Το Ζαρκάδι.

Το ζαρκάδι δεν ανήκει απλώς στο δάσος· είναι η επιφύλαξή του.

Βγαίνει αθόρυβα από τη σκιά των ελάτων, σαν μια σκέψη που δεν αποφάσισε ακόμη αν θα γίνει μνήμη ή όνειρο.

Τα μάτια του κρατούν την αρχαία γνώση των πλαγιών και των ρεμάτων. Γνωρίζει τα μονοπάτια που οι άνθρωποι ξεχνούν και οι χάρτες δεν καταγράφουν.

Κι όταν χαθεί ανάμεσα στα δέντρα, μένει για λίγο η ψευδαίσθηση πως το δάσος απέκτησε ψυχή, μόνο και μόνο για να μας κοιτάξει.