Μπήκε ο χειμώνας και μαζί του η ανάγκη για ζεστασιά. Κάποτε λέγαμε «κρύο καιρός για δύο». Αλλά μάλλον δεν έχουμε μελετήσει αρκετά τις γάτες. Οι γάτες, ως γνωστόν, δεν έχουν ιδιαίτερες αναστολές απέναντι στην πολυγαμία. Ούτε συμβόλαια αποκλειστικότητας υπογράφουν ούτε ζητούν εξηγήσεις για το παρελθόν. Ζουν τον έρωτά τους με μια φυσικότητα που θα έκανε αρκετούς κοινωνικούς θεσμούς να χάσουν τον ύπνο τους.
Και τώρα που η ενεργειακή κρίση χτυπά την πόρτα, μήπως ήρθε η ώρα να επανεξετάσουμε τις ανθρώπινες συμβάσεις; Δύο σώματα παράγουν περισσότερη θερμότητα από ένα, τρία ακόμη περισσότερη. Οικονομία κλίμακας, που θα έλεγαν και οι οικονομολόγοι.
Βέβαια, το τρίο έχει τις δυσκολίες του. Ποιος κοιμάται στη μέση; Ποιος κρατάει την κουβέρτα; Ποιος πληρώνει το ρεύμα; Και κυρίως, ποιος δικαιούται να ζητήσει αποκλειστικότητα όταν η θέρμανση έχει γίνει είδος πολυτελείας;
Ίσως τελικά οι γάτες να έχουν κάτι να μας διδάξουν. Όχι απαραίτητα για την ηθική, αλλά για την προσαρμογή στις δύσκολες συνθήκες.
Άλλωστε, όταν η αγορά απελευθερώνεται, γιατί να παραμένει ρυθμιζόμενη η ερωτική ζωή; Κρύο καιρός για τρίο, λοιπόν. Γιατί ο έρωτας μπορεί να είναι προσωπική υπόθεση, αλλά η θέρμανση είναι πλέον συλλογική ανάγκη!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου