Το μονοπάτι των ξυλοκόπων.

Δεν είναι το πιο σύντομο μονοπάτι του βουνού·

είναι το μονοπάτι που άφησαν πίσω τους τα χέρια.

Περνά ανάμεσα σε δέντρα και σκιές,

εκεί όπου το τσεκούρι συνάντησε τον χρόνο

και το ξύλο μεταμορφώθηκε σε φωτιά, στέγη και μνήμη.

Σήμερα το διαβαίνουν μόνο ο άνεμος,

κανένα ζαρκάδι που ξέρει τα μυστικά του δάσους

και ο διαβάτης που ακούει ακόμη

τους απόηχους των παλιών ξυλοκόπων.

Το μονοπάτι των ξυλοκόπων δεν οδηγεί μόνο στο βουνό·

οδηγεί σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι

μιλούσαν λιγότερο με λόγια

και περισσότερο με τα ίχνη που άφηναν στη γη.