Η κατάλληλη ώρα δεν φαίνεται στο ρολόι.
Το ρολόι μετρά τον χρόνο· δεν γνωρίζει τον καιρό. Ο χρόνος περνά αδιάφορος, ενώ ο καιρός ανοίγει ξαφνικά μια ρωγμή μέσα του και μας ζητά να αποφασίσουμε.
Υπάρχουν στιγμές που δεν επαναλαμβάνονται, όχι επειδή ο χρόνος είναι λίγος, αλλά επειδή εμείς δεν είμαστε ποτέ ακριβώς οι ίδιοι. Το ίδιο βλέμμα, ένα λεπτό αργότερα, μπορεί να είναι ήδη παρελθόν. Η ίδια λέξη, ειπωμένη αύριο, μπορεί να έχει χάσει όλο το βάρος της.
Η κατάλληλη ώρα είναι η σπάνια σύμπτωση ανάμεσα σε αυτό που συμβαίνει έξω και σε αυτό που έχει ωριμάσει μέσα μας.
Δεν την περιμένεις. Την αναγνωρίζεις.
Κι ίσως η ωριμότητα να μην είναι να ξέρεις τι πρέπει να κάνεις, αλλά να καταλαβαίνεις πότε η αναβολή έχει ήδη γίνει επιλογή.
Γιατί η ζωή δεν κλείνει πάντα τις πόρτες με θόρυβο. Μερικές φορές τις αφήνει μισάνοιχτες και περιμένει.
Κι εμείς λέμε πως περιμένουμε την κατάλληλη ώρα.
Μέχρι που κάποτε καταλαβαίνουμε το αμείλικτο:
δεν χάσαμε την κατάλληλη ώρα· τη χρησιμοποιήσαμε για να δικαιολογήσουμε την αδράνειά μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου