Στο "πλοίο της αγάπης" ο καπετάνιος δεν κρατά μόνο το τιμόνι. Κρατά την ισορροπία ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που αποφάσισαν να ταξιδέψουν μαζί, χωρίς να ξέρουν τι καιρό θα συναντήσουν.
Δεν κυβερνά τον άλλον. Δεν χαράζει μόνος του την πορεία. Ξέρει πως η θάλασσα της αγάπης δεν υπακούει σε διαταγές και πως κανένα ημερολόγιο ναυσιπλοΐας δεν προβλέπει τις φουρτούνες της καρδιάς.
Ο καλός καπετάνιος ξέρει πότε να ανοίξει πανιά και πότε να τα μαζέψει. Πότε να μιλήσει και πότε να σωπάσει. Πότε να κρατήσει γερά και πότε να αφήσει τον άνεμο να κάνει τη δουλειά του.
Γιατί στο πλοίο της αγάπης υπάρχει ένας παράξενος κανόνας: δεν φτάνει να ξέρεις να κυβερνάς· πρέπει να ξέρεις και να συνταξιδεύεις.
Κι όταν έρθει η μεγάλη φουρτούνα, ο πραγματικός καπετάνιος δεν υπόσχεται πως η θάλασσα θα ηρεμήσει.
Απλώς μένει εκεί, δίπλα σου, μέχρι να ξημερώσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου