ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΑΧΡΗΣΤΟ & ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΙΟΛΙΚΩΝ ΠΑΡΚΩΝ!

Προσχωρήστε στη διεθνή απαίτηση για μορατόριουμ στα έργα ανάπτυξης αιολικών πάρκων στην Ευρώπη!

Οι στόχοι της EPAW:
Η Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα Κατά Των Αιολικών Πάρκων (EPAW) ιδρύθηκε στο Παρίσι στις 4 Οκτωβρίου 2008, από ομοσπονδίες, συλλόγους, και άλλες ομάδες πολιτών από τέσσερις χώρες της ΕΕ.
Ο στόχος της EPAW είναι να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των πολυάριθμων ομάδων που:
*αντιστέκονται σε μεμονωμένα σχέδια εγκατάστασης αιολικών πάρκων (αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας - ΑΣΠΗΕ)
*αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα των αιολικών πάρκων ως λύση για τα ενεργειακά μας προβλήματα
*προστατεύουν τη χλωρίδα, την πανίδα και τα τοπία από την καταστροφή που προκαλούν τα αιολικά πάρκα άμεσα ή μέσω της περιβαλλοντικής υποβάθμισης όπως η διάβρωση, η μόλυνση των υδάτων και οι πυρκαγιές
*παλεύουν γενικά ενάντια στις καταστροφικές επιπτώσεις των αιολικών πάρκων στον τουρισμό, στην οικονομία, στη ποιότητα ζωής των ανθρώπων, στην υγεία και στην αξία της ιδιοκτησίας τους
*προβληματίζονται με όλα ή μερικά από τα παραπάνω.
Προσχωρήστε στην EPAW:
Ενθαρρύνουμε τοπικές οργανώσεις, συλλόγους και άλλες ευρωπαϊκές ομάδες, ή - εφόσον υπάρχουν- τις ομοσπονδίες τους, να προσχωρήσουν στην EPAW. Κατά την ίδρυσή της, η EPAW εκπροσωπούσε οργανώσεις από τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ισπανία. Από τότε έχουμε ενωθεί με οργανώσεις από τη Μεγάλη Βρετανία, την Ιταλία, την Ολλανδία καθώς και από έναν διαρκώς αυξανόμενο αριθμό άλλων χωρών. Ευελπιστούμε ότι ακόμα περισσότερες οργανώσεις θα προσχωρήσουν όταν θα διαβάσουν την ανοιχτή επιστολή της EPAW προς τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα (διαβάστε παρακάτω). Για να προσχωρήσετε, το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να αποστείλετε ένα e-mail, που να έχει εγκριθεί από τον πρόεδρο της οργάνωσης σας, στο http://www.epaw.org/organisation.php?lang=el, όπου δηλώνετε την επιθυμία σας να προσχωρήσετε στη EPAW.
Αίτημα για μορατόριουμ (προσωρινή αναστολή):
Ετοιμάζουμε μια επιστολή (δείτε το παρακάτω προσχέδιο), την οποία θα στείλουμε στα Ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Σε αυτήν θα απαιτήσουμε να μπει μορατόριουμ (προσωρινή αναστολή) στην διαδικασία έγκρισης όλων των νέων έργων εγκατάστασης αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας καθώς και στην εγκατάσταση όλων εκείνων που έχουν ήδη λάβει σχετική άδεια. Η επιστολή θα κυκλοφορήσει επίσης στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ. Είναι σαφές ότι η αποτελεσματικότητα των ενεργειών μας θα είναι ανάλογη με το πλήθος των οργανώσεων που θα προσχωρήσουν στην EPAW και με το πλήθος των χωρών. Επομένως ενθαρρύνουμε όλες τις σχετικές οργανώσεις να εγγραφούν ως μέλη.
Πώς λειτουργεί η EPAW:
Τα προσχέδια μελλοντικών επιστολών και δελτίων τύπου θα υποβληθούν προς γνωμοδότηση σε όλες τις ομάδες μέλος. Η έκφραση απόψεων είναι επιθυμητή. Σε περιπτώσεις όπου μια ομάδα μέλος διαφωνήσει με την τελική διατύπωση, θα προσπαθήσουμε να καταλήξουμε σε συμβιβασμό. Εάν μια αμοιβαία ικανοποιητική λύση δεν είναι εφικτή, η ομάδα μέλος μπορεί να αποσύρει την συμμετοχή της από την EPAW, είτε προσωρινά (έως ότου κυκλοφορήσει το προσχέδιο της επόμενης επιστολής), είτε επ’ αορίστου. Οι ομάδες μέλη μπορούν επίσης να αποσύρουν τη συμμετοχή τους οποιαδήποτε στιγμή θελήσουν μετά από αποστολή σχετικής ενημέρωσης προς την EPAW.
Λάβετε δράση τώρα:
Ας σκεφτούμε όμως θετικά: Η EPAW αποτελεί μια τεράστια πρόοδο, ένα ορόσημο στον μακροχρόνιο αγώνα μας κατά των αιολικών πάρκων. Ας κάνουμε την EPAW να δουλέψει για μας.
Ας ενημερώσουμε τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα ότι:
Εκατοντάδες φορείς, σύλλογοι, κινήσεις και πρωτοβουλίες πολιτών και άλλες ομάδες έχουν αγανακτήσει με την βιομηχανική εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας, τα αιολικά πάρκα
Αυτή η μεταβαλλόμενη και ανεξέλεγκτη πηγή ενέργειας δεν αποτελεί πανάκεια για τα προβλήματα της ανθρωπότητας. Δεν τα λύνει ούτε καν μερικώς
Το μόνο που κάνουν οι ανεμογεννήτριες είναι να προκαλούν σημαντικές ζημιές σε ανθρώπους, στην οικονομία, σε εθνικούς προϋπολογισμούς και κυρίως στο περιβάλλον.
Για αυτό σας προσκαλούμε να διαβάσετε το παρακάτω προσχέδιο και να προσχωρήσετε στην EPAW. Αν δεν είστε ικανοποιημένοι με την διατύπωση, παρακαλούμε ενημερώστε μας για το τι θα θέλατε να διορθώσουμε. Αλλά να έχετε υπόψη σας ότι για κάθε διαβούλευση απαιτείται πολύτιμος χρόνος.
Σας ευχαριστούμε,
Ενωμένοι προχωράμε, διαιρεμένοι πέφτουμε!
—> Ανοιχτή Επιστολή προς τα Ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα

Ποιοι είμαστε:
Οι εκπρόσωποι της πλατφόρμας EPAW είναι οι:
Πρόεδρος: Jean-Louis Butré (Πρόεδρος της Γαλλικής ομοσπονδίας Fédération Environnement Durable (FED)
Αντιπρόεδρος: Πρίγκιπας Ferdinand zu Hohenlohe-Bartenstein (Πρόεδρος της Γερμανικής ομοσπονδίας Bundesverband fuer Landschaftsschutz)
Γενικός Εκπρόσωπος: Luc Rivet ( Πρόεδρος της τοπικής ομοσπονδίας Vent de Raison, Βέλγιο)
Γενικός Γραμματέας: Dominique Mette (Γαλλία)
Spokesman for Scandinavia (Denmark, Norway and Sweden) plus Finland, Lithuania, Latvia and Estonia: Peter Skeel Hjorth (journalist, former editor-in-chief, Sweden)
Επικοινωνία: contact@epaw.org

"Σεβόμαστε και Προστατεύουμε τη Φύση. Δεν πυροβολούμε τη Ζωή"

Το Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009 στις 11.00 το πρωί στην πλατεία Συντάγματος, ζητάμε την ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ του κυνηγιού.

Κάθε χρόνο αμέτρητα ζώα χάνουν βίαια τη ζωή τους χάριν ψυχαγωγίας μιας μικρής μειοψηφίας πολιτών. Το κυνήγι είναι μια βίαιη μορφή αναψυχής που έρχεται σε αντίθεση με τις αξίες της σύγχρονης κοινωνίας. Το κυνήγι σκοτώνει ζώα και διαταράσσει το οικοσύστημα.
Καταδικάζουμε το κυνήγι.
Δεν χρειαζόμαστε «διαχειριστές της φύσης» με όπλα.
Δεν θέλουμε αειφορικό κυνήγι. Δεν θέλουμε ελεγχόμενο κυνήγι. Δεν θέλουμε ορθολογικό κυνήγι. Δεν θέλουμε λίγο ή πολύ κυνήγι.
Αυτό που θέλουμε είναι ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΥΝΗΓΙ!!!!!
Καταδικάζουμε κάθε «έρευνα», κάθε «επιστημονική μελέτη» που χρησιμοποιείται ως πρόφαση για τη θανάτωση εκατομμυρίων ζώων στη χώρα μας. Δεν αποδεχόμαστε τη χρήση της επιστήμης για την προώθηση συμφερόντων άμεσα συνδεδεμένων με τη βία.
Η «αξία» της ζωής δεν μπορεί να προσδιορίζεται με έρευνες, μετρήσεις, αναλύσεις και πίνακες!
Οι διάφοροι ισχυρισμοί περί «διαχείρισης», «οικολογίας» και «αγάπης προς τη φύση» είναι παράλογοι και επικίνδυνοι και επιδιώκουν να αποπροσανατολίσουν τους πολίτες από την κύρια δραστηριότητα του κυνηγιού που είναι η θανάτωση ζώων.
Η φύση δεν ανήκει στους κυνηγούς!
Η πολιτεία πρέπει να λάβει μέτρα να υποστηρίξει το δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών της χώρας να απολαμβάνουν τη φύση χωρίς να επιτρέπεται σε μια μειοψηφία ατόμων να τη σκοτώνουν και να την καταστρέφουν.

Αποδοκιμάζουμε όλους όσους υποστηρίζουν οποιαδήποτε μορφή κυνηγιού, ελεγχόμενο ή μη, ανάμεσά τους, πολιτικούς, κόμματα και συγκεκριμένες περιβαλλοντικές οργανώσεις που για λόγους ψηφοθηρίας ή άλλων συμφερόντων δεν θέλουν να ταχθούν ξεκάθαρα ενάντια στο κυνήγι, και ζητάμε την ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ του κυνηγιού.
Ζητάμε από την πολιτεία να στηρίξει τη μετατροπή της οικονομίας που σχετίζεται με το κυνήγι σε δραστηριότητες φιλικές προς το περιβάλλον απαλλαγμένες από τη βία.
Καλούμε την Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κα Τίνα Μπιρμπίλη, να λάβει υπόψη της ότι η προστασία της πανίδας της χώρας μας δεν μπορεί να επιτευχθεί με τη συνέχιση βίαιων δραστηριοτήτων.
Καλούμε την πολιτεία να δείξει με έμπρακτο τρόπο την προστασία και το σεβασμό προς τα άλλα όντα και να αποκηρύξει τη βία που εμπεριέχεται στο κυνήγι.

Συγκέντρωση :
Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009, 11.00 το πρωί, Πλατεία Συντάγματος .

«Σεβόμαστε και Προστατεύουμε τη Φύση! Δεν πυροβολούμε τη Ζωή!»

ΟΧΙ ΣΤΑ ΛΗΣΤΡΙΚΑ ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ!

Χριστουγεννιάτικο δώρο, ιδέα της προηγούμενης Κυβέρνησης που έμεινε όμως – προφανώς ως πολύ καλή – και εφαρμόζεται και από την τωρινή: Ο λογαριασμός των αυξημένων τελών κυκλοφορίας φτάνει στα περισσότερα νοικοκυριά, προκαλώντας οικονομικό – και όχι μόνο – έμφραγμα.

Ειδικά για εφέτος οι οριακές μειώσεις σε κάποιες κατηγορίες αυτοκινήτων δεν ισοσκελίζονται σε καμία περίπτωση από τις γενναίες αυξήσεις σε όλες τις άλλες κατηγορίες.

Μεγάλοι χαμένοι αυτοί που έχουν αυτοκίνητο με πρώτη άδεια κυκλοφορίας πριν από το 2005 και αυτοί που το αυτοκίνητό τους είναι μεγαλύτερο των 2.000 κ.εκ. Ο συνδυασμός των δύο μάλιστα αποδεικνύεται εξαιρετικά δαπανηρός... Τα αυξημένα “πράσινα” τέλη επιβαρύνουν κυρίως τους κατόχους παλιών αυτοκινήτων, αλλά και των Ι.Χ. μεγάλου κυβισμού, οι οποίοι θα κληθούν να πληρώσουν ως και ένα… μηνιάτικο.

ΥΓ) Η επιτομή του παραλογισμού είναι τα όσα συμβαίνουν γύρω από την πληρωμή των τελών κυκλοφορίας για το 2010. Με την επίκληση δήθεν περιβαλλοντικών όρων και ευαισθησιών, ένα αυτοκίνητο που έχει κυκλοφορήσει μία 20ετία στη Γερμανία, μπορεί να εκτελωνιστεί φέτος και να πληρώσει μειωμένα τέλη …. ως καινούργιο! Απίστευτο και όμως ελληνικό!

Ο πανικός της υπερβολής ή η «πανδημία κερδών » από την Νέα Γρίπη!

Συμβόλαια με τρεις εταιρείες για την προμήθεια συνολικά 16 εκατομμυρίων δόσεων εμβολίων κατά της νέας γρίπης έχουν υπογραφεί από το Ελληνικό Κράτος. Εως σήμερα, η Ελλάδα έχει παραλάβει 3.636.700 δόσεις εμβολίου, ενώ έχουν εμβολιαστεί μόλις 319.188 πολίτες. Το υπουργείο Υγείας προσανατολίζεται στην επαναδιαπραγμάτευση των συμφωνιών προκειμένου η χώρα μας να παραλάβει έναν «λογικό», για τις ανάγκες της, αριθμό δόσεων εμβολίου. Την ίδια στιγμή ερευνητές του υπουργείου Υγείας της Βρετανίας αναφέρουν ότι το νέο στέλεχος του ιού, που προκάλεσε τόσο φόβο, είναι το «ηπιότερο» που έχουμε συναντήσει μέχρι σήμερα. Μάλιστα τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Λοιμώξεων των ΗΠΑ υπολογίζουν ότι η νέα γρίπη προκάλεσε λιγότερους θανάτους από τους συνηθισμένους εποχικούς ιούς.

Συμβόλαια για 16 εκατ. δόσεις εμβολίου:

Την ακύρωση της παραγγελίας των μισών επιχειρεί τώρα το υπ. Υγείας !

Στην ακύρωση της παραγγελίας τουλάχιστον 8.000.000 δόσεων εμβολίων έναντι της πανδημικής γρίπης προσανατολίζεται το υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Οπως επεσήμανε η υπουργός κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη διαδικασία επαναδιαπραγμάτευσης με τις φαρμακοβιομηχανίες όσον αφορά τις σχετικές παραγγελίες και διερευνάται η νομική βάση των σχετικών συμβολαίων. Απώτερος σκοπός είναι η χώρα μας να παραλάβει έναν «λογικό» (!!!), για τις ανάγκες της, αριθμό δόσεων πανδημικού εμβολίου.

Συνολικά έχουν παραγγελθεί, σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές, 16.000.000 δόσεις, όταν ακόμα οι ειδικοί ερευνητές ανέφεραν ότι απαιτούνται δύο δόσεις για κάθε εμβολιαζόμενο. Αρχικά είχε αποφασιστεί η προμήθεια 8.000.000 δόσεων -για τις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού και εργαζόμενους σε κρατικές υπηρεσίες- και είχαν προχωρήσει και οι σχετικές παραγγελίες (3.000.000 δόσεις από την εταιρεία Νοvartis, 2.000.000 από την GlaxoSmithKline και 3.000.000 από τη Sanofi Pasteur), με κόστος 7-8 ευρώ η κάθε δόση. Ακολούθησε η εντολή του πρώην πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή για προαιρετικό εμβολιασμό όλου του πληθυσμού που οδήγησε την προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Υγείας στην παραγγελία 8.000.000 επιπλέον δόσεων πανδημικού εμβολίου. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, η δεύτερη παραγγελία αφορά μία εταιρεία. Οι εταιρείες έχουν λάβει προκαταβολή, η οποία ήδη έχει καλυφθεί με τα εμβόλια που έχουν παραληφθεί και πλέον πληρώνονται κατά την παράδοση των εμβολίων. Εως σήμερα, η χώρα μας έχει παραλάβει 3.636.700 δόσεις εμβολίου, από τις εταιρείες Novartis και GlaxoSmithKline. Η εταιρεία Sanofi Pasteur έχει δηλώσει ότι αδυνατεί να παραδώσει τα εμβόλια με βάση το χρονοδιάγραμμα που περιγράφεται στις συμβατικές της υποχρεώσεις, γεγονός που δεν αποκλείεται να εκμεταλλευτούν οι αρμόδιοι του υπουργείου Υγείας στις σχετικές διαπραγματεύσεις.

Ούτως ή άλλως, οι Ελληνες συνεχίζουν να είναι επιφυλακτικοί έναντι του πανδημικού εμβολίου, και είναι ενδεικτικό ότι έως και προχθές είχαν εμβολιασθεί μόλις 319.188 πολίτες. Αυτό οδήγησε την κ. Ξενογιαννακοπούλου να προβεί σε νέα έκκληση προς τους πολίτες να σπεύσουν να εμβολιαστούν.

Λιγότερο φονικός ο ιός απ’ όσο φοβόμασταν!

Η πρώτη πανδημία γρίπης του 21ου αιώνα, η νέα γρίπη όπως μάθαμε να τη λέμε, τελικά ήταν πολύ λιγότερο θανατηφόρα απ’ ό, τι αρχικώς φοβούνταν (!!!) οι επιστήμονες.

Οι ειδικοί ερευνητές του βρετανικού υπουργείου Υγείας, αναλύοντας όλα τα επιδημιολογικά στοιχεία που είχαν στη διάθεσή τους, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η νέα γρίπη, που φοβούνταν ότι θα αποδεκάτιζε την ανθρωπότητα με τρόπο ανάλογο με αυτόν της ισπανικής γρίπης του 1918, είναι κατά εκατό φορές λιγότερο θανατηφόρα.

Για να μπορέσουν να υπολογίσουν πόσο τελικά φονικό ήταν το στέλεχος της πανδημίας, το Α (Η1Ν1) ν, που εντοπίστηκε για πρώτη φορά τον Μάρτιο στο Μεξικό, οι Βρετανοί ειδικοί παρακολούθησαν την εξέλιξη της υγείας όλων των προσβεβλημένων από το νέο στέλεχος της γρίπης ασθενών που νοσηλεύτηκαν στα βρετανικά νοσοκομεία, κατά την περίοδο ανάμεσα στον Ιούλιο και τον Νοέμβριο.

Ετσι, όπως αναφέρουν στο πόρισμα της μελέτης τους, η οποία δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική έκδοση της βρετανικής επιθεώρησης British Medical Journal, για κάθε εκατό χιλιάδες άτομα που ασθένησαν στη Βρετανία, τελικά κατέληξαν τα 26.

Αυτό ακριβώς σημαίνει ότι η νέα γρίπη ήταν κατά εκατό φορές λιγότερο θανατηφόρα από την ισπανική γρίπη του 1918, η οποία προκάλεσε περισσότερους από πενήντα εκατομμύρια θανάτους σε όλο τον κόσμο. Επίσης το νέο στέλεχος του ιού, σύμφωνα με τα στοιχεία των Βρετανών ειδικών, ήταν κατά δέκα φορές λιγότερο θανατηφόρο από αυτά που προκάλεσαν τις πανδημίες γρίπης του 1957 και του 1968.

Πριν από μερικές ημέρες, Αμερικανοί ειδικοί έδωσαν στη δημοσιότητα δική τους έρευνα από την οποία προκύπτει ότι τελικά το νέο στέλεχος του ιού, που τόσο φόβο και τέτοια συζήτηση προκάλεσε σε όλον τον κόσμο τους τελευταίους μήνες, είναι το «ηπιότερο» που έχουμε συναντήσει μέχρι σήμερα. Μάλιστα τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Λοιμώξεων των ΗΠΑ υπολογίζουν ότι η νέα γρίπη προκάλεσε λιγότερους θανάτους ακόμα και από τους συνηθισμένους εποχικούς ιούς.

Οι περισσότεροι που προσβάλλονται από το νέο στέλεχος του ιού εμφανίζουν ήπια συμπτώματα, όπως πυρετό και βήχα και στη συντριπτική πλειοψηφία τους αναρρώνουν πλήρως χωρίς να χρειαστεί να υποβληθούν σε θεραπευτική αγωγή.

Δύο στους τρεις είχαν χρόνια νοσήματα...

Στην ανάλυση των Βρετανών ερευνητών επισημαίνεται ότι τα δύο τρίτα των ασθενών που πέθαναν αφού προσβλήθηκαν από το νέο στέλεχος του ιού, έπασχαν από χρόνια νοσήματα. Η διαπίστωση, μάλιστα, δικαιολογεί και το ότι δόθηκε στη συγκεκριμένη ομάδα πληθυσμού απόλυτη προτεραιότητα στον αντιγριπικό εμβολιασμό. Μάλιστα, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ακόμα και οι χρονίως ασθενείς που κατέληξαν από τη νέα γρίπη δεν έλαβαν την απαραίτητη αγωγή με Tamiflu εγκαίρως. Αυτή η διαπίστωση δικαιολογεί γιατί αρχικώς η Βρετανία είχε αποφασίσει να χορηγεί το αντιιικό σκεύασμα σε όλους τους προσβληθέντες ασχέτως της σοβαρότητας της κατάστασής τους, όπως και στα υγιή άτομα που έρχονταν σε επαφή μαζί τους.

Αποσύρονται 800.000 εμβόλια για τη νέα γρίπη στις ΗΠΑ.

Τέσσερις παρτίδες των εμβολίων της Sanofi Pasteur αποσύρονται στις ΗΠΑ την Τρίτη, καθώς διαπιστώθηκε ότι έχουν χάσει μέρος της αποτελεσματικότητάς τους.

Οι συγκεκριμένες παρτίδες ξεκίνησαν να κυκλοφορούν στις ΗΠΑ τον προηγούμενο μήνα και τα 800.000 εμβόλια που αποσύρονται προορίζονταν για βρέφη και παιδιά μέχρι τριών ετών. Εκπρόσωπος των ομοσπονδιακών Αρχών για τα λοιμώδη νοσήματα τόνισε όμως πως οι γονείς δεν χρειάζεται να ανησυχούν ή να προβούν σε καμία ενέργεια, καθώς το εμβόλιο παραμένει ασφαλές.

Το ζήτημα είναι η ισχύς των συγκεκριμένων παρτίδων: Εξετάσεις έδειξαν ότι όταν τα εμβόλια τέθηκαν σε κυκλοφορία, η αποτελεσματικότητά τους βρισκόταν σε κανονικά επίπεδα. Αργότερα όμως αποδείχτηκε ότι η αποτελεσματικότητά τους είχε υποχωρήσει κάτω από τα αποδεκτά όρια -κατά τρόπο «ανεξήγητο», όπως αναφέρει η ίδια η εταιρεία.

Πιθανή εξήγηση, αναφέρουν οι ειδικοί, μπορεί να είναι οι ίδιες οι σύριγγες για παιδιά: το αντιγόνο, υποστηρίζουν, ενδέχεται να «κολλάει» στα τοιχώματά τους. Τη διαπίστωση την έκανε η ίδια η εταιρεία και ενημέρωσε τις Αρχές. Η ζήτηση του εμβολίου, πάντως, ήταν αρκετά μεγάλη, και έτσι φαίνεται ότι οι δόσεις που θα επιστραφούν θα είναι αρκετά λιγότερες από όσες είχαν κυκλοφορήσει.

Περισσότεροι από 1,3 εκατομμύριο Έλληνες έχουν νοσήσει από τη νέα γρίπη.

Οι επτά στους δέκα είναι παιδιά και έφηβοι έως 17 ετών, ενώ μισό εκατομμύριο ‘πέρασαν’ τη γρίπη χωρίς να το αντιληφθούν.

Ο αριθμός των νέων κρουσμάτων συνεχίζει να αυξάνεται, αλλά ο ρυθμός αύξησης εμφανίζει πλέον κάμψη. Σταθερά αυξητικός είναι ο ρυθμός στις ηλικιακές ομάδες έως 17 ετών, σταθερός είναι στις ηλικίες 18 έως 64 και πτωτικός στις ηλικίες 65 ετών και άνω.

Τα παραπάνω προκύπτουν από την κυλιόμενη έρευνα του Πανεπιστημίου της Αθήνας και του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ).

Με βάση τα ευρήματα, οι επιστήμονες εκτιμούν το 12,2% του πληθυσμού έχει υποστεί λοίμωξη (συμπτωματικά ή ασυμπτωματικά) από τον ιό Α (Η1Ν1)ν.

Το 36% των κρουσμάτων αφορά την ηλικιακή ομάδα 0 έως 4 ετών, το 34,1% άτομα ηλικίας 5 έως 17 ετών, το 8,4% πολίτες 18 έως 64 ετών και μόλις το 5,3% άτομα άνω των 65 ετών.

Χαμηλό παραμένει το ποσοστό των πολιτών, οι οποίοι δηλώνουν ότι εμβολιάστηκαν ή θα εμβολιαστούν κατά της νέας γρίπης (17,1%) έναντι εκείνων που δηλώνουν ότι δεν θα εμβολιαστούν (82,9%).

Πάνω από 300 είναι οι ανεπιθύμητες ενέργειες από το πανδημικό εμβόλιο της νέας γρίπης που έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα. Οι δέκα από αυτές τις ανεπιθύμητες ενέργειες των εμβολίων για τη νέα γρίπη είναι πιο σοβαρές, όπως ανακοινώθηκε από τη διοίκηση του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ) και είναι κυρίως νευρολογικές διαταραχές και αλλεργικές εκδηλώσεις.

Σύμφωνα με τους ειδικούς του ΕΟΦ, μέχρι και την Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου χορηγήθηκαν 212.217 δόσεις εμβολίων για τη νέα γρίπη με βάση τα στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ. Στο διάστημα αυτό, οι αναφορές ανεπιθύμητων ενεργειών των δύο εμβολίων για τη νέα γρίπη, που στάλθηκαν στον ΕΟΦ ανέρχονται σε 323, εκ των οποίων οι 69 προέρχονται από επαγγελματίες υγείας και οι 254 από πολίτες.

Οι περισσότερες από τις αναφορές αφορούν σε αναμενόμενες μη σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες και είναι σύμφωνες με τις πληροφορίες που περιέχονται στις οδηγίες χρήσης των δύο εμβολίων (Focetria και Pandemrix). Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται τοπικές αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης, γενικά συμπτώματα (πυρετός, ναυτία, κεφαλαλγία, μυαλγίες, αρθραλγίες, κακουχία) και γαστρεντερικές διαταραχές (διάρροια, εμετοί). Οι αναφορές για τις ανεπιθύμητες ενέργειες των εμβολίων για τη νέα γρίπη

Δέκα αναφορές για τις παρενέργειες των εμβολίων της νέας γρίπης κρίθηκαν ως σοβαρές και σε αυτές περιγράφονται ανεπιθύμητα συμβάντα:

Τέσσερα περιστατικά με αλλεργικές εκδηλώσεις (οίδημα υπερώας, δυσκαταποσία, αλλεργική αντίδραση, αντίδραση υπερευαισθησίας, ερύθημα προσώπου και τραχήλου αμέσως μετά τη χορήγηση του εμβολίου).

Έξι περιστατικά με νευρολογικές διαταραχές (οπτική νευρίτιδα, γενικευμένος τρόμος, αδυναμία εκφοράς λόγου, διαταραχή επιπέδου συνείδησης, εντοπισμένο αίσθημα αιμωδίας, δυσκολία στη βάδιση).

Ένα περιστατικό με συνυπάρχουσα μεταβολική διαταραχή (διαβητική κετοξέωση).

Σημειώνεται ότι κάθε αναφορά περιστατικού μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερες από μία ανεπιθύμητες ενέργειες. Ο ΕΟΦ ενημερώνει ότι τα συμπτώματα που περιγράφονται σε κάποιες αναφορές ενδέχεται να μην σχετίζονται με τον εμβολιασμό αλλά να προκύπτουν από υποκείμενη παθολογική κατάσταση ή συγχορηγούμενα φάρμακα.
Ποια είναι όμως τα κέρδη των φαρμακευτικών εταιρειών; Το σίγουρο είναι ότι την ημέρα εντοπισμού του ίου της νέας γρίπης κάποιες φαρμακευτικές εταιρείες φαίνεται ότι βρήκαν τρόπο να βγουν από την οικονομική κρίση .
Η Sanofi δέχθηκε παραγγελίες εμβολίων συνολικής αξίας 690 εκατ. δολαρίων, ενώ η Medimnune ανέλαβε την παράδοση ακόμη 29 εκατ. εμβολίων προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ, ανεβάζοντας τη συνολική της παραγγελία σε περισσότερα από 40 εκατομμύρια, αξίας περίπου 453 εκατ. δολαρίων.
Λίγο νωρίτερα, η Novartis είχε και αυτή διασφαλίσει παραγγελίες αξίας 690 εκατ. δολαρίων, προσβλέποντας σε συνολικά 900 εκατ. δολάρια από τις ΗΠΑ και 1,2 δισ. δολάρια διεθνώς.
Μεγαλύτερα κέρδη αποκόμισε αναμφίβολα η βρετανική Glaxo Smith Kline, που επένδυσε «έγκαιρα» πάνω από 2,5 δισ. δολάρια για έρευνα, εξαγορές και επιπλέον παραγωγική ικανότητα, περιμένοντας την... κερδοφόρα γρίπη. Η «προνοητικότητά» της ανταμείφθηκε ήδη, αφού οι πωλήσεις του αντιιικού της σκευάσματος Relenza μόνο στο β' τρίμηνο του 2009 εκτοξεύθηκαν από 4,6 εκατ. δολάρια πέρυσι σε 95 εκατ. δολάρια φέτος. Ταυτόχρονα, οι παγκόσμιες παραγγελίες των εμβολίων Pandemrix αυξήθηκαν από τον Αύγουστο 50%, φτάνοντας στις 440 εκατ. δόσεις. Μάλιστα, τιμολογεί περίπου 10 δολάρια τη δόση στις αναπτυγμένες χώρες, ενώ -σύμφωνα με δημοσιεύματα του βρετανικού τύπου- το κόστος δεν ξεπερνά τα 1,6 δολάρια.
Η GSK περιμένει εκτόξευση των πωλήσεών της στο 1,5 δισ. δολάρια κατά το τρέχον τρίμηνο και συνολικά έσοδα περίπου 5 δισ. δολαρίων από την πανδημία. Προς την κατεύθυνση αυτή άλλωστε, υπερτριπλασίασε φέτος την ετήσια παραγωγή του Relenza (η τιμή λιανικής του οποίου κυμαίνεται στα 64 δολάρια) σε 190 εκατομμύρια δόσεις.
Η ελβετική Roche, παραγωγός του γνωστού Tamiflu, αναβάθμισε ήδη δύο φορές φέτος τις εκτιμήσεις της για τις πωλήσεις, οι οποίες τετραπλασιάστηκαν στα 1,9 δισ. δολάρια τους πρώτους εννέα μήνες του 2009, ενώ ειδικά στο γ' τρίμηνο δεκαπλασιάστηκαν. Ενα κουτί με 10 ταμπλέτες Tamiflu κοστίζει στις ΗΠΑ περίπου 90 δολάρια.
Στο παιχνίδι μπαίνουν όμως και οι μεγάλες αμερικανικές φαρμακοβιομηχανίες, με τρεις εξ αυτών να ανακοινώνουν τον προηγούμενο μήνα σημαντικές συμφωνίες. Η Abbot Laboratories αγόρασε βελγική ομόλογή της και τις δραστηριότητες στην παραγωγή εμβολίων γρίπης έναντι 6,6 δισ. δολαρίων, η Johnson & Johnson επένδυσε 444 εκατ. δολάρια στην ολλανδική Crucell, που αναπτύσσει και παράγει εμβόλια, ενώ η Merck προχώρησε σε συμφωνία διανομής στις ΗΠΑ εμβολίων και άλλων σχετικών σκευασμάτων της CSL. Οσο για τη μεγαλύτερη φαρμακοβιομηχανία του κόσμου Pfizer, αυτή βάζει πόδι στον ανταγωνισμό με την εξαγορά της Wyeth έναντι 68 δισ. δολαρίων πριν λίγες εβδομάδες.
Αυτά είναι μερικά μόνον στοιχεία, από τα πάρα πολλά που υπάρχουν, για να κατανοήσουμε κάπως την … πανδημία κερδών που έχει φέρει η «νέα γρίπη» στις φαρμακευτικές εταιρείες…
Εδώ ένα κείμενο της Αριστερής Ριζοσπαστικής Συνεργασίας Ιατρών για το φάντασμα της γρίπης, τα κέρδη και την παραγωγή τρόμου και πειθάρχησης.

Χειμώνιασε για τα καλά...

Και οι δύο πρωθυπουργοί λένε τα ίδια για την οικονομία...

Του Γιωργου Mαντελα

Ας κάνουμε ένα τεστ.

Διαβάστε: «Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να μειωθεί η σπατάλη στο Δημόσιο, να παταχθεί η φοροδιαφυγή, να εκλείψουν οι οργανισμοί του Δημοσίου που δεν χρειάζονται, να περιοριστούν οι προσλήψεις. Ετσι, θα εξοικονομηθούν οι πόροι και τα λεφτά που χρειάζονται για την χρηματοδότηση της ανάπτυξης κ.λπ. κ.λπ.»
Ποιος είναι ο εκφωνητής (όχι απαραίτητα και ο συντάκτης) αυτής της εμπνευσμένης ομιλίας; Ο Κώστας Καραμανλής του 2004 ή ο Γιώργος Παπανδρέου του 2009;
Το τεστ «πάει» σετ και με διάφορα άλλα ερωτήματα.

Οπως, για παράδειγμα, αυτό: Σε ποιον από τους δύο ανήκει η πατρότητα της περίφημης πλέον έκφρασης «τα λεφτά υπάρχουν»; «Τα λεφτά υπάρχουν» το έχει πρωτοπεί, με μια μικρή παραλλαγή, ο κ. Καραμανλής προεκλογικά το 2004 και το επανέλαβε, με πιο εμφατικό τρόπο, ο κ. Παπανδρέου στο μεταξύ τους debate φέτος τον Σεπτέμβριο. Πόντος για τον νυν πρωθυπουργό. Αλλο που από τότε δεν θέλει ούτε να το θυμάται. Η ουσία είναι ότι έχουν πει τα ίδια πράγματα ακριβώς. Το πρόβλημα είναι να μην τα κάνουν κιόλας.
«Λεφτά υπάρχουν».

Για την Ιστορία, το απόσπασμα της πρώτης παραγράφου είναι από ομιλία του κ. Καραμανλή στο City University στο Λονδίνο το 2004. Επιλέχθηκε ανάμεσα σε ένα από τα πολλά, πανομοιότυπα, του στυλ «τα λεφτά θα βρεθούν από την πάταξη της φοροδιαφυγής, της δημόσιας σπατάλης και της διαφθοράς», που έχει εκφωνήσει ο πρώην πρωθυπουργός και επαναλαμβάνει σε ρυθμό πολυβόλου ο νυν.
Κάτι άλλο που επαναλαμβάνεται επίσης είναι και η Ιστορία, αλλά ως φάρσα. Το πρόβλημα είναι, τι γίνεται όταν πρόκειται για φάρσα εξ αρχής; Να το βασικό ερώτημα για τον ιστορικό του μέλλοντος. Οταν κληθεί να διερευνήσει το μυστήριο του copy paste μεταξύ των προεκλογικών εξαγγελιών και των μετεκλογικών πολιτικών που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις Κ. Καραμανλή (2004) και Γ. Παπανδρέου (2009). Και όταν, εννοείται, δεν σταματήσει στην προφανέστερη των λογοκλοπών («τα λεφτά υπάρχουν», αλλά δυστυχώς για εμάς δεν βρέθηκαν ποτέ).

Ας κάνουμε, όμως, την αναδρομή και τα τεστ ακόμη πιο ευχάριστα.
Ο κ. Γ. Αλογοσκούφης, την πρώτη χρονιά του ως υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών παρήγγειλε την περίφημη απογραφή για να αποκαλυφθεί -υποτίθεται- η πραγματική κατάσταση της οικονομίας. Το αποτέλεσμά της ήταν γνωστό εκ των προτέρων: χειρότερο από ό, τι παρουσιαζόταν. Πεντέμισι χρόνια μετά δεν γίνεται «απο-γραφή» αλλά «απο-τίμηση» της κατάστασης. Τραγική επίσης.

Ανθρωποι και αριθμοί.

Ο κ. Αλογοσκούφης επίσης υποστήριζε ότι «πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι» και με αυτήν τη βασική αρχή θα γίνουν οι όποιες αλλαγές «για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας με συνοχή και αλληλεγγύη». Η κ. Λούκα Κατσέλη το προσυπογράφει και ο κ. Χρ. Παπουτσής στην πρώτη ευκαιρία μπορεί και να το επαναλάβει.
Ο κ. Καραμανλής, όταν διαπίστωσε ότι η οικονομία έφτασε στο όριο, ανέθεσε στον κ. Γ. Σουφλιά να την επαναφέρει στον σωστό δρόμο. Ορισε ένα διευθυντήριο, τον έθεσε επιεκεφαλής και -νόμισε ότι- καθάρισε. Τα αποτελέσματα αυτού του «καθαρίσματος» τα βιώνουμε σήμερα όλοι. Ο κ. Παπανδρέου, ευτυχώς, δεν διαθέτει έναν οικονομολόγο του μεγέθους Σουφλιά (που a propos είναι… πολιτικός μηχανικός). Τείνει όμως να δημιουργήσει άτυπα «διευθυντήρια γύρω από τον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου (αν δεν το έχει κάνει ήδη).

Περιορισμός δαπανών.

Ο κ. Καραμανλής, σε κάποια από τις αναλαμπές του και σε μια από τις σπάνιες συνεδριάσεις του υπουργικού του συμβουλίου, είχε ζητήσει, με ύφος και τόνο αυστηρό, περικοπή των δαπανών ανά υπουργείο κατά 10%. Το ίδιο έκανε την εβδομάδα που πέρασε και η παρούσα κυβέρνηση με επιστολές που έστειλε στους συναδέλφους του υπουργούς ο κ. Παπακωνσταντίνου. Εννοείται ότι στην πρώτη περίπτωση το -10% έγινε στην πράξη +10%, σε χρόνο dt. Στοίχημα ότι θα γίνει και τώρα το ίδιο;

Να σώσουμε την Άγρια Φύση της Χώρας μας...

ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΣΑΡΑΝΤΑΙΝΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΩΝ"

Χειμώνιασε....

Πόσο «ελληνικό» είναι το χριστουγεννιάτικο δέντρο ;

Πότε, πώς και γιατί χρησιμοποιήθηκε το χριστουγεννιάτικο δέντρο σαν σύμβολο;

Σύμφωνα με μερικούς ερευνητές, οι χριστουγεννιάτικες γενικά δοξασίες και παραδόσεις, αποτελούν ένα μίγμα από κατάλοιπα της λατρείας του Σατούρνο (μιας θεότητας που ταυτίζεται με τον Κρόνο) κι άλλων δοξασιών που αναμίχθηκαν με τις χριστιανικές, για να ξεχαστεί στο πέρασμα των αιώνων η αρχική τους προέλευση.
Τον 4ο αιώνα μ.Χ. η 25η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως η μέρα της Γέννησης του Χριστού και ταυτόχρονα σαν η πρώτη μέρα του χρόνου. Ωστόσο υπάρχουν μαρτυρίες ότι τα Χριστούγεννα γιορτάζονταν στη Ρώμη στις 25 Δεκεμβρίου από το 336. Κι η ίδια αυτή μέρα ήταν κι η Πρωτοχρονιά.
Το δέντρο, σαν χριστουγεννιάτικο σύμβολο, χρησιμοποιήθηκε μετά τον 8ο αιώνα. Εκείνος που καθιέρωσε το έλατο σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο ήταν, σύμφωνα με την παράδοση, ο Αγιος Βονιφάτιος, που για να σβήσει την ιερότητα που απέδιδαν οι ειδωλολάτρες στη δρυ, έβαλε στη θέση του το έλατο, σαν σύμβολο χριστιανικό και ειδικότερα σαν σύμβολο των Χριστουγέννων.

Φυσικά, στο πέρασμα των αιώνων, το νόημα του χριστουγεννιάτικου δέντρου πήρε αναρίθμητες μορφές. Κι αρχικά, για να συμβολίσει την ευτυχία που κρύβει για τον άνθρωπο η γέννηση του Χριστού, άρχισε να γεμίζει το δέντρο-σύμβολο με διάφορα χρήσιμα είδη, κυρίως φαγώσιμα κι αργότερα ρούχα κι άλλα είδη καθημερινής χρήσης, συμβολίζοντας έτσι πρακτικά την προσφορά των Θείων Δώρων, για να εξελιχτεί προοδευτικά σ' ένα απαραίτητο διακοσμητικό είδος της μέρας αυτής, που αργότερα πήρε και τη θέση της "Δωροθήκης"- του χώρου δηλαδή που σ'αυτόν τοποθετούσαν οι συγγενείς και φίλοι τα δώρα τους ο ένας για τον άλλο.
Για την Αγγλία ο Τσαρλς Ντίκενς, ο συγγραφέας εκείνης της εποχής, φρόντισε να ξαναπάρουν τα Χριστούγεννα την παλιά χαρούμενη γιορταστική μορφή τους, όσο κανένας άλλος. Κι αν σήμερα σ'ολόκληρο τον κόσμο το χριστουγεννιάτικο δέντρο θυμίζει αυτή τη μέρα, αυτό σίγουρα οφείλεται στον Ντίκενς, που σε διάφορα έργα του και πιο πολύ ακόμα στις χριστουγεννιάτικες ιστορίες του, και το πασίγνωστο Κρίστμας Κάρολ, το προβάλλει σαν βασικό χριστουγεννιάτικο σύμβολο.

Οι πρόγονοι του Χριστουγεννιάτικου δέντρου μπορούν να αναζητηθούν στα ειδωλολατρικά έθιμα της λατρείας των δέντρων. Τότε δέντρα μεταφέρονταν μέσα στα σπίτια και οι άνθρωποι τα στόλιζαν για να εξασφαλίσουν καλή σοδειά τον επόμενο χρόνο. Λέγεται ότι ο Martin Luther ξεκίνησε την παράδοση των αναμμένων λαμπών στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, στη Γερμανία, τον 16ο αιώνα. Η εικόνα ενός πράσινου δέντρου την παραμονή των Χριστουγέννων, με τα αστέρια να λάμπουν στον ουρανό από πάνω του, λέγεται ότι του έκανε μεγάλη εντύπωση κι έτσι τοποθέτησε ένα παρόμοιο δέντρο, διακοσμημένο με αναμμένα κεριά, μέσα στο σπίτι του. Στα μέσα του 1800, το έθιμο του Χριστουγεννιάτικου δένδρου είχε επεκταθεί ταχύτατα σε όλο τον κόσμο. Το 1882, το πρώτο ηλεκτρικά φωτισμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο του κόσμου, στολίσθηκε στην πόλη της Ν. Υόρκης, κατοικία του Edward Johnson, ενός συναδέλφου του Thomas Edison.
Στην πατρίδα μας, το χριστουγεννιάτικο δέντρο το έφεραν για πρώτη φορά στην Αθήνα οι Βαυαροί. Η πρώτη αναφορά χριστουγεννιάτικου δέντρου στην Ελλάδα έγινε το 1883, όταν στα ανάκτορα στόλισαν ένα δέντρο, όπως συνήθιζαν να κάνουν στην πατρίδα του βασιλιά. Χρειάστηκε να περάσουν κάποια χρόνια ωστόσο, μέχρι να καθιερωθεί ως έθιμο σε όλα τα ελληνικά σπίτια. Συγκεκριμένα, το δέντρο με τις πολύχρωμες μπάλες καθιερώθηκε κοντά στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

ΥΓ) ... φέτος ας στολίσουμε ένα φυσικό έλατο σε γλάστρα, και μετά το τέλος των γιορτών ας το μεταφυτεύσουμε όπου ο καθένας μας μπορεί: σε κήπο ή αυλή, σε πεζοδρόμιο ή και ακόμη καλύτερα σε βουνό... Φανταστείτε τι θα έχουμε καταφέρει αν καθιερωθεί και διαδοθεί ένα τέτοιο έθιμο!

Μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος εξήγγειλε χθες ο Πρωθυπουργός...

Χειμωνιάτικο σκηνικό.

Καταστροφές σε καλλιέργειες από υπερχείλιση ποταμών στο νομό Τρικάλων.

Την ίδια ώρα αγροτοσυνδικαλιστές της Θεσσαλίας προγραμματίζουν κινητοποιήσεις για να επισπευτεί η εκτροπή του Αχελώου,την  οποία  θεωρούν ότι είναι  «μονόδρομος για τη Θεσσαλία» (!!!) .

 

Καταστροφές σε 1.000 περίπου στρέμματα προκάλεσε υπερχείλιση των ποταμών στην περιοχή της Φαρκαδόνας, σύμφωνα με τον αρμόδιο αντινομάρχη Τρικάλων, Χρήστο Μιχαλάκη. Ειδικότερα, η υπερχείλιση του Ενιπέα ποταμού ξεκίνησε εξαιτίας της καθόδου σημαντικών ποσοτήτων νερού που έφτασαν από το Φαρσαλίτη ποταμό, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν προβλήματα στις καλλιεργούμενες αγροτικές εκτάσεις της περιοχής του Κεραμυδίου. Ακόμα σημειώθηκε μερική υπερχείλιση του Πηνειού ποταμού στις περιοχές των δημοτικών διαμερισμάτων Κεραμυδίου, Ζάρκου και Πηνειάδας, προκαλώντας ζημιές σε καλλιεργούμενες εκτάσεις με σιτηρά. Ζημιές προκλήθηκαν και στα αγροκτήματα του δημοτικού διαμερίσματος Βλοχού του δήμου Παλαμά από την υπερχείλιση του ποταμού, περιοχή που γειτνιάζει με το δημοτικό διαμέρισμα Κεραμυδίου του δήμου Φαρκαδόνας.

Να υπενθυμίσουμε ότι λίγες μέρες νωρίτερα σφοδρές πλημμύρες είχαν πλήξει την Μαγνησία αφήνωντας πίσω τους τρεις νεκροί και ανυπολόγιστες καταστροφές!

 

ΥΓ) Μάλλον κάποιοι έχουν  χάσει την «κοινή λογική»...

Η Θεσσαλία έχει ανάγκη  πριν από όλα έργων υποδομής μέσω ενός προγράμματος «Διαχείρισης Εσωτερικών Υδάτων»! Και ταυτόχρονα αναδιάρθρωσης των αγροτικών καλλιεργειών σε λιγότερο υδροβόρες και αντιπεριβαλλοντικές και σε τελική ανάλυση και λιγότερο αντιπαραγωγικές και οικονομικά ασύμφορες καλλιέργειες!

Και να μην ξεχνάμε ότι ένα μέρος των νερών του Αχελώου το παίρνει  ήδη η Θεσσαλία μέσω της εκτροπής του Ταυρωπού! Τι έγινε και τι αποτέλεσμα είχε η εκτροπή του Ταυρωπού; Μήπως είχαμε μείωση του κόστους στα γεωργικά  προϊόντα και δεν ήταν απαραίτητη η επιδότησή τους απο το Κράτος; Μήπως γίνεται σωστή διαχείριση των νερών του Ταυρωπού; Μήπως  ο Θεσσαλικός κάμπος δεν συνεχίζει να «πνίγεται» τον Χειμώνα και να «ερημοποιείται» το Καλοκαίρι;

Αιολικό πάρκο στην κορυφή «Περγαντή»; Εθνικό πάρκο στον «Μπούμστο»!

Νέο αιολικό πάρκο θα δημιουργηθεί στην περιοχή Περγαντή που βρίσκεται στα διοικητικά όρια των δήμων Παλαίρου, Ανακτορίου και Μεδεώνος. Το αιολικό αυτό πάρκο αποτελείται από 19 ανεμογεννήτριες, ισχύος 2 MW η κάθε μια, και συνολικής δυναμικότητας 38 MW. Για τις ανάγκες εγκατάστασης των ανεμογεννητριών θα κατασκευαστεί ένα σύστημα εσωτερικής οδοποιίας εντός του αιολικού πάρκου, μήκους 8 χλμ., και πλάτους 10 μέτρων. Παράλληλα θα κατασκευαστεί ένα υπόγειο ηλεκτρικό δίκτυο, όσο και το μήκος της εσωτερικής οδοποιίας, καθώς επίσης και ένα κτίριο, το οποίο θα χρησιμεύει ως κέντρο ελέγχου, εμβαδού 106 τ.μ.

Σε ότι αφορά τα συνοδά έργα, που θα χρησιμεύουν για τη λειτουργία του αιολικού πάρκου, αυτά θα είναι: Ένας υποσταθμός για ανύψωση της τάσης που θα κατασκευαστεί στο δ.δ. Κατούνας και ένα υπόγειο δίκτυο μέσης τάσης μήκους 13 χλμ., για την μεταφορά του ηλεκτρικού ρεύματος από το αιολικό πάρκο στον υποσταθμό, ενώ θα δημιουργηθεί και ένας δρόμος πρόσβασης μήκους 6 χλμ., από το ύψος του Μοναστηριακίου, με κατεύθυνση προς την κορυφογραμμή των Ακαρνανικών, όπου θα εγκατασταθεί το αιολικό πάρκο.

Η περιοχή αυτή, βάση του ειδικού χωροταξικού σχεδίου για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, δεν κατατάσσεται σε αυτές που χαρακτηρίζονται ως αιολικής προτεραιότητας, αλλά σε εκείνες που είναι χαρακτηρισμένες ως αιολικής καταλληλότητας.

Επειδή τα Ακαρνανικά Όρη είναι προστατευόμενη περιοχή λόγω του ότι είναι ενταγμένη στο κατάλογο του ευρωπαϊκού δικτύου «Φύση 2000» (Natura 2000) και έχει περιληφθεί, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για την Ορνιθοπανίδα, σίγουρα η εγκατάσταση αιολικού πάρκου θα δημιουργήσει  ζημιογόνες επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον. Πρέπει λοιπόν να μελετηθεί η εγκατάσταση των ανεμογεννητριών, με κάθε λεπτομέρεια, να γίνουν οι απαραίτητες συζητήσεις με την τοπική κοινωνία (οργάνωση ανοιχτών λαϊκών συνελεύσεων) αλλά και η απαραίτητη ενημέρωση από ειδικούς επιστήμονες για τυχόν προβλήματα που θα δημιουργηθούν από αυτή την επένδυση, ώστε να διαφυλαχτεί ο χαρακτήρας των Ακαρνανικών, ως περιοχή διατήρησης της φύσης! Ταυτόχρονα πρέπει το περιβαλλοντικό κόστος που θα επωμιστούν τα Ακαρνανικά όρη από την εγκατάσταση του Αιολικού Πάρκου στο Περγαντή να αντισταθμιστεί με την Πλήρη Προστασία του Μπούμστου από κάθε ανθρώπινη παρέμβαση με την Κύρηξή του ως Εθνικού Πάρκου!
Αξίζει να σημειώσουμε ότι η ευρύτερη περιοχή των Ακαρνανικών αξίζει την προστασία μας λόγω του ότι:

1.  Είναι ενταγμένη στο κατάλογο του ευρωπαϊκού δικτύου «Φύση 2000» (Natura 2000)

2. Έχει περιληφθεί, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για την Ορνιθοπανίδα.
3. Υπάρχει στο κατάλογο των οικότοπων της Ελλάδος με αξιοσημείωτη βλάστηση και σπάνια ενδημικά φυτά που φιλοξενούνται στην εν λόγω περιοχή.
4. Είναι ένα μοναδικής ομορφιάς τοπίο, με πηγές, υδροφόρους ορίζοντες, ικανό, αν αναπτυχθεί σωστά, να προσελκύσει τουρισμό, βοηθώντας την οικονομική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής.

Αναβρυτή Μυστρά.

Κάτω από την "Στέγη του Κόσμου"!

Μακαλού Ιμαλάια.

Πόντος.

Σινικό Τείχος.

Καναδάς-Moraine Lake.

ΔΙΑΤΙ Η ΜΗΛΙΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΜΗΛΕΑ.

Αγαθή τύχη, ανεκινήθη εσχάτως το περί νεοελληνικής γλώσσης ζήτημα, το ουσιωδέστερον, κατ’ εμέ, των όσα έπρεπε να επασχολούν το ημέτερον έθνος, ουσιωδέστερον ίσως και αυτού ακόμη του ανατολικού ζητήματος. Πλην, αναγνώσται και αναγνώστριαι, όσοι υπολείπεσθε ακόμη της Μεγάλης ημών Ιδέας θιασώται, μη εκπλαγείτε δια την άμεσον ταύτην συσχέτισιν του ζωτικοτέρου των ζητημάτων με την γραμματικήν των σχολαστικών της Ελλάδος. Το γνωρίζω: Οι καλόγηροι φρονούν ότι θα υπάγομεν όλοι εις τον διάβολον, όσοι δεν αποκληρούμεν τους υιούς και τας θυγατέρας ημών, δια ν’ αφιερώσομεν τα κτήματά μας εις τα μοναστήρια, προς ψυχικήν σωτηρίαν. Οι συγγραφείς πρεσβεύουν, ως άρθρο πίστεως ιδίας, ότι πρόοδος εθνική δεν είναι δυνατό να γίνει, ενόσω έκαστος των Ελλήνων δεν σπεύδει να εγγραφεί συνδρομητής εις τα βιβλία των, προπληρώνων, εννοείται, την συνδρομήν του. Και εγώ λοιπόν ημπορώ να φανώ υποθέτων ότι η Ελλάς δεν θα λύσει το ανατολικόν ζήτημα υπέρ εαυτής, ειμή δια των απολύτων γενικών και των απαρεμφάτων. Και έρχομαι επομένως ενταύθα να παραστήσω το σύνθημα του μέλλοντος μεγαλείου της πατρίδος ως συνιστάμενον εις ουδέν άλλο, ει μη εις λέξεις, λέξεις, λέξεις! «Όχι! Ο λόγος, δια τον οποίον συνδέω το γλωσσικόν της Ελλάδος ζήτημα με το άλλο, το αποβλέπον τουτ’ αυτό την ύπαρξίν της, είναι… Αλλά καλύτερα να τον μαντεύσητε μόνοι σας εν τω μεταξύ αναγινώσκοντες. Το ανάγνωσμα όμως, όπερ σας προσφέρω, δεν είναι παρά μία ιστορία. Μία ιστορία τόσον απλή και συνήθης, ώστε απορώ πως δεν την έχει καμμία εκ των μεγάλων επιφυλλίδων, κανένα από τα ογκώδη βιβλία, όσα εγράφησαν εσχάτως περί του οποία πρέπει να είναι η γλώσσα των σημερινών Ελλήνων! Ιδού η ιστορία.

Όταν ήμουν μαθητής του αλληλοδιδακτικού σχολείου της πατρίδος μου, είχον ιδιαιτέραν αδυναμίαν εις την μηλιά. Δεν εννοώ την Μηλιά την θυγατέρα του γείτονός μου, αλλά την γλυκομηλιά, το δένδρον, το οποίον εστόλιζε τον κήπο μας. Ήτο πολύ περίεργον δένδρον αυτή η μηλιά: Έκαμνεν άνθη και καρπούς, όπως πάσα εξαδέλφη της, κατά το θέρος και πάλιν άνθη και καρπούς κατά το φθινόπωρον. Επειδή δε ήτο η πρώτη μηλιά, την οποίαν εγνώρισα εις την ζωήν μου, και η μόνη, ήτις με ήρεσκε πλέον των άλλων, έμαθον να ονομάζω και όλα τα δένδρα μηλιές, όσα είχον τα αυτά χαρακτηριστικά και έκαμνον μήλα όπως τα της ιδικής μας, αν και δεν εκαρποφόρουν εκείναι, όπως αυτή, δύο φοράς το έτος. Εν τούτοις, με όλην την μεταξύ εμού και της μηλιάς παλαιάν φιλίαν και συμπάθειαν, δεν ημπορώ να είπω ότι εγνώριζε καλά- καλά ο είς τον άλλον. Δεν ηξεύρω αν και η μηλιά προσεπάθησε ποτέ να εννοήσει τι πράγμα ημήν εγώ, όστις έπαιζον τόσον συχνά υπό την σκιάν της ή εκαθήμην ιππαστί επί των κλάδων της. Ενθυμούμαι όμως πολύ καλά ότι εγώ, προ πάντων κατά τον καιρόν της ανθήσεώς της, εσυνήθιζον να ίσταμαι εν τινί απ’ αυτής αποστάσει, με τας χείρας εστηριγμένας επί των λαγόνων, τους οφθαλμούς ατενείς προς τον θαυμάσιον, τον ερυρθρόλευκον αυτής στολισμόν, απορών κατ’ εμαυτόν επί πολλήν ώραν τι πράγμα να είναι άραγε αυτό το δένδρον! Τι πράγμα να είναι. Αλλ’ όσω και αν ηπόρουν, όσο και αν ηρώτων τους περί εμέ, η απόκρισις ήτο πάντοτε η αυτή, ότι δηλαδή το δένδρον εκείνο ήτο μηλιά. Καλά! Αλλά η μηλιά τι πράγμα είναι;…

Όταν έφερον εις το χωρίον μας νέον διδάσκαλον ήλπισα ενδομύχως ότι θα εμάνθανον πλέον τι πράγμα είναι η μηλιά, διότι πριν φτάσει ο φραγκοφορεμένος εκείνος κύριος εις το χωρίον μας διεδόθη μεταξύ των παιδίων ότι ήτο πολύ καλύτερος από τον παλαιόν και τα ήξευρε όλα περιγραμμάτου. Η φήμη δεν διεψεύσθη. Διότι, μόλις ελθών ο καχεκτικός εκείνος νεανίσκος, ανέγνωσε τα ονόματά μας εκ του καταλόγου και αμέσως εύρεν ότι ήσαν όλα εσφαλμένα και ότι ο πρώην ημών διδάσκαλος ήτο χαϊβάνι. Και επήρε λοιπόν το κονδύλι και ήρχισε να μας διορθώνει τα ονόματά μας.

― Πως σε λέγουν εσένα;

― Θεόδωρο Μπεράτογλου.

― Όχι, βρε χαϊβάνι! Θουκυδίδη σε λέγουν. Θουκυδίδη Μπεράτογλου. Εσένα, πως σε λέν;

― Δημήτρη Ντεμιρτζόγλου.

― Όχι, βρε χαϊβάνι! Δημοσθένη Ντεμιρτζόγλου.

Και ούτω καθ’ εξής εν μια ημέρα μετέβαλεν, ο αθεόφοβος, όλα τα βαπτιστικά μας ονόματα, αρσενικά και θηλυκά, τοιουτοτρόπως ώστε, αν συνέβαινε να έλθει κατ’ εκείνη την εποχήν εις το χωρίον μας ξένος τις εκ των αγαθών φιλελλήνων, θα επίστευεν αναμφιβόλως ότι ανεκάλυψεν αίφνης την αρχαίαν Ελλάδα ολοζώντανον, με όλους αυτής τους θεούς, τας θεάς, τους ημιθέους και τους ήρωας, του ποιητάς και τους σοφούς της φοιτώντας εις το αλληλοδιδακτικόν σχολείον, γυμνούς μεν τους πόδας και ασκεπείς την κεφαλήν, όπως άλλοτε, αλλά βρακοφορούντας και γελεκοφορούντας και αντεροφορούντας!

Όπως δήποτε, όταν ο ασυνείδητος εκείνος άνθρωπος, έπεισε τον κόσμον ότι εγώ δεν είμαι του Γεωργή του χωρίου μου, αλλά ο Γοργίας, το πράγμα δεν μου ήγγισε τόσον δα την καρδία μου· το επήρα δι’ αστείον. Άλλωστε εγώ δεν ωνόμαζον ποτέ τον εαυτόν μου και η μεταβολή απέβλεπε τους όσοι έμελλον να με καλώσι με το νέον μου όνομα.

Αλλά τα περιγραμμάτου του διδασκάλου μας δεν περιωρίσθησαν εις τα ονόματά μας μόνον. Δις η τρις της εβδομάδος ηγγάρευέ τινας εξ ημών δια να ξεβοτανίζομεν τον κήπο της μητροπόλεως. Εγώ δεν έβλεπον την ώραν να έλθη η σειρά μου. Εν τω κήπω υπήρχεν έν δένδρον ανθισμένον ως το ιδικόν μας. Χωρίς άλλο θα εμάνθανον τι πράγμα είναι αυτό το δένδρον. Όταν, τέλος, αγγαρευθείς και εγώ, ευρέθην μετά του διδασκάλου ενώπιον της μηλιάς:

― Τι πράγμα εν’ αυτό το δένδρον, δάσκαλε, τον ηρώτησα, δείξας προς αυτόν δια του δακτύλου.

― Μηλέα, απεκρίθη εκείνος.

― Όχι! απήντησα εγώ, δεν το ξέρεις! Αυτό ν’ μηλιά!

Ήτο η κακή ώρα που το είπα, διότι από τότε ήρχισαν τα βάσανά μου με αυτόν τον διδάσκαλον. Θεούς και ανθρώπους μαρτύρομαι, ότι εγώ ηρώτησα ουχί περί του ονόματος ―το όνομα το ήξευρον ― αλλά περί του πράγματος: τι πράγμα είναι το δένδρον ήθελον να μάθω, τίποτε άλλο. Ο διδάσκαλος μου όμως, δεν ηξεύρω τι παθών, απεφάσισεν απ’ εκείνης της στιγμής να με μάθη και καλά ότι η μηλιά δεν είναι μηλιά, αλλά μηλέα!

― Πες πως το λένε μηλέα! εκραύγαζεν έξαλλος ο ισχνός και χλωμός νεανίσκος, κρατών με από το ωτίον και δεικνύων το δένδρον.

― Μπα, π’ ανάθεμά τον! εσκεπτόμην εγώ ηγανακτισμένος, πως ημπορεί αυτό ποτέ να γίνει η μηλιά μηλέγα! Αυτό είναι το ίδιο δένδρο που έχουμεν εις τον κήπον μας, κάμνει τα αυτά άνθη, τα αυτά φύλλα, τους αυτούς καρπούς, δεν ημπορεί παρά να είναι και αυτό μηλιά, όπως η εδική μας. Το ξέυρω από μιας αρχής, με το έμαθεν η μητέρα μου. Το λέγει όλος ο κόσμος! Εγώ ποίον να πιστεύσω περισσότερον, την μητέρα μου και τους χωριανούς μου ή αυτόν τον ξένον, που ήλθε να μας αλλάξει τα ονόματά μας!

― Όχι δάσκαλε, δεν το ξέρεις! απεκρινόμην οσάκις με ηρώτα· αυτό ν’ μηλιά!

― Μπα; Έτσι θες εσύ, χαϊβάνι; Τώρα να σε δείξω εγώ πώς το λέν.

Και -αυτού σε τρώγει, αυτού σε πονεί- μου έδωκεν ο αθεόφοβος τεσσαράκοντα παρά μίαν, οξύτατα κραυγάζων εν τω μεταξύ να ειπώ ότι η μηλιά δεν είναι μηλιά, αλλά μηλέα!

Τώρα πρέπει να ηξεύρετε ότι εις το χωρίον μου επικρατεί μια φυσική κατά της χασμωδίας αντιπάθεια, συνεπεία δε ταύτης αι πλείσται των λέξεών μας υπόκεινται εις εκθλίψεις πολλάς και συνιζήσεις, ενώ άλλαι τινές λαμβάνουν το γ μεταξύ των φωνηέντων, ως τα θεγός, νέγος, ωραίγα, αντί θεός, νέος, ωραία κτλ. Είχον λοιπόν εγώ ο δυστυχής όχι μόνο να θυσιάσω την μηλιά εις τη μηλέαν, αλλά και να υπερνικήσω την αντιπάθειαν ταύτην, να προφέρω δηλαδή μηλέα αντί μηλέγα. Κατόρθωμα, προς το οποίον δεν με εβοήθουν τότε τα φωνητικά μου όργανα. Φαντάζεσθε λοιπόν τι υπέφερα από τον μονομανή εκείνον διδάσκαλον, έως ότου κατορθώσω και το εν και το άλλον, και να ειπώ επί τέλους ότι η μηλιά είναι μηλέα!

Εν τούτοις, όταν μετ’ ολίγον, μεταβάς εις τον οίκον μας, είδον το ωραίον μας δένδρον ανθοβολούν και μυροβόλον εν τω κήπω, κολακευτικώς περιβομβούμενον υπό των επ’ αυτού πετομένων μελισσών, ησθάνθην τόσην εντροπήν, τόσην εντροπήν! Ενόμιζον ότι έκαστος των πρασίνων οφθαλμών του με έβλεπε θυμωμένος· έκαστον των ανθέων του ήνοιγε τα χείλη να με είπει ότι τα επρόδωσα… Και μοι εφάνη ότι ο γενικός εκείνος βόμβος ήτο πικρός της ανοησίας μου έλεγχος! Και πώς να μη με ειπούν ανόητον και πώς να μη μ’ ελέγξουν, αφού το δένδρον, το οποίο έβλεπα ενώπιόν μου, ήτο όλως διόλου το αυτό με το δένδρον της μητροπόλεως και όμως εγώ το αρνήθηκα και είπα ότι δεν είναι μηλιά, αλλά μηλέα!

Ενθυμούμαι ότι όλην εκείνην την νύκτα έβλεπον εις τον ύπνον μου τα άνθη της μηλιάς ως άπειρον πληθύν μικροσκοπικών ωραίων λευκοφόρων κορασίων, τα οποία με περιεβόμβουν παραπονούμενα, επιπλήττοντα, ελέγχοντά με δια την ανοησίαν μου.

Όταν την επιούσαν εισήλθον εις το σχολείον, έρριψα επί το διδασκάλου περιφρονητικόν, προκλητικόν βλέμμα.

― Πως το λέγουν το δένδρο που σε είπα, βρε χαϊβάνι; με ηρώτησεν εκείνος χαιρεκάκως.

― Μηλιά, δάσκαλε, απάντησα εγώ μετά πείσματος και προέβην εις την θέσιν μου.

Αλλά δεν επρόφθασα να καθήσω και με συνέλαβεν ο σκληρός από του ωτίου και ήρχισεν πάλιν να με βασανίζει. Δεν είναι πολύ τιμητικόν δια το γένος των δασκάλων να σας διηγηθώ ποσάκις ετιμωρήθην δια να ειπώ και καλά ότι η μηλιά είναι μηλέα· διότι εννοείται ότι έπρεπεν επί τέλους να ενδώσω και να το ειπώ, άλλως εκινδύνευεν η ζωή μου. Εν τούτοις -το λέγω προς ικανοποίησιν της ιδικής μας της μηλιάς- αυτήν δεν την επρόδωσα. Και ιδού πώς:

Αφού είδον ότι δεν ηδυνάμην ν’ ανθέξω πλέον εις την σκληρότητα του απανθρωπαρίου εκείνου, έκαμα τον εξής λογαριασμόν με την συνείδησίν μου και είπον: αυτή η μηλιά, που είναι μέσα εις το κήπον της μητροπόλεως, ημπορεί να είναι μηλέα· και είναι μηλέα όχι δι’ άλλον λόγον, παρά διότι ο διδάσκαλος δέρνει! Η μηλιά όμως, όπου είναι μέσα εις τον κήπο μας, είναι μηλιά, διότι είναι μηλιά! Τοιουτοτρόπως συνεβιβάσθημεν με τον διδάσκαλον.

Αλλά έλα τώρα όπου ήρχισε μια τρομερά διαμάχη μεταξύ της μηλιάς και της μηλέας εντός της κεφαλής μου! Το πράγμα ημπορεί να φαίνεται παράξενον, να φαίνεται αστείον, αλλ’ εγώ δεν χωρατεύω.

Η μηλιά -δηλαδή, καθώς λέγουν οι ψυχολόγοι, η παράστασις της λέξεως μηλιά- εμβήκεν εις την ψυχήν μου συγχρόνως με την παράστασιν του δένδρου και εις έναν καιρόν, κατά τον οποίον όλαι αι αισθήσεις μου είχον αναπεπταμένας τας θύρας και εδέχοντο ευχαρίστως κάθε τι, το οποίον ήρχετο συστημένον ή από την μητέρα μου ή από τους οικείους μου να κατοικήσει εντός της κεφαλής μου. Επειδή δε τότε ήτο πολύς τόπος διαθέσιμος, εκάστη παράστασις, η οποία εισήρχετο, έστηνε τον θρόνον της και εκάθιζεν όσον και όπως της ήρεσκε καλύτερα και ήτο ωσάν οικοκυρά μέσα εις το σπίτι της. Έτσι το έκαμον τόσαι άλλαι, έτσι το έκαμε και η μηλιά. Αλλά αυτή η τελευταία, εκεί όπου εκάθητο τόσα χρόνια εις την ησυχία της και είχε πλέον το σπιτικόν της και τους φίλους της -παραστάσεις, με τας οποίας συνέζησε τόσον καιρόν εις την ψυχήν μου και συνέδεσε τόσας σχέσεις προς αυτάς και συγγενείας- βλέπει μίαν ημέρα την κυρά την μηλέα, που εμβαίνει μέσα στο κεφάλι μου έξαφνα - έξαφνα, τόσον μονάχη και όμως τόσο ξιππασμένη, να της λέγει της μηλιάς «σήκω συ να κάτσω εγώ!». Μπα! είπεν η μηλιά, και πώς γίνετ’ αυτό! Εγώ είμαι εδώ τόσα χρόνια, τον τόπο που κρατώ τον ηύρα αδέσποτο και έκαμα κατοχήν δικαιώματι προτεραιότητος. Και ποια είσαι συ, που έρχεσαι να μου τον πάρεις; Και φώναξε τας σχετικάς της και φίλας της και τας ηρώτησε: Ποιά είναι, παρακαλώ, του λόγου της; Την γνωρίζετε; Όχι, όχι! απάντησαν όλαι ομοφώνως και συνεμάχησαν με την μηλιάν και ήρχισαν να εκδιώκουν την μηλέαν κακήν κακώς έξω! Έξω, ξένη. Δεν ταιριάζεις μαζί μας! Δεν σε γνωρίζομεν! Δεν σε θέλομεν! Τότε η παράστασις της μηλέας ελάμβανεν εις επικουρίαν της την παράστασιν του διδασκάλου, τας παραστάσεις των τιμωριών και εισέρχεται εκ νέου εις την συνείδησίν μου, ως άνθρωπος, όστις θέλει να παρέμβει εις την ιδιοκτησίαν των άλλων διά της αδίκου υποστηρίξεως αστυνομικών οργάνων. Αλλά καταλαμβάνετε ότι ο διδάσκαλος τιμωρεί, όχι όμως και η παράστασίς του· ότι οι ραβδισμοί προξενούν πόνον, όχι όμως και η ανάμνησις των ραβδισμών. Και λοιπόν εξανέστη αφόβως πλέον κατά της τοιαύτης παρεμβάσεως ολόκληρος η ψυχή μου και:

― Έξω! Έξω! έστειλα τους εισβολείς κατά διαβόλου.

Μόνο οσάκις με ηρώτα ο αληθινός διδάσκαλος πώς το λέγουν το δένδρον απεκρινόμην ότι το λέγουν μηλέαν, αφού δα δεν επρόκειτο περί του δένδρου του κήπου μας. Αλλά και τούτο έπαυσε μετ’ ολίγον· διότι και ο αληθινός διδάσκαλος εδιώχθη κακήν κακώς όχι μόνον από του περιεχομένου της ψυχής μου, αλλά και από του χωρίου μας. Ότι μετ’ αυτού έφυγαν και πάντες εκείνοι οι ονομαστικοί θεοί και ήρωες, δι’ ων επλημμύρισε το χωρίον μας, είναι περιττόν να σας το είπω. Εκείνο, το οποίον μας ενδιέφερεν ενταύθα, είναι ότι η μηλιά δεν έγινε μηλέα και ότι εγώ, με όλους εκείνους τους δαρμούς και τα μαλώματα, έμεινα χωρίς να μάθω εν τω σχολείω τι πράγμα είναι η μηλιά!

Όσοι των αναγνωστών της Εβδομάδος ανήκουσιν εις τους αναγινώσκοντας παν οιονδήποτε άρθρον απ’ αρχής μέχρι τέλους δύνανται να διακόψουν ενταύθα την ανάγνωσιν, διότι η ιστορία μου ετελείωσεν. Όσοι όμως έχουσι την κακήν συνήθειαν ν’ αναγινώσκωσι μόνον τους επιλόγους, ας μάθωσι τουλάχιστον εντεύθεν ότι η μανία των θελόντων να διδάσκωσιν ουχί την φύσιν των πραγμάτων, εισάγοντες τα τελευταία υπό τα γνωστά αυτών ονόματα, αλλά αγνώστους λέξεις, δι’ ων απαιτούσι να ονομάζονται άγνωστα πράγματα, καθιστά την ελληνικήν μόρφωσιν σισύφειον μόχθον και καταδικάζει το έθνος εις τον δια πνευματικής ασιτίας χείριστον θάνατον! Δια τούτο το περί ελληνικής γλώσσης είναι, κατ’ εμέ, ως είπον, ουσιωδέστερον παρά το ανατολικόν ζήτημα.

Γεώργιος Βιζυηνός.