..jpg)
.jpg)
Οι πρώτες ηλιαχτίδες στεφανώνουν τον Αρδίνη!29/3/10
Θέα από τον Ψηλό Σταυρό!
Πανόραμα Κραβαρίτικων Βουνών: Τσεκούρα και Αρδίνης και ανάμεσά τους το Τσακαλάκι!
26/3/10
Το ΔΝΤ έρχεται με απόφαση της Ευρώπης! Και αυτό κάποιοι στην χώρα μας το βλέπουν ως ... επιτυχία!
Ο κ. Παπανδρέου ο 3ος τα «κατάφερε» και έβαλε το πιστόλι πάνω στο ... τραπέζι: Ευρωπαϊκό... πιστόλι αλλά με σφαίρες ΔΝΤ!
Η συμφωνία στην ΕΕ «κρύβει νέα βάρβαρα μέτρα για το λαό»!
Τα γεράκια του ΔΝΤ έρχονται στην Ελλάδα για να ελέγχουν ανά εξάμηνο τα οικονομικά της χώρας και να επιβάλλουν νέα σκληρά μέτρα!
Η σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες κατέληξε σε συμφωνία "«πρωτίστως ευρωπαϊκή» η οποία όμως περιλαμβάνει και το ΔΝΤ, όπως επιθυμούσε το Βερολίνο" αναφέρουν τα τηλεγραφήματα των ειδησεογραφικών πρακτορείων και αυτή είναι η πραγματική αλήθεια που πολλοί στην Ελλάδα αποκρύπτουν. Η Γερμανία αποφάσισε, η Γαλλία συμφώνησε και η Ελληνική Κυβέρνηση υπάκουσε!
Το πλήρες κείμενο της απόφασης:
«Δήλωση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Ευρωζώνης
Επαναβεβαιώνουμε ότι όλα τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης θα πρέπει να εφαρμόζουν υγιείς εθνικές πολιτικές με βάση τους συμφωνημένους κανόνες και θα πρέπει να επαγρυπνούν για την κοινή τους ευθύνη σχετικά με την οικονομική και δημοσιονομική σταθερότητα στην ευρωζώνη.
Υποστηρίζουμε πλήρως τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και καλωσορίζουμε τα πρόσθετα μέτρα που ανακοινώθηκαν στις 3 Μαρτίου τα οποία επαρκούν, προκειμένου να διασφαλίσουν τους δημοσιονομικούς στόχους για το 2010. Αναγνωρίζουμε ότι οι ελληνικές αρχές έλαβαν φιλόδοξη και αποφασιστική δράση γεγονός που θα.. επιτρέψει στην Ελλάδα να ανακτήσει την πλήρη εμπιστοσύνη των αγορών.
Τα μέτρα σταθεροποίησης που έλαβε η Ελλάδα συμβάλουν στη διασφάλιση της δημοσιονομικής σταθεροποίησης και της εμπιστοσύνης των αγορών. Η ελληνική κυβέρνηση δνε υπέβαλε αίτημα για οικονομική ενίσχυση. Ως εκ τούτου σήμερα καμία απόφαση δεν ελήφθη για την ενεργοποίηση του παρακάτω μηχανισμού.
Στο πλαίσιο αυτό οι χώρες μέλη της ευρωζώνης επαναβεβαιώνουν τη βούλησή τους να λάβουν αποφασιστική και συντονισμένη δράση εφόσον κριθεί αναγκαίο , προκειμένου να διασφαλίσουν τη δημοσιονομική σταθερότητα στην ευρωζώνη συνολικά όπως αποφασίστηκε στις 11 Φεβρουαρίου.
Ο μηχανισμός θα περιλαμβάνει μια ουσιαστική χρηματοδότηση από το ΔΝΤ και μια μεγαλύτερη χρηματοδότηση από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης, τα οποία δηλώνουν την ετοιμότητά τους να συνεισφέρουν με συντονισμένα διμερή δάνεια. Αυτός ο μηχανισμός θα πρέπει να θεωρείται ως έσχατη λύση όταν η χρηματοδότηση από τις αγορές είναι ανεπαρκής. Οποιαδήποτε εκταμίευση αυτών των διμερών δανείων θα αποφασίζεται από τις χώρες μέλη της ευρωζώνης ομόφωνα και υπό αυστηρές προϋποθέσεις οι οποίες θα βασίζονται στην αξιολόγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Αναμένουμε από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης να συνεισφέρουν ανάλογα με τη συμμετοχή τους στην ΕΚΤ.
Στόχος αυτού του μηχανισμού δεν θα είναι να παράσχει χρηματοδότηση με τα επιτόκια του μέσου όρου της ευρωζώνης, αλλά να θεσπίσει κίνητρα για επιστροφή στη χρηματοδότηση από τις αγορές, το συντομότερο δυνατόν με τα κατάλληλα επιτόκια κινδύνου. Τα επιτόκια δεν θα είναι συμβατικά, δηλαδή δεν θα περιλαμβάνουν οποιοδήποτε στοιχείο στήριξης. Οι αποφάσεις γι' αυτό το μηχανισμό θα λαμβάνονται σε πλήρη συμμόρφωση με το πλαίσιο της Συνθήκης και τις εθνικές νομοθεσίες.
Επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας για την εφαρμογή πολιτικών που θα έχουν ως στόχο την αποκατάσταση μιας ισχυρής, βιώσιμης και σταθερής ανάπτυξης με στόχο τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και την κοινοτική συνοχή.
Παράλληλα, δεσμευόμαστε για την προώθηση ενός ισχυρού συντονισμού των οικονομικών πολιτικών στην Ευρώπη. Θεωρούμε ότι το Ευρωπαικό Συμβούλιο θα πρέπει να βελτιώσει την οικονομική διακυβέρνηση στην ΕΕ και προτείνουμε την αύξηση του ρόλου της οικονομικής επιτήρησης και τον καθορισμό της στρατηγικής ανάπτυξης της ΕΕ. Η σημερινή κατάσταση αποδεικνύει την ανάγκη για ενίσχυση και συμπλήρωση του υπάρχοντος πλαισίου ώστε να διασφαλιστεί η δημοσιονομική σταθερότητα στην ευρωζώνη και να ενισχυθεί η δυνατότητά της να δρά σε περιόδους κρίσεως.
Μελλοντικά η επιτήρηση των οικονομικών και δημοσιονομικών κινδύνων και τα εργαλεία για την πρόληψή τους , συμπεριλαμβανομένης και της διαδικασίας περί υπερβολικού ελλείμματος θα πρέπει να ενισχυθούν. Χρειαζόμαστε ακόμα ένα ισχυρό πλαίσιο για την επίλυση κρίσεων με σεβασμό στην αρχή της υπευθυνότητας των κρατών μελών για τα δημοσιονομικά τους.Καλούμε τον πρόεδρο του Ευρωπαικού Συμβουλίου να θεσπίσει, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μια ομάδα εργασίας με εκπροσώπους από τα κράτη μέλη, την εκ περιτροπής προεδρία και την ΕΚΤ, ώστε να παρουσιάσουν στο Συμβούλιο, πριν από το τέλος του χρόνου, τα μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη αυτού του στόχου, διερευνώντας όλες τις εναλλακτικές για την ενίσχυση του νομικού πλαισίου».
Τι αποτέλεσμα θα έχει η εμπλοκή του ΔΝΤ μας το λέει ο Δελαστίκ στο βίντεο που παραθέτουμε:
«Πιο σκληρά μέτρα θα ζητήσει το ΔΝΤ»
Ακόμη πιο σκληρά μέτρα θα ζητήσει το ΔΝΤ από την ελληνική κυβέρνηση, υποστηρίζουν Αμερικανοί αναλυτές, μιλώντας σε σχετικό ρεπορτάζ του Ασοσιέιτεντ Πρες. Τα μέτρα θα πηγαίνουν πέρα από τις μέχρι στιγμής απαιτήσεις της Κομισιόν, για μείωση του ελλείμματος του Προϋπολογισμού και την αύξηση φόρων, και θα είναι σκληρότερα από αυτά που οι Ευρωπαίοι εταίροι της Ελλάδας ενδεχομένως θα ζητούσαν.
«Είναι πολιτικά ασυνήθιστο για ευρωπαϊκές χώρες να επιβάλλουν ευαίσθητους όρους σε μια άλλη χώρα-μέλος», υποστηρίζει ο Ντομένικο Λομπάρντι, καθηγητής στο Ινστιτούτο Μπρούκινγκς και πρώην μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου του ΔΝΤ.
Το ΔΝΤ είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα απαιτήσει σκληρότερα μέτρα στο πλαίσιο ενός μακροπρόθεσμου σχεδίου για μείωση του ελληνικού ελλείμματος, συμπληρώνει ο Εσβαρ Πρασάντ, καθηγητής Οικονομικών στο πανεπιστήμιο Κορνέλ και πρώην οικονομολόγος του ΔΝΤ. Ως παρηγοριά για το τι μέλλει γενέσθαι μπορεί να θεωρηθεί η άποψη των αναλυτών ότι το ΔΝΤ έχει χαλαρώσει τις απαιτήσεις που επιβάλλει στις χώρες, μετά τις έντονες επικρίσεις που δέχτηκε για τους χειρισμούς του στην κρίση της Ασίας τη δεκαετία του '90.
Μαζικές απολύσεις.
Η εμπειρία πάντως από τη «μικτή» παρέμβαση Ε.Ε.-ΔΝΤ στην Ουγγαρία το 2008 και πρόσφατα στη Ρουμανία, προϊδεάζει σχετικά με πιέσεις για μαζικές απολύσεις στο δημόσιο τομέα. Στην Ουγγαρία εκτός από πάγωμα μισθών στο Δημόσιο, το ΔΝΤ επέβαλε την κατάργηση 10.000 θέσεων στο δημόσιο τομέα, με αντάλλαγμα την εξασφάλιση δανείου 25 δισ. δολαρίων. Στη Ρουμανία, η κυβέρνηση έχει επίσης ανακοινώσει την πρόθεση να καταργήσει 100.000 θέσεις στον δημόσιο τομέα, προκειμένου να εξασφαλίσει δάνειο 20 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ και την Ε.Ε.
Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Γκόρντον Μπαζνάι, σε συνέντευξή του προχθές στους «Financial Times», τονίζει ότι η Ελλάδα έχει να διδαχτεί από την Ουγγαρία, λέγοντας πως πρώτα από όλα οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να είναι πολύ μεγάλες για να πείσουν. «Πρέπει να προβείς σε πολύ βαθιές περικοπές. Οπως ο χειρούργος στο πεδίο της μάχης, που δεν μπορεί να συγκριθεί με τον πλαστικό χειρούργο που μετρά κάθε χιλιοστό. Ο χειρουργός στο πεδίο της μάχης πρέπει να κόψει πολύ βαθιά ώστε να εξασφαλίσει ότι το τραύμα δεν θα σκοτώσει τον ασθενή», δηλώνει χαρακτηριστικά ο Ούγγρος πρωθυπουργός, φέρνοντας στο νου τις αλήστου μνήμης δηλώσεις περί «γύψου» της ελληνικής χούντας. Ο ουγγρικός «γύψος» έχει μέχρι στιγμής αποφέρει ανεργία 10,5% και αρνητική ανάπτυξη 6,3% πέρυσι.
ΥΓ) Και όλα αυτά συνέβησαν ανήμερα 25ης Μαρτίου! Αν δεν «τρίζουν τα κόκκαλα» των ηρωών της Ελληνικής Επαναστάσης τώρα...
25/3/10
24/3/10
Το φαράγγι της Κλεισούρας και τα όρνια.
Του Γιάννη ΡουσόπουλουΤο φαράγγι της Κλεισούρας αποτελεί για την Αιτωλοακαρνανία μνημείο ανεκτίμητης φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. Τόπος της ομηρικής Πυλήνης – όπως πιθανολογείται – και ιστορικό πέρασμα με ενετικό μικρό οχυρό και βάσεις πετρογέφυρου στο ρέμα προς τα Φραγγουλαίικα. Εδώ συναντούμε και το σπηλαιομονάστηρο της Αγίας Ελεούσας. Πρόκειται για σκήτη σε σπήλαιο που μόνασε ο Γιάννης Γούναρης, ο άνθρωπος που έσωσε το Μεσολόγγι από την πρώτη οθωμανική πολιορκία. Το βατό ως σήμερα μονοπάτι μέσα στο φαράγγι, διασχίζει τα γκρεμνά ανηφορικά από απότομο βραχώδες πέρασμα και μας οδηγεί στον οικισμό Κάτω Αμπέλια.
Το τοπίο είναι έντονο, με μεγάλο γεωλογικό, ορνιθολογικό και βοτανικό ενδιαφέρον. Το βραχόφυτο Centaurea niederi ανθίζει κάθε άνοιξη κρεμασμένο στα γκρεμνά. Πρόκειται για σπάνιο φυτό με τοπικό ενδημισμό. Το συναντούμε αποκλειστικά και μόνο στα τέσσερα φαράγγια του Αράκυνθου που αναπτύσσονται μεταξύ της Κλεισούρας και του χωριού Ρέτσινα Μεσολογγίου, καθώς και σε μικρά γκρεμνά στους λόφους στη χερσόνησο του Αράξου. Σε συγκεκριμένες θέσεις του φαραγγιού ανθίζει κάθε Μάη ο λευκός κρίνος (Lilium albanicum) ή κρίνο της Παναγίας όπως είναι γνωστό. Στο φαράγγι φωλιάζουν όρνια, βραχοκιρκίνεζα, βουνοσταχτάρες, βραχοχελίδονα, κάργιες, κόρακες, γαλαζοκότσυφες, βραχοτσοπανάκοι, ενώ στην έκταση πλησίον του φαραγγιού φωλιάζουν ακόμα είδη όπως ο δενδρογέρακας, η γερακίνα, το ξεφτέρι, ο φιδαετός, ο πετρίτης κα. Οι λύκοι αποίκησαν την περιοχή πάλι τα τελευταία έτη, μετά από τρεις δεκαετίες απουσίας. Στα αναπτυγμένα και εκτεταμένα δάση με μεσογειακή πυκνή βλάστηση και φυλλοβόλες βελανιδιές που άπτονται του φαραγγιού ζουν θηλαστικά όπως ο αγριόχοιρος, το ζαρκάδι, η αγριόγατα κ ά.
Όλα αυτά συνθέτουν μια μοναδικότητα και απαντώνται πολύ κοντά στο μεγάλο υγροτοπικό σύμπλεγμα Μεσολογγίου – Δέλτα Αχελώου. Συλλειτουργούν ως ορεινό οικοσύστημα με αυτό των υγροτόπων, αποτελώντας παράλληλα γεωγραφική του συνέχεια. Γι’ αυτό η περιοχή έχει ενταχθεί υπό την αρμοδιότητα του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Μεσολογγίου. Το 1970 περίπου, με την κατασκευή του δρόμου εντός του φαραγγιού, χάθηκε ο χρυσαετός που φώλιαζε. Κάπου στη δεκαετία του ’80 εξαφανιστήκαν από την ευρύτερη περιοχή του Αράκυνθου – Τριχωνίδας – Λυσιμαχείας αρπακτικά όπως ο σπιζαετός, ο κραυγαετός, και το χρυσογέρακο. Ακόμα παλαιότερα, αλλά άγνωστο πότε, χάθηκαν απειλούμενα είδη όπως ο γυπαετός, ο μαυρόγυπας, ο ασπροπάρης, ο βασιλαετός και ο σταυραετός.
Το τοπίο είναι έντονο, με μεγάλο γεωλογικό, ορνιθολογικό και βοτανικό ενδιαφέρον. Το βραχόφυτο Centaurea niederi ανθίζει κάθε άνοιξη κρεμασμένο στα γκρεμνά. Πρόκειται για σπάνιο φυτό με τοπικό ενδημισμό. Το συναντούμε αποκλειστικά και μόνο στα τέσσερα φαράγγια του Αράκυνθου που αναπτύσσονται μεταξύ της Κλεισούρας και του χωριού Ρέτσινα Μεσολογγίου, καθώς και σε μικρά γκρεμνά στους λόφους στη χερσόνησο του Αράξου. Σε συγκεκριμένες θέσεις του φαραγγιού ανθίζει κάθε Μάη ο λευκός κρίνος (Lilium albanicum) ή κρίνο της Παναγίας όπως είναι γνωστό. Στο φαράγγι φωλιάζουν όρνια, βραχοκιρκίνεζα, βουνοσταχτάρες, βραχοχελίδονα, κάργιες, κόρακες, γαλαζοκότσυφες, βραχοτσοπανάκοι, ενώ στην έκταση πλησίον του φαραγγιού φωλιάζουν ακόμα είδη όπως ο δενδρογέρακας, η γερακίνα, το ξεφτέρι, ο φιδαετός, ο πετρίτης κα. Οι λύκοι αποίκησαν την περιοχή πάλι τα τελευταία έτη, μετά από τρεις δεκαετίες απουσίας. Στα αναπτυγμένα και εκτεταμένα δάση με μεσογειακή πυκνή βλάστηση και φυλλοβόλες βελανιδιές που άπτονται του φαραγγιού ζουν θηλαστικά όπως ο αγριόχοιρος, το ζαρκάδι, η αγριόγατα κ ά.
Όλα αυτά συνθέτουν μια μοναδικότητα και απαντώνται πολύ κοντά στο μεγάλο υγροτοπικό σύμπλεγμα Μεσολογγίου – Δέλτα Αχελώου. Συλλειτουργούν ως ορεινό οικοσύστημα με αυτό των υγροτόπων, αποτελώντας παράλληλα γεωγραφική του συνέχεια. Γι’ αυτό η περιοχή έχει ενταχθεί υπό την αρμοδιότητα του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Μεσολογγίου. Το 1970 περίπου, με την κατασκευή του δρόμου εντός του φαραγγιού, χάθηκε ο χρυσαετός που φώλιαζε. Κάπου στη δεκαετία του ’80 εξαφανιστήκαν από την ευρύτερη περιοχή του Αράκυνθου – Τριχωνίδας – Λυσιμαχείας αρπακτικά όπως ο σπιζαετός, ο κραυγαετός, και το χρυσογέρακο. Ακόμα παλαιότερα, αλλά άγνωστο πότε, χάθηκαν απειλούμενα είδη όπως ο γυπαετός, ο μαυρόγυπας, ο ασπροπάρης, ο βασιλαετός και ο σταυραετός.
Προ ολίγων ετών (το 2004 αν θυμάμαι) εκπονήθηκε από τη Ν. Αυτ/ση Αιτωλ/ας η «Μελέτη ανάδειξης φαραγγιού Κλεισούρας», η οποία κόστισε 200.000 ευρώ! Αντίστοιχες μελέτες κοστίζουν συνήθως ως 50.000 ευρώ. Βάσει του σκεπτικού της, ο χώρος αντιμετωπιζόταν όπως ένα αστικό ή περιαστικό άλσος κι όχι ως άγριο φυσικό οικοσύστημα, το οποίο αυθύπαρκτο αποτελεί οικότοπο προτεραιότητας και επίσης αποτελεί ενδιαίτημα απειλούμενων και ενδημικών ειδών των οδηγιών 92/43 και 79/409. Πρότεινε αρκετές κατασκευαστικές παρεμβάσεις, όπως κιόσκια, παγκάκια, πλακοστρώσεις κ.λπ. οικοδομικά.
Επίσης, πρότεινε την φωταγώγηση των γκρεμνών με προβολείς σε όλο το μήκος τους, χάριν εντυπωσιασμού των διερχομένων. Οι ανάδοχοι αλλά και αυτοί που παρήγγειλαν τη μελέτη ίσως δεν αντελήφθησαν την ανεπάρκεια που προκύπτει από προτάσεις όπως αυτή της φωταγώγησης. Πράγμα παντελώς ασύμβατο με την προστασία και ανάδειξη του εν λόγω χώρου. Απεναντίας, η ενέργεια αυτή θα επέφερε σοβαρή υποβάθμιση στους πληθυσμούς συνολικά των πουλιών του φαραγγιού, ενώ θα αποτελούσε αιτία αφανισμού για όλα τα είδη αρπακτικών και ιδιαίτερα για τα όρνια.
Επίσης, πρότεινε την φωταγώγηση των γκρεμνών με προβολείς σε όλο το μήκος τους, χάριν εντυπωσιασμού των διερχομένων. Οι ανάδοχοι αλλά και αυτοί που παρήγγειλαν τη μελέτη ίσως δεν αντελήφθησαν την ανεπάρκεια που προκύπτει από προτάσεις όπως αυτή της φωταγώγησης. Πράγμα παντελώς ασύμβατο με την προστασία και ανάδειξη του εν λόγω χώρου. Απεναντίας, η ενέργεια αυτή θα επέφερε σοβαρή υποβάθμιση στους πληθυσμούς συνολικά των πουλιών του φαραγγιού, ενώ θα αποτελούσε αιτία αφανισμού για όλα τα είδη αρπακτικών και ιδιαίτερα για τα όρνια.
Προ διετίας περίπου, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας χρηματοδότησε την φωταγώγηση του φαραγγιού όπως πρότεινε η μελέτη. Ξεκίνησε η τοποθέτηση συστήματος μεγάλων προβολέων στραμένων ψηλά προς τα κάθετα βράχια, όπως εφαρμόζεται αντίστοιχα σε κτίρια ή κάστρα. Αντιμετώπισε όμως αντίδραση από περιβαλλοντική οργάνωση και ενημερώθηκε (!!!) για το παράνομο της πράξης αυτής. Δηλαδή, η κοινωνία των πολιτών (έστω αυτών των λίγων), ενημέρωσε την Πολιτεία και τους μηχανισμούς της ότι αυτή η πράξη είναι ασύμβατη με την προστασία, είναι παράνομη και μας εκθέτει διεθνώς. Η Πολιτεία ως τότε δεν τα γνώριζε αυτά! Αντέδρασε επίσης αποτρεπτικά και η Ν. Αυτ/ση Αιτωλ/ας όταν ενημερώθηκε. Παρόλα αυτά, η εκκλησία προέβη πρόσφατα στην ενέργεια να τοποθετήσει προβολείς στην Αγία Ελεούσα, που φωτίζουν σήμερα τα βράχια πάνω από το μοναστήρι.
Το 1985 υπήρχε στο φαράγγι υγιής πληθυσμός από 30 τουλάχιστον όρνια (προσωπικές παρατηρήσεις). Το 2003 το είδος μελετήθηκε σχολαστικά, στα πλαίσια ενός μικρού προγράμματος (προστασία περιβάλλοντος και βιώσιμη ανάπτυξη) που χρηματοδότησε τότε το ΥΠΕΧΩΔΕ και που δεν αποπληρώθηκε ποτέ, όταν το 2004 άλλαξε η διοίκηση του υπουργείου, παρά το ότι είχε αισίως ολοκληρωθεί. Τότε φώλιασαν τέσσερα ζεύγη από ένα πληθυσμό 12 ντόπιων πουλιών, ο οποίος το χειμώνα γινόταν μεγαλύτερος (ως 28 άτομα), με την προσθήκη διαχειμαζόντων ατόμων από βορειότερες βαλκανικές χώρες. Φέτος (2010) φωλιάζουν μόλις δύο ζευγάρια. Κάνω τακτικά στάσεις εκεί διερχόμενος, συλλέγοντας πληροφορίες για την άγρια ζωή. Τα όρνια αρχίζουν το φώλιασμά τους τον Γενάρη και το ολοκληρώνουν τον Ιούλη.
Έχω φέτος εντοπίσει τις θέσεις των δύο φωλιών. Τις ημέρες αυτές κλωσούν το μοναδικό αβγό τους. Το Σάββατο όμως στις 13 Μαρτίου τα πουλιά ήταν απόντα από τις φωλιές και συνολικά από το φαράγγι. Άκουσα ψηλά στα γκρεμνά δυνατό ήχο τρυπανιού που δημιουργούσε έντονο αντίλαλο. Εντόπισα ομάδα αναρριχητών που διάνοιγε νέες αναρριχητικές διαδρομές, έτσι, αυθαίρετα. Τοποθετούσαν τις ατσάλινες ασφάλειες που θα μείνουν μόνιμα στο βράχο και θα εξυπηρετούν οποιονδήποτε πλέον θέλει να αναρριχηθεί εκεί. Όπως πρακτικά συμβαίνει, οι επόμενοι αναρριχητές που θα έλθουν, θα διανοίξουν κι αυτοί τις δικές τους διαδρομές. Σταδιακά δημιουργείται ένα πλέγμα διαδρομών, βαθμολογημένων ως προς τον βαθμό δυσκολίας και το χρόνο και το αναρριχητικό πεδίο καθιερώνεται και δέχεται πυκνές επισκέψεις. Τα νέα αυτά δεδομένα διαχέονται μέσω ορειβατικών εντύπων κ.λπ. στον κόσμο που ασκεί αυτή τη δραστηριότητα.
Όμως, για τη συγκεκριμένη θέση, αυτό σημαίνει την απαρχή ενός μόνιμου παράγοντα όχλησης. Η απρόσμενη ενόχληση που παρατήρησα εκδίωξε το όρνια από τις φωλιές τους και πιθανά να αποτέλεσε και αιτία καταστροφής των νεοσσών μέσα στα απροστάτευτα από το κρύο αβγά. Την Τρίτη 16 Μαρτίου επισκέφθηκα πάλι το φαράγγι. Τα δύο πουλιά ήταν στις φωλιές και συνέχιζαν το κλώσσημα των αυγών τους. Ενημερώνω ότι το όρνιο είναι πλέον από τα πιο σπάνια και απειλούμενα είδη της ελληνικής ορνιθοπανίδας και αποτελεί είδος – κριτήριο του δικτύου Natura. Το ερώτημα είναι πότε θα ξεπεράσουμε το στάδιο της αδιαφορίας και της ανεπάρκειας, ώστε να καταφέρουμε κάποτε να διαφυλάξουμε επί της ουσίας το πολυτιμότερο που έχουμε ως έθνος και χώρα. Τη φυσική μας κληρονομιά.
Έχω φέτος εντοπίσει τις θέσεις των δύο φωλιών. Τις ημέρες αυτές κλωσούν το μοναδικό αβγό τους. Το Σάββατο όμως στις 13 Μαρτίου τα πουλιά ήταν απόντα από τις φωλιές και συνολικά από το φαράγγι. Άκουσα ψηλά στα γκρεμνά δυνατό ήχο τρυπανιού που δημιουργούσε έντονο αντίλαλο. Εντόπισα ομάδα αναρριχητών που διάνοιγε νέες αναρριχητικές διαδρομές, έτσι, αυθαίρετα. Τοποθετούσαν τις ατσάλινες ασφάλειες που θα μείνουν μόνιμα στο βράχο και θα εξυπηρετούν οποιονδήποτε πλέον θέλει να αναρριχηθεί εκεί. Όπως πρακτικά συμβαίνει, οι επόμενοι αναρριχητές που θα έλθουν, θα διανοίξουν κι αυτοί τις δικές τους διαδρομές. Σταδιακά δημιουργείται ένα πλέγμα διαδρομών, βαθμολογημένων ως προς τον βαθμό δυσκολίας και το χρόνο και το αναρριχητικό πεδίο καθιερώνεται και δέχεται πυκνές επισκέψεις. Τα νέα αυτά δεδομένα διαχέονται μέσω ορειβατικών εντύπων κ.λπ. στον κόσμο που ασκεί αυτή τη δραστηριότητα.
Όμως, για τη συγκεκριμένη θέση, αυτό σημαίνει την απαρχή ενός μόνιμου παράγοντα όχλησης. Η απρόσμενη ενόχληση που παρατήρησα εκδίωξε το όρνια από τις φωλιές τους και πιθανά να αποτέλεσε και αιτία καταστροφής των νεοσσών μέσα στα απροστάτευτα από το κρύο αβγά. Την Τρίτη 16 Μαρτίου επισκέφθηκα πάλι το φαράγγι. Τα δύο πουλιά ήταν στις φωλιές και συνέχιζαν το κλώσσημα των αυγών τους. Ενημερώνω ότι το όρνιο είναι πλέον από τα πιο σπάνια και απειλούμενα είδη της ελληνικής ορνιθοπανίδας και αποτελεί είδος – κριτήριο του δικτύου Natura. Το ερώτημα είναι πότε θα ξεπεράσουμε το στάδιο της αδιαφορίας και της ανεπάρκειας, ώστε να καταφέρουμε κάποτε να διαφυλάξουμε επί της ουσίας το πολυτιμότερο που έχουμε ως έθνος και χώρα. Τη φυσική μας κληρονομιά.
Η ΕΕ αποφάσισε: μας πετάει στο ΔΝΤ!
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ.
Δραματικές για τον ελληνικό λαό είναι οι εξελίξεις εν όψει της κρισιμότατης για τη χώρα μας αυριανής συνόδου κορυφής της ΕΕ. Η λυσσαλέα ανθελληνική στάση της Γερμανίδας καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ κυριάρχησε εκβιαστικά καθώς απείλησε ευθέως τον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί ότι θα προκαλέσει ρήξη στις γαλλογερμανικές σχέσεις, αν συνεχίσει να υποστηρίζει την παροχή βοήθειας από την ΕΕ προς την Ελλάδα! Το Παρίσι υποχώρησε φυσικά υπό το βάρος αυτού του εκβιασμού και ήδη επεξεργάζεται από κοινού με το Βερολίνο σχέδιο παραπομπής της Ελλάδας στο... ΔΝΤ!
«Η Μέρκελ και ο Σαρκοζί έχουν ήδη προφανώς συμφωνήσει επί της αρχής να παραπέμψουν κατ’ αρχάς την Ελλάδα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» έγραψε στην ηλεκτρονική έκδοσή της χθες η γερμανική οικονομική εφημερίδα «Χάντελσμπλατ» και αφού υπογράμμιζε ότι «η Μέρκελ παραμένει σταθερή στο «όχι» της σε ένα σύστημα διμερών δανείων της ευρωζώνης για την Ελλάδα», συνέχιζε αναλύοντας τους άξονες του γαλλογερμανικού σχεδίου:
«Σε περίπτωση ανάγκης μπορεί το ΔΝΤ να κάνει μια δανειακή ένεση στους Ελληνες, είπε η Μέρκελ ενώπιον της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός της (CDU - CSU) σύμφωνα με πληροφορίες συμμετασχόντων στη συνεδρίαση. Αυτή η δανειακή ένεση θα μπορεί να συμπληρωθεί από εθελοντικά διμερή δάνεια μερικών κρατών της ΕΕ», τόνιζε η γερμανική εφημερίδα. Η σημαντικότατη αυτή πληροφορία επιβεβαιωνόταν πλήρως και από αξιόπιστες γαλλικές πηγές του προεδρικού περιβάλλοντος. Παρίσι και Βερολίνο επιθυμούν να έχουν έτοιμη την πρότασή τους πριν από την αυριανή έναρξη της συνόδου κορυφής της ΕΕ, έχοντας φυσικά εξασφαλίσει και τη συμφωνία του ΔΝΤ.
Για να την εγκρίνουν πριν από τη σύνοδο κορυφής των «27», ο Γάλλος πρόεδρος και ο Ισπανός πρωθυπουργός Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο επιδιώκουν να συγκληθεί εκτάκτως αύριο το πρωί ειδική σύνοδος των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των χωρών της ευρωζώνης.
Πρόκειται για καταστροφική για την Ελλάδα εξέλιξη, αν όντως το σχέδιο αυτό καταστεί απόφαση της ΕΕ αύριο ή μεθαύριο, πράγμα που βεβαίως προϋποθέτει τη συναίνεση σε αυτό και της κυβέρνησης Παπανδρέου. Αν η Μέρκελ κατορθώσει τελικά να πετάξει την Ελλάδα στα νύχια του ΔΝΤ, αυτό θα συνιστά τραγική αποτυχία της ελληνικής κυβέρνησης - κορυφαίο γεγονός που θα σφραγίσει οριστικά και αμετάκλητα την πρωθυπουργία και τη διακυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ.
Η προσπάθεια συγκάλυψης της παραπομπής της Ελλάδας στο ΔΝΤ με το «φύλλο συκής» της αιγίδας της ΕΕ δεν σώζει τίποτα, ούτε καθιστά πιο αποδεκτά τα μέτρα κοινωνικής αγριότητας και βαρβαρότητας εναντίον των εργαζομένων Ελλήνων που σηματοδοτεί η εξευτελιστική υποταγή μιας χώρας στο ΔΝΤ.
Ανάλογα με τις αντιστάσεις του ελληνικού λαού, θα μεθοδευτεί και η σταδιακή εφαρμογή των εξοντωτικών μέτρων. Αν οι Ελληνες εργαζόμενοι δείξουν τάσεις πλήρους κοινωνικού εξανδραποδισμού και δουλοφροσύνης όπως οι Ιρλανδοί, τότε θα προσλάβουν καταιγιστικό ρυθμό οι απολύσεις κατά δεκάδες χιλιάδες των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και η κατάλυση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων στον ιδιωτικό - απελευθέρωση απολύσεων, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, δουλειά μόνο ορισμένες μέρες της εβδομάδας ή ώρες της ημέρας.
Αν οι Ελληνες αντισταθούν στο σχέδιο εξαθλίωσής τους που καταρτίζει η ΕΕ, τότε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα υποχρεωθεί να «ετεροχρονίσει», όπως έλεγε παλιότερα, ορισμένα μέτρα όπως π.χ. τη δραστική μείωση του ύψους των συντάξεων και την ολοκληρωτική κατεδάφιση της δημόσιας υγείας και παιδείας λόγω του οικονομικού στραγγαλισμού τους μέσω της δραστικής περικοπής των κρατικών κονδυλίων που θα διοχετεύονται στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και στα νοσοκομεία.
Οι συμφορές που έφερε η υποταγή στο ΔΝΤ ευρωπαϊκών χωρών όπως η Λετονία, η Ουγγαρία και η Ρουμανία δεν αφήνουν περιθώρια αυταπατών ως προς το τι δυστυχία επιφυλάσσουν για την πατρίδα μας οι υποτιθέμενοι «εταίροι» της ΕΕ.
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ:
«Σε περίπτωση ανάγκης μπορεί το ΔΝΤ να κάνει μια δανειακή ένεση στους Ελληνες, είπε η Μέρκελ ενώπιον της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός της (CDU - CSU) σύμφωνα με πληροφορίες συμμετασχόντων στη συνεδρίαση. Αυτή η δανειακή ένεση θα μπορεί να συμπληρωθεί από εθελοντικά διμερή δάνεια μερικών κρατών της ΕΕ», τόνιζε η γερμανική εφημερίδα. Η σημαντικότατη αυτή πληροφορία επιβεβαιωνόταν πλήρως και από αξιόπιστες γαλλικές πηγές του προεδρικού περιβάλλοντος. Παρίσι και Βερολίνο επιθυμούν να έχουν έτοιμη την πρότασή τους πριν από την αυριανή έναρξη της συνόδου κορυφής της ΕΕ, έχοντας φυσικά εξασφαλίσει και τη συμφωνία του ΔΝΤ.
Για να την εγκρίνουν πριν από τη σύνοδο κορυφής των «27», ο Γάλλος πρόεδρος και ο Ισπανός πρωθυπουργός Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο επιδιώκουν να συγκληθεί εκτάκτως αύριο το πρωί ειδική σύνοδος των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των χωρών της ευρωζώνης.
Πρόκειται για καταστροφική για την Ελλάδα εξέλιξη, αν όντως το σχέδιο αυτό καταστεί απόφαση της ΕΕ αύριο ή μεθαύριο, πράγμα που βεβαίως προϋποθέτει τη συναίνεση σε αυτό και της κυβέρνησης Παπανδρέου. Αν η Μέρκελ κατορθώσει τελικά να πετάξει την Ελλάδα στα νύχια του ΔΝΤ, αυτό θα συνιστά τραγική αποτυχία της ελληνικής κυβέρνησης - κορυφαίο γεγονός που θα σφραγίσει οριστικά και αμετάκλητα την πρωθυπουργία και τη διακυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ.
Η προσπάθεια συγκάλυψης της παραπομπής της Ελλάδας στο ΔΝΤ με το «φύλλο συκής» της αιγίδας της ΕΕ δεν σώζει τίποτα, ούτε καθιστά πιο αποδεκτά τα μέτρα κοινωνικής αγριότητας και βαρβαρότητας εναντίον των εργαζομένων Ελλήνων που σηματοδοτεί η εξευτελιστική υποταγή μιας χώρας στο ΔΝΤ.
Ανάλογα με τις αντιστάσεις του ελληνικού λαού, θα μεθοδευτεί και η σταδιακή εφαρμογή των εξοντωτικών μέτρων. Αν οι Ελληνες εργαζόμενοι δείξουν τάσεις πλήρους κοινωνικού εξανδραποδισμού και δουλοφροσύνης όπως οι Ιρλανδοί, τότε θα προσλάβουν καταιγιστικό ρυθμό οι απολύσεις κατά δεκάδες χιλιάδες των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και η κατάλυση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων στον ιδιωτικό - απελευθέρωση απολύσεων, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, δουλειά μόνο ορισμένες μέρες της εβδομάδας ή ώρες της ημέρας.
Αν οι Ελληνες αντισταθούν στο σχέδιο εξαθλίωσής τους που καταρτίζει η ΕΕ, τότε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα υποχρεωθεί να «ετεροχρονίσει», όπως έλεγε παλιότερα, ορισμένα μέτρα όπως π.χ. τη δραστική μείωση του ύψους των συντάξεων και την ολοκληρωτική κατεδάφιση της δημόσιας υγείας και παιδείας λόγω του οικονομικού στραγγαλισμού τους μέσω της δραστικής περικοπής των κρατικών κονδυλίων που θα διοχετεύονται στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και στα νοσοκομεία.
Οι συμφορές που έφερε η υποταγή στο ΔΝΤ ευρωπαϊκών χωρών όπως η Λετονία, η Ουγγαρία και η Ρουμανία δεν αφήνουν περιθώρια αυταπατών ως προς το τι δυστυχία επιφυλάσσουν για την πατρίδα μας οι υποτιθέμενοι «εταίροι» της ΕΕ.
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ:
Να πει το «όχι» ο Γ. Παπανδρέου!
Στη μιζέρια αποφάσισαν να ρίξουν την Ελλάδα οι ηγεμονικές δυνάμεις της ΕΕ. Απεργάζονται την εξαθλίωση του λαού μας. Πέρα από τον ίδιο τον ελληνικό λαό που πρέπει με την αντίστασή του να δείξει αν αξίζει να ζει ελεύθερος ή αν θα αποδεχθεί αυτή την Οικονομική Κατοχή της πατρίδας μας, ενώπιον ιστορικών ευθυνών βρίσκεται και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Ηρθε η ώρα για τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να πει το μεγάλο «όχι» σε αυτό το σχέδιο της Γερμανίας για υποταγή της χώρας μας στο ΔΝΤ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ταυτίστηκε με την Ελλάδα της σχετικής ευημερίας των λαϊκών στρωμάτων. Δεν είναι επιτρεπτό ο γιος του να ταυτιστεί με την Ελλάδα της μιζέριας και της εξαθλίωσης, της φτώχειας και του διεθνούς διασυρμού.
Στη μιζέρια αποφάσισαν να ρίξουν την Ελλάδα οι ηγεμονικές δυνάμεις της ΕΕ. Απεργάζονται την εξαθλίωση του λαού μας. Πέρα από τον ίδιο τον ελληνικό λαό που πρέπει με την αντίστασή του να δείξει αν αξίζει να ζει ελεύθερος ή αν θα αποδεχθεί αυτή την Οικονομική Κατοχή της πατρίδας μας, ενώπιον ιστορικών ευθυνών βρίσκεται και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Ηρθε η ώρα για τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να πει το μεγάλο «όχι» σε αυτό το σχέδιο της Γερμανίας για υποταγή της χώρας μας στο ΔΝΤ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ταυτίστηκε με την Ελλάδα της σχετικής ευημερίας των λαϊκών στρωμάτων. Δεν είναι επιτρεπτό ο γιος του να ταυτιστεί με την Ελλάδα της μιζέριας και της εξαθλίωσης, της φτώχειας και του διεθνούς διασυρμού.
Ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος στην δενδροφύτευση στον Υμηττό.
Καλές είναι οι δεντροφυτεύσεις κ.Υπουργέ και ειδικά όταν είναι μπροστά οι τηλεοπτικές κάμερες, τι γίνεται όμως με τα υπάρχοντα δάση που έχετε αφήσει εντελώς απροστάτευτα;
ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΡΘΕΝΑ ΔΑΣΗ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ!
Ο μπακαλιάρος του Ευαγγελισμού!
Οι Πορτογάλοι που τον μαγειρεύουν με χίλιους τρόπους τον αποκαλούν «πιστό» φίλο, οι Βάσκοι τον λένε «ψάρι του βουνού». Ο «φτωχογιάννης» κατά τους Ελληνες, από τον 15ο αιώνα που ήρθε στη χώρα μας, έθρεψε γενιές και γενιές, κέρδισε ακόμη και τους νησιώτες και κατάφερε να διεκδικήσει τη δική του ημέρα στο εθνικό μας εδεσματολόγιο. Η κατανάλωσή του επετράπη από την Εκκλησία δύο φορές μέσα στη Νηστεία της Σαρακοστής, την 25η Μαρτίου και την Κυριακή των Βαΐων. Πρώτοι τον πάστωσαν οι Βάσκοι, όταν ανακάλυψαν τους πλούσιους ψαρότοπους δίπλα στις ακτές της Νέας Γης, στις αρχές του 16ου αιώνα. Αργότερα οι Αγγλοι απέκτησαν τον έλεγχο του εμπορίου και πάστωναν τη δική τους πραμάτεια. Η εισαγωγή του μπακαλιάρου στη χώρα μας πιθανότατα οφείλεται σε εκείνους, αφού η ιστορία του εμπορίου μάς λέει ότι οι Αγγλοι τον αντάλλασσαν με σταφίδες στα λιμάνια της Πελοποννήσου.
Η ιστορία και μόνο του ψαρέματος του μπακαλιάρου είναι πηγή θρύλων, που ξεκίνησαν από τότε που οι Βίκινγκς κυνήγησαν τους μπακαλιάρους φθάνοντας στην άλλη άκρη της θάλασσας, που είχε ως αποτέλεσμα να ανακαλύψουν κατά λάθος τον Νέο Κόσμο.
Μετά ήρθαν οι αινιγματικοί Βάσκοι ψαράδες, οι οποίοι εμπορευματοποίησαν τον μπακαλιάρο από τον Μεσαίωνα. Οι Βάσκοι είχαν ανακαλύψει, άγνωστο πώς, τον μεγαλύτερο ψαρότοπο του κόσμου για μπακαλιάρο, δίπλα στις ακτές της Νέας Γης, και κράτησαν το μυστικό τους για 500 περίπου χρόνια, μέχρι που ο Κολόμβος έσπασε την πιάτσα. Για τους Βάσκους ο μπακαλιάρος ήταν και ο σκοπός αλλά και το μέσον για να τον πετύχουν. Το πάστωμα των ψαριών ήταν μια γνωστή τεχνική που εφαρμοζόταν στη Νότια Ευρώπη από αρχαιοτάτων χρόνων.
Όταν οι Βάσκοι πάστωσαν τον μπακαλιάρο, πέτυχαν δύο σημαντικότατα πράγματα. Κατ' αρχάς, το παστό ψάρι τους έτρεφε στα μακρινά και δύσκολα ταξίδια τους στον άγριο Βόρειο Ατλαντικό και, δεύτερον, είχαν στα χέρια τους ένα προϊόν το οποίο είχε μεγάλη διάρκεια ζωής και ήταν φθηνό, με αποτέλεσμα να γίνει το φαγητό για τις μάζες. Οι μάζες, επίσης, έπρεπε να νηστεύουν κατά την καθολική πίστη, o μπακαλιάρος ήταν νηστίσιμος και τα φρέσκα ψάρια, εκτός του ότι ήταν πανάκριβα, ήταν αδύνατον να τα βρεις στην ενδοχώρα.
Έτσι, λοιπόν, μέχρι να φτάσουν οι "επίσημοι" εξερευνητές στον Νέο Κόσμο, οι Βάσκοι είχαν το απόλυτο μονοπώλιο. Γύρω στο 1530 ο Ιταλός τυχοδιώχτης εξερευνητής Τζιοβάνι ντα Βεραζάνο, ο οποίος αφού πέρασε από τα στενά που αργότερα ονομάστηκαν προς τιμήν του και που σήμερα είναι είσοδος του λιμανιού της Νέας Υόρκης, έπλευσε βόρεια, όπου ανάμεσα στα καινούργια μέρη που ανακάλυψε στις ακτές τον Νέου Κόσμου, ανακάλυψε και καμιά πεντακοσαριά βασκικά ψαράδικα, τα οποία γνώριζαν το μέρος προ αιώνων.
Αργότερα, το ακρωτήριο στη συγκεκριμένη περιοχή που αρχικά ονομάστηκε Παλασβισίνο ντι Τζιοβάνι ντα Βεραζάνο μετονομάστηκε από κάποιον Άγγλο ονόματι Βαρθολομαίο Γκόσνολντ σε Cape Cod, δηλαδή Ακρωτήριο Μπακαλιάρος.
Στους αιώνες των εξερευνήσεων (16ος και 17ος), οι Ευρωπαίοι με επιμονή απέπλεαν προς δυσμάς, προκειμένου να φτάσουν εξ ανατολών στην Ασία και συνεχώς προσέκρουαν σ' αυτήν την τεράστια μάζα γης, που ακόμα τότε δεν είχαν καταλάβει πόσο τεράστια ήταν. Ο Β. Γκόσνολντ, λοιπόν, είχε πάει για να βρει μια συγκεκριμένη ρίζα, το sasafrass, το οποίο λανθασμένα νόμιζε ότι θεράπευε τη σύφιλη. Όταν "χτύπησε" κι αυτός στον Νέο Κόσμο, ναι μεν βρήκε αυτό που ήθελε, αλλά όταν γύρισε πίσω, είπε στους φίλους του ότι το καράβι του ήταν συνεχώς περιτριγυρισμένο από μπακαλιάρους.
Από εκεί και πέρα ήταν θέμα χρόνου για τους Άγγλους, να βρουν ξανά το μέρος και να αρχίσουν και αυτοί το εμπόριο. Ψάρευαν, λοιπόν, ξέραιναν και πάστωναν το ψάρι στις ακτές όπου σήμερα βρίσκεται η πολιτεία Maine. Ο μπακαλιάρος έγινε αιτία πολέμων για τον έλεγχο των ψαρότοπων και της αγοράς. Κάποτε, οι ωκεανοί ήταν γεμάτοι από μπακαλιάρο, αλλά τώρα έχει μειωθεί τρομακτικά, γιατί συνεχίζει να ψαρεύεται και από περισσότερους, αλλά και από τεχνικά αρτιότερους ψαράδες.
Το πιο παράξενο, όμως, στην υπόθεση του μπακαλιάρου είναι το πώς από τη Νέα Γη έφτασε στην Ελλάδα. Ο παστός μπακαλιάρος θεωρείται τόσο Ελληνικός όσο και η εθνική μας γιορτή, του Ευαγγελισμού, στις 25 Μαρτίου. Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής η Εκκλησία επέτρεπε μόνο δύο φορές το ψάρι, του Ευαγγελισμού και των Βαΐων. Στις παραλίες και στα νησιά φυσικά τρώμε φρέσκο ψάρι, αλλά οπουδήποτε αλλού χωρίς αμφιβολία παστό μπακαλιάρο.
Αυτοί που είναι υπεύθυνοι για την παρουσία τον μπακαλιάρου στην ελληνική αγορά, κατά πάσα πιθανότητα είναι οι Άγγλοι. Εξετάζοντας την ιστορία τον εμπορίου μεταξύ Ελλάδας και Αγγλίας, διαπιστώνει κανείς ότι οι Άγγλοι έστελναν μεγάλες ποσότητες μπακαλιάρου, τον οποίο αντάλλασσαν με σταφίδες.
Ίσως, μάλιστα, γι' αυτό τον λόγο, στην Κορινθία, αλλά γενικότερα στην Πελοπόννησο, βρίσκουμε τον μεγαλύτερο πλούτο συνταγών με μπακαλιάρο. Εκεί μάλιστα, εκτός των άλλων, συναντάμε και συνταγές που περιέχουν και μπακαλιάρο με σταφίδες. Ο μπακαλιάρος πλακί με σταφίδες είναι κάτι σαν σήμα κατατεθέν. Σε πολλά μέρη, αλλά κυρίως στην Καλαμάτα, βρίσκουμε αρκετές συνταγές για τηγανητό μπακαλιάρο μαζί με όσπρια ή λαχανικά στην κατσαρόλα.
Έχω δει παστό μπακαλιάρο με σπανάκι, με κολοκύθια, με κολοκυθοκορφάδες, με σέσκουλα, ακόμα και με φρέσκα φασολάκια και μελιτζάνες. Μπακαλιάρος με ξερά φασόλια είναι επίσης ένα κοινό φαγητό, όπως ακόμα και ντολμαδάκια γεμιστά με ρύζι και μπακαλιάρο.
Αλλά δεν σταματάει, φυσικά, ο μπακαλιάρος στην Πελοπόννησο. Η χαρακτηριστική ψαρίλα του αγκαλιάζει όλη τη χώρα, από την φοβερή σε σκόρδο μπραντάδα της Σαντορίνης μέχρι τις μπακαλιαρόπιτες των Ιονίων και τον μπακαλιάρο με μπόλικο μαϊντανό της Κρήτης. Τα ψάρια του Αιγαίου, λοιπόν, θα πρέπει να ευγνωμονούν τους μπακαλιάρους, διότι εάν κάθε μπουκιά μπακαλιάρου που τρώμε στην Ελλάδα είχε ψαρευτεί στο Αιγαίο, στο Αιγαίο δεν θα είχαν απομείνει ούτε οι σμέρνες!
Μετά ήρθαν οι αινιγματικοί Βάσκοι ψαράδες, οι οποίοι εμπορευματοποίησαν τον μπακαλιάρο από τον Μεσαίωνα. Οι Βάσκοι είχαν ανακαλύψει, άγνωστο πώς, τον μεγαλύτερο ψαρότοπο του κόσμου για μπακαλιάρο, δίπλα στις ακτές της Νέας Γης, και κράτησαν το μυστικό τους για 500 περίπου χρόνια, μέχρι που ο Κολόμβος έσπασε την πιάτσα. Για τους Βάσκους ο μπακαλιάρος ήταν και ο σκοπός αλλά και το μέσον για να τον πετύχουν. Το πάστωμα των ψαριών ήταν μια γνωστή τεχνική που εφαρμοζόταν στη Νότια Ευρώπη από αρχαιοτάτων χρόνων.
Όταν οι Βάσκοι πάστωσαν τον μπακαλιάρο, πέτυχαν δύο σημαντικότατα πράγματα. Κατ' αρχάς, το παστό ψάρι τους έτρεφε στα μακρινά και δύσκολα ταξίδια τους στον άγριο Βόρειο Ατλαντικό και, δεύτερον, είχαν στα χέρια τους ένα προϊόν το οποίο είχε μεγάλη διάρκεια ζωής και ήταν φθηνό, με αποτέλεσμα να γίνει το φαγητό για τις μάζες. Οι μάζες, επίσης, έπρεπε να νηστεύουν κατά την καθολική πίστη, o μπακαλιάρος ήταν νηστίσιμος και τα φρέσκα ψάρια, εκτός του ότι ήταν πανάκριβα, ήταν αδύνατον να τα βρεις στην ενδοχώρα.
Έτσι, λοιπόν, μέχρι να φτάσουν οι "επίσημοι" εξερευνητές στον Νέο Κόσμο, οι Βάσκοι είχαν το απόλυτο μονοπώλιο. Γύρω στο 1530 ο Ιταλός τυχοδιώχτης εξερευνητής Τζιοβάνι ντα Βεραζάνο, ο οποίος αφού πέρασε από τα στενά που αργότερα ονομάστηκαν προς τιμήν του και που σήμερα είναι είσοδος του λιμανιού της Νέας Υόρκης, έπλευσε βόρεια, όπου ανάμεσα στα καινούργια μέρη που ανακάλυψε στις ακτές τον Νέου Κόσμου, ανακάλυψε και καμιά πεντακοσαριά βασκικά ψαράδικα, τα οποία γνώριζαν το μέρος προ αιώνων.
Αργότερα, το ακρωτήριο στη συγκεκριμένη περιοχή που αρχικά ονομάστηκε Παλασβισίνο ντι Τζιοβάνι ντα Βεραζάνο μετονομάστηκε από κάποιον Άγγλο ονόματι Βαρθολομαίο Γκόσνολντ σε Cape Cod, δηλαδή Ακρωτήριο Μπακαλιάρος.
Στους αιώνες των εξερευνήσεων (16ος και 17ος), οι Ευρωπαίοι με επιμονή απέπλεαν προς δυσμάς, προκειμένου να φτάσουν εξ ανατολών στην Ασία και συνεχώς προσέκρουαν σ' αυτήν την τεράστια μάζα γης, που ακόμα τότε δεν είχαν καταλάβει πόσο τεράστια ήταν. Ο Β. Γκόσνολντ, λοιπόν, είχε πάει για να βρει μια συγκεκριμένη ρίζα, το sasafrass, το οποίο λανθασμένα νόμιζε ότι θεράπευε τη σύφιλη. Όταν "χτύπησε" κι αυτός στον Νέο Κόσμο, ναι μεν βρήκε αυτό που ήθελε, αλλά όταν γύρισε πίσω, είπε στους φίλους του ότι το καράβι του ήταν συνεχώς περιτριγυρισμένο από μπακαλιάρους.
Από εκεί και πέρα ήταν θέμα χρόνου για τους Άγγλους, να βρουν ξανά το μέρος και να αρχίσουν και αυτοί το εμπόριο. Ψάρευαν, λοιπόν, ξέραιναν και πάστωναν το ψάρι στις ακτές όπου σήμερα βρίσκεται η πολιτεία Maine. Ο μπακαλιάρος έγινε αιτία πολέμων για τον έλεγχο των ψαρότοπων και της αγοράς. Κάποτε, οι ωκεανοί ήταν γεμάτοι από μπακαλιάρο, αλλά τώρα έχει μειωθεί τρομακτικά, γιατί συνεχίζει να ψαρεύεται και από περισσότερους, αλλά και από τεχνικά αρτιότερους ψαράδες.
Το πιο παράξενο, όμως, στην υπόθεση του μπακαλιάρου είναι το πώς από τη Νέα Γη έφτασε στην Ελλάδα. Ο παστός μπακαλιάρος θεωρείται τόσο Ελληνικός όσο και η εθνική μας γιορτή, του Ευαγγελισμού, στις 25 Μαρτίου. Κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής η Εκκλησία επέτρεπε μόνο δύο φορές το ψάρι, του Ευαγγελισμού και των Βαΐων. Στις παραλίες και στα νησιά φυσικά τρώμε φρέσκο ψάρι, αλλά οπουδήποτε αλλού χωρίς αμφιβολία παστό μπακαλιάρο.
Αυτοί που είναι υπεύθυνοι για την παρουσία τον μπακαλιάρου στην ελληνική αγορά, κατά πάσα πιθανότητα είναι οι Άγγλοι. Εξετάζοντας την ιστορία τον εμπορίου μεταξύ Ελλάδας και Αγγλίας, διαπιστώνει κανείς ότι οι Άγγλοι έστελναν μεγάλες ποσότητες μπακαλιάρου, τον οποίο αντάλλασσαν με σταφίδες.
Ίσως, μάλιστα, γι' αυτό τον λόγο, στην Κορινθία, αλλά γενικότερα στην Πελοπόννησο, βρίσκουμε τον μεγαλύτερο πλούτο συνταγών με μπακαλιάρο. Εκεί μάλιστα, εκτός των άλλων, συναντάμε και συνταγές που περιέχουν και μπακαλιάρο με σταφίδες. Ο μπακαλιάρος πλακί με σταφίδες είναι κάτι σαν σήμα κατατεθέν. Σε πολλά μέρη, αλλά κυρίως στην Καλαμάτα, βρίσκουμε αρκετές συνταγές για τηγανητό μπακαλιάρο μαζί με όσπρια ή λαχανικά στην κατσαρόλα.
Έχω δει παστό μπακαλιάρο με σπανάκι, με κολοκύθια, με κολοκυθοκορφάδες, με σέσκουλα, ακόμα και με φρέσκα φασολάκια και μελιτζάνες. Μπακαλιάρος με ξερά φασόλια είναι επίσης ένα κοινό φαγητό, όπως ακόμα και ντολμαδάκια γεμιστά με ρύζι και μπακαλιάρο.
Αλλά δεν σταματάει, φυσικά, ο μπακαλιάρος στην Πελοπόννησο. Η χαρακτηριστική ψαρίλα του αγκαλιάζει όλη τη χώρα, από την φοβερή σε σκόρδο μπραντάδα της Σαντορίνης μέχρι τις μπακαλιαρόπιτες των Ιονίων και τον μπακαλιάρο με μπόλικο μαϊντανό της Κρήτης. Τα ψάρια του Αιγαίου, λοιπόν, θα πρέπει να ευγνωμονούν τους μπακαλιάρους, διότι εάν κάθε μπουκιά μπακαλιάρου που τρώμε στην Ελλάδα είχε ψαρευτεί στο Αιγαίο, στο Αιγαίο δεν θα είχαν απομείνει ούτε οι σμέρνες!
Η προετοιμασία.
Φροντίζουμε να τον αγοράσουμε δύο ημέρες νωρίτερα γιατί απαιτείται κάποια διαδικασία. Πλένουμε καλά το ψάρι από το πολύ αλάτι, αφαιρούμε με ψαλίδι το τέλος της ουράς και τα πτερύγια και με ένα κοφτερό μαχαίρι το κόβουμε σε μερίδες. Καθώς κόβουμε, βλέπουμε ότι η πέτσα του με λίγη προσπάθεια αποχωρίζεται από τη σάρκα. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα: άλλοι τον θέλουν χωρίς πέτσα, άλλοι θεωρούν ότι στο τηγάνισμα η πέτσα φουσκώνει και γίνεται λιχουδιά. Αν σκοπεύετε να τον μαγειρέψετε σε κροκέτες, τότε θα του αφαιρέσετε οπωσδήποτε την πέτσα. Βάζουμε τα κομμάτια σε ένα μεγάλο μπολ και τα σκεπάζουμε με νερό. Κανονικά, ένα εικοσιτετράωρο αρκεί για να είναι ο μπακαλιάρος βρώσιμος, αφού βεβαίως έχουμε τον νου μας να του αλλάζουμε το νερό 4-5 φορές μέσα στην ημέρα. Μερικοί τον προτιμούν με λίγο παραπάνω αλατάκι. Αν εσείς τον θέλετε εντελώς ανάλατο, τότε προσθέστε άλλη μία ημέρα στο ξαλμύρισμα και στις αλλαγές νερού.
Το τελευταίο νερό πρέπει να είναι χλιαρό. Ετσι θα γίνει πιο τρυφερός.
Οταν μαλακώσει, τα κόκαλά του αφαιρούνται πιο εύκολα. Κάνουμε μια προσπάθεια να τον ελαφρύνουμε από τα πιο εμφανή.
Τον σκουπίζουμε πολύ καλά, πιέζοντας τα κομμάτια ανάμεσα σε χαρτί κουζίνας.
Τα κομμάτια που θα περισσέψουν, τα κλείνουμε καλά σε πλαστική σακουλίτσα και τα διατηρούμε στην κατάψυξη.
Οταν μιλούν οι ειδικοί.
Ο κ. Γιάννης Βασιλόπουλος του «Μανδραγόρα»», δηλωμένος εραστής του «καλύτερου», έχει καταλήξει στις επιλογές του: «Φέρνω μόνο ισλανδικό μπακαλιάρο, για την καλύτερη ποιότητα του ψαριού, τη λευκή και νόστιμη σάρκα του. Εχω βρει όμως και μια σπάνια νοστιμιά:τα μάγουλα του ψαριού σε υγράλατη μορφή, το πιο νόστιμο κομμάτι του μπακαλιάρου. Τηγανητά με κουρκούτιδίνουν την πιο γκουρμέ εκδοχή του “φτωχογιάννη”». Οσο για τα μυστικά του ειδήμονα, για να μη σας πιάσουν κορόιδο, συμβουλεύει: «Το φιλέτο πρέπει να είναι παχύ και όχι λεπτό σαν τσιγαρόχαρτο. Η επιφάνεια πρέπει να είναι λευκή και να μην έχει πληγές. Το θαμπό, υποκίτρινο χρώμα σημαίνει είτε πως είναι μπαγιάτικος είτε πως κάτι δεν πήγε καλά στο πάστωμα. Οι γκρίζες παράλληλες γραμμές από την πλευρά του δέρματος αποδεικνύουν ότι όντως πρόκειται για μπακαλιάρο και όχι για κάποιο άλλο ψάρι- καθ΄ ότι συμβαίνει να κυκλοφορούν σε υγράλατη μορφή και άλλα, πιο δεύτερα ψάρια».
Ο κ. Γιάννης Βασιλόπουλος του «Μανδραγόρα»», δηλωμένος εραστής του «καλύτερου», έχει καταλήξει στις επιλογές του: «Φέρνω μόνο ισλανδικό μπακαλιάρο, για την καλύτερη ποιότητα του ψαριού, τη λευκή και νόστιμη σάρκα του. Εχω βρει όμως και μια σπάνια νοστιμιά:τα μάγουλα του ψαριού σε υγράλατη μορφή, το πιο νόστιμο κομμάτι του μπακαλιάρου. Τηγανητά με κουρκούτιδίνουν την πιο γκουρμέ εκδοχή του “φτωχογιάννη”». Οσο για τα μυστικά του ειδήμονα, για να μη σας πιάσουν κορόιδο, συμβουλεύει: «Το φιλέτο πρέπει να είναι παχύ και όχι λεπτό σαν τσιγαρόχαρτο. Η επιφάνεια πρέπει να είναι λευκή και να μην έχει πληγές. Το θαμπό, υποκίτρινο χρώμα σημαίνει είτε πως είναι μπαγιάτικος είτε πως κάτι δεν πήγε καλά στο πάστωμα. Οι γκρίζες παράλληλες γραμμές από την πλευρά του δέρματος αποδεικνύουν ότι όντως πρόκειται για μπακαλιάρο και όχι για κάποιο άλλο ψάρι- καθ΄ ότι συμβαίνει να κυκλοφορούν σε υγράλατη μορφή και άλλα, πιο δεύτερα ψάρια».
Το κουρκούτι.
Οι συνταγές για κουρκούτι θα μπορούσαν από μόνες τους να γεμίσουν ένα ολόκληρο βιβλίο. Η κλασική, που πετυχαίνει πάντα, περιλαμβάνει 1/2 φλ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις, 1 κ.σ. ελαιόλαδο, 2 κ.σ. ρακή ή ένα σφηνάκι μπίρα, κ.γ. ζάχαρη, λίγο αλάτι. Ανακατεύουμε όλα τα υλικά με όσο νερό χρειαστεί για να έχουμε ένα παχύρρευστο κουρκούτι. Το κρύο νερό στο κουρκούτι είναι σημαντικό γιατί εμποδίζει το ψάρι να απορροφήσει πολύ λάδι. Μουλιάζουμε καλά τον μπακαλιάρο στο κουρκούτι.
Το κουρκούτι που περισσεύει δεν το πετάμε. Σε ένα καθαρό τηγάνι με φρέσκο λάδι φτιάχνουμε τηγανίτες που θα σερβίρουμε με μέλι και κανέλα. Αλλωστε αρέσουν στα παιδιά περισσότερο από τον μπακαλιάρο. Με ένα κουτάλι της σούπας ρίχνουμε τον χυλό στο καυτό λάδι, πολύ αραιά, για να μην κολλήσουν μεταξύ τους τα κομμάτια.
Αν θέλουμε πιο πικάντικο κουρκούτι μπορούμε να προσθέσουμε 1 κ.γ. γλυκιά πάπρικα.
Πού θα ψωνίσουμε τον καλύτερο;
Στη λαϊκή, στη Βαρβάκειο Κεντρική Αγορά, στα μαγαζιά με παραδοσιακά προϊόντα και στις ειδικές προθήκες που στήνουν τα μεγάλα σουπερμάρκετ εν όψει των ημερών, θα βρείτε υγράλατο μπακαλιάρο. Παντού οι τιμές είναι πάνω- κάτω ίδιες. Τον παστό τον βρίσκουμε σε ολόκληρη ράχη, σε φιλέτο, αλλά και ξαλμυρισμένο στα κατεψυγμένα. Μακράν νοστιμότερος είναι αυτός της ράχης, με μόνο ελάττωμα τα κοκαλάκια του. Με παχιά, μαλακιά σάρκα, παραδόξως πιο αφράτος και πιο μαλακός από το φιλέτο. Ρωτήστε, επίσης, από πού κρατάει η σκούφια του: ο ισλανδικός είναι πολύ πιο νόστιμος και με πιο κρουστή σάρκα από τον νορβηγικό. Ενα φύλλο για 12-14 μερίδες κοστίζει περίπου 25 ευρώ.
Το τηγάνισμα.
Ελαιόλαδο ή σπορέλαιο; Τα γούστα διίστανται. Αρκεί να βάλετε άφθονο λάδι και να το κάψετε αρκετά. Ο μπακαλιάρος δεν θέλει πολύ τηγάνισμα: 2-3 λεπτά από κάθε πλευρά, ώσπου να ροδίσει.
Ακολούθως στραγγίζουμε τα κομμάτια σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας. Με χίλιους τρόπους Εκτός από τηγανητός, μαγειρεύεται επίσης στον φούρνο ή στην κατσαρόλα- όπου γίνεται πιο τρυφερός- με πατάτες, με όλων των ειδών τα άγρια και ήμερα χόρτα και μυρωδικά, με κουνουπίδι, με μπάμιες, με κολοκυθάκια, με πιπεριές, με κολοκυθοκορφάδες, με μαυρομάτικα, με φρέσκα φασολάκια, με δαμάσκηνα ή σταφίδες, σε λαχανοντολμάδες ή μαρουλοντολμάδες, κακαβιά, στιφάδο, πλακί, με μαϊντανό και λευκό κρασί, με πράσα αλλά και πίτα, όπως στην Κεφαλλονιά. Λεμονάτος ή με ντομάτα, ανάλογα με τη διάθεση.
πηγή: TO BHMA
Τζούλια!!!
Η κατάσταση απερίγραπτη. Να πιάνεις τη μύτη και να τρέχεις σε άλλον πλανήτη. Γι΄ αυτό προς υπεράσπιση της Τζούλιας, λοιπόν. Γιατί η πορδή έγινε τεράστιο θέμα προκειμένου να καλύψει τον γενικότερο ορυμαγδό. Μπροστά στη γενική, τρισδιάστατη πορνογραφία, τη χυδαία και καθημερινή, η δική της φαντάζει σαν αταξία νηπιακή.
Εχουμε και λέμε. Τα γράφω ανάκατα όπως έρχονται στο κεφάλι κάθε ταλαίπωρου πολίτη. Πορνογραφία ακόμα και της έσχατης αισθητικής τα σίριαλ της ντροπής. Πορνογραφία στη λαϊκή ευαισθησία τα παράθυρα πολιτικών και λοιπών ειδικών. Πορνογραφία σε κάθε ίχνος κοινωνικής δικαιοσύνης τα οικονομικά μέτρα της λαϊκής σφαγής. Πορνογραφία σε όλα τα περίπτερα. Πορνογραφία στο Ιnternet. Πορνογραφία για την πίστη κάθε προσκυνητή η οργανωμένη ακαμψία της εκκλησιαστικής ηγεσίας. Πορνογραφία η κοσμική ζωή. Πορνογραφία που ασελγεί παρά φύση στις σάρκες της πατρίδας η λαμογιά, η διαπλοκή, η κερδοσκοπία και η συναλλαγή. Πορνογραφία ναρκωτικών, οργανωμένου εγκλήματος και πορνείας το ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Πορνογραφία στην ψυχή και στα όνειρα της Νεολαίας, του φόβου και της ανεργίας. Πορνογραφία τα κάτεργα εργασίας. Πορνογραφία η ανασφάλεια, η αβεβαιότητα, ο τρόμος, οι στερήσεις, ο ιδρώτας και το αίμα των αθώων αμνών. Πορνογραφία επικών διαστάσεων η συντριβή κάθε ίχνους συνοχής και αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Πορνογραφία το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Πορνογραφία η κάθε κυβερνητική πολιτική. Πορνογραφία η μισθωτή εργασία. Πορνογραφία η κομματική πελατεία. Πορνογραφία η αναξιοκρατία. Πορνογραφία η μεταπρατική, καπιταλιστική διαδικασία.
Η Ελλάδα, ένα απέραντο κινηματογραφικό στούντιο αλλεπάλληλων σκληρών πορνογραφικών ταινιών. Με παραγωγό και προαγωγό την παρασιτική πλουτοκρατία. Σκηνοθέτη την πολιτική εξουσία. Και υποζύγια τον κατακρεουργημένο λαό. Θεέ μου, δεν αντέχω άλλο να βλέπω τόσο πόνο χωρίς να μπορώ να κάνω κάτι για να εκδικηθώ!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
