομικής Άμυνας του Sierra Club θεμελίωσε την στρατηγική του στην βάση του ότι  η ταχτική του  υπηρετούσε το κοινό συμφέρον, καθώς η προσφυγή του στα δικαστήρια επιβεβαίωνε το δικαίωμα των πολιτών να ζητούν την εξέταση των δυσεπίλυτων περιβαλλοντικών διαφορών ενώπιον των δικαστηρίων. 

Μέχρι τη στιγμή που η Δασική Υπηρεσία κυκλοφόρησε την τελική Δήλωση Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Final Environmental Impact Statement-EIS) το 1976, η κοιλάδα Mineral King  είχε γίνει ένα από τα σημαντικότερα εθνικά περιβαλλοντικά θέματα. Όλες οι μεγάλες περιβαλλοντικές οργανώσεις απαιτούσαν την ένταξη της κοιλάδας στο Εθνικό Πάρκο Sequoia (Sequoia National Park) και η κοινή γνώμη είχε στραφεί εναντίον της ανάπτυξης. Προβληματισμένη από την κακή φήμη, η Disney αναγκάστηκε τελικά να ακυρώσει τα σχέδια της και να αποσύρει την πρόταση της για την δημιουργία θέρετρου.

Τον Οκτώβριο του 1978, το Κογκρέσο πρόσθεσε την κοιλάδα Mineral King στο Εθνικό Πάρκο Sequoia. Τέλος, τον Μάρτιο του 2009, το Κογκρέσο τοποθέτησε την κοιλάδα στο Εθνικό Δίκτυο Διατήρησης Αγριότοπων, που της παρέχει μόνιμη προστασία από κάθε είδους ανάπτυξη. Η πρώτη αυτή υπόθεση της Οργάνωσης Earthjustice αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα για το είδος των παρεμβάσεων, καθώς και για την εμβέλεια, τον μεγάλο αντίκτυπο και βέβαια για το αποτέλεσμα που προκαλούν οι δράσεις σήμα κατατεθέν της οργάνωσης: Δικαιοσύνη για την Γη! Η πρώτη αυτή υπόθεση της  Earthjustice αποτέλεσε και την απαρχή της σύγχρονης εποχής για την περιβαλλοντική νομοθεσία αλλά και το κυριότερο κατόρθωσε  να διατηρηθεί το μεγαλείο της κοιλάδας Mineral King  για τις μελλοντικές γενιές. Και να σηματοδοτήσει έτσι ένα Παγκόσμιο Κίνημα σε όλο τον Πλανήτη για την Προστασία της Άγριας Φύσης, της Πανίδας, της Χλωρίδας, των Βουνών και των Ποταμών, από κάθε ανθρώπινη παρέμβαση: Δικαιοσύνη για την Γη!