Καλαματιανά ...προϊόντα.

Γελιέται όποιος πιστεύει πως η Καλαμάτα είναι γνωστή μόνο για τις ελιές της.

Διότι, αν ήταν έτσι, θα έπρεπε να εξηγήσουμε και τον Καλαματιανό χορό. Εκτός αν κάποιος πιστεύει ότι οι ελιές, όταν ωριμάσουν αρκετά, αρχίζουν να χορεύουν σε κύκλο.

Έπειτα είναι τα ξακουστά καλαματιανά χόρτα. Μια ολόκληρη κατηγορία της ελληνικής κουζίνας που κουβαλά το όνομα της πόλης, αποδεικνύοντας ότι η Καλαμάτα δεν περιορίστηκε ποτέ στα δέντρα της αλλά επεκτάθηκε και στα χωράφια της.

Και σαν να μην έφταναν αυτά, εμφανίστηκε και η καλαματιανή μπίρα. Γιατί κάποια στιγμή η πόλη φαίνεται πως αποφάσισε ότι, μετά τον χορό και το φαγητό, έπρεπε να φροντίσει και για τη δίψα.

Έτσι, η Καλαμάτα κατάφερε κάτι σπάνιο. Να συνδέσει το όνομά της με το τραπέζι, το γλέντι και το ποτήρι ταυτόχρονα. Να χορεύεις Καλαματιανό, να τρως καλαματιανά χόρτα, να πίνεις καλαματιανή μπίρα και, στο τέλος, να θυμάσαι τις ελιές που ξεκίνησαν όλη αυτή την ιστορία.

Ίσως τελικά η μεγαλύτερη επιτυχία της Καλαμάτας να μην είναι ότι έγινε διάσημη για ένα προϊόν. Είναι ότι κατάφερε να γίνει επίθετο για έναν ολόκληρο τρόπο ζωής. Χορεύεις Καλαματιανό, τρως καλαματιανά χόρτα, πίνεις καλαματιανή μπίρα και συνοδεύεις τα πάντα με ελιές Καλαμών.

Μόνο που, αν συνεχίσει έτσι, δεν θα αργήσει η μέρα που θα εμφανιστεί και καλαματιανό πολιτικό κόμμα. Και τότε κανείς δεν θα παραξενευτεί ιδιαίτερα. Στην Ελλάδα έχουμε δει κόμματα να ξεφυτρώνουν από ιδεολογίες, πρόσωπα, συνθήματα και αγανακτήσεις. Γιατί όχι και από μια πόλη που έχει ήδη κατακτήσει τον χορό, το τραπέζι και το ποτήρι;

Το μόνο δύσκολο θα είναι να βρεθεί το έμβλημα. Γιατί αν βάλουν ελιά, θα διαμαρτυρηθούν οι χορευτές. Αν βάλουν χορευτή, θα αντιδράσουν οι ζυθοποιοί. Αν βάλουν μπίρα, θα σηκωθούν τα χόρτα. Και κάπως έτσι η Καλαμάτα θα αποδείξει για άλλη μια φορά ότι είναι πολύ περισσότερα από μια ελιά: είναι μια ολόκληρη συνομοσπονδία παραδόσεων με κοινό επώνυμο.