9/2/10

Μέτρα για την αντιμέτωπιση της οικονομικής κρίσης...


ΕΜΠΡΟΣ: 24/1/1930


ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: 24/1/1930

Δέν χρειάζονται σχόλια!

ΑΠΕΡΓΙΑ!


ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 10 του ΦΛΕΒΑΡΗ!
Καμιά θυσία για τα κέρδη τους!
Να ανατρέψουμε το Πρόγραμμα Σταθερότητας !

Η επίθεση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων και του συνόλου των κοινωνικών στρωμάτων της χώρας, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και κλιμάκωση.
Το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΠΣΑ) είναι μια αντιμεταρρύθμιση που εάν τελικά επιβληθεί, θα υποβαθμίσει σοβαρά το εργατικό εισόδημα και θα διαλύσει το δημόσιο τομέα των κοινωνικών υπηρεσιών.
Η Ελλάδα καταδικάζεται από την κυβέρνηση στο ζυγό του αναποτελεσματικού και παράλογου Συμφώνου Σταθερότητας.Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ευθυγραμισμένες με τις πολιτικές των Βρυξέλλών και της γραφειοκρατίας της ΕΕ αφού για 25 χρόνια ζητούσαν διαρκώς νέες θυσίες στο όνομα του εκσυγχρονισμού και της ανταγωνιστικότητας τώρα πιέζουν για την επιβολή ακόμα πιο σκληρών μέτρων σε μια κοινωνία που δεν έχει τίποτα άλλο να δώσει.
Το ΠΣΑ προβλέπει τριετές(!) πάγωμα όλων των μισθών και μείωση αποδοχών στο δημόσιο τομέα που θα συμπαρασύρει και τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα. Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ) προειδοποίησε ήδη τη ΓΣΕΕ ότι ακόμη κι αν δεχθεί το αίτημά της για αυξήσεις-ψίχουλα στο ύψος του πληθωρισμού θα πρέπει οι εργαζόμενοι να δεχθούν τις μαζικές απολύσεις που θα ακολουθήσουν.
Η αύξηση των φόρων επιβαρύνει τη μεγάλη πλειοψηφία των μισθωτών (μείωση αφορολόγητου) και τη λαϊκή κατανάλωση (αύξηση έμμεσων φόρων και ΦΠΑ), ενώ το κεφάλαιο και η κερδοσκοπία μένουν προκλητικά στο απυρόβλητο. Οι περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και στις προσλήψεις σημαίνει ότι ούτε το σημερινό επίπεδο αθλιότητας στην εκπαίδευση, την περίθαλψη και την πρόνοια δεν θα μπορέσει να διατηρηθεί.
Στο ασφαλιστικό, αφού οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ενθάρρυναν τη λεηλασία στα αποθεματικά των Ταμείων, ο υπουργός Εργασίας προωθεί πλέον τη μετάβαση στο «σύστημα τριών πυλώνων» που δεν τόλμησε να προτείνει ευθέως ούτε ο Γιαννίτσης ούτε ο Αλογοσκούφης. Το κράτος θα εγγυάται μια ελάχιστη «εθνική σύνταξη» της τάξης του σημερινού ΕΚΑΣ των 360 ευρώ, ενώ όλα τα υπόλοιπα θα παραπέμπονται στην «ατομική αποταμίευση» κάθε εργαζόμενου και στις τρομερές «ευκαιρίες» της αγοράς.
Ενώ η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός σε όλους τους τόνους μας καλούν να πληρώσουμε εμείς, οι εργαζόμενοι, την κρίση, δεν θίγουν την κερδοφορία των ελληνικών τραπεζών, τη φορολογική ασυλία του μεγάλου κεφαλαίου, τη συστηματική φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή των πλουσίων, τα 28 δις που πριν λίγους μήνες χαρίστηκαν στις τράπεζες. Η κρίση για κάποιους είναι καταστροφή και για άλλους είναι ευκαιρία νέας κερδοφορίας.
Καμιά αυταπάτη και ανοχή δεν πρέπει να υπάρξει γι’αυτές τις πολιτικές. Η κυβέρνηση οδηγείται - κάτω από τους όρους του Συμφώνου Σταθερότητας, κάτω από τις απαιτήσεις των «αγορών», κάτω από το βάρος των ντόπιων τραπεζιτών και βιομηχάνων- να φορτώσει την κρίση σ’αυτους που δεν ευθύνονται καθόλου γι’αυτή.
Για να ανατρέψουμε την πολιτική τους, θα χρειαστούμε μια γενικευμένη ανάταση του κινήματος αντίστασης, μια αναγέννηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.
Η απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 10 Φλεβάρη πρέπει να πετύχει !
Εμπρός για πανεργατική απεργία !
Η απεργία στις 10 Φλεβάρη είναι μια πρώτη απάντηση απέναντι στην κυβερνητική επίθεση. Η ΓΣΕΕ -με καθοριστικές ευθύνες της ΠΑΣΚΕ αλλά και της ΔΑΚΕ- υψώνει αυτή την ώρα λευκή σημαία. Χρειάζεται να επιδιώξουμε και σε χώρους του ιδιωτικού τομέα να κηρύξουν εκείνη τη μέρα απεργίες ενάντια στην εισοδηματική πολιτική.
Όσο μεγαλύτερη είναι η επιτυχία της απεργίας στις 10 Φλεβάρη, τόσο μεγαλύτερες θα είναι οι πιέσεις στην ηγεσία της ΑΔΕΔΥ να συνεχίσει τις κινητοποιήσεις και στην ηγεσία της ΓΣΕΕ να αφήσει το διάλογο με την κυβέρνηση και τον ΣΕΒ και να ακολουθήσει στους απεργιακούς αγώνες. Καθοριστικός παράγοντας για την κλιμάκωση της αντίστασης θα είναι η οργάνωση και ο συντονισμός στην βάση των πρωτοβάθμιων σωματείων.
Όλοι μαζί να οργανώσουμε μια πραγματικά απεργιακή απάντηση. Όπως τότε που ανατρέψαμε το ασφαλιστικό του Σημίτη-Γιαννίτση. Σήμερα μπορούμε και πρέπει να τους σταματήσουμε!

• Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις

• Φορολογία στους πλούσιους και στα κέρδη

• Όχι στην ελαστική απασχόληση - Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους

• Λεφτά για τις κοινωνικές δαπάνες - Όχι για εξοπλισμούς

• Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις

• Να επανακτήσει το δημόσιο τις επιχειρήσεις στρατηγικής και κοινωνικής σημασίας

• Όχι στις απολύσεις και την ανεργία - Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και νέες θέσεις εργασίας

• Κάτω τα χέρια απ΄ τα ταμεία - Δημόσιο Κοινωνικό Σύστημα Ασφάλισης

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΠΑΜΕ απεργία!

Από πού αντλούν τόσο θράσος; Ολοι αυτοί που φτύνουν κατάμουτρα τον κόσμο που βογκάει στο μεροκάματο. Ποιοι είναι αυτοί οι τύποι στις τιβί που με μάτι που γυαλίζει ξιφουλκούν για τους μισθούς των εργατών και τους ζητάνε να συμπάσχουν για το χαβιάρι του αφεντικού τους;
Ξέρουμε ποιοι τους στηρίζουν. Οι ανατροπές που προωθεί η κυβέρνηση στην Ασφάλιση, όπως και ό,τι έχει ήδη γίνει στα εργασιακά, έχουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή των εργατοπατέρων. Μάταια προσπαθεί να τους σώσει η «Ελευθεροτυπία». Εκτός κι αν έχουνε μετρήσεις ότι ο κόσμος που τους διαβάζει είναι τόσο κωθώνι.
Αυτό πιστεύουν όσοι υπογράφουν τις δημοσκοπήσεις, σύμφωνα με τις οποίες ναι μεν οι εργάτες λένε σφάξε με αγά μου να αγιάσω, αλλά και δε θέλουν να σφαχτούν οι ίδιοι αλλά οι διπλανοί τους. Τι λέτε ρε αγύρτες που μαγειρεύετε ερωτήσεις για να πάρετε τις απαντήσεις που θέλετε; Που κοιτάτε ακόμα και την ώρα της μεγάλης σφαγής να βάλετε τους εργάτες να σφαχτούν μεταξύ τους.
Να σου λέει ένας ξεγελασμένος εργάτης «να βάλουμε πλάτη βρε παιδί μου αφού η πατρίδα το 'χει ανάγκη», πάει κι έρχεται. Θα κουβεντιάσεις μαζί του, θα του δείξεις ένα ένα τα στοιχεία, κάτι θα αρχίσει να καταλαβαίνει για τις διαφορετικές πατρίδες που έχουν οι εργάτες και τα αφεντικά. Αλλά να σου λέει η αστική τάξη ότι «όλοι υφιστάμεθα», ε, τα παίρνεις στο κρανίο. Χιλιάδες και χιλιάδες σε μια θανατερή πίεση δεν είναι «όλοι» μαζί με τους κεφαλαιοκράτες. Αλλο, αν ο εργάτης πρέπει να κάνει τα κουμάντα του, να μη βρεθεί χρεωμένος στον τραπεζίτη. Αλλά «όλοι» δεν είναι ο αστός και ο εργάτης μαζί. Την κρίση του συστήματός τους οι καπιταλιστές πρέπει να την πληρώσουν ολόκληρη. Για τον εργάτη πρέπει να 'ναι η αφορμή για να τους δώσει μια να πάνε πιο κάτω. Η σωτηρία των εργατών προϋποθέτει την καταστροφή των αστών.
Δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο που να δείχνει πως οι καπιταλιστές χάνουν επειδή οι εργάτες φταίνε. Αντίθετα, αυτός που έκλεισε το εργοστάσιο εδώ, δουλεύει με πιο φτηνούς δίπλα και ύστερα έχει το θράσος να διαμαρτύρεται γιατί δεν τον αφήνουν να περάσει οι αγρότες. Αυτοί που με τη δουλειά του ναυτικού, από κάθε φορτίο βγάζαν καινούργιο βαπόρι ζητάνε να γυρίσουν οι ναυτικοί στην εποχή που ξεκίναγαν για μπάρκο χωρίς γυρισμό. Και οι έμποροι, όχι ο εμποράκος, οι μεγαλέμποροι ζητάνε τα πάντα, από τη γη ως τον εργάτη της κι απ' το εργοστάσιο συσκευασίας ως τον πάγκο τους, οι πάντες να υπάρχουν ίσα που να πηγαίνουν και την άλλη μέρα για δουλειά. Ολα αυτά είναι πόλεμος. Γι' αυτό και εξαφανίζεται η φωνή του ΚΚΕ απ' τα δελτία, γι' αυτό και βλέπεις μια αγωνία να δείξουν τη ΓΣΕΕ σαν «αντίσταση» (όσο αντίσταση έκανε ο Καρακίτσος που έκοβε κι έραβε με τον Λάσκαρη την «κατάργηση της πάλης των τάξεων»).
Η μάχη της αυριανής απεργίας είναι ήδη σε πλήρη εξέλιξη. Δεν είναι μάχη μόνο για το μεροκάματο. Δεν είναι μάχη μόνο για το 8ωρο. Δεν είναι μάχη μόνο για τη σύνταξη. Είναι μάχη για την επιβίωση που μπορεί να γίνει πράξη μόνο με την κατάργηση της πολιτικής των αφεντικών. Είναι μάχη κορυφαία. Είναι μάχη τάξης απέναντι σε τάξη. Σ' αυτήν, καθένας προσέρχεται μ' όλο το έχει του, «σπάζει δόντια» για να μη γονατίσει, ανακαλεί στη μνήμη - τροφοδοτώντας και έτσι τα όπλα του - κάθε στιγμή που οι αστοί γονάτισαν τους εργάτες.
«Τιμής ένεκεν»:
Είναι οικοδόμος από τα 15 του. Στα 58 βγήκε στη σύνταξη με χαλίκωση. Τα μάζεψε και πήγε στο χωριό, στον καθαρό αέρα. Δεν έκανε τον κόπο καν να ψάξει πώς θα πάρει το «εκάς». 530; 530, θα τα φέρω βόλτα. Στα 70 η καρδιά του πια δεν τον ακούει. Τα 530 της σύνταξης δε φτάνουν ούτε για τα φάρμακα. Αλλά για το σύστημα είναι ήδη πολύ ακριβός. Τι θες και δεν πεθαίνεις; είναι σα να τον ρωτάνε διάφοροι κάθε που η ανάγκη τον φέρνει στη πόρτα τους. Ακούει βερεσέ τις συμβουλές να κόψει το κάπνισμα. Τα 'χω κόψει όλα, μόνο το τσιγάρο μου 'μεινε. Πιότερο τον πληγώνουν αυτά που γράφουν οι απέναντι για να κάνουν τους εργάτες να νιώθουν ένοχοι: Το 2005 τα ασφαλιστικά ταμεία απορρόφησαν 9 δισ., το 2009 16 και τις επόμενες δεκαετίες το 25% του ΑΕΠ. Ε, και; ρωτάει. Εμείς δεν τα χτίσαμε όλα αυτά γύρω; Από τη δική μας δουλειά δεν έχουν γίνει όλα αυτά τα ΑΕΠ; Από τη δουλειά των παιδιών μας και τώρα των εγγονών μας δε ζουν όλοι αυτοί που παίρνουν το μεγάλο μερτικό απ' το ΑΕΠ; Τι μας δείχνουν με το δάχτυλο σαν κόστος; Ρωτάει τα παιδιά του που μάθανε να μην υποκλίνονται σε παλιάτσους. Και που μόνο γι' αυτό αξίζει να μην αφήσουν πέτρα στη θέση της μ' όσα ακούνε γύρω τους για τη ζωή των εργατών που είναι ...κόστος για το ταμείο των καπιταλιστών.

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ-Τρίτη 9 Φλεβάρη 2010

ΑΠΕΡΓΙΑ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ!

Συγκέντρωση πρωτοβάθμιων σωματείων, Προπύλαια 10.30 μ.μ.


Όλοι στους δρόμους!

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ…
Για χρόνια σε όλη την Ευρώπη, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις υπόσχονταν την απρόσκοπτη ανάπτυξη του καπιταλισμού, με την πολιτική σκληρής λιτότητας, ελαστικής εργασίας, μαζικών ιδιωτικοποιήσεων, με την απελευθέρωση και «αυτορρύθμιση» των αγορών, με την υπερδιόγκωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τον υπερδανεισμό και την κερδοσκοπία. Όμως αυτή η πολιτική των υπερκερδών για τους πλούσιους και της συμπίεσης των λαϊκών εισοδημάτων όχι μόνο δεν οδήγησε στην ευημερία, αλλά αντίθετα ήταν αυτή που οδήγησε στο σκάσιμο της φούσκας του σύγχρονου καπιταλισμού, στην οικονομική κατάρρευση και την ύφεση, στην βαθύτερη οικονομική κρίση του συστήματος εδώ και πάνω από 80 χρόνια. Οι ίδιες δυνάμεις επικαλούνται σήμερα την ίδια ακριβώς πολιτική και για την… έξοδο από την κρίση, εκτινάσσοντας στα ύψη την ανεργία, ισοπεδώνοντας εργασιακές κατακτήσεις και δικαιώματα, σπρώχνοντας όλο και πιο βαθιά στον κοινωνικό μεσαίωνα και την κοινωνική βαρβαρότητα..
Η ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΓΙΓΑΝΤΩΣΑΝ ΧΡΕΗ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ!
Μας λένε ότι η κρίση είναι ‘δημοσιονομική’, ιδιαίτερα στη χώρα μας, και αφορά τα δημόσια ελλείμματα. Ότι ‘έχουμε χρέη’ ‘Ότι ζούμε καλύτερα από ότι μας αναλογεί, ότι ‘πρέπει να κάνουμε θυσίες όλοι για να μη χρεοκοπήσει η οικονομία μας’.
Δεν μας λένε, όμως, ότι με το που ξέσπασε η κρίση εκεί που έλεγαν πως δεν είχαν ευρώ για μισθούς, ασφάλεια και συντάξεις βρήκαν δισεκατομμύρια για να ‘στηρίξουν’ τις φούσκες των τραπεζιτών και των επενδυτικών εταιρειών, με αποτέλεσμα την τεράστια αύξηση του χρέους σε ολόκληρο τον κόσμο! Δεν μιλούν για τις τεράστιες ενισχύσεις, επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές προς τη μεριά του κεφαλαίου. Δεν λένε λέξη για τους αρχιληστές τραπεζίτες που ενώ οι ίδιοι δανείζονται με 1% επιτόκιο (με κρατική εγγύηση!) με τη σειρά τους δανείζουν με 5% το δημόσιο. Ξεχνούν τις υπέρογκες αμυντικές δαπάνες. Ότι η Ελλάδα είναι η χώρα με την χαμηλότερη φορολογία κεφαλαίου στην Ευρώπη! Αποσιωπούν την εκτεταμένη και συνειδητή ανοχή απέναντι στη φοροδιαφυγή των επιχειρήσεων, την εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών και τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων.
Η ΕΕ-ΟΝΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΡΟΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!
Και αφού το κεφάλαιο με την πολιτική του μετέφερε την τεράστια κρίση του στα ‘δημόσια οικονομικά’, τώρα επιχειρεί μια νέα γιγάντια λεηλασία των εργαζόμενων, αξιοποιώντας σε όλη την Ευρώπη τους δρακόντειους όρους της συνθήκης του Μάαστριχτ, της ΟΝΕ και του ‘Συμφώνου Σταθερότητας’. ‘Δείκτες’ που μετράνε το ‘έλλειμμα’, αλλά όχι τις τεράστιες κοινωνικές ελλείψεις, το χρέος αλλά όχι την ανεργία. Που ορίστηκαν για να εξασφαλίσουν την σταθερότητα των κερδών και των κεφαλαίων που μετακινούνται όπου μυρίζονται χρήμα, αλλά και για να έχουν τα εργαλεία οι κυβερνήσεις απέναντι στους λαούς να επιβάλλουν λιτότητα, να περικόπτουν τις κοινωνικές δαπάνες, να ιδιωτικοποιούν τις δημόσιες επιχειρήσεις. Ο στόχος τους δεν είναι το ‘νοικοκύρεμα’ όπως λένε, αλλά μια βαθιά αντιδραστική ταξική στρατηγική, που προωθεί την κερδοφορία του κεφαλαίου ενώ βάζει στην κλίνη του Προκρούστη το δικαίωμα στη δουλειά, την υγεία, την εκπαίδευση, το περιβάλλον.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΩΝ!
Η κρίση αυτή δεν είναι ούτε πρώτα ούτε και κύρια δημοσιονομική. Είναι βαθιά και συνολική κρίση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, που επιδιώκουν να την ξεπεράσουν με ακόμα σκληρότερα μέτρα για την οριστική ισοπέδωση κατακτήσεων και δικαιωμάτων. Όλες οι δυνάμεις της εξουσίας συνασπίζονται για να περάσει αυτή η πολιτική: ο ΣΕΒ, ο μηχανισμός της ΕΕ, η νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ που συμφωνεί στα αντιλαϊκά μέτρα, το ΛΑΟΣ που δεν βλέπει πουθενά εργοδότες, τράπεζες και ΕΕ και του φταίνε για όλα οι…μετανάστες και τέλος τα θλιβερά παπαγαλάκια των περιβόητων διεθνών ‘οίκων αξιολόγησης’ και των εγχώριων ΜΜΕ, που βάλθηκαν να μας πείσουν ότι πρέπει να καταστραφούν οι εργαζόμενοι για να… σωθεί η χώρα
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ/ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΝΕ!
Εργαζόμενοι,
Να παλέψουμε για την ανατροπή του ‘Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης’ της κυβέρνησης και της ΕΕ
· Αντί για μείωση των μισθών, που βρίσκονται στο 60% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, διεκδικούμε αυξήσεις στο ύψος των αναγκών μας. Αντί για την ακόμη μεγαλύτερη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, τις απολύσεις συμβασιούχων και την εκτίναξη της ανεργίας - ριζική μείωση του χρόνου εργασίας, σταθερή εργασία για όλους και πλήρη προστασία των ανέργων .
· Αντί για τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, τις περικοπές της κρατικής επιδότησης στα ταμεία, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, την ανατροπή της κοινωνικής ασφάλισης και την μετατροπή της σε ανταποδοτική και ιδιωτικοποιημένη - πάταξη της εισφοροδιαφυγής του κεφαλαίου και της μαύρης εργασίας, κανένας εργαζόμενος χωρίς πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης, αύξηση των συντάξεων
· Αντί για φοροεπιδρομή με αυξήσεις στους αντιλαϊκούς έμμεσους φόρους και νέα επιβάρυνση των μισθωτών σε μια χώρα που έχει το χαμηλότερο ποσοστό φορολογίας κεφαλαίου - επαναφορά της φορολογίας στο 45% των κερδών, αύξηση του αφορολόγητου για μισθούς και συντάξεις, κατάργηση των έμμεσων φόρων στα είδη πρώτης ανάγκης.
· Αντί για τη συρρίκνωση των κοινωνικών δαπανών – δημόσια δωρεάν Παιδεία, Υγεία για όλους. Μαζικές προσλήψεις στα σχολεία και στα νοσοκομεία.
· Αντί για νέο γύρο ιδιωτικοποιήσεων και ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων για να αποπληρωθεί το δημόσιο χρέος στους ντόπιους και ξένους μεγαλοτραπεζίτες και τοκογλύφους, εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των επιχειρήσεων που κλείνουν με εργατικό και λαϊκό έλεγχο.
· Αντί για ‘στάση πληρωμών’ στους μισθούς, τα επιδόματα ανεργίας και τις συντάξεις, στάση πληρωμών στο χρέος και τους τραπεζίτες
· Αντί για την υποταγή στην ΟΝΕ, το ευρώ και τα Προγράμματα Σταθερότητας που μας εξοντώνουν– πάλη για την ανατροπή τους για απειθαρχία στην πολιτική και τους δείκτες τους.
Για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας, για να ζούμε όπως μας αξίζει με βάση τον τεράστιο πλούτο που σήμερα παράγουμε, δεν υπάρχει λύση μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και της ΟΝΕ και της κυρίαρχης πολιτικής. Πρέπει να έρθουμε σε ρήξη με όλο αυτόν τον μηχανισμό που έχουν στήσει το κεφάλαιο, οι τράπεζες και οι κυβερνήσεις του, έως την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από αυτόν και την συνολική του διάλυση. Να αμφισβητήσουμε συνολικότερα την πολιτική και την κοινωνία του κέρδους, της αγοράς και της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και εκμετάλλευσης και στην πορεία να την ανατρέψουμε.
ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η 10η ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ ΜΕΡΑ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες
Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε να κάνουμε ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για να βγει ο καπιταλισμός από την κρίση του πάνω στα ερείπια των κοινωνικών μας δικαιωμάτων.
ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ.
Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 10 ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.
Με οργάνωση απ’ τα κάτω, με μαζικές συνελεύσεις και αγωνιστικό συντονισμό όλων των ταξικών και αγωνιστικών δυνάμεων. Ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός προσπαθεί να εμποδίσει με κάθε τρόπο την πανεργατική, ενωτική, μαχητική απάντηση που είναι σήμερα αναγκαία, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον χυδαίο απεργοσπαστικό ρόλο της ηγεσίας της ΓΣΕΕ.
Θα βγούνε γελασμένοι. Οι μεγάλοι αγώνες των περασμένων χρόνων, η έκρηξη του Δεκέμβρη του 2008, η παρακαταθήκη της απεργίας της 17ης του Δεκέμβρη έδειξαν ότι μέσα στην κοινωνία υπάρχουν μεγάλα αποθέματα αγωνιστικότητας, οργής, διεκδίκησης. Σε αυτήν την πολιτική μάχη θα κριθεί και η αριστερά. Ήρθε η ώρα να δείξει με την μαχητικότητα και την αποφασιστικότητά της, με την συμβολή της στην από τα κάτω οργάνωση των μαχητικών, ενωτικών αγώνων, με την ανεξαρτησία της από τα κόμματα του συστήματος και το κράτος, με την ριζοσπαστική πάλη ενάντια στην ΕΕ και τον καπιταλισμό, με κριτική ματιά πάνω στον ίδιο της τον εαυτό για την αναγέννηση μιας νέας επαναστατικής προοπτικής, ότι μπορεί να είναι πραγματικά χρήσιμη στους εργαζομένους.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ

«Δεν είν' εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλή» (Διονύσιος Σολωμός).

Εξαπέλυσε κεραυνούς κατά της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με άρθρα, δηλώσεις και συνεντεύξεις του, υποστηρίζοντας την Ελλάδα ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς.
Υπογράμμισε ότι: «Μια Ευρώπη με αρχές δεν θα άφηνε την Ελλάδα να ματώνει. Εκτός και αν τηρεί δύο μέτρα και δύο σταθμά». Διότι «υπάρχουν δύο συνθήκες Μάαστριχτ, μία για τις ισχυρές και μία για τις αδύναμες οικονομίες». Ειδικά για τη στάση των Ευρωπαίων ηγετών είπε ότι χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα, αντί να βοηθήσουν την ελληνική κυβέρνηση, δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο τη θέση της χώρας. Με τις δηλώσεις τους, όπως επισήμανε, «αυξάνουν θεαματικά τα επιτόκια με τα οποία καλείται να αποπληρώσει η Ελλάδα το χρέος της». Διακήρυξε σε όλους τους τόνους ο διεθνούς φήμης και κύρους οικονομολόγος ότι: «Για το καλό της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και της δημοκρατίας, η Ευρώπη θα πρέπει να στηρίζει τις προσπάθειες Παπανδρέου με κάθε τρόπο και όχι να γυρίσει την πλάτη της στον λαό της Ελλάδας».
Είναι, όμως, η πρώτη φορά που η Ευρώπη γυρίζει την πλάτη και αφήνει την Ελλάδα να ματώνει; Eνδεχομένως ο κ. Στίγκλιτς να μη γνωρίζει ότι από τον καιρό του αγώνα για την ανεξαρτησία της, όχι μόνον αφέθηκε από την Ευρώπη η Ελλάδα να ματώνει, αλλά και έως σήμερα είναι μόνιμο θύμα της ληστρικής απληστίας των δανειστών της. Οι Φιλελληνικές Εταιρείες αυτόν τον στόχο είχαν. Γράφει ο Τάσος Λιγνάδης στο βιβλίο του «Η ξενική εξάρτησις κατά την διαδρομήν του Νεοελληνικού Κράτους (1821-1945)» (Αθήνα 1975), για τα δάνεια της επαναστατικής περιόδου: «Η υπερεπάρκεια κεφαλαίων, κυρίως εις Λονδίνον, ωθεί τους χρηματιστάς να τοποθετούν τα χρήματά των εις επισφαλείς επιχειρήσεις, των οποίων όμως ενδεχομένη επιτυχία θα απέφερε τεράστια κέρδη. Τοιαύτη επισφαλής τοποθέτησις εκρίνετο και η ελληνική περίπτωσις, κατά την οποίαν το απεγνωσμένον του αγώνος ενός λαού, μη έχοντας άλλην περιουσίαν ει μη τα "χώματα" των προγόνων του, παρείχε προϋποθέσεις συνάψεως συμφωνίας επί τη βάσει ληστρικών όρων. Αυτή είναι η ερμηνεία, αν όχι κατά κανόνα, τουλάχιστον κατά μέγα μέρος, της συστάσεως των φιλελληνικών εταιρειών».
Το πρώτο δάνειο του 1824, που διαπραγματεύτηκαν Ελληνες απεσταλμένοι σε συνεργασία με τη Φιλελληνική Εταιρεία του Λονδίνου ήταν ύψους 800.000 λιρών στερλινών με τιμή εκδόσεως 59% και τόκο ετήσιο 5% επί της ονομαστικής αξίας. Η εθνική περιουσία της Ελλάδας, τα εθνικά κτήματα, οι δασμοί των τελωνείων, αλυκών και αλιεύσεων θα ήσαν η παρακαταθήκη διά την αποπληρωμή του δανείου. Οπως γράφει ο Τάσος Λιγνάδης: «Εκ του ονομαστικού κεφαλαίου των 800.000 λ. στερλ. μόνον αι 454.700 λ. ήσαν το ευεργετικόν ποσόν, το οποίον θα εδίδετο εις την Ελλάδα· εκ τούτου αφηρέθησαν διά προκαταβλητέους τόκους δύο ετών 80.000 λ. και διά χρεόλυτρα δύο ετών 16.000 λ. Ούτω το ποσόν κατήρχετο εις τας 358.700 λ. Εξ αυτού πάλιν αφηρούντο 60.000 λ. διά διαφόρους δαπάνας. (...) Αφαιρουμένου και του ποσού τούτου δεν απέμειναν να δοθούν εις την Ελλάδα ει μη 298.700 λ.». Ηταν μια καθαρή ληστεία, όπως θα είναι και όλα τα επόμενα δάνεια έως τις μέρες μας. Αναλυτικά στοιχεία υπάρχουν συγκεντρωμένα στο βιβλίο του Τάσου Λιγνάδη, αλλά και σε άλλα βιβλία.
Οργισμένος από αυτή τη συμπεριφορά των Ευρωπαίων ο Διονύσιος Σολωμός θα γράψει στον «Υμνο εις την Ελευθερίαν»: «Με τα ρούχα αιματωμένα / Ξέρω ότι έβγαινες κρυφά / Να γυρεύης εις τα ξένα / Αλλα χέρια δυνατά./ - Μοναχή το δρόμο επήρες, / Εξανάλθες μοναχή· / Δεν είν' εύκολες οι θύρες, / Εάν η χρεία τες κουρταλή. / - Αλλος σου έκλαψε εις τα στήθια, / Αλλ' ανάσασιν καμιά· / Αλλος σου έταξε βοήθεια / Και σε γέλασε φρικτά / - Αλλοι, οϊμέ! στη συμφορά σου / Οπου εχαίροντο πολύ, / Σύρε νάβρης τα παιδιά σου, / Σύρε, έλεγαν οι σκληροί»!
Το ίδιο οργισμένος και ο Μακρυγιάννης θα γράψει: «Μια χούφτα απόγονοι εκεινών των παλαιών Ελλήνων, χωρίς ντουφέκια και πολεμοφόδια και τ' άλλα τα αναγκαία του πολέμου ξεσκεπάσαμεν την μάσκαρα του Γκραν Σινιόρε, του Σουλτάνου, οπούχε εις το πρόσωπόν του. Κι εσκίαζε εσένα τον μεγάλον Ευρωπαίον (...). Οταν ο φτωχός ο Ελληνας τον καταπολέμησε ξυπόλητος και γυμνός και τον σκότωσε περίπου από τετρακόσες χιλιάδες ανθρώπους, τότε πολέμαγε και μ' εσένα τον χριστιανόν - με τις αντενέργειές σου και τον δόλο σου και την απάτη σου κι εφόδιασμα τις πρώτες χρονιές των κάστρων. Αν δεν τα 'φόδιαζες εσύ ο Ευρωπαίγος, ήξερες πού θα πηγαίναμεν μ' εκείνη την ορμή».
Και στις μέρες μας, επίσης οργισμένος ο Οδυσσέας Ελύτης από τη στάση των Ευρωπαίων στα εθνικά μας θέματα, θα γράψει στο βιβλίο του «Ο κήπος με τις αυταπάτες»: «Στο συντομότατο διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα σε πέντε στίχους του Ιβυκου και άλλους τόσους του Κάλβου, πρόφτασε ν' αφυπνιστεί από τον πρωτογονισμό και την ωμοφαγία της η ομάς των λαών που επέτυχε στην συνέχεια να συγκροτήσει τα κράτη της Ευρώπης, όπως τα γνωρίζουμε σήμερα. Βουτηγμένα στο συμφέρον, όπως οι ποντικοί στο λάδι, και για ένα διάστημα τόσο χαμηλής μετατρεψιμότητας που και ο τελευταίος φθόγγος της φωνής τους να 'χει σταθεί ανάμεσα στη ρίνα και τον λάρυγγα».
Λίγο πριν πεθάνει το 1998 και ο Κων. Καραμανλής, που τόσο αγωνίστηκε για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ, ομολόγησε στον Τάκη Λαμπρία την απογοήτευσή του για τους Ευρωπαίους ηγέτες και την πορεία της Ευρώπης: «Σου έχω πει από πολύν καιρό και το επαναλαμβάνω: Δεν πάει καλά η Ευρώπη!.. Εχει χάσει τον δυναμισμό της, την πίστη στον εαυτό της. Της έλειψε η θέληση για μια πραγματική πολιτική ένωση. (...) Και ρωτώ: Πού βλέπεις σήμερα ηγέτες εμπνευσμένους από την Ευρωπαϊκή Ιδέα, έτοιμους να αγωνισθούν με συνέπεια για την πραγμάτωσή της; Πρόθυμους έστω να περιστείλουν κάπως τις εθνικές σκοπιμότητες και τους οικονομικούς ανταγωνισμούς;».
Πολύ λίγα, λοιπόν, μπορεί να περιμένει ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου από τη μεθαυριανή έκτακτη σύνοδο κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών. Στους δύσκολους καιρούς η φωνή των ποιητών είναι καθαρή και αποφασιστική. Οπως ο Σολωμός και ο Ελύτης δείχνει τον μοναχικό δρόμο στην «Ιδιωτική Οδό»: «Ο μόνος δρόμος που μας απομένει τώρα είναι ο κίνδυνος. Είναι η μαυριδερή εκείνη γραμμή που σχηματίζεται δεξιά, στο βάθος, η γεμάτη βράχια κοφτά, ξέρες, ύφαλα, ρουφήχτρες, απονέρια. Μένουμε σταματημένοι μεσοπέλαγα. (...) Στροφή, λοιπόν, όλο δεξιά και πρόσω καταπάνω στον κίνδυνο. Δεν γίνεται αλλιώς. Ή θα συνθηκολογήσεις και θα μείνεις από τους εδώθε ή θα περάσεις πέρα. Προσοχή. Κανένας μη λιγοψυχήσει».

Του ΒΙΚΤΩΡΑ ΝΕΤΑ.

Ελευθεροτυπία, Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010.

7/2/10

Η εξάπλωση των Αρκούδων στην Ναυπακτία!

προέρχεται από :ΑΡΚΟΥΔΑ


προέρχεται από: Bear Online Information System for Europe





Δημοσιεύουμε επίσημους χάρτες που αφορούν την εξάπλωση της Καφέ Αρκούδας στην Χώρα μας! Οι χάρτες αυτοί - που βασίζονται σε επιστημονικές μελέτες και έγκυρα στοιχεία- φανερώνουν αυτό που εμείς φωνάζουμε (διαβάστε εδώ:Δολοφόνοι αρκούδων στην Ορεινή Ναυπακτία!) εδώ και χρόνια: Η περιοχή της Ορεινής Ναυπακτίας αποτελεί τον Νοτιότερο βιότοπο της Αρκούδας στην Ευρώπη!
Πλέον η ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος οφείλει να πάρει άμεσα μία θέση: Θα παραδώσει τα Κραβαρίτικα Βουνά στις μπουλντόζες της ΤΕΡΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ και της ΘΕΜΕΛΗ ΑΕ. ή θα συνταχθεί μαζί μας για την Προστασία των Παρθένων Βουνών μας και της Άγριας Ζωής τους;



Ιστορική συμφωνία για τις τίγρεις:

Δώδεκα κράτη της Ασίας και η Ρωσία δεσμεύθηκαν να τις διπλασιάσουν στα εδάφη τους μέχρι το 2022!

Δώδεκα κράτη της Ασίας και η Ρωσία δεσμεύθηκαν να διπλασιάσουν τον αριθμό των τίγρεων στα εδάφη τους μέχρι το 2022, να πατάξουν τη λαθροθηρία που εξαφάνισε τα μεγάλα αιλουροειδή και να απαγορεύσουν την κατασκευή γεφυρών και δρόμων που θα μπορούσαν να απειλήσουν το εύθραυστο οικοσύστημά τους.
ΧΟΥΑ ΧΙΝ, ΤΑΪΛΑΝΔΗ.
Οι πρωτοβουλίες που ανέλαβαν, όμως, οι χώρες αυτές δεν περιλαμβάνουν σαφείς δεσμεύσεις χρηματοδότησης της προστασίας των τίγρεων. Η ιστορική συμφωνία περιλαμβάνει σχέδια με στόχο την προσέγγιση διεθνών οργανισμών, όπως της Παγκόσμιας Τράπεζας, για κεφάλαια και την ανάπτυξη προγραμμάτων με στόχο τη χρηματοδότηση του οικολογικού τουρισμού και των υποδομών προστασίας των σπάνιων θηλαστικών.
«Η συνάντηση ήταν ιστορική. Πριν από αυτήν, ελάχιστοι ενδιαφέρονταν για την τύχη των τίγρεων», είπε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων της Ταϊλάνδης, Σουβίτ Κουνκίτι, μετά τη σύνοδο του Χούα Χιν, που ολοκλήρωσε τις εργασίες της στις αρχές της εβδομάδας. Την απόφαση της συνόδου καλούνται τώρα να μελετήσουν οι αρχηγοί των 13 κρατών, που θα την υπογράψουν τον Σεπτέμβριο σε συνάντησή τους στο Βλαδιβοστόκ της ρωσικής Απω Ανατολής.


Ο αριθμός των τίγρεων έχει μειωθεί δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες, κυρίως εξαιτίας της εξάπλωσης της ανθρώπινης οικιστικής και αγροτικής δραστηριότητας, που έχει οδηγήσει σε κατάληψη του 90% των περιοχών διαβίωσης της τίγρης, αλλά και της λαθροθηρίας που τροφοδοτεί την τεράστια ζήτηση για όργανα τίγρεων στην Ασία. Από 100.000 τίγρεις στις αρχές του αιώνα, ο αριθμός τους σήμερα δεν ξεπερνά τις 3.500. Εκτός από τον στόχο διπλασιασμού των πληθυσμών τίγρεων, οι χώρες που μετείχαν στη σύνοδο συμφώνησαν επίσης να προστατεύσουν τα οικοσυστήματα όπου διαβιώνουν οι τίγρεις, αλλά και να δημιουργήσουν «ζώνες ανάσχεσης» και «διαδρόμους σύνδεσης» των οικοσυστημάτων αυτών. Οι κυβερνήσεις δεσμεύθηκαν επίσης να περιορίσουν το φαινόμενο της λαθροθηρίας ενισχύοντας τη φύλαξη των εθνικών δρυμών και να ελαχιστοποιήσουν τις επιπτώσεις των απαγορεύσεων αυτών πάνω στους γηγενείς πληθυσμούς με τη δημιουργία επαγγελματικών προγραμμάτων αρωγής.
Η Κίνα, όμως, απαίτησε την αφαίρεση εδαφίου της συμφωνίας που προέβλεπε την οριστική απαγόρευση του κυνηγιού τίγρεων, εκτιμώντας ότι κάτι τέτοιο αντιβαίνει στην εθνική νομοθεσία της χώρας, που επιτρέπει εν μέρει το εμπόριο οργάνων τίγρης. Περιβαλλοντικές οργανώσεις εκτιμούν ότι η συμφωνία είναι ικανή να εγγυηθεί την ανάκαμψη του πληθυσμού των τίγρεων παγκοσμίως, αν και προειδοποίησαν ότι αυτό θα απαιτήσει την απαρέγκλιτη τήρησή της.
«Τα νέα είναι πολύ ενθαρρυντικά για την προστασία της τίγρης. Ουδέποτε στο παρελθόν είχαμε ρητή κυβερνητική δέσμευση για τη σωτηρία της. Το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις υποσχέθηκαν να διπλασιάσουν τον αριθμό των θηλαστικών αυτών δείχνει ότι οι φιλοδοξίες τους είναι μεγάλες» είπε ο επικεφαλής της πρωτοβουλίας της WWF για την τίγρη, Μάικλ Μπάλτσερ. Οι κ. Βάρμα και Μπάλτσερ υποβάθμισαν την απουσία σαφών χρηματικών δεσμεύσεων, λέγοντας ότι οι δεσμεύσεις αυτές θα γίνουν στη σύνοδο του Βλαδιβοστόκ.
Οι 13 χώρες που συμμετείχαν στη σύνοδο είναι οι εξής: Μπαγκλαντές, Ινδία, Μπουτάν, Νεπάλ, Καμπότζη, Κίνα, Ινδονησία, Λάος, Μαλαισία, Μιανμάρ, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ και Ρωσία.

6/2/10

Είσοδος Ανταρτών στην Κλεπά...

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: 30/4/1947

... και για να μην ξεχνάμε πως οικοδομήθηκε το σύγχρονο ελληνικό κράτος, διαβάστε για τις Θηριωδίες των "Εθνικόφρονων", και για το "κεφάλι" της 17χρόνης "συμμορίτισσας", που "εξετέθη εις κοινήν θέαν" απ'έξω από το Αστυνομικό Τμήμα της Νάουσας!

Τραγωδία στα Στύλια Ναυπακτίας το 1964!


ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: 14/7/1964

Χαλκιόπουλο.


Βίκος!!!


Να σώσουμε την Άγρια Ζωή της Χώρας μας!

ΑΜΕΣΗ ΙΔΡΥΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ "ΒΑΡΔΟΥΣΙΩΝ-ΣΑΡΑΝΤΑΙΝΑΣ-ΚΡΑΒΑΡΩΝ"
Να προστατέψουμε τον νοτιότερο βιότοπο της Καφέ Αρκούδας στην Ευρώπη!

Κόνιτσα.







Μπούμστος!


Να σώσουμε τα Ακαρνανικά όρη!

Θεοδώριανα Άρτας.


Μεσοχώρα Τρικάλων!

Να σωθεί η Μεσοχώρα!

Ανακοίνωση "Αχελώου Ρους":

«Απίστευτη αστυνομική αυθαιρεσία στην Μεσοχώρα»
Τον περασμένο Μάρτιο, κάτοικοι της Μεσοχώρας που αγωνίζονται για την διάσωση του χωριού, εμπόδισαν τους κτηματογράφους να μπουν στο χωριό και να κάνουν κτηματογράφηση.
Μια καθόλα ειρηνική και δικαιολογημένη ενέργεια από ανθρώπους που η πολιτεία με σχεδιασμένο τρόπο επιχειρεί να ξεσπιτώσει, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει πάρει το ελάχιστο μέτρο για την αποκατάσταση τους.
Η αστυνομία – μετά από πίεση “μεσοχωρίτικων κύκλων” - προχώρησε σε αυτεπάγγελτη δίωξη 10δων κατοίκων, στην πλειονότητά τους ηλικιωμένων, για παρεμπόδιση κυκλοφορίας !!! ( πως φαντάζει αυτό με την σημερινή εικόνα των δρόμων της Ελλάδας !!!???).
Στα πλαίσια της προκαταρκτικής διαδικασίας, την Κυριακή 31 Ιανουαρίου, εμφανίστηκε στην Μεσοχώρα περιπολικό της αστυνομίας με δύο ένστολους αστυνομικούς οι οποίοι περίμεναν να τελειώσει η Κυριακάτικη λειτουργία και στην συνέχεια ζήτησαν από Μεσοχωρίτες να τους ακολουθήσουν σε συγκεκριμένο καφενείο του χωριού.
Εκεί δημόσια και παρουσία των θαμώνων του καφενείου τους ζήτησαν να απολογηθούν ως κατηγορούμενοι σε σχέση με το περιστατικό του Μαρτίου.!!!
Στην συνέχεια επισκέφτηκαν και διπλανό καφενείο όπου στην κυριολεξία σήκωσαν ανθρώπους από το τραπέζι της κυριακάτικης τράπουλας και τους ανέκριναν στο διπλανό τραπέζι, δημόσια και μπροστά σε όλους τους άλλους!!!
Συνολικά κατέθεσαν 9 Μεσοχωρίτες, άνδρες και γυναίκες, στην πλειονότητά τους ηλικιωμένοι άνθρωποι. Πρόκειται για μια απαράδεκτη, προκλητική, παράνομη και αυθαίρετη πράξη της αστυνομίας η οποία μοναδικό στόχο είχε να τρομοκρατήσει και να διαπομπεύσει τους κατοίκους της Μεσοχώρας που χρόνια τώρα αντιστέκονται στον αφανισμό τους.
Να κάμψει το υψηλό φρόνημα τους και να θίξει την αξιοπρέπειά τους. Με την ενέργεια αυτή της αστυνομίας καταστρατηγήθηκαν βασικά ανθρώπινα, πολιτικά και δικονομικά δικαιώματα των κατοίκων.
Το δικαίωμα στην υπεράσπιση, το δικαίωμα στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, το δικαίωμα στην τήρηση της διαδικασίας και της νομικής προστασίας. Δεν είναι δυνατόν στις μέρες μας κάποιοι – που ακόμα δεν τους έχουν απαγγελθεί κατηγορίες – να ανακρίνονται δημόσια.
Πολλά είναι τα ερωτήματα που πηγάζουν από αυτή την αστυνομική ενέργεια:
-Γιατί δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία κλήτευσης αυτών των ανθρώπων;
-Γιατί αιφνιδιάστηκαν Κυριακάτικα μέσα στο καταχείμωνο;
-Γιατί δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να συμβουλευτούν το δικηγόρο τους;
-Γιατί κατέθεσαν δημόσια μέσα στα καφενεία ενώ η Μεσοχώρα και αστυνομικό τμήμα αλλά και δημοτικό κατάστημα διαθέτει;
-Γιατί κάποιοι άλλοι “μάρτυρες κατηγορίας” κλήθηκαν να καταθέσουν το καλοκαίρι και με την προβλεπόμενη διαδικασία;
Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα βασανίζουν τους φιλήσυχους κατοίκους της Μεσοχώρας οι οποίοι το μόνο “έγκλημά τους” είναι η υπεράσπιση του χωριού τους, η υπεράσπιση του σπιτιού τους.
Το μόνο που έχουν κάνει είναι, εδώ και χρόνια τώρα, να μην ενδίδουν στην διαδικασία ξεπουλήματος της ζωής και της αξιοπρέπειας τους.
Γιατί αντιστέκονται στα σχέδια της πολιτείας και των διάφορων συμφερόντων να τους διώξουν από τις εστίες τους. Γιατί επέλεξαν να ζήσουν και να ζουν στο χωριό τους, γιατί δεν έχουν που αλλού να πάνε.
Γιατί ζητάνε από την Πολιτεία, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, την ΔΕΗ και όποιον άλλον εμπλέκεται στην υπόθεση της Μεσοχώρας, να τους ακούσουν και να αντιμετωπίσουν επί της ουσίας τα προβλήματα που προκαλεί ο κατακλυσμός της Μεσοχώρας.
Αντί λοιπόν όλοι οι παραπάνω – και οι τοπικοί – να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τον αφανισμό της Μεσοχώρας, στέλνουν την αστυνομία να τρομοκρατήσει τους αντιστεκόμενους ηλικιωμένους κατοίκους. Τα μεγάλα κοινωνικά και περιβαλλοντικά ζητήματα δεν αντιμετωπίζονται με αστυνομικά και επικοινωνιακά μέτρα.
Η πολιτεία, τα κόμματα, οι τοπικοί βουλευτές και η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει άμεσα να αναλάβουν τις ευθύνες τους – έστω και την ύστατη στιγμή - και να λύσουν το πρόβλημα της Μεσοχώρας.
Όσο δεν το πράττουν εμείς οι κάτοικοι θα συνεχίσουμε με κάθε τρόπο τον δίκαιο αγώνα μας. Τέτοιες ενέργειες – όπως της αστυνομίας -όχι μόνο δεν μας κάμπτουν αλλά το αντίθετο.
Ενώνουν και τονώνουν την διάθεσή μας να σώσουμε το Χωριό και το Περιβάλλον που γεννηθήκαμε και ζούμε.
Θα πάρουμε κάθε μέτρο αποκατάστασης της αξιοπρέπειας μας, αλλά και της νομιμότητας. Αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά μας και κανείς δεν μας το στερήσει.

Αστυνομική αυθαιρεσία σε βάρος ηλικιωμένων στη Μεσοχώρα Τρικάλων!

Σκηνές της ενδόξου χωροφυλακής του 1960 εκτυλίχθηκαν την Κυριακή 31 Ιανουαρίου στη Μεσοχώρα Τρικάλων που εδώ και χρόνια αντιτίθεται στην εκτροπή του Αχελώου και την καταβύθιση του χωριού. Δεκάδες κάτοικοι, κυρίως ηλικιωμένοι, διώκονται για παρεμπόδιση κυκλοφορίας μετά τις κινητοποιήσεις του περασμένου Μαρτίου.


Η "παρεμπόδιση" είχε σημειωθεί σχεδόν ένα χρόνο πριν, όταν κάτοικοι της Μεσοχώρας που αγωνίζονται για την διάσωση του χωριού, εμπόδισαν τους κτηματογράφους να μπουν στο χωριό και να κάνουν κτηματογράφηση, διαμαρτυρόμενοι όπως έλεγαν τότε, για την πρόθεση της Πολιτείας να τους ξεσπιτώσει, καταβυθίζοντας το χωριό τους και χωρίς να έχει πάρει το ελάχιστο μέτρο για την αποκατάσταση τους.
Η αστυνομία έχει ήδη προχωρήσει σε αυτεπάγγελτη δίωξη των κατοίκων του χωριού και την περασμένη Κυριακή, στο πλαίσιο της προανακριτικής διαδικασίας προχώρησε σε μια πρωτοφανή διαδικασία.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της Κίνησης Πολιτών “Αχελώου Ρούς” στο πλαίσιο της προκαταρκτικής διαδικασίας, το πρωί της Κυριακής 31 Ιανουαρίου, εμφανίστηκε στην Μεσοχώρα περιπολικό της αστυνομίας με δύο ένστολους αστυνομικούς οι οποίοι περίμεναν να τελειώσει η κυριακάτικη λειτουργία και στην συνέχεια ζήτησαν από Μεσοχωρίτες να τους ακολουθήσουν σε συγκεκριμένο καφενείο του χωριού. Εκεί δημόσια και παρουσία των θαμώνων του καφενείου τους ζήτησαν να απολογηθούν ως κατηγορούμενοι σε σχέση με το περιστατικό του περασμένου Μαρτίου.! Στη συνέχεια επισκέφτηκαν και διπλανό καφενείο όπου στην κυριολεξία σήκωσαν ανθρώπους από το τραπέζι της κυριακάτικης τράπουλας και τους ανέκριναν στο διπλανό τραπέζι, δημόσια και μπροστά σε όλους τους άλλους! Συνολικά κατέθεσαν 9 Μεσοχωρίτες, άνδρες και γυναίκες, στην πλειονότητά τους ηλικιωμένοι άνθρωποι.
Όπως τονίζει ο Γιώργος Χονδρός από την τοπική Κίνηση Πολιτών, από το συγκεκριμένο περιστατικό προκύπτει σειρά ερωτημάτων ως προς τους σκοπούς της αστυνομίας και τις μεθοδεύσεις που υλοποιούν εις βάρος των κατοίκων διάφοροι “κύκλοι” της περιοχής. “Πολλά είναι τα ερωτήματα που πηγάζουν από αυτή την αστυνομική ενέργεια: Γιατί δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία κλήτευσης αυτών των ανθρώπων; Γιατί αιφνιδιάστηκαν Κυριακάτικα μέσα στο καταχείμωνο; Γιατί δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να συμβουλευτούν το δικηγόρο τους; Γιατί κατέθεσαν δημόσια μέσα στα καφενεία ενώ η Μεσοχώρα και αστυνομικό τμήμα αλλά και δημοτικό κατάστημα διαθέτει; Γιατί κάποιοι άλλοι “μάρτυρες κατηγορίας” κλήθηκαν να καταθέσουν το καλοκαίρι και με την προβλεπόμενη διαδικασία;”
"Μοναδικός στόχος της ενέργειας αυτής ήταν να τρομοκρατηθούν και να διαπομπευθούν οι κάτοικοι της Μεσοχώρας που χρόνια τώρα αντιστέκονται στον αφανισμό τους"
, καταλήγει ο κ. Χονδρός.

Αναδημοσίευση από:

Θλιβερά παραμύθια...


Εντάξει, οι Ελληνες σέρνονται ικέτες και πένητες στις θύρες των «οίκων» και της Ενωσης, ψάχνοντας δάνεια και έλεος, επειδή αποκαλύφθηκαν ψεύτες και αλχημιστές στα λογιστικά και στα στατιστικά τους.
Αλλά οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί και οι Ιρλανδοί;
Ποια φάουσα τους κατατρώγει και τους απειλεί, τους βυθίζει και τους προειδοποιεί ότι σύντομα θα έχουν την τύχη των Ελλήνων; Κι όμως, κάποτε οι τρεις αυτοί του Νότου και η βόρεια «κελτική τίγρις» υπήρξαν παραδείγματα προς μίμησιν. Και τι δεν έλεγαν, για τη θρώσκουσα στο ευρωπαϊκό προσκήνιο Πορτογαλία, οι μόνιμοι υμνητές της αγοράς και του ευρωπαϊσμού. Ηταν η φτωχή χώρα που μπήκε με το σπαθί της στο κλαμπ των ισχυρών. Ηταν το ηχηρό παράδειγμα για τις δυνατότητες που παρέχει ο... ευλογημένος καπιταλισμός. Ε, λίγα χρόνια μετά, οι υμνωδίες μπήκαν στο συρτάρι. Η Πορτογαλία κουράστηκε στα κόκκινα χαλιά της πεποιημένης ευμάρειας, χλώμιασε και άρχισε να ρετάρει. Τώρα, απειλείται με χρεωκοπία... Ομως οι υμνωδοί είχαν ήδη βρει άλλη αγαπημένη, την Ιρλανδία. Ωσπου το «θαύμα» εξεμέτρησε -και εκεί- το ζην και η Ιρλανδία βγήκε σεργιάνι για δάνεια και στήριξη... Αλλά μήπως είχε καλύτερη τύχη η πανίσχυρη Ισπανία του real estate και της τερατώδους τουριστικής ανάπτυξης; Ελλειμμα, χρέος και αστρονομικά ποσοστά ανεργίας γονάτισαν την ψηλομύτα της Ιβηρικής, που βλέπει τις «φούσκες» των κατασκευών και της ασύστολης «ανάπτυξης» του τουρισμού να της τρώνε τις σάρκες... Α, παράδειγμα προς μίμησιν υπήρξε και η... «ισχυρή Ελλάδα» της κακότεχνης, «κακουργηματικής» προπαγάνδας. Η Ελλάδα της βιτρίνας και των πεποιημένων δεικτών, του χρηματιστηρίου και του 2004, που τη βύθισε στα τάρταρα, αντί -όπως ήταν δυνατόν- να την εκτοξεύσει στα ουράνια...
Λοιπόν, αγαπητέ μου, αλλού το όνειρο κι αλλού το θαύμα.
Τώρα το ξέρεις, γιατί το βιώνεις.
Ξέρεις ότι εκείνα τα γλυκερά «όλοι μαζί» στον παράδεισο της ΟΝΕ, χέρι χέρι τα θύματα με τους θύτες, οι άνεργοι με τους τραπεζίτες, είναι θλιβερά παραμύθια με ISO ιδιοτέλειας...

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Όταν τα έργα των ανθρώπων σέβονται την Φύση!