Στην ιατρική, οι πιθανότητες αποκτούν μια ιδιαίτερη βαρύτητα, γιατί πίσω από κάθε ποσοστό υπάρχει ένας άνθρωπος.
Η πιθανότητα επιτυχίας μιας επέμβασης, η πιθανότητα μιας επιπλοκής, η πιθανότητα υποτροπής, η πιθανότητα να βοηθήσει μια θεραπεία. Ο γιατρός μιλά με αριθμούς, αλλά ο ασθενής ακούει κυρίως μία λέξη: ελπίδα.
Και εδώ βρίσκεται η δύσκολη πλευρά της ιατρικής. Το 90% δεν σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος θα είναι μέσα στο 90%. Το 10% δεν σημαίνει ότι η επιπλοκή θα τον βρει. Οι στατιστικές περιγράφουν πληθυσμούς· η ιατρική όμως αντιμετωπίζει μοναδικούς ανθρώπους.
Ο καλός γιατρός, επομένως, δεν είναι εκείνος που υπόσχεται βεβαιότητες. Είναι εκείνος που μπορεί να πει με ειλικρίνεια:
«Αυτή είναι η πιθανότητα. Αυτή είναι η αβεβαιότητα. Και μέσα σε αυτήν την αβεβαιότητα, αυτή είναι η καλύτερη απόφαση που μπορούμε να πάρουμε.»
Γιατί η ιατρική δεν καταργεί το τυχαίο. Προσπαθεί να το περιορίσει. Και κάθε επεμβατική ιατρική πράξη, είναι ίσως η τέχνη του να παίρνεις αποφάσεις ενώ δεν γνωρίζεις ακόμη το τέλος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου