Το ρόδι δεν είναι απλώς ένας καρπός. Είναι ένας μικρός κόσμος κλεισμένος μέσα σε σκληρό περίβλημα· μια κόκκινη καρδιά της γης που χρειάζεται να σπάσει για να φανερώσει τον πλούτο της.
Η ροδιά στέκει στον κήπο με μια παράξενη αξιοπρέπεια. Την άνοιξη γεμίζει με τα πορφυρά της άνθη και το καλοκαίρι οι καρποί της αρχίζουν να βαραίνουν τα κλαδιά. Στην αρχή είναι πράσινοι, ύστερα κιτρινίζουν, κοκκινίζουν και ωριμάζουν αργά, σαν να περιμένουν τον κατάλληλο χρόνο για να αποκαλύψουν όσα έκρυβαν μέσα τους.
Και όταν ανοίξεις ένα ώριμο ρόδι, δεν βρίσκεις έναν απλό καρπό. Βρίσκεις εκατοντάδες μικρούς κόκκινους σπόρους, τακτοποιημένους σαν πολύτιμες ψηφίδες. Ο καθένας κρατά μέσα του λίγο χυμό, λίγο φως, λίγη ζωή. Είναι ίσως αυτό που μας γοητεύει περισσότερο στο ρόδι: η αφθονία του δεν φαίνεται απ' έξω. Το σκληρό του περίβλημα κρύβει έναν ολόκληρο θησαυρό.
Γι' αυτό και από τα αρχαία χρόνια το ρόδι συνδέθηκε με τη ζωή, τη γονιμότητα, την αφθονία και τον θάνατο. Στην ελληνική μυθολογία έγινε σύμβολο της επιστροφής και της αναγέννησης μέσα από τον μύθο της Περσεφόνης. Οι λίγοι σπόροι που έφαγε στον Άδη ήταν αρκετοί για να συνδέσουν για πάντα το ρόδι με τον κύκλο της φύσης: την απουσία και την επιστροφή, τον χειμώνα και την άνοιξη, τον θάνατο και τη ζωή.
Κι ύστερα ήρθαν τα έθιμα. Το ρόδι που σπάμε την Πρωτοχρονιά δεν είναι απλώς μια παλιά συνήθεια. Είναι μια ευχή σε μορφή καρπού. Όσο περισσότεροι σπόροι σκορπίσουν, τόσο μεγαλύτερη η προσδοκία για αφθονία, υγεία και καλοτυχία. Έτσι ο άνθρωπος παίρνει έναν καρπό της φύσης και τον μετατρέπει σε σύμβολο ελπίδας.
Υπάρχει όμως και κάτι βαθύτερο.
Το ρόδι μάς θυμίζει πως η ουσία δεν βρίσκεται πάντοτε στην επιφάνεια. Χρειάζεται να σπάσεις το περίβλημα για να γνωρίσεις το περιεχόμενο. Κάπως έτσι είναι και οι άνθρωποι. Άλλοι φορούν σκληρό κέλυφος και κρύβουν μέσα τους έναν ολόκληρο κόσμο. Άλλοι μοιάζουν απλοί και ασήμαντοι, μέχρι να τους πλησιάσεις και να ανακαλύψεις τον πλούτο που κουβαλούν.
Το ρόδι είναι λοιπόν ένας καρπός της φύσης, αλλά και ένας μικρός δάσκαλος της ζωής.
Μας λέει πως η αφθονία μπορεί να κρύβεται μέσα στη σιωπή. Πως η ομορφιά δεν χρειάζεται πάντοτε να φαίνεται από την πρώτη ματιά. Και πως μερικές φορές πρέπει να σπάσει κάτι για να φανερωθεί το πολύτιμο που έκρυβε μέσα του.
Ίσως γι' αυτό το ρόδι παραμένει μέχρι σήμερα τόσο αγαπημένο. Γιατί όταν ανοίγει, δεν σκορπά απλώς τους σπόρους του. Σκορπά την υπόσχεση πως η ζωή, ακόμη κι όταν κρύβεται πίσω από ένα σκληρό περίβλημα, βρίσκει πάντα έναν τρόπο να ξαναγεννηθεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου