Γκανγκστερική επιδρομή κατά της Λιβύης.

Δεύτερη μέρα, χτες, των επιθέσεων κατά της Λιβύης, οι οποίες φαίνεται ότι υπήρξαν καταιγιστικές κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενώ τεταμένη ηρεμία επικράτησε, σχεδόν, για όλη τη διάρκεια της ημέρας. Γαλλικά μαχητικά πετούσαν πάνω από τη Λιβύη, ήδη, την ώρα που ο Νικολά Σαρκοζί ανακοίνωνε το τέλος της συνόδου του Παρισιού. Κάποιες ώρες αργότερα, και συγκεκριμένα αργά το απόγευμα του Σαββάτου, η Γαλλία επιβεβαίωνε το πρώτο αεροπορικό πλήγμα, που είχε ως στόχο μια ομάδα τεθωρακισμένων των δυνάμεων του Μουαμάρ Καντάφι, που βρισκόταν στην περίμετρο της Βεγγάζης, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα, όπως τουλάχιστον μετέδωσε το πρακτορείο «Reuters», το θάνατο 14 στρατιωτών. Η είδηση προκάλεσε πανηγυρισμούς, όπως τουλάχιστον μετέδιδαν ανταποκριτές, στη Βεγγάζη από τις δυνάμεις των αντικαθεστωτικών που είχαν απομείνει στην πόλη, καθώς οι άμαχοι σχημάτιζαν ουρές στις εξόδους με κατεύθυνση την Αίγυπτο μέχρι αργά το βράδυ.

Τις επόμενες ώρες και με εντεινόμενους ρυθμούς ακολούθησε εμπλοκή βρετανικών και αμερικανικών αεροσκαφών, αν και η Ουάσιγκτον επιβεβαίωσε τελευταία την ανάμειξή της. Σύμφωνα με αυτές τις πληροφορίες, κατά τη διάρκεια της νύχτας, εκτοξεύτηκαν 120 πύραυλοι, οι οποίοι είχαν, όπως τουλάχιστον ισχυρίζονταν εκπρόσωποι του αμερικανικού στρατού, στόχο τις εγκαταστάσεις αεράμυνας του λιβυκού καθεστώτος, πέριξ της Τρίπολης, αλλά και της Μιζράτα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις στρατιωτικών πηγών από Παρίσι, Λονδίνο και Ουάσιγκτον, τα πρώτα αυτά κύματα επιδρομών «πέτυχαν σε μεγάλο βαθμό το στόχο τους, δηλαδή να εξουδετερώσουν τη λιβυκή αεράμυνα, και κατ' επέκταση να επιβάλουν μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων».

Η επιλογή της δεύτερης πόλης, της Μιζράτα, προφανώς, έγινε επειδή καθ' όλη τη διάρκεια του Σαββάτου, οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις επέμεναν ότι οι δυνάμεις του Μουαμάρ Καντάφι βομβάρδιζαν την Μιζράτα και χαρακτήριζαν τις εξελίξεις εκεί ως «σφαγή». Οι αμερικανικές δυνάμεις είναι εκείνες που είχαν, μέχρι χτες βράδυ, δώσει τις πιο εκτενείς αναφορές για τη συμμετοχή τους στις επιχειρήσεις, αναφέροντας ότι ενεπλάκησαν μαχητικά και βομβαρδιστικά «Β-2 Stealth» και ότι χρησιμοποιήθηκαν, στις επιθέσεις που έγιναν, πύραυλοι «Tomahowk» και «Cruise». Διαρροές από το αμερικανικό επιτελείο επέμεναν ότι ο Λευκός Οίκος επιθυμεί «μια όσο το δυνατόν μικρότερη, σε χρόνο και εμβέλεια, εμπλοκή», αν και ο αρχηγός του αμερικανικού ΓΕΣ, ναύαρχος Μάικ Μιούλεν, απέφυγε προσεκτικά να προχωρήσει σε εκτιμήσεις για το χρονικό εύρος των επιχειρήσεων.

Επλήγησαν πολιτικοί στόχοι καταγγέλλει η Τρίπολη.

Αντίθετη είναι η εικόνα που έδωσε η λιβυκή τηλεόραση, η οποία υποστήριξε ότι επλήγησαν πολιτικοί στόχοι στην Τρίπολη και σε άλλες πόλεις, αναφέροντας ότι υπάρχουν 48 νεκροί και 150 τραυματίες πολίτες. Μάλιστα, έδειξε εικόνες από νοσοκομεία, όπου νοσηλεύονταν και τραυματισμένα παιδιά, όπως και εικόνες υποστηρικτών του Καντάφι να διαδηλώνουν και να δηλώνουν έτοιμοι να πολεμήσουν για την ηγεσία της χώρας τους. Αμέσως μετά την έναρξη των επιθέσεων, οι λιβυκές αρχές ανακοίνωσαν ότι διανέμουν όπλα στο λιβυκό λαό για να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Σε μήνυμά του, που μεταδόθηκε τηλεφωνικώς από την τηλεόραση, ο Μουαμάρ Καντάφι καταδίκασε την επίθεση, υποστηρίζοντας ότι θα υπερασπιστεί τη χώρα του «απέναντι στους σταυροφόρους μέχρι τέλους» και προειδοποιώντας ότι «άρχισε ένας μακροχρόνιος πόλεμος, που δεν θα έχει όρια». Οπως μεταδόθηκε, επίσης από την τηλεόραση, ο Καντάφι έστειλε επιστολές προς τον ΟΗΕ, προς τον Πρόεδρο Ομπάμα, προς τον Γάλλο Πρόεδρο και τον Βρετανό πρωθυπουργό, όπου καταδικάζει ως παράνομη την επίθεση, υπογραμμίζοντας ότι «θα το μετανιώσουν». Για «μεγάλο λάθος που θα έχει μακροχρόνιες συνέπειες σε όλη την περιοχή», έκανε λόγο και ο γιος του Σαΐφ αλ Ισλάμ, σε συνέντευξή του σε ξένα δίκτυα.

Εντολή Καντάφι για κατάπαυση πυρός;

Χτες, οι υπερπτήσεις των, κυρίως, γαλλικών αεροσκαφών άρχισαν από νωρίς το βράδυ, χωρίς να έχουν αναφερθεί πλήγματα, αν και πέριξ της Τρίπολης ακούγονταν ορισμένα αντιαεροπορικά πυρά. Μόλις λίγη ώρα αργότερα, οι λιβυκές αρχές ανακοίνωσαν ότι ο Μουαμάρ Καντάφι έδωσε σαφή και κατηγορηματική εντολή προς όλες τις δυνάμεις του να προχωρήσουν σε απόλυτη κατάπαυση του πυρός, όπως προβλέπεται από την απόφαση 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Πρόκειται για τη δεύτερη τέτοια ανακοίνωση που γίνεται από τη λιβυκή ηγεσία. Η πρώτη έγινε την Παρασκευή, αλλά διαψεύστηκε, ουσιαστικά, λίγο αργότερα καθώς συνεχίζονταν οι σκληρές μάχες σε Μιζράτα και Βεγγάζη.

Οι δυνάμεις εκατέρωθεν.

Η Γαλλία, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, συμμετέχει με 20 μαχητικά αεροσκάφη, στα οποία περιλαμβάνονται «Rafale», «Mirage» και τουλάχιστον ένα «AWACS». Εχει, ήδη, χρησιμοποιηθεί η αεροπορική βάση Σολενζαρά στην Κορσική και έχουν τεθεί σε συναγερμό οι βάσεις σε Μασσαλία, Ιστρ, όπου βρίσκονται σκάφη εναέριου ανεφοδιασμού. Επίσης, το αεροπλανοφόρο «Charles de Gaulle» άρχισε, χτες, να κατευθύνεται προς τη Λιβύη, όπου θα φτάσει το βράδυ της Δευτέρας, μεταφέροντας 15 μαχητικά. Συνοδεύεται από τρεις φρεγάτες, ένα πλοίο ανεφοδιασμού κι ένα υποβρύχιο.

Η Βρετανία έχει αναπτύξει υποβρύχια κλάσης «Trafalgar», τα οποία εκτόξευσαν πυραύλους «Τomahowk» χτες. Το υπουργείο Αμυνας επιβεβαίωσε ότι εκτοξεύτηκαν πύραυλοι «Cruise» τύπου «Stormshadow» από αεροσκάφη «Tornado». Συμμετέχουν επίσης αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού «VC10» και «Tristar», καθώς και κατασκοπευτικά αεροσκάφη «E3D Sentry» και «Sentinel». Σε ετοιμότητα βρίσκονται μαχητικά «Typhoon». Στις ακτές της Λιβύης πλέουν δύο φρεγάτες, οι «HMS Cumberland» και «HMS Westminster», oι οποίες επίσης μπορούν να λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις. Ενδέχεται να σταλούν στην περιοχή και καταδρομικά.

Η Ουάσιγκτον, από την πλευρά της, έχει αναπτύξει αεροσκάφη, πέντε πολεμικά πλοία και τρία υποβρύχια που μεταφέρουν πυραύλους «Tomahowk», αεροσκάφη επιτήρησης και ηλεκτρονικού πολέμου, σύμφωνα με το Πεντάγωνο. Ενα από τα πλοία είναι καταδρομικό που μεταφέρει κατευθυνόμενους πυραύλους, ωστόσο δεν υπάρχουν αεροπλανοφόρα κοντά στη Λιβύη. Το «USS Enterprise», που πρόσφατα βρισκόταν στην Ερυθρά Θάλασσα, έχει μετακινηθεί ανατολικά για να συμμετάσχει, μαζί με το «USS Carl Vinson», σε επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν. Η αεροπορική βάση Αβιάνο, νότια των ιταλικών Αλπεων, είναι η μόνη που έχουν οι ΗΠΑ στην περιοχή με αεροσκάφη διαθέσιμα - 42 «F-16».

Ο Καναδάς συμμετέχει με το πολεμικό πλοίο «HMCS Charlottetown» που συμμετέχει στις ναυτικές επιχειρήσεις. Καναδικά μαχητικά έχουν φθάσει στην περιοχή, αλλά πρέπει να προετοιμαστούν πριν λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις, κάτι που μπορεί να χρειαστεί έως και δύο ημέρες, σύμφωνα με κυβερνητικό εκπρόσωπο.

Η Ρώμη έχει θέσει σε ετοιμότητα δεκάδες μαχητικά αεροσκάφη στο Τράπανι, στη δυτική Σικελία. Μαχητικά τύπου «Tornado» θα χρησιμοποιηθούν για να εξουδετερωθεί η λιβυκή αεράμυνα, ενώ αεροσκάφη «F-16» και «Eurofighter» μπορούν να λάβουν μέρος σε διάφορων τύπων αποστολές. Η Ιταλία πρόσφερε επίσης τη χρήση μιας ΝΑΤΟικής βάσης κοντά στη Νάπολη ως επιχειρησιακό κέντρο, ενώ διαθέσιμες είναι και οι επτά μεγάλες ιταλικές στρατιωτικές βάσεις. Οι πέντε είναι στη Νότια Ιταλία και στη Σικελία, πολύ κοντά στη Λιβύη.

Η Ισπανία διέθεσε ένα αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού, μια φρεγάτα «F-100», ένα υποβρύχιο, ένα αεροσκάφος ναυτικής επιτήρησης και τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη πολλαπλών ρόλων «F-18». Τα τελευταία επρόκειτο να σταθμεύσουν στην Ιταλία και να είναι διαθέσιμα από χτες. Είναι επίσης διαθέσιμες δύο στρατιωτικές βάσεις σε Καντίθ και Σεβίλλη.

Η Δανία έχει διαθέσει έξι αεροσκάφη «F-16», που έχουν ήδη φθάσει στη Σικελία. Θα σταλεί επίσης ένα στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος και περίπου 100 άνδρες, πιλότοι και προσωπικό υποστήριξης. Η Νορβηγία διέθεσε μαχητικά «F-16» και πιθανώς ένα μεταγωγικό τύπου «Hercules» για να συμβάλει στις επιχειρήσεις ανθρωπιστικής βοήθειας.

Ασάφεια επικρατεί ως προς τη συμμετοχή των αραβικών χωρών. Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες σε όσους σχεδιάζουν τις επιχειρήσεις, Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν προσφερθεί να διαθέσουν έξι μαχητικά, αλλά μόνο το πρώτο είχε γνωστοποιήσει, αργά χτες βράδυ, ετοιμότητα άμεσης συμμετοχής, χωρίς άλλες πληροφορίες. Μαρόκο και Ιορδανία απέφυγαν να δεσμευτούν.

Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με τις επίσημες ενημερώσεις, ο τακτικός στρατός της Λιβύης στα χαρτιά διαθέτει 100.000 άνδρες, εν ενεργεία και έφεδρους, αλλά ο συνταγματάρχης Καντάφι θεωρείται ότι έχει έναν προσωπικό στρατό με χιλιάδες μέλη. Δεν είναι γνωστό πόσα μέλη του έχουν λιποτακτήσει. Με βάση, πάντως, τις, προ των συγκρούσεων, πληροφορίες, ο λιβυκός στρατός ξηράς αριθμεί 50.000 μέλη, εκ των οποίων 25.000 κληρωτοί. Τα άρματα μάχης του καταμετρούνται σε 800, τα τεθωρακισμένα οχήματα με οπλισμό σε 1.000, τα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού σε 945, τα πυροβόλα σε 2.421, οι πύραυλοι εδάφους-αέρος σε πάνω από 400.

Εκτιμάται ότι το Ναυτικό αποτελείται από 18.000 άνδρες, δύο υποβρύχια, που μπορεί να είναι εκτός υπηρεσίας, τρία σκάφη επιφανείας, 16 περιπολικά σκάφη. Τέλος, η Αεροπορία εκτιμάται ότι έχει 18.000 μέλη, τουλάχιστον 394 αεροσκάφη, κυρίως ρωσικής και γαλλικής κατασκευής. Η διοίκηση αεροπορικής άμυνας έχει τουλάχιστον 216 πυραύλους εδάφους - αέρος, 144 τύπου «tow» και 72 άλλων τύπων.

Αραβική παραφωνία, παλινωδίες και καταδίκες!

Παρά την παρουσία ορισμένων Αράβων διπλωματών στη σύνοδο του Παρισιού, μόλις χθες το απόγευμα, ανακοινώθηκε ότι τελικά στρατιωτικά θα συμμετάσχει το Κατάρ. Ακόμη και έτσι, όμως, δε γνωστοποιήθηκε τίποτε για το ρόλο του, ούτε για το αν θα συμμετάσχουν άλλες αραβικές χώρες. Αντίθετα, αμηχανία και πονοκέφαλο προκάλεσαν στις «πρόθυμες» ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, και κυρίως στη Γαλλία και στις ΗΠΑ, που έσπευσαν, η κάθε μία για δικούς της λόγους, να επικαλεστούν επανειλημμένα τη συμφωνία του αραβικού κόσμου στην επιβολή μέτρων κατά της Λιβύης, οι χθεσινές επικρίσεις του Αραβικού Συνδέσμου.

Ο επικεφαλής του, Αμρ Μούσα, δήλωνε ότι ο Αραβικός Σύνδεσμος ζήτησε προστασία αμάχων και όχι νεκρούς πολίτες όπως καταγγέλλει η Τρίπολη ότι συμβαίνει τώρα, αμφισβητώντας, εμμέσως, την έκκληση παρέμβασης που είχε διατυπώσει, μόλις το περασμένο Σάββατο, πάνω στην οποία στήριξαν το σύνολο της επιχειρηματολογίας τους Γαλλία, Βρετανία και κατ' επέκταση ΗΠΑ και την οποία χρησιμοποίησαν ως άλλοθι της αποχής τους Ρωσία, Κίνα και Γερμανία. Ο Μούσα συγκάλεσε έκτακτη σύνοδο του Συνδέσμου και προκάλεσε την αντίδραση της αμερικανικής διπλωματίας, επιχειρώντας να προκαταλάβει την οποιαδήποτε αντίδραση.

«Στροφή» έκανε και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος μέχρι χθες διαφωνούσε με την επίθεση. Επιδόθηκε στην παρουσίαση των «παραινέσεων που έκανε προς τη λιβυκή ηγεσία για το πώς πρέπει να φέρεται και να σέβεται το λαό της» αλλά δεν εισακούστηκαν, αφήνοντας ερωτηματικά για το τι θέση υιοθετεί τελικά.

Η Κίνα από την πλευρά της με τεράστια συμφέροντα μονοπωλιακών ομίλων στην Βόρεια Αφρική , επέμεινε στη διατύπωση επιφυλάξεων για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης, ενώ η Ρωσία, έχοντας ήδη διαφωνήσει με την ανάληψη στρατιωτικής δράσης, έσπευσε να υιοθετήσει τις καταγγελίες του Αραβικού Συνδέσμου και να καταδικάσει τις απώλειες αμάχων. Θυμίζουμε ότι τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα - και οι δύο μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που διαθέτουν δικαίωμα βέτο - απείχαν της ψηφοφορίας που αποφάσισε την λεγόμενη επιβολή της ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στην Λιβύη, αποφεύγοντας έτσι την ευθεία αντιπαράθεση με τις άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Μετά τα νέα δεδομένα και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις η Ρωσία αποστέλλει τον ΥΠΕΞ Λαβρόφ στο Κάιρο για επαφές με τον Αμρ Μούσα και εκκενώνει την πρεσβεία της στην Τρίπολη.

Την αντίθεσή του στη χρήση των βρετανικών βάσεων για στρατιωτικές ενέργειες στην περιοχή υπογράμμισε χθες ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας, και ανέφερε ότι τάσσεται υπέρ της δημοκρατίας στη Λιβύη και άλλες αραβικές χώρες, σημειώνοντας ωστόσο ότι «αυτό το θέμα είναι υπόθεση των λαών, είναι κυριαρχικό δικαίωμα και υπόθεση κυριαρχική των λαών αυτών των χωρών. Αυτή είναι η δική μας θέση. Δεν ευλογούμε στρατιωτικές επεμβάσεις ακόμη και αυτού του είδους». Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ, Σταύρος Ευαγόρου, αναφερόμενος στη θέση του Κόμματος σχετικά με τις επιχειρήσεις, τόνισε: «θέλουμε να εκφράσουμε την έντονη άποψη ότι η Κύπρος πρέπει να παραμείνει εκτός των όποιων στρατιωτικών σχεδιασμών αφορούν την επέμβαση κατά της Λιβύης».

«Ανεύθυνη» χαρακτήρισε το Σάββατο ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες την διεθνή στρατιωτική επέμβαση κατά της Λιβύης, ενέργεια που, όπως είπε, αποσκοπεί μόνο στην απόκτηση του λιβυκού πετρελαίου. Σε τηλεοπτική του εμφάνιση, ο Τσάβες εξέφρασε τη λύπη του για την στρατιωτική επέμβαση, την καταδίκασε απερίφραστα και ζήτησε άμεσα κατάπαυση του πυρός. Παρόμοιες ανησυχίες είχε εκφράσει νωρίτερα - πριν τους πρώτους βομβαρδισμούς, ο Κουβανός ηγέτης Φιντέλ Κάστρο, ενώ ο Πρόεδρος της Βολιβίας, Εβο Μοράλες, καταδίκασε την στρατιωτική επιχείρηση υπογραμμίζοντας πως η στρατηγική των ισχυρών δυνάμεων είναι «να λάβουν τον έλεγχο του πετρελαίου» της περιοχής.

********************

Αναδημοσίευση από εδώ Ξεκίνησε η γκανγκστερική επιδρομή κατά της Λιβύης.

Εμείς... τους σώσαμε!

Του Δημήτρη Καζάκη
Οικονομολόγου – Αναλυτή

Μας έσωσαν! Μας έ-σω-σαν! Τώρα μπορείτε να κοιμηθείτε ήσυχα στον κόρφο της διατεταγμένης ενημέρωσης. Μην σας απασχολεί το γεγονός ότι πουλάμε 50 δισ. ευρώ πε­ριουσία για να μας χαρίσουν, υποτίθε­ται, 6 δισ. ευρώ από τους τόκους που θα μπορούσαν να μας πάρουν επιπλέ­ον. Μην ανησυχείτε που θα πρέπει να υποστούμε επίσημα 7,5 χρόνια μνημο­νίων, έστω κι αν τους πρώτους 8 μήνες οδήγησαν τα εισοδήματα, την εργασία, την οικονομία και την κοινωνία της χώ­ρας στη μεγαλύτερη καθίζηση ολόκλη­ρης της μεταπολιτευτικής περιόδου.
Μην σας προβληματίζει ότι, εκτός από τη δανειακή σύμβαση και το μνη­μόνιο, μας έρχεται και το «σύμφωνο του ευρώ». Ούτε να εκπλήσσεστε από το γεγονός ότι, την ώρα της μεγάλης νίκης, η κυβέρνηση προτίμησε να ακυ­ρώσει τη νέα έκδοση εντόκων γραμ­ματίων που προγραμματιζόταν για την αρχή αυτής της εβδομάδας. Φαίνεται ότι ήταν τέτοια η χαρά των αγορών που μας έ-σω-σαν, ώστε η κυβέρνηση σκέ­φτηκε να μην δοκιμάσει την τύχη της!
Σύμφωνο προσάρτησης.
Ας σοβαρευτούμε όμως. Η αλήθεια είναι ότι η έκτακτη σύνοδος των ηγε­τών της ευρωζώνης της 11ης Μαρτίου δεν έσωσε ούτε την Ελλάδα ούτε το ευρώ. Ούτε φυσικά «έδωσε ανάσα» στην Ελλάδα, όπως ισχυρίστηκαν ορισμένοι. Κι αυτό διότι η δημοσιονομική βόμβα του 2011 παραμένει άθικτη, ενώ το χρέος συνεχίζει να αυξάνει ακάθεκτο. Τι πέτυχε η σύνοδος; Απλά να πάρει μια παράταση η βαθιά κρίση της ευρωζώνης έως την 25η Μαρτίου. Η κατάστα­ση παραμένει το ίδιο κρίσιμη όπως και πριν από τη σύνοδο. Τόσο για την ευρω-ζώνη όσο και για την Ελλάδα. Όλα τα ενδεχόμενα εξακολουθούν να μένουν ανοιχτά.
Ο πίνακας απεικονίζει τις χρεωστικές απαιτήσεις που διαθέτουν στα χέρια τους διάφορες χώρες απέναντι στην Ελλάδα. Όχι μόνο ως προς το δημόσιο χρέος, αλλά και ως προς το ιδιωτικό. Από ένα συνολικό χρέος σχεδόν 278 δισ. δολ., που είναι απαιτητό στο εξω­τερικό, τη μερίδα του λέοντος κατέχουν η Γερμανία και η Γαλλία, οι οποίες μαζί κατέχουν το 60%. Μάλιστα είναι χαρα­κτηριστικό ότι η Γερμανία «εξειδικεύε­ται» στη χρηματοδότηση του δημόσιου τομέα, ενώ η Γαλλία, λόγω κυρίως της διείσδυσής της στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα, έχει επικεντρωθεί στη χρη­ματοδότηση του ιδιωτικού τομέα, αλλά και της κερδοσκοπίας με παράγωγα και άλλες πιστωτικές διευκολύνσεις.
Από μόνη της η Γαλλία κρατά στα χέρια της το 49% του συνολικού ιδιω­τικού μη τραπεζικού χρέους της Ελλά­δας από το εξωτερικό. Ενώ η Γερμανία και η Γαλλία μαζί κρατούν το 64% του δημόσιου χρέους της Ελλάδας που βρί­σκεται στο εξωτερικό. Τα δεδομένα αυ­τά επιτρέπουν στη Γερμανία πρώτα και κατόπιν στη Γαλλία να επιβάλουν τους όρους τους στις χώρες υπό χρεοκοπία, αλλά και στην ευρωζώνη γενικά. Έτσι μας προέκυψε το «σύμφωνο του ευρώ». Πρόκειται ουσιαστικά για την προ­σάρτηση των οικονομιών της ευρωζώνης στην εξαγωγική μηχανή της Γερμα­νίας και ταυτόχρονα στις τοκογλυφικές επιχειρήσεις της Γαλλίας.
Ωστόσο το «σύμφωνο του ευρώ» δεν είναι μια απλή ιστορία. Είναι η με­τεξέλιξη της ευρωζώνης σε μια τερά­στια εταιρεία με επικεφαλής το καρ­τέλ των τραπεζών της ΕΚΤ και τους ευρωκράτες των κεντρικών οργάνων. Τα κράτη - μέλη χάνουν τη δημοσιο­νομική, οικονομική και πολιτική τους υπόσταση προκειμένου να στηριχθεί το κοινό νόμισμα. Μετατρέπονται σε παραρτήματα αυτής της υπερεθνικής εταιρείας, με μοναδική υποχρέωση τη συμμόρφωσή τους στις κεντρικές οδη­γίες και κατευθύνσεις.
Πρόκειται για ένα νέο είδος «σωμα­τειακής οικονομίας» σε υπερεθνικό επίπεδο, σαν αυτό που οικοδόμησαν ο φασισμός και ο ναζισμός στα πλαί­σια της Ιταλίας και της Γερμανίας. «Η σωματειακή οικονομία», έγραφε στα 1930 ένας από τους εγχώριους θια­σώτες του ιταλικού φασισμού, «θέλει λοιπόν να πραγματοποιήση, δηλαδή να κατακτήση την οικονομικήν ενότη­τα του Έθνους εν αμοιβαία και αδιαιρέτω εξαρτήσει της ηθικής και πολιτικής ενότητός του».
Όπως ο φασισμός και ο ναζισμός απέσπασαν το Έθνος από τον φυσικό του φορέα, τον εργαζόμενο λαό, για να το παραδώσουν στις πιο αντιδραστικές δυνάμεις της οικονομίας και της πολιτι­κής ώστε να επιβάλουν την πιο στυγνή δικτατορία, το ίδιο συμβαίνει σήμερα και με την ευρωζώνη. Είναι τέτοια η δύναμη του καρτέλ των τραπεζών και των ευρωκρατών, ώστε επιχειρούν μια ανάλογη με τη φασιστική ενότητα του Έθνους, μόνο που αυτή τη φορά το κά­νουν απευθείας σε υπερεθνικό επίπε­δο. Αυτό το νόημα έχει η οικονομική και πολιτική ενότητα που επιχειρούν να επιβάλουν στην Ε.Ε. Εκεί όπου ο φα­σισμός και ο ναζισμός απέτυχαν, γιατί ηττήθηκαν από τον αγώνα των λαών, έρχεται να αναδυθεί ο σύγχρονος ολο­κληρωτισμός. Υπηρετώντας πάντα τις ίδιες αντιδραστικές δυνάμεις, τα ίδια οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα.
Όπως την εποχή του φασιστικού ολοκληρωτισμού, έτσι και σήμερα, δυο είναι οι βασικοί πυλώνες της «σωμα­τειακής οικονομίας»: Η κατάλυση κά­θε έννοιας ανεξαρτησίας των λαϊκών στρωμάτων και τάξεων, καθώς και η συλλογική τιμωρία των λαών. Σ’ αυτό το πνεύμα οι υπουργοί Οικονομικών της Ε.Ε. (Ecofin) συμφώνησαν την Τρί­τη σε ένα αυστηρότερο πλαίσιο για την οικονομική διακυβέρνηση, έστω κι αν ο πρόεδρος της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ εξέφρασε τη διαφωνία του λέγοντας ότι δεν είναι αρκετά αυστηρό ώστε να περιορίσει τις ανησυχίες για το μέλλον του ευρώ.
Αλαλούμ.
Το πακέτο της οικονομικής διακυ­βέρνησης προβλέπει «ημι-αυτόματες» κυρώσεις για τα δημοσιονομικά απεί­θαρχα κράτη και περιλαμβάνει κανόνες για τα ελλείμματα και τα κρατικά χρέη, καθώς και για τις επικίνδυνες μακροοι­κονομικές ανισορροπίες, όπως τα υψη­λά ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και τα υπερβολικά επίπεδα ιδιωτικού δανεισμού. Η τελική μορφή των κανό­νων ενδέχεται να αλλάξει, καθώς το Ευρωκοινοβούλιο μέχρι την περασμέ­νη εβδομάδα είχε ήδη κάνει πάνω από 2.000 τροποποιήσεις στο αρχικό κείμε­νο των προτάσεων που είχε παρουσιά­σει η Κομισιόν.
Οι τροποποιήσεις προβλέπουν αυ­στηρότερες και ταχύτερες ως προς την εφαρμογή τους κυρώσεις σε βά­ρος των χωρών με υψηλό έλλειμμα και χρέος. Κυρώσεις θα επιβάλλονται και στις χώρες εκείνες που δεν καταβάλλουν προσπάθειες για να μειώσουν τα ελλείμματα του ισοζυγίου τρεχου­σών συναλλαγών. Ακόμη εφεξής οι κυ­βερνήσεις θα καταθέτουν προς έγκρι­ση τους προϋπολογισμούς τους στις Βρυξέλλες, που θα ελέγχουν και τους δημοσιονομικούς σχεδιασμούς ώστε υποτίθεται να αποφευχθεί στο μέλλον μία νέα κρίση χρέους.
Το νομοθετικό πακέτο της Κομισιόν ενισχύει το Σύμφωνο Σταθερότη­τας και Ανάπτυξης και στο σημείο που αφορά το μέγεθος του δημοσίου χρέ­ους. Κυρώσεις θα επιβάλλονται ακόμη και όταν το κρατικό χρέος ξεπερνά το 60% του ΑΕΠ. Τα πρόστιμα που θα επι­βάλλονται θα διοχετεύονται στο ταμείο του μηχανισμού στήριξης EFSF και από το 2013 στον μόνιμο μηχανισμό ESM. Οι υπουργοί συμφώνησαν ότι μια χώ­ρα που δεν μπορεί να κλείσει την ψα­λίδα ανάμεσα στο επίπεδο του χρέους της και στο ανώτατο όριο που έχει τε­θεί (60% του ΑΕΠ) κάθε χρόνο κατά 5% θα της επιβάλλεται πρόστιμο της τάξης του 0,2% επί του ΑΕΠ της.
Αν όλο αυτό το πλαίσιο δεν αποτελεί συλλογική τιμωρία λαών και χωρών, τό­τε τι είναι; Από πότε η οικονομία υπα­κούει σε εντολές, ντιρεκτίβες, ανελα­στικά πλαίσια, σταθερά όρια και ρή­τρες; Από πότε τα προβλήματα της οι­κονομίας είναι ζήτημα ποινών και προ­στίμων; Έτσι μπορεί να σκέφτεται μόνο εκείνος που φαντάζεται ότι τα προβλή­ματα της οικονομίας, αλλά και οι κρί­σεις, είναι προϊόντα λανθασμένων επι­λογών ή κακής συμπεριφοράς.
Η σημερινή οικονομία του ευρώ βρί­σκεται σε τέτοια απόσταση από τις κοινωνικές ανάγκες, ώστε οι θιασώ­τες και οι αρχιτέκτονές της αναγκάζο­νται να την αποστειρώσουν από κάθε έννοια κοινωνικής ευημερίας για τους πολλούς.
Το πρώτο βήμα.
Το ερώτημα βέβαια είναι το εξής: Με ποιο δικαίωμα η κυβέρνηση υιοθέτη­σε το «σύμφωνο του ευρώ»; Ποιος της έδωσε αυτή την εξουσιοδότηση; Από πού είχε τη νομιμοποίηση να υποτάξει τη χώρα και τον λαό της στον φασισμό της ευρωζώνης; Θα μου πείτε ότι πέ­τυχε να πάρει την επιμήκυνση και έτσι γλίτωσε η χώρα την επίσημη πτώχευ­ση. Παραμύθια.
Η αλήθεια είναι ότι η επιμήκυνση εί­χε ήδη ανακοινωθεί ότι θα δοθεί από την εποχή που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε βγάλει την έκθεση προόδου του μνημονίου. Κι αυτό το έκανε για τρεις βασικούς λόγους:
1. Διότι έτσι γίνεται το πρώτο αποφα­σιστικό βήμα για την άμεση ανα­διάρθρωση του δημόσιου χρέους της χώρας. Μην ξεχνάμε ότι η επιμήκυνση είναι μια κλασική συνταγή αναδιάρ­θρωσης χρέους. Το χρονικό περιθώριο που δόθηκε στην Ελλάδα για την έναρ­ξη αποπληρωμής των δανείων από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ θεωρείται ικανό για να προχωρήσει άμεσα η αναδιάρθρωση του κυρίως δημόσιου χρέους της χώ­ρας εκεί που πιέζεται περισσότερο. Δηλαδή στα 3ετή και 5ετή ομόλογα, των οποίων τα επιτόκια στη δευτερο­γενή αγορά έχουν φτάσει στα ύψη, πά­νω από 14%.
Με άλλα λόγια η Ε.Ε. απεγκλώβισε το δικό της δάνειο από μια άμεση εν­δεχόμενη αναδιάρθρωση του ελληνι­κού χρέους μέσα από την έκδοση νέων ομολόγων που θα αντικαταστήσουν τα 3ετή και 5ετή ομόλογα της δευτερογε­νούς αγοράς, τα οποία πρόκειται να αρ­χίσουν να εξοφλούνται μαζικά από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο αυτού του χρόνου έως τα τέλη του 2013. Πράγ­μα που σημαίνει ότι η κίνηση αυτή της επιμήκυνσης από τη σύνοδο κορυφής ενίσχυσε τις τάσεις και τις πιέσεις για γρήγορη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, όπως άλλωστε φαίνεται και από τις κινήσεις των αγορών.
2. Διότι το μνημόνιο, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, δεν ελαφρύ­νει το βάρος του χρέους, αλλά το επι­δεινώνει. Η προοπτική ενός παντελώς ανεξέλεγκτου χρέους μέσα στο 2011 και το 2012, που είναι πολύ πιθανόν να ξεπεράσει την οροφή του 160% επί του ΑΕΠ, δεν άφησε περιθώρια στην τρόικα. Έπρεπε να δεσμεύσει τη χώρα για περισσότερα χρόνια, γιατί η έκρηξη του χρέους ασκεί ήδη τρομακτικές πιέ­σεις στην υπό χρεοκοπία Ελλάδα. Έτσι η επιμήκυνση εξασφαλίζει ότι η Ελλά­δα θα τελεί υπό καθεστώς μνημονίου και δανειακής σύμβασης για 2,5 επι­πλέον χρόνια.
Όσο για την ελάφρυνση, αυτή είναι αποκύημα της επίσημης προπαγάνδας. Εκεί όπου τα 80 δισ. ευρώ δάνειο με το αρχικό επιτόκιο θα μας κόστιζε περί­που 97 δισ., τώρα με την επιμήκυνση, παρά το μειωμένο επιτόκιο, θα μας κο­στίσει συνολικά 103 δισ. ευρώ. Με άλ­λα λόγια, δεν κερδίζουμε 6 δισ., όπως λένε τα παπαγαλάκια, αλλά χάνουμε τουλάχιστον άλλα 6 δισ. ευρώ. Αν προ­σθέσει κανείς και την επιμήκυνση του δανείου του ΔΝΤ, το οποίο θα μας κο­στίσει επιπλέον 2 δισ. ευρώ, τότε το συνολικό πρόσθετο κόστος της επιμή­κυνσης ανεβαίνει στα 8 δισ. ευρώ για τα 7,5 χρόνια. Και μόνο αυτό το γεγονός θα κάνει τα spreads και τα επιτόκια στο επόμενο διάστημα να πετάνε στα ου­ράνια.
3. Διότι η όλη ιστορία στήθηκε για να έρθουν να μας πουν ότι αν που­λήσουμε θα γλιτώσουμε μειώσεις μι­σθών δεκαετίας (Όλι Ρεν, «Πρώτο Θέ­μα», 13.3). Όποιος έχει παρακολου­θήσει αυτές τις σελίδες γνωρίζει ήδη πως από τον περασμένο Μάρτιο προ­ειδοποιούσαμε για το γεγονός ότι το κυρίως μενού των δανειστών δεν ήταν οι μισθοί και οι συντάξεις, αλλά το ξε­πούλημα της χώρας. Ένα ξεπούλημα που ουσιαστικά θα αφήσει τη χώρα ερείπιο. Αυτό που μάθαμε τώρα είναι το νομικό εργαλείο με το οποίο θα ξε­πουληθεί η χώρα. Κι αυτό είναι ο θε­σμός της επιφανείας.
Με βόμβα... επιφανείας στο ιδιοκτησιακό θα γίνει το ξεπούλημα.
Ο θεσμός της επιφανείας στοιχειοθετεί εμπράγ­ματο δικαίωμα (κυρίως κυριότητα) πάνω σε οι­κονομικά αγαθά, χωρίς απαραίτητα να υπάρχει ιδιοκτησία. Με άλλα λόγια, οτιδήποτε ανήκει στη χώρα, δημόσια περιουσία, εθνικό έδαφος, φυσικός πλούτος, υποδομές, οικονομικό προϊόν κ.ο.κ., μπορεί να παραχωρηθεί σε οποιονδήποτε (πολυεθνική, επενδυτή ή κράτος) χωρίς να θιχτεί τυπικά το ιδιοκτησιακό του καθεστώς. Ωστόσο ο παραχωρησιούχος αποκτά εμπράγματα δικαιώ­ματα (κυριότητα, υποθήκη, δουλείες) πάνω στο οικονομικό αγαθό, έστω κι αν δεν του ανήκει. Αυ­τό τον διασφαλίζει έναντι οποιασδήποτε πολιτι­κής αλλαγής, που ενδεχομένως να αναθεωρούσε την παραχώρηση.
Ο θεσμός της επιφανείας είναι ένα κατάλοιπο του μεσαίωνα και της μοναρχίας. Προέρχεται από τον θεσμό του socage, με βάση το οποίο ο θρό­νος, ενώ διατηρούσε την ιδιοκτησία των εδαφών, τα παραχωρούσε σε άρχοντες ή ανεξάρτητους καλλιεργητές έναντι ορισμένων υποχρεώσεων. Ο θεσμός αυτός υπάρχει και επιβιώνει ακόμη και σήμερα σε κράτη όπου ο θρόνος συνεχίζει να κα­τέχει το έδαφος, όπως π.χ. στην Αγγλία.
Την εποχή της αποικιοκρατίας ο θεσμός αυ­τός χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τους αποι­κιοκράτες για την αξιοποίηση των αποικιών, οι οποίες δεν έπαυαν να ανήκουν στον θρόνο. Αυ­τό έγινε με τους Βρετανούς, τους Βέλγους, τους Ολλανδούς κ.ο.κ. Στην Ελλάδα ο θεσμός αυτός ήρθε μαζί με τους Βρετανούς και συνόδευε τη βαυαρική μοναρχία. Με βάση τον θεσμό της επιφανείας, οι Βρετανοί διεκδίκησαν στα μέσα του 19ου αιώνα το πέρασμα του Μοριά στην επικυρι­αρχία τους, δίχως να θιγεί η τυπική κυριαρχία του ελληνικού κράτους. Ο θεσμός αυτός διευκόλυνε επίσης τη διατήρηση των μεγάλων τσιφλικιών έως και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1946 καταργήθηκε με την έκδοση του Αστικού Κώδικα της εποχής.
Ωστόσο έγιναν δυο προσπάθειες επαναφοράς του. Η πρώτη ήταν επί χούντας, καθώς οι δικτάτο­ρες ήθελαν να παραδώσουν τον φυσικό πλούτο της χώρας, το Αιγαίο, την υφαλοκρηπίδα και την επιφάνεια εθνικού εδάφους σε μερικές πολυε­θνικές με σκοπό την αξιοποίηση του δημόσιου πλούτου, όπως έλεγαν τότε. Το ξεπούλημα αυτό σταμάτησε με τη μεταπολίτευση. Το 1980 επιχειρήθηκε ξανά από την κυβέρνηση της Ν.Δ. να επανέλθει ο θεσμός με σκοπό την παράδοση ζω­τικών πλουτοπαραγωγικών πηγών στην τότε ΕΟΚ. Ήταν στο πακέτο της προίκας που είχε υποσχεθεί η ηγεσία της Ν.Δ. για να μπούμε στον «παράδει­σο» της ΕΟΚ.
Η πολιτική αλλαγή του 1981 σταμάτησε την όλη υπόθεση και έβαλε όλη την προεργασία για την επαναφορά αυτού του θεσμού στο αρχείο. Εκεί δηλαδή που τον βρήκαν ο κ. Παμπούκης και η κυβέρνηση Παπανδρέου σήμερα. Επαναφέρο­ντας αυτόν τον παρωχημένο θεσμό της φεουδαρ­χίας και της αποικιοκρατίας σε συνδυασμό με το γνωστό fast track ορέγονται να ξεπουλήσουν τη χώρα, να την παραδώσουν στα πιο αδίστακτα συμφέροντα της διεθνούς αγοράς.

Ελλάδα: Χρεωστικές απαιτήσεις του εξωτερικού (3ο τρίμηνο 2010, δισ. δολ.)
Είδος χρεωστικών απαιτήσεων	Γερμανία	Ισπανία	Γαλλία	Ιταλία	Υπόλοιπη ευρωζώνη	Βρετανία	Ιαπωνία	ΗΠΑ	Λοιπές χώρες	Σύνολο
Δημόσιο	26,3	0,6	19,8	2,6	15,7	3,2	0,5	1,8	1,5	72,0
Τράπεζες	3,9	0,0	1,4	0,3	1,3	4,3	0,5	0,5	1,3	13,6
Ιδιωτικός τομέας	10,1	0,5	42,1	1,9	13,3	7,5	0,9	4,7	4,2	85,0
Ξένες χρεωστικές απαιτήσεις	40,3	1,1	63,3	4,7	30,4	15,1	1,9	6,9	7,1	170,7
Άλλες απαιτήσεις1	29,2	0,4	28,7	1,7	3,1	5,3	0,1	36,2	2,4	107,2
ΣΥΝΟΛΟ	69,4	1,5	92,0	6,5	33,5	20,4	2,0	43,1	9,5	277,9
1) Θετική αγοραία αξία των συμβάσεων παραγώγων, παρεχόμενες εγγυήσεις και πιστωτικές δεσμεύσεις. ΠΗΓΗ: BIS, Quarterly Review, March 2011.

---

***********************

Αναδημοσίευση από εδώ: Εμείς... τους σώσαμε!

Και όμως, είναι στρογγυλή...

Tου Παντελή Μπουκάλα.

Επίπεδη είναι η Γη. Οχι στρογγυλή. Ετσι την εννοούμε και τη ζούμε, ό, τι κι αν λένε οι επιστήμονες, ό, τι κι αν βλέπουμε στα ντοκιμαντέρ. Επίπεδη. Και χωρισμένη με τείχη πανύψηλα ανάμεσα στη μια χώρα και την άλλη, να μην περνάνε οι πρόσφυγες και το κακό εν γένει.
Και πρέπει να γίνει σεισμός μεγάλος και τσουνάμι πελώριο, πρέπει να τραυματιστούν οι πυρηνικοί αντιδραστήρες, να σχηματιστεί απειλητικό ραδιενεργό νέφος, για να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε και πάλι αν έχουν δίκιο όσοι επιμένουν πως η Γη είναι στρογγυλή. Και πως όσο ψηλά κι αν είναι τα συνοριακά τείχη, τίποτα δεν κρατούν· κι όσο μεγάλες οι αποστάσεις από χώρα σε χώρα, χωριουδάκι παραμένει ο πλανήτης μας.

Αλλά κι όταν συνερχόμαστε, κι όταν πάει κάπως να επικρατήσει πνεύμα οικουμενικό, το σαράκι του εαυτοκεντρισμού ξαναβρίσκει τον τρόπο να κάνει τη δουλειά του. Κι έτσι κάθε άτομο, σαν εαυτός, και κάθε χώρα, σαν μαζικός εαυτός, συνεχίζουν να βλέπουν τα πράγματα με το πρίσμα του δικού τους συμφέροντος και του κινδύνου που απειλεί ή δεν απειλεί τους ίδιους. Το είδαμε με τις εξεγέρσεις στη Βόρεια Αφρική, όταν σπεύσαμε, τρίβοντας τα χέρια μας, να μετρήσουμε πόσοι τουρίστες θα αποφύγουν φέτος την Αίγυπτο και θα στραφούν στην Ελλάδα. Το βλέπουμε και με την πυρηνική απειλή, όπου και πάλι, στα πρωινάδικα της τηλοψίας, βγαίνουν διάφοροι περίλυποι όχι για την τραγωδία της Ιαπωνίας, αλλά επειδή δεν θα μπορέσουν φέτος να έρθουν στα μέρη μας πολλοί Ιάπωνες. Ανθρώπινο. Πολύ ανθρώπινο. Μόνο που δεν παύει να είναι και απάνθρωπο.

Αλλα αισθήματα και άλλες σκέψεις θα έπρεπε να μας έχουν κυριεύσει, τέτοιες που να μην επιτρέπουν να βγαίνει στην επιφάνεια αυτό το «πολύ ανθρώπινο» της ιδιοτέλειας. Η έγνοια για τους Ιάπωνες πρώτα πρώτα, που, με όλο το κουράγιο τους, όσο περνούν οι μέρες συνειδητοποιούν, και το φωνάζουν, ότι δεν ενημερώθηκαν έγκαιρα και πλήρως από τους κυβερνήτες τους, οι οποίοι με τη σειρά τους καταγγέλλουν την εταιρεία ότι τους εξαπάτησε, θαρρείς και δεν γνώριζαν πως οι αντιδραστήρες της Φουκουσίμα ήταν υπέργηροι και είχαν αποδειχθεί προβληματικοί λίγα χρόνια πριν. Κι ύστερα η έγνοια για την ανθρωπότητα, που διαισθάνεται πλέον ότι η πυρηνική απειλή δεν είναι υπόθεση εσχατολογικών κινηματογραφικών ταινιών. Την Ευρώπη, λ. χ., τη βαραίνουν απειλητικά 153 πυρηνικά εργοστάσια. Και μόλις τώρα οι ηγέτες της αποφασίζουν (ή λένε πως αποφάσισαν) να εντείνουν τους ελέγχους. Για σφράγισμα, ούτε λόγος.

Στα μέρη μας, ωστόσο, ο κ. Καρατζαφέρης, που μας διαβεβαιώνει ότι κάποτε θα ηγηθεί της χώρας, ζήτησε στη Βουλή να στραφούμε στην πυρηνική ενέργεια, επειδή είναι λέει «οικονομικά συμφέρουσα και φιλική προς το περιβάλλον» και επειδή η Τουρκία προηγείται. Αδικο έχουν ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Πάγκαλος που τον εξυμνούν για την «υπευθυνότητά» του;

*******************************

Αναδημοσίευση από εδώ:Και όμως, είναι στρογγυλή.

Όχι στην καταστροφή των Παρθένων Βουνών μας!

Αυτή είναι η Πράσινη Ανάπτυξη των Μεγαλοεργολάβων!

Οι φωτογραφίες είναι από τις εργασίες για την εγκατάσταση αιολικών πάρκων!

Οι εικόνες μιλούν μόνες τους!

 Κοιτώντας αυτές τις εικόνες και μόνο , αρκεί  για καταλήξουμε εύκολα όλοι στο ίδιο συμπέρασμα:

"οι Ανεμογεννήτριες  βλάπτουν σοβαρά και ανεπανόρθωτα την Παρθένα Φύση και την Άγρια Ζωή!"

Η ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΤΑ ΛΟΜΠΥ, ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ.

Όπως συνέχεια βλέπουμε, έχουμε φθάσει στο σημείο μιας τεράστιας κρίσης, στην οποία διακυβεύεται όχι μόνον η ανθρώπινη, αλλά και η πλανητική επιβίωση από τις ανθρώπινες ενέργειες. Ακόμη και αν η κλιματική αλλαγή οφειλόταν στην δραστηριότητα του ήλιου, αυτό δεν θα μπορούσε να αλλάξει. Τώρα αντιμετωπίζουμε ξεκάθαρα τόσο την προφανή αλαζονεία των ισχυρών, όσο και την προφανέστατη αδράνεια των πολλών.

1.-Τα λόμπυ της πυρηνικής ενέργειας.

Για χρόνια τώρα υπήρχε μια διάχυτα εκφρασμένη άποψη ότι η πυρηνική ενέργεια είναι εναλλακτικός τρόπος παραγωγής ενέργειας, που μπορούσε να υποκαταστήσει το πετρέλαιο. Αλλά δεν έλεγαν ότι οι συνέπειές της μπορούσαν να είναι απείρως χειρότερες από αυτές του πετρελαίου και επικαλούντο γι’ αυτό αόριστα και γενικόλογα την προηγμένη τεχνολογία τους. Η κερδοφορία του τομέα είναι μεγάλη και η ανάγκη για ενέργεια επίσης μεγάλη, μόνον που η δεύτερη οφείλεται κατά ένα μέρος και στην αλόγιστη κατανάλωση των λαών, όπως π.χ. στις ΗΠΑ και τη Δύση. Φυσικά υπάρχουν και άλλοι λόγοι για την αύξηση αυτή της κατανάλωσης συνολικά και ατομικά, όπως η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και η πληθυσμιακή έκρηξη.

Τα συμφέροντα κάθε επιπέδου, ακόμη και του πολύ μικρού, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: απομονώνουν έντεχνα έναν παράγοντα (π.χ. εδώ το πετρέλαιο) με συνεχείς συγκρίσεις και αναφορές σε αυτόν, αποσπώντας έτσι την προσοχή από άλλους παράγοντες που συντρέχουν. Αυτούς τους άλλους παράγοντες τους υπάγουν σε έναν γενικόλογο καθησυχασμό ή αν είναι άγνωστοι τους αποκρύπτουν τελείως. Αυτό είναι μία υποσυνείδητη τεχνική έμμεσου ψεύδους, κοινή σε όλους, αλλά περισσότερο ενεργή σε αυτούς που δεν έχουν ηθικούς και νομικούς δισταγμούς για τις πράξεις τους.

Ένα μειονέκτημα είναι ότι υπάρχουν και πολλοί επιστήμονες που εξαρτώνται από αυτά τα λόμπυ συμφερόντων και η άποψή τους δεν είναι έγκυρη, αλλά φερέφωνό τους. Έτσι φυσικά έχει απαξιωθεί και η επιστήμη, που σε τέτοιες περιπτώσεις δεν φαίνεται να έχει διαφορές από τα ιερατεία του παρελθόντος. Αντίθετα οι επιπτώσεις της μπορεί να είναι σοβαρότερες.

Στην παρούσα συγκυρία τα λόμπυ είναι φανερό πώς λειτουργούν, πράγμα που πρέπει να διακρίνουμε αν πρόκειται να βγάλουμε άκρη σε αυτήν τη σύγχυση.

(α) Αρχικά με την έναρξη της πυρηνικής κρίσης στην Ιαπωνία άρχισαν να κάνουν αναφορές στην κακοδιαχείριση και κακοτεχνία της ιαπωνικής ιδιωτικής εταιρείας που κατασκεύασε και λειτούργησε τους αντιδραστήρες της Φουκουσίμα, θέλοντας έμμεσα και άμεσα να πουν ότι αυτός ο όλεθρος είναι εξαίρεση και ότι αυτοί έχουν ασφαλέστερη τεχνολογία και καλύτερο ήθος. Από το άλλο μέρος είπαν ότι οι αντιδραστήρες του Τσέρνομπιλ ήταν πολύ παλαιότερης τεχνολογίας πράγμα που δικαιολογούσε το ατύχημα. Επομένως σήμερα με λίγο παραπάνω εικαζόμενο ήθος και καλύτερη τεχνολογία θα πρέπει να είμαστε ήσυχοι! Αλλά το ήθος δεν είναι αληθινό και το καλύτερο της τεχνολογίας δεν γνωρίζουμε σε τι συνίσταται. Εξάλλου και στο παρελθόν προώθησαν τους πυρηνικούς αντιδραστήρες, αν και η τεχνολογία ήταν ανεπαρκής. Γιατί το έκαναν;

(β) Επίσης με την αναφορά ότι επέστησαν την προσοχή στην παραπάνω ιδιωτική εταιρεία από το 2008 θέλησαν να αποσείσουν τις κατηγορίες από πάνω τους. Όμως είναι φανερό ότι συνεχώς λειτουργεί η απόκρυψη, όταν μπορεί να γίνει, όπως σε περιπτώσεις που τα ατυχήματα είναι μικρά. Π.χ. στη Γαλλία το 2010 έγιναν 1000 μικροατυχήματα στους πυρηνικούς της σταθμούς, αλλά δεν φαίνεται να δόθηκε η απαιτούμενη προσοχή και ένταση από τα ΜΜΕ.

(γ) Ένα άλλο πράγμα που δεν έχει απαντηθεί είναι το τι θα κάνουν με τα πυρηνικά απόβλητα. Με το να τα μεταφέρουν σε άλλες φτωχές χώρες έναντι ανταλλαγμάτων δεν είναι λύση ούτε ηθική ούτε πρακτική και μάλιστα αν αυτές οι «διεθνείς» ενέργειες μπορούσαν να υπαχθούν στο ιδιωτικό δίκαιο, θα έπρεπε αυτοί οι παράγοντες να δικαστούν για εκμετάλλευση της φτώχειας του άλλου ή ίσως και σε κοινό ή διεθνές ποινικό δικαστήριο για έκθεση σε κίνδυνο ολόκληρων πληθυσμών.

(δ) Για την κατασκευή των αντιδραστήρων οι προϋποθέσεις στηρίζονται στο σενάριο του μέγιστου γνωστού σεισμού της περιοχής εγκατάστασης (όπως τουλάχιστον λέγεται από την τηλεόραση) και με επίκεντρο τον τόπο εγκατάστασης. Όμως δεν προβλέπεται κάτι μεγαλύτερο, όπως οι Ιάπωνες δεν υπολόγισαν τσουνάμι πάνω από 10 μ., όπως φαίνεται να ήταν τελικά σύμφωνα με την μαρτυρία ενός ιάπωνα που είπε ότι το τσουνάμι πέρασε πάνω από το φράγμα των 10 μ. που ήταν κατασκευασμένο στην περιοχή της κατοικίας του. Οι υποθέσεις και τα σενάριά τους κάθε φορά θα ανατρέπονται, αλλά εδώ δεν πρόκειται για την οικονομία και την καλοπέραση ούτε για ελάχιστες ζωές, αλλά για την ασφάλεια ολόκληρων χωρών και όλου του πλανήτη.

(ε) Λένε ότι από το 2008 είχαν ειδοποιήσει την ιαπωνική εταιρεία για το ότι οι αντιδραστήρες της είχαν απαρχαιωθεί και δεν ήταν ασφαλείς. Αλλά δεν είπαν και το πώς μια χώρα θα αντικαθιστούσε αυτούς τους αντιδραστήρες που είναι πανάκριβοι, τι ρήτρες υπήρχαν στα συμβόλαια της εταιρείας και του κράτους, αν μπορούσε το κράτος να καταγγείλει τη σύμβαση, αν υπήρχε νέος επενδυτής και με τι όρους, πόσος χρόνος θα χρειαζόταν για την κατασκευή νέων αντιδραστήρων ή πώς η χώρα θα προμηθευόταν ενέργεια αν τους έκλεινε, αν υπήρχε η οικονομική δυνατότητα (μια και η οικονομία είναι το κέντρο της σκέψης τους!) για κάτι τέτοιο και τι κάνουν οι δυτικές χώρες που έχουν αντιδραστήρες πάνω από 30 ετών. Αυτά όλα είναι ελλιπής σκέψη και λογική (σκόπιμη ή από ανικανότητα σκέψης) και αυτό αποτελεί ευθύνη τους. Γι’ αυτό οι λαοί πρέπει να είναι προσεκτικοί όταν επιλέγουν και όταν διαμορφώνουν την καθημερινότητά τους. Η ευθύνη τους δεν σβήνεται από την συντρέχουσα ευθύνη των ισχυρών. Έχουν και αυτοί μέγιστη ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές και στον πλανήτη με την υπερ-κατανάλωση, την αφασία και την ανοησία της ζωής.

(στ) Φυσικά αποκλείεται να έχουν συνυπολογίσει στις κατασκευές τους την ενδεχόμενη συνδρομή και άλλων πλανητικών παραγόντων όπως το λειώσιμο των πάγων κ.ά. στην διαμόρφωση των φυσικών φαινομένων. Κάθε φορά θα αλλάζουν τα δεδομένα, αλλά το κακό θα έχει γίνει όπως και τα έξοδα για τις προηγούμενες κατασκευές θα έχουν επίσης γίνει.

(ζ) Βέβαια αυτοί οι ισχυροί παράγοντες θα αισθάνονται σίγουροι, γιατί θα έχουν μάλλον πυρηνικά καταφύγια για την ασφάλειά τους, αλλά δεν έχουν την εξυπνάδα να σκεφθούν ότι η ζωή μέσα σε μια φυλακή θα είναι κόλαση, όση καλοπέραση και να έχουν. Αυτή θα είναι η μέγιστη απαξίωση της ζωής και της ελευθερίας της. Αλλά μπροστά στην εξουσία και το κέρδος φαίνεται ότι ούτε η ίδια η δικής τους ελευθερία αξίζει! Εξάλλου η εξουσία και το κέρδος είναι τα μέγιστα πάθη και καταδυναστεύουν ακόμη και τον δυνάστη.

(η) Ορισμένοι λένε να μη βιαστούν οι χώρες να αναθεωρήσουν τα πυρηνικά τους προγράμματα, προφανώς για να κερδίσουν χρόνο μέχρι το πρόβλημα να ξεχαστεί και να επανέλθουν οι πυρηνικοί σχεδιασμοί στο μέλλον.

Το πρόβλημα είναι ότι οι λαοί κουράζονται ακόμη και στην διεκδίκηση, και κυρίως όταν αυτή πρέπει να είναι νοήμων, επίμονη και βασισμένη σε κάποια γνώση. Οι αμερικανοί έχουν σήμερα δώσει έμφαση στην οικονομική κρίση και ξέχασαν την περιβαλλοντική, μειώνοντας έτσι το ποσοστό αυτών που θεωρούν σοβαρό πρόβλημα την κλιματική αλλαγή, που τώρα είναι 51% (1).

2.-Οι γείτονες.

Στις γύρω μας χώρες υπάρχουν πυρηνικά εργοστάσια για παραγωγή ενέργειας, (εκτός από τα τυχόν όπλα), όπως π.χ. (2) στην Ρουμανία, την Βουλγαρία, Σλοβενία, Σλοβακία, Γερμανία και στις υποψήφιες Πολωνία και Τουρκία. Η μέχρι τώρα άποψη των κρατών ήταν ότι είναι δικαίωμα του κάθε κράτους να προβεί στην κατασκευή πυρηνικών σταθμών για τις ενεργειακές του ανάγκες, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους την ασφάλεια των γειτόνων σε περίπτωση ατυχήματος. Αλλά, αν αυτοί κάνουν αυτή την επιλογή ή αν οι λαοί τους θέλουν κάτι τέτοιο, αυτό δεν σημαίνει ότι η επιλογή τους δεν θα έχει επιπτώσεις στους γείτονές τους και ότι δεν είναι υπόλογοι σε αυτούς.

Θα πρέπει, πέρα από τυχόν νομικά μέτρα που υπάρχουν ή που πρέπει να εφευρεθούν βάσει του υπάρχοντος νομικού πλαισίου, για να αντιμετωπίσουν τις επιπόλαιες αυτές αποφάσεις, η τωρινή ελληνική προσπάθεια για παρέμβαση στον πυρηνικό σχεδιασμό των γειτόνων να γίνει έντονη και επίμονη, αν θέλουμε να υπάρξει πραγματικά αποτέλεσμα. Αλλά υπάρχει ο φόβος, λόγω της οικονομικής εξάρτησής μας από την ΕΕ, η όποια κυβέρνηση να ολιγωρήσει έστω και έμμεσα, με χαμηλούς τόνους, μπροστά στις πιέσεις του διεθνούς λόμπυ των πυρηνικών που ενδεχομένως να είναι ίδιο με τα λόμπυ των υπολοίπων τομέων. Γι’ αυτό θα ήταν χρήσιμο η κοινωνία των πολιτών να αναλάβει τον ρόλο που της αρμόζει χωρίς χρονοτριβή, απαλλάσσοντας τις ολιγωρούσες κυβερνήσεις από το βάρος της προβολής του αιτήματος.

Μάλιστα το αίτημα δεν πρέπει να εστιάζεται στην ασφάλεια των αντιδραστήρων, (γιατί όλοι λένε ότι οι δικοί τους είναι ασφαλείς), αλλά στην αμφισβήτηση της ορθότητας ύπαρξης τέτοιων στην ΕΕ.

Είναι απαράδεκτο να λέγεται όπως π.χ. στην περίπτωση της Ρουμανίας ότι δεν πρόκειται να γίνει σεισμός μεγαλύτερος των 7-7,5 ρίχτερ (!), ενώ ήδη στην Ιαπωνία, με τον υποτιθέμενο τέλειο σχεδιασμό, τέτοιου είδους βεβαιότητες κατέρρευσαν από τα γεγονότα, γιατί έγινε και μεγαλύτερος σεισμός και μεγαλύτερο τσουνάμι.

Τέτοια επιπολαιότητα μόνον η εξουσία και το κέρδος μπορεί να υπαγορεύσουν σε περίοδο τόσο μεγάλης πυρηνικής κρίσης.

Και φυσικά ούτε λόγος γίνεται για την περιβαλλοντική ηθική. Και όπως λέει ο Γιάννης Ζήσης παρακάτω «Ένα μέρος της περιβαλλοντικής ηθικής έχει κεφαλοποιηθεί στους θεσμούς, στην ηθική του πολιτισμού, στον πολιτισμό το νομικό, τον πολιτικό και τον επικοινωνιακό για το περιβάλλον. Ένα άλλο μέρος της ηθικής λειτουργεί ως ένας παράγοντας συ­γκίνησης και ευαισθησίας και υποδηλώνει την ανάπτυξη της συ­νειδητότητας καθώς προέρχεται πρωτογενώς από την ατομική συνείδηση και από την μαζική ευαισθησία» (3). Αλλά όταν οι πολλοί αδιαφορούν και οι νόμοι είναι ανεπαρκείς, τότε ο έλεγχος της λογικής και της ηθικής που είναι αλληλένδετες έχει ήδη χαθεί.

3.-Η Τουρκία.

Θα περιοριστούμε, στο βαθμό που είναι δυνατόν, στο ζήτημα των πυρηνικών αντιδραστήρων που προτίθεται να εγκαταστήσει η Τουρκία, αποφεύγοντας την εν γένει πολιτική, γιατί αυτή ενέχει πάντοτε κινδύνους εθνικισμών, απόψεων που δεν στηρίζονται σε γνώση πλήρους φάσματος γεγονότων και σε αντίδραση. Εξάλλου η πολιτική δεν είναι σε θέση να ρυθμίσει τα πολιτικά θέματα (παρά το οξύμωρο της έκφρασης), αλλά για την επίλυση απαιτείται καλή θέληση από όλα τα μέρη και εκφρασμένη αντίθεση των λαών στα μεγαλόπνοα σχέδια των ηγετών τους, οι οποίοι μπορεί να μεταφέρουν την δική τους εξουσιαστικότητα και φαντασίωση μέσω του έθνους, ώστε να είναι δικαιολογημένη ακόμη και στους ίδιους. Από τέτοια ενδεχόμενη δυσμοιρία δεν μπορεί να αποκλειστεί καμμία χώρα.

Η Τουρκία είναι μια χώρα σεισμογενής, όπως εξάλλου και η Ελλάδα, και είναι παρακινδυνευμένο να εγκαταστήσει πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας οπουδήποτε στην επικράτειά της, πόσο μάλλον σε περιοχή υπάρχοντος ρήγματος. Πέραν του ότι αυτό μπορεί να το βλέπει σαν ένα πρώτο βήμα για την απόκτηση και πυρηνικών όπλων, θα σταθούμε μόνον στην ορθότητα της απόφασης αυτής.

Όπως είπαμε καμμία χώρα δεν πρέπει να μπορεί να κάνει ό,τι θέλει μέσα στην επικράτειά της, εάν αυτό εγκυμονεί κινδύνους και για άλλες γείτονες χώρες. Υπάρχει στην συγκεκριμένη περίπτωση δυσανάλογα μεγάλη διακινδύνευση υγείας και αγαθών, για να μπορεί να γίνει δεκτή μια τέτοια απόφαση. Δεν αρκούν οι διαβεβαιώσεις των ειδικών επιστημόνων ούτε οι αόριστες διαβεβαιώσεις των πολιτικών παραγόντων για να μας καθησυχάσουν στο ότι:

(α) Δεν πρόκειται να γίνει σεισμός ή άλλο φυσικό φαινόμενο μεγαλύτερο του αναμενομένου. Αναλαμβάνουν τέτοια ευθύνη διαβεβαίωσης και αυτοί και οι εταιρείες απέναντι στους λαούς;

(β) Τα μέτρα είναι οπωσδήποτε επαρκή.

(γ) Τα πυρηνικά απόβλητα αποδεδειγμένα δεν θα μολύνουν ούτε την χώρα εγκατάστασης ούτε τις γείτονες χώρες, αλλά ούτε και το θαλάσσιο περιβάλλον, όχι μόνον άμεσα χρονικά αλλά και σε μεγάλο μήκος χρόνου.

(δ) Θα κλείσουν τους σταθμούς αυτούς, μόλις κριθεί ότι απαρχαιώθηκαν (και όχι μετά από 30 χρόνια!).

(ε) Θα επιτρέψουν ελέγχους των ΗΕ για τη διαβεβαίωση αυτή με συμμετοχή και των γειτόνων τους στις αρμόδιες επιτροπές.

(στ) Θα υπάρχει πληροφόρηση των λαών για οποιοδήποτε πρόβλημα των αντιδραστήρων, μικρό ή μεγάλο.

(ζ) Ότι υπάρχει πλήρης κάλυψη των εγκαταστάσεων από τρομοκρατικές ενέργειες.

Ο πρωθυπουργός όμως της χώρας, ναι μεν φαίνεται ενεργητικός και θαρραλέος στο διεθνές περιβάλλον, αλλά αυτό δεν αρκεί για να χαρακτηριστεί ένας ηγέτης μεγάλος και σώφρων, όπως ίσως ο ίδιος θα επιθυμούσε. Η κυριαρχία δεν είναι ποτέ καλός σύμβουλος και μεγάλος είναι αυτός που παρατηρεί και πειθαρχεί στις συνθήκες, χωρίς να παραγνωρίζει την ηθική στο βαθμό που μπορεί, και οπωσδήποτε δεν λέει όπως ο τούρκος πρωθυπουργός «ούτε οι υπεράνω των ανθρώπινων δυνάμεων φυσικές καταστροφές θα μπουν εμπόδιο στα σχέδιά μας»! (4). Τέτοια τάση θέωσης εκφράζεται σπάνια και δεν μπορεί παρά να αναλογιστεί κανείς το πού οφείλεται αυτή η μεγαλοστομία, δηλαδή τι ανθρωπολογικό υπόβαθρο μπορεί να κρύβει.

Γι’ αυτό υποστηρίζουμε σταθερά ότι η κριτική στα κακώς κείμενα (όπως έκανε ο τούρκος πρωθυπουργός σε διάφορες περιστάσεις) δεν είναι απόδειξη για την καλοήθεια των ανθρώπων, γιατί η ηθική εικόνα της κριτικής μπορεί είτε τυχαία να συμπίπτει με το συμφέρον του κρίνοντος είτε να χρησιμοποιείται για την πρόσληψη πολιτικής υπεραξίας και γοήτρου.

Δεν νοείται ήθος χώρια από την λογική και τη σύνεση, που ο Πλάτωνας θεωρούσε ιδέα απορρέουσα από το θείο. Και φυσικά δεν νοείται μεγάλος πολιτικός χωρίς λογική και σύνεση και αντίληψη της ολότητας. Περιχαρακωμένος μόνον στη δική του χώρα και, ακόμη χειρότερα, περιχαρακωμένος στα υποτιθέμενα στρατηγικά συμφέροντα, που δεν συμπίπτουν με την ανθρώπινη ευημερία και ευημερία του λαού, θα συνεισφέρει μόνον σε έναν μελλοντικό όλεθρο, παρά τα παροδικά ίσως οφέλη.

Η Τουρκία είναι μία μεγάλη χώρα και το μέλλον της δεν θάπρεπε να είναι ένας ακόμη στρατηγικός σχεδιασμός προστιθέμενος στους υπόλοιπους του κόσμου. Κάτι καλύτερο θα έπρεπε να μπορεί να γίνει, όπως εξάλλου και για την Ελλάδα. Οι περιφερειακές χώρες, επειδή δεν έχουν μεγάλη δύναμη, είναι οι πλέον κατάλληλες για να προωθήσουν μια ανοικτή πολιτισμικότητα που να περιλαμβάνει με καλή θέληση τους πάντες, γιατί η σημερινή συνολική κρίση είναι κρίση της ανθρωπότητας και όχι κάθε έθνους χωριστά. Ας μείνουν οι μεγάλες δυνάμεις να μετράνε τις εξουσίες τους σαν ανόητες και παρασυρμένες από τα πάθη τους.

Συμπέρασμα:

Όπως αναφέρει ο Γιάννης Ζήσης: «Δεδομένου ακόμη ότι το «θηρίο» που κατοικεί μέσα στον άνθρωπο και στον ανθρώπινο πολιτισμό κρύβει μια βαρβαρότητα που όπως έλεγε ο Καρλάυλ «είναι έτοιμη να μας κατασπαράξει», θα πρέπει να σταθούμε πολύ βαθιά υπεύθυνα εφαρμόζοντας ένα μεγάλης κλίμακας Καντιανό πρόγραμμα για την πυρηνική εποχή. Θα είναι ένα πρόγραμμα δικαιοσύνης, ειρήνης, ελευθερίας και αλληλεγγύης και αυτό πρέπει να εφαρμοστεί όχι μόνο ως διεθνής νόμος αλλά και ως παγκόσμια οικουμενική παιδεία και κουλτούρα διεθνών σχέσεων» (5).

Αναφορές:

(1) Άρης Καπαράκης, "Κλιματική αλλαγή; Ποιά κλιματική αλλαγή;", 16/3/2011

(2) "Έτοιμος ο πυρηνικός σταθμός της Ρουμανίας για επερχόμενο σεισμό", Το Βήμα, 16/3/2011

"Aμερικάνικο ενδιαφέρον για πυρηνικά στη Ρουμανία", ΙNews, 23/9/2009

"Πυρηνικά: Οι εστίες κινδύνου στη Μεσόγειο" , Εuro2Day, Άννα Φαλτάιτς

(4) "Προβληματισμένη η Χίλαρι για τους πυρηνικούς κινδύνους και στις ΗΠΑ", Έθνος 17/3/11

(5) Γιάννης Ζήσης, "Η σημασία της 6ης Αυγούστου και η ευθύνη μας για την πυρηνική εποχή" , 4/8/10

Ιωάννα Μουτσοπούλου.

Δικηγόρος

Μέλος της Γραμματείας της ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ

17 Μαρτίου 2011

*********************

Αναδημοσίευση από εδώ :

Η ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΤΑ ΛΟΜΠΥ, ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ

Ναύπακτος, Κυριακή της 7ης Οκτωβρίου 1571!

Τα ξημερώματα της 7ης Οκτωβρίου 1571, ο ναύαρχος του τούρκικου στόλου Αλή Πασάς έμοιαζε ικανοποιημένος από τον ούριο άνεμο που έπνεε. Διέταξε λοιπόν ν’ ανοίξουν τα πανιά με την πεποίθηση που του έδινε η λανθασμένη, όπως αποδείχτηκε, πληροφόρηση που διέθετε, ότι έπλεε να αντιμετωπίσει έναν εχθρό υποδεέστερο σε πλοία και τεχνολογία. Η αγαπημένη του τακτική ήταν να προηγούνται οι πλευρές του στόλου, να εγκλωβίζουν τον εχθρό και τέλος να τον πνίγουν και να τον συντρίβουν. Στη ναυαρχίδα του που ήταν στο κέντρο του σχηματισμού, κυμάτιζε η πράσινη σημαία του Ισλάμ που είχε κεντηθεί από τις γυναίκες του χαρεμιού, ενώ προς τη στεριά, στα δεξιά, ακολουθούσαν οι γαλέρες του Μωάμεθ Σιρόκο. Την αριστερή πλευρά κάλυπτε ο κουρσάρος Ουλούτζ Αλή με τους Βερβερίνους πειρατές του. Στις γέφυρες των πλοίων, οι Τούρκοι χόρευαν σαν να προθερμαίνονταν για τη μάχη υπό τους ήχους των τυμπάνων και των ταμπούρλων.

Ευρωπαϊκή Συμμαχία.

Είκοσι μίλια βορειότερα, έπλεε με τη δύναμη των κουπιών, γιατί φυσούσε αντίθετος άνεμος, ο Χουάν Ντε Καρδόνα, ακολουθώντας τις 8 γαλέρες της εμπροσθοφυλακής. Ο χριστιανικός στόλος, που είχε συνασπισθεί, ήταν παρατεταγμένος σε ευθεία γραμμή πέντε μιλίων και χωρισμένος σε τρεις βαθμίδες.

Κάθε ομάδα πλοίων είχε παραταχθεί με τέτοιον τρόπο ώστε να διαθέτει άνεση χώρου και να μπορεί να ελίσσεται. Αντίθετα, οι γαλέρες άφηναν τόση απόσταση μεταξύ τους όση αρκούσε για να μη χτυπάνε τα κουπιά μεταξύ τους, ούτε όμως να μπορεί να περάσει εχθρικό πλοίο ανάμεσά τους.

Αρχηγός της αριστερής πτέρυγας που την αποτελούσαν 58 ενετικές γαλέρες, ήταν ο Αγκοστίνο Μπαρμπαρίγκο και ο σχηματισμός του διακρινόταν από το χαρακτηριστικό κίτρινο λάβαρο. Με γαλάζιο λάβαρο στο κεντρικό τμήμα ηγείτο ο Αυστριακός Δον Χουάν με 64 ισπανικές, ενετικές και παπικές γαλέρες καθώς και 2 γαλεάσες που προπορεύονταν.

Δεξιά προς το ανοιχτό πέλαγος έπλεε, με πράσινα λάβαρα να ανεμίζουν στις κεραίες, ο έμπιστος του βασιλιά της Ισπανίας Φιλίππου Β’, Τζαν Αντρέα Ντόρια, με 54 γαλέρες, αυτοκρατορικές οι περισσότερες. Τέλος, με λευκή σημαία ακολουθούσε μια οπισθοφυλακή με 38 γαλέρες υπό την αρχηγία του Γενουάτη μαρκησίου Σάντα Κρουθ.

Ο συνασπισμός των χριστιανικών χωρών εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έπειτα από πολλή διπλωματία και παρασκήνιο, επετεύχθη στα τέλη Μαΐου του 1571, ικανοποιώντας τους Ενετούς και κάμπτοντας τα σχέδια του Ισπανού βασιλιά, ο οποίος ήθελε τον στόλο να πλεύσει προς δυσμάς με προορισμό την Τύνιδα, όπου είχε ζωτικά συμφέροντα, κι όχι ανατολικά, προς βοήθεια της πολιορκούμενης ενετοκρατούμενης Αμμοχώστου.

Ο συμμαχικός στόλος είχε αποφασιστεί να συγκεντρωθεί στο στενό της Μεσσήνης και, σύμφωνα με το επίσημο σχέδιο, θα έπλεε προς ανατολάς. Αρχηγός του συνασπισμού ήταν ο Δον Χουάν, ο Αυστριακός.

Ωστόσο, όλα άλλαξαν με την είδηση της πτώσης της Αμμοχώστου, του τελευταίου ενετικού οχυρού στην Κύπρο. Η είδηση αυτή ευνοούσε τα ισπανικά σχέδια και έθετε στην ουσία τον στόλο του συνασπισμού στην υπεράσπιση των δικών τους συμφερόντων στη δυτική Μεσόγειο. Η αλλαγή στα σχέδια ανάγκασε και τους αρχηγούς της συμμαχίας να επιλύσουν τις διαφορές τους. Η καθυστέρηση της είδησης για την πτώση της Αμμοχώστου (που πολλοί την απέδωσαν στους Ενετούς) δημιούργησε τις προϋποθέσεις για τη ναυμαχία της Ναυπάκτου.

Ο Δον Χουάν, μια μόλις μέρα πριν από τη σύγκρουση κατάφερε να πληροφορηθεί την πραγματική δύναμη του στόλου στον οποίο θα αντιπαρατίθετο. Οι βαρβαρότητες δε που επέδειξαν οι Τούρκοι στην Αμμόχωστο παραβιάζοντας τους όρους της παράδοσης της πόλης προκάλεσαν μεγάλη οργή, όχι μόνο στους Ενετούς, αλλά και σε όλα τα συμμαχικά πληρώματα.

Αλλά και από τη μεριά των Τούρκων, που είχαν πληροφορηθεί τις κινήσεις του χριστιανικού στόλου, και ο Αλή, αφού έθεσε σε συναγερμό τις δυνάμεις του, δεν ήθελε να χάσει αυτή την ευκαιρία λύνοντας μια και καλή τις διαφορές του με τους άπιστους.

Η ναυμαχία.

Είχε ξημερώσει Κυριακή της 7ης Οκτωβρίου 1571 και στα χριστιανικά πλοία η πρωινή θεία λειτουργία τελέστηκε με ιδιαίτερη κατάνυξη. Όλα ανεξαρτήτως τα πληρώματα μετείχαν της θείας μεταλήψεως και έτυχαν συγχωρήσεως των αμαρτιών τους.

Γύρω στις οχτώ το πρωί φάνηκε στον ορίζοντα η εμπροσθοφυλακή του τούρκικου στόλου. Λίγα λεπτά αργότερα, εμφανίστηκε το σύνολο του στόλου και έκλεισε το άνοιγμα του Πατραϊκού κόλπου. Τρεις ώρες περίπου πλεύσης, γύρω στα 15 ναυτικά μίλα, χώριζαν τον έναν στόλο από τον άλλο. Εδόθησαν οι απαραίτητες διαταγές προς ετοιμασία της ναυμαχίας και υπεστάλησαν όλες οι σημαίες, εκτός από αυτή που είχε δωρίσει ο Πάπας προκειμένου να υψωθεί για τη Συμμαχία τη μέρα της ναυμαχίας στο κατάρτι της ναυαρχίδας.

Ενδεικτική του διαφορετικού πολιτισμού που πρέσβευαν οι αντιμαχόμενες πλευρές ήταν η στρατηγική που ακολούθησαν με του κατάδικους κωπηλάτες. Ο Δον Χουάν, με το που δόθηκε το σινιάλο για τη σύγκρουση, έδωσε εντολή να ελευθερωθούν από τα δεσμά τους οι χριστιανοί κωπηλάτες, σαν εγγύηση της ελευθερίας τους αν νικούσαν τους άπιστους. Η προοπτική αυτή της ελευθερίας γέμισε με ενθουσιασμό τους κατάδικους, δολοφόνους, ληστές, καταχραστές και κάθε καρυδιάς καρύδι.

Αντίθετα, στις μουσουλμανικές γαλέρες η «συνθήκη συνεργασίας» με τους αιχμαλώτους υπήρξε αντιστρόφως ανάλογη· αν βυθιζόταν η γαλέρα, θα την ακολουθούσαν αλυσοδεμένοι στον βυθό. Την έναρξη της ναυμαχίας έδωσαν οι ναυαρχίδες. Αρχής γενομένης από μια βολή της «Σουλτάνας» και μιαν απάντηση από τη «Ρεάλ».

Η νίκη.

Ένα δείγμα τού τι ακολούθησε, έχουμε από το ημερολόγιο ενός Φλωρεντίνου καταδίκου ονόματι Αουρέλιο Σέτι:

«Αν επιχειρούσε κάποιος να απεικονίσει αυτό που συνέβη μόλις άρχισαν οι κανονιοβολισμοί από τις γαλέρες, θα παρουσίαζε την εξής σκηνή: Ο καπνός απ’ τις βολές μείωσε δραστικά την ορατότητά τους και οι βροντές κάλυψαν κάθε άλλο ήχο. Οι μπάλες των κανονιών, οι αλυσίδες και τα θραύσματα τσάκιζαν τα κατάρτια, της πλώρες, τις πρύμνες, και συχνά βύθιζαν ολόκληρες γαλέρες».

Οι απώλειες των Οθωμανών υπήρξαν πολύ μεγάλες. Συγκεκριμένα, μετά τη λήξη της ναυμαχίας, η καταμέτρηση για τους Οθωμανούς έδειξε ότι 180 περίπου πλοία τους είχαν βυθιστεί ή έπεσαν στα χέρια των αντιπάλων τους. Από το σύνολο του στόλου τους διεσώθησαν διαφεύγοντας μόνο τα 40 πλοία του Ουλούζ Αλή. Σε ανθρώπινο δυναμικό, οι απώλειές τους ανήλθαν στους 25.000 – 30.000 άντρες.

Στα χέρια των συμμάχων έπεσαν 10.000 αιχμάλωτοι. Τώρα, από την πλευρά των συμμάχων οι απώλειες ήταν 14 γαλέρες και 7.000 άντρες. Οι χριστιανοί κωπηλάτες που απελευθερώθηκαν ανήλθαν σε 14.000, εκ των οποίων οι 10.000 ήταν Ιταλοί.

Χαρακτηριστικό του αντίκτυπου της ναυμαχίας είναι και το ακόλουθο δημώδες από την περιοχή της Πάργας:

Όταν απαντηθήκανε

οι δυο χοντρές αρμάδες

βροντοκοπούν οι κανονιές

γίνεται η μέρα νύχτα

πλώρη με πλώρη σμίγουνε

κατάρτι με κατάρτι

λαμποκοπάνε τα λαμιά

βροντάνε τα τρομπόνια

ποδάρια, χέρια και κορμιά

γιομίζουν τα καράβια

σκοτώθη κι ο Αλή Πασάς [ο ναύαρχος]

το άξιο παλληκάρι

κι ο Ρήγας τη γαλεότα του [του Αλή]

τη σέρνει από την πρύμνη.

Η νίκη αυτή του συμμαχικού στόλου δεν άργησε να γίνει γνωστή σε όλες τις Αυλές της Ευρώπης, που έσπευσαν να εκφράσουν τα συγχαρητήριά τους. Η ναυμαχία της Ναυπάκτου υπήρξε η μεγαλύτερη νίκη που είχε σημειώσει ποτέ ο χριστιανικός κόσμος εναντίον του Ισλάμ τα τελευταία τριακόσια χρόνια. Η Ευρώπη ένιωσε ανακουφισμένη, μια και ο εφιάλτης της οθωμανικής επέκτασης ήταν εντυπωσιακά υπαρκτός.

Το σημαντικότερο από την επίτευξη αυτής της συμμαχίας ωστόσο, ήταν το γεγονός ότι δημιουργήθηκε η αρχή της κοινής συνείδησης των εθνών της Ευρώπης.

Στη ναυμαχία αυτή έλαβε μέρος ως υπαξιωματικός της γαλέρας «Μαρκέζα» («Marquesa»), ο μετέπειτα διάσημος Ισπανός συγγραφέας Μιγκέλ ντε Θερβάντες. Αν και άρρωστος με πυρετό την ημέρα εκείνη, ο Θερβάντες αρνήθηκε να μείνει κάτω και παρεκάλεσε να του επιτραπεί να λάβει μέρος στη μάχη. Πολέμησε και πληγώθηκε τρεις φορές από σφαίρα, δύο στο στήθος και μία που του άφησε μόνιμη αναπηρία στο αριστερό (ευτυχώς) χέρι, πράγμα που αναφέρει στο έργο του «Ταξίδι στον Παρνασσό». Ο Θερβάντες πάντα ένιωθε υπερήφανος για τη συμμετοχή του στη ναυμαχία. Πίστευε ότι «είχε λάβει μέρος σε ένα γεγονός που θα διαμόρφωνε την πορεία της ευρωπαϊκής Ιστορίας».

Η ναυμαχία της Ναυπάκτου σηματοδότησε τη λήξη μιας μακρόχρονης παράδοσης που κράτησε στις θάλασσες πάνω από 2.500 χρόνια και ήθελε τα κουπιά και τους κωπηλάτες την κινητήριο δύναμη του πλοίου. Αυτή η παράδοση είχε αρχίσει από την Αργοναυτική εκστρατεία. Η ναυμαχία σήμανε την αρχή μιας νέας εποχής, όπου τα ιστιοφόρα αλλά και τα πολεμικά σκάφη θα κινούνταν με τα πανιά κι αργότερα με τις μηχανές.

**************************

Αναδημοσίευση από εδώ :Ναύπακτος, Κυριακή της 7ης Οκτωβρίου 1571

Καντάφι: Η Λιβύη χρηματοδότησε την προεκλογική εκστρατεία του Σαρκοζί!

Να επιστρέψει τα χρήματα που του έδωσε η Λιβύη για την προεκλογική του εκστρατεία το 2007 ζήτησε χθες από «αυτόν τον κλόουν τον Σαρκοζί»  ο γιος του συνταγματάρχη Καντάφι, Σαΐφ αλ Ισλάμ, προκαλώντας σεισμό στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, μία μέρα μετά τις δηλώσεις του πατέρα του, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει ως «νοητικά προβληματικό» τον Γάλλο πρόεδρο. Την ίδια ώρα, οι δυνάμεις του στρατού συνέχισαν την προέλασή τους προς το προπύργιο των αντικαθεστωτικών, τη Βεγγάζη, βομβαρδίζοντας σφοδρά με βολές πυροβολικού τη Μιζουράτα, ενώ η διεθνής κοινότητα εμφανίστηκε διστακτική όσον αφορά τα σχέδια για επέμβαση στη Λιβύη και για επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων, παρά τις νέες πιέσεις του ίδιου του Νικολά Σαρκοζί για άμεση λήψη απόφασης από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

«Σαρκοζί φέρε πίσω τα λεφτά»!

Η Λιβύη βοήθησε στη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του Νικολά Σαρκοζί το 2007, υποστηρίζει ο γιος του Λίβυου ηγέτη, Μουαμάρ Καντάφι.

"Τη χρηματοδοτήσαμε και έχουμε όλες τις λεπτομέρειες και είμαστε έτοιμοι να αποκαλύψουμε τα πάντα", δήλωσε ο Σάιφ αλ Ισλάμ στο τηλεοπτικό κανάλι Euronews TV, λίγες μέρες αφότου η κρατική τηλεόραση της Λιβύης έκανε λόγο για ένα "σοβαρό μυστικό" που θα επιφέρει την πτώση του Σαρκοζί.

Το Προεδρικό Μέγαρο της Γαλλίας αρνήθηκε ότι ο Σαρκοζί επωφελήθηκε από οποιαδήποτε χρηματοδότηση της Λιβύης.

Η Λιβύη απείλησε να αποκαλύψει περισσότερα για το “σοβαρό μυστικό” αν η Γαλλία επιμείνει στην απόφασή της να αναγνωρίσει το επαναστατικό Μεταβατικό Εθνικό Συμβούλιο ως το νόμιμο εκπρόσωπο του λιβυκού λαού.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε ο γιος του Καντάφι, χαρακτήρισε “κλόουν” το Σαρκοζί.

"Του προσφέραμε βοήθεια για να κάνει έργα για τον λιβυκό λαό, όμως μας απογοήτευσε", επεσήμανε. "Δώσε μας πίσω τα χρήματά μας. Έχουμε όλα τα τραπεζικά στοιχεία και τα έγγραφα της διαδικασίας μεταφοράς των χρημάτων και θα δημοσιεύσουμε τα πάντα σύντομα", πρόσθεσε.

Προελαύνει ακάθεκτος ο Καντάφι!

Ξεπερνώντας την αντίσταση στην Ατζνταμπίγια, αφήνοντας πίσω τους τουλάχιστον 26 νεκρούς, οι δυνάμεις του Καντάφι, όπως και οι αντικαθεστωτικοί, ήδη ξεκίνησαν να σκέφτονται τη μάχη της Βεγγάζης. Στη συνέντευξη που παραχώρησε ο Σαΐφ αλ Ισλάμ στο τηλεοπτικό κανάλι Euronews, εκτός από την αποκάλυψη για τη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του Νικολά Σαρκοζί (ισχυρισμό που αρνείται η γαλλική προεδρία), προειδοποίησε πως σε 48 ώρες, είτε επιβληθεί απαγόρευση πτήσεων είτε όχι, όλα θα έχουν τελειώσει καθώς οι δυνάμεις του στρατού βρίσκονται κοντά στη Βεγγάζη.

Από χθες ο στρατός μέσω της κρατικής τηλεόρασης καλούσε τους εξεγερμένους της Βεγγάζης να παραδώσουν τα όπλα τους και υποσχόταν αμνηστία. Επίσης στους δρόμους της πόλης έκαναν την εμφάνισή τους φέιγ βολάν τα οποία διαβεβαίωναν τους κατοίκους ότι δεν θα τιμωρηθούν αν παραδώσουν τα όπλα τους και ότι οι εξεγερμένοι είναι μέλη της Αλ Κάιντα που έχουν πάρει? ναρκωτικά. Αντίστοιχες δηλώσεις έκανε και ο Σαΐφ, καλώντας τους «προδότες» να φύγουν από τη χώρα και να πάνε στην Αίγυπτο. Συγκεκριμένα ανέφερε: «Από την πλευρά μας, είτε πρόκειται για στρατιωτικούς είτε για πολίτες, έχουμε πει ότι θα αφήσουμε ένα ασφαλές πέρασμα για τους προδότες και τους στρατιώτες τους».

Αναφορές από τη Βεγγάζη παρουσίαζαν μια εικόνα, σύμφωνα με την οποία οι εξεγερμένοι είχαν διχαστεί ανάμεσα σε αυτούς που φοβόντουσαν ένα μακελειό και σε αυτούς που θεωρούσαν πως οι δυνάμεις των αντικαθεστωτικών θα κερδίσουν τη μάχη. Η κρατική τηλεόραση μετέδωσε επίσης ότι δύο από τις φυλές της Βεγγάζης υποστηρίζουν τελικά τον Καντάφι.

Οσον αφορά την αντίδραση της διεθνούς κοινότητας στην επέλαση των στρατευμάτων του Καντάφι και το τσάκισμα της αντίστασης, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί κάλεσε τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ να ψηφίσουν υπέρ της επιβολής ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τη Λιβύη παρά τη χλιαρή στάση που είχαν τηρήσει μέχρι χθες για την υλοποίηση ενός τέτοιου σεναρίου οι ΗΠΑ και η Ρωσία και την αντίθεση της Κίνας. Δηλώσεις για το θέμα έκανε και η Χίλαρι Κλίντον, η οποία τόνισε ότι «εξετάζονται όλες οι πιθανές δράσεις για την προστασία των Λίβυων από τον ίδιο τον ηγέτη τους, μεταξύ των οποίων είναι και η απαγόρευση πτήσεων». O Γερμανός ΥΠΕΞ Βεστερβέλε χθες αρνήθηκε να υποστηρίξει το σχέδιο της Γαλλίας για επιβολή απαγόρευσης πτήσεων.

Τελεσίγραφο για τη Βεγγάζη.

Τελεσίγραφο προς τους κατοίκους της Βεγγάζης να εγκαταλείψουν τις αντάρτικες θέσεις και τις αποθήκες όπλων μέχρι τα μεσάνυχτα ώρα Ελλάδος έδωσαν οι δυνάμεις του στρατού του Καντάφι, λίγες ώρες αφότου η Τζαλάλ Αλ Γκαλάλ του Συμβουλίου της Βεγγάζης σε συνέντευξή της στο BBC είχε δηλώσει: «Δεν είμαστε αντάρτες... Μη μας ονομάζετε έτσι. Είμαστε άνθρωποι που ζουν στη Λιβύη, με έναν δίκαιο σκοπό και δίκαια όνειρα. Είμαστε απλώς άνθρωποι που απαιτούν τα πιο απλά πράγματα που μπορεί να θέλει ένα ανθρώπινο ον. Ξεκινήσαμε ως ειρηνικοί διαδηλωτές που απαιτούσαν το δικαίωμά τους στη ζωή και την αξιοπρέπεια και αυτός (σ.σ.: ο Μουαμάρ Καντάφι) εξαπέλυσε πόλεμο εναντίον μας». Ο Μ. Καντάφι, δήλωσε ότι δεν περιμένει ότι οι δυνάμεις του θα χρειαστεί να δώσουν μάχη για να επανακτίσουν τον έλεγχο της πόλης. Αρκετοί από τους αντικαθεστωτικούς πάντως φοβούνται ότι θα γίνουν μάρτυρες ενός λουτρού αίματος. Ο εξόριστος αντικαθεστωτικός Σολιμάν Μπουτσουϊγκούρ, πρόεδρος της Λιβυκής Ενωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, τόνισε: «Οι άνθρωποι θα παλέψουν με ό,τι έχουν».

***************************

Αναδημοσίευση από εδώ: «Σαρκοζί φέρε πίσω τα λεφτά» και εδώ:Λιβύη.

Νέο δάνειο από την ΕΕ το 2012!

Απέτυχε η κυβέρνηση να πιάσει τον στόχο που είχε βάλει η ίδια για μείωση του ελλείμματος του 2010. Αρχικά είχε πει ότι θα το κατέβαζε στο 8,1% του ΑΕΠ. Οι εκπρόσωποι της τρόικας το υπολόγιζαν στο 8,6%. Τον περασμένο μήνα το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ότι το έλλειμμα ήταν 9,6%, αλλά τα τελικά νούμερα δείχνουν μια περαιτέρω μικρή χειροτέρευση. Προχθεσινά στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών φέρουν το έλλειμμα στα 23,1 δισ. ευρώ, λείπουν μάλιστα τα στοιχεία κάποιων φορέων που θα το αυξήσουν λίγο ακόμη, οπότε με δεδομένο ότι το ΑΕΠ κατά το 2010 ανήλθε στα 224,5 δισ. ευρώ βάσει των επίσημων στοιχείων, το έλλειμμα τελικά ξεπέρασε και το ψυχολογικό όριο του 10%, διαμορφούμενο στο ύψος του 10,3%.

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ.

Αυτή είναι η δυσάρεστη αλήθεια των αριθμών. Στο υπουργείο Οικονομικών προσπαθούν τώρα με κάποιες λογιστικές αλχημείες να το ξαναφέρουν κάτω από το επίπεδο του 10% για λόγους προπαγάνδας και ενδέχεται να τα καταφέρουν, αφού η πολιτική ανάγκη για κάτι τέτοιο είναι πιεστική. Επειδή, όμως, ανεξάρτητα από τις όποιες λαθροχειρίες η πραγματικότητα δεν αλλάζει, είναι προφανές ότι με κάποια πρόσθετα εισπρακτικά μέτρα πρέπει να βρει η κυβέρνηση τα λίγα δισεκατομμύρια ευρώ που λείπουν από τα ταμεία της λόγω αυτής της διαφοράς στο έλλειμμα.

Ομολογουμένως όμως αυτό είναι το μικρότερο από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Το πρώτο και οξύτατο πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν λεφτά για να βγάλει η κυβέρνηση τις υποχρεώσεις του 2012! Τα δάνεια του Μνημονίου δεν επαρκούν σε καμία περίπτωση.

Το 2012 η Ελλάδα χρειάζεται περίπου 66 δισ. ευρώ. Από την ΕΕ και το ΔΝΤ θα πάρει βάσει του Μνημονίου 24 δισεκατομμύρια. Πού θα βρει τα υπόλοιπα; Ακόμη και αν προχωρήσει η εκποίηση ή αξιοποίηση τμήματος της δημόσιας περιουσίας, πάλι θα λείπουν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ.

Με τη διαφορά επιτοκίων από τα γερμανικά ομόλογα να κυμαίνεται και πάλι κοντά στο 10% (!), ούτε ο πιο αθεράπευτα αισιόδοξος αναλυτής δεν πιστεύει ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου μπορεί να βρει να δανειστεί από τις αγορές. Μοναδική της ελπίδα είναι να δανειστεί και πάλι από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης - αυτόν δηλαδή που επέβαλε στη χώρα μας το ολέθριο Μνημόνιο!

Η κυβέρνηση είναι μάλιστα ενθουσιασμένη με μια τέτοια προοπτική, γιατί οι ηγέτες της ευρωζώνης αποφάσισαν την περασμένη Παρασκευή ότι ο μηχανισμός αυτός «μπορεί κατ' εξαίρεση να παρέμβει στην πρωτογενή αγορά χρέους, στο πλαίσιο ενός προγράμματος με αυστηρές προϋποθέσεις». Σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει ότι ο μηχανισμός αυτός μπορεί να αγοράζει κατευθείαν κρατικά ομόλογα.

Πανευτυχής η κυβέρνηση θεωρεί ότι έχει λύσει το πρόβλημά της. Δεν δίνει καμιά σημασία στο ότι «η οικονομική βοήθεια θα υπόκειται σε αυστηρούς όρους κάτω από ένα μακροοικονομικό πρόγραμμα προσαρμογής». Δεν ευσταθεί βεβαίως ο κυβερνητικός ισχυρισμός ότι η Ελλάδα εφαρμόζει ούτως ή άλλως ένα δρακόντειο πρόγραμμα λιτότητας, άρα δεν θα απαιτηθεί σε καμιά περίπτωση καινούργιο Μνημόνιο.

Η πραγματικότητα είναι εντελώς αντίθετη. Αν η Ελλάδα υποχρεωθεί να προσφύγει και πάλι σε αίτημα δανειοδότησης από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, αυτό θα επιφέρει οπωσδήποτε νέους πολύ σκληρότερους όρους, που θα βυθίσουν ακόμη πιο βαθιά στη δυστυχία τα οικονομικά ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα.

Η εξήγηση είναι απλή. Εκ νέου προσφυγή στην ευρωπαϊκή δανειοδότηση σημαίνει ότι έχουν αποτύχει σε ικανό βαθμό τόσο το Μνημόνιο όσο και η βάσει αυτού ασκούμενη κυβερνητική πολιτική να δώσουν τα αποτελέσματα που έχει απαιτήσει η ΕΕ. Απαιτείται επομένως σκλήρυνση των όρων προκειμένου να επιτευχθούν στην επόμενη φάση!

Με αυτή τη νοοτροπία θα κινηθεί η ΕΕ και είτε το ονομάσουν «νέο» Μνημόνιο είτε «επικαιροποίηση» του υφιστάμενου, το αποτέλεσμα για τους δυστυχείς Ελληνες θα είναι το ίδιο: ακόμη πιο επώδυνα αντιλαϊκά μέτρα για ακόμη περισσότερα χρόνια.

ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ:

Κάθε χρόνο άλλα 10 δισ. επιπλέον!

Πρόστιμα αποφάσισαν να επιβάλλουν οι ηγέτες της ευρωζώνης σε κάθε χώρα που έχει πάνω από 60% του ΑΕΠ της δημόσιο χρέος, αν δεν το μειώνει ετησίως κατά το 1/20 μέχρι να το φτάσει στο όριο αυτό. Από τα 340 δισ. ευρώ του ελληνικού χρέους, τα 140 δισ. αντιστοιχούν χονδρικά στο 60% του ΑΕΠ και τα υπόλοιπα 200 δισ. ευρώ είναι το υπερβάλλον χρέος που πρέπει να μειώνουμε κατά το ένα εικοστό τον χρόνο. Πέρα δηλαδή από όλα τα άλλα έξοδα του κράτους, πέρα από τα τοκοχρεολύσια για τα δάνεια της ΕΕ και του ΔΝΤ, πρέπει κάθε χρόνο για την επόμενη εικοσαετία (!) τουλάχιστον η εκάστοτε κυβέρνηση να βρίσκει και άλλα περίπου 10 δισεκατομμύρια, τα οποία θα πηγαίνουν για τη μείωση του χρέους!

***************************

Αναδημοσίευση από εδώ :Νέο δάνειο από την ΕΕ το 2012

Η μεγάλη φυγή από τον πυρηνικό εφιάλτη!

Χιλιάδες Ιάπωνες εγκαταλείπουν άρον άρον το Τόκιο και τα περίχωρα του!

Ανήσυχοι για τις εξελίξεις στους πληγωμένους από τον Εγκέλαδο αντιδραστήρες της Φουκουσίμα, αλλά και ολοένα πιο δύσπιστοι απέναντι στις επίσημες ανακοινώσεις της διαχειρίστριας εταιρείας και της κυβέρνησης, δεκάδες χιλιάδες Ιάπωνες εγκαταλείπουν άρον άρον το Τόκιο και τα περίχωρα του, ενώ εκατομμύρια άλλοι κλείνονται στα σπίτια τους – καθώς τα περισσότερα σχολεία έχουν κλείσει και πολλές επιχειρήσεις έχουν δώσει υποχρεωτική άδεια στους υπαλλήλους, ενώ στα αεροδρόμια της ιαπωνικής πρωτεύουσας επικρατεί το αδιαχώρητο από το πλήθος που προσπαθεί να φύγει από μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου.

Η «μεγάλη φυγή» είναι φυσιολογική, καθώς ώρα με την ώρα μεγαλώνει η παγκόσμια ανησυχία για την κατάσταση στον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα. Όπως δήλωσε το βράδυ ο επικεφαλής της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας Γιουκία Αμάνο, που σπεύδει αεροπορικώς στην περιοχή, έχει επιβεβαιωθεί πλέον η βλάβη στους πυρήνες των τριών από τους τέσσερις αντιδραστήρες, ενώ μεγάλη αναταραχή στις χρηματαγορές προκάλεσαν οι κινδυνολογικές δηλώσεις του ευρωπαίου Επιτρόπου Ενέργειας Γκίντερ Έτινγκερ ότι οι Ιάπωνες επιχειρούν με πρωτόγονα μέσα, ότι έχουν «χάσει τον έλεγχο» των αντιδραστήρων και ότι επίκειται «Αποκάλυψη»!

Όπως δήλωσε ο επικεφαλής της ΙΑΕΑ, οι Ιάπωνες αξιωματούχοι ανησυχούν για την κατάσταση της δεξαμενής αποθήκευσης πυρηνικών καυσίμων στους αντιδραστήρες Νο3 και Νο 4, όπου όπως φαίνεται η ραδιενέργεια είναι τόσο υψηλή, ώστε τα στρατιωτικά ελικόπτερα δεν μπορούν να την προσεγγίσουν για να ρίξουν νερό. Ο υπουργός Άμυνας της Ιαπωνίας ανακοίνωσε ότι ελικόπτερα σκοπεύουν να ρίξουν νερό στον αντιδραστήρα 3 και ότι αξιωματούχοι προετοιμάζονται επίσης να ρίξουν με αντλίες νερό μέσα στον αντιδραστήρα 4 από διάφορες θέσεις στο έδαφος: πιθανώς το ίδιο να επαναληφθεί και στον αντιδραστήρα 3. Το έργο αυτό θα αναλάβουν 180 έμπειροι εργαζόμενοι σε πυρηνικά εργοστάσια, που μεταφέρθηκαν εκεί από όλη την Ιαπωνία και ήδη αποκαλούνται «μοντέρνοι Σαμουράι» από τα ιαπωνικά ΜΜΕ.

«Δεν υπάρχει νερό στις δεξαμενές».

Την ίδια στιγμή στις ΗΠΑ ο πρόεδρος της Πυρηνικής Ρυθμιστικής Επιτροπής (NRC) Γκρέγκορι Γιάτσκο, κατά τη διάρκεια ακρόασης στο Κογκρέσο έκανε λόγο για «εξαιρετικά υψηλά» επίπεδα ραδιενέργειας στην περιοχή του εργοστασίου, καθώς η δεξαμενή αποθήκευσης του αναλωθέντος καύσιμου του αντιδραστήρα 4 δεν περιέχει πλέον νερό. «Εκτός από τους τρεις αντιδραστήρες που ήταν σε λειτουργία κατά τη στιγμή της θεομηνίας, ένας τέταρτος αντιδραστήρας αποτελεί επίσης, εφεξής, αιτία ανησυχίας. Ο αντιδραστήρας αυτός δεν λειτουργούσε κατά τη στιγμή του σεισμού», δήλωσε ο πρόεδρος της NRC.

«Πιστεύουμε ότι η εφεδρική μονάδα αποθήκευσης έχει καταστραφεί, δεν υπάρχει πλέον νερό στις δεξαμενές αναλωθέντος καυσίμου και ότι τα επίπεδα ραδιενέργειας είναι εξαιρετικά υψηλά, γεγονός που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τις επιχειρήσεις αντιμετώπισης του προβλήματος που διεξάγονται στο χώρο της μονάδας για να αποφευχθεί η καταστροφή», πρόσθεσε.

Το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι δεν επιτρέπεται στις αμερικανικές δυνάμεις στην Ιαπωνία να πλησιάσουν σε απόσταση 80 χιλιομέτρων από τον σταθμό της Φουκουσίμα και διευκρίνισε ότι το μέτρο αυτό αποσκοπεί στην εγγύηση της ασφάλειας των Αμερικανών στρατιωτών στη διάρκεια επιχειρήσεων αρωγής.

Ο αμερικανικός στρατός χορηγεί εξάλλου σε ορισμένα πληρώματα αεροσκαφών δισκία ιωδιούχου καλίου για την προφύλαξή τους από τις επιδράσεις της ραδιενέργειας. Τα μέτρα αυτά είναι προληπτικής φύσης και το Πεντάγωνο έχει σημειώσει ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για πρόκληση σοβαρής μόλυνσης από ραδιενέργεια σε μέλη των αμερικανικών δυνάμεων.

Αμέτρητοι νεκροί.

Παράλληλα ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν δήλωσε στον Ιάπωνα πρωθυπουργό Ναότο Κάνο ότι τα Ηνωμένα Έθνη προτίθενται να προσφέρουν οποιαδήποτε επιπρόσθετη βοήθεια στους πληγέντες από το σεισμό στη χώρα, αν η Ιαπωνία διατυπώσει σχετικό αίτημα, ενώ το Συμβούλιο Ασφαλείας του οργανισμού τήρησε σήμερα ενός λεπτού σιγή για τους νεκρούς. Σύμφωνα με τον νεότερο απολογισμό που δόθηκε στη δημοσιότητα, οι νεκροί ανέρχονται σε 4.314, σε 8.606 ο αριθμός των αγνοουμένων και σε 2.282 των τραυματιών.

Πρόκειται για τον αριθμό των νεκρών που έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα, όμως οι αρχές αναμένουν ότι ο τελικός απολογισμός θα ξεπεράσει κατά πολύ τους 10.000 νεκρούς, αν ληφθούν υπόψη οι αριθμοί των αγνοουμένων στον πανεθνικό αυτόν απολογισμό. Εκτός από τα πτώματα που εντοπίζονται καθημερινά στη ζώνη που επλήγη από το σεισμό και το τσουνάμι, ο κυβερνήτης της επαρχίας Μιγιάγκι, Γιουχέι Σάτο, εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι ο αριθμός των νεκρών θα ξεπεράσει τους 10.000 μόνον για την περιοχή αυτή, στην οποία βρίσκεται η πόλη Σεντάι, ενώ κατήγγειλε και την «καθυστερημένη αντίδραση της κυβέρνησης», και έκανε λόγο για «τρόμο και οργή» μεταξύ των κατοίκων. «Μας λείπουν ακόμη και τα πλέον βασικά είδη επιβίωσης», τόνισε.

Τα σωστικά συνεργεία αξιολογούν επίσης τώρα ότι υπάρχουν λίγες πιθανότητες να βρεθούν επιζώντες στα ερείπια, καθώς εκτός από το ότι έχουν περάσει περισσότερες από πέντε ημέρες από τον ισχυρό σεισμό μεγέθους 9 ρίχτερ, στην περιοχή χιονίζει συνεχώς δυσχεραίνοντας τις έρευνες.

«Θα περιοριστεί στην Ιαπωνία» ?

Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν πάντως πως ακόμη και στην χειρότερη περίπτωση μιας μεγάλης διαρροής ραδιενέργειας, αυτή θα περιορισθεί στα όρια της Ιαπωνίας. Οποιοδήποτε ραδιενεργό νέφος από τον κατεστραμμένο πυρηνικό σταθμό ενδεχομένως θα περιορισθεί στα ιαπωνικά νησιά – σε αντίθεση με τη μεγάλη διασπορά που είχε σημειωθεί μετά το δυστύχημα στο Τσερνόμπιλ, όταν μεγάλα τμήματα της Ευρώπης μολύνθηκαν στη χειρότερη πυρηνική καταστροφή στην παγκόσμια ιστορία. Tονίζουν μαλιστα πως το αποτέλεσμα ναι μεν θα είναι χειρότερο από την μερική τήξη του πυρήνα στο Θρι Μάιλ Άιλαντ στις ΗΠΑ, το 1979, αλλά θα είναι ελαφρύτερο από την περίπτωση του Τσερνόμπιλ.

«Στη χειρότερη περίπτωση, το ραδιενεργό νέφος δεν πρόκειται να ανέλθει σε πολύ μεγάλο ύψος στην ατμόσφαιρα. Αυτά είναι καλά νέα για τον κόσμο, κακά όμως για την Ιαπωνία», τονίζει ο Γιαν Μπάρανεκ, επικεφαλής της Διεθνούς Πυρηνικής Εκστρατείας της περιβαλλοντικής οργάνωσης Greenpeace. Ο Μπάρανεκ δήλωσε πως η μόλυνση από ραδιενεργό καίσιο θα καταστήσει πλήρως ακατοίκητες ορισμένες περιοχές κοντά στον πυρηνικό σταθμό τουλάχιστον για κάποιες δεκαετίες, όπως έγινε και με το Τσερνόμπιλ.

«Ίσως θα έπρεπε να προσευχηθούμε», τόνισε ο Σεμπάστιαν Πφλουγκμπέιλ, πρόεδρος της γερμανικής ιδιωτικής Εταιρείας Ραδιενεργούς Προστασίας, προσθέτοντας πως σωτηρία για τα 127 εκατ. των Ιαπώνων από τις ραδιενεργές ατμοσφαιρικές κατακρημνίσεις, ή από άλλα πυρηνικά κατάλοιπα, θα είναι μόνον ένας άνεμος που θα τις μεταφέρει ανατολικά προς τον Ειρηνικό.

***********************

Αναδημοσίευση από εδώ: Η μεγάλη φυγή από τον πυρηνικό εφιάλτη!

Νέα σφαγή μισθών και συντάξεων για να βγουν 24 δισ. ευρώ!

ΔΝΤ αποφασίζει, “τσάρος” εκτελεί…

Φως στα μέτρα της περιόδου 2012-2014 που καλείται να λάβει η κυβέρνηση και από φέτος κιόλας, ρίχνει η έκθεση αξιολόγησης που δημοσιοποίησε το ΔΝΤ. Ανοίγουν έτσι νέα μέτωπα με εργαζομένους σε δημόσιο και ΔΕΚΟ, μπαίνει ψαλίδι σε συντάξεις και επιδόματα, ενώ απαιτούνται και συγκρούσεις στο χώρο Υγείας.

Για να εξευρεθούν 24 και πλέον δισ. ευρώ έως το 2014, το σχέδιο προβλέπει να εισπραχθούν:

- από περικοπές παροχών και επιδομάτων έως 2,3 δισ. ευρώ

- από την αναδιάρθρωση των ΔΕΚΟ έως 3,2 δισ. ευρώ.

- από τις αλλαγές στους μισθούς με το νέο μισθολόγιο στο δημόσιο έως 4,5 δισ. ευρώ.

- από τις αλλαγές στις συντάξεις έως 4 δισ. ευρώ.

- από τις αλλαγές στο σύστημα Υγείας έως 2,3 δισ. ευρώ.

- από περικοπές στις στρατιωτικές δαπάνες έως 2,3 δισ. ευρώ.

Έμφαση δίνει η έκθεση στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, τονίζοντας πως η κυβέρνηση απαιτείται να συγκρουσθεί με ισχυρά συμφέροντα για να τα καταφέρει. Βάζει στόχο την είσπραξη 9,2 δισ. ευρώ από φόρους για την περίοδο 2012 έως το 2014, με αναδιάρθρωση του φορολογικού μηχανισμού.

Με τα δεδομένα αυτά πάντως, το ΔΝΤ εμφανίζεται πρόθυμο να εγκρίνει επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του Δανείου από 5 σε 10 χρόνια και εκτιμά ότι έτσι θα διευκολυνθεί η απόσβεσή του καθώς, στη διετία 2013-2015, οι πληρωμές θα μειωθούν από τα 163 δισ. στα 110 δισ. ευρώ κάτι που εκτιμά πως θα διευκολύνει την ταχύτερη επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές

Στο μέτωπο των αποκρατικοποιήσεων, όπως τονίζεται στην έκθεση, η αξία των συμμετοχών του κράτους σε επιχειρήσεις φτάνει τα 44 δισ. ευρώ. Εξ αυτών η αξία της μετοχικής συμμετοχής του δημοσίου σε εισηγμένες στο χρηματιστήριο αγγίζει τα 8 δισ. ευρώ.

Τα φιλέτα στα ακίνητα.

Όσον αφορά τα κρατικά ακίνητα πάντως, το πρόγραμμα «αξιοποίησής» τους μόνο στρωμένος με ρόδα δεν είναι. Από τα 71.000 ακίνητα που διαθέτει η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου, η λίστα που πρότεινε προς αξιοποίηση ο "Σύμβουλος Ανάπτυξης Δημοσίων Ακινήτων" και ενέκρινε το ΔΣ της ΚΕΔ, περιλαμβάνει μόνο 20 ακίνητα του δημοσίου.

Πρόκειται για 20 ακίνητα "φιλέτα" επί της Λ. Κύμης (Νερατζιώτισσα), στην Κηφισίας, στη Μίκρα Θεσσαλονίκης, στον Αφάντου Δωδεκανήσου, στο Αντίρριο Αιτωλοακαρνανίας, στο Λαύριο, στη Λίνδο Ρόδου, στα Μέθανα Αττικής, στην Ερμιόνη Αργολίδας, στον Αρχάγγελο Ρόδου, στη Χαλκίδα, στη Θέρμη, στη Μεγάλη Βρύση Φθιώτιδας, στην Καβάλα, στις Κυκλάδες, στη Σάμο, στην Κέρκυρα αλλά και στο Νέστο της Ξάνθης, (εκεί όπου στεγαζόταν και λειτουργούσε η "Φωνή της Αμερικής"- Voice of America).

Και εφιαλτικό σενάριο για χρέος 200% ΑΕΠ!

Σε σταυροδρόμι βρίσκεται το οικονομικό πρόγραμμα που εφαρμόζει η Ελλάδα, καθώς έχουν εντοπισθεί αστοχίες και καθυστερήσεις που, σύμφωνα με το ΔΝΤ, επιβάλλουν να εφαρμοστούν νωρίτερα τα διαρθρωτικά μέτρα, από το 2011 κιόλας. Με τα δεδομένα θα γίνει το Μάιο και η επόμενη αξιολόγηση της χώρας, δίνοντας προτεραιότητα στον επανασχεδιασμό των μέτρων της περιόδου 2012-2014.

Όπως προκύπτει από την έκθεση αξιολόγησης που δημοσιοποίησε από την Ουάσιγκτον, το ΔΝΤ θέτει σε προτεραιότητα μέτρα για την εξοικονόμηση πόρων 24 και πλέον δισ. ευρώ σε ως το 2014.

Έμφαση δίνει η έκθεση στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, τονίζοντας πως η κυβέρνηση απαιτείται να συγκρουσθεί με ισχυρά συμφέροντα για να τα καταφέρει.

Οι προβλέψεις του ΔΝΤ, με βάση την εφαρμογή του Μνημονίου περιλαμβάνουν και το πολύ άκρως αρνητικό σενάριο, στην περίπτωση που ξεσπάσει νέα τραπεζική κρίση. Στην περίπτωση αυτή το χρέος μπορεί να φθάσει στο 200% του ΑΕΠ. Θα αρχίσει να υποχωρεί από το 2013 και μετά. Μπορεί να υποχωρήσει κατά επιπλέον 16,5% του ΑΕΠ εως το 2015 και κατά 18% έως το 2020, εάν προχωρήσουν οι αποκρατικοποιήσεις.

Το ΔΝΤ προβλέπει επίσης:

• οικονομική συρρίκνωση 3% φέτος, ανάκαμψη από το 2012 με ανάπτυξη 1,1%, ενώ θα φθάσει το 2,1% την περίοδο 2013-14.
• μείωση του πληθωρισμού έως 1% στα τέλη του 2011 και διατήρησή του και το 2012.

• άνοδος 10% στην ανταγωνιστικότητα στα επόμενα 5 ως 6 έτη, λόγω και του ευνοϊκού διεθνούς περιβάλλοντος.

• ανάκαμψη του τουρισμού στη χώρα μας, σε σύγκριση με το 2010.

• πιθανή περαιτέρω αύξηση των spreads. Θα έχει έμμεσες επιπτώσεις κυρίως στην ρευστότητα του τραπεζικού συστήματος αλλά και στην βελτίωση της επιχειρηματικής και επενδυτικής εμπιστοσύνης.

Παρά τις καθυστερήσεις και την αστοχία στον έλεγχο των πληρωμών του κράτους (καθυστερεί όλο και περισσότερο να πληρώσει εμπρόθεσμα τα χρέη του σε ιδιώτες), το ΔΝΤ έχει δώσει το πράσινο φως για την εκταμίευση της με αντάλλαγμα τα μέτρα της περιόδου 2012-2014, ύψους 8%, αλλά και πρόσθετα μέτρα για περίπτωση έκτακτης ανάγκης, ώστε να μειωθεί το έλλειμμα κάτω από 3%.

Η έκθεση του ΔΝΤ έχει λάβει υπ’ όψιν της και την τελευταία υποβάθμιση από τη Moody’s, όπως επισημαίνουν όμως οι συντάκτες της, δεν επηρεάζει την ουσία της αξιολόγησης για την Ελλάδα.

Παρότι τα spreads εκτοξεύτηκαν στις 900 μονάδες, το αναθεωρημένο Μνημόνιο αφήνει ήδη περιθώριο για νέες υποβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης κατά τη διάρκεια του 2011.

**************************

Αναδημοσίευση από εδώ: ΔΝΤ αποφασίζει, “τσάρος” εκτελεί…

«Γιαούρτωσαν» τον Θεόδωρο Πάγκαλο σε ταβέρνα!

Δεκάδες εξαγριωμένοι κάτοικοι της Κερατέας επιτέθηκαν με γιαούρτια στον  Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, Θεόδωρο Πάγκαλο, την ώρα που δειπνούσε με παρέα σε ταβέρνα στα Καλύβια Αττικής.

Το περιστατικό έγινε γύρω στις 11 το βράδυ, όταν κάτοικοι της Κερατέας έμαθαν ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης βρισκόταν σε ταβέρνα στα Καλύβια και δειπνούσε.

Οπως έγινε γνωστό, ομάδα από τους κατοίκους συγκεντρώθηκε έξω από το μαγαζί και άρχισε να αποδοκιμάζει έντονα τον Θ. Πάγκαλο , την κυβέρνηση και την απόφαση να κατασκευαστεί ΧΥΤΑ στην Κερατέα. Κάποια στιγμή, ορισμένοι από τους συγκεντρωμένους άρχισαν να φωνάζουν και να απαιτούν να φύγει ο Θ. Πάγκαλος από την ταβέρνα. Ορισμένοι πέταξαν γιαούρτια προς το μέρος του!

Τελικά, και μετά την παρουσία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων που έσπευσαν επι τόπου  , ο κ. Πάγκαλος φυγαδεύτηκε από την Ταβέρνα  με τη συνοδεία διμοιρίας των ΜΑΤ, χωρις να προλάβει να δοκιμάσει το επιδόρπιο-σπεσιαλιτέ της Ταβέρνας, αλλά σίγουρα  "έχοντας δοκιμάσει το επιδόρπιο που το πρόσφεραν οι οργισμένοι κάτοικοι της Κερατέας"!