Το κυκλικό πέταγμα του γερακιού...

Υπάρχει ένας κύκλος που το γεράκι διαγράφει στον ουρανό, αλλά κανείς δεν γνωρίζει αν είναι η πτήση του που μιμείται τον κύκλο ή αν ο ίδιος ο ουρανός, για μια στιγμή, παίρνει τη μορφή του γερακιού.

Οι αρχαίοι ίσως να έλεγαν πως εκείνο το πέταγμα είναι μια μυστική γραφή του χρόνου. Κάθε στροφή του φτερού είναι μια σελίδα από ένα βιβλίο που γράφεται πριν από τη γέννησή μας και θα συνεχίσει να γράφεται μετά την εξαφάνισή μας. Το γεράκι δεν επιστρέφει ποτέ στο ίδιο σημείο· επιστρέφει μόνο στην ψευδαίσθηση του ίδιου σημείου.

Ο κύκλος του θυμίζει πως όλα τα πράγματα επιστρέφουν: οι εποχές, οι σκιές, οι αναμνήσεις, ακόμη και τα όνειρα που νομίζαμε πως χάθηκαν. Μα κάθε επιστροφή είναι διαφορετική, όπως ο άνθρωπος που ξανακοιτάζει έναν παλιό καθρέφτη και ανακαλύπτει έναν ξένο μέσα στο είδωλό του. Ίσως το γεράκι να μην πετά για να φτάσει κάπου. Ίσως πετά για να αποδείξει πως ο ουρανός δεν είναι τόπος, αλλά μια ιδέα. Και ο κύκλος του, χαραγμένος πάνω στο άπειρο, είναι η υπενθύμιση πως κάθε τέλος κρύβει την αρχή ενός άλλου κύκλου, σε έναν λαβύρινθο χωρίς έξοδο που ονομάζουμε ζωή.