Το χαμόγελο είναι μια μικρή πράξη ελευθερίας. Δεν κοστίζει τίποτα, κι όμως υπάρχουν άνθρωποι που στερούνται ακόμη και τις προϋποθέσεις για να το χαρίσουν. Άνθρωποι που παλεύουν με την ανέχεια, την ανασφάλεια, τη μοναξιά, την καθημερινή εξάντληση ενός κόσμου που απαιτεί συνεχώς περισσότερα και προσφέρει όλο και λιγότερα.
Κι ύστερα υπάρχουν εκείνοι που αντιμετωπίζουν την ευτυχία σαν ατομική υπόθεση, λες και αρκεί μια θετική σκέψη για να εξαφανιστούν οι κοινωνικές ανισότητες, η αδικία και ο φόβος για το αύριο. Μα το χαμόγελο δεν είναι διαταγή, ούτε υποχρέωση. Κανείς δεν οφείλει να προσποιείται πως είναι ευτυχισμένος για να κάνει τους άλλους να αισθάνονται καλύτερα.
Το δικαίωμα στο χαμόγελο αρχίζει από το δικαίωμα σε μια ζωή με αξιοπρέπεια. Σε μια κοινωνία όπου ο άνθρωπος δεν θα ξυπνά κάθε πρωί με την αγωνία της επιβίωσης, όπου η εργασία δεν θα εξαντλεί τη ζωή και όπου η χαρά δεν θα αποτελεί προνόμιο όσων έχουν την οικονομική δυνατότητα να την αγοράσουν.
Γιατί το χαμόγελο είναι κάτι περισσότερο από μια έκφραση του προσώπου. Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος αισθάνεται πως μπορεί να ανασάνει, να αγαπήσει, να ονειρευτεί, να υπάρξει χωρίς να απολογείται.
Μια κοινωνία που δεν μπορεί να χαρίσει στους ανθρώπους της λόγους να χαμογελούν, δεν έχει ανάγκη από περισσότερες συμβουλές αισιοδοξίας. Έχει ανάγκη να αλλάξει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου