Η Goldman Sachs προβλέπει συνέχιση της Παπαδημιοκρατίας!

Απίθανη θεωρεί μια ριζική αλλαγή στην ελληνική πολιτική σκηνή μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου η Goldman Sachs, στη νέα έκθεση της για την επόμενη μέρα των ελληνικών εκλογών, καθώς ο εκλογικός νόμος, ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης και τα λάθη πιθανοτήτων στις δημοσκοπήσεις δεν θα επιτρέψουν την ανάδυση ασταθών πολιτικών συσχετισμών. 

Σύμφωνα με την Goldman η ελληνική πολιτική σκηνή έχει υποστεί σημαντική μεταβολή. Ο παραδοσιακός διαχωρισμός ανάμεσα στην κέντρο-αριστερά (?) (ΠΑΣΟΚ) και την κεντρο-δεξιά (Νέα Δημοκρατία) δεν είναι πλέον το βασικό δίλημμα για τους Έλληνες ψηφοφόρους.  Η άνευ όρων υποστήριξη που ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν δώσει στην κυβέρνηση συνασπισμού του Λουκά Παπαδήμου έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα και αντιθέσεις στο πολιτικό σκηνικό της χώρας: Από την μια είναι αυτοί- με κύριο κορμό τους το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ- που προωθούν την πολιτική της σκληρής λιτότητας προκειμένου η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ με κάθε κόστος και από την άλλη βρίσκονται εκείνοι- κυρίως από τον χώρο της Αριστεράς- που αντίκεινται στην πολιτική αυτή των συνεχόμενων Μνημονίων και της διαρκούς λιτότητας.

Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, έντονη είναι η δυσφορία της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων με τους χειρισμούς των κυβερνήσεων των δύο μεγάλων κομμάτων κατά την τελευταία δεκαετία, μειώνοντας έτσι δραματικά τα ποσοστά της δημοτικότητάς τους. Ενώ στο παρελθόν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συγκέντρωναν ποσοστά περίπου 70-80% μαζί, πλέον η δύναμη τους έχει μειωθεί σε περίπου 30-40%. Οι εκλογές θα κριθούν από το ποσοστό αναποφάσιστων ψηφοφόρων, ενώ μια σειρά από μικρά και νέα κόμματα αναμένεται να εισέλθουν στη νέα Βουλή, εκτιμούν οι αναλυτές της Goldman Sachs. Αυτό έχει δημιουργήσει ανησυχίες στην αγορά, καθώς οι ελληνικές εκλογές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια αντιευρωπαϊκή κυβέρνηση, η οποία θα μπορούσε να διακόψει τις προσπάθειες προσαρμογής και να δημιουργήσει κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα σε όλη την Ευρωζώνη. 

Η Goldman όμως θεωρεί ότι κάτι τέτοιο είναι απίθανο να συμβεί για τους εξής λόγους:

-Δεδομένου του εκλογικού νόμου (που δίνει μπόνους 50 εδρών στο πρώτο κόμμα), ακόμα και με τη συνολική εκλογική δύναμη ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να πέφτει στο 30-40%, τα δύο κόμματα μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση πλειοψηφίας σε περίπτωση που συνεργαστούν μετεκλογικά σε μια κυβέρνηση ανάλογη αν όχι ίδια με αυτή του Λουκά Παπαδήμου. 

-Τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι πολλά, αλλά αποσπασματικά και διαιρεμένα. Υπάρχουν έντονες ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των κομμάτων της αριστεράς - και πολύ περισσότερο μεταξύ εκείνων της άκρας αριστεράς και της άκρας δεξιάς. Τα προγράμματα και οι επιδιώξεις είναι πολύ διαφορετικές. Η πιθανότητα τα κόμματα της αντιπολίτευσης να σχηματίσουν ένα σταθερό και συνεκτικό συνασπισμό είναι αρκετά χαμηλή και φαντάζει εξωπραγματική.

-Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων συνεχίζουν να προειδοποιούν ότι το υψηλό ποσοστό των αναποφάσιστων ψηφοφόρων δημιουργεί ένα ευρύ περιθώριο λάθους γύρω από τις τρέχουσες δημοσκοπήσεις. Δεδομένης της υψηλής στήριξης για την ελληνική προοπτική στη ζώνη του ευρώ, οι τρέχουσες δημοσκοπήσεις υποεκτιμούν κατά πάσα πιθανότητα τον παράγοντα οι Έλληνες να ψηφίσουν εκείνους που μπορούν να εξασφαλίσουν την ευρωπαϊκή προοπτική. Και ήδη η προεκλογική πολιτική αντιπαράθεση στην χώρα- ακόμη και με παρεμβάσεις από το εξωτερικό- οδηγείτε στο δίλημμα "Ευρώ  ή Δραχμή"! Έτσι πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι με τις εκλογές μπορεί να αλλάξει μεν ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα, δύσκολα θα αλλάξει όμως η εφαρμοζόμενη πολιτική του Μνημονίου που επέβαλε η τρόικα! Και αυτό το τελευταίο που ούτε καν να φαντάζονται δεν θέλουν όχι μόνο οι δανειστές της Ελλάδας αλλά και οι Παγκόσμιες Αγορές, κατά τους αναλυτές  της Goldman Sachs πρέπει να θεωρείται πρακτικά αδύνατο να το δούμε να συμβαίνει! Γι' αυτό το πιθανότερο σενάριο είναι να σχηματιστεί μια νέα Κυβέρνηση Συνεργασίας τουλάχιστον από το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ.

Η επιτυχία όμως του κυβερνητικού συνασπισμού για τη μακροπρόθεσμη πολιτική σταθερότητα στην Ελλάδα θα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης να εφαρμόσει αποτελεσματικά τις δημοσιονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που απαιτεί η Τρόικα. 

Σύμφωνα με την Goldman Sachs  αμέσως μετά τις εκλογές, οι επενδυτές πρέπει να εστιάσουν σε τρία σημεία, για να διαπιστώσουν εάν η νέα κυβέρνηση μπορεί να προχωρήσει στο νέο πρόγραμμα:

-Αν η νέα κυβέρνηση συνασπισμού διαθέτει άνετη πλειοψηφία. Αυτό σημαίνει πάνω από 160 έδρες,

-Τα μέλη της νέας κυβέρνησης θα πρέπει να είναι έμπειρα, με ισχυρό τεχνικό υπόβαθρο, μεταρρυθμιστική νοοτροπία και αξιοπιστία,

-Οι στόχοι του προγράμματος της νέας κυβέρνησης (που θα ανακοινωθούν κατά τη διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης) πρέπει να είναι συγκεκριμένοι και όχι να δημιουργούν πεδία σύγκρουσης με το τρέχον πρόγραμμα προσαρμογής που πρόσφατα ψηφίστηκε.

Το πιθανότερο καταλήγουν οι αναλυτές  της Goldman Sachs είναι να δούμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την συνέχιση της Κυβέρνησης Παπαδήμου, και αυτήν την φορά με λαϊκή νομιμοποίηση, πράγμα που θα οδηγήσει σε προσωρινή ηρεμία τουλάχιστον μέχρι το Καλοκαίρι την Ευρωζώνη  και τις Παγκόσμιες Αγορές! 

Σταύρωσων, σταύρωσων...

Του Δημοσθένη Βουτυρά.

Μόλις μπήκε ο Πιλάλας στο κρασοπωλιό του Κουζίνα είδε ότι και σ΄ αυτό τα ίδια γινόντουσαν, την ίδια είχαν ομιλία κείνη, που άκουσε και στ΄ άλλα μαγαζιά. Κάθισε παράμερα, κοντά στην τρύπα του υπογείου, που βρισκόνταν τα κρασιά, και όπου κάτω, στο τελευταίο σκαλοπάτι, είδε ένα φανάρι ριχμένο μαζί με μια σκούπα.

Ο Μαργώνης, ένας αδύνατος, γυρτός, φορώντας μόνο το γιλέκο, μιλούσε, αυτός ρητόρευε μέσα κει.

Η παρέα του καμιά δεκαριά, άλλοι όρθιοι και άλλοι καθισμένοι, τον άκουγε.

Κ΄ έλεγε ο Μαργώνης κουνώντας τα χέρια του:

— Μα για σκεφθείτε το λιγάκι, σκεφθείτε το! Να σε κάνει τόσες ατιμίες και να τις δέχεται, να τις λούζεται! και στο τέλος να πάρει ένα χαμένο και να το κόψει λάσπη να του φύγει! Καλά ίσαμε δω, στο διάολο! Αν και για μένα είναι αυτό! Τι τα θέλατε; Με το τόσο δα, που θα δεις, ξεκαθάρισμα! Γιατί άμα τ΄ αφήσεις… ε, φουκαρά μου, πάει! Το κακό θα μεγαλώσει σιγά, σιγά και συ θα το συνηθίσεις, χωρίς να το καταλάβεις! Μια κι όξω! Είναι καλύτερο! Λοιπόν, που λέτε, ύστερα απ’ αυτά κι απ΄ αυτά να πάει τον άτιμο! να πάει και να την μαζέψει, άμα την παράτησε στους πέντε δρόμους, κείνος ο χαλές, και μας την κουβάλησε εδώ! Ακούτε, μωρέ ακούτε! Σκότωμα θέλει ο άτιμος, σκότωμα!

— Μωρέ, μυστήριο, μυστήριο! έκανε ο Πέλαγος, ένας χοντρός αντράκλας, κόκκινος, με τις τρίχες του μουστακιού του άγριες να στέκονται.

— Σκότωμα, μα το σταυρό, θέλει! είπαν πολλοί και με μάτια ξαγριωμένα κοιτάξανε τριγύρω, και αντικριστήκανε με τα ειρωνικά μάτια του Πιλάλη, που μαζεμένος καθόταν κοντά στην πόρτα του υπογείου.

— Μωρέ παιδιά, αυτό θα το θυμάμαι στη ζήση μου, είπε ο κοντός κατσαρομάλλης Βαμπάς κουνώντας σιγά το κεφάλι του.

Ήτανε καθισμένος κοντά στην πόρτα, που έβγαινε στη μάντρα, όπου έξω κει, ένα πλήθος παπάκια με το λαιμό τεντωμένο, ίσιο το κεφάλι, κοίταζαν ένα παιδί μισόγυμνο που τους ετοίμαζε το φαΐ τους κομματιάζοντας μ΄ ένα ψαλίδι έντερα.

Πάλι έλαβε το λόγο ο Μαργώνης.

Έπρεπε, έλεγε, να τον διώξουν απ΄ τη χώρα τον Κοντίνα, έπρεπε! Όλα τα τριγύρω χωριά θα τους περγελούσαν και ντροπή και ντροπή θα είχανε!

— Μωρέ, αλήθεια! Καλά που μου τόπες! είπε και ο Κλάπης, που φορούσε αυτήν την ημέρα, κόκκινο ζουνάρι πλατύ, και στεκόταν όρθιος, πάνω απ΄ τον χοντρό Παχουλή, εγώ που πάω γύρα, εγώ θα φάω την πρώτη σπαλιόρα!

— Μωρέ μυστήριο, μυστήριο! είπε ο Πέλαγος με τη χοντρή φωνή του.

— Τον άτιμο!

— Σκότωμα θέλει το σκυλί!

— Μωρέ διώξιμο, του φτάνει!

Στην πόρτα, κείνη τη στιγμή, φάνηκε η Βαράντενα να κοιτάζει μέσα…

*

* *

Αυτή τη γυναίκα ο Πιλάλας, άμα την έβλεπε θυμόταν κάτι που είχε φκιάξει σε πολλούς και σ΄ αυτόν ακόμα.

Η Βαράντενα έλειπε χρόνια απ΄ την πατρίδα της, και όταν ήρθε, οι γυναίκες που την βλέπανε έτσι κοιλαρού, νομίζανε πως ήταν έγκυος και της στέλνανε μεζέ απ΄ το φαΐ τους που μαγερεύανε, από φόβο μη είχε μυρίσει και της πέσει το παιδί. Και δεν άφηνε πόρτα, για πόρτα. Κι αυτή τότρωγε χωρίς να πει την αλήθεια. Αυτό τόχε πάθει και η γυναίκα του Πιλάλα, και της έστειλε, Γενάρη μήνα, σταφύλια, που φύλαγε για την εορτή του άντρα της, γιατί είδε ότι τάχε δει! ...

Η κυρά Βαράντενα ήταν αδελφή του Πελάγου και είχε μέσα στη χώρα, όνομα για τρομερή καβγατζού. Είχε, λέγανε, και δύναμη τρομερή, που τον άντρα της, έναν κοντό, ανθρωπάκο, τον έπιανε και τον έκανέ τόπι στα χέρια της.

Και πρωί, πρωί, ακόμα είχε πιαστεί. Την είδε ο Πιλάλας να μαλώνει με την γυναίκα του μπαρμπέρη του Χειλά. Είχαν πιαστεί μαλλιά με μαλλιά, γιατί η γυναίκα του Χειλά είχε τολμήσει να υπερασπιστεί τον Κοντίνα, που πήρε τη γυναίκα του πίσω. Και γρήγορα, γρήγορα βγήκε νικήτρια. Ξερίζωσε μια τούφα μαλλιά της μπαρμπέρενας, την κυνήγησε κ΄ έριξε πέτρες στην πόρτα της, που πρόφτασε αυτή και την μαντάλωσε, φωνάζοντας άγρια με φωνή, που νόμισαν πολλοί, που δεν είχανε δει ποιος μάλωνε, πως της είχε τσακωθεί ο Πέλαγος ο αδελφός της:

— Όλες θα σας κάψω καρακάξες, που θέλετε να μας κάνετε δω σάντα φασάν!

Αυτή τη λέξη θέλησε ο Πιλάλας να την μάθει και ρώτησε έναν, που έκανε ότι ήξερε όλες τις γλώσσες, γιατί είχε πάει στην Αμερική και ήτανε με καράβια. Κόκκαλο όμως αυτός! Δεν την ήξερε. Αυτά θα τάχε μάθει η Βαράντενα, στην πρωτεύουσα, που ήτανε τόσα χρόνια!

Απ΄ εκείνη τη στιγμή ο Πιλάλας την έβλεπε με άλλο μάτι. Δεν ήταν μόνο, η Βαράντενα η καβγατζού, αλλά και μια γυναίκα, πούξερε κάτι λέξεις, σε μια γλώσσα, που άλλος στη χώρα δεν είχε ακούσει!

Η Βαράντενα αφού στάθηκε για λίγο, κοιτάζοντας μέσα, φώναξε με χοντρή φωνή σαν αντρίκια χοντρή:

— Μα δε θάρθεις! Τι ακόμα θα μπεκρουλιάζεις!

Όλοι στραφήκανε.

— Έλα λοιπόν! σήκω γρήγορα! έκανε κείνη στον αδελφό της.

— Άσε μας, κυρά Βαράντενα, να ζήσεις! της είπε παρακλητικά ο Κλάπας με το κόκκινο ζουνάρι, έχουμε την κουβέντα του Κοντίνα!

— Μη μου τον θυμίζεις! έκανε αυτή σηκώνοντας λίγο το χέρι της σα νάθελε να φράξει το αυτί της. Τον άτιμο!

Και μπήκε μέσα στην ταβέρνα και πλησίασε την παρέα.

— Τι να σας πω, μωρέ παιδιά, τους είπε βάζοντας το χέρι στη μέση της, και κουνώντας αργά το κεφάλι, να μη με λένε Βαράντενα αν δεν του ξεριζώσω το μουστάκι! Να! …

Και σήκωσε το χέρι της και έκανε ένα μεγάλο σταυρό.

— Μπράβο κυρά Βαράντενα!

— Να μας ζήσεις, κυρά Βαράντενα! Στην υγειά σου! της είπε ο Κλάπας κ΄ έσκυψε και πήρε το ποτήρι του.

— Να μας ζήσεις! είπαν και οι άλλοι παίρνοντας τα ποτήρια τους.

— Μα για σταθείτε! να πάρει κι ένα κρασί η κυρά Βαράντενα! Παιδί ένα κρασί! πρόσταξε ο Μαργώνης.

— Αμέσως! ακούστηκε μια φωνή βραχνή, και από πίσω απ΄ το τεζάχι, ξεφύτρωσε ο ταβερνιάρης κοντός, φαλακρός, βρώμικος με μια ποδιά σκούρα μικρή εμπρός του, μη λερώσει το βρώμικο, άσπρο στενό κοντοβράκι του.

— Ξέρεις τι έλεγα, κυρά Βαράντενα, εδώ στην παρέα; πως αυτός ο άτιμος προσβάλλει όλη τη χώρα!

— Αυτό ν΄ ακούγεται!

— Κι άλλο, ξακολούθησε ο Μαργώνης, δεν είναι παρά να τον κάνουμε να πάρει δρόμο απ΄ εδώ! Να του πούμε, δηλαδής, πως δεν τον σηκώνει πια ο αέρας του τόπου μας, και για την υγειά του, αν την θέλει, ν΄ αλλάξει τον αέρα!

— Καλό είναι, μα εγώ θέλω πρώτα να τον κάνουμε παστό στο ξύλο! και να του κόψουμε μουστάκι, όλα! είπε η Βαράντενα.

— Μωρέ εγώ ήθελα να τον ξεκάνουμε τον μαγκούφη! είπε ο κατσαρομάλλης.

— Κ΄ εγώ! έκανε ένας με μαλλιά ψαρά, σηκώνοντας το χέρι του, κ΄ εγώ αυτό λέω! Κι όχι να του πούμε και να του ξεροπούμε! Στο διάολο να πάει το παλιόσκυλο!

— Μπράβο, μπάρμπα Γλαρά, μπράβο, να μας ζήσεις! του είπε ο Κλάρης, που άκουγε με τόνα χέρι χωμένο στο κόκκινο ζουνάρι του.

— Κ΄ εγώ αυτό λέω!

— Σκότωμα θέλει!

— Γδάρσιμο!

— Να του βγάλω το μάτι έτσι!

— Μωρέ μυστήριο, μυστήριο! είπε ο Πέλαγος.

Ο Πιλάλας άρχισε σιγά να τραγουδά:

    "Χίλια τσουβάλια ζάχαρη

    ερρίξανε στη λίμνη

    για να γλυκάνει το νερό

    να πιει κυρά Φροσύνη…"

Η παρέα στράφηκε και τον είδε.

— Ε, ε, μωρέ Πιλάλα! Τραγούδι! Μωρέ πού το βρίσκει το κέφι! είπε ο μπάρμπα Γλαράς.

— Ο Πιλάλας είναι σαν τη γριά, που χτενιζόταν και το χωριό καιόταν! έτσι.

— Το κρασί σου! έκανε ο ταβερνιάρης στη Βαράντενα, που μιλούσε, παρουσιάζοντάς της ένα ποτήρι γεμάτο κρασί.

Ο Πιλάλας ξακολούθησε να τραγουδά κοιτάζοντας με την άκρη του ματιού κάποτε, την παρέα.

Και η παρέα πάλι τα ίδια μιλούσε, με τη Βαράντενα στη μέση, να λέει κι αυτή.

Ο τοίχος από πάνω τους ήτανε γεμάτος μύγες, μαύριζε ενώ άλλες πλήθος, πετούσανε γύρω, καθόνταν πάνω στην παρέα, την ενοχλούσαν…

Απ΄ την πόρτα της αυλής, που δεν φαινόντουσαν τώρα τα παπάκια, ένα αεράκι δροσερό ήρθε, αλλά γεμάτο βρώμια, βούρκου, σαπίλας.

Ο Πιλάλας άρχισε να νυστάζει και σκέφτηκε να τραβήξει για το σπίτι του.

Αλλ΄ έξω, απ΄ το δρόμο, μια βουή, ένας θόρυβος ήρθε δυνατός…

— Μα τι είναι; τι τρέχει; ρώτησε η παρέα.

Ένας άντρας γυρτός με μουστάκια να του κρύβουνε το στόμα, μπήκε ορμητικά:

— Ο Κοντίνας: Δε βγαίνετε να τον δείτε! Έχει μούτρα και βγαίνει έξω!

— Ο Κοντίνας!

— Μωρέ χάθηκε η ντροπή!

Κι όλοι με φωνές τρέξανε στην πόρτα.

Παρά λίγο, είδανε να περνά ένας μελαχρινός αδύνατος με ψάθινο καπέλο. Βάδιζε κοιτάζοντας ίσια.

Απ΄ το διπλανό καφενείο απ΄ τις άλλες ταβέρνες είχανε βγει πολλοί, πλήθη, και τον κοιτάζανε…

— Ούξω να χαθείς ντροπιασμένε! του φώναζε η Βαράντενα.

— Ούξω! φώναξαν και οι σύντροφοί της.

— Ούξω! ούρλιαξαν τότε και οι άλλοι.

Και με μιας η μικρή πλατεία, η ήσυχη γέμισε από φωνές…

Ο Κοντίνας στάθηκε και γύρισε και τους κοίταξε και πάλι ξακολούθησε το δρόμο του.

— Μωρέ, έχεις μούτρα και κοιτάζεις!

— Να στα μάτια σου, ντροπιασμένε! του φώναξε η Βαράντενα με τεντωμένα δάχτυλα, άτιμε!

Κ΄ έσκυψε και πήρε πέτρα και την πέταξε.

Η πέτρα έπεσε κοντά του.

Άλλοι τη μιμηθήκανε και βροχή από πέτρες ξετινάχτηκε.

Αυτός ξακολουθούσε να φεύγει.

— Απάνω του, μωρέ, τι τον φυλάτε! τους φώναξε η Βαράντενα.

— Σκοτώστε τον!

— Επάνω του!

Και το πλήθος όρμησε πίσω του με τις πέτρες.

— Χτυπάτε τον!

Αυτός προχωρούσε τώρα γρήγορα.

Οι πέτρες περνούσαν απ΄ το κεφάλι του, δίπλα του, πέφτανε κοντά του. Αυτός προχωρούσε. Και χωρίς να τον χτυπήσει ακόμα, καμιά πέτρα, βγήκε έξω απ΄ το χωριό, αλλά καθώς έκανε να περάσει ένα χαντάκι, δυο πέτρες μαζί τον χτυπήσανε. Το ψάθινό του καπέλο τινάχτηκε μεσ΄ το χαντάκι, αυτός έπεσε κάτω.

— Ω, ω! ούρλιασε το πλήθος.

Αλλ΄ αυτός σηκώθηκε γρήγορα και άμα είδε τους διώχτες του να πλησιάζουν, άρχισε να τρέχει.

Το πρόσωπό του ήτανε γεμάτο αίμα.

Φαινότανε να θέλει να πάει προς τις καλαμιές που πυκνές φαινόντουσαν να σαλεύουν λίγο πιο πέρα.

Είδανε ότι κλονιζόταν όσο πήγαινε, κι αφήσανε φωνές θριαμβευτικές:

— Α, α!

Και τον χτυπούσαν, πετούσαν τις πέτρες πάνω του με φωνές, ξεφωνητά σαν τρελοί, μανιακοί, τέρατα διψασμένα απ΄ αίμα.

Ξαφνικά ο Κοντίνας άφησε φωνή μεγάλη κι έπεσε, σωριάστηκε χάμω, λίγα βήματα απ΄ τις καλαμιές.

*

* *

Σε λίγο το μέρος ερήμωσε. Ένας άνθρωπος μόνο, βρισκότανε ξαπλωμένος κάτω, στη γη.

Και οι καλαμιές θρομβούσαν γλυκά σα να ευχαριστούσαν τον πλάστη που τις έκανε καλαμιές και δεν τις έκανε ανθρώπους!

Πηγή: Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου.

Αργεί πολύ η Ανάσταση...

Του Γιώργου Δελαστίκ,

αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Έθνος".

Το Πάσχα έρχεται δίχως Ανάσταση για τους Ελληνες τα τελευταία χρόνια: 2010, 2011, 2012... Αντιθέτως, ο λαός μας σταυρώνεται και ξανασταυρώνεται σε μια ατέλειωτη πορεία προς έναν όλο και πιο κακοτράχαλο Γολογθά, ζώντας μια Μεγάλη Παρασκευή που δεν δείχνει να έχει τέλος. Φέτος όμως η κατάσταση έχει μια σοβαρή ιδιομορφία. Ο ελληνικός λαός θα ερωτηθεί μέσω των πρόωρων βουλευτικών εκλογών αν θέλει να συνεχίσει να σηκώνει τον σταυρό του Μνημονίου. Οτιδήποτε και αν ψηφίσει με οποιοδήποτε κριτήριο, θα δώσει παράλληλα και υποχρεωτικά απάντηση και στο ερώτημα αυτό. Τα δικά μας πάθη δεν προβλέπουν ρόλο Πόντιου Πιλάτου. Το μαρτύριο των Ελλήνων είναι δημοκρατικό. Εχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν αν θέλουν να συνεχίσουν να το υφίστανται.

Ο λαός θα μιλήσει και θα διαμορφώσει καθοριστικά το πολιτικό τοπίο για τα επόμενα χρόνια. Αν εγκρίνει τη συνέχιση της ασκούμενης πολιτικής υπερψηφίζοντας τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και τους δώσει εντολή να συνεχίσουν τη συγκυβέρνηση με τη Δεξιά αυτή τη φορά σε πρώτο ρόλο, δεν θα έχει φυσικά δικαίωμα να διαμαρτύρεται για τις συνέπειες.

Αν απορρίψει την πολιτική αυτή δίνοντας υψηλότερο ποσοστό σε πάσης φύσεως αντιμνημονιακά κόμματα, οφείλει να ετοιμαστεί για τη σκληρή αναμέτρηση με τη Γερμανία, την ΕΕ και το ΔΝΤ που βεβαίως καθόλου δεν πρόκειται να ενθουσιαστούν από την ανατροπή της γραμμής που επέβαλαν στις κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου και του Λουκά Παπαδήμου, με τη συναίνεση φυσικά των κυβερνήσεων αυτών. Εύκολος δρόμος δεν υπάρχει. Είτε μαρτυρική πορεία ζόφου άγνωστης διάρκειας είτε σκληρός πόλεμος μέχρις εσχάτων αβέβαιης έκβασης. Χορός στα ροδοπέταλα δεν είναι καμία από τις δύο επιλογές που έχει το εκλογικό σώμα.

Θεμελιώδης διαφορά όμως ότι αυτή τη φορά, έστω και υπό το κράτος τεχνητών ή πραγματικών εκβιαστικών διλημμάτων, η επιλογή θα ανήκει εν πολλοίς στον ελληνικό λαό. Αυτός θα αποφασίσει, αυτός θα υποστεί και τις συνέπειες της απόφασής του. Μέχρι τώρα ισχυρίζεται δικαίως ότι εξαπατήθηκε το φθινόπωρο του 2009 από τον Γ. Παπανδρέου, ο οποίος άλλα υποσχέθηκε και τα εντελώς αντίθετα έκανε. Τώρα όμως οι πάντες γνωρίζουν και τι είναι το Μνημόνιο και τι συνέπειες έχει στη ζωή τους.

ΠΑΣΟΚ - ΝΔ δεν κρύβουν τίποτα αυτή τη φορά. Τάσσονται αναφανδόν υπέρ του Μνημονίου και συγκυβέρνησαν πάνω στη βάση αυτή επί πέντε μήνες, επιδεικνύοντας εμπράκτως τι προτίθενται να κάνουν σε ακόμη σκληρότερη εκδοχή, αν επανεκλεγούν για να συγκυβερνήσουν πάλι. Υποστηρίζουν ότι η άσκηση αυτής της πολιτικής είναι μονόδρομος. Δεν έχει σημασία αν αυτό είναι σωστό ή λάθος. Σημασία έχει ότι όποιος υπερψηφίζει τα δύο κυβερνητικά κόμματα αποδέχεται τον ισχυρισμό τους και τους δίνει εντολή να συνεχίσουν την εφαρμογή αυτής της πολιτικής.

Την επομένη των εκλογών τίποτα σε πολιτικό επίπεδο δεν θα είναι ίδιο όπως πριν από τις 6 Μαΐου. Αν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αποσπάσουν τη λαϊκή πλειοψηφία, οι Ελληνες θα έχουν αποδεχτεί τη νέα θέση στον διεθνή συσχετισμό δυνάμεων που τους υπαγορεύουν το Βερολίνο, η ΕΕ και το ΔΝΤ. Αν τα αντιμνημονιακά κόμματα συγκεντρώσουν πάνω από το 50% των ψήφων, τότε δεν θα ανατραπεί μόνο η πολιτική του Μνημονίου. Θα έχει ταυτόχρονα καταλυθεί το πολιτικό σκηνικό της μεταπολίτευσης υποχρεωτικά, αφού το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ που αθροιστικά επί 35 χρόνια έπαιρναν μαζί ποσοστό 80% ή και περισσότερο, θα έχουν μετατραπεί από κοινού σε μειοψηφία μέσα στον λαό.

Επικίνδυνη κατάσταση θα προξενήσει ενδεχόμενη λίγο - πολύ ισοδυναμία σε ψήφους των δύο στρατοπέδων. Κάτι τέτοιο θα βαθύνει ανειρήνευτα τον διχασμό της ελληνικής κοινωνίας, ο οποίος ήδη υφίσταται. Το ζήτημα δεν είναι ο μέσω τεχνασμάτων του εκλογικού νόμου σχηματισμός όπως όπως μιας κυβέρνησης που θα προωθήσει την πολιτική του Μνημονίου, αλλά η απόσπαση λαϊκής πλειοψηφίας υπέρ της πολιτικής αυτής. Χωρίς τη συναίνεση του λαού, οι συγκρούσεις ενδέχεται να οξυνθούν υπέρμετρα. Εν αναμονή της ετυμηγορίας, λοιπόν.

Νομιμοποιούν τώρα και το «φακελάκι»!

Πρόταση - σοκ της τρόικας για το ΕΣΥ:

«Νόμιμο και φορολογήσιμο φακελάκι» αλλά ταυτόχρονα με «χοντρό ψαλίδι» στις κρατικές δαπάνες για την υγεία απαιτούν τώρα οι «σωτήρες» μας.

Ριζικές αλλαγές στην οργάνωση του συστήματος Υγείας στην Ελλάδα με προτάσεις για ένταξη όλων των πολιτών στοην ΕΟΠΥΥ, συγχωνεύσεις νοσοκομείων, αλλαγή του συστήματος αμοιβών των γιατρών, ώστε να νομιμοποιηθεί το «φακελάκι» και να περιοριστούν οι λίστες αναμονής στα χειρουργεία, υποδεικνύει η τρόικα στην κυβέρνηση, στην έκθεση της «τεχνικής βοήθειας για την υγειονομική περίθαλψη», με την επωνυμία Σχέδιο Carone.

Στην έκθεση σημειώνεται: «Με δεδομένες τη διαφθορά και τη δυσκολία εξεύρεσης υγειονομικού εξοπλισμού, καθώς και την ανάγκη να ελεγχθούν οι δαπάνες, είναι σημαντικό να υπάρξει συμφωνία (μεταξύ κυβέρνησης, φαρμακευτικών εταιρειών, γιατρών, φαρμακείων, χονδρεμπόρων και των οργανώσεων των ασθενών) σε έναν κώδικα καλής συμπεριφοράς (κανόνων και προτύπων) όσον αφορά τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ όλων των μερών». Ουσιαστικά η τρόικα εισηγείται να υπάρξει ένας συμβιβασμός συμφερόντων μεταξύ όλων των κρίκων της αλυσίδας της Υγείας (χωρίς να κοπούν οι αμοιβές και τα δώρα των γιατρών). Προτείνει, δε, στην κυβέρνηση να ζητήσει βοήθεια από τη Σουηδία, η οποία έχει πρόσφατα θεσμοθετήσει έναν τέτοιο κώδικα. Ειδικότερα, για να μειωθούν οι λίστες αναμονής ειδικά στα χειρουργεία, προτείνεται να επανεξεταστεί το σύστημα αμοιβής των γιατρών και να ενσωματωθεί σε αυτήν η συμμετοχή του ιδιώτη (φακελάκι) προκειμένου να νομιμοποιηθεί η συναλλαγή και εν τέλει να φορολογείται και ο γιατρός για το σύνολο των εισοδημάτων του.

Μεταξύ άλλων στην έκθεση της τεχνικής βοήθειας για την υγειονομική περίθαλψη συστήνονται τα εξής:

-Άμεση αξιολόγηση του παραγόμενου έργου αναδρομικά,

-Πραγματική συγχώνευση και κατάργηση νοσοκομείων ή αλλαγή του ρόλου τους,

-Καθορισμός υγειονομικών αναγκών κάθε περιφέρειας και δομών αναφοράς στις δαπανηρές ασθένειες,

-Άμεση ανακατανομή προσωπικού,

-Καθολική, υποχρεωτική εφαρμογή αναλυτικής λογιστικής,

-Έλεγχο στις λίστες αναμονής με έμφαση στις χειρουργικές ειδκότητες,

-Αξιολόγηση των αποτελεσμάτων του έργου των κλινικών,

-Πληροφόρηση και καθοδήγηση των ασθενών για τις εναλλακτικές δυνατότητες στην ίδια περιφέρεια.
ΥΓ) Άντε με το καλό να νομιμοποιηθούν και οι "μίζες" στην Πολιτική, και να βγει από την φυλακή και ο Άκης! Και γιατί όχι να τον δούμε ξανά και υπουργό, και μάλιστα Υγείας όπου θα έχει πολλά να συνεισφέρει  με την εμπειρία του!

Εξολοθρεύουμε την άγρια ζωή της Χώρας μας!

Νεκρό αρκουδάκι σε τροχαίο στην Ημαθία!

Φρικτό θάνατο στην άσφαλτο βρήκε ένα αρκουδάκι μόλις ενός έτους στο παλαιό οδικό δίκτυο Αμυνταίου - Φλώρινας, στο ύψος του Κλειδίου Ημαθίας.

Το άτυχο αρκουδάκι ήταν θηλυκό, μόλις ενός έτους και ζύγιζε περίπου 50 κιλά, ενώ δέχτηκε σφοδρό χτύπημα από μεγάλο όχημα (πιθανόν φορτηγό ή νταλίκα) και κυριολεκτικά διαμελίστηκε

Φρικτό θάνατο στην άσφαλτο βρήκε ένα αρκουδάκι μόλις ενός έτους στο παλαιό οδικό δίκτυο Αμυνταίου - Φλώρινας, στο ύψος του Κλειδίου Ημαθίας.

Το αρκουδάκι ήταν γνωστό στους δασικούς υπαλλήλους, τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής και τους αρχαιολόγους του παρακείμενου αρχαιολογικού χώρου των Πετρών, καθώς από πέρυσι την άνοιξη που γεννήθηκε κυκλοφορούσε με τη μητέρα του και τα δύο αδελφάκια του.

«Το αρκουδάκι ήταν σε πολύ κακό χάλι. Εφερε πολλαπλά χτυπήματα σε όλο του το σώμα και ο θάνατός του ήταν ακαριαίος», είπε η υπεύθυνη επικοινωνίας του «Αρκτούρου» Βάσω Πετρίδου.

Στην ίδια περιοχή έχουν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια έξι τροχαία δυστυχήματα με θύματα τέσσερις αρκούδες και δύο λύκους, τα τελευταία μάλιστα συνέβησαν πέρυσι. Επιπλέον έχουν καταγραφεί περιστατικά τροχαίων ατυχημάτων με τραυματισμένες αρκούδες που χρειάστηκαν πολυήμερη ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα.

Στον νέο οδικό άξονα έχουν τοποθετηθεί ειδικές πινακίδες που προειδοποιούν τους οδηγούς για πιθανή διάσχιση του δρόμου από αρκούδα, ωστόσο οι τελευταίοι δεν μειώνουν την ταχύτητα όταν περνούν από την περιοχή.

Η ευρύτερη περιοχή του Κλειδίου, αποτελεί σημαντικό διάδρομο επικοινωνίας για την αρκούδα και γενικότερα για τα μεγάλα θηλαστικά μεταξύ των ορεινών όγκων του Βέρνου και του Βόρα και απαιτεί ειδική διαχείριση και παρακολούθηση. Ενώ για τα είδη της άγριας πανίδας αποτελεί μία φυσική ζώνη σύνδεσης μεταξύ δύο πολύ σημαντικών ορεινών βιοτόπων, για τον άνθρωπο αποτελεί σημείο ανάπτυξης σημαντικών δραστηριοτήτων όπως η διέλευση οδικών αξόνων, η δημιουργία και λειτουργία λιγνιτωρυχείων, ενώ σχεδιάζεται παράλληλα η εγκατάσταση και αιολικών πάρκων. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι παρά την ύπαρξη του νέου οδικού άξονα η κίνηση των αυτοκινήτων και ειδικά βαρέων οχημάτων και φορτηγών λόγω της ύπαρξης του νέου λιγνιτωρυχείου Κλειδίου, είναι ιδιαίτερα έντονη. 

Η ζώνη του Κλειδίου αποτελεί αποδεδειγμένα περιοχή σύγκρουσης της άγριας ζωής με τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Σύμφωνα και με τον νέο νόμο για την βιοποικιλότητα (Ν.3937/2011) η περιοχή πρέπει να αξιολογηθεί και να αναγνωριστεί επίσημα ως ειδικός διάδρομος επικοινωνίας για την άγρια πανίδα.

Σφίγγει ο κλοιός γύρω από την Ισπανία και την Ιταλία...

Σε νέο ρεκόρ τα ισπανικά CDS – από κοντά και τα ιταλικά!

Στο βαθύ κόκκινο οι ευρωαγορές!

Νέο ιστορικό υψηλό σημειώνουν τα ασφάλιστρα κινδύνου έναντι χρεοκοπίας τόσο της Ισπανίας όσο και της Ιταλίας καθώς εντείνονται οι ανησυχίες για τις προοπτικές των οικονομιών των δύο αυτών χωρών αλλά και για το μέλλον και την ύπαρξη της Ευρωζώνης! 

Τα Συμβόλαια Ανταλλαγής Πιστωτικού Κινδύνου (Credit-default swaps ή CDS) για το ισπανικό χρέος αυξήθηκαν κατά 17 μονάδες βάσης στις 498 μονάδες στην αγορά του Λονδίνου, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ιστορικό ρεκόρ των 493 μονάδων. Τα ισπανικά CDS βρίσκονταν στα επίπεδα των 431 μονάδων βάσης στις αρχές Απριλίου και στις 380 στο τέλος του 2011, γεγονός που υποδηλώνει σαφή επιδείνωση της αντίληψης των επενδυτών για το πιστωτικό προφίλ της Ισπανίας. 

Αλλά και τα ιταλικά CDS ενισχύθηκαν κατά 12 μονάδες βάσης φτάνοντας τις 430,5. Σημαντική πτώση, σε ποσοστό 0,80%, σημειώνει το ευρώ έναντι του δολαρίου, και η τιμή του διαμορφώνεται στα 1,3082 δολάρια, ενώ όλα τα Ευρωπαϊκά Χρηματιστήρια έκλεισαν με σημαντικές απώλειες!

Την ίδια ώρα οι περισσότεροι αναλυτές εκτιμούν πως μόνον για  την στήριξη (ανακεφαλαιοποίηση) των ισπανικών τραπεζών θα απαιτηθούν έως και 200 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που «τρομάζει» την Ευρωζώνη. 

«Η ΕΕ μας εκβιάζει», λέει ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας!

Απαράδεκτους χαρακτηρίζει η Ουγγρική Κυβέρνηση τους όρους των Βρυξελλών για την χορήγηση δανείου προς την χώρα!

Κατά της Ευρωπαϊκής Ενωσης στρέφεται ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπάν, τονίζοντας ότι οι όροι που θέτουν οι Βρυξέλλες για να εγκριθεί δάνειο προς τη χώρα του από τους «27» και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, συνιστούν απροκάλυπτο εκβιασμό.

«Το να δημιουργήσουμε πολιτικές προϋποθέσεις, για παράδειγμα στο δικαστικό σύστημα, θα ισοδυναμούσε με εκβιασμό, γεγονός που είναι απαράδεκτο στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης» δήλωσε ο Ορμπάν στην εβδομαδιαία συνέντευξη που παραχωρεί στο δημόσιο ραδιόφωνο MR1. «Το ΔΝΤ θέτει μόνο οικονομικούς όρους, όμως η ΕΕ φλερτάρει με την ιδέα να θέσει πολιτικές προϋποθέσεις» προσέθεσε, υπογραμμίζοντας ότι χώρες όπως το Πακιστάν, η Αίγυπτος ή ακόμη και η Λευκορωσία, έλαβαν πρόσφατα δάνεια από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Στα τέλη Νοεμβρίου 2011, λόγω της ανόδου των επιτοκίων και της αποδυνάμωσης του εθνικού της νομίσματος, η Ουγγαρία ζήτησε δάνειο ύψους 10-15 δισεκατομμυρίων ευρώ από το ΔΝΤ και την ΕΕ. Το δάνειο δεν της χορηγήθηκε επειδή στα τέλη του έτους η Ουγγρική Κυβέρνηση έλαβε μια σειρά μέτρων που δεν συνάδουν με την «οικονομική ορθοδοξία» που απαιτεί το ΔΝΤ, όπως για παράδειγμα επειδή ψήφισε ένα νόμο που περιορίζει την ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας.

Η ΕΕ θέτει ως προϋπόθεση για να ξεκινήσουν νέες διαπραγματεύσεις για τη χορήγηση οικονομικής βοήθειας να τροποποιηθούν όλοι οι "αμφιλεγόμενοι" νόμοι. Η Ουγγρική Κυβέρνηση όμως θεωρεί ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η ΕΕ συνιστούν άμεση πολιτική παρέμβαση στο Νομοθετικό Έργο της και συνεπώς αποτελούν παραβίαση της Συνταγματικής Νομιμότητας και της Εθνικής Κυριαρχίας της Χώρας! Γι αυτό και αρνείται να αποδεχθεί οποιαδήποτε συζήτηση με την ΕΕ για κάτι τέτοιο!  

Έχουν μνήμη στο ΠΑΣΟΚ;

Επειδή κάποιοι  στο ΠΑΣΟΚ θέλουν να μας αποτρελάνουν, μιλώντας για ανανέωση στα ψηφοδέλτια τους, θα τους υπενθυμίσουμε την πρόταση που οι ίδιοι ως κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ είχαν καταθέσει στην βουλή για την διερεύνηση του Σκανδάλου της Siemens πριν από ένα χρόνο! Αναλυτικά, η πρόταση των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ τότε, που αποτελούσαν εξάλλου και την κοινοβουλευτική  πλειοψηφία, ζητούσε την περαιτέρω διερεύνηση των εξής  πρώην υπουργών:
1. ΟΤΕ:
Τάσος Μαντέλης (ΠΑΣΟΚ)
Χρίστος Βερελής (ΠΑΣΟΚ)
Νίκος Χριστοδουλάκης (ΠΑΣΟΚ)
Μιχάλης Λιάπης (ΝΔ)
Γιώργος Αλογοσκούφης (ΝΔ)
2. ΟΣΕ:
Χρίστος Βερελής (ΠΑΣΟΚ)
Μιχάλης Λιάπης (ΝΔ)
3. C4I:
Γιάννος Παπαντωνίου (ΠΑΣΟΚ)
Γιώργος Βουλγαράκης (ΝΔ)
Προκόπης Παυλόπουλος (ΝΔ)
Βύρων Πολύδωρας (ΝΔ)
Χρίστος Μαρκογιαννάκης (ΝΔ)
4. Πολιτισμός (παραγγελία ηλεκτρονικών ξεναγών Siemens για μουσεία):
Μιχάλης Λιάπης (ΝΔ)
5. Εξοπλιστικά (Patriot – Ερμής):
Ακης Τσοχατζόπουλος (ΠΑΣΟΚ)
6. Συγκάλυψη:
Γιώργος Αλογοσκούφης (ΝΔ) (καρατόμηση Ζορμπά από Αρχή καταπολέμησης «μαύρου» χρήματος)
Γιάννης Παπαθανασίου (ΝΔ)

Και καλά ο Άκης προφυλακίσθηκε, αλλά είναι δυνατόν άλλα ονόματα να φιγουράρουν πρώτα- πρώτα στις λίστες των ψηφοδελτίων του ΠΑΣΟΚ, και να παρουσιάζονται και ως δυνάμεις ανανέωσης της Πολιτικής του Τόπου μας;

ΥΓ) Και παρά το ότι εύκολα κάποιοι θα μας κατηγορήσουν για "Λαϊκισμό", εμείς θα καλέσουμε τους συμπατριώτες μας Αιτωλοακαρνάνες πριν πάνε να ψηφίσουν, να πάνε μια βόλτα και να δουν τις γραμμές του Σιδηροδρόμου Κρυονερίου-Αγρινίου: 13 εκατομμύρια ευρώ για ένα τραίνο-φάντασμα, και  για μια γραμμή που δεν είχε ποτέ σκοπό να επαναλειτουργήσει! Αλλά τότε πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, "Λεφτά υπήρχαν", μόνο που τελικά αυτά τα λεφτά καλούμαστε να τα πληρώσουμε εμείς τώρα εις διπλούν και εις τριπλούν!  Και το δίδαγμα που πρέπει να βγάλουμε κοιτώντας ότι απέμεινε από τις ράγες του Σιδηροδρόμου της Δυτικής Ελλάδας, είναι ότι στην πραγματικότητα "το μεγαλύτερο σκάνδαλο είναι η πολιτική που γεννά τα σκάνδαλα!" Στο ΠΑΣΟΚ μπορεί να μην έχουν μνήμη, ας μην παίζουν όμως και με την λογική μας...

 

Όσο υπάρχουν τέτοιες ειδήσεις...

...θα συνεχίσει να υπάρχει κι η Ελπίδα για το μέλλον του Πλανήτη!

Ο «πυρετός του χρυσού» δεν έκαμψε τους Ελβετούς χωρικούς!

«Όχι» σε μεγάλη εταιρεία εξόρυξης χρυσού!

Eνα βροντερό «όχι» ήταν η απάντηση των κατοίκων μιας απομονωμένης αλπικής κοιλάδας στο επικερδές, πλην «βρόμικο» μέλλον που τους πρότεινε μεγάλη καναδική εταιρεία εξόρυξης χρυσού.

Μετά από μήνες διενέξεων, οι κάτοικου του χωριού Κουράγκλια και των γυρω οικισμων ψήφισαν όχι στο δημοψήφισμα που έγινε την προηγούμενη εβδομάδα για την εκμετάλλευση των εδαφών τους. Η καναδική εταιρεία NV Gold προσφέρει 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια για να εκμεταλλευτεί τα χιονισμένα βουνά της κοιλάδας, καθώς εκτιμά στο υπεδάφος υπάρχει χρυσός. Συγκεκριμένα, στο δημοψήφισμα 90 άτομα τάχθηκαν υπέρ της εκμετάλλευσης και 180 κατά.

Οι περισσότεροι κάτοικοι πείσθηκαν πως ο φυσικός πλούτος θα μολυνθεί από την ξένη «εισβολή». «Το μεταλλωρυχείο θα επηρεάσει την κοιλάδα και το περιβαλλοντολογικό κόστος θα είναι μεγάλο», δηλώνει η 17χρονη Νικόλ Βενζίν, που εχει πιασει δουλειά σε κοντινή πόλη.

Σε ολόκληρη την μικρή κοιλάδα λειτουργεί μόνον ένα εστιατόριο και ένα μπαρ, και οι περισσότεροι νέοι αναζητούν αλλού την τύχη τους γιατί δεν υπάρχουν δουλειές. Το μεταλλωρυχείο θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και προοπτικές για ένα διαφορετικό μέλλον. Κι όμως οι άνθρωποι της απομονωμένης ορεινής κοιλάδας δεν ενθουσιάστικαν από αυτήν την προοπτική! «Δεν θέλω άλλοι άνθρωποι να έρθουν εδώ. Είναι πολύ ήσυχα στην κοιλάδα και τα αμάξια και ο κόσμος θα το χαλάσουν» λέει η 25χρονη Αιρις Μον.

Σύμφωνα με τις γεωλογικές μελέτες, οι βράχοι της κοιλάδας περιέχουν 10 γραμ. χρυσού ανά τόνο, που «μεταφράζεται» σε χρυσό συνολικής αξίας περίπου 1,2 δισεκατομμύριων.

Πολλοί πάντως εκτιμούν πως με το «όχι», οι κάτοικοι έκλεισαν την πόρτα όχι μόνο στα χρήματα αλλά και στην γενικότερη "ανάπτυξη" της κοιλάδας. Μια ανάπτυξη όμως καταστροφική για τα Βουνά, την Φύση και τελικά και για τους Ανθρώπους! Σε τελική ανάλυση - κι αυτό μας διδάσκει η σημερινή ιστορία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης - δεν είναι και δεν πρέπει να είναι τα πάντα στην ζωή μας, εξαγοράσιμα! Πρέπει να επανακαθορίσουμε τις αρχές, τις αξίες και τις προτεραιότητές μας, σαν άτομα και σαν ανθρωπότητα συνολικά! Αυτό έκαναν οι κάτοικοι στην Ορεινή Κοιλάδα της Ελβετίας, κι αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουν σε όλους μας!

Στις 6 Μαΐου οι εκλογές!

Και μην ξεχνάτε την υπογραφή και την ...ψήφο μας πρέπει να ξέρουμε που τις βάζουμε!

Ας διδαχθούμε από τα λάθη μας !

Η Ελληνική έξοδος από το ευρώ δεν χρειάζεται να είναι μια καταστροφή!

Με μια ανάλυση-βόμβα, οι Financial Times προβλέπουν την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη και την στάση πληρωμών προς τους δανειστές, ωστόσο επισημαίνουν πως το σενάριο αυτό ίσως να μην είναι τόσο κακό για τη χώρα σε αντίθεση με τις συνέπειες που θα προκαλέσει για την ίδια την Ευρωζώνη και για το ΔΝΤ.

"Greek exit need not be a disaster"

Την έξοδο της Ελλάδος από την ευρωζώνη και τη στάση πληρωμών προβλέπουν σε δημοσίευμά τους οι Financial Times, κάτι που όπως επισημαίνουν μπορεί να μην είναι και τόσο κακό για τη χώρα.

Αναλυτικότερα το δημοσίευμα προβλέπει ότι η χώρα μας δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει το χρέος της χώρας προς το ΔΝΤ. Με «προηγούμενο» το παράδειγμα της Αργεντινής, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της χώρας θα μειωθεί κατά τα 2/3 των σημερινών επιπέδων, αλλά γρήγορα θα αρχίσει να ανεβαίνει με την προϋπόθεση βέβαια ότι η Ελλάδα θα βγει από την Ευρωζωνη και υιοθετήσει το δικό της νόμισμα.

Ο αρθρογράφος Ernest H. Preeg χαρακτηρίζει ως «σεισμικές» τις συνέπειες μιας τέτοιας κίνησης για την Ευρωζώνη αλλά και για το ΔΝΤ. Σύμφωνα με τον E. H. Preeg το  80% του συνόλου των δανείων του ΔΝΤ σήμερα αφορούν τις χώρες της Ευρωζώνης, ποσοστό το οποίο θα αυξηθεί σε πάνω από 90% με ένα πρόγραμμα διάσωσης και της Ισπανίας. Με το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του Χρέους της η Ελλάδα πλέον χρωστάει κυρίως στο ΔΝΤ, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στους Ευρωπαίους εταίρους της! Συνεπεία της αποχώρησης της Ελλάδας από το κοινό νόμισμα, θα επακολουθήσουν χρεοκοπίες και άλλων χωρών της Ευρωζώνης. Το ΔΝΤ δεν θα μπορεί να διαθέσει χρήματα για την σωτηρία αυτών των χωρών- αντιθέτως δεν θα μπορεί και να διεκδικήσει και τα χρήματα που έχει δανείσει ως τώρα στην Ελλάδα! Σε αυτή την περίπτωση το ΔΝΤ θα μπορούσε να ζητήσει από την Ευρωζώνη να καλύψει αυτή τα ελληνικά δάνεια, αλλά η σίγουρη απάντηση θα ήταν «nein, Danke»! Η έκθεση αυτή του ΔΝΤ στην Ελληνική αθέτηση πληρωμών θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες και για την τύχη του ίδιου του Ταμείου! 

Ωστόσο, όπως επισημαίνει, μια έξοδος από το κοινό νόμισμα, μπορεί να αποδειχθεί μεσοπρόθεσμα ευεργετική για την ίδια την Ελλάδα-σε αντίθεση με την Ευρωζώνη, καθώς θα εκτοξεύσει τόσο τον τουρισμό όσο και τις εξαγωγές. «Δεν έχουν χαθεί όλα για το λίκνο της δυτικής φιλοσοφίας, του δράματος και της δημοκρατίας!» καταλήγει το άρθρο.

H μπαλάντα του έμπορα!

Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Ρύζι έχει κει κάτω κοντά στο ποτάμι!

Εκεί ψηλά στο βουνό χρειάζουνται ρύζι!

Αν το ρύζι το κρύψουμε στις αποθήκες,

θ' ακριβύνει το ρύζι γι' αυτούς εκεί πάνω!

Οι μαούνες του ρυζιού θα 'χουν λιγότερο ρύζι

και το ρύζι φτηνότερο θα 'ναι για μένα!

Τι είναι στ' αλήθεια το ρύζι?

Πού να ξέρω το ρύζι τι είναι!

Ποιος να το ξέρει τάχα?

Δεν ξέρω το ρύζι τι είναι!

Ξέρω την τιμή του μονάχα!

Φτάνει χειμώνας και χρειάζουνται ρούχα!

Πρέπει μπαμπάκι λοιπόν ν' αγοράσουμε

και το μπαμπάκι να μην το πουλήσουμε!

Σαν θα 'ρθει το κρύο, θ' ακριβύνουν τα ρούχα!

Τα κλωστήρια πληρώνουν πολύ ψηλά μεροκάματα!

Κι έπειτα υπάρχει πάρα πολύ μπαμπάκι!

Τι είναι στ' αλήθεια το μπαμπάκι?

Πού να ξέρω το μπαμπάκι τι είναι!

Ποιος να το ξέρει τάχα?

Δεν ξέρω το μπαμπάκι τι είναι!

Ξέρω την τιμή του μονάχα!

Κι ο άνθρωπος παρατρώει φαΐ,

γι' αυτό κι ο άνθρωπος όλο ακριβαίνει!

Για να φτιάξεις φαΐ, χρειάζεσαι ανθρώπους!

Οι μάγειροι κάνουν φτηνότερο το φαΐ,

αλλά οι φαγάδες όλο και τ' ακριβαίνουν!

Κι έπειτα υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι!

Τι είναι στ' αλήθεια ο άνθρωπος?

Πού να ξέρω ο άνθρωπος τι είναι!

Ποιος να το ξέρει τάχα?

Δεν ξέρω ο άνθρωπος τι είναι!

Ξέρω την τιμή του μονάχα!!!