Ο άντρας είναι ένα παρεξηγημένο πλάσμα. Από μικρό παιδί τον εκπαιδεύουν για έναν κόσμο που δεν υπάρχει πια. «Οι άντρες δεν κλαίνε», του λένε, κι εκείνος μεγαλώνει και κλαίει κρυφά μπροστά στον λογαριασμό της ΔΕΗ. «Ο άντρας πρέπει να είναι κυνηγός», του λένε, κι εκείνος περνάει τρεις ώρες στο σούπερ μάρκετ ψάχνοντας τη μάρκα γιαουρτιού που του υπέδειξε η γυναίκα του.
Το δικαίωμα στην ισότητα αρχίζει από το σπίτι. Να μπορεί να πει «σήμερα μαγειρεύω εγώ» χωρίς να χρειαστεί να κληθεί η Πυροσβεστική. Να έχει δικαίωμα επιλογής στην τηλεόραση, έστω για ένα ημίχρονο, χωρίς να ακούσει την ιστορική φράση «καλά, δεν βλέπεις ότι δεν έχει τίποτα;». Να μπορεί να αγοράσει ένα εργαλείο που δεν χρειάζεται, επειδή κάποτε μπορεί να χρειαστεί να επισκευάσει κάτι που δεν έχει χαλάσει ακόμη.
Και βέβαια, υπάρχει το δικαίωμα στην ασθένεια. Ο άντρας με 38 πυρετό θεωρεί ότι βρίσκεται στα πρόθυρα της διαθήκης. Η γυναίκα με 39 μαγειρεύει, πλένει, φροντίζει τα παιδιά και στο τέλος ρωτάει αν θέλει να του φτιάξει και μια σουπίτσα. Εδώ η ισότητα έχει ακόμη δρόμο. Κυρίως μέχρι το φαρμακείο.
Αλλά και το δικαίωμα στην επικοινωνία είναι σοβαρή υπόθεση. Όταν η γυναίκα ρωτάει «τι έχεις;», ο άντρας απαντά «τίποτα». Όταν εκείνη ξαναρωτάει, απαντά πάλι «τίποτα». Όταν μετά από δύο ώρες εκείνη ανακαλύπτει τι έχει, εκείνος απορεί πώς το κατάλαβε. Η αντρική ψυχολογία παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της επιστήμης, μαζί με το πού εξαφανίζονται οι κάλτσες μέσα στο πλυντήριο.
Και φυσικά, υπάρχει το δικαίωμα στην τελευταία λέξη. Ένα δικαίωμα που ο άντρας πιστεύει ότι διαθέτει συνταγματικά, μέχρι να ακούσει το «εντάξει, κάνε ό,τι θέλεις». Τότε αντιλαμβάνεται ότι το Σύνταγμα έχει ανασταλεί και ότι η δημοκρατία λειτουργεί με ειδικές διατάξεις.
Ας σοβαρευτούμε, όμως.
Ο άντρας δικαιούται να μαγειρεύει, να καθαρίζει, να κλαίει, να φοβάται, να μεγαλώνει παιδιά και να μην ξέρει να αλλάζει λάστιχο. Δικαιούται ακόμη να παραδεχτεί ότι η γυναίκα του έχει δίκιο, χωρίς να θεωρηθεί ότι απειλείται η εθνική κυριαρχία.
Το δικαίωμα στην ισότητα είναι ιερό. Αρκεί να μη χρειαστεί να σιδερώσουμε το πουκάμισο μόνοι μας για να το υπερασπιστούμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου