Το ορεινό πέρασμα.

Το ορεινό πέρασμα δεν είναι μόνο ένα άνοιγμα ανάμεσα σε δύο κορυφές. Είναι η μυστική συμφωνία του βουνού με τον ταξιδιώτη. Από εκεί περνούν οι άνεμοι, τα σύννεφα, τα κοπάδια, οι μνήμες και οι εποχές. Κανείς δεν μένει στο πέρασμα· όλοι το διαβαίνουν.

Στέκομαι εκεί και νιώθω πως το βουνό, ενώ μοιάζει αμετακίνητο, μου διδάσκει την τέχνη της μετάβασης. Τα έλατα ανηφορίζουν ως τα όριά τους και ύστερα παραδίδουν τη θέση τους στην πέτρα. Ο δρόμος στενεύει, ο ορίζοντας ανοίγει, και για μια στιγμή ο κόσμος χωρίζεται σε δύο κοιλάδες που αγνοούν η μία την άλλη.

Ίσως γι’ αυτό αγαπώ τα ορεινά περάσματα. Είναι τόποι όπου τίποτε δεν τελειώνει και τίποτε δεν αρχίζει· όλα απλώς περνούν. Κι εμείς μαζί τους.