Αυγό μάτι.

Το αυγό μάτι είναι μια μικρή γαστρονομική ειλικρίνεια. Δεν φοράει σάλτσες για να εντυπωσιάσει, δεν κρύβεται πίσω από περίπλοκες συνταγές, δεν παριστάνει κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι. Λίγο λάδι στο τηγάνι, ένα αυγό, μια πρέζα αλάτι και η φωτιά που κάνει τη δουλειά της. Το ασπράδι σφίγγει, ο κρόκος μένει χρυσαφένιος, κι εκείνη η λεπτή, τραγανή άκρη γίνεται το καλύτερο επιχείρημα υπέρ της απλότητας.

Το δράμα αρχίζει με το πιρούνι. Αν ο κρόκος σπάσει την κατάλληλη στιγμή, απλώνεται στο πιάτο σαν μικρός ήλιος που αποφάσισε να δύσει πάνω σε μια φέτα ψωμί. Τότε καταλαβαίνεις πως η ευτυχία δεν χρειάζεται πάντοτε μεγάλο προϋπολογισμό. Μερικές φορές χρειάζεται μόνο λίγο ψωμί για τις βούτες.

Βέβαια, το αυγό μάτι είναι και ζήτημα χαρακτήρα. Άλλος το θέλει μελάτο, άλλος καλοψημένο, άλλος με τις άκρες σχεδόν καμένες. Κάθε άνθρωπος έχει τις προτιμήσεις του, αλλά ορισμένοι θεωρούν πως η δική τους εκδοχή αποτελεί τη μοναδική ορθή συνταγματική τάξη της κουζίνας. Έτσι ξεκινούν οι μεγάλες γαστρονομικές διαμάχες: όχι για το ποιος πεινάει περισσότερο, αλλά για το πόσο πρέπει να έχει ψηθεί ο κρόκος.

Και κάπως έτσι, μέσα στην καθημερινή βιασύνη, το αυγό μάτι μάς θυμίζει μια απλή αλήθεια: δεν χρειάζεται να μετατρέπουμε τα πάντα σε περίπλοκη υπόθεση. Ούτε το φαγητό ούτε τη ζωή ούτε τον έρωτα.

Αρκεί να ξέρεις πότε να χαμηλώσεις τη φωτιά και πότε να βουτήξεις το ψωμί.