Η εξέγερση δεν αρχίζει στους δρόμους. Αρχίζει μέσα στο μυαλό του ανθρώπου, τη στιγμή που αμφισβητεί όσα μέχρι χθες αποδεχόταν ως φυσιολογικά.
Από τον Σπάρτακο μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση, από τις εργατικές διεκδικήσεις μέχρι το Πολυτεχνείο, η ανθρώπινη ιστορία είναι γεμάτη από ανθρώπους που αρνήθηκαν να παραμείνουν στη θέση που τους όρισαν άλλοι.
Κάθε εξέγερση γεννιέται από μια αμφισβήτηση. Της εξουσίας, της ανισότητας, της εκμετάλλευσης, των κοινωνικών συμβάσεων. Δεν είναι πάντοτε νικηφόρα. Συχνά συντρίβεται, καταστέλλεται ή προδίδεται. Ωστόσο, αφήνει πίσω της κάτι που δύσκολα ανατρέπεται: μια νέα συνείδηση.
Γιατί η κοινωνία δεν εξελίσσεται μόνο με τις ανακαλύψεις της επιστήμης και τα επιτεύγματα της τεχνολογίας. Εξελίσσεται και με τις αρνήσεις της. Με εκείνους που τόλμησαν να πουν όχι όταν όλοι οι υπόλοιποι είχαν μάθει να λένε ναι.
Και ίσως η μεγαλύτερη επανάσταση να μην είναι η αλλαγή εκείνων που κυβερνούν, αλλά η αλλαγή εκείνων που μέχρι χθες πίστευαν ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τίποτα.
Η εξέγερση είναι η στιγμή που ο άνθρωπος ανακαλύπτει ότι η ελευθερία δεν είναι παραχώρηση της εξουσίας. Είναι δικαίωμα που πρέπει διαρκώς να διεκδικείται.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου