Οργή λαού, αδιαφορία πρωθυπουργού.

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ.

Τεράστια ήταν η μαζικότητα της διαδήλωσης στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της γενικής απεργίας της Τετάρτης. Εφάμιλλη του μεγαλειώδους συλλαλητηρίου της 5ης Μαΐου. Πάνω από εκατό χιλιάδες διαδηλωτές εκδήλωσαν την οργή τους απέναντι στην κυβερνητική πολιτική. Ηδη όμως από την προηγούμενη μέρα ο πρωθυπουργός είχε περάσει με άνεση από τη Βουλή το πολυνομοσχέδιο εξόντωσης των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ και λεηλασίας των μισθών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα μέσω των επιχειρησιακών συμβάσεων εργασίας που δίνουν το δικαίωμα στον εργοδότη κάθε επιχείρησης να μειώνει όσο θέλει τις αποδοχές του κάθε υπαλλήλου του, μέχρι του σημείου συρρίκνωσης οποιουδήποτε μισθού στελέχους του ως το κατώτατο όριο των... 740 ευρώ που ορίζει η εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας.

Μόνο ένας όλος κι όλος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ο Βαγγέλης Παπαχρήστος, αντιστάθηκε και ψήφισε «όχι», διαγραφόμενος εν ριπή οφθαλμού, πριν καν γίνει η ψηφοφορία κατ’ άρθρο, ώστε να μη βρει μιμητές! Πανευτυχής πρέπει να αισθάνεται ο πρωθυπουργός για το γεγονός ότι δεν χρειάστηκε να καρατομήσει πολιτικά παρά έναν και μόνο βουλευτή του - κι αυτόν μάλιστα φίλο και στενότατο συνεργάτη του εδώ και δεκαπέντε σχεδόν χρόνια.

Κρίνοντας από το περιεχόμενο του νομοσχεδίου, κάποιος αφελής θα νόμιζε ότι θα εξεγείρονταν οι «σοσιαλιστικές» συνειδήσεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Αποδείχτηκε όμως ότι τα οφέλη και προνόμια της βουλευτικής έδρας είναι κατά πολύ βαρύτερα της «σοσιαλιστικής» ιδεολογίας των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Ο Γ. Παπανδρέου τώρα πλέον είναι απολύτως βέβαιος ότι δεν αντιμετωπίζει απολύτως κανέναν κίνδυνο από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του, όσο φυσικά παραμένει ο ίδιος ισχυρός. Αναμενόμενο είναι ως εκ τούτου να αυξηθεί η αλαζονική στάση του πρωθυπουργού απέναντι στους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος και δικαίως, δεδομένης της στάσης τους.

Εχει ήδη αποδειχθεί εμπράκτως άλλωστε ότι κανένας βουλευτής από καμιά συγκροτημένη ή θρυλούμενη ομάδα του ΠΑΣΟΚ -«προεδρικοί», «γεννηματικοί», «εκσυγχρονιστές», «βενιζελικοί», «παλαιοπασόκοι» κ.λπ.- δεν τόλμησε να ψηφίσει «όχι» ούτε στο Μνημόνιο ούτε σε οποιοδήποτε νομοσχέδιο λεηλασίας μισθών, συντάξεων, εργασιακών ή ασφαλιστικών δικαιωμάτων!

Σε καμιά από αυτές τις ομάδες δεν εντάσσονται ούτε η Σοφία Σακοράφα, ούτε ο Βασίλης Οικονόμου, ούτε ο Γιάννης Δημαράς, ούτε ο Βαγγέλης Παπαχρήστος - οι μόνοι τέσσερις που τόλμησαν να υψώσουν το ηθικό ανάστημά τους. Τέσσερις βουλευτές που εξεγέρθηκαν κάποια στιγμή οι συνειδήσεις τους είναι, όχι μέλη κάποιας φράξιας που διεκδικεί πρωτεύοντα ή καλύτερο ρόλο στη νομή της εξουσίας.

Αυτό το αποτυπώνει ανάγλυφα η όντως εξαιρετική δήλωση της Σοφίας Σακοράφα με αιτία το πολυνομοσχέδιο. «Μετατρέψατε τη Βουλή σε σωματείο - σφραγίδα. Αρνούμαι να σφραγίζω φιρμάνια του ΔΝΤ. Δεν είμαι υπάλληλος. Βουλευτής είμαι. Αρνούμαι να δεχτώ πρακτικές κατοχικού κοινοβουλίου όπου μιλούν οι εντολείς του ΔΝΤ και φιμώνονται οι εντολοδόχοι του ελληνικού λαού. Αρνούμαι να παρευρεθώ σε αυτή την παρωδία. Τούτες τις ώρες γράφεται Ιστορία. Ιστορία ενδοτισμού από τη μία, αλλά και αντίστασης από την άλλη» αναφέρει θαρραλέα μεταξύ άλλων.

Ο Γ. Παπανδρέου αδιαφορεί βάσιμα για κάποιες δηλώσεις βουλευτών του κόμματός του που αμφισβητούν για δημαγωγικούς λόγους την κυβερνητική πολιτική, από τη στιγμή που οι πραγματικές προθέσεις των δήθεν «αμφισβητιών» αποδεικνύονται εμπράκτως μέσω της πειθήνιας ψήφισης εκ μέρους τους οιουδήποτε κυβερνητικού νομοσχεδίου. Στον βαθμό που αυτή η πολιτική φαρσοκωμωδία στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ λειτουργεί ως θέατρο παραγωγής φραστικών άλλοθι για κάποιους βουλευτές που το έχουν ανάγκη και όχι ως ιδεολογικό εργαστήριο αμφισβήτησης της κυβερνητικής πολιτικής, ο πρωθυπουργός δεν έχει κανένα λόγο να δυσφορεί.

Το πραγματικό πρόβλημα του πρωθυπουργού είναι ότι η κοινωνία δεν συμπεριφέρεται καθόλου όπως οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Οι εργαζόμενοι έχουν σκύψει το κεφάλι, αλλά η απόγνωση και ο θυμός συσσωρεύονται στους κόλπους τους. Κανείς όμως δεν είναι βέβαιος ακόμη ότι αυτό θα ξεσπάσει σε μια τυφλή, καταστροφική οργή που θα απειλήσει να σαρώσει ό,τι βρει μπροστά της.

ΣΤΡΟΦΗ:

Σαμαράς με ΠΑΣΟΚ κατά των ΔΕΚΟ.

Υπέκυψε τελικά στις πιέσεις που του ασκούνται από το εσωτερικό και το εξωτερικό ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς και ψήφισε από κοινού με την κυβέρνηση εναντίον των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ, υπερψηφίζοντας τις σχετικές προβλέψεις του Μνημονίου και μάλιστα σύμφωνα με την αντίληψη της κυβέρνησης Παπανδρέου για την υλοποίησή τους. Μετά από αυτό το πρώτο και αποφασιστικό βήμα προσχώρησης της ΝΔ στο «μνημονιακό» στρατόπεδο στο επιμέρους αλλά καθοριστικής σημασίας θέμα των ΔΕΚΟ, έχει αναπτερωθεί το ηθικό της κυβέρνησης ότι σταδιακά η ΝΔ θα επεκτείνει τη στάση στήριξης της κυβέρνησης Παπανδρέου και σε άλλους τομείς μέτρων που επιβάλλουν η ΕΕ και το ΔΝΤ μέσω Μνημονίου.

****************

Αναδημοσίευση από εδώ: Οργή λαού, αδιαφορία πρωθυπουργού

Δηλητηριασμένο δόλωμα σκότωσε λύκο στη Φαρκαδόνα Τρικάλων!

Αρσενικός λύκος, 7 ετών βρέθηκε νεκρός δίπλα σε πηγή νερού και πολύ κοντά στον οικισμό Κρήνη του Δήμου Φαρκαδόνας.

Η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης και Επικοινωνίας του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ ειδοποιήθηκε από υπαλλήλους της Δασικής Υπηρεσίας Τρικάλων και έσπευσε στην περιοχή για να διαπιστώσει ότι ο θάνατος του λύκου σύμφωνα με τις μακροσκοπικές ενδείξεις της νεκροψίας προήλθε από την κατανάλωση δηλητηριασμένου δολώματος (φόλας).

Πρόκειται για τον 7ο νεκρό λύκο που εντοπίζεται νεκρός από ανθρωπογενές αίτιο (δηλητήριο, τροχαίο ατύχημα, πυροβολισμός) για τη φετινή χρονιά.

Δυστυχώς, η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων αποτελεί μία ακόμη σοβαρή απειλή για τη βιοποικιλότητα. Πρόκειται για διαδεδομένη και παράνομη μέθοδο για τη θανάτωση άγριων ζώων (πολλά από τα οποία είναι απειλούμενα) που προκαλούν ζημιές σε παραγωγούς, όσο και ζώων που θεωρούνται ανταγωνιστικά προς άλλα ζώα (ποιμενικοί σκύλοι) ή άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες (όπως το κυνήγι).

Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ σε συνεργασία με το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης καθώς και φορείς από την Ισπανία και την Πορτογαλία ξεκινά το πρόγραμμα LIFE με τίτλο: «ΚΑΙΝΟΤΟΜΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΣΕ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΕΣ ΠΙΛΟΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΕΕ».

Ο κύριος στόχος του πενταετούς προγράμματος είναι να καθιερωθεί μια σειρά καινοτόμων ενεργειών με την προοπτική να καταστεί αποτελεσματικότερη η αντιμετώπιση της χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων. Οι καινοτόμες μέθοδοι συνίστανται στη δημιουργία και λειτουργία τριών δικτύων ενάντια στην παράνομη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων (το δίκτυο κτηνοτρόφων, των Δασαρχείων που εποπτεύουν κυνηγετικές περιοχές, και των δήμων) στις πιλοτικές περιοχές των τριών χωρών (Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα). Τα δίκτυα αυτά θα συμμετέχουν ενεργά στην αντιμετώπιση της απειλής και συγχρόνως θα λειτουργούν ως μεσολαβητές μεταξύ των πολιτών και των Αρχών που απαγορεύουν χρήση του δηλητηρίου προστατεύοντας τη βιοποικιλότητα καθώς και των οργανώσεων (Εθνικών και Διεθνών) που δραστηριοποιούνται ενάντια σε αυτή την παράνομη πρακτική.

Το πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί με τη δημιουργία και λειτουργία τηλεφωνικής γραμμής στην οποία οι πολίτες θα μπορούν να καταγγέλλουν περιστατικά παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων ή απλούστερα θανάτωσης ζώων από φόλες.

****************

Αναδημοσίευση από εδώ:Δηλητηριασμένο δόλωμα σκότωσε λύκο στη Φαρκαδόνα Τρικάλων

Κατεχόμενη χώρα, ανοχύρωτοι άνθρωποι ....

Με την πρώτη μπαταριά τα κεφάλαια την έκαναν για το εξωτερικό. Οι εργάτες που, κατά τα άλλα, δεν έχουν πατρίδα, έμειναν εδώ - στις «πεζούλες τους», αμήχανοι, κουτσουρεμένοι, αιχμάλωτοι των δυνάμεων Κατοχής. Οι νέοι σκέφτονται να μεταναστεύσουν (από) στις καφετέριες, στα ξένα, μέσα τους...

Κι ο Ρήτωρ -his master 's voice- ομιλεί και ομιλεί, φτύνει λέξεις και φτύνει στις λέξεις και ομιλεί και ομιλεί, ένας βόμβος που προσπαθεί να σκεπάσει τη βοή των επερχομένων...

Εδώ και πολλά χρόνια ζούμε στην Ελλάδα με ψέματα. Μύθους, επαναλαμβανόμενα κλισέ και στερεότυπα. Διαρκή υποδόρια προπαγάνδα. Παραμύθα.

Πολλά από τα «κατά συνθήκην ψεύδη» στον τόπο αυτόν έγιναν κοινός τόπος, καθιερώθηκαν, εξελίχθηκαν στο πιο αποτελεσματικό κι αποτρόπαιο όπλο κατά του λαού.

Ο περίφημος δημόσιος τομέας. Θεωρείται στην Ελλάδα υπερτροφικός! Ψεύδος. Αναλόγως του πληθυσμού της, η Ελλάδα έχει δημόσιο τομέα μικρότερο από της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας, της Ιταλίας και πολλών άλλων χωρών.

Λέγεται ότι στην Ελλάδα το κράτος είναι σπάταλο. Ψεύδος. Τα δύο κυβερνητικά κόμματα είναι σπάταλα. Αυτά έκαναν το κράτος αντιλαϊκό και αντιπαραγωγικό. Αυτά οργάνωσαν τις ρεμούλες στα νοσοκομεία, αυτά οργίασαν με τη σπατάλη, με τις μίζες, με τις υπεξαιρέσεις, αυτά έκαναν το κράτος άσυλο ανιάτων πρασινοφρουρών και γαλάζιων τρωκτικών.

Λέγεται ότι η ιδιωτική πρωτοβουλία είναι πιο παραγωγική και, τρομάρα της, ανταγωνιστική. Ψεύδος. Υπήρξε κυρίως κρατικοδίαιτη. Πρωταθλητής στη φοροδιαφυγή. Ανίκανη να αναπτύξει την παραγωγικότητα της χώρας, μανούλα στην αρπαχτή. Υπήρξε και είναι ο κυρίως εχθρός τού επιχειρείν.

Λέγεται ότι, έξω, τα καλά Πανεπιστήμια είναι ιδιωτικά. Ψεύδος. Σε όλη την Ευρώπη να υπάρχουν το πολύ δέκα τέτοια πανεπιστήμια. Κι αυτά τρίτης εθνικής.

Ομως, ακόμα και δημόσια τα Πανεπιστήμια, πολλά απ' αυτά, εκεί στην ξένη ζητάνε δίδακτρα. Επίσης πολλά είναι συνδεδεμένα με εταιρείες. Απ' αυτήν την άποψη τα δικά μας είναι καλύτερα (αν τα απογειώναμε). Αλλά κι αυτό θέλουμε να το χαλάσουμε -διότι η ευρωλιγουρίαση μας κατάντησε να νομίζουμε για καλύτερο το χειρότερο, καθώς και να μην αξιοποιούμε τα τυχόν πλεονεκτήματά μας προς το καλύτερο.

Λέγεται ότι οι Ελληνες είναι φυγόπονοι, τεμπέληδες και -κατά τον πρωθυπουργό- «διεφθαρμένοι». Ψεύδος! Είναι από τους πιο σκληρά εργαζόμενους Ευρωπαίους. Και από τους πιο χαμηλά αμειβόμενους.

Κατηγορούνται οι Ελληνες εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα ότι είναι υψηλόμισθοι. Ψεύδος. Υψηλόμισθοι είναι οι κομματικοί εγκάθετοι, τα γκόλντεν μπόις και οι εργατοπατέρες των συντεχνιών που τα παίρνουν από δέκα μεριές. Αντιθέτως ένας καθηγητής τη βγάζει με 1.300 - 1.500 ευρώ (και τα επιδόματα μέσα) καθαρά, ένας οδηγός λεωφορείου με άλλα τόσα, ένας γιατρός του ΕΣΥ στα 40 του με λίγα παραπάνω, ενώ οι στρατιωτικοί μετράνε και το δίφραγκο.

Κάθε λίγο και λιγάκι όταν οι κυβερνήσεις προγράφουν έναν κλάδο, αμολάνε μελάνι για «μέσους όρους μισθών» επιπέδου «ρετιρέ». Και η κοινωνία «μασάει».

Οπως όμως κάθε φορά, αλλά μάλλον αργά, αποδεικνύεται ότι τέτοιους μισθούς (στο πολλαπλάσιο - και από πέντε μεριές) λαμβάνουν οι συκοφάντες - ακριβώς εκείνα τα παπαγαλάκια που κατηγορούν τους πάντες

-εργάτες, συνταξιούχους, γέροντες, πιτσιρικάδες- ότι δεν τους «αντέχει η οικονομία».

Μιλούν εναντίον του κράτους αυτοί που το απομυζούν. Μιλούν υπέρ του ανταγωνισμού τα τραστ και τα μονοπώλια. Μιλούν για σοσιαλισμό αυτοί που καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις. Μιλούν για πατρίδα αυτοί που υποθήκευσαν όχι μόνον την περιουσία της, αλλά και την ύπαρξή της. Μιλούν για εθνική ανεξαρτησία οι σμπίροι της Γκόλντμαν Σακς, οι γκαουλάιτερ της Τρόικας, οι κάπο των τραπεζών.

Και γίνονται πιστευτοί. Διότι το δηλητήριο των κλισέ και των ψευδών έχει πιάσει φλέβα από καιρό.

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μικρά.

Εκείνων των ραγιάδων και των γραισκύλων (συνωστισμός ραγιάδων και γραισκύλων) που πιπίλισαν το μυαλό των απλών εναντίον του πολιτισμού τους, της παράδοσής τους, του αυτοσεβασμού τους.

Εκείνων των κομπλεξικών που οδήγησαν τους Ελληνες στα πιο βαθιά κόμπλεξ απέναντι στους Δυτικούς, στην τελική μας λοβοτομή.

Ψέματα παντού! για τα πάντα! Δημιουργική λογιστική, σκάνδαλα, ψέματα για τα ελλείμματα, το χρέος, τα δάνεια, ψέματα για τα «λεφτά που υπάρχουν», ψέματα.

Ψεύδη. Μόλις έναν μήνα πριν ο Παπανδρέου ο Ψευτοθόδωρος δεσμευόταν ότι δεν θα μειωθούν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα. Τους αλάλιασε.

Πολύ ψέμα!

Ομως, γιατί με τόση ευκολία ψεύδονται; (με όσην άλλωστε και κλέβουν!) - ή μήπως δεν έκλεψαν με το Χρηματιστήριο, τα Ομόλογα, τη Ζήμενς και τόσα άλλα;

Διότι ανάμεσα στα κατά συνθήκην ψεύδη που κυριάρχησαν τόσον καιρό ή μάλλον κατά τη διατεταγμένη προπαγάνδα διαρκείας, εθεωρείτο ηθικολογία να απαιτεί κανείς τη σύνδεση (ή τη μη αποσύνδεση) της ηθικής απ' την πολιτική.

Κι έτσι ένα μάτσο νάνοι κι ένα κάρο χρυσοκάνθαροι λέγε - λέγε - λέγε έπεισαν το λαό πλην Λακεδαιμονίων πως η ζωή είναι ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι μας αρπάξουνε.

Τώρα ο 2οός Αιώνας καθαιρείται και οι κατακτήσεις των λαών αναιρούνται.

Ουδέποτε άλλοτε στην ανθρώπινη ιστορία οι λαοί είχαν τα δικαιώματα που κατέκτησαν κατά τη διάρκεια του τρομερού «Αιώνα των Ακρων». Τώρα, ως φαίνεται, οι αστοί επαναφέρουν τα πράγματα στη «θεϊκή τους τάξη» - στις κοινωνίες της καλύβης και του Παλατίου...

ΣΤΑΘΗΣ Σ.

****************

Αναδημοσίευση από εδώ: κατεχόμενη χώρα, ανοχύρωτοι άνθρωποι ....

Ενα πρωί στη λεωφόρο...

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Αχολογούσαν τα ράδια απ' το πρωί κι έλεγαν για τους «αντάρτες» του ΠΑΣΟΚ και την κρίσιμη ψηφοφορία και ανατρίχιαζε ο εγκλωβισμένος μηχανοκίνητος κόσμος των λεωφόρων ενώ ιστορούσαν τα ηρωικά κατορθώματα των βουλευτών οι σχολιαστές, κι άλλοι μιλούσαν για το βραδινό κρας τεστ, και μερικοί έμπαιναν στα βαθιά της πολιτικής με απαράμιλλες διεισδυτικές ερμηνείες για το υψωμένο φρύδι της θυμωμένης Μπατζελή, τέτοια στις ακίνητες λεωφόρους της Τρίτης, ώσπου ακούστηκε μια στεντόρεια φωνή που έφευγε από ανοιχτό παράθυρο αυτοκινήτου και διέσχιζε επιθετικά το ενδιάμεσο κενό της απελπισμένης αυτοκινητοπομπής, κι έλεγε «κότεεεες» η κραυγή και όλοι καταλάβαιναν τι ήθελε να πει -πλούσια η εμπειρία τους από «αντάρτες» του γλυκού νερού-, ώσπου ένας από τους οδηγούς θυμήθηκε έναν στίχο του Καρυωτάκη, βγήκε από το όχημα, πήρε ένα σπρέι και άρχισε να γράφει στον παρακείμενο τοίχο: «Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους ένας πέθαινε από αηδία» και τότε πολλοί σταυροκοπήθηκαν, άλλοι ενοχλήθηκαν γιατί νόμισαν ότι αυτούς αφορά ο στίχος, αλλά πολλοί χειροκρότησαν, γιατί κατάλαβαν ότι ο στίχος ήταν βέλος για τους βουλευτές, τους οποίους βέβαια οι ίδιοι οι εγκλωβισμένοι ψήφιζαν, αλλά τέλος πάντων άρχιζαν σε λίγο οι ειδήσεις και όλοι σώπασαν για να ακούσουν τα σπουδαία...

Ωραία ήταν στην ατελείωτη μεταλλική ουρά, έτσι όπως πρωτοτυπούσαν οι πρωινές εκπομπές επαναλαμβάνοντας η μία την άλλη και άκουγε ο κόσμος και μάθαινε αυτά που ποτέ δεν είχε υποψιαστεί, ότι φέρ' ειπείν πτωχεύουν οι επιχειρήσεις, αλλά ζουν ζάπλουτοι οι επιχειρηματίες, και τότε κάποιος ψιθύρισε «κλέφτες» και κάτι είπε για την υπεραξία, αλλά όλοι τον κοίταζαν περίεργα -σαλεμένος θα ήταν, οπωσδήποτε -και έστρεψαν την προσοχή τους στους χρυσοπληρωμένους των ΔΕΚΟ, όπως τους χαρακτήριζε το ασίγαστο πάθος των σχολιαστών και σχεδόν όλοι έστρεψαν τις μούντζες τους στα «ρετιρέ», αλλά δεν μπορούσαν να εξηγήσουν μέσα τους γιατί γελάει στο βάθος ο Πεταλωτής, χαίρεται ο Στρος-Καν και πανηγυρίζει ο Παπακωνσταντίνου...

********************

Αναδημοσίευση από εδώ:Ενα πρωί στη λεωφόρο 

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Τίνος είναι το κράτος, βρε παιδιά;

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ

Στην Ελλάδα το κράτος που συγκροτήθηκε μετά την Επανάσταση του 1821 ήταν σαφώς πιο μικρό από τον χώρο όπου έκανε ο ελληνικός καπιταλισμός την πρωταρχική του συσσώρευση.

Αφού έλληνες έμποροι, εφοπλιστές και βιοτέχνες κινούνταν με άνεση και πετυχημένα σε όλο το μήκος και το πλάτος της αγοράς της οθωμανικής αυτοκρατορίας και όχι μόνο. Το νεοελληνικό κράτος έφερε πάνω του τη σφραγίδα των κομματαρχών της «παλιάς Ελλάδας». Τη σφραγίδα της μεταπρατικής ελληνικής αστικής τάξης. Του ελέγχου του ξένου παράγοντα.

Ακόμα χειρότερα έγιναν τα πράγματα μετά την Κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο. Το ελληνικό κράτος έγινε το κράτος των διώξεων, του αυταρχισμού και «της προστασίας του πολίτη από τον κομμουνιστικό κίνδυνο». Πάνω στο ελληνικό κράτος επικάθησαν και το διοικούσαν οι νικητές του εμφυλίου, Ελληνες και ξένοι. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονταν, επίσης, οι μαυραγορίτες και συνεργάτες των Γερμανών, οι λαθρέμποροι, εκείνοι που έκλεψαν την περιουσία των διωχθέντων, είτε στη διάρκεια του πολέμου (των Εβραίων και των αντιστασιακών), είτε στη διάρκεια του Εμφυλίου και των μετέπειτα χρόνων (ιδιαίτερα των αριστερών, δημοκρατικών πολιτών). Το κράτος αυτό έθρεψε αυταρχικές και βαθιά συντηρητικές δοξασίες, μηχανισμούς, λειτουργίες. Γέννησε και παρήγαγε τους πραξικοπηματίες σε Ελλάδα και Κύπρο. Το κράτος εχθρός του λαϊκού στοιχείου. Αυτό που ονομάστηκε ποικιλόμορφα «πελατειακές σχέσεις».

Σήμερα ζούμε στην Ελλάδα και πάλι έναν ιδιόμορφο αντικρατισμό. Ούτε φιλελεύθερο, ούτε αριστερό, αλλά ούτε καν συντηρητικό. Στην Ελλάδα καταγράφεται το μεγαλύτερο παράδοξο, να εμφανίζει ο κυρίαρχος λόγος ως κύριο υπαίτιο για τα χάλια του ελληνικού καπιταλισμού, που δεν είναι καν καπιταλισμός της προκοπής, τον δημόσιο υπάλληλο. Υπό κατηγορία βρίσκεται ο νοσοκόμος, ο θυρωρός του υπουργείου, ο δάσκαλος και ο πιλότος της πολεμικής αεροπορίας. Μάλιστα ο ιδιότυπος ελληνικός νεοφιλελευθερισμός φαντάζεται ότι η όλο και πιο πολύπλοκη σύγχρονη κοινωνία θα μπορούσε να κυβερνηθεί με ένα όλο και πιο απλό και μικρό κράτος. Πίσω απ' αυτή την επίθεση κρύβεται ο πραγματικός υπεύθυνος: οι δυνάμεις που χρησιμοποίησαν το ελληνικό κράτος ως λάφυρο, ως πηγή εύκολου κέρδους μαζί με τους πολιτικούς εκπροσώπους τους. Διότι το πρώτιστο πρόβλημα του ελληνικού Δημοσίου είναι ότι έχουν επικαθήσει επ' αυτού μεγάλα συμφέροντα που σαν βδέλλες έζησαν απ' αυτό. Κρατοφαγοπότες επιχειρηματίες. Ανομα αεριτζίδικα συμφέροντα. Και αφού έκαναν πάρτι πάνω στο σώμα του κράτους, αφού το οδήγησαν με τις λεηλασίες που έκαναν (χάρη σε μια πολύ συγκεκριμένη πολιτική προμηθειών, δημόσιων δαπανών, επιδοτήσεων, απάτης και φοροκλοπής που επέβαλε το πολιτικό σύστημα), τώρα ανακαλύπτουν ότι για όλα φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι συλλήβδην. Προκειμένου δε να πείσουν επικαλούνται τους δημόσιους υπάλληλους που οι ίδιοι λάδωσαν, όλους όσους έκαναν συνένοχους στο σύστημα που έστησαν.

Σε τελευταία ανάλυση, το ελληνικό κράτος και οι παθολογίες του δεν είναι τίποτα άλλο παρά προϊόν της ποιότητας των δυνάμεων που ηγεμόνευσαν επ' αυτού. Που το κατείχαν και το χρησιμοποίησαν σαν λάφυρο. Αφού λήστεψαν, τώρα εμφανίζονται ως οι παρθένες που γεμάτες παράπονο ανακάλυψαν τις αμαρτίες του κόσμου. Εναν κόσμο που στην πραγματικότητα εκείνοι διέφθειραν. Εκείνοι έφτιαξαν κατ' εικόνα και ομοίωσή τους. Πρώτη φορά στην ιστορία τα αφεντικά του συστήματος καταγγέλλουν τους διεκπεραιωτές των υποθέσεών τους.

****************

Αναδημοσίευση από εδώ: Τίνος είναι το κράτος, βρε παιδιά;

«Αυτή η ΕΕ δεν έχει μέλλον»!

Σε πλήρη σύγχυση και αταξία βρίσκεται πλέον η ΕΕ. Η χρηματοπιστωτική κρίση των τραπεζών μετατράπηκε σε δημοσιονομική κρίση των κρατών που τις διέσωσαν και στη συνέχεια οι αποκρουστικοί χειρισμοί αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης προκάλεσαν μια ακόμη βαθύτερη πολιτική κρίση, η οποία απειλεί να μην αφήσει τίποτα όρθιο στην πολύπαθη Γηραιά Ηπειρο. Μόνο ως κακόγουστο αστείο ακούγεται σήμερα το «ευρωπαϊκό ιδεώδες».

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν μετατραπεί σε «λογιστές» που γδέρνουν τους υπηκόους τους για να μαζέψουν τα λεφτά που έδωσαν στις τράπεζες.

Η κάθε χώρα-μέλος της ΕΕ κοιτάζει πώς θα ευημερεί αυτή εις βάρος των υπολοίπων, αδιαφορώντας για τις οικονομικές και πολιτικές συνέπειες αυτής της διαλυτικής γραμμής. Λιτότητα για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς, αφαίρεση κοινωνικών κατακτήσεων, απώλεια εθνικής κυριαρχίας χωρών της ΕΕ υπό το βάρος δυσβάστακτου δημόσιου χρέους - αυτή είναι σήμερα η ευρωπαϊκή πραγματικότητα.

Πώς να μιλήσει κανείς σήμερα για «ευρωπαϊκό όραμα» χωρίς να φαίνεται γελοίος; Είναι δυνατόν να χαρακτηρίσει κανείς ευρωπαϊκό όραμα τις περαιτέρω μειώσεις μισθών και συντάξεων των Ελλήνων που εξήγγειλε ο αυθορμήτως αποκληθείς... «πραγματικός πρωθυπουργός» από τον λαό μας, ο διευθυντής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος - Καν, με διάθεση ιλαροτραγική; Είναι ευρωπαϊκό όραμα η «συντεταγμένη χρεοκοπία» των κρατών της ΕΕ που ετοιμάζεται να περάσει στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ την άλλη εβδομάδα η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ;

Η αφαίρεση του δικαιώματος ψήφου όσων χωρών παρουσιάζουν αυξημένο έλλειμμα του προϋπολογισμού που επεδίωξε να επιβάλει το Βερολίνο; Είναι δυνατόν ποτέ αυτά τα πράγματα να συγκινούν τους πολίτες της Ευρώπης και να τους ωθούν να απαιτούν περισσότερη, ισχυρότερη και στενότερη ευρωπαϊκή ενοποίηση πάνω σ’ αυτή τη βάση; Ούτε κατά διάνοια, φυσικά.

Δεν υπάρχει πια κανένας σχεδόν στην Ευρώπη που να υποστηρίζει δημοσίως και σοβαρά (δεν εννοούμε τους τρέχοντες πολιτικούς ηγέτες οι οποίοι ψεύδονται ασύστολα και ανενδοίαστα για λόγους σκοπιμότητας και μόνο και οι οποίοι δεν πιστεύουν ούτε μια λέξη από όσα λένε οι ίδιοι) ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση και η ευρωζώνη θα συνεχίσουν να υπάρχουν με τη μορφή και τις αρχές που τις διέπουν σήμερα.

Ολοι μιλούν για «αποβολές» κρατών, για «αποκλεισμούς» χωρών, για «σκληρούς πυρήνες» νέων ευρωπαϊκών συσπειρώσεων που στην ουσία θα αποτελέσουν αντιπαρατιθέμενα στρατόπεδα, σαν αυτά που επί αιώνες χαρακτήριζαν την πολυαίμακτη ευρωπαϊκή ιστορία.

Οι σημερινοί ηγέτες της Ευρώπης -απαξάπαντες αναστήματος πολιτικών νάνων, μηδενός εξαιρουμένου- εκστασιάζονται υμνώντας τις «αρετές» της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Αναπέμπουν ύμνους προς τις «αγορές», εννοώντας αποκλειστικά τους αδίστακτους κερδοσκόπους του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Μόνο από τα χείλη πολιτικών του παρελθόντος, σεβάσμιας πλέον ηλικίας, ακούει κανείς κάποια αλήθεια - όπως π.χ. για τους Γερμανούς τραπεζίτες από τον υπερενενηντάχρονο πρώην καγκελάριο της Δυτικής Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ: «Η Μπούντεσμπανκ (σ.σ.: η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας) επαναλαμβάνει τα ίδια πράγματα εδώ και τριάντα χρόνια. Κατά βάθος αυτοί οι άνθρωποι είναι αντιδραστικοί. Είναι εχθρικοί προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση» δήλωσε ευθαρσώς.

«Απουσία καθαρού οράματος για το μέλλον της ευρωπαϊκής οικοδόμησης» διαπιστώνει ο 85χρονος Ζακ Ντελόρ, θεωρούμενος ως ο ικανότερος πρόεδρος που είχε ποτέ η Κομισιόν.

«Για να λειτουργήσει η ευρωζώνη πρέπει το πνεύμα της συνεργασίας να βρίσκεται στο ίδιο ύψος με εκείνο του ανταγωνισμού - για χάρη της πίστης σε μια Ευρώπη ενωμένη μέσα στη διαφορετικότητά της» τόνισε σε συνέντευξή του στη γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ».

Λόγια που κανένας Ευρωπαίος ηγέτης σήμερα δεν πιστεύει ούτε θέλει να ακούει...

Οδυνηρό:

Δεν είναι εκτροπή, είναι η εξέλιξη!

Αρνείται πεισματικά το Βερολίνο την έκδοση ευρωομολόγων, τον απευθείας δανεισμό των χωρών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Επιμένει στις κυρώσεις εναντίον των κρατών που «αμαρτάνουν» δημοσιονομικά, ακόμη και αν αυτές έχουν εξοντωτικές συνέπειες για το βιοτικό επίπεδο των αντίστοιχων λαών και διαλυτικές επιπτώσεις για την ευρωπαϊκή οικοδόμηση. Το δυστύχημα είναι όμως ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια «εκτροπή» στην πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αλλά με την εξέλιξη της ίδιας της ΕΕ. Αυτή είναι η ΕΕ του 2010 και όχι άλλη. Ποτέ φυσικά η ιστορία δεν είναι μονόδρομος. Αν όμως κάποιος ονειρεύεται τη μετεξέλιξη της ΕΕ σε κάτι διαφορετικό, πρέπει να έχει και τον συσχετισμό δυνάμεων για να το κάνει.

 Γιώργος Δελαστίκ.

**************

Αναδημοσίευση από εδώ: «Αυτή η ΕΕ δεν έχει μέλλον».

Έρχεται βαρυχειμωνιά!

Καταλήχθηκε χτες και ψηφίζεται οριστικά την Τρίτη το νομοσχέδιο που καταργεί κάθε έννοια συλλογικής διαπραγμάτευσης στην  αγορά εργασίας!

Η κυβέρνηση κατάργησε χτες με μια μονοκοντυλιά τις συλλογικές και κλαδικές συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα, αποφασίζοντας να στείλει εκατομμύρια εργαζόμενους στην απόλυτη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Με τα νομοσχέδια που προωθεί στη Βουλή, η κυβέρνηση διαλύει τις εργασιακές σχέσεις και δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη να απολύει όσους εργάτες θέλει, όποτε θέλει. Ταυτόχρονα, τσακίζει τους μισθούς των εργατοϋπαλλήλων στις πρώην ΔΕΚΟ και φορτώνει νέα φορολογικά βάρη στις πλάτες του λαού.

Η χτεσινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου επικύρωσε την αφαίρεση δικαιωμάτων δεκαετιών, προσφέροντας στο μεγάλο κεφάλαιο ακόμα φτηνότερα εργατικά χέρια. Ο πρωθυπουργός, με τον πλέον κυνικό και προκλητικό τρόπο, αναφερόμενος στο τερατούργημα που ενέκρινε το Υπουργικό Συμβούλιο και προσβάλλοντας τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού, ισχυρίστηκε σύμφωνα με διαρροές: «Μ' αυτό το νομοσχέδιο ενισχύεται ο ρόλος των κοινωνικών εταίρων. Είναι πρόκληση για το συνδικαλιστικό κίνημα να τοποθετηθεί για να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας»!

Το πολυνομοσχέδιο - τερατούργημα, με τον τίτλο «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του προγράμματος στήριξης της ελληνικής οικονομίας-βασικά σημεία διατάξεων για επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας και φορολογικά μέτρα», κατατέθηκε χτες στη Βουλή μετά τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Θα συζητηθεί τη Δευτέρα σε μια μόνο συνεδρίαση στη αρμόδια επιτροπή της Βουλής με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και θα έρθει στην Ολομέλεια του κοινοβουλίου την Τρίτη, οπότε και θα ψηφιστεί, για να τεθεί σε πλήρη ισχύ από την 1η Ιανουαρίου του 2011.

Προπαγάνδα και παραπλάνηση!

Συνεχίζουμε τον «καταιγιστικό ρυθμό με τον οποίο προωθούμε νομοσχέδια που επιφέρουν αλλαγές (...) Νομοσχέδια που όλα τους συνιστούν καθοριστικές διαρθρωτικές παρεμβάσεις για τη λειτουργία της οικονομίας μας, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης», ανέφερε ο πρωθυπουργός στην εισηγητική του ομιλία στο Υπουργικό Συμβούλιο, καλώντας τα κυβερνητικά στελέχη να ανεβάσουν στροφές στην αντιλαϊκή επίθεση.

Την ίδια ώρα, υπουργοί της κυβέρνησης επιχειρούσαν να παραπλανήσουν το λαό ότι θα υπάρξουν κάποιες επιπλέον «διαπραγματεύσεις» με την τρόικα για το «τελικό περιεχόμενο», σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν τις λαϊκές αντιδράσεις.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στη συνάντηση που είχε προηγηθεί του Υπουργικού Συμβουλίου, μεταξύ του Γ. Παπανδρέου και του επιτρόπου της ΕΕ, Ολι Ρεν, συζητήθηκαν μεταξύ άλλων όλες οι ανατροπές που προωθεί η κυβέρνηση στις εργασιακές σχέσεις και υπήρξε «απόλυτη συμφωνία» για το τελικό πλαίσιο του νομοσχεδίου που εγκρίθηκε χτες.

Κυβερνητικά στελέχη και αστικά ΜΜΕ επιχείρησαν μάλιστα να εμφανίσουν τον πρωθυπουργό σαν «σκληρό διαπραγματευτή» απέναντι στην τρόικα για το θέμα των μισθών και των εργασιακών, θέλοντας να συγκαλύψουν ότι η κυβέρνηση είχε καταλήξει στο περιεχόμενο του νομοσχεδίου σε αγαστή συμφωνία με ΕΕ και ΔΝΤ.

Ενιαία γραμμή ενάντια στο λαό!

Το ταξικό έγκλημα σε βάρος των εργαζομένων προσυπέγραψαν όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης, με την Λ. Κατσέλη να φτάνει στο σημείο να χαρακτηρίζει το νομοσχέδιο - λαιμητόμο «μηχανισμό προστασίας των εργαζομένων»! Οπως υποστήριξε, στηρίζοντας την κυβερνητική προπαγάνδα, «τα πάντα εξαρτώνται από τη μαχητικότητα των εργαζομένων».

Σε μια προσπάθεια να μην επωμιστούν τις πολιτικές ευθύνες και να συντηρήσουν το βολικό παιχνίδι του καλού και του κακού στο εσωκομματικό πεδίο, υπήρξαν υπουργοί που απέφυγαν να τοποθετηθούν επί του νομοσχεδίου, στηρίζοντας όμως την άμεση προώθησή του.

Σύμφωνα πάντα με διαρροές που έγιναν μετά το τέλος του Υπουργικού, οι Π. Μπεγλίτης, Μ. Ξενογιαννακοπούλου και Φ. Γεννηματά διατύπωσαν επιφυλάξεις για τις «ρυθμίσεις», χωρίς όμως να ταχθούν κατά της εφαρμογής του.

Σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος, αναφερόμενος στις ανατροπές στις ΔΕΚΟ, υποστήριξε ότι «καλύτερα θα ήταν να τις είχαμε κλείσει εδώ που φτάσαμε. Αλλά εμείς επιλέξαμε τον εξορθολογισμό τους».

Στο ίδιο χτεσινό Υπουργικό Συμβούλιο εγκρίθηκε ακόμα ο νέος επενδυτικός νόμος, που προσφέρει ζεστό χρήμα και γενναίες φοροαπαλλαγές στους επιχειρηματικούς ομίλους. Επίσης, το νομοσχέδιο για το πλήρες άνοιγμα της ταχυδρομικής αγοράς και το νομοσχέδιο για τη δημιουργία φορέα για την έρευνα υδρογονανθράκων στην Ελλάδα.

*************

Αναδημοσίευση από εδώ: Τώρα να τους σαρώσει η λαϊκή αγανάκτηση!

Ετσι, για την τιμή των όπλων!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ.

Ηρθε, λοιπόν, το τσιράκι του παγκόσμιου κεφαλαίου. Και τι μας είπε; Οτι χρειάζονται κι άλλες μειώσεις μισθών!

Οτι υπάρχει... κάποιο πρόβλημα και γι' αυτό επιβάλλεται η επιμήκυνση της αποπληρωμής. Οτι το ΔΝΤ... έχει μάθει από τα λάθη του! Αλλά δεν μας είπε σε τι διαφέρει η... καλή «συνταγή» που εφαρμόζεται στην Ελλάδα από τις αντίστοιχες καταστροφικές παρεμβάσεις του Ταμείου σε άλλες χώρες... Μίλησε για ανάκαμψη στις αρχές του 2012, αλλά δεν εξήγησε πώς θα το πετύχει αυτό μια χώρα βυθισμένη σε βαθιά, εξοντωτική ύφεση, η οποία θα εργάζεται σκληρά απλώς για να αποπληρώνει το χρέος της... Αψογος στον ρόλο του ο εκπρόσωπος των επικυρίαρχων: με οδηγίες και νουθεσίες προς την αντιπολίτευση. Με ναρκισσιστικού τύπου στωικότητα (κάτι σαν: μας βρίζετε, αλλά εμείς οι μεγάθυμοι ήρθαμε να σας σώσουμε). Και με επαίνους για τους πειθήνιους διεκπεραιωτές των έξωθεν αποφάσεων και εντολών... Α! Δεν είναι τυχαίος ο κύριος Ντομινίκ Στρος-Καν. Η ευρύτερη παγκόσμια Αριστερά, τέκνο της οποίας τυγχάνει ο επικεφαλής του ΔΝΤ, δικαιούται να είναι υπερήφανη (...Ούτε μια αποδοκιμασία ή έστω μια ηχηρή αποχώρηση από την αίθουσα. Πόσω μάλλον ένα παπούτσι, ένα γιαούρτι ή μια δέσμη από πύρινα βλέμματα, έτσι, για την τιμή των όπλων)

*** Κι όμως: ένα άλλο τσιράκι, ο Ντέιβ Μπρούμπεκ, μας συγκίνησε. Ακμαίος στα ενενήντα χρόνια του ο σπουδαίος πιανίστας της τζαζ, γιόρτασε την επέτειο έχοντας δίπλα του τον Κλιντ Ιστγουντ (ντοκιμαντέρ και μια ραδιοφωνική συνέντευξη). Και κάπως έτσι -λίγο τα χρόνια, λίγο τα πλήκτρα του πιάνου, ηδύφωνα μέσα στον λαβύρινθο της προσωπικής διαδρομής του έκαμαν τη συγκίνηση να κατισχύσει. Κι έτσι να ξεχαστεί ο τζαζίστας που έπαιζε στα «καθαρά» μαγαζιά για λευκούς και γύρναγε την οικουμένη ως εκπρόσωπος της αμερικανικής κυβέρνησης.

*** Εκείνος, που λέτε, ο δεξιός πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, ο Βίκτορ Ορμπαν, μόλις πήρε την εξουσία, διαφώνησε με το ΔΝΤ και τα μέτρα που είχαν συμφωνήσει οι σοσιαλιστές. Επέβαλε, λοιπόν, έκτακτους φόρους στις τράπεζες της χώρας, στις εταιρείες ενέργειας και τηλεπικοινωνιών και κρατικοποίησε τα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά Ταμεία... Αλλά είχαν γνώση οι φύλακες του παγκόσμιου κεφαλαίου: η γνωστή Moody's έσπευσε να υποβαθμίσει την Ουγγαρία κατά δύο βαθμίδες. Είχε προηγηθεί η Standard & Poor's, ενώ ενδιαμέσως αρκετοί διαχειριστές κεφαλαίων πυροβολούσαν τη χώρα με αρνητικές εκτιμήσεις. Με ποιο επιχείρημα; Οτι τάχα τα μέτρα είναι προσωρινά και κατά συνέπεια «το διαρθρωτικό δημοσιονομικό έλλειμμα θα επιδεινωθεί»... Το μήνυμα σαφές...

************

Αναδημοσίευση από εδώ: Ετσι, για την τιμή των όπλων

Αλαζονικός επικυρίαρχος ο Στρος - Καν!

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ.

Προκλητική ήταν από πολιτική σκοπιά η συμπεριφορά του διευθυντή του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος - Καν κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Αθήνα. Λογικό και αναμενόμενο ήταν βεβαίως να έρθει στην Ελλάδα για να στηρίξει την κυβέρνηση Παπανδρέου, αφού αυτή αποτελεί τον ιμάντα υλοποίησης και εφαρμογής των αποφάσεων του ΔΝΤ και της ΕΕ για τη χώρα μας. Ως «κυβέρνηση Μνημονίου» είναι απολύτως αντιληπτό ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου χαίρει της υποστήριξης των επικυρίαρχων της ελληνικής οικονομίας.

Κατανοητό είναι επίσης να ζητά ο Ντομινίκ Στρος - Καν, έστω και επί ματαίω, την πολιτική υποστήριξη του ελληνικού λαού και των πολιτικών κομμάτων, που φυσικά την αρνούνται στη συντριπτική πλειοψηφία τους.

Συνιστά πρόκληση όμως να ισχυρίζεται ο διευθυντής του ΔΝΤ ότι ο ελληνικός λαός «κρίνει αναγκαία» τα μέτρα του Μνημονίου και ότι αυτό αποδεικνύεται από τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών του περασμένου μήνα! Οταν το ΠΑΣΟΚ χάνει δέκα ολόκληρες εκατοστιαίες μονάδες στις περιφερειακές εκλογές έναντι του αποτελέσματος που είχε σημειώσει στις προ έτους βουλευτικές εκλογές, είναι προφανές ότι η πραγματικότητα είναι εντελώς αντίθετη.

Δεν δικαιούται επίσης να συνιστά στη ΝΔ, κατά τη συζήτηση στην επιτροπή Οικονομικών της Βουλής, ότι θα μπορούσε να ταχθεί υπέρ του Μνημονίου.

Αν θέλει να το κάνει αυτό το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μπορεί να λάβει και μόνο του τη σχετική απόφαση, χωρίς τις υποδείξεις του... αποικιακού κυβερνήτη της Ελλάδας.

Αγνοούμε πάντως αν η κυβέρνηση κρίνει ότι η επίσκεψη του Στρος - Καν τη βοήθησε.

Αντικειμενικά όμως ο ελληνικός λαός μόνο ενθουσιασμό δεν αισθάνθηκε ακούγοντας τον γενικό διευθυντή του ΔΝΤ να λέει στην κοινή συνέντευξη Τύπου που έδωσε με τον πρωθυπουργό, πρώτον ότι τα χειρότερα είναι μπροστά μας και δεύτερον ότι απαιτούνται περαιτέρω μειώσεις μισθών και συντάξεων, βγάζοντας ψεύτη τον Γιώργο Παπανδρέου που μόλις προ ημερών διατεινόταν σε όλους τους τόνους ότι αποκλείεται να υπάρξουν νέες περικοπές μισθών και συντάξεων!

Ο κόσμος τρόμαξε με αυτά που άκουσε. Οι Ελληνες συνειδητοποιούν πλέον όλο και βαθύτερα ότι δεν υπάρχει τέλος στα μαρτύρια που θα υποστούν ως αποτέλεσμα της υπαγωγής της χώρας μας στο απεχθές καθεστώς του Μνημονίου και ότι οι εκάστοτε κυβερνητικές υποσχέσεις δεν είναι τίποτα περισσότερο από «παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του», κατά τη λαϊκή ρήση. Δεν έχουν καμιά αξία διότι ούτως ή άλλως τίποτα σοβαρό δεν αποφασίζει πλέον η κυβέρνηση Παπανδρέου από τη στιγμή που οικειοθελώς εκχώρησε σε ξένους δυνάστες την οικονομική κυριαρχία της Ελλάδας.

Μόνο από τους ξένους αφέντες θα μαθαίνουμε πλέον την τύχη μας και αυτόν τον χαρακτήρα είχε συν τοις άλλοις και η επίσκεψη του διευθυντή του ΔΝΤ.

Παρά τα φληναφήματα περί ανάπτυξης, η γραμμή του ΔΝΤ και της ΕΕ είναι ξεκάθαρη και ο Ντομινίκ Στρος - Καν τη διατύπωσε με τεχνοκρατική σαφήνεια: όλοι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι Ελληνες θα φτωχύνουν για να γίνουμε «ανταγωνιστικοί»!

Καμιά ανάπτυξη δεν πρόκειται να γίνει στην Ελλάδα. Οι μισθοί και οι συντάξεις μας θα πέσουν στα τρία τέταρτα ή στο μισό και μέσα από αυτή τη φτώχεια και τη μιζέρια οι υπηρεσίες μας θα στοιχίζουν φθηνότερα, ίσως και κάποια προϊόντα μας, ώστε οι ξένοι να αγοράζουν εξαιτίας των χαμηλών τιμών τους.

Οπως δηλαδή ο Δυτικογερμανός τουρίστας ερχόταν π.χ. στην Ελλάδα του 1970 και αισθανόταν «πασάς στα Γιάννενα», αυτό θα γίνεται και στην Ελλάδα του 2010 και του 2020. Είναι τόσο τραγικά απλό!

ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ:

Προεκλογικός... «ευρω-σωτήρας»!

Στην καμπάνια του Ντομινίκ Στρος - Καν να κατακτήσει την προεδρία της Γαλλίας στις εκλογές του Μαΐου του 2012 εντάσσεται και η επίσκεψή του στη χώρα μας. Εμφανιζόμενος ως «σωτήρας» όχι μόνο της Ελλάδας ή της Ιρλανδίας ή αύριο και της Πορτογαλίας και ποιος ξέρει ποιας ακόμη ευρωπαϊκής χώρας, ο Στρος - Καν θέλει να δείξει στους Γερμανούς ως ηγέτες της Ευρώπης και στους Γάλλους συμπατριώτες του ως ψηφοφόρους ότι αξιοποιεί την ιδιότητά του ως διευθυντή του ΔΝΤ για να σώσει το ευρώ και την ίδια την ΕΕ! Εχοντας την υποστήριξη του Βερολίνου και τις πλάτες της Ουάσιγκτον, ο Στρος - Καν υπολογίζει ότι θα κατακτήσει και το Μέγαρο των Ηλυσίων!

*****************

Αναδημοσίευση από εδώ: Αλαζονικός επικυρίαρχος ο Στρος - Καν.

Αναδιάρθρωση χρέους ή επιστροφή στην δραχμή, λέει ο Νουριέλ Ρουμπινί!

Την άποψη ότι τα δύο πλέον πιθανά σενάρια για την Ελλάδα είναι είτε η ελεγχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους της, είτε η έξοδος από την Ευρωζώνη εξέφρασε την Τρίτη ο διάσημος οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί.

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης βρίσκεται στην Αθήνα και μίλησε σε κλειστή εκδήλωση στην οποία μετείχαν στελέχη από τον επιχειρηματικό και τραπεζικό χώρο. Σήμερα, Τετάρτη, αναμένεται να συναντηθεί με τον πρωθυπουργό Γ.Παπανδρέου και τον υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου.

Ο κ. Ρουμπινί υποστήριξε χθες ότι μόνη λύση για την ανάταξη της ελληνικής οικονομίας είναι η υποτίμηση του νομίσματος, κάτι που σημαίνει έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη και επιστροφή στη δραχμή. Ωστόσο, διευκρίνισε πως κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό αφού προϋποθέτει αποχώρηση από την ΕΕ. Επισήµανε δε ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόµενο η υποτίµηση του εθνικού νοµίσµατος θα έφτανε στο 50%. Οπότε η τελευταία λύση για την Ελλάδα είναι η ελεγχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους με την επιμήκυνση της διάρκειας αποπληρωμής του.

«Δεν µπορεί όµως σε καµιά περίπτωση να γίνει στη Ελλάδα ό,τι έγινε στην Αργεντινή. Η Ελλάδα είναι χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης µε άλλα χαρακτηριστικά».

Όπως είπε η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους δεν έχει γίνει ακόμη ώστε να μην πληγεί το ευρώ και να μπορέσουν οι άλλες χώρες να βάλουν σε τάξη τα δημοσιονομικά τους χωρίς να επηρεαστούν από την Ελλάδα. Όταν αυτό συμβεί, η Ελλάδα θα προχωρήσει σε αναδιάρθρωση χρέους η οποία έχει μετατεθεί χρονικά για την ώρα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η δημοσιονομική προσαρμογή της χώρας είναι απαραίτητη, ωστόσο δεν λύνει το μεγάλο πρόβλημα του τεράστιου δημόσιου χρέους. «Η Ελλάδα θα υποχρεωθεί είτε να αναδιαρθρώσει το χρέος της είτε να επιστρέψει στη δραχμή», υποστήριξε.

Όπως υπογράμμισε τα δημοσιονομικά μέτρα επηρεάζουν αρνητικά τη ζήτηση και το ΑΕΠ. Έτσι, ακόμη και αν η χώρα λάβει όλα τα μέτρα, το καλύτερο σενάριο υποστηρίζει σταθεροποίηση του χρέους στο 148% του ΑΕΠ, κάτι που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως «μη βιώσιμο».

Στο πλαίσιο αυτό ο διάσημος οικονομολόγος, ο οποίος έγινε γνωστός από την πρόβλεψη του για την παγκόσμια πιστωτική κρίση του 2008, τόνισε πως η επιβολή φόρων φέρνει ύφεση και παγιδεύει τη χώρα σε υψηλό χρέος. «Η χώρα κινδυνεύει να πέσει σε οικονομική στασιμότητα και υψηλή ανεργία», υποστήριξε.

Τόνισε ωστόσο ότι η καταπολέµηση της φοροδιαφυγής πρέπει να είναι το βασικό εργαλείο από εδώ και πέρα για την εξασφάλιση νέων εσόδων. «Πρέπει να πληρώσουν φόρους αυτοί που δεν πληρώνουν», σημείωσε µε έµφαση.

***************

Αναδημοσίευση από εδώ: Συναντάται με τον πρωθυπουργό ο Νουριέλ Ρουμπινί

Επιτοίχιος καγχασμός!

Tου Παντελή Μπουκάλα

Δυο ανθρωπάκια, γελοιογραφικά σχεδιασμένα, πρωταγωνιστούν σε γκράφιτι κάπου στην Πέτρου Ράλλη. Δυο ανθρωπάκια κι όσα έχουν να πουν με τα μπαλονάκια τους. «Λένε ότι είδαν φως στην άκρη του τούνελ» λέει το ένα, σαν να αναμεταδίδει το χαρμόσυνο άγγελμα που κομίζουν κάθε τόσο οι κυβερνώντες, σε μια σκυταλοδρομία φενακιστικής αισιοδοξίας. «Ναι, και τώρα θα ζητήσουν να το πληρώσουμε εμείς» απαντά πικρόχολα ο επιτοίχιος σύντροφός του. Κι έτσι, αποδίδοντας χιουμοριστικά το λαϊκό αίσθημα, χλευάζει την προπαγανδιστική κυβερνητική επιχείρηση που βασίζεται στη μονότονη επανάληψη του παραμυθητικού κλισέ για «το φως στην άκρη του τούνελ», η οποία θα μπορούσε να τιτλοφορείται «Ενέσεις ηθικού» ή «Τόνωση φρονήματος». Τώρα, πόσοι θα εγκαρδιωθούν ακούγοντας αυτή την «είδηση», ενώ είναι πιθανό να έχουν μάθει από τα διαβάσματά τους ή από τηλεοπτικές εκπομπές ότι κάτι σαν φως, γαλάζιο μάλιστα, βλέπουν μέσα σε κάποιο τούνελ όσοι παίρνουν τον δρόμο της αποχώρησης από τον μάταιο τούτο κόσμο, είναι άλλης μεταφυσικής ευαγγέλιο.

Από πολύ παλιά έγραφαν και ζωγράφιζαν στους τοίχους οι άνθρωποι, για να ξεδώσουν, να χλευάσουν ή να διαφωτίσουν· δεν είναι καινούργια η συνήθεια. Τον 4ο αιώνα μ.Χ. σε τοίχο του δημοσίου αποχωρητηρίου στην Εφεσο είχε αναγραφεί ολόκληρο τετράστιχο επίγραμμα του ποιητή Παλλαδά του Αλεξανδρινού, που παράγγελνε στους αναγνώστες του να χαίρονται τα καλά της ζωής, να τρώνε και να πίνουν και να μην αφήνουν να τους τσακίσει το πένθος. Δύο αιώνες νωρίτερα, ο επικούρειος φιλόσοφος Διογένης, από τα Οινόανδα της Λυκίας, ζήτησε να χαράξουν ίσως το πιο μεγάλο γκράφιτι στην ιστορία της ανθρωπότητας: πάνω στις πλάκες μιας στοάς μήκους σαράντα μέτρων, στη μέση της αγοράς της γενέτειράς του, ώστε να τη διαβάζουν όλοι, έγραψε τη διαθήκη του, όπου συνόψιζε τη διδασκαλία του Επίκουρου. Σκοπός του, λέει ο Χ. Θεοδωρίδης στο εξαιρετικό βιβλίο του για τον Επίκουρο και την «αληθινή όψη του αρχαίου κόσμου», να αντιμετωπίσει την «πνευματική παραζάλη, την “ψευδοδοξία”, που μάστιζε την εποχή του, σαν επιδημία και σαν κολλητική αρρώστια».

Από παραζάλη πάσχουμε κι εμείς. Με τις θραυσμένες ή καλά επεξεργασμένες πληροφορίες που φτάνουν ώς τ’ αυτιά μας, με τα ονόματα των ξένων οικονομικών και πολιτικών ιθυνόντων που ακούγονται συχνότερα από τα ονόματα των δικών μας, αλλά και με όρους μάλλον της μεταφυσικής παρά της επιστήμης (οι «Αγορές» αίφνης, κάτι σαν σκοτεινές και κακότροπες θεότητες νέας κοπής), πρέπει και να κατανοήσουμε και κυρίως να συμφωνήσουμε ότι αυτό που δεν βλέπουμε στην άκρη του τούνελ και το βλέπουν άλλοι για μας, πριν από μας, είναι φως ιλαρόν και ναυαγοσωστικόν. Βρίσκεται, λοιπόν, πρόχειρος κάποιος τοίχος και ζωγραφίζουμε κι εμείς τον διαμαρτυρόμενο καγχασμό μας· τουλάχιστον αυτός είναι σαφής.

***************

Αναδημοσίευση από εδώ:Επιτοίχιος καγχασμός

Ξετσίπωτη κοροϊδία και απειλές στο λαό!

Το σύνολο της αντιλαϊκής ατζέντας για τους επόμενους μήνες ξεδίπλωσαν μετά τη χτεσινή τους συνάντηση ο πρωθυπουργός και ο επικεφαλής του ΔΝΤ!

Νέα λυσσαλέα επίθεση κατά των εργασιακών και λαϊκών δικαιωμάτων ετοιμάζεται να εξαπολύσει η κυβέρνηση, με τη σύμπραξη των ντόπιων και ξένων συμμάχων της. Με μια φωνή, αυτήν της πλουτοκρατίας, ο πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, και ο γενικός διευθυντής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος - Καν, αμέσως μετά τη χτεσινή τους συνάντηση, ξεκαθάρισαν ότι τους επόμενους μήνες θα ληφθούν σωρεία νέων μέτρων σε βάρος του λαού.

«Μη νομίζετε ότι τα χειρότερα έχουν περάσει. Πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά», δήλωσε ο Ντομινίκ Στρος - Καν, αφού πρώτα φρόντισε να εξάρει την αντιδραστική πολιτική της κυβέρνησης, δηλώνοντας «εντυπωσιασμένος» από το ξεδίπλωμά της. Είχε προηγηθεί η τοποθέτηση του πρωθυπουργού, ο οποίος σημείωσε: «Αν το 2010 λάβαμε επίπονα μέτρα, άμεσης απόδοσης, το 2011 θα εντείνουμε τις διαρθρωτικές αλλαγές, που ήδη ξεκινήσαμε, αλλά οι οποίες συνεχίζονται (...) Ο δρόμος είναι δύσκολος, χρειάζονται να γίνουν ακόμα πολλά».

Η «έξωθεν» στήριξη μέσω των διαδοχικών παρεμβάσεων των εκπροσώπων των ιμπεριαλιστικών οργανισμών - όπως η χτεσινή του γενικού διευθυντή του ΔΝΤ - που επιβραβεύουν την «αποφασιστικότητα» της κυβέρνησης να εφαρμόσει την αντιλαϊκή στρατηγική της, έρχεται να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου για τη λήψη μέτρων μόνιμου χαρακτήρα, που θα μειώσουν ακόμα περισσότερο την τιμή της εργατικής δύναμης.

Το πλέγμα των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων που θέτει ως προτεραιότητα με το πρόγραμμά της η κυβέρνηση, φρόντισε να διευκρινίσει και ο Στρος - Καν, σημειώνοντας ότι αυτό που έχει «τώρα ενώπιόν της» η κυβέρνηση είναι:

1) «Διαρθρωτικές αλλαγές στην αγορά εργασίας». Με την άμεση προώθηση του νομοσχεδίου που θα επιφέρει μειώσεις μισθών μέσω της υπερίσχυσης των επιχειρηματικών συμβάσεων έναντι των κλαδικών.

2) «Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα συνταξιοδότησης, που ήδη έχει αρχίσει να αλλάζει». Ουσιαστικά προανήγγειλε ότι η κυβέρνηση θα οξύνει την αντιασφαλιστική επίθεση, βάζοντας στο στόχαστρο τις επικουρικές συντάξεις και τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Λίγη ώρα αργότερα, από τη Βουλή, ο Στρος - Καν έκανε λόγο για παραπέρα μείωση των συντάξεων.

3) «Να συνεχιστούν οι αλλαγές στο δημόσιο τομέα και στον τομέα της Υγείας». Πρόκειται για τις ανατροπές που ετοιμάζει η κυβέρνηση στις πρώην ΔΕΚΟ και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και θα επιφέρουν μειώσεις μισθών, απολύσεις και μετατάξεις προσωπικού, ένταση της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης κοινωνικών αγαθών. Στο χώρο της Υγείας, ακόμα μεγαλύτερη περικοπή στην κρατική χρηματοδότηση για τα νοσοκομεία.

4) «Προώθηση των αλλαγών στο χώρο του εμπορίου και των υπηρεσιών». Με στόχο το άμεσο άνοιγμα των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων, που θα οδηγήσει στην ταχύτερη μονοπώληση των κλάδων και στην αύξηση των τιμών των υπηρεσιών για τους εργαζόμενους καταναλωτές.

«Αυτά τα μέτρα είναι το σημαντικότερο μέρος των όσων πρέπει να γίνουν (...) για να μπορέσουν οι οικονομικοί κλάδοι, να μπορέσει η βιομηχανία να αναπτυχθεί», τόνισε ο Στρος - Καν. Ο ίδιος, μάλιστα, για να δημιουργήσει εντυπώσεις, σημείωσε ότι με τα συγκεκριμένα μέτρα οι «θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης θα επανέλθουν το 2012», ενώ στο ίδιο μήκος κύματος ο Γ. Παπανδρέου ανέφερε ότι με τις «διαρθρωτικές αλλαγές θα δημιουργήσουμε προϋποθέσεις, ώστε το 2012 να επιστρέψουμε σε θετική ανάπτυξη».

Τα νέα σκληρά μέτρα που απαιτούν η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της, στο όνομα της «ανάκαμψης και της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας», δεν αφορούν στα συμφέροντα των εργαζομένων.

Το 2012, μετά τον καταιγισμό των «διαρθρωτικών αλλαγών», οι εργαζόμενοι θα έχουν απολέσει το σύνολο των δικαιωμάτων τους και θα αμείβονται με ψίχουλα, ενώ η πλουτοκρατία θα έχει εξασφαλίσει ακόμα φτηνότερα εργατικά χέρια.

Μνημόνιο διαρκείας φέρνει η επιμήκυνση!

Την υπογραφή «νέου μνημονίου», αν υπάρξει επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου στην τρόικα, «φωτογράφισε» χτες ο Στρος - Καν, με την κυβέρνηση να επιχειρεί να θολώσει τα νερά.

«Διαπιστώσαμε ότι υπάρχει πρόβλημα με τη διάρκεια αποπληρωμής του χρέους. Και νομίζω ότι θα έπρεπε να επιμηκύνουμε την περίοδο αποπληρωμής. Βεβαίως, αυτό πρέπει να γίνει από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ενωση ταυτόχρονα. Είναι ένα τεχνικό θέμα, το οποίο έχει πολλές και συγκεκριμένες επιπτώσεις, βεβαίως, αλλά νομίζω ότι θα μπορέσουμε να το διευθετήσουμε», είπε ο Στρος - Καν.

Οι «επιπτώσεις» που ανέφερε χτες ο γενικός διευθυντής του ΔΝΤ είναι τα «νέα μέτρα» που θα συνοδεύσουν την επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. ευρώ και θα σηματοδοτήσουν την παράταση του μνημονίου.

Μάλιστα, με νόημα σημείωσε ότι «δεν έχει τελειώσει ακόμα η πορεία, δεν έχει ολοκληρωθεί το πρόγραμμα» της ελληνικής κυβέρνησης. Ο Στρος - Καν ανέφερε ότι «όλοι στην ΕΕ καταλαβαίνουν πως υπάρχει ανάγκη επιμήκυνσης» και πρόσθεσε ότι «δεν χρειάζεται να περιμένουμε πολύ, από τη δική μας πλευρά (σ.σ. του ΔΝΤ), είμαστε έτοιμοι να το πράξουμε».

Είναι ενδεικτικό ότι χτες, αμέσως μετά το τέλος της συνάντησης του πρωθυπουργού με τον Στρος - Καν, κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας σημείωνε ότι μαζί με την επιμήκυνση θα υπάρξουν «κάποιου είδους εκθέσεις που θα παρακολουθούν την πορεία των μέτρων»!

Ο ίδιος σημείωνε ότι το «πολιτικό πρόβλημα είναι να περάσει η επιμήκυνση από το Κοινοβούλιο της Γερμανίας», ενώ πρόσθετε ότι θα υπάρξει και αύξηση του επιτοκίου δανεισμού, το οποίο προσδιόρισε «σε σταθερό επιτόκιο» της τάξης του 5,8%.

Από την πλευρά του ο Γ. Παπανδρέου, σε μια προσπάθεια να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό, υποστήριξε ότι «η προοπτική που έχει ανοίξει για το χρόνο αποπληρωμής των δανείων είναι μόνο ένα δείγμα της αναγνώρισης της προσπάθειας που καταβάλλουμε» και έσπευσε να ευχαριστήσει τον Στρος - Καν που «από την πρώτη στιγμή τοποθετήθηκε ανοιχτά υπέρ του ενδεχομένου αυτού».

Εμπαιγμός και κλίμα συναίνεσης!

Ο επικεφαλής του ΔΝΤ, στηρίζοντας πλήρως την προσπάθεια της κυβέρνησης να δημιουργήσει κλίμα υποταγής και αποδοχής της εφαρμοζόμενης βάρβαρης πολιτικής, υπογράμμισε την ανάγκη συναίνεσης στις προσπάθειες της κυβέρνησης, τόσο από τον ελληνικό λαό όσο και από τα κόμματα, υποστηρίζοντας πως «διακυβεύεται το μέλλον της Ελλάδας».

«Η κυβέρνηση είναι γενναία, χρειάζεται όμως πολιτική υποστήριξη από τον ελληνικό λαό και, ει δυνατόν, πολιτική υποστήριξη από όλα τα πολιτικά κόμματα», ανέφερε ο Στρος - Καν, καλώντας ουσιαστικά το σύνολο των αστικών πολιτικών κομμάτων να βάλουν πλάτη για την προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής. Το θέμα έθεσε και στη συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο της ΝΔ, Αντ. Σαμαρά.

Προκαλώντας τον ελληνικό λαό, ο Στρος - Καν δήλωσε «εντυπωσιασμένος από τις προσπάθειές του» και προσαρμόζοντας το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών στα μέτρα της προπαγάνδας που τον βολεύει, είπε ότι οι ανατροπές που προωθεί η κυβέρνηση «έχουν αναγνωριστεί ως αναγκαίες από το λαό, διά μέσου εκλογών (και αυτό) είναι κάτι στο οποίο προσέβλεπαν όλοι, σε ολόκληρο τον κόσμο».

Ισχυρίστηκε ακόμα ότι οι Ελληνες «δεν πρέπει να φοβούνται το γιατρό» (!) και ανέφερε ότι «πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά, αλλά τα όσα έγιναν δείχνουν ότι όλα είναι εφικτά». Η κυνικότητα του εκπροσώπου του ΔΝΤ φανερώνει ότι αν ο λαός δεν ξεσηκωθεί και δεν αντισταθεί στα βάρβαρα μέτρα που έρχονται η επέλαση δεν θα έχει ημερομηνία λήξης.

******************

Αναδημοσίευση από εδώ: Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ - ΝΤ. ΣΤΡΟΣ-ΚΑΝ

Η Ελλάδα του Αλέξη!

Ηταν σαν σήμερα, δύο χρόνια πριν: 6 Δεκέμβρη 2008. Λίγο μετά τις 9 το βράδυ, ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από τις σφαίρες του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα. Ο φονιάς αστυνομικός δολοφονεί το παιδί κάνοντας επίδειξη «μαγκιάς».

Ο υπουργός Παιδείας της κυβέρνησης Καραμανλή, Ευριπίδης Στυλιανίδης, βρίσκεται σε γλέντι, όπου μαθαίνει την είδηση, αλλά δεν κρίνει τη δολοφονία του μαθητή περιστατικό άξιο να τον κάνει να διακόψει τη διασκέδασή του.

Από την επόμενη μέρα η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη και οι μεγάλες πόλεις της χώρας παίρνουν φωτιά - μεταφορικά και κυριολεκτικά. Δεκάδες χιλιάδες μαθητές ξεχύνονται αυθόρμητα στους δρόμους και πολιορκούν τα αστυνομικά τμήματα των συνοικιών τους, πετώντας με μίσος νεράντζια, πέτρες και μπουκάλια νερού στους αστυνομικούς. Η κυβέρνηση της ΝΔ καταποντίζεται στις συνειδήσεις των Ελλήνων, όπως θα αποδειχθεί στις βουλευτικές εκλογές που θα γίνουν δέκα μήνες αργότερα. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας Συντάγματος που λαμπαδιάζει στις φλόγες μεταδίδει σε όλο τον κόσμο το μήνυμα ότι καίγεται η ψυχή της Ελλάδας.

«Ενα φάντασμα γενικευμένης εξέγερσης της ευρωπαϊκής νεολαίας σαν ένα άρωμα άνοιξης των λαών αιωρείται σήμερα, μετά τις βιαιότητες της Αθήνας» έγραφε ο διευθυντής του γαλλικού δεξιού περιοδικού «Λ’ Εξπρές» και συνέχιζε: «Ενάντια στην κρίση, ενάντια στους συντηρητισμούς, ενάντια στο καπάκι της τάξης που ασταμάτητα γίνεται πιο βαρύ, ενάντια στις παχύσαρκες αστικές τάξεις που έχουν οδηγήσει τις δυτικές κοινωνίες στο χείλος της αβύσσου και οι οποίες δεν αφήνουν στις γενιές που μεγαλώνουν παρά το αβέβαιο μέλλον ενός άλματος στο κενό».

«Αυτή η «γενιά των 700 ευρώ», υπερδιπλωματούχος και υποαμειβόμενη για αυτό που κάνει, η οποία έχει την εντύπωση ότι κάνει τη ζωή της για να κερδίσει τα προς το ζην, δεν θα αφεθεί να θυσιαστεί χωρίς αλλεπάλληλες εξεγέρσεις!» προειδοποιούσε ο Κριστόφ Μπαρμπιέ στο άρθρο του.

«Στις φλόγες μπροστά από τη Βουλή ήταν πυρακτωμένο το μίσος μιας ολόκληρης γενιάς» έγραφε η γερμανική σοσιαλδημοκρατική εφημερίδα «Ντι Τσάιτ» και πρόσθετε: «Η Ελλάδα δεν βιώνει κάποια εξέγερση των κολασμένων, αλλά τον ξεσηκωμό των κάποτε καλά προστατευμένων που σήμερα βρίσκονται μπροστά στο τίποτα. Αυτό είναι ένα πολύ σύγχρονο, πολύ ευρωπαϊκό φαινόμενο».

Στην πρωτοπορία της Ευρώπης, λοιπόν, έβλεπαν την έκρηξη των νέων της Ελλάδας τον Δεκέμβρη του 2008 όλα τα μεγάλα ευρωπαϊκά έντυπα. Στους δρόμους της Αθήνας τότε έβλεπαν το μέλλον της Ευρώπης. «Θα γίνει της Ελλάδας παντού!» φώναζαν τότε στις διαδηλώσεις τους οι Γάλλοι μαθητές και ο Σαρκοζί έντρομος απέσυρε το νομοσχέδιο εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, το οποίο είχε ήδη ανακοινώσει ο Γάλλος υπουργός Παιδείας.

Δεν έγινε όμως της Ελλάδας στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ακόμη χειρότερα, η Ελλάδα της νεανικής εξέγερσης έγινε η θλιβερή «Ελλάδα του Μνημονίου». Απέραντη περιφρόνηση προς τους Ελληνες που έσκυψαν το κεφάλι διαποτίζει πλέον τα ίδια έντυπα που εκστασιασμένα υμνούσαν με δέος την εξεγερμένη ελληνική νεολαία. Μαχαιριά στην καρδιά: «Εμείς δεν είμαστε Ελληνες!» είναι το σύνθημα που ακούστηκε τον Οκτώβριο στις διαδηλώσεις εκατομμυρίων Γάλλων που είχαν κατεβεί στους δρόμους εναντίον της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης του Νικολά Σαρκοζί.

Δεν ξέρεις πού να κρυφτείς από ντροπή. Το εξεγερτικό στοιχείο και ο ραγιαδισμός συνυπάρχουν και τα δύο ως γνήσια χαρακτηριστικά του Ελληνα. Εξαρτάται ποιο από τα δύο κυριαρχεί κάθε φορά, οπότε αναλόγως εισπράττει κανείς τον θαυμασμό ή τη χλεύη των άλλων λαών.

Πέρυσι, η τότε νεοεκλεγείσα κυβέρνηση Παπανδρέου δεν φοβόταν τόσο την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη. Φέτος, ως «κυβέρνηση του Μνημονίου» πλέον, αποκλείει σε τεράστια έκταση το κέντρο της Αθήνας και κατεβάζει 4.000 αστυνομικούς για να εμποδίσουν τους νέους να διαδηλώσουν...

Το νόημα:

Οι πολιτικοί δεν κατάλαβαν τίποτα!

Ανίκανοι  να συλλάβουν το βαθύτερο νόημα της κοινωνικής έκρηξης των νέων τον Δεκέμβρη του 2008 αποδείχθηκαν οι Ελληνες πολιτικοί όλων σχεδόν των κομμάτων. Οι εξεγερτικές συγκρούσεις δεν βολεύουν ποτέ τις καθεστηκυίες πολιτικές δυνάμεις. «Αν η κοινωνία μας δεν απάντησε πειστικά δίνοντας λύσεις, οι πληγές θα μένουν ανοιχτές» είχε προειδοποιήσει από την πρώτη στιγμή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας. «Εκφράζω ακόμη μία φορά την πίστη μου και τις ενοχές μου απέναντι στη νέα γενιά, στην οποία χρωστάμε την εξασφάλιση μιας δικαιότερης κοινωνίας» είχε πει πέρυσι. Δεν τον άκουσε κανείς. Αντιθέτως η κυβέρνηση Παπανδρέου έφερε το Μνημόνιο ως ταφόπλακα των ονείρων των νέων.
Γιώργος Δελαστίκ

***********************

Αναδημοσίευση από εδώ: Η Ελλάδα του Αλέξη

Ενα βακτήριο αλλάζει όσα ξέραμε για τη ζωή!

Η πολυαναμενόμενη ανακοίνωση της NASA τελικα δεν αφορά μικρά πράσινα ανθρωπάκια. Είναι παρόλα αυτά σημαντική, καθώς αφορά την ανακάλυψη ενός μικροβίου που ενσωματώνει στο DNA του το δηλητηριώδες στοιχείο αρσενικό -και αυτή η παραξενιά του κάνει την ύπαρξη εξωγήινης ζωής να φαίνεται ακόμα πιο πιθανή.

NASA: Ανακαλύφθηκε νέα μορφή ζωής στη... Γη

Ένα νέο βακτήριο που μπορεί να ενσωματώσει στο DNA του το δηλητηριώδες αρσενικό βρέθηκε στην Καλιφόρνια, όπως ανακοίνωσαν  επιστήμονες της NASA. Η ανακάλυψη θα μπορούσε να διευρύνει την αναζήτηση για ζωή έξω από την πλανήτη μας.

Το βακτήριο μπορεί να αναπτύσσεται χρησιμοποιώντας σαν "καύσιμο" το αρσενικό αντί για φώσφορο, ένα βασικό χημικό στοιχείo για την οικοδόμηση των περισσότερων οργανισμών στη Γη. Σε εργαστηριακές δοκιμές οι επιστήμονες αντικατέστησαν το φώσφορο με αρσενικό, που είναι θανατηφόρο για τους περισσότερους οργανισμούς και διαπίστωσαν με έκπληξη ότι το βακτήριο μπορεί να επιζήσει μόνο με αρσενικό.

"Αυτό που είναι καινούργιο είναι ότι το αρσενικό χρησιμοποιείται ως δομικό στοιχείο για τον οργανισμό", εξήγησε ο Ariel Anbar, μέλος της ερευνητικής ομάδας και ένας από τους συντάκτες της μελέτης που δημοσιεύεται στο περιοδικό Science, όπως μεταδίδει το Dow Jones Newswires.

Μέχρι σήμερα "πιστεύαμε ότι η ζωή χρειάζεται έξι βασικά στοιχεία χωρίς εξαιρέσεις –αλλά τελικά μπορεί αυτή η περίπτωση να είναι η εξαίρεση", πρόσθεσε.

Τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη ζωή είναι ο άνθρακας, το υδρογόνο, το άζωτο, το οξυγόνο, το φώσφορο και το θείο.

Την ανακάλυψη έκανε η Felisa Wolfe-Simon, του Ινστιτούτου Αστροβιολογίας της NASA.

Το βακτήριο βρέθηκε στη λίμνη Mono της ανατολικής Καλιφόρνιας η οποία έχει γίνει γνωστή για τα υψηλά επίπεδα αλατιού και αρσενικού.

Η συνέντευξη βασίστηκε σε επιστημονικό άρθρο που δημοσιεύθηκε μόλις χθες το βράδυ στα επίκαιρα της έγκριτης επιστημονικής επιθεώρησης Science. Καθώς το περιεχόμενο του άρθρου ήταν άγνωστο τις προηγούμενες ημέρες, οι διαδικτυακοί «ψίθυροι» περί εξωγήινων οργίασαν και αναπαράχθηκαν ακόμη και από παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, παρά τις διαψεύσεις της συντακτικής ομάδας της επιθεώρησης, αλλά και της NASA. Το κλίμα άρχισε να ξεκαθαρίζει μόλις χθες το απόγευμα, όταν εμφανίστηκαν οι διαρροές σχετικά με το περιεχόμενο της συνέντευξης Τύπου.

Πάντως, για όσους δεν περίμεναν «ούφο» και ΑΤΙΑ, η ανακάλυψη που ανακοινώθηκε ήταν πράγματι εντυπωσιακή. Πιο συγκεκριμένα, επιστήμονες του κέντρου αστροβιολογίας της NASA ανακάλυψαν, σε λίμνη της Καλιφόρνιας πλούσια σε περιεκτικότητα αλατιού, μια μορφή βακτηρίου, στο DNA του οποίου περιλαμβάνεται αρσενικό. Πρόκειται για μια χημική ουσία που αποτελεί, ως γνωστόν, δηλητήριο για τη μοναδική μορφή ζωής την οποία γνωρίζαμε έως σήμερα, δηλαδή τη δική μας.

Μέχρι πρόσφατα, οι βιολόγοι θεωρούσαν απαραίτητη την ύπαρξη έξι στοιχείων για την ύπαρξη ζωής: άνθρακα, υδρογόνου, αζώτου, οξυγόνου, φώσφορου και θείου.

Ολοι οι ζώντες οργανισμοί έχουν φώσφορο στο DNA τους. Οχι όμως και τα βακτήρια που ανακαλύφθηκαν στην Καλιφόρνια, στα οποία τη θέση του φωσφόρου καταλαμβάνει το αρσενικό, το αμέσως προηγούμενο δηλαδή στοιχείο στον περιοδικό πίνακα της χημείας.

Οι συνέπειες του εξαιρετικού αυτού ευρήματος είναι πολλαπλές.

Πρώτον, αναδεικνύεται ότι, παρά την πρόοδο της επιστήμης, η γνώση μας για το περιβάλλον της Γης έχει ακόμη πολλά κενά. Οι ερευνητές της NASA δεν αποκλείουν μάλιστα να υπάρχουν και σε άλλες τοποθεσίες του πλανήτη βακτήρια με αρσενικό στη δομή του DNA τους, αλλά και άλλες μορφές ζωής, τις οποίες δεν γνωρίζουμε, διότι απλούστατα δεν ξέρουμε πώς να τις ψάξουμε.

Δεύτερον, και ακόμη πιο εντυπωσιακό ίσως, είναι ότι η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science δείχνει ότι οι έρευνες για εξωγήινες μορφές ζωής δεν πρέπει να περιορίζονται σε πλανήτες που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν οργανισμούς με τη δική μας νουκλεϊκή σύνθεση. Ακόμη και σε αντίξοες συνθήκες, όπως το ηφαιστειακό περιβάλλον των νερών της λίμνης στην Καλιφόρνια, όπου αφθονεί το θεωρούμενο ως δηλητήριο στοιχείο του αρσενικού, μπορεί να φιλοξενηθεί ζωή. Υπό αυτήν την έννοια, οι έρευνες για βιώσιμους εξωπλανήτες (δηλαδή πλανήτες εκτός του ηλιακού μας συστήματος) θα πρέπει να εκτείνονται και πέρα από τη λεγόμενη «κατοικήσιμη ζώνη», δηλαδή την απόσταση από το άστρο τους που θεωρείται ιδανική για να φιλοξενήσει οργανισμούς βασισμένους στον άνθρακα και το άζωτο.

Τέλος, το σημαντικότερο ίσως χαρακτηριστικό του μικροοργανισμού που ανακαλύφθηκε ήταν η ευελιξία του. Το γεγονός δηλαδή ότι μπορούσε να αναπαραχθεί και μέσα σε περιβάλλον όπου αφθονεί το άζωτο, αλλά και σε περιβάλλον όπου αφθονεί το αρσενικό. Το βακτήριο δεν απαρτιζόταν απλώς από αρσενικό, έτρωγε κιόλας αρσενικό για να τραφεί. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια εξαιρετικά ευέλικτη μορφή ζωής, πολύ διαφορετική από την εικόνα των υπερευαίσθητων οργανισμών που έχουμε συνήθως κατά νου όταν θεωρούμε ότι η ανάπτυξη της ζωής κρέμεται ουσιαστικά από μια κλωστή και εξαρτάται από τη θετική συνύπαρξη πολλών τυχαίων παραγόντων.

Reuters.

Η επιθετικότητα του ΣΕΒ!

Γιώργος Δελαστίκ.

Υπερβαίνει τα όρια η αλαζονεία που επιδεικνύει εμπράκτως το τελευταίο διάστημα ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος. Εκτιμώντας -σωστά ομολογουμένως- ότι η υποτονική αντίδραση των εργαζομένων στην καταιγίδα μέτρων της κυβέρνησης που καταλύουν θεμελιώδη δικαιώματά τους συνιστά μοναδική ευκαιρία κατεδάφισης όλων των εργατικών κατακτήσεων του 20ού αιώνα και στον ιδιωτικό τομέα, ο πρόεδρος των βιομηχάνων προχώρησε σε δύο εντυπωσιακές κινήσεις.

Πρώτον, κατέθεσε ένα υπόμνημα με προτάσεις επιστροφής των εργασιακών σχέσεων στον... 19ο αιώνα!

Ζητεί κατάργηση του 8ώρου και μετατροπή του σε 10ωρο, χωρίς την καταβολή καν υπερωριακής αμοιβής, απλώς αφαίρεση των 2 επιπλέον ωρών δουλειάς σε κάποια εποχή που θα κρίνει ο εργοδότης.

Ζητεί κατάργηση της σαββατιάτικης αργίας σε όποιους κλάδους ισχύει, επαναφορά της εργασίας το Σάββατο και παροχή ρεπό κάποια άλλη ημέρα.

Ο ΣΕΒ θέλει να καταργηθεί κάθε αγορανομικός έλεγχος και να απελευθερωθεί πλήρως η αισχροκέρδεια, να καταργηθεί ακόμη και η απλή ενημέρωση του υπουργείου για τις αυξήσεις τιμών των προϊόντων - μέχρι και φαρμακεία χωρίς... φαρμακοποιούς απαιτεί ο Δ. Δασκαλόπουλος!

Εκατοντάδες προκλητικές προτάσεις. Γνωστή η τακτική. Και το ένα... δέκατο ή το ένα εικοστό από αυτές αν περνούσαν, θα μεταμόρφωναν την κοινωνία σε ζούγκλα.

Η δεύτερη εντυπωσιακή κίνηση του προέδρου του ΣΕΒ ήταν ότι προσπάθησε να εκθέσει και να υπονομεύσει, εξευτελίζοντάς τον, τον πιο απίθανο άνθρωπο: τον... πρόεδρο της ΓΣΕΕ (!) Γιάννη Παναγόπουλο, ο οποίος όχι μόνο από σύσσωμη την αντιπολίτευση, αλλά και μέσα στο ΠΑΣΟΚ κατηγορείται ως υπερβολικά ενδοτικός σε κάθε απαίτηση της εργοδοσίας και της κυβέρνησης. Ο ΣΕΒ διοχέτευσε προχθές σε όλα τα μέσα ενημέρωσης την είδηση ότι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ συμφώνησε στη μείωση ως 12% των μισθών όλων των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα μέσω των επιχειρησιακών συμβάσεων, οι οποίες για έναν συν έναν χρόνο θα μπορούν να καθορίζουν μισθούς 12% χαμηλότερους από τους κατώτατους των κλαδικών συμβάσεων.

Ο Γ. Παναγόπουλος διατείνεται ότι δεν συμφώνησε σε κάτι τέτοιο και κάνει λόγο σε δήλωσή του για «ψευδή κατασκευασμένη είδηση» και για «μεθοδευμένη αθλιότητα που εξυπηρετεί συμφέροντα εργοδοτικών κύκλων» διατεινόμενος ότι «η ΓΣΕΕ ούτε συμφώνησε ούτε θα συμφωνήσει σε μια τέτοια κατεύθυνση».

Αγνοούμε αν ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ λέει αλήθεια. Ο πρότερος συνδικαλιστικός βίος του σε καμιά περίπτωση δεν εγγυάται κάτι τέτοιο.

Προκαλεί επίσης υποψίες το γεγονός ότι δεν έκανε καμιά διάψευση την Τετάρτη το βράδυ, όταν βοούσε όλο το εργατικό ρεπορτάζ από την εσκεμμένη διοχέτευση της είδησης από τον ΣΕΒ.

Παραδόξως, ο έμπειρος πρόεδρος της ΓΣΕΕ περίμενε να γίνει πρωτοσέλιδο σε όλες τις χθεσινές εφημερίδες ότι συμφώνησε σε μείωση μισθών 12% για να βγάλει έπειτα τη διάψευσή του, η οποία αντικειμενικά πλέον είχε άκρως αποδυναμωμένη πειστική ικανότητα.

Πέραν όμως του θεμελιώδους ζητήματος αν ο Γ. Παναγόπουλος συναίνεσε ανεπίσημα στη μείωση των μισθών κατά 12%, αναφύεται και ένα άλλο ερώτημα: ακόμη και αν ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ συμφώνησε με την περικοπή των αμοιβών των εργαζομένων, γιατί τον «κάρφωσε» ο ΣΕΒ;

Προφανώς όχι για να δεσμεύσει τον Γ. Παναγόπουλο, αφού δεν υπάρχει καμιά ανάγκη για κάτι τέτοιο.

Αφενός γιατί δεν απαιτείται κάποια επισημοποίηση της θέσης της ΓΣΕΕ, αφού η κυβέρνηση είναι αυτή που νομοθετεί κατά την κρίση της και αφετέρου γιατί η εν κρυπτώ και παραβύστω συμφωνία του Γ. Παναγόπουλου, αν υπήρξε, ήταν πολύ πιο χρήσιμη για την προώθηση των συμφερόντων και των θέσεων του ΣΕΒ, αφού έλυνε τα χέρια της κυβέρνησης.

Μετατρέποντας τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ σε... καλόγερο Σαμουήλ στο Κούγκι, που δηλώνει ότι είναι έτοιμος να ανατιναχθεί για χάρη των συλλογικών συμβάσεων, ο ΣΕΒ δεν φαίνεται να κερδίζει κάτι.

ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ:

Ούτε εργοδοτικά σωματεία πλέον...

Η διαπόμπευση από τον ΣΕΒ του προέδρου της ΓΣΕΕ -ενδεχομένως και με ψευδή στοιχεία- δεν αποσκοπεί βεβαίως στην υπονόμευση του... «αγωνιστικού φρονήματος» της ΓΣΕΕ, το οποίο ουδέποτε τη χαρακτήριζε κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Η κίνηση αυτή του ΣΕΒ όμως απαξιώνει ακόμη περισσότερο το ούτως ή άλλως σχεδόν ανύπαρκτο κύρος της ΓΣΕΕ στα μάτια των εργαζομένων. Τους αποκαρδιώνει και τους αποξενώνει ακόμη περισσότερο, δυναμώνοντας το αίσθημα ματαιότητας κάθε αντίδρασης. Ισως η αλαζονεία του ΣΕΒ έχει φτάσει στο σημείο να τον κάνει να αισθάνεται ότι δεν έχει πια ανάγκη ούτε καν τον εργοδοτικό συνδικαλισμό για να περνάει τις θέσεις του.

************************

Αναδημοσίευση από εδώ: Η επιθετικότητα του ΣΕΒ

Αναπότρεπτη η αναδιάρθρωση...

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ανάσα ανακούφισης έδωσε οπωσδήποτε στην κυβέρνηση Παπανδρέου η δημοσιοποίηση της από καιρό κυοφορούμενης πρόθεσης της ΕΕ και του ΔΝΤ να παρατείνουν, πιθανότατα από τα 5 στα 11 χρόνια, την περίοδο αποπληρωμής του δανείου των 110 δισεκατομμυρίων ευρώ που προκάλεσε το Μνημόνιο.

Κερδίζοντας χρόνο έναντι της καταβολής φυσικά υπερδιπλάσιων τόκων, η κυβέρνηση Παπανδρέου μεταθέτει πρωτίστως το πρόβλημα σε κάποια άλλη, άγνωστη κυβέρνηση του μακρινού μέλλοντος που σίγουρα δεν θα είναι αυτή.

Ενδιαμέσως, χαλαρώνει προσωρινά ο κίνδυνος άμεσης χρεοκοπίας της χώρας, δεν λύνεται όμως κατά κανένα τρόπο το πρόβλημα του δημόσιου χρέους. Δεν αποκλείεται μάλιστα καθόλου να γίνει χειρότερο, μακροπρόθεσμα.

Την επιμήκυνση της αποπληρωμής, η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν την έκαναν φυσικά λόγω της καλής τους της καρδιάς, αλλά επειδή αυτή ήταν η μοναδική οδός για να πάρουν τα λεφτά τους.

Χωρίς επιμήκυνση, απλούστατα η Ελλάδα θα είχε ήδη χρεοκοπήσει από το 2013 το αργότερο και θα έχαναν τα λεφτά τους!

Οι αριθμοί είναι αδιάψευστοι και αποτυπώνονται εξαιρετικά σε ένα άκρως αποκαλυπτικό και λεπτομερές ρεπορτάζ του συναδέλφου Κώστα Αντωνάκου στο «Εθνος της Κυριακής».

Το Δημόσιο θα έπρεπε με βάση τους μέχρι τώρα ισχύοντες όρους του δανείου να δανειστεί κατά τη διετία 2013-2014 πάνω από... 160 (!) δισεκατομμύρια ευρώ, με βοήθεια από το «πακέτο στήριξης» μόλις 8 δισεκατομμύρια.

Με δημόσιο χρέος που θα έχει φτάσει το 2013 στο αστρονομικό ύψος του 155% έως 160% του ΑΕΠ λόγω του δανείου του Μνημονίου, η Ελλάδα θα έπρεπε δηλαδή το 2013-2014 να βγει στις αγορές και να αναζητήσει δάνεια ύψους άνω των 150 δισεκατομμυρίων! Ούτε ως ανέκδοτο δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι θα τα έβρισκε, φυσικά...

Τα ποσά αυτά θα επαναπροσδιοριστούν βεβαίως όταν αποφασιστούν, τον Ιανουάριο κατά πάσα πιθανότητα, οι συγκεκριμένοι όροι της επιμήκυνσης - διάρκεια και επιτόκιο. Η άμεση πίεση θα χαλαρώσει, αλλά το συνολικό δανειακό βάρος προφανώς θα γίνει επαχθέστερο αφού παρατείνεται η διάρκεια των δανείων.

Υπάρχουν δύο λύσεις για να μπορέσει να ανταποκριθεί η Ελλάδα στο πρόβλημα. Η πρώτη και ιδανική θα ήταν να σημειωθεί στη χώρα μια έκρηξη ανάπτυξης, η οποία θα επέτρεπε την αποπληρωμή των δανείων. Η λύση αυτή ανήκει για την ώρα στη σφαίρα της φαντασίας, καθώς λόγω των μέτρων λιτότητας του Μνημονίου η χώρα όχι μόνο δεν αναπτύσσεται, αλλά βουλιάζει όλο και βαθύτερα.

Η δεύτερη λύση είναι να αλλάξουν εκ νέου και αυτή τη φορά ριζικά οι όροι του χρέους. Εδώ έχουμε πάλι δύο γενικές υποπεριπτώσεις.

Η πρώτη και καλύτερη, η οποία συνιστά καθολική λύση για όλες τις χώρες της ευρωζώνης και της ΕΕ, είναι να αλλάξει γραμμή η Γερμανία και να επιτρέψει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να δανείζει απευθείας τα κράτη, με μακροπρόθεσμα δάνεια χαμηλού επιτοκίου (π.χ. 1% ή 2%).

Σε μια τέτοια περίπτωση το δημόσιο χρέος κάθε χώρας θα καταλήξει τελικά σε μεγάλο μέρος στην ΕΚΤ και η εξυπηρέτησή του θα γίνει απολύτως χειρίσιμη, αφού θα υποστεί δραστική μείωση λόγω των χαμηλών επιτοκίων. Αυτή η λύση συναντά τη σφοδρή αντίδραση του Βερολίνου.

Η δεύτερη υποπερίπτωση λύσης που απομένει αναγκαστικά είναι η αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους, όσο και αν την αρνούνται η κυβέρνηση Παπανδρέου και οι ηγέτες και οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης και της ΕΕ.

Δεν ωφελεί να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Αποκλείεται η Ελλάδα να αποπληρώσει δάνεια εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ στο ορατό μέλλον. Στο ΔΝΤ συζητούν ήδη να μας δώσουν το 2012 ή το 2013 νέο δάνειο για να αποπληρώσουμε τις δόσεις του δανείου των 110 δισεκατομμυρίων του «πακέτου σωτηρίας». Επί πόσο διάστημα θα μπορεί να συνεχίζεται αυτό;

Αν κάτι δεν αλλάξει ριζικά στο θέμα του δημόσιου χρέους των κρατών της ευρωζώνης και μάλιστα σύντομα, είναι προφανές ότι ο δρόμος αυτός οδηγεί σε αδιέξοδο.

Η λύση:

Χρεοκοπία κρατών σώζει το ευρώ!

Κατηγορηματικοί είναι οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» σε κύριο άρθρο τους: «Αν δεν επιτραπεί στην Ελλάδα και την Ιρλανδία να αναδιαρθρώσουν το χρέος τους, θα χωλαίνουν για χρόνια» τονίζουν απερίφραστα. Εχουν δίκιο, όπως και όλοι εκείνοι οι προοδευτικοί οικονομολόγοι του διεθνούς στερεώματος που υποστηρίζουν την ίδια άποψη. Το γεγονός ότι ακόμη και οι Γερμανοί αποδίδουν στρατηγική σημασία στο πέρασμα στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ των διαδικασιών «συντεταγμένης χρεοκοπίας» των κρατών - μελών της, υποδηλώνει ότι όχι μόνο για τη σωτηρία των κρατών, αλλά και για τη διάσωση του ευρώ ο μοναδικός δρόμος είναι η αναδιάρθρωση του χρέους - δηλαδή η χρεοκοπία κρατών!

**********************

Αναδημοσίευση από εδώ:Αναπότρεπτη η αναδιάρθρωση

Τον θέλουν νεκρό!

Ανθρωποκυνηγητό για τον  ιδρυτή του «ενοχλητικού» ιστότοπου Wikileaks!

Σφίγγει ο κλοιός για τον άνθρωπο που εξέθεσε την αµερικανική διπλωµατία...

Τέσσερις ηµέρες αφότου το Wikileaks άρχισε να ταρακουνά τα θεµέλια της διεθνούς διπλωµατίας, ο κλοιός γύρω από τον Τζούλιαν Ασάνζ, τον αυστραλό ιδρυτή του «ενοχλητικού» ιστότοπου, σφίγγει επικίνδυνα. Ευρωπαϊκό ένταλµα σύλληψης έχει εκδοθεί εις βάρος του, η Ιντερπόλ τον συµπεριέλαβε στη λίστα των καταζητούµενων και οι δεξιότεροι των αµερικανών Ρεπουµπλικανών ζητούν ευθαρσώς την εκτέλεσή του.

Ούτε το ευρωπαϊκό ένταλµα σύλληψης που εκδόθηκε, σύµφωνα µε τη σουηδή εισαγγελέα, εις βάρος του Ασάνζ ούτε το σήµα (red notice) που έστειλε η Ιντερπόλ για τον εντοπισµό του έχουν (θεωρητικά τουλάχιστον) κάποια σχέση µε τα χιλιάδες εµπιστευτικά και απόρρητα διπλωµατικά τηλεγραφήµατα των ΗΠΑ που δηµοσιοποιεί σταδιακά το Wikileaks: ο 39χρονος Ασάνζ καταζητείται λόγω καταγγελιών που έχουν διατυπώσει εναντίον του δύο Σουηδές για βιασµό, σεξουαλική κακοποίηση και παράνοµο εξαναγκασµό. Και οι ίδιες οι καταγγελίες, όµως, είναι κάπως οµιχλώδεις. Επισήµως, δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες, έχει εκδοθεί εντολή κράτησης, στην οποία έχει ασκηθεί έφεση· ο λονδρέζος δικηγόρος του Ασάνζ, ο Μαρκ Στίβενς, ο οποίος έχει χαρακτηρίσει στο παρελθόν την όλη υπόθεση µια «post-facto διαφωνία περί συναινετικού, αλλά χωρίς προστασία σεξ»,κατηγόρησε χθες τη σουηδή εισαγγελέα, Μαριάν Νι, για «διωγµό και όχι δίωξη» του Ασάνζ, υποστηρίζοντας πως οι σουηδικές αρχές έχουν απορρίψει επανειληµµένως προτάσεις του πελάτη του να προσέλθει για ανάκριση.

Τον θέλουν νεκρό!

Πού βρίσκεται όµως ο άνθρωπος τον οποίο ζητούν λίγο-πολύ νεκρό, σε δηλώσεις τους, η γνωστή ηγερία του Τσάι Πάρτι, Σάρα Πέιλιν,ο Ρεπουµπλικανός πρώην (ενδεχοµένως και µελλοντικός) διεκδικητής του προεδρικού χρίσµατος, Μάικ Χάκαµπι, ο πρώην αξιωµατούχος του Πενταγώνου, Κ.Τ. Μακφάρλαντ, ο πρώην σύµβουλος του καναδού πρωθυπουργού,Τοµ Φλάναγκαν, και πολλοί ακόµα ανώνυµοι δεξιοί µπλόγκερ στις ΗΠΑ; Πληροφορίες της βρετανικής εφηµερίδας«Guardian» τον θέλουν να κρύβεται κάπου έξω από το Λονδίνο µαζί µε συναδέλφους του χάκερ και φανατικούς υποστηρικτές του Wikileaks – εµφανίζεται µάλιστα να έχει «ανάλαφρη διάθεση», παρά τις απειλές εις βάρος του, τις κυβερνοεπιθέσεις που δέχεται καθηµερινά το Wikileaks και τα µέτρα που παίρνει η Ουάσιγκτον για να εµποδίσει νέες διαρροές.

Στις συνεντεύξεις του που βλέπουν το φως της δηµοσιότητας, πάντως, η διάθεσή του είναι εµφανώς µαχητική και ανυποχώρητη: σε συνέντευξη που παραχώρησε, για παράδειγµα, στις αρχές του µήνα στο περιοδικό «Forbes» και η οποία κυκλοφόρησε την Τρίτη, ο Ασάνζ προαναγγέλλει πως ο επόµενος στόχος του Wikileaks θα είναι, στις αρχές της επόµενης χρονιάς, µια «µεγάλη αµερικανική τράπεζα». «Θα µπορούσε κανείς να το αποκαλέσει οικοσύστηµα της διαφθοράς», δήλωσε ερωτηθείς για τις σχεδιαζόµενες αποκαλύψεις. «Είναι όµως και όλη αυτή η συνήθης διαδικασία λήψης αποφάσεων που κλείνει τα µάτια και στηρίζει ανήθικεςπρακτικές». Αµέσως, το Ιντερνετ γέµισε εικασίες για την τράπεζα-στόχο: το Huffington Post επιµένει πως είναι η Bankof America, η ίδια το διέψευσε,δεν απέφυγε όµως την πτώση της τιµής των µετοχών τηςστο χρηµατιστήριο.

***************

Αναδημοσίευση από εδώ: Ανθρωποκυνηγητό για τον Ασάνζ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ WIKILEAKS:

Τα «άπλυτα» των ΗΠΑ στη φόρα.

Χιλιάδες απόρρητα έγγραφα, κυρίως αμερικανικών πρεσβειών, άρχισαν να δημοσιεύονται σε διάφορα έντυπα προκαλώντας αμηχανία...

«Ευαίσθητες πληροφορίες», αξιολογικές κρίσεις και χαρακτηρισμούς για ξένους ηγέτες, παρασκηνιακές διαβουλεύσεις αλλά τελικά όχι και τόσο «μη αναμενόμενες» ή «ζημιογόνες» για τα συμφέροντα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού περιέχουν οι αποκαλύψεις από διπλωματικά έγγραφα, που ξεκίνησαν σταδιακά από το απόγευμα της Κυριακής. Ορισμένες δε ενδεχομένως έχουν και τις «θετικές» τους πλευρές, όπως οι αποκαλύψεις για τους Αραβες ηγέτες που ζητούν επίμονα επίθεση εναντίον του Ιράν.

Οι αποκαλύψεις περίπου 250.000 εγγράφων μεταξύ του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και των αμερικανικών πρεσβειών ανά την υφήλιο, έγιναν μέσα από τις ιστοσελίδες των διεθνών εφημερίδων «New York Times», «Guardian», «Der Spiegel», «El Pais» και «Le Monde», ενώ, σύμφωνα με τις πληροφορίες, η ιστοσελίδα WikiLeaks θα προχωρήσει στη δημοσιοποίηση, ενδεχομένως από το Σαββατοκύριακο, ίσως και 3.000.000 απόρρητων και μη εγγράφων.

Σε μια πρώτη αντίδραση η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών, Χίλαρι Κλίντον, έκρινε χτες ότι οι διαρροές εγγράφων της αμερικανικής διπλωματίας συνιστούν «μια επίθεση κατά της διεθνούς κοινότητας». Αφού καταδίκασε τη δημοσιοποίηση εξέφρασε «τη βαθύτατη λύπη των ΗΠΑ για τη δημοσίευση πληροφοριών που ήταν εμπιστευτικές» και είπε ότι πάντως δεν πρόκειται για την ...επίσημη πολιτική των ΗΠΑ.

Πλήθος εκτιμήσεων και ...χαρακτηρισμών.

Ειδικής μνείας χρήζουν οι αποκαλύψεις για τους Αραβες ηγέτες, που ζητούσαν αεροπορική επιδρομή και επίθεση εναντίον του Ιράν.

Συγκεκριμένα, ο βασιλιάς Αμπντουλάχ της Σαουδικής Αραβίας έχει επανειλημμένα προτρέψει τις ΗΠΑ να επιτεθούν στο Ιράν για να καταστραφεί το πυρηνικό του πρόγραμμα, αναφέρουν τηλεγραφήματα. Αξιωματούχοι σε Ιορδανία και Μπαχρέιν έχουν ζητήσει, σύμφωνα πάντα με τα έγγραφα, τη διακοπή του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος με κάθε τρόπο, ακόμη και με στρατιωτικά μέσα. Επίσης, τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Αίγυπτος αναφέρονται στο Ιράν ως «το κακό», «υπαρκτή απειλή» και ως «μια δύναμη που θα μας οδηγήσει στον πόλεμο».

Το Ισραήλ περιγράφεται ως «επίμονο» στην προσπάθειά του να διατηρήσει το περιφερειακό πυρηνικό του μονοπώλιο, ως χώρα με ετοιμότητα να επιτεθεί ακόμη και μόνη της κατά του Ιράν, και ότι κάνει απόπειρες να επηρεάσει την αμερικανική πολιτική.

Η «τρομοκρατία» εξακολουθεί να αποτελεί κεντρικό ζήτημα της αμερικανικής διπλωματίας και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αλλά και ειδικά η υπουργός Εξωτερικών, Χίλαρι Κλίντον, με οδηγία της, το 2009, ζητά να συγκεντρωθούν «προσωπικές, βιογραφικές, βιομετρικές πληροφορίες, στοιχεία για ρόλους, αποτελεσματικότητα, στιλ διαχείρισης και επιρροή σημαντικών αξιωματούχων του ΟΗΕ», αλλά και του ΓΓ, Μπαν Κι Μουν, και οτιδήποτε που να αποδεικνύει οποιαδήποτε σχέση αξιωματούχων του ΟΗΕ και τρομοκρατικών ομάδων. Σύμφωνα με τους «New York Times», τα αμερικανικά έγγραφα δείχνουν ότι τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως η «Αλ Κάιντα», εξακολουθούν να βασίζονται σε Σαουδάραβες χρηματοδότες, ενώ καταρρίπτεται και ένας μύθος, αυτός της Βραζιλίας. Τα τηλεγραφήματα αποκαλύπτουν τη στενή συνεργασία των βραζιλιάνικων δυνάμεων ασφαλείας και της ABIN, με τις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ καθώς και αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες.

Σύμφωνα επίσης με τις πληροφορίες των «New York Times», η κινεζική κυβέρνηση φέρεται να είχε εξαπολύσει κυβερνοεπίθεση εναντίον των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.

Μερικές αποκαλύψεις, ακόμη, αναφέρουν ότι ΗΠΑ και Βρετανία ανησυχούν πως το πυρηνικό οπλοστάσιο του Πακιστάν δεν είναι ασφαλές και από το 2007 οι ΗΠΑ έχουν καταβάλει μια μεγάλη μυστική προσπάθεια, μέχρι στιγμής ανεπιτυχή, να αφαιρέσουν από έναν πακιστανικό ερευνητικό αντιδραστήρα εμπλουτισμένο ουράνιο, το οποίο Αμερικανοί αξιωματούχοι φοβούνταν ότι θα χρησιμοποιηθεί ως παράνομη πυρηνική συσκευή. Οι ανησυχίες ΗΠΑ και Βρετανίας μπορεί να είναι κοινές ωστόσο δε διασώζουν το Λονδίνο από την «ισοπεδωτική κριτική» που γίνεται για τις βρετανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν. Για τον Χαμίντ Καρζάι, οι κρίσεις μόνο κολακευτικές δεν είναι καθώς είναι «παρανοϊκός» και «πάντα έτοιμος να ακούσει κάποια πληροφορία για συνωμοσία που εξυφαίνεται εναντίον του», ενώ τα έγγραφα βρίθουν αναφορών περί διαφθοράς στους κόλπους της κυβέρνησης. Επίσης, ο Ρώσος πρωθυπουργός, Βλαντιμίρ Πούτιν, είναι «κυρίαρχος αρσενικός σκύλος», η ρωσική κυβέρνηση φέρεται να έχει διασυνδέσεις με το οργανωμένο έγκλημα, ενώ περιγράφεται αναλυτικά η «ειδική σχέση» μεταξύ Βλαντιμίρ Πούτιν και Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Κατά τα λοιπά, η Γερμανίδα καγκελάριος, Αγκελα «Τεφλόν» Μέρκελ, «αποφεύγει τα ρίσκα αλλά είναι σχετικά δημιουργική», ενώ ο Γάλλος Πρόεδρος, Νικολά Σαρκοζί, είναι «γυμνός αυτοκράτορας».

Αμερικανοί διπλωμάτες παρακολουθούν εξονυχιστικά και τις κινήσεις του Τούρκου πρωθυπουργού, Ταγίπ Ερντογάν, από το 2002, αλλά δεν εκφράζουν καμία ανησυχία για την εφαρμογή του νόμου της σαρίας, διακατέχονται ωστόσο από σκεπτικισμό όσον αφορά στην αξιοπιστία της Τουρκίας ως «συμμάχου». Πάντως, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, περιγράφεται ως «ιδιαίτερα επικίνδυνος» ενώ στην Ουάσιγκτον υπάρχει ανησυχία όσον αφορά στο φερόμενο «νεο-οθωμανικό» του δόγμα.

Ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες, σε ένα από τα έγγραφα, που αποδίδεται στον Ζαν - Νταβίντ Λετίβ, διπλωματικό σύμβουλο του Προέδρου Νικολά Σαρκοζί, παρουσιάζεται ως «τρελός που ετοιμάζεται να μετατρέψει τη χώρα του σε μια άλλη Ζιμπάμπουε»...

Στοιχεία και για την Ελλάδα.

Σύμφωνα με όσα διαρρέουν, στα απόρρητα έγγραφα του Wikileaks υπάρχουν αναφορές - οι περισσότερες της αμερικανικής πρεσβείας - για την Ελλάδα. Σε αυτά περιγράφεται η ανησυχία για τις σχέσεις της κυβέρνησης Καραμανλή με τη Ρωσία στον τομέα της ενέργειας, αλλά και σε στρατιωτικό επίπεδο, ακόμη και για ιδιότυπες και ιδιόμορφες δοσοληψίες με συγκεκριμένους Ελληνες και Ρώσους αξιωματούχους με ανταλλαγές πληροφοριών. Εκφράζονται επίσης παράπονα για τη δήθεν «φοβική» και «καθόλου καλή συμπεριφορά της Ελλάδας στους ΝΑΤΟικούς συμμάχους (δηλαδή, ότι έπρεπε να δώσει περισσότερα), ενώ ακόμα υπάρχουν ανησυχίες για την «κλιμακούμενη εγκληματικότητα», την αυξημένη «τρομοκρατία» και τους «επικίνδυνους και ακραίους ισλαμικούς θύλακες στην καρδιά της Αθήνας». Για την περίπτωση της ΠΓΔΜ, εκφράζονται απόψεις Γάλλων διπλωματών ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου θα είναι πιο «ευέλικτη».

Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στο Κυπριακό, όπου η Τουρκία εμφανίζεται να ζητά μεγαλύτερη εμπλοκή των ΗΠΑ στο ζήτημα, ενώ η τουρκική κυβέρνηση εμφανίζεται, επίσης, ικανοποιημένη από την πολιτική του Γ. Παπανδρέου.

**************

Αναδημοσίευση από εδώ: ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ WIKILEAKS