Η Ψυχολογία του Γυναικείου Φύλου.

Το γυναικείο φύλο δεν είναι μόνο βιολογία·

είναι ιστορία, μνήμη, σώμα, κοινωνία και τρόπος ύπαρξης μέσα στον κόσμο.

Η ψυχολογία της γυναίκας διαμορφώνεται από μια διαρκή αντίφαση: να είναι ταυτόχρονα επιθυμητή και προσεκτική, τρυφερή αλλά ανθεκτική, ευάλωτη αλλά έτοιμη να επιβιώσει. Από πολύ νωρίς πολλές γυναίκες μαθαίνουν να παρατηρούν τα βλέμματα των άλλων πάνω τους, να αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους όχι μόνο από μέσα, αλλά και μέσα από το πώς τις βλέπει ο κόσμος.

Γι’ αυτό η γυναικεία ψυχολογία συχνά συνδέεται βαθιά με το σώμα. Το σώμα γίνεται πεδίο θαυμασμού, ελέγχου, επιθυμίας, φόβου, αλλά και ταυτότητας. Η κοινωνία το φορτώνει με συμβολισμούς: ομορφιά, μητρότητα, νεότητα, σεξουαλικότητα. Και μέσα σε όλα αυτά, πολλές γυναίκες προσπαθούν να βρουν τη δική τους αυθεντική φωνή.

Υπάρχει επίσης μια ιδιαίτερη ψυχολογία της συναισθηματικής αντίληψης. Πολλές γυναίκες εκπαιδεύονται από μικρές να διαβάζουν διαθέσεις, σιωπές, τόνους φωνής, να αντιλαμβάνονται λεπτές μεταβολές στη συμπεριφορά των άλλων. Όχι επειδή είναι «μυστήριο της φύσης», αλλά επειδή ιστορικά η επιβίωση συχνά περνούσε μέσα από την κατανόηση των ανθρώπων γύρω τους.

Η γυναικεία ψυχή όμως κουβαλά και μια βαθιά κόπωση: την ανάγκη να αποδεικνύει συνεχώς κάτι. Να είναι αρκετά όμορφη, αρκετά καλή, αρκετά δυνατή, αρκετά νέα, αρκετά επιθυμητή, μα ποτέ «υπερβολική». Έτσι πολλές γυναίκες μεγαλώνουν ανάμεσα στην επιθυμία να φανούν και στον φόβο της έκθεσης.

Κι όμως, μέσα σε αυτή την πίεση γεννιέται συχνά μια ιδιότυπη δύναμη. Η γυναικεία ψυχολογία έχει μάθει να αντέχει, να μετατρέπει την πληγή σε φροντίδα, την απώλεια σε ωριμότητα, τη σιωπή σε διαίσθηση. Ίσως γι’ αυτό πολλές γυναίκες μοιάζουν να κουβαλούν ένα εσωτερικό αρχείο ζωής: μνήμες, λεπτομέρειες, συναισθήματα, βλέμματα που οι άλλοι ξέχασαν.

Αλλά καμία γυναίκα δεν μπορεί να χωρέσει σε έναν μόνο ορισμό. Υπάρχουν γυναίκες άγριες και ήρεμες, μητρικές και μοναχικές, ευαίσθητες και αλύγιστες, τρυφερές και καταστροφικές. Η ψυχολογία του γυναικείου φύλου δεν είναι μία ουσία· είναι ένας ολόκληρος κόσμος αντιφάσεων.

Ίσως τελικά αυτό που ονομάζουμε «γυναικεία ψυχολογία» να είναι η προσπάθεια ενός ανθρώπου να διατηρήσει την τρυφερότητά του μέσα σε έναν κόσμο που συχνά την εκλαμβάνει ως αδυναμία.