22/10/26

Τα όνειρα δεν πατούν στη γη.

 


«Πετάς στα σύννεφα», λένε για εκείνους που φαντάζονται έναν κόσμο διαφορετικό από αυτόν που έχουν κάτω από τα πόδια τους. Σαν να είναι η φαντασία ένα ελάττωμα, μια άσκοπη περιπλάνηση του νου, μια απόδραση από τις σοβαρές υποθέσεις της ζωής. Κι όμως, όσα σήμερα θεωρούμε πραγματικότητα, κάποτε υπήρξαν το παράλογο όνειρο κάποιου που αρνήθηκε να πατήσει γερά στο έδαφος.

Πριν πετάξει ο άνθρωπος, έπρεπε να φανταστεί ότι μπορεί να πετάξει. Πριν διασχίσει τον ουρανό, έπρεπε να αμφισβητήσει τη βεβαιότητα πως τα πόδια του ήταν καταδικασμένα να αγγίζουν τη γη. Η φαντασία δεν καταργεί την πραγματικότητα· προηγείται από αυτήν, αναζητώντας τις δυνατότητες που εκείνη κρύβει.

Βέβαια, δεν οδηγούν όλα τα όνειρα κάπου. Μπορεί να περάσεις τη ζωή σου χτίζοντας κάστρα στον αέρα και να μην καταφέρεις να βάλεις ούτε ένα τούβλο στη γη. Αλλά αυτό δεν κάνει τη φαντασία άχρηστη. Το πρόβλημα δεν είναι να πετάς στα σύννεφα. Είναι να ξεχνάς γιατί ανέβηκες εκεί και να μην επιχειρείς ποτέ να επιστρέψεις με κάτι στα χέρια.

Γιατί η φαντασία χρειάζεται δύο κινήσεις: την απογείωση και την προσγείωση. Η πρώτη σε απελευθερώνει από τα όρια του εφικτού· η δεύτερη σε αναγκάζει να αναμετρηθείς μαζί τους. Αν μείνεις μόνο στην πρώτη, γίνεσαι αιώνιος ονειροπόλος. Αν αρκεστείς μόνο στη δεύτερη, κινδυνεύεις να περάσεις τη ζωή σου περπατώντας σε δρόμους που χάραξαν άλλοι.

Ίσως, λοιπόν, η πιο μεγάλη παγίδα να μην είναι ότι πετάμε στα σύννεφα, αλλά ότι μάθαμε να ντρεπόμαστε για τα φτερά μας. Μας έμαθαν να είμαστε λογικοί πριν προλάβουμε να γίνουμε δημιουργικοί, να μετράμε τις αποστάσεις πριν σκεφτούμε τους προορισμούς, να ρωτάμε αν γίνεται πριν τολμήσουμε να αναρωτηθούμε πώς θα μπορούσε να γίνει.

Κι έτσι, μεγαλώνοντας, αρχίζουμε να αποκαλούμε ωριμότητα την παραίτηση και ρεαλισμό τον φόβο μας.

Η φαντασία, όμως, δεν είναι να πετάς μακριά από τη ζωή. Είναι να βλέπεις τη ζωή από ψηλά, για να ανακαλύπτεις όσα δεν φαίνονται από το έδαφος.

Και πού ξέρεις; Μπορεί κάποια σύννεφα να μην είναι φτιαγμένα για να κρύβουν τον ουρανό, αλλά για να μας θυμίζουν ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος προς αυτόν.


Δεν υπάρχουν σχόλια: