Όταν το δυο δεν λειτουργεί… υπάρχει το τρίο.

Ο έρωτας έχει τη δική του αριθμητική, μόνο που σπάνια συμφωνεί με εκείνη των μαθηματικών. Το ένα μπορεί να υποφέρει, το δύο να δυσκολεύεται και το τρία να υπόσχεται μια διαφορετική ισορροπία. Όχι απαραίτητα καλύτερη, σίγουρα όμως πιο περίπλοκη.

Στην παραδοσιακή αντίληψη των ανθρώπινων σχέσεων, ο έρωτας έχει δύο πρωταγωνιστές. Έναν που αγαπά και έναν που ανταποκρίνεται. Όταν όμως η ανταπόκριση απουσιάζει, γεννιέται η απόρριψη, η προσμονή, η ανασφάλεια και εκείνη η παράξενη συναισθηματική εξάρτηση που κάνει τον άνθρωπο να επιμένει σε κάτι που τον πληγώνει. Ο μονόπλευρος έρωτας είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική απόδειξη πως το συναίσθημα δεν αρκεί από μόνο του για να δημιουργήσει μια σχέση.

Τι γίνεται όμως όταν η ζωή αντιστρέφει τους όρους του παιχνιδιού; Όταν εκείνος που κάποτε παρακαλούσε για μια θέση στην καρδιά κάποιου άλλου βρίσκεται ξαφνικά ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που τον επιθυμούν; Εκεί όπου περίμενε την επιλογή, καλείται τώρα να διαχειριστεί την πολλαπλότητα. Και εκεί όπου αναζητούσε την αποκλειστικότητα, ανακαλύπτει την πολυπλοκότητα.

Το βιβλίο με τίτλο «Όταν το δυο δεν λειτουργεί… υπάρχει το τρίο» του συγγραφέα Διονύση Σγούρου, το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κάκτος, ακριβώς αυτό πραγματεύεται. Πρόκειται για ένα σύγχρονο κοινωνικό και αισθηματικό μυθιστόρημα που πραγματεύεται τις ανθρώπινες σχέσεις, τον μονόπλευρο έρωτα, αλλά και την πολυπλοκότητα των συναισθημάτων μέσα από την εμπειρία ενός ερωτικού τριγώνου. Η υπόθεση του βιβλίου επικεντρώνεται στις ανατροπές και τις προκλήσεις των ερωτικών σχέσεων, αναλύοντας τα όρια του έρωτα και της πίστης. Ο κεντρικός ήρωας βιώνει διαδοχικά διαφορετικές μορφές του συναισθήματος. Αρχικά, έρχεται αντιμέτωπος με έναν έντονο, μονόπλευρο έρωτα για μια γυναίκα που δεν ανταποκρίνεται. Στη συνέχεια, τα δεδομένα αλλάζουν ριζικά όταν βρίσκεται να ζει έναν αμοιβαίο έρωτα με δύο άλλες γυναίκες ταυτόχρονα. Μέσα από αυτή την πορεία, το βιβλίο εξερευνά ποια μορφή συναισθήματος είναι τελικά η πιο δυνατή, πώς διαχειρίζεται κανείς την πολυπλοκότητα των παράλληλων σχέσεων και τι συμβαίνει όταν η κλασική δομή ενός ζευγαριού (το «δυο») σταματά να αποδίδει. Καθώς η πλοκή εξελίσσεται, οι ισορροπίες γίνονται όλο και πιο εύθραυστες. Η καθημερινότητα και οι σχέσεις των τριών προσώπων περιπλέκονται, αναγκάζοντας τον ήρωα και τις δύο γυναίκες να αναμετρηθούν με τις κοινωνικές συμβάσεις, τις προσωπικές τους αντοχές, τη ζήλια και το ερώτημα: μπορεί τελικά ένα «τρίο» να λειτουργήσει εκεί που το «δυο» απέτυχε;

Το ερωτικό τρίγωνο δεν είναι απλώς μια αριθμητική προσθήκη σε μια σχέση. Είναι μια διαφορετική δοκιμασία της ανθρώπινης επιθυμίας. Φέρνει στην επιφάνεια ερωτήματα για την κτητικότητα, τη ζήλια, την ελευθερία, την εμπιστοσύνη και κυρίως για την ανάγκη του ανθρώπου να αισθάνεται μοναδικός. Μπορεί κάποιος να αγαπά δύο ανθρώπους χωρίς να αδικεί κανέναν; Μπορεί η επιθυμία να μοιράζεται χωρίς να μετατρέπεται σε ανταγωνισμό; Και πόση ελευθερία αντέχει τελικά μια σχέση όταν έχει μάθει να λειτουργεί μέσα από κανόνες αποκλειστικότητας;

Ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα να μην είναι ο αριθμός των ανθρώπων, αλλά η αντίφαση ανάμεσα σε όσα επιθυμούμε και σε όσα είμαστε διατεθειμένοι να προσφέρουμε. Θέλουμε ελευθερία, αλλά συχνά απαιτούμε βεβαιότητα. Θέλουμε να μας αγαπούν χωρίς περιορισμούς, αλλά δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε ότι ο άλλος δεν μας ανήκει. Μιλάμε για συντροφικότητα, ενώ πολλές φορές εννοούμε ιδιοκτησία με συναισθηματικό περιτύλιγμα.

Αυτό δεν σημαίνει πως κάθε μορφή σχέσης είναι ισοδύναμη ούτε πως η πολλαπλότητα αποτελεί από μόνη της απελευθέρωση. Χωρίς ειλικρίνεια, συναίνεση και αμοιβαίο σεβασμό, ακόμη και η πιο ελεύθερη σχέση μπορεί να γίνει ένας μηχανισμός ανασφάλειας και εκμετάλλευσης.

Ο τίτλος του βιβλίου του Διονύση Σγούρου λειτουργεί, λοιπόν, σαν μια παιχνιδιάρικη πρόκληση απέναντι στις καθιερωμένες αντιλήψεις. Ίσως το δυο να μη λειτουργεί επειδή οι άνθρωποι δεν έμαθαν να επικοινωνούν. Ίσως το τρία να μη λειτουργεί επειδή οι άνθρωποι δεν έμαθαν να μοιράζονται. Και ίσως τελικά το πρόβλημα να μην βρίσκεται ούτε στο δύο ούτε στο τρία, αλλά στην ανθρώπινη δυσκολία να αγαπά χωρίς να κατέχει.

Γιατί ο έρωτας δεν είναι αριθμητική πράξη. Δεν προσθέτεις έναν άνθρωπο για να αφαιρέσεις τα προβλήματα μιας σχέσης. Δεν πολλαπλασιάζεις την αγάπη αλλάζοντας απλώς τον αριθμό των πρωταγωνιστών. Το ζητούμενο δεν είναι πόσοι χωρούν σε μια σχέση, αλλά πόση ελευθερία, αλήθεια και ενσυναίσθηση χωρούν ανάμεσά τους.