17/11/26

Στα πεζοδρόμια της Ιστορίας.


Η ιστορία δεν γράφεται μόνο στις μεγάλες πλατείες, στα κοινοβούλια, στα ανάκτορα και στα πεδία των μαχών. Γράφεται και στα πεζοδρόμια. Εκεί όπου περπατούν οι ανώνυμοι, εκεί όπου συναντιούνται οι αποκλεισμένοι, εκεί όπου οι άνθρωποι περιμένουν, διαμαρτύρονται, ερωτεύονται, εξεγείρονται και κάποτε πέφτουν.

Τα πεζοδρόμια είναι οι σιωπηλοί μάρτυρες της κοινωνικής εξέλιξης. Έχουν ακούσει συνθήματα, έχουν δεχτεί δακρυγόνα, έχουν ποτιστεί με ιδρώτα και αίμα. Πάνω τους πέρασαν διαδηλωτές, απεργοί, πρόσφυγες, εργάτες, φοιτητές. Άνθρωποι που δεν είχαν θέση στα επίσημα ιστορικά συγγράμματα, αλλά διεκδίκησαν με την παρουσία τους να αλλάξουν την πορεία της Ιστορίας.

Στα πεζοδρόμια αποκαλύπτεται η απόσταση ανάμεσα στην Ιστορία των ισχυρών και στην ιστορία των ανθρώπων. Η πρώτη καταγράφει αποφάσεις, συνθήκες και ημερομηνίες. Η δεύτερη μετρά απώλειες, διεκδικήσεις και κατακτήσεις.

Και υπάρχει μια ειρωνεία: εκείνοι που αποφασίζουν για την πορεία της κοινωνίας σπάνια περπατούν στα πεζοδρόμια εκείνων που υφίστανται τις αποφάσεις τους.

Ίσως, τελικά, η Ιστορία να μην προχωρά από τα μεγάλα γραφεία προς τους δρόμους. Ίσως να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Από τα πεζοδρόμια ξεκινά, αλλάζοντας κατεύθυνση κάθε φορά που οι άνθρωποι αρνούνται να συνεχίσουν να περπατούν στον δρόμο που τους έχουν χαράξει.

Γιατί η Ιστορία δεν ανήκει σε εκείνους που την κυβερνούν, αλλά σε εκείνους που την αλλάζουν.


Δεν υπάρχουν σχόλια: