Υπαρξιακές αβεβαιότητες.

 

Υπάρχουν αβεβαιότητες που δεν λύνονται με γνώση. Δεν είναι ερωτήματα που περιμένουν μια σωστή απάντηση, αλλά ρωγμές μέσα στην ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.

Δεν γνωρίζουμε πόσο θα διαρκέσει αυτό που αγαπάμε. Δεν γνωρίζουμε ποιοι θα είμαστε αύριο, ούτε αν οι άνθρωποι που σήμερα θεωρούμε απαραίτητους θα εξακολουθούν να κατοικούν στη ζωή μας. Δεν γνωρίζουμε αν οι επιλογές μας είναι πραγματικά δικές μας ή αν απλώς μαθαίνουμε να ονομάζουμε «επιλογή» αυτό που τελικά συνέβη.

Ζούμε ανάμεσα σε δύο άγνωστα: ένα παρελθόν που δεν μπορούμε να αλλάξουμε και ένα μέλλον που δεν μπορούμε να γνωρίσουμε. Κι ανάμεσά τους το παρόν, αυτή η μικρή και εύθραυστη περιοχή όπου νομίζουμε ότι έχουμε τον έλεγχο.

Ίσως γι’ αυτό κατασκευάζουμε βεβαιότητες. Ιδεολογίες, σχέσεις, επαγγέλματα, περιουσίες, τίτλους, κοινωνικούς ρόλους. Χρειαζόμαστε κάτι σταθερό για να μην κοιτάζουμε κατάματα το γεγονός ότι τίποτε δεν είναι πραγματικά εξασφαλισμένο.

Και όμως, η αβεβαιότητα δεν είναι η αποτυχία της ζωής. Είναι η συνθήκη της. Αν γνωρίζαμε από πριν την έκβαση κάθε πράγματος, η ελευθερία θα ήταν περιττή, η ελπίδα γελοία και η επιλογή μια απλή διαδικασία εκτέλεσης.

Ο άνθρωπος δεν ζει επειδή γνωρίζει.

Ζει επειδή, παρά το γεγονός ότι δεν γνωρίζει, συνεχίζει να επιλέγει. Και ελπίζει...