Σαράνταινα ή Οξυά.

Θέα από την Κοκκινιά!

Όρη Βάλτου.

Μεσολόγγι: Στα ήρεμα νερά της λιμνοθάλασσας...

Η ιστορική πόλη της Αιτωλοακαρνανίας μπορεί να μην είναι τουριστικά ανεπτυγμένη, αλλά έχει να προσφέρει μοναδική φυσική ομορφιά και... νόστιμη φιλοξενία στον επισκέπτη που αναζητάει διαφυγή από τα τετριμμένα των κοντινών προορισμών.

Κείμενο: Κυριακή Βασσάλου.

Βρίσκεται νοτιοδυτικά του μεγαλύτερου νομού της χώρας, της Αιτωλοακαρνανίας, στην είσοδο του Πατραϊκού Κόλπου, ανάμεσα στις αρχαίες Καλυδώνα, Πλευρώνα και Αλίκυρνα και μεταξύ των εκβολών των ποταμών Ευήνου και Αχελώου. Είναι δε -για ιστορικούς κυρίως λόγους- πρωτεύουσα του νομού, αν και με μόλις 13.000 μόνιμους κατοίκους (που αυξάνονται κατά 3-4 χιλιάδες όταν έρχονται οι φοιτητές) είναι μικρότερο από το Αγρίνιο. Το Μεσολόγγι απλώνεται στις όχθες μιας λιμνοθάλασσας μοναδικής στη χώρα, τόσο για οικονομικούς λόγους, με δεδομένο ότι στην υγρή αγκαλιά της καλλιεργούνται θαλασσινοί θησαυροί, ξεχωριστοί και πεντανόστιμοι (προσφέροντας άμεσα ή έμμεσα εργασία σε σημαντικό μέρος του πληθυσμού) όσο και για αισθητικούς, για τις ρομαντικές ψυχές ντόπιων και επισκεπτών.
Η πόλη -προς το παρόν τουλάχιστον- δεν είναι τουριστικός προορισμός και δεν απευθύνεται σε μαζικά κύματα τουριστών. Αν ωστόσο ο δρόμος σας φέρει σε τούτη τη γωνιά της χώρας, το Μεσολόγγι αξίζει από κάθε άποψη και την προσοχή και το χρόνο σας. Πρόκειται για μια πόλη, άλλωστε, αρκετά αδικημένη από τα Μέσα, όταν πέρυσι ξέσπασε το ζήτημα της βάσης του δέκα για την εισαγωγή σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Μια πόλη που εξακολουθεί να είναι ζωντανή, με λιγότερους βέβαια φοιτητές, οι οποίοι ωστόσο, υπολογίζοντας σε απόλυτους αριθμούς -όπως μας διαβεβαίωσαν ντόπιοι- δεν είναι και τόσο λιγότεροι... Μια πόλη που προσφέρει στον επισκέπτη υπέροχες γεύσεις και μυρωδιές και ιδιαίτερες εικόνες.
Ξεκινώντας από τις γεύσεις, ένα μονάχα έχουμε να σας πούμε: ο Νοέμβριος και ο Δεκέμβριος είναι οι μήνες που παράγεται το νοστιμότερο αυγοτάραχο, αλλά και βγαίνουν καλά ψάρια από τη λιμνοθάλασσα. Oσο για τις μυρωδιές, το Μεσολόγγι μοιάζει με ένα μεγάλο χωριό. Περπατώντας σε ένα πεζοδρόμο, σχεδόν στο κέντρο του, μας ήρθε μυρωδιά από γιασεμί. Και αυτή δεν ήταν η μοναδική ευωδιά λουλουδιού που τσίγκλησε τη μύτη μας. Φτάνοντας δε στις εικόνες, αρκεί ένας περίπατος κατά μήκος της παραλίας ή στην απέραντη ευθεία που οδηγεί στην Τουρλίδα τις απογευματινές ώρες. Ο νοτιοδυτικός προσανατολισμός της πόλης χαρίζει στον ουρανό της ένα από τα πιο όμορφα κόκκινα χρώματα για να συνοδεύουν τη δύση του ήλιου.
Αν αγαπάτε τη φωτογραφία, τούτη η λιμνοθάλασσα με τις βαρκούλες των ψαράδων, τις ξύλινες καλύβες και τις νησίδες που υπάρχουν ολόγυρα είναι ένας παράδεισος. Αν πάλι προτιμάτε το ποδήλατο, το Μεσολόγγι είναι και γι' αυτό το λόγο ένας μικρός παράδεισος. Η πόλη, χωρίς ανηφόρες και κατηφόρες, έχει μεγάλους δρόμους, αλλά και ποδηλατόδρομους, στο μεγαλύτερο μάλιστα μέρος της. Εδώ, το αίτημα των ποδηλατών των μεγάλων πόλεων είναι μια όμορφη πραγματικότητα. Εξω από τα σχολεία, από δημόσιες υπηρεσίες, ακόμα και από ένα Ιντερνετ καφέ είδαμε ειδικές μπάρες για να κλειδώνουν τα ποδήλατα, μπάρες όχι διακοσμητικές αλλά πιασμένες με τα κλειδωμένα δίτροχα μικρών και μεγάλων Μεσολογγιτών. Μήπως τελικά εδώ μπορούμε να μιλήσουμε για ποιότητα ζωής;
Λίγη Ιστορία...
Το Μεσολόγγι μετράει Ιστορία μόλις πέντε αιώνων, όταν γύρω στα 1500 αρχίζει να κατοικείται από Δαλματούς ψαράδες. Ιστορικά κείμενα της εποχής το αναφέρουν σαν οικισμό ψαράδων (Mezzolaghi = μέσα στις λίμνες) και καταφύγιο πειρατών. Γρήγορα, το μικρό αυτό ψαροχώρι αναπτύσσεται αρκετά και στις αρχές του 17ου αιώνα συναλλάσσεται εμπορικά με όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, διαθέτει 50 μεγάλα πλοία, το πρώτο ναυπηγείο στη χώρα και υποπροξενεία σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις, ενώ παρουσιάζει μεγάλη πνευματική ανάπτυξη.
Οταν ξεσπάει η Επανάσταση, ο δρόμος για να καταπνιγεί αυτή στη Δυτική Στερεά Ελλάδα περνάει από το Μεσολόγγι, το οποίο έχει επαναστατήσει και οχυρωθεί στις 20 Μαΐου 1821. Μάλιστα, ο Μαυροκορδάτος το επιλέγει για έδρα της «Δυτικής Χέρσου Ελλάδος».
Η πρώτη πολιορκία της πόλης αρχίζει τον Οκτώβριο του 1822. Τον Αύγουστο της επόμενης χρονιάς, ο Μουσταφά Πασάς και ο Ομέρ Βρυώνης αποκλείουν το Μεσολόγγι από στεριά και θάλασσα, τον Νοέμβριο όμως αναγκάζονται να λύσουν τον κλοιό ύστερα από μάχη με τους αποκλεισμένους.
Η δεύτερη πολιορκία αρχίζει τον Απρίλιο του 1825 από τον Κιουταχή και 40.000 στρατό. Η πολιορκία επεκτείνεται από τη στεριά προς τη μεριά της λιμνοθάλασσας, ενώ τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς περί τα 150 πλοία του στόλου του Ιμπραήμ κλείνουν και τον Πατραϊκό, με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό του ανεφοδιασμού της πόλης. Επί ένα χρόνο οι αποκλεισμένοι εξαντλούν όλα τα αποθέματα ψυχικής δύναμης, αλλά και κάθε όριο πείνας και δίψας. Κι έτσι αποφασίζουν να κάνουν την Εξοδο. Αποφασίζουν να βγουν ηρωικά και τελικά να θυσιαστούν τη νύχτα του Λαζάρου, ξημερώματα της Κυριακής των Βαΐων. Το ημερολόγιο γράφει 10 Απριλίου 1826. Η πόλη καταστρέφεται σχεδόν ολοκληρωτικά, για να ξαναχτιστεί το 1829.
Από το Μεσολόγγι κατάγονται -μεταξύ άλλων- οι πρωθυπουργοί Σπυρίδων και Χαρίλαος Τρικούπης, οι ποιητές Κωστής Παλαμάς και Γεώργιος Δροσίνης, ενώ με την πόλη έχει συνδεθεί και το όνομα του μεγάλου Αγγλου ποιητή και φιλέλληνα Λόρδου Βύρωνα, που συμμετείχε στην άμυνα της πόλης κατά τον αποκλεισμό.
Το Μεσολόγγι με Νομοθετικό Διάταγμα του 1936 πήρε και επίσημα τον τίτλο της Ιερής Πόλης, οπότε και ορίστηκε η Κυριακή των Βαΐων ως ημέρα εορτασμού της επετείου της Εξόδου.
Αξίζει να δείτε...
• Την ιστορική Πύλη της πόλης και τον Κήπο των Ηρώων, νεκροταφείο της εποχής των πολιορκιών, όπου βρίσκεται και ο τάφος του Μάρκου Μπότσαρη. Εδώ, είναι θαμμένη η καρδιά του Λόρδου Βύρωνα μαζί με τα κόκαλα των αγωνιστών του Μεσολογγίου, αλλά και των φιλελλήνων που αγωνίστηκαν και έπεσαν γι' αυτό. Στην ίδια περιοχή μπορείτε να δείτε το τείχος του Μεσολογγίου, ενώ τα αξιοθέατα του Κήπου συμπληρώνονται από τον τύμβο των πεσόντων, προτομές, κανόνια κ.λπ.
• Τον Ανεμόμυλο, που ανεγέρθηκε το 1962, σε μικρογραφία βέβαια, αλλά στην ίδια θέση όπου βρισκόταν και ο ιστορικός Ανεμόμυλος, το κανονιοστάσιο του οποίου λειτουργούσε μέχρι την τελευταία στιγμή της Εξόδου, οπότε κατέφυγε σ' αυτόν ο επίσκοπος Ιωσήφ Ρωγών για να βάλει φωτιά στο τελευταίο μπαρούτι και να γραφτεί ο τραγικός επίλογός της.

• Την Πινακοθήκη που βρίσκεται στο παλαιό Δημαρχείο, όπου σήμερα στεγάζεται το Μουσείο της Ιστορίας και Τέχνης. Εδώ φιλοξενούνται αντίγραφα πινάκων ζωγραφικής εμπνευσμένων από τα πρόσωπα και τα περιστατικά της Εξόδου μαζί με προσωπογραφίες και ντοκουμέντα της εποχής. Ανάμεσά τους: «Η Αυτοθυσία της Μεσολογγίτισσας» του Ντε Λασάκ και «Η Ελευθερία μέσα από τα ερείπια του Μεσολογγίου» του Ντελακρουά. Επιπλέον, εκτός από τους πίνακες μπορείτε να δείτε και τη συλλογή νομισμάτων και ντοκουμέντων από τον Αγώνα του '21 και την αίθουσα Λόρδου Βύρωνος.

• Το Μουσείο Παλαμά, που στεγάζεται στο σπίτι του ποιητή και στις αίθουσές του υπάρχουν έντυπο και φωτογραφικό υλικό, προσωπικά αντικείμενα, σκεύη κ.λπ. από τη ζωή και το έργο του.

• Το Σπίτι των Τρικούπηδων που λειτουργεί επίσης ως μουσείο, με ενθυμήματα του Χαριλάου Τρικούπη, έγγραφα και πορτρέτα της οικογένειας.

• Το Σπίτι του Ζηνόβιου Βάλβη, όπου στεγάζεται η Βάλβειος Βιβλιοθήκη, με περίπου 20.000 τόμους.

• Το παλιό αμαξοστάσιο του σιδηροδρομικού σταθμού, όπου στεγάζεται σήμερα το Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο.
• Την Πινακοθήκη Χρήστου και Σοφίας Μοσχανδρέου σε ανακαινισμένο κτίριο του 1835. Η Πινακοθήκη περιέχει έργα ζωγραφικής, χαρακτικής και γλυπτικής Ελλήνων καλλιτεχνών του 20ού αιώνα.

• Το Σπίτι του Ραζη-Κότσικα, αρχηγού φρουράς των Εξοδιτών, όπου στεγάζεται σήμερα το Κέντρο Λόγου και Τέχνης «Διέξοδος». Στο ισόγειο της Διεξόδου υπάρχει μόνιμη μουσειακή συλλογή, ενώ στον πρώτο όροφο του κτιρίου φιλοξενείται έκθεση ζωγραφικής.

• Τα παλιά αρχοντικά, αλλά και τα λαϊκά σπίτια που χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα και βρίσκονται στο κέντρο της πόλης, γύρω από τις ιστορικές εκκλησίες του Αγίου Παντελεήμονα, της Αγίας Παρασκευής και του πολιούχου της πόλης Αγίου Σπυρίδωνα. Από τον Αγιο Σπυρίδωνα ξεκινάει κάθε χρόνο στους εορτασμούς της Εξόδου η πομπή που κατευθύνεται προς τον Κήπο των Ηρώων.
Διαδρομές...
Με ορμητήριο το Μεσολόγγι μπορείτε να οργανώσετε όμορφες κοντινές και πιο μακρινές διαδρομές, τόσο εντός όσο και εκτός των ορίων του Δήμου.
• Προς το Μοναστήρι Αγίου Συμεών (Αη Συμιού). Θα το συναντήσετε ανάμεσα σε πλατάνια και τρεχούμενα νερά σε μια παράκαμψη λίγων χιλιομέτρων, βγαίνοντας από το Μεσολόγγι, κοντά στο χωριό Αγιος Θωμάς. Αξίζει να θυμηθούμε ότι εδώ κατέφυγαν και σώθηκαν οι 1.800 από τους πολιορκημένους, όταν έγινε η Εξοδος, όπως και ότι κάθε χρόνο του Αγίου Πνεύματος, γίνεται τριήμερο(!) πανηγύρι. Χαρακτηριστικό στοιχείο του εορτασμού είναι οι «αρματωμένοι», Μεσολογγίτες ντυμένοι με την παλιά λαϊκή ενδυμασία, με πολλά άρματα. Οι αρματωμένοι, συνοδεία της λεγόμενης ζυγιάς, αποτελούμενης από δύο ζουρνάδες κι ένα νταούλι, σχηματίζουν από το πρωί της Πεντηκοστής παρέες με ορισμένη οργάνωση και καθιερωμένο εθιμικό τυπικό. Αρχικά τριγυρνούν στους δρόμους της πόλης και το απόγευμα, μαζί και με έφιππους συνεορταστές, ξεκινούν από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα για το μοναστήρι.
Σε μικρή απόσταση από τη Μονή βρίσκονται τα ερείπια των τειχών της αρχαίας Καλυδώνος, ενώ λίγο πιο πέρα αναζητήστε την επαρχιακή οδό Αγ. Γεωργίου - Μακρινούς. Ανάμεσα στα χωριά Αγιος Γεώργιος και Ευηνοχώρι βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, παλαιοχριστιανικό κτίσμα που διατηρήθηκε με παρεμβάσεις ώς την Τουρκοκρατία.
• Προς το Ευηνοχώρι. Μεγάλο χωριό, με παλαιότερη ονομασία Μποχώρι, ζει από τη γεωργία που ασκεί εδώ και αιώνες στις πλούσιες εκτάσεις του Δέλτα του Εύηνου ποταμού. Χαρακτηριστικό κτίσμα της περιοχής, η Κούλια (πύργος - αγροτική κατοικία) του Ευηνοχωρίου, που μαρτυράει τόσο τον πλούτο και την οικονομική σημασία της περιοχής, όσο και τις αντιθέσεις που δημιούργησε το σύστημα εκμετάλλευσης των τσιφλικιών. Το κτίσμα είναι φρουριακό οίκημα του τέλους του 18ου ή των αρχών του 19ου αιώνα, που προφύλασσε τους ιδιοκτήτες του, μεγαλοτσιφλικάδες, από τις επιβουλές υποτακτικών και άλλων…
• Προς το Αιτωλικό. Βγαίνοντας από το Μεσολόγγι και παίρνοντας βόρεια το δρόμο προς το Αιτωλικό, στα 5 χλμ. περίπου, θα δείτε το γραφικό νησάκι με το εκκλησάκι της Παναγίας της Φοινικιώτισσας, αγαπημένο τόπο περιπάτου του Λόρδου Βύρωνα. Συνεχίζοντας και κάνοντας μικρή παράκαμψη από την εθνική οδό δεξιά μπορείτε να επισκεφθείτε την αρχαία Πλευρώνα, δεύτερη σημαντική αρχαία πόλη μετά την Καλυδώνα. Εκτός από το αρχαίο θέατρο με τη σκηνή πάνω σ' έναν πύργο του τείχους, την πελώρια δεξαμενή νερού, την αρχαία αγορά και τα άλλα κτίσματα, κοιτάξτε ολόγυρα και απολαύστε τη θέα. Αξίζει τον κόπο, αλλά και το χρόνο!
Επόμενος σταθμός, το Αιτωλικό. Μια μικρή γραφική πολιτεία πάνω σ' ένα μικρό νησάκι, στον στενό πορθμό που συνδέει τη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου με τη λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού, ενωμένο με την ξηρά με δύο γέφυρες. Στο Αιτωλικό αξίζει μια επίσκεψη στο μητροπολιτικό ναό της πόλης, αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, με το ξυλόγλυπτο τέμπλο, την εικόνα της Παναγίας και τον ονομαστό επιτάφιο. Εδώ έγιναν οι δύο πρώτες Εθνοσυνελεύσεις των αντιπροσώπων της Ρούμελης, αλλά και η δίκη του Καραϊσκάκη στα 1824. Φεύγοντας από το Αιτωλικό και αν έχετε όρεξη για μια μεγαλύτερη σε χιλιόμετρα και διάρκεια διαδρομή, μπορείτε να φτάσετε ώς τις περίφημες εκβολές του Αχελώου.
• Στα ορεινά του Δήμου. Μια όμορφη διαδρομή που μπορείτε να ακολουθήσετε είναι προς τα ορεινά χωριά του Δήμου Μεσολογγίου, τα χωριά που φιλοξενούνται στην αγκαλιά του Αράκυνθου και δεν είναι άλλα από τη Ρέτσινα, τη Μούσουρα και τα Ελληνικά. Προτιμήστε να κάνετε τη διαδρομή μέρα, καθώς ο δρόμος έχει ουκ ολίγες στροφές, ενώ σε σημεία είναι αρκετά στενός, αλλά και για να απολαύσετε την όμορφη θέα στη λιμνοθάλασσα. Το δε χωριό που μας εντυπωσίασε είναι τα Ελληνικά. Εδώ, αξίζει από κάθε άποψη να κάνετε μια έστω και σύντομη στάση για καφέ. Θα νιώσετε σαν να βρίσκεστε σε μια ωραιότατη φυσική βεράντα…

Χρήσιμες πληροφορίες...
ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΤΕ:
Το Μεσολόγγι απέχει 248 χλμ. από την Αθήνα, 523 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη, 198 χλμ. από τα Γιάννενα και μόλις 49 χλμ. από την Πάτρα. Σε κάθε περίπτωση, μπορείτε να το επισκεφθείτε με το αυτοκίνητό σας, το οποίο και θα χρειαστείτε αν θέλετε να κάνετε διαδρομές και εκτός πόλης, διαφορετικά με ΚΤΕΛ.
ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ:
Το Μεσολόγγι -ακόμα τουλάχιστον- δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των τουριστικών προορισμών της χώρας. Ως εκ τούτου, τα όποια καταλύματα διαθέτει είναι περιορισμένα σε αριθμό και σχετικά παλιά, αν και απ' ό,τι είδαμε γίνονται κάποιες προσπάθειες, με τη μορφή ανακαινίσεων που βελτιώνουν το τοπίο.
ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ:
Στο Μεσολόγγι θα φάτε εξαιρετικά. Δική μας πρόταση, μια και βρεθήκατε τόσο κοντά στη λιμνοθάλασσα, να απολαύσετε όσο το δυνατόν περισσότερους θαλασσινούς μεζέδες. Δεν θα έχετε συχνά την ευκαιρία να γευθείτε αυθεντικό αυγοτάραχο Μεσολογγίου, μικρές (λήγδες), μεσαίες (μαρδοπούλες) και μεγάλες τσιπούρες, ούτε χέλια ή σπάρους πεντανόστιμους!
ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ:
Μα τι άλλο πέρα από το δικό μας χαβιάρι, γνωστό και ως αυγοτάραχο! Απαραίτητη προϋπόθεση: φροντίστε να το δοκιμάσετε πριν το αγοράσετε. Ιδιαίτερη γαρ η γεύση του, δεν αρέσει σε όλους…
ΑΥΓΟΤΑΡΑΧΟ:
Σε αντίθεση με τα ψάρια του γλυκού νερού, η μπάφα, ένα μεγάλου μεγέθους ψάρι, μεγαλώνει στα αλμυρά νερά της λιμνοθάλασσας και τρέφεται με τα μοναδικά υγρόφυτα που αναπτύσσονται σε αυτές τις συνθήκες. Από την Μπάφα παράγεται το περίφημο αυγοτάραχο. Οι ψαράδες της λιμνοθάλασσας ξεχωρίζουν τα ψάρια που είναι κατάλληλα για να δώσουν το αυγοτάραχο, για να ακολουθήσει μια διαδικασία συντήρησης που απαιτεί εμπειρία και μαεστρία που λίγοι κατέχουν ακόμα. Αν και μπορεί να καταναλωθεί νωπό αναμειγνύοντάς το με καλό βούτυρο ή λάδι, το αυγοτάραχο δίνει την καλύτερη γεύση όταν είναι ξερό, μέσα στη μοναδική κέρινη συσκευασία του.

Ψηφίζουμε μονάρχη, όχι κόμμα!

Ψηφίζουμε μονάρχη όχι κόμμα!

Tου Χρήστου Γιανναρά.

Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι πρωθυπουργοκεντρικό, που σημαίνει: μοναρχία όχι συνταγματική, αλλά απόλυτη. Το Σύνταγμα το αλλάζει ο πρωθυπουργός κατά την ανεξέλεγκτη βούλησή του, αρκεί να διαθέτει 180 έδρες στη Βουλή – το είδαμε στην πράξη το 1985. Αν δεν μπορεί να επέμβει και στο Σύνταγμα, αξιοποιεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο απεριόριστο της πρωθυπουργικής μοναρχίας.
Δεν δεσμεύεται από κανέναν όρο εσωκομματικού δημοκρατικού ελέγχου. Χρησιμοποιεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να επιβάλει όποια σύνθεση της κυβέρνησης θέλει – έστω και με κραυγαλέα ανίκανους ή προκλητικά φαύλους υπουργούς. Σπάνια (και για λόγους εντυπώσεων) επιτρέπει στους βουλευτές του να ψηφίσουν «κατά συνείδησιν» – τους νόμους που τον εξυπηρετούν τους ψηφίζουν οι βουλευτές έστω και «παρά συνείδησιν», σαν ανέγνωμα πιόνια. Ελέγχει τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων του κόμματός του, γεγονός που τον καθιστά αδιαμφισβήτητο σατράπη με αυλή κολάκων και λακέδων. Μαγειρεύει και επιβάλλει εκλογικούς νόμους προσαρμοσμένους σε επικαιρικές διευκολύνσεις της επανεκλογής του, αποφασίζει, με ιδιοτελή και μόνο κριτήρια, πότε θα διενεργηθούν εκλογές. Διορίζει τις ηγεσίες της Δικαιοσύνης, των Ενόπλων Δυνάμεων, της Αστυνομίας, όλων των Δημόσιων Οργανισμών, τους προέδρους και τους διευθύνοντες συμβούλους όλων των κρατικών εταιρειών. Ορίζει όλες τις υποψηφιότητες νομαρχών και δημάρχων του κόμματός του σε ολόκληρη τη χώρα και, βέβαια, τους ευρωβουλευτές του. Επιλέγει και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον επιβάλλει με την κοπαδιασμένη κοινοβουλευτική του πλειοψηφία ή τον παζαρεύει, υπό την απειλή εκλογών, εξευτελίζοντας τον θεσμό.
Με αυτά τα δεδομένα ο λαός δεν ψηφίζει κόμμα στις εκλογές, ψηφίζει απόλυτο μονάρχη. Σήμερα αυτή η επιλογή δεσμεύεται και από συγκεκριμένες δυναστείες: Οι υποψήφιοι έχουν διαδοχή εξ αίματος από οίκους και πατριές διαλαμψάντων μοναρχών στην προσχηματική και κατ’ επίφασιν «δημοκρατία» μας. Καμιά πολιτική προσωπικότητα, οποιωνδήποτε προσόντων, δεν μπορεί να αντιταχθεί στους κληρονομικώ δικαιώματι ηγέτες των δύο κομματικών σατραπειών που διεκδικούν την πρωθυπουργική μοναρχία.
Η χώρα σήμερα έχει παγιδευτεί σε πολιτικό αδιέξοδο, γιατί οι πολίτες οφείλουν να επιλέξουν απόλυτο μονάρχη ανάμεσα σε δύο άκρως προβληματικούς δελφίνους. Η δέσμευση στη διλημματική επιλογή καθορίζει τους δείκτες υπανάπτυξης της ελλαδικής κοινωνίας: Σύμφωνα με τις προεκλογικές δημοσκοπήσεις το 62% των ψηφοφόρων είναι έτοιμο να δώσει την ψήφο του και πάλι στις δύο κομματικές σατραπείες, στους άκρως προβληματικούς, αλλά κληρονομικώ δικαιώματι ηγέτες τους. Και από αυτή την πλειοψηφία των ψηφοφόρων το μέγιστο ποσοστό (60%) αιτιολογεί την πρόθεση της ψήφου του επικαλούμενο μόνο τον εθισμό – δηλώνει, δίχως αιδώ ή λύπην, ότι ψηφίζει πάντοτε σταθερά μία από τις δύο εκδοχές απόλυτης μοναρχίας χωρίς κριτική επανεκτίμηση της προτίμησής του .
Εφιαλτική υπανάπτυξη, ανατριχιαστική απερισκεψία ή ασυνείδητη και ενστικτώδης, όμως «σοφή» ενόρμηση αυτοσυντήρησης; Η λευκή ψήφος δεν υπονομεύει, ευνοεί τον διπολισμό και τρίτη κομματική επιλογή για τον νοήμονα ψηφοφόρο δεν υπάρχει. Τα μικρά κόμματα στην Ελλάδα δεν έχουν πολιτική σοβαρότητα, είναι μετερίζια ουτοπικών φιλοδοξιών ή αρρωστημένης δημοσιολαγνείας πολιτευτών, φυγάδων από τα δυναστικά ποιμνιοστάσια. Δεν υπάρχει μικρό κόμμα που να κυοφορεί ρεαλιστικές προϋποθέσεις ανατροπής του θεσμικά κατεστημένου διπολισμού, των φεουδαρχών που εκ περιτροπής καταληστεύουν και ρημάζουν τη χώρα.
Τα κόμματα καπηλείας της Αριστεράς γραδάρουν τον βυθό της πολιτικής και παιδευτικής μας υπανάπτυξης. Το ένα, το τάχα και «εκσυγχρονιστικό» έχει μεταλλάξει τα κοινωνιοκεντρικά οράματα της Αριστεράς σε συντεχνιακό καμουφλάζ αδίστακτου καριερισμού, ωμού ατομοκεντρισμού συμφερόντων – υιοθετεί τη βία και τον γκανγκστερικό εκβιασμό σαν όπλα δήθεν «κοινωνικής πάλης», ενώ πρακτορεύει απροκάλυπτα στην ελληνική κοινωνία τον νεοταξικό εθνομηδενισμό. Το άλλο, το «συντηρητικό» κόμμα, έχει επιλέξει τη φυγή στο παράλογο, στο εξωπραγματικό: ζει στο αστρικό νεφέλωμα νοσταλγίας του Σταλινισμού, συνθηματολογεί στοχεύοντας σε παραισθησιογόνα τεχνητής αναβίωσης του σοβιετικού «παραδείσου». Πρέπει να έχει κανείς σοβαρό πρόβλημα απώλειας της επαφής με την πραγματικότητα για να ψηφίσει ένα από τα κόμματα καπηλείας της Αριστεράς στην Ελλάδα σήμερα.
Υποδηλώνει λοιπόν ενστικτώδη, αλλά «σοφή» ενόρμηση αυτοσυντήρησης το 62% των πολιτών που εμμένουν στον διπολισμό; Είπαμε ότι πρόκειται σαφέστατα για επιλογή μονάρχη, όχι επιλογή κόμματος ή πολιτικής ή κοινωνικού στόχου. Και το δίλημμα εντοπίζεται σε δύο δελφίνους με πολλά κοινά γνωρίσματα και κάποιες δευτερεύουσες διαφορές:
Και οι δύο δεν χρειάστηκε να παλαίψουν ποτέ για τίποτα στη ζωή τους: Δεν κρίθηκαν στον επαγγελματικό - κοινωνικό στίβο προτού φιλοδοξήσουν να διαχειριστούν τα κοινά. Κάθε μέρα που ξημερώνει ξυπνούν ξέροντας ότι τους έτυχε ο πρώτος λαχνός του λαχείου. Η δυναμική της ανέλιξής τους βασίζεται στο οικογενειακό τους όνομα και μόνο.
Επομένως είναι και εξαιρετικά δύσκολο να έχουν φίλους, σχεδόν αδύνατο να ακούσουν ειλικρινή, ρεαλιστική κριτική. Εζησαν και ζουν στη γυάλα του οικογενειακού τους ονόματος, δεν έχουν ζυμωθεί με την κοινωνία. Γι’ αυτό και δεν ξέρουν να εντοπίζουν ανθρώπινη ποιότητα. Βασίζονται σε συγκυριακά «φιλαράκια», σε ρηχόμυαλους συγγενείς.
Στην πολιτική τους διαδρομή έχουν κοινό το στίγμα της αποτυχίας: Ο ένας χρημάτισε υπουργός παροιμιώδους ανεπάρκειας, ο άλλος πρωθυπουργός ανεπανάληπτης ατολμίας και ραστώνης. Ως κομματικοί αρχηγοί δεν έχουν δώσει το παραμικρό δείγμα δημιουργικής φαντασίας, σθένους για να τολμήσουν τομές, να πρωτοτυπήσουν, να διακινδυνεύσουν γόνιμες ανατροπές.
Είναι και οι δύο εξίσου ενδοτικοί στο ψεύδος: Ο ένας αυτοχαρακτηρίζεται «σοσιαλιστής» (ύψιστε Θεέ!), ο άλλος, ο μνημειώδους ατολμίας, καυχάται συνεχώς για «μεταρρυθμίσεις»! Δεν επεξεργάστηκαν ούτε αποτόλμησαν ποτέ λύσεις των καίριων προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας, επαγγέλλονται συνεχώς «διαλόγους», συμβιβάζονται με ασήμαντες «βελτιώσεις», αναμηρυκάζουν καυχήσεις για το τίποτα. Η δημοκοπική τους ρητορική είναι αναξιοπρεπής ψευδολογία καλοχτενισμένη από μαστόρους της εξαπάτησης.
Διαφέρουν στα δευτερεύοντα: Ο ένας δεν διαθέτει παιδικά βιώματα πατρίδας στη χώρα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει και τα ελληνικά δεν είναι μητρική του γλώσσα – η εκφραστική αδεξιότητα τον εκθέτει. Μιμείται ύφος και χειρονομίες του πατέρα του, τον αδικεί και το παρουσιαστικό του: φιγούρα επαρχιακού γυμνασιάρχη περασμένων εποχών. Ο άλλος έχει σίγουρο ρητορικό ταλέντο, αλλά δείχνει να μην έχει αισθήματα, να μην τον αγγίζει τίποτα, να είναι όλα ένα παιχνίδι εντυπώσεων. Σαν να ασχολείται με την πολιτική όπως με το σκάκι, το μπριτζ ή το τάβλι. Από βαρεμάρα.
Αν είναι αυτές οι συντεταγμένες του διπολισμού, η ελληνική κοινωνία τον συντηρεί όχι από ενστικτώδη «σοφία» αυτοπροστασίας. Μόνο από απαιδευσία και υπανάπτυξη.

Η Δανία του Νότου...

Οι συνέπειες της βαθιά ταξικής πολιτικής που εφαρμόζεται και στη Δανία, έχουν προκαλέσει μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις!

ΤΟ ΝΕΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ!

Κατά καιρούς τα κόμματα της πλουτοκρατίας στην Ελλάδα προσπαθούν να κερδίσουν την υποστήριξη των λαϊκών στρωμάτων, προβάλλοντας πρότυπα ανάπτυξης που θα πρέπει και εμείς να ακολουθήσουμε. Ως πρότυπα προβλήθηκαν παλιότερα το Ιρλανδικό μοντέλο (θαύμα το έλεγαν τότε), το Σουηδικό, ακόμα και οι ασιατικές «τίγρεις».
Από τον κανόνα αυτό δεν θα μπορούσε να ξεφύγει η Δανία, που προβάλλεται τώρα από το ΠΑΣΟΚ ως πρότυπο για το «κοινωνικό κράτος» αλλά και για την «πράσινη ανάπτυξη».
Στην ουσία, το πόσο «πλούσια» είναι η «χώρα» προβάλλεται σαν εγγύηση για την ευημερία των λαϊκών στρωμάτων. Ομως, όπως δείχνει και η πείρα των τελευταίων 20 χρόνων, η μεγάλη οικονομική ανάπτυξη και η αύξηση των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων συνοδεύτηκε από τη σχετική και απόλυτη επιδείνωση της κατάστασης της εργατικής τάξης σε όλες τις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες.
Η Δανία είναι μια από τις πλουσιότερες χώρες στην ΕΕ, έχει 5,5 εκατ. κατοίκους και το εργατικό δυναμικό είναι λίγο πάνω από 3 εκατομμύρια.
Οι επιχειρήσεις δεν πληρώνουν στην ουσία ασφαλιστικές εισφορές. Τις εισφορές τις πληρώνουν οι εργαζόμενοι και οι όποιες κοινωνικές παροχές προέρχονται από τους πολύ υψηλούς φόρους εισοδήματος που φτάνουν ως το 63% του μισθού.
Ακόμη, ο κρατικός προϋπολογισμός της Δανίας «επιδοτεί την απασχόληση» (χρηματοδοτεί τους εργοδότες, για να κάνουν προσλήψεις) με κονδύλια, που ανέρχονται στο 1,5% του αντίστοιχου ΑΕΠ (στην Ελλάδα τα σχετικά κονδύλια βρίσκονται στο 0,1% του ελληνικού ΑΕΠ).
Τα κρατικά έσοδα από φόρους φτάνουν το 50% του ΑΕΠ, τα οποία επιβαρύνουν κυρίως τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, καθώς ταυτόχρονα ο ΦΠΑ είναι 25% σε όλα τα είδη. Από την άλλη, η φορολογία στα κέρδη των επιχειρήσεων έχει περιοριστεί από το 30% στο 24%.
Επίσης αύξησαν το όριο συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια από τα 65 και αποφάσισαν ότι από το 2024 θα αυξάνεται συνεχώς όσο αυξάνει ο μέσος όρος ζωής (δηλ. για όσους είναι σήμερα πάνω από 40). Οι συντάξεις είναι πολύ χαμηλές και μπορεί να είναι μόλις 27% του βασικού μισθού. Στην καλύτερη περίπτωση κάποιος που βγαίνει κοντά στα 70 στη σύνταξη, δικαιούται περίπου 1.100 ευρώ το μήνα.
Χρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι υπάρχει πολύ χαμηλή ανεργία, γύρω στο 5% και ότι η χώρα δεν έχει πληγεί από την κρίση λόγω του δρόμου της πράσινης ανάπτυξης. Ομως λόγω της κρίσης ο ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ στη Δανία έπεσε κατά 1,2% στο τέταρτο τρίμηνο του 2008 και κατά 3,3% στο πρώτο τρίμηνο του 2009 (στην Ελλάδα είχαμε πτώση 0,2% στο πρώτο τρίμηνο του 2009) ενώ η ανεργία που σύμφωνα με τα κριτήριά τους ήταν κάτω από 3%, υπερδιπλασιάστηκε στο 6%.
Αντίστοιχα, το επίπεδο της ιδιωτικής κατανάλωσης στη Δανία έπεσε κατά 4,9% στο τέταρτο τρίμηνο του 2008 και κατά 6,9% στο πρώτο τρίμηνο του 2009 (στην Ελλάδα έπεσε κατά 2% στο δεύτερο τρίμηνο του 2009).
Χρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι «έχουν πολύ υψηλό επίδομα ανεργίας». Το επίδομα ανεργίας φθάνει κατά μέσο όρο στο 60-65% του προηγούμενου μισθού και σε κάποιες περιπτώσεις χαμηλόμισθων ως το 90%.
Για να πάρει ένας άνεργος το επίδομα ανεργίας στη Δανία, πρέπει να έχει εργαστεί για τουλάχιστον 52 εβδομάδες (13 μήνες!) με πλήρες ωράριο κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών. Αν ο εργαζόμενος αρνηθεί είτε να καλύψει μια κενή θέση εργασίας που του προσφέρεται με οποιοδήποτε μισθό ή να παρακολουθήσει ένα πρόγραμμα επανεκπαίδευσης, τότε χάνει το επίδομα ανεργίας.
Υπάρχει πλήρης ελευθερία για το κεφάλαιο στις προσλήψεις και στις απολύσεις. Μια επιχείρηση μπορεί να απολύσει χωρίς κανέναν περιορισμό όλο το προσωπικό, όποτε το θελήσει, ενώ οι εργαζόμενοι δεν παίρνουν καμία αποζημίωση όταν απολυθούν. Αυτό ισχύει και στο δημόσιο τομέα. Δεν υπάρχει μονιμότητα στο Δημόσιο εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Ο,τι ισχύει για το καθεστώς απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα ισχύει και στο δημόσιο.
Απόρροια της συνεχούς χειροτέρευσης των συνθηκών ζωής των Δανών είναι και το γεγονός ότι το 2004 οι «μισθωτοί με μια δεύτερη εργασία», όσα πρόσωπα είχαν περισσότερες από μια εργασίες συγχρόνως, έφτασαν τις 312.000!!! (πάνω από 10% του εργατικού δυναμικού). Η Δανία βρίσκεται από το 2004 στην πρώτη θέση των ρυθμών αύξησης των εργαζομένων με δεύτερη εργασία, μια και ο σχετικός αριθμός είναι αυξημένος κατά 126% συγκριτικά με το 1994.
Η ενίσχυση με κάθε τρόπο του κεφαλαίου, σε όποιο κλάδο κι αν δραστηριοποιείται, δεν σημαίνει οφέλη για όλη την κοινωνία. Σημαίνει κέρδη για το κεφάλαιο και από την άλλη, φτώχεια και εκμετάλλευση για τα λαϊκά στρώματα.
Συχνά προβάλλεται το ποσοστό ενέργειας που παράγεται από Ανανεώσιμες Πηγές (ΑΠΕ). Αποσιωπούν όμως ότι το κόστος για τους καταναλωτές, για όλες τις μορφές ενέργειας, είναι υψηλότερο από το μέσο όρο της «ΕΕ των 27» (ηλεκτρική ενέργεια, φυσικό αέριο, αμόλυβδη και ντίζελ) στο όνομα της στήριξης της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον κλάδο. Συγκεκριμένα η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας για το «μέσο νοικοκυριό» είναι 25% υψηλότερη από την Ελλάδα, υψηλότερη από το μέσο όρο της ΕΕ και έχει διπλασιαστεί τα τελευταία 10 χρόνια.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της εταιρείας VESTAS που κυριαρχεί στην αγορά ανεμογεννητριών και ανεμόμυλων, η οποία πρόσφατα ανακοίνωσε 1.273 απολύσεις στη Δανία και 635 στη Μ. Βρετανία, ενώ το 2008 τα κέρδη της αυξήθηκαν κατά 70% (πάνω από 56 εκατ. ευρώ).
Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι οι Δανοί σε δημοψήφισμα το 2000 ψήφισαν «όχι» στην ΟΝΕ και στην ένταξη της χώρας στη ζώνη του ευρώ.

Αργυρίου Θανάσης

Μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ

Τo ψηφοδέλτιo αγώνα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την Αιτωλοακαρνανία.

Παρουσιάστηκαν τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤικαπιταλιστικής ΑΡιστερής ΣΥνεργασίας για την Ανατροπή – ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατεβαίνει σε ολόκληρη τη χώρα με ψηφοδέλτια σε κάθε νομό, με υποψηφίους από τις οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστική Οικολογίας που τη στηρίζουν αλλά και δεκάδες αγωνιστές του εργατικού και νεολαϊστικου κινήματος.
Στο ψηφοδέλτιο σε ποσοστό περίπου 60% συμμετέχουν αγωνιστές του εργατικού κινήματος, 30% είναι νεολαίοι των φοιτητικών αγώνων και καταλήψεων αλλά και της εργασιακής περιπλάνησης, αγροτοσυνδικαλιστές, αγωνιστές των κινημάτων πόλης, του ριζοσπαστικού οικολογικού κινήματος, ενώ το 34% του συνόλου των υποψηφίων είναι γυναίκες.

Το Ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την Αιτωλοακαρνανία έχει ως εξής:

ΑΥΖΩΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Θωμά, αγρότης,
ΔΕΛΛΗ ΧΡΥΣΟΥΛΑ-ΑΓΟΡΙΤΣΑ του Δημητρίου, συνταξιούχος,
ΕΥΘΥΜΙΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ του Δημητρίου, κινηματογραφιστής,
ΘΑΝΑΣΟΥΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Σπυρίδωνα, τραπεζοϋπάλληλος,
ΚΑΓΙΑ ΑΡΓΥΡΩ του Δημητρίου, γιατρός,
ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ του Ανδρέα, οικοδόμος,
ΚΟΚΚΙΝΟΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ του Δημητρίου, οικοδόμος,
ΛΙΑΓΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Νικολάου, ηλεκτρ. μηχανικός, μέλος Δ.Σ. σωματείου μισθωτών τεχνικών,
ΣΥΨΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Ιωάννη, τοπ. μηχανικός ,
ΤΟΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Ηλία, συνταξιούχος,
ΤΣΙΑΚΑΝΙΚΑΣ ΣΟΦΟΚΛΗΣ του Ηλία, φαρμακοϋπάλληλος.

Είκοσι οκτώ κόμματα υπέβαλαν αίτηση για τις εκλογές !

Είκοσι οκτώ κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων υπέβαλαν αιτήσεις στον Αρειο Πάγο για τη συμμετοχή τους στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου. Η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων έληξε και στη συνέχεια θα συνέλθει το καθ΄ ύλην αρμόδιο Α΄ Τμήμα του Αρείου Πάγου για να εξετάσει τη νομιμότητα συμμετοχής των 28 κομμάτων και συνδυασμών κομμάτων στις εκλογές. Θα ακολουθήσει η ανακήρυξή τους προκειμένου να μπορούν να συμμετάσχουν στην εκλογική αναμέτρηση. Τα κόμματα και οι συνδυασμοί κομμάτων που υπέβαλαν αιτήσεις συμμετοχής στις εκλογές είναι:
1) Νέα Δημοκρατία (Κ. Καραμανλής).
2) Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠαΣοΚ) (Γ. Παπανδρέου).
3) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Α. Παπαρήγα).
4) Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) (Α. Τσίπρας).
5) Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑΟΣ) (Γ. Καρατζαφέρης).
6) Οικολόγοι Πράσινοι (εκτελεστική επιτροπή: Ε. Ζώτου, Α. Λεμπέση, Ν. Χρυσόγελος, Ιωάννα Κοντούλη, Ι. Παρασκευόπουλος, Μιχ. Πετράκος).
7) Μαρξιστικό- Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (Αν. Παπαδόπουλος, Π. Κουφοβασίλης).
8) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό- λενινιστικό) (Γ. Κωνσταντόπουλος, Σ. Αγκούτογλου, Β. Σαμαράς, Η. Καμαρέτσος).
9) Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ Τροτσκιστές) (Σαμπετάι Μάτσας, Σάββας Μιχαήλ).
10) ΟΑΚΚΕ- Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (διοικούσα επιτροπή: Γ. Ζαφειρόπουλος, Δ. Γουρνάς).
11) Δημοκρατική Αναγέννηση (Σ. Παπαθεμελής).
12) Ενωση Κεντρώων (Β. Λεβέντης).
13) Λαϊκός Σύνδεσμος- Χρυσή Αυγή (Ν. Μιχαλολιάκος).
14) Δημοσθένης Βεργής- Ελληνες Οικολόγοι (Δ. Βεργής).
15) Οικολόγοι Ελλάδας- Κ. Παπανικόλας- Πολιτική Κάθαρση (Κ. Παπανικόλας).
16) Κοινωνία (Εμμ. Βολουδάκης).
17) Δημοκρατικοί (Μ. Μελετόπουλος).
18) Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία (ΑΝΤΑΡΣΥΑ), διοικούσα επιτροπή 12 ατόμων.
19) Ελληνικό Κίνημα Αμεσης Δημοκρατίας (Γ. Κόκκας).
20) Φως- Αλήθεια- Δικαιοσύνη (Κ. Μελισσουργός).
21) Μέλλον των Ελλήνων (ΜΤΕ)Υπηρέτες του Ελληνικού Λαού (ΥΤΕΛ) (Ν. Σκοπελίτης).
22) Φίλοι του Ανθρώπου (Κ. Σταμούλης).
23) Περιφερειακή Αστική Ανάπτυξη (ΠΑΑ) (Ν. Κολίτσης).
24) Νέα Ελληνική Δημοκρατία (Ν. Λάσκος).
25) Παλαιά Δημοκρατία (Α. Δασκαλόπουλος).
26) Καπνιστικές Ομάδες για την Τέχνη και την Εικαστική Συγκρότηση (ΚΟΤΕΣ) (Ν. Λούβρος).
27) Πού είσαι Παπαδόπουλε- Κόμμα Ελλήνων Αλλοδαπών- Τρομοκρατήστε τους Τρομοκράτες.
28) Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Χρέη, Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος (ΠΑΕΚΕ) (Μ. Τζαλαζίδης).

Παγιώνεται το υψηλό προβάδισμα του ΠΑΣΟΚ και «κλειδώνει» η αυτοδυναμία...

Τελευταία ημέρα δημοσιοποίησης δημοσκοπήσεων η σημερινή με το ΠΑΣΟΚ να προηγείται με μεγάλη διαφορά της ΝΔ και να «κλειδώνει» δημοσκοπικά την αυτοδυναμία.

Σε «πρόβλεψη» του εκλογικού αποτελέσματος προχωρούν με χαρακτηριστική άνεση οι δημοσκοπήσεις, κατασκευάζοντας επί της ουσίας το κλίμα μέσα στο οποίο επιθυμούν να κυλίσει η προεκλογική περίοδος. Από τα μεσάνυχτα της Παρασκευής ισχύει η απαγόρευση της δημοσιοποίηση δημοσκοπήσεων, σύμφωνα με τον τελευταίο νόμο που ψήφισε η Νέα Δημοκρατία. Να σημειωθεί ότι απαγορεύεται μόνο η δημοσιοποίηση και όχι η διεξαγωγή δημοσκοπήσεων. Έτσι από χθες αρχίζουν να βγαίνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, που εξακολουθούν να καταγράφουν κατάρρευση της ΝΔ και προβάδισμα αυτοδυναμίας έως και 7 μονάδες στο ΠΑΣΟΚ.

Ρεύμα αυτοδυναμίας για το ΠΑΣΟΚ και εικόνα αποσύνθεσης για τη Νέα Δημοκρατία κατέγραψαν τρία νέα γκάλοπ.

Εάν τελικά επιβεβαιωθούν οι μετρήσεις της κοινής γνώμης στην κάλπη της 4ης Οκτωβρίου, η Νέα Δημοκρατία κινδυνεύει να καταγράψει τα χαμηλότερα εκλογικά ποσοστά από ιδρύσεώς της.

Public Issue

Διαφορά έξι μονάδων, με αυτοδυναμία ΠΑΣΟΚ, καταγράφεται σε δημοσκόπηση της Public Issue για τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ και την εφημερίδα Καθημερινή, που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη. Αναλυτικά, στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ συγκεντρώνει το 35,5%, το ΠΑΣΟΚ 41,5%, το ΚΚΕ 8,5%, ο ΣΥΡΙΖΑ 4%, ο ΛΑΟΣ 6% και οι Οικολόγοι - Πράσινοι 2,5%. Βάσει αυτών των αποτελεσμάτων, με τον ισχύονται εκλογικό νόμο, οι έδρες που συγκεντρώνει η ΝΔ ειναι 97, το ΠΑΣΟΚ 153, το ΚΚΕ 23, ο ΣΥΡΙΖΑ 11 και ο ΛΑΟΣ 16, ενω οι Οικολόγοι - Πράσινοι, σύμφωνα με την έρευνα, δεν μπαίνουν στη Βουλή.

CPO

Σε δημοσκόπηση της CPO που δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα «Η ΣΦΗΝΑ» το ΠΑΣΟΚ προηγείται κατά 11 μονάδες της ΝΔ στην Β Αθήνας, ενώ και στην Α Αθήνας το ΠΑΣΟΚ έχει περάσει μπροστά και προηγείται κατά 3 μονάδες.

MRB

Στις 6,2 ποσοστιαίες μονάδες βρίσκεται η διαφορά ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, όπως προκύπτει από δημοσκόπηση της MRB για λογαριασμό της ιστοσελίδας Newstime. Βάσει της εκτίμησης του εκλογικού αποτελέσματος προκύπτει ότι το ΠΑΣΟΚ κατακτά αυτοδυναμία, ενώ ο Γ. Παπανδρέου προηγείται του Κ. Καραμανλή στο ερώτημα για την "καταλληλότητα για πρωθυπουργός".Στην πρόθεση ψήφου, το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 35,9% έναντι 29,7% της ΝΔ. Ακολουθεί το ΚΚΕ με 7,4%, ο ΛΑΟΣ με 5,5%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 3,5% και οι Οικολόγοι Πράσινοι με 2,5%. Η αδιευκρίνιστη ψήφος ανέρχεται στο 13,2%. Στην εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, η διαφορά ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία διευρύνεται στις 7 μονάδες . Σύμφωνα με τα παραπάνω το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 155 έδρες (άρα και αυτοδυναμία), η ΝΔ 96, το ΚΚΕ 22, ο ΛΑΟΣ 16 και ο ΣΥΡΙΖΑ 11. Στο ερώτημα για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό, για πρώτη φορά σε δημοσκόπηση της MRB ο Γ. Παπανδρέου προηγείται του Κ. Καραμανλή, λαμβάνοντας 38,4% έναντι 37,7%.

Τα Debate...

H διακομματική επιτροπή καθόρισε τελικά τους όρους διεξαγωγής των τηλεοπτικών αναμετρήσεων. Όπως αποφασίσθηκε, την προσεχή Δευτέρα (21/9) στις 20:00 θα διεξαχθεί το debate των έξι πολιτικών αρχηγών, ενώ ένα 24ωρο αργότερα, την Τρίτη (22/9) θα πραγματοποιηθεί η μονομαχία Καραμανλή- Παπανδρέου, για την οποία, ωστόσο, δεν έχουν διευθετηθεί όλες οι λεπτομέρειες.

Ενα πολιτικό παιχνίδι εντυπώσεων, με όπλο προσχηματικές λεπτομέρειες, παιζόταν έως αργά χθες το βράδυ μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων σε ό,τι αφορά την τηλεοπτική αναμέτρηση τόσο μεταξύ των έξι όσο και μεταξύ των δύο πολιτικών αρχηγών. Και αν και αρχικώς διεφάνη ότι το ΠΑΣΟΚ, με τους όρους που θέτει, δυναμιτίζει το ενδεχόμενο διεξαγωγής τους, η Ν.Δ. έκανε την πρώτη υπαναχώρηση και διά στόματος πρωθυπουργού, θέλοντας πάση θυσία να διεξαχθούν. Κι αυτό γιατί το ή τα debate θεωρούνται το τελευταίο ατού Καραμανλή, με την ελπίδα κάλυψης ενός, έστω μικρού, μέρους της ποσοστιαίας διαφοράς μεταξύ των δύο κομμάτων. Αντιθέτως, το ΠΑΣΟΚ με τον αέρα της νίκης που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις, θέλησε να φανεί ως ο εκ προοιμίου νικητής, επιβάλλοντας αποκλειστικά τους δικούς του όρους. Το debate των έξι αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί με τη γνωστή του μορφή και ελάχιστες διαφορές, δηλαδή, τους τηλεοπτικούς ανούσιους μονολόγους που όλοι καταδικάζουν αμέσως μόλις τους τελειώσουν.
Το debate θα περιλαμβάνει έξι ενότητες: οικονομία, περιβάλλον, δημόσια διοίκηση, εργασία και κοινωνική πολιτική, παιδεία, εξωτερική πολιτική. Θα υπάρχουν δύο κύκλοι ερωτήσεων με τρεις ενότητες ο καθένας, και οι δημοσιογράφοι, όλοι τηλεοπτικοί και πάλι, θα χωριστούν σε τρεις κύκλους.
Στο τέλος κάθε κύκλου, κάθε αρχηγός θα έχει δικαίωμα να υποβάλει ερώτημα σε οποιονδήποτε άλλο πολιτικό αρχηγό επιθυμεί, χωρίς ωστόσο να μπορεί να σχολιάσει.
«Δυστυχώς οι προτάσεις του ΚΚΕ απορρίφθηκαν και θα έχουμε μία από τα ίδια», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Διακομματική, Μάκης Μαΐλης.
«Συμμετέχουμε μόνο και μόνο για να μη δώσουμε αφορμή σε αποπροσανατολιστικές συζητήσεις», πρόσθεσε ο κ. Μαΐλης και παρατήρησε «δεν υπάρχει κανένας διάλογος, υπάρχει μία παρωδία, μια γελοιοποίηση ...». Συγγνώμη ζήτησε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα για τη συμμετοχή του κόμματός της στην τηλεοπτική αναμέτρηση των πολιτικών αρχηγών τη Δεύτερα 21 Σεπτεμβρίου. «Σας ζητάω συγγνώμη και ως ΚΚΕ,αλλά και προσωπικά, που θα πάρουμε μέρος σε αυτή την τηλεαναμέτρηση. Δεν καταφέραμε, παρ' όλες τις πιέσεις που ασκήσαμε σαν κόμμα, να πετύχουμε έναν διάλογο με σεβασμό προς τον κόσμο. Η τηλεαναμέτρηση δεν είναι η μάχη των μαχών, αλλά αν δεν πάρουμε μέρος μέχρι τις 4 του Οκτώβρη, αυτό που θα συζητούν θα είναι αν το ΚΚΕ έκανε σωστά ή όχι», είπε η Αλέκα Παπαρήγα.

Το ψηφοδέλτιο των Οικολόγων Πράσινων στην Αιτωλοακαρνανία.

Δόθηκαν στη δημοσιότητα τα ψηφοδέλτια των Οικολόγων Πράσινων για τις βουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι επιδιώκουν να γίνουν καταλύτης πολιτικών αλλαγών...
Οι Οικολόγοι Πράσινοι συμμετέχουν στις εκλογές με στόχο να εκπροσωπηθούν στην ελληνική βουλή και να συμβάλλουν στην αλλαγή της πολιτικής και της καθημερινής ζωής των πολιτών.

Όπως δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος, επικεφαλής των Οικολόγων Πράσινων στις εκλογές και υποψήφιος στη Β΄ Αθηνών: «Οι Οικολόγοι Πράσινοι παρουσιάζουν μια δυνατή ομάδα με ενεργούς πολίτες που έχουν επιλέξει να αγωνίζονται για τη βελτίωση της ζωής όλων. Η επιστροφή σε μια από τα ίδια δεν είναι η λύση. Θα ξαναδώσουν οι πολίτες λευκή εντολή σε κάποιο από τα δύο κόμματα που ευθύνονται για την κρίση που βιώνουμε;»
«Στις 4 Οκτωβρίου δεν ψηφίζουμε μόνο για την κυβέρνηση αλλά και για το ποια οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική πολιτική θα έχουμε» δήλωσε η Ιωάννα Κοντούλη, δεύτερη επικεφαλής των Οικολόγων Πράσινων. “Σε αυτές τις εκλογές οι πολίτες με την ψήφο ή την απουσία τους επιλέγουν πώς θέλουν να ζήσουν αυτοί και τα παιδιά τους. Οι Οικολόγοι Πράσινοι προσφέρουν μια επιλογή συνείδησης. Σε συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών επιδιώκουν να στρέψουν την οικονομία προς κοινωνική και περιβαλλοντικά υπεύθυνη κατεύθυνση σε μια εποχή που βιώνουμε μια πρωτοφανή οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση. Προωθούν μια συνεκτική πράσινη λύση που δημιουργεί 100.000 πράσινες θέσεις εργασίας, μειώνει το κοινωνικό χάσμα, ενδυναμώνει την υπεύθυνη οικονομία, προστατεύει το περιβάλλον και συμβάλει στην προστασία του κλίματος. Επιδιώκουν από όποια θέση κι αν έχουν στη Βουλή να συμβάλλουν στον ουσιαστικό πολιτικό διάλογο, στις βαθιές πολιτικές αλλαγές που χρειαζόμαστε ως χώρα, στη συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση και λήψη των αποφάσεων που επηρεάζουν τη ζωή τους».
Στα ψηφοδέλτια των Οικολόγων Πράσινων συμμετέχουν ενεργοί πολίτες που έχουν αξίες και προσωπικές διαδρομές που:
· συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας, διαθέτοντας ψυχή, χρόνο και ενέργεια,
· πρωτοστατούν στην προστασία του περιβάλλοντος, του φυσικού μας πλούτου, των ακτών,
· άνοιξαν δρόμους στην ανακύκλωση και τη μείωση των απορριμμάτων,
· πέφτουν στη μάχη για να προστατέψουν το δάσος, να σβήσουν τις φωτιές, να εμποδίσουν όσους βλέπουν το δάσος ως οικόπεδα με θέα,
· νοιάζονται για το σεβασμό των δικαιωμάτων όλων των πολιτών ανεξαρτήτως φύλλου, γλώσσας, καταγωγής, χρώματος, σεξουαλικού προσανατολισμού, για να είναι ο κόσμος μας όμορφος και πολυπολιτισμικός
· αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δικαιώματα των τσιγγάνων, για μια υπεύθυνη μεταναστευτική πολιτική, για να μην υπάρχουν διακρίσεις,
· επιλέγουν να μην υποκύπτουν στη διαφθορά, στη διαπλοκή , στον κομματισμό, στις πελατειακές σχέσεις και στην αδράνεια της εξουσίας μπροστά στα μεγάλα προβλήματα και την απώλεια του φυσικού μας πλούτου,
· έδωσαν και δίνουν αγώνες για να ενδυναμώσει η κοινωνία των πολιτών, να εμβαθύνει και να γίνει ουσιαστική η δημοκρατία, για να συμμετέχουν οι πολίτες στη λήψη αποφάσεων και να σταματήσει η επιρροή ιδιοτελών συμφερόντων στη διαμόρφωση των επιλογών που καθορίζουν το μέλλον της χώρας,
· βάλανε τις ρίζες για μια υπεύθυνη γεωργία, οικολογική, που σέβεται τους καταναλωτές και την υγεία τους, εξασφαλίζει ένα δίκαιο εισόδημα στους αγρότες, προστατεύει το περιβάλλον και συμβάλλει στη βιώσιμη ανάπτυξη της υπαίθρου
Οι υποψήφιοι και οι υποψήφιες των Οικολόγων Πράσινων έχουν κάνει συνειδητές επιλογές στη ζωή τους, μπορούν να πουν ότι έχουν καθαρή τη συνείδησή τους ότι αγωνίζονται για το δημόσιο συμφέρον, για να μπορούν τα παιδιά μας να έχουν μέλλον. Είναι στο χέρι των πολιτών να στηρίξουν την αλλαγή στην πολιτική.
Όλοι οι υποψήφιοι, περιλαμβανομένων των δύο επικεφαλής, Νίκου Χρυσόγελου και Ιωάννας Κοντούλη, χρειάζονται σταυρό προτίμησης για να εκλεγούν.
Τα πλήρη ψηφοδέλτια των Οικολόγων Πράσινων σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες αναρτήθηκαν σήμερα στην ιστοσελίδα http://www.ecogreens.gr/

Στην εκλογική περιφέρεια του Νομού Αιτωλοακαρνανίας υποψήφιοι είναι:

ΑΠΕΡΓΗ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ
ΔΗΜΑΡΑ ΜΑΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΚΑΚΑΡΟΥΝΑ ΓΡΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ΚΑΠΡΕΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑ
ΣΤΑΥΡΟΥ ΡΕΝΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ
ΦΟΥΝΤΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΔΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ

Εκλογές και οικογενειοκρατία...

Γέωργιος, Ανδρέας και Γιωργάκης σε οικογενειακή φωτογραφία! Πάνω από 70 χρόνια η οικογένεια Παπανδρέου στιγματίζει την πολιτική ζωή της χώρας!

Του ΝΙΚΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ.

Μια παλιά πολιτική γελοιογραφία απεικόνιζε τον Αντρέα Παπανδρέου να κάνει ένα φιλικό περίπατο με τον Λεονίντ Μπρέζνιεφ. Ηταν αρχές της δεκαετίας του '80, όταν ακόμη η κατάρρευση του σοβιετικού κράτους δεν είχε αρχίσει. Η φιγούρα του Αντρέα, σχεδιασμένη, αν δεν κάνω λάθος, από τον Βασ. Μητρόπουλο, απευθυνόταν στον Μπρέζνιεφ: «Θα ήθελα να ήξερα, Λεονίντ, πώς τα καταφέρνετε εκεί στη Μόσχα να κρατάτε την εξουσία ισόβια». Χαλαρή ακολουθούσε η απάντηση του Μπρέζνιεφ: «Θα σου εξηγήσω, Αντρέα, αν και συ μου εξηγήσεις πώς τα καταφέρνετε εκεί στην Ελλάδα να περνάτε την εξουσία από πατέρα σε γιο». Εν τω μεταξύ, ώς και σε εγγονό.

Οπως όμως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, η υπενθύμιση του κωμικού σχολίου δεν στοχεύει ειδικά τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και επίδοξο πρωθυπουργό· για τον απλούστατο λόγο ότι και ο σημερινός πρωθυπουργός είναι επιφανής ανιψιός που έχει εκ δεξιών του υπουργό Εξωτερικών την κόρη πρώην πρωθυπουργού.
Ο συνταγματολόγος Κ. Χρυσόγονος στο βιβλίο του «Ιδιωτική δημοκρατία» (1) αναφέρεται στη δυναστική ιδέα, καταγράφοντας κάποια απόρρητα της Δημοκρατίας. Από τους 93 πρωθυπουργούς που θήτευσαν από το 1828 έως το 2007, ποσοστό 22,5% συνδέονταν μεταξύ τους με στενή συγγενική σχέση.
Ανάλογα ποσοστά συγγένειας ανιχνεύονται και μεταξύ των Ελλήνων βουλευτών. Στα κόμματα της Αριστεράς το φαινόμενο είναι σαφώς περιορισμένο, αλλά όχι άγνωστο.
Ούτε χρήσιμο, ούτε ευχάριστο θα ήταν εδώ να καταχωρίζαμε κατάλογο ονομάτων. Πιο ενδιαφέρον θα ήταν να μετρήσουμε ή να ταξινομήσουμε. Ενα άρθρο-έρευνα στην Ελευθεροτυπία (2) , παραμονές εκλογών 2007, το είχε επιχειρήσει. Είχε ξεχωρίσει πολιτικούς-απογόνους, αδέλφια και ανίψια, καθώς και συζύγους. Ως και συζύγους πρώην, αλλά «κληροδόχους» γραφείου και πελατείας, συναντά κανείς στα ελληνικά πολιτικά τζάκια. Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι στις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας εντοπίζονται απόγονοι υπουργών του ΠΑΣΟΚ και αντίστροφα. Η ανάγνωση του συγκεκριμένου άρθρου επιβεβαίωνε την υποψία ότι οι πολιτικοί - συγγενείς είνα περισσότεροι απ' όσους φαίνονται. Από κύκλους συγγενών άλλωστε στρατολογούνται συχνά οι πρωθυπουργικοί ή υπουργικοί σύμβουλοι και οι διευθυντές υπουργικών γραφείων.
Αν οι βουλευτικές θέσεις κατακτώνται από συγγενείς, οι γενικές γραμματείες των υπουργείων και οι διοικήσεις των ΔΕΚΟ συνιστούν την επικράτεια των κουμπάρων (3) . Οι κουμπάροι επιστρατεύονται άνετα, αφού η πνευματική συγγένεια δεν αποκαλύπτεται με το επώνυμο. Ο επίτιμος Κ. Μητσοτάκης εξάλλου έχει χιλιάδες συντέκνους.
Από τις εκλογές του 2007 φθάνουμε, λοιπόν, στις αντίστοιχες του 2009, με δεδομένους ιστορικούς όρους και χωρίς δραματικές αλλαγές. Ο υπαρκτός σοσιαλισμός έχει καταρρεύσει και ο καπιταλισμός θριαμβεύει. Το κεφάλαιο δεν έχει ταυτότητα, έγραφε ο Κ. Μαρξ, αλλά ανθεκτικές στον χρόνο επιχειρήσεις, Ρότσιλντ, Ροκφέλερ, Αγγελόπουλων, τον διαψεύδουν. Η βασιλεία, θεσμός που συμβόλιζε σε επίπεδο κορυφής την κοινωνική δυναμική της κληρονομικής διαδοχής, έσβησε ή σβήνει.
Στους κανόνες και στις μεθόδους παραγωγής εξουσίας συναντώνται οι δημοκρατικές εκλογές και η λογική της αγοράς. Ούτε όμως η τυπική (χωρίς κράτος δικαίου και χωρίς κρατική πρόνοια) Δημοκρατία ούτε η αγορά διαθέτουν αμυντικούς μηχανισμούς για την οικογενειοκρατία. Η καταγωγή (εθνική, φυλετική, οικογενειακή) παρά τις εξελίξεις, τους αφορισμούς και τις παρακάμψεις παραμένει πανίσχυρος ρυθμιστής: είναι η σχέση που κατορθώνει να διαπερνά όλα τα συστήματα εξουσίας.
Αδίκως σπεύδουν πολλοί να στιγματίζουν ειδικά τον χώρο της πολιτικής. Η οικογενειακή διαδοχή επενεργεί σε όλες τις σχέσεις και τους τομείς, συμβάλλει στην αναπαραγωγή της γνώσης, της τέχνης, άλλοτε αποτελεί αγκύλωση και άλλοτε αγαθό. Αυτό που ναρκοθετεί την αξιοκρατία και την ισότητα είναι η οικογενειακή αναπαραγωγή εξουσιών, όπου κι αν εκδηλώνεται: όχι μόνο στα πολιτικά έδρανα, αλλ' ακόμη π.χ. και σε πανεπιστημιακά τμήματα. Η χώρα μας, εξάλλου, χαρακτηρίζεται από την ένταση του φαινομένου, αλλά δεν έχει την αποκλειστικότητα. Πολιτικά τζάκια υπάρχουν παντού, από την Ινδία ώς τη Γαλλία και από τις ΗΠΑ (με την οικογένεια Κένεντι και τον γαμπρό της Α. Σβαρτσενέγκερ ώς την οικογένεια Μπους και το ζεύγος Κλίντον) ώς την Κούβα με τους αδελφούς Κάστρο.
Ούτε ο ελληνικός ούτε κάποιος άλλος πολιτισμός ασκούν σήμερα συστηματική ή έστω αισθητή κριτική στο φαινόμενο. Δεν λείπουν ο σκωπτικός σχολιασμός, αλλά η σοβαρή συζήτηση και η διάθεση για οποιαδήποτε παρέμβαση ή στρατηγική εξορθολογισμού και περιορισμού της εξουσίας του κοινού αίματος. Πώς θα μπορούσε να αντιδράσει ο μεσοαστός, όταν ο ίδιος είναι συμμέτοχος; Αναζητεί ένα «μέσο» για το παιδί του, όχι απλώς αγνοώντας, αλλά φθείροντας θεσμούς και όργανα. «Το παιδί μου πρέπει να διοριστεί γιατί είναι το πιο άξιο», πιστεύει. Απωθεί το αυτονόητο, ότι η αξιοσύνη και η υπεροχή προκύπτουν μόνο με αμερόληπτες διαδικασίες επιλογής. Η φαυλότητα των άλλων, εκδηλωμένη ή αναμενόμενη, γίνεται πρόσχημα για τη δική του και τα οικογενειακά δέντρα θάλλουν σε υψώματα εξουσίας.
Στην Ιστορία οι πολιτισμοί που προσπάθησαν να ξεφύγουν οριστικά από τις κυριαρχίες και τους καθορισμούς της καταγωγής ανήκουν στις εξαιρέσεις. Η Γαλλική Επανάσταση και η σκέψη του Ζ. Ζ. Ρουσσώ αποτελούν μάλλον το χρονικά εγγύτερο παράδειγμα. Η αθηναϊκή δημοκρατία ιδίως κληροδότησε ένα μοντέλο βαθύτερης σύγκρουσης ανάμεσα στις δομές του κοινού αίματος και του κοινού τόπου. Το θυμόμαστε ολοένα και σπανιότερα.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ :
1. Εκδ. Επίκεντρο (2009) 148 κ.ε. Βλ. στοιχεία προηγουμένως από βιβλία των Γ. Τζιοβάρα (1996) και Α. Μακρυδημήτρη (1997).
2. Ι. Σωτήρχου, «Ε» 11/9/2007.
3. Αρθρο Δ. Τσιούφου, «Ημερησία» 23-25/3/2007.

Αθήνα, όπως Βαρκελώνη...

Βαρκελώνη...

Tης Τανιας Γεωργιοπουλου.

Eπικοινώνησε, ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, όπως μας ενημέρωσε, με τον πολεοδόμο - αρχιτέκτονα Hosep Α. Acebillo και του ζήτησε να του προτείνει τα πρόσωπα που θα μπορούσαν να συμμετέχουν σε μια επιτροπή, η οποία -σε περίπτωση που ο ίδιος κερδίσει τις εκλογές- θα μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα των πόλεων και της χωροταξίας.
Ο Hosep Acebillo είναι ο άνθρωπος που οι παρεμβάσεις του την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων το 1992 μεταμόρφωσαν τη Βαρκελώνη σε μια από τις ωραιότερες πόλεις του κόσμου, ανοιχτή προς τη θάλασσα, ευχάριστη και εύκολη για τους κατοίκους της, γεμάτη ενδιαφέρον και θετική ενέργεια για τους επισκέπτες της. Μια πόλη όπου, αν και παραμένει μεγαλούπολη με ό, τι συνεπάγεται αυτό, μπορείς να κινηθείς με άνεση, να περπατήσεις, να εξυπηρετηθείς, να ζήσεις.
Ενδιαφέρουσα η πρωτοβουλία - προεκλογική υπόσχεση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ιδίως για όσους ζουν σε αυτή την γκρίζα πόλη. Μόνο που ενώ έχουν ακουστεί εκατοντάδες ανάλογες όμορφες ιδέες, η Αθήνα όχι μόνο δεν βελτιώνεται, αλλά κάθε χρόνο γίνεται χειρότερη. Οι πολίτες, λοιπόν, δικαιολογημένα αντιμετωπίζουν με δυσπιστία ανάλογες δηλώσεις.
Γιατί άραγε η Αθήνα δεν έγινε «Βαρκελώνη» με την ευκαιρία και τα κονδύλια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004; Ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήταν ο υπεύθυνος για τη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 το διάστημα 1996 - 1997. Οι προθέσεις τότε όσον αφορά στις παρεμβάσεις που θα πραγματοποιούνταν στην Αθήνα, ήταν αυτές, να είναι ανάλογες εκείνων της Βαρκελώνης. Βιοκλιματικά κτίρια, άνοιγμα της πόλης προς τη θάλασσα, ελαφριές κατασκευές, πολύ πράσινο.
Ομως στην πορεία, το βιοκλιματικό ολυμπιακό χωριό γέμισε αιρ κοντίσιον, τα κονδύλια για το πράσινο ξοδεύτηκαν για το μπετόν, ενώ ακόμα και σήμερα το «μέτωπο» της πόλης προς τη θάλασσα παραμένει σε πολλά σημεία εγκαταλελειμμένο και βρώμικο. Τι μεσολάβησε; Σε ποιες διαδρομές για ποιες αιτίες και με ποιες παρεμβάσεις -αν υπήρξαν τέτοιες- τα οράματα δεν υλοποιήθηκαν;
Θα πρέπει λοιπόν ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να εντοπίσει τι έφταιξε -αν δεν το γνωρίζει- και να μας πείσει ότι έχει τη θέληση και τον τρόπο να μην επιτρέψει να λειτουργήσουν οι ίδιες δυνάμεις. Πολύ περισσότερο που τώρα οι καιροί είναι χαλεποί, δεν υπάρχουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες να λειτουργήσουν ως κίνητρο και βέβαια ούτε τα ανάλογα κονδύλια.
Μόνον αν μάθουμε γιατί, παρά τις καλές προθέσεις, η Αθήνα τότε παρέμεινε «Αθήνα», υπάρχει ελπίδα η συνεργασία με τον κ. Hosep Acebillo ή όποιον άλλο ευφάνταστο οραματιστή αρχιτέκτονα - πολεοδόμο να αποδώσει κάτι περισσότερο ενδιαφέρον από τη θεσμοθέτηση μιας ακόμα επιτροπής, ίσως απλώς λίγο περισσότερο κοσμοπολίτικης.

Αθήνα.

Βαρκελώνη.

Δύο μεγάλες συναυλίες αφιέρωμα στον Καζαντζίδη: Έξι κορυφαίοι τραγουδούν για το Στέλιο.

Οκτώ χρόνια συμπληρώνονται φέτος τον Σεπτέμβριο από τότε που ο Στέλιος Καζαντζίδης έφυγε από κοντά μας.

Για να τιμήσουν τη μνήμη του μεγαλύτερου λαϊκού βάρδου θα συναντηθούν επί σκηνής έξι κορυφαίοι έλληνες ερμηνευτές: η Μαρινέλλα, η Χάρις Αλεξίου, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Δημήτρης Μητροπάνος, η Γλυκερία και ο Πασχάλης Τερζής.

Το ραντεβού δίνεται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και πιο συγκεκριμένα…
Η πρώτη συναυλία στις 18 Σεπτεμβρίου θα δοθεί στην Αθήνα και στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, ενώ θα ακολουθήσει αυτή της Θεσσαλονίκης στις 23 Σεπτεμβρίου στο Καυτατζόγλειο Στάδιο. Αυτή η μοναδική μουσική παράσταση, που φέρει τη σκηνοθετική υπογραφή του Σταμάτη Φασουλή, ξεκίνησε μετά από πρωτοβουλία της κας Μαρινέλλας (συντρόφου του Στέλιου στη ζωή και το τραγούδι). Χάρη στην προθυμία και τον ενθουσιασμό των: Χάρις Αλεξίου, Γλυκερία, Δημήτρη Μητροπάνου, Γιώργου Νταλάρα και Πασχάλη Τερζή, το αφιέρωμα στον μεγάλο αυτόν καλλιτέχνη είναι γεγονός.
Τα έσοδα από τις δύο αυτές μεγάλες συναυλίες θα διατεθούν για τους σκοπούς του φιλανθρωπικού σωματείου «Η ΑΡΩΓΗ», που με το έργο του βοηθά οικογένειες που έχουν ανάγκη να ορθοποδήσουν και να βελτιώσουν το επίπεδο διαβίωσής τους. Άμεσος στόχος του σωματείου είναι η ανέγερση ενός ξενώνα για τα ορφανά και απροστάτευτα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Είναι περιττό να πούμε ότι ο Στέλιος Καζαντζίδης αποτελεί σημείο αναφοράς για το ήθος, την συνέπεια και το πάθος, έχοντας σημαδέψει με την φωνή και τα τραγούδια του γενιές και γενιές αυτού του τόπου. Άνθρωπος του λαού στην ζωή και την τέχνη έγινε αντικείμενο λατρείας απʼ όλον τον ελληνισμό. Όπως έλεγε ο ίδιος “Υπάρχω σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος απʼ τον καιρό που εσείς, οι γνωστοί και άγνωστοι φίλοι μου, με αγαπήσατε και με κάνατε δικό σας. Υπάρχω, εφόσον εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι εκφράζω τους καημούς, τα προβλήματα σας, την πίκρα της ξενιτιάς, το μόχθο του εργάτη, την εγκατάλειψη, τη μοίρα του ανθρώπου της συνοικίας. Και θα υπάρχω όσο υπάρχουν ταπεινοί, αγνοί και τίμιοι άνθρωποι του λαού. Γιατί μόνο στην καρδιά του λαού ζω. Εκεί είναι το σπίτι μου, εκεί γεννήθηκα, εκεί θα πάψω κάποτε να υπάρχω! Σας ευχαριστώ”.

Τραγούδησε καημούς, πίκρες κι αδικίες.
Στο πελώριο «α» της ερμηνείας του, στο μοναδικό ηχόχρωμα της φωνής του με τις τεράστιες εκφραστικές δυνατότητες, συμπυκνωνόταν η αγωνία των μεροκαματιάρηδων για επιβίωση, το κοινό παράπονο ενάντια στην κοινωνική αδικία, η πίκρα της ξενιτιάς...Τραγούδησε για τα παλικάρια με τα «Μουτζουρωμένα χέρια», που μοχθούσαν καθημερινά για το μεροκάματο στις «Φάμπρικες», γι' αυτούς που αναγκάζονταν να «γευτούν» το «ψωμί της ξενιτιάς», «Στον Καναδά, στη Βραζιλία», ή στου «Βελγίου τις στοές»... Τα τραγούδια του έγιναν κομμάτι ενός λαού που πάσχιζε, δούλευε, ερωτευόταν, αγωνιούσε, ονειρευόταν στις φτωχογειτονιές, την ίδια ώρα που μαστιζόταν από τις μετεμφυλιακές διώξεις, τη φτώχεια, τις σκληρές οικονομικοκοινωνικές συνθήκες, τη μετανάστευση...Γέννημα - θρέμμα και ο ίδιος μιας τέτοιας φτωχογειτονιάς, της προσφυγούπολης Νέας Ιωνίας, ο Στέλιος Καζαντζίδης (γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1931), από νωρίς ξεκίνησε το δύσκολο αγώνα της επιβίωσης, βιώνοντας στο πετσί του όλα αυτά, που αργότερα τραγούδησε. Ορφανός από πατέρα, στην αρχή της εφηβείας του, αναγκάζεται να κάνει όλες τις δουλειές του ποδαριού, προκειμένου να ζήσει τη μητέρα του και το νεογέννητο αδελφό του: Αχθοφόρος και μικροπωλητής στις αγορές και λίγο αργότερα, κάτω από αντίξοες συνθήκες σε οικοδομές και εργοστάσια της Ν. Ιωνίας...
Θρυλική διαδρομή.
Οκτώ χρόνια κλείνουν από το θάνατο (14/9/2001) του μεγάλου λαϊκού βάρδου, με τις δύο χιλιάδες δίσκους και τα τεσσεράμισι χιλιάδες τραγούδια. Ο μόχθος του εργάτη, ο καημός και ο θυμός του μετανάστη, η αγωνία και οι πόθοι των απλών ανθρώπων της δουλειάς μπόλιασαν εκατοντάδες τραγούδια που μέσα από την ερμηνεία του Καζαντζίδη έμειναν αθάνατα και συνεχίζουν να μας συντροφεύουν. «Δυο πόρτες έχει η ζωή», «Η κοινωνία με κατακρίνει», «Απόκληρος της κοινωνίας», «Φεύγω με πίκρα στα ξένα», «Στις φάμπρικες της Γερμανίας», «Το ψωμί της ξενιτιάς», είναι κάποια απ' αυτά... Στην 50χρονη πορεία του, ερμήνευσε τραγούδια όλων των μεγάλων δημιουργών: Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, Χιώτη, Μητσάκη, Καλδάρα, Παπαγιαννοπούλου, Δερβενιώτη, Βίρβου, Κολοκοτρώνη, Καραπατάκη, Μπακάλη κ.ά., ενώ έγραψε και δικά του τραγούδια. Κι αν σε πολλά απ' αυτά δεν υπήρχαν ή δεν ήταν εμφανείς οι πολιτικές ανησυχίες, τα περισσότερα είχαν άμεσους προβληματισμούς και μιλούσαν εύκολα στις καρδιές. Σταθμοί στην πορεία του Στέλιου Καζαντζίδη υπήρξαν οι συνεργασίες του με τους «έντεχνους» δημιουργούς Μίκη Θεοδωράκη, Χρήστο Λεοντή, Μάνο Χατζιδάκι, Μάνο Λοΐζο, Σταύρο Ξαρχάκο - πολλές μαζί με τη Μαρινέλλα. Μοναδικές είναι οι ερμηνείες του στην «Καταχνιά», το πρώτο ολοκληρωμένο έργο τού - πολύ νέου τότε - συνθέτη Χρήστου Λεοντή, βασισμένο στους στίχους του Κώστα Βίρβου, που είχε ως θέμα του το τρίπτυχο «Κατοχή - Αντίσταση - Απελευθέρωση». Ο δίσκος κυκλοφόρησε το 1964 με ερμηνευτές τον Στέλιο Καζαντζίδη και τη Μαρινέλλα, καθώς και τη χορωδία Κορίνθου. Ανάμεσα στα τραγούδια το συγκλονιστικό «Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια/ τον ήλιο π' ανατέλλει να χαρώ/ κι αν κάνετε τα στήθια μου κομμάτια/ εσείς πεθαίνετε κι όχι εγώ...».

Ανάλογες είναι και οι ερμηνείες του στην «Πολιτεία» του Μ. Θεοδωράκη, με αθάνατα τραγούδια όπως «Βράχο-βράχο», «Καημός», «Παράπονο», «Μετανάστης», «Σαββατόβραδο», «Εχω μια αγάπη», καθώς και στις συνθέσεις του Μ. Χατζιδάκι «Αθήνα», «Κυρ - Αντώνης», «Κουρασμένο παλικάρι», «Το πέλαγο είναι βαθύ».
Η αρχή της μεγάλης πορείας του Στ. Καζαντζίδη στο τραγούδι ξεκίνησε το 1950. Πρωτοτραγουδά επαγγελματικά στις ταβέρνες του «Μπόκαρη», στην Κηφισιά και στο «Βουτσά», στην Καλογρέζα, όμως ο πρώτος του δίσκος με το τραγούδι του Απ. Καλδάρα «Για μπάνιο πάω κι αν θέλεις έλα» δεν είχε επιτυχία. Αυτή έρχεται με το δεύτερο δίσκο του, τις «Βαλίτσες» του Γιάννη Παπαϊωάννου, ο οποίος τον στηρίζει και στη συνέχεια. Εμφανίζεται σε διάφορα λαϊκά κέντρα της εποχής, γνωρίζεται με την Καίτη Γκρέυ, με την οποία ερμήνευσαν και το «Απόψε φίλα με» του Μανώλη Χιώτη (1956), ενώ από τα τέλη του ίδιου χρόνου συνεργάζεται με τη Μαρινέλλα. Μαζί καθιερώνουν ένα νέο στιλ στο πάλκο και τη δισκογραφία και στα χρόνια που ακολουθούν μέχρι το 1965 βρίσκονται στο προσκήνιο του τραγουδιού. Οι επιτυχίες εκατοντάδες, οι προτάσεις έρχονταν από παντού. Τραγουδούν μαζί σε δίσκους, κέντρα, θέατρα, στην Ελλάδα και το εξωτερικό: Από την «Τριάνα» στο «Κάρνεγκι Χολ» της Ν. Υόρκης και από τον «Κουλουριώτη» στην Οπερα της Φραγκφούρτης. Στη δισκογραφία η επιτυχία του, πολύ μεγάλη. Μέσα σε μια χρονιά, το 1959, το δισκάκι 45 στροφών με τη «Μαντουμπάλα» στη μια πλευρά και το «Δυο πόρτες έχει η ζωή», στην άλλη, πούλησε 96 χιλιάδες αντίτυπα, σπάζοντας το ρεκόρ των 45.000 που είχε ως τότε το «Γαρίφαλο στ' αυτί» των Χατζιδάκι - Σακελλάριου. Οι πωλήσεις, μάλιστα, παρέμειναν σε υψηλό επίπεδο για ακόμα 7 - 8 χρόνια. Απόλυτος κυρίαρχος στο λαϊκό τραγούδι μέχρι το '65, ο Στ. Καζαντζίδης ερμηνεύει κοινωνικά τραγούδια, τα περισσότερα από τα οποία αναφέρονταν στη μάστιγα της μετανάστευσης. Παράλληλα, συμμετέχοντας στο «τοπίο» του εξωτισμού, σε μια εποχή που κυριαρχούσαν οι ινδικές ταινίες, και ακολουθώντας το παράδειγμα του Μανώλη Αγγελόπουλου, τραγουδά για εξωτικές γυναίκες με παράξενα ονόματα: Μαντουμπάλα, Ζιγκουάλα, Μανώλια...Το 1962, για τις ανάγκες της παράστασης «Ομορφη πόλη» του Μ. Θεοδωράκη, σε κείμενα Μποστ, στο Θέατρο «Παρκ» της λεωφόρου Αλεξάνδρας, σμίγουν για πρώτη και τελευταία φορά στο ίδιο μικρόφωνο οι φωνές του Στ. Καζαντζίδη και του Γρηγόρη Μπιθικώτση. Το 1974 ηχογράφησε το έργο του Μίκη Θεοδωράκη «Στην Ανατολή», ένας δίσκος σημαντικός, που όμως θάφτηκε κυριολεκτικά από το μάρκετινγκ.
«Με βασάνιζαν οι εταιρείες...»
Πολλά έχουν γραφτεί για τον μεθοδευμένο και εξουθενωτικό πόλεμο που έκαναν εναντίον του λαϊκού τραγουδιστή οι δισκογραφικές εταιρείες, με αποτέλεσμα να μείνει έξω από τα στούντιο για πολλά χρόνια, στην πιο ώριμη περίοδο της καριέρας του. Από τη δεκαετία του '60 ακόμη, ο Στ. Καζαντζίδης συγκρούστηκε με το κατεστημένο των δισκογραφικών εταιρειών και τη νύχτα. Ουσιαστική αφορμή της αποχώρησής του από το πάλκο, υπήρξε η αλλαγή των συνθηκών στα νυχτερινά κέντρα, που ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τον νεοπλουτισμό. Από το 1965 που αποχώρησε από το «Φαληρικόν», η επαφή του με τον κόσμο γίνεται μόνο μέσα από μικρούς δίσκους 45 στροφών που κυκλοφορούν τακτικά, με μεγάλη επιτυχία. Προσπαθώντας να φύγει από την «Odeon - Parlophone - Megaphone» του Μάτσα (κατοπινή «Μίνως»), στην οποία πήγε αφήνοντας την «Κολούμπια», δημιούργησε τη δική του εταιρεία, την «Standard», που έκλεισε μετά από μικρό διάστημα λειτουργίας, ενώ ηχογράφησε και λίγα τραγούδια στη μικρή τότε «Philips». Αναγκάζεται να γυρίσει στη «Μίνως» κι όλες του οι ηχογραφήσεις στη δεκαετία του '70 γίνονται εκεί. Το 1976 κι ενώ έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία με το δίσκο «Υπάρχω», η φωνή του Καζαντζίδη μπαίνει σε καραντίνα εντεκάμισι χρόνων, με δικαστικές αποφάσεις. «Χρόνια ολόκληρα με βασάνιζαν οι εταιρίες. Μου τσάκισαν την ψυχολογία», έλεγε αργότερα. Το δεσμευτικό συμβόλαιό του λύθηκε μόλις το 1987, με νόμο που εισηγήθηκε ο Αντώνης Τρίτσης. Από τότε επέστρεψε στη δισκογραφία, ερμηνεύοντας τραγούδια σε ποντιακή γλώσσα, αλλά και κομμάτια όπως «Στην Ελλάς του 2000» του Αντώνη Βαρδή, με τους Χ. και Π. Κατσιμίχα. Τελευταίο τραγούδι που ερμηνεύει λίγους μήνες πριν εισαχθεί στο νοσοκομείο είναι το "Έρχονται χρόνια δύσκολα" και τον δίσκο αυτό, που ήταν και το κύκνειο άσμα του καλλιτέχνη, τον προλογίζει ο ίδιος απευθύνοντας χαιρετισμό στους θαυμαστές του.
Ζωντανός ο μύθος του.
Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά το χαμό του, η λατρεία των θαυμαστών του παραμένει ζωντανή. Δεν έφυγε και δεν θα φύγει όμως ποτέ από τις καρδιές των απανταχού Ελλήνων.
Και αυτό επιβεβαιώνεται απ’ τους δεκάδες συλλόγους που φτιάχνονται προς τιμήν του σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό, κατορθώνοντας κάτι μοναδικό για Έλληνα καλλιτέχνη.

Έπαχτος.

...με φόντο την Γέφυρα!

Παραιτούνται υποψήφιοι της ΝΔ: Εικόνα πλήρους διάλυσης στην Αιτωλοακαρνανία.

Αναστάτωση προκάλεσε στους επιτελείς της Ν.Δ. η απρόσμενη παραίτηση από το ψηφοδέλτιο του μέλους της Κ.Ε. του κόμματος Κώστα Ναούμη ο οποίος αρνήθηκε να αποδεχτεί την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του από το κόμμα.

Παρά τις πιέσεις που του ασκήθηκαν δεν ενέδωσε και ένα εικοσιτετράωρο μετά την ανακοίνωση η Ν.Δ. άρχισε να ψάχνει για νέο υποψήφιο καταλήγοντας αργά το βράδυ στο πρόσωπο του 28χρονου νομικού Αλέξη Φρέμη από τον Αστακό. Η εξέλιξη αυτή επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το αρνητικό κλίμα που υπάρχει στο χώρο της Ν.Δ.

Οι πρόχειροι και επιπόλαιοι χειρισμοί από την πλευρά της Ρηγίλλης (όσον αφορά την κατάρτιση του ψηφοδελτίου στο νομό) είναι σίγουρο ότι θα στοιχίσουν στο εκλογικό αποτέλεσμα και αν επιβεβαιωθούν και οι φήμες ότι δεύτερη υποψηφιότητα θα αποσυρθεί τότε μιλάμε για βατερλό!!!

Δείτε εδώ:

http://logoplokies.blogspot.com/2009/09/blog-post_16.html

Είμαι Αιτωλοακαρνάνας, και γι' αυτό δεν ξεχνώ...

Αυτούς που κατάντησαν το μεγαλύτερο Νομό της Χώρας, να είναι μια από τις φτωχότερες περιοχές της Ευρώπης...

Αυτούς που με την Πολιτική τους ερήμωσαν τον Τόπο μας!

Αυτούς που ασελγούν στην Παρθένα Αιτωλική Φύση παραδίδοντάς την έρμαιο στα χέρια άπληστων Μεγαλοεργολάβων...

Αυτούς που εξέτρεψαν τον Εύηνο, τον Μόρνο, και τον Ταυρωπό, και τώρα θέλουν να εκτρέψουν και τον Αχελώο!

Αυτούς που πρόεβλεψαν στην Γέφυρα Ρίου-Αντιρίου να υπάρχει υποδομή για μεταφορά νερού προς την Πάτρα αλλά όχι και η δυνατότητα Σιδηροδρομικής σύνδεσης!

Αυτούς που μας θυμούνται μόνο όταν είναι η ώρα της Ψήφου ή των Φορολογικών μας Δηλώσεων!

Αυτούς που εδώ και 20 χρόνια όχι μόνο δεν μπόρεσαν να φτιάξουν καινούργιο Νομαρχιακό Νοσοκομείο, αλλά αντίθετα οδηγούν σε πλήρη υποβάθμιση και αυτό που έχουμε!

Αυτούς που έκαναν πάνω από 20 χρόνια να φτιάξουν ένα δρόμο 34 χιλιομέτρων- την περιβόητη Παράκαμψη Αγρινίου!

Αυτούς που επί δεκαετίες και με τα δικά μας λεφτά έφτιαχναν το μεγάλο λιμάνι στο Πλατυγυάλι, και στο τέλος το ξεπούλησαν!

Αυτούς που με την πολιτική τους οδήγησαν σε πλήρη εξαθλίωση την πλειοψηφία του αγροτικού κόσμου στο Νομό μας!

Αυτούς που έφτασαν το Αγρίνιο να έχει περισσότερους νέους άνεργους από ότι εργαζόμενους!

Αυτούς που μας ζητάνε κι άλλες θυσίες, για να πληρώσουμε εμείς την κρίση που δημιούργησαν αυτοί οι ίδιοι!

Αυτούς που εξέθρεψαν "Τρομπούκηδες", και μας έκαναν να ντρεπόμαστε για την Καταγωγή μας!

Όλους αυτούς που από την πλατεία Κολωνακίου θέλουν GPS για να έρθουν στην πλατεία της Δερβέκιστας!

Όλους αυτούς που προωθούν τις ανεμογεννήτριες της ZIMENS αλλά δεν έχουν ενδιαφερθεί καθόλου για τον ανεμόμυλο στον Μαχαλά!

Όλους αυτούς για τους οποίους το Σακαρέτσι, η Βελάουστα, το Ζελίχοβο, η Αρτοτίβα, το Δραγαμέστο, η Ζάβιτσα και η Σινίστα είναι άγνωστες λέξεις!

Όλους αυτούς που με τους "Καποδίστριες" I και II, και το "Χωροταξικό τους Σχέδιο" απέδειξαν ότι όχι μόνο δεν έχουν όραμα για τον τόπο μας, αλλά δεν έχουν και στοιχειώδεις γνώσεις Ιστορίας!

Είμαι Αιτωλοακαρνάνας, και γι' αυτό δεν ξεχνώ..

ότι πατέρας μου είναι ο Αχελώος και μάνα μου η Κυρα-Βγένα!

Οι πρόγονοί μου έχτισαν τις Οινιάδες, κλείστηκαν στο Μεσολόγγι, και πέθαναν μια Μεγάλη- Μαύρη Παρασκευή στην Αγία Τριάδα στο Βραχώρι!

Θέλω τα παιδιά μου να είναι περήφανα κι αυτά για τον Τόπο τους, αλλά και για μένα!

Δεν θα αφήσω τους κάθε λογής "Τρομπούκηδες" να προδιαγράψουν το μέλλον τους και καθορίσουν την μοίρα του Τόπου μας!

Ρόλοι

ΚΑΡΦΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ...
Αν στα ψηφοδέλτια είναι ή δεν είναι Σημίτης, Βουλγαράκης, Βερελής, Δούκας, Αλαβάνος και λοιποί.
Έχουμε μπερδέψει την πολιτική με την τηλεόραση την ελληνική. Η διανομή των ρόλων είναι αρμοδιότητας σκηνοθετών και καθόλου των πολιτών.
Το κόμμα και ο αρχηγός έχουν την ευθύνη για τα ονόματα των βουλευτών.
Ν΄ αφήσουμε την ονοματολαγνεία και να ασχοληθούμε με την ουσία. Με τα προγράμματα, τους αστερίσκους, τα πεπραγμένα, το παρελθόν, την εμπειρία και την ιδεολογία.
Δηλαδή σας ερωτώ:
Αν ήταν ζωντανός ο Τσε Γκεβάρα και ήταν της Νέας Δυστυχίας υπουργός θα έκανε επανάσταση και θα έφερνε τον σοσιαλισμό;
Τρίχες κατσαρές για τσατσάρες ελληνικές.
Πρωτεύοντα ρόλο το κόμμα και η πολιτική.
Οι ρόλοι υπηρετούν το έργο, δεν κάνουν ό,τι τους λέει η δική τους κεφαλή.
Που πάει να πει κάτι που το ξεχνάμε μέσα στην προεκλογική νεροποντή.
Αυτοί με την καρέκλα και το συμφέρον τους.
Εμείς με την ανεργία, την ανασφάλεια, την ακρίβεια και πάλι το συμφέρον τους!

Δημήτρης Δανίκας

Αρχαίες Οινιάδες.

Οι αρχαίες Οινιάδες κρατούν τις ρίζες της ιστορίας τους από τον 5ο αιώνα π.Χ και τα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν και υπενθυμίζουν ότι ο τόπος γνώρισε πολιτιστική και κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη αιώνες πριν. Πρόκειται για την δεύτερη σε μέγεθος - μετά την Στράτο- πόλη της αρχαίας Ακαρνανίας.

Η αρχαία πόλη των Οινιαδών τοποθετείται γεωγραφικά δυτικά του δημοτικού διαμερίσματος της Κατοχής, του Δήμου Οινιαδών.

Η απόσταση που χωρίζει την Κατοχή από τις αρχαίες Οινιάδες είναι αυτή των 4 χιλιομέτρων και κατά τους καιρούς τις αρχαιότητας αποτελούσε τμήμα των Εχινάδων νησίδων και όπως εικάζεται βρισκόταν στο κεντρικό σημείο αυτών. Χτισμένη στο λόφο του Τρίκαρδου, κατάμεστη από βελανιδιές, περιτριγυριζόταν από τις λίμνες Κυνία, Μελίτη, Ουρία που κατά τη διάρκεια του χειμώνα τα νερά τους δημιουργούσαν μια ενιαία θάλασσα με αυτά του πλημμυρισμένου Αχελώου και μετέτρεπαν την τοποθεσία της πόλης σε νησί.
Αναφορές στην ύπαρξή της γίνονται από τους αρχαίους συγγραφείς: Θουκυδίδη, Διόδωρο, Πολύβιο, Παυσανία και Στράβωνα, αλλά και στα νεότερα χρόνια παρατηρήθηκε κίνηση μεγάλου ενδιαφέροντος από περιηγητές-ερευνητές όπως από τους William Martin Leake, L.Heuzey, E.Kirsten, E.Noack, A.Philippson, B.Powell. Το ενδιαφέρον αυτό, για την περιοχή των Οινιαδών ,δεν είναι τυχαίο, καθώς τα αρχαιολογικά μνημεία που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη ,τονίζουν την σπουδαιότητα της πόλης.

Μεταξύ άλλων έχουν διασωθεί: τα τείχη της, για τα οποία έχουν σημειωθεί πάμπολλες αναφορές σε κείμενα που πραγματεύονται ζητήματα αρχιτεκτονικής καθώς θεωρούνται από τα πιο καλοδιατηρημένα. Το αρχαίο θέατρό της, χωρητικότητας 5.000 θέσεων και με διάμετρο ορχήστρας 15.74 μέτρων, πρωτοκατασκευάστηκε τον 4ο π.Χ αιώνα από τους Αθηναίους. Ακολούθως δέχτηκε κάποιες μετασκευαστικές επεμβάσεις από τον Μακεδόνα Φίλιππο τον Ε’ και το 167 π.Χ οι Ρωμαίοι επεμβαίνουν ελαφρώς στη διαμόρφωσή του. Στις μέρες μας πια φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις και μεταμορφώνεται σε χώρο μουσικών συναυλιών ,χάρις το Φεστιβάλ του Δήμου Οινιαδών που αναβιώνει από το 1986.
Έπειτα διασώζεται το νεώριο ( πρόκειται για τα ναυπηγεία της εποχής) που βρίσκεται κάτω από τα τείχη και είναι λαξευμένο πάνω στον πελώριο βράχο, γεγονός που το καθιστά μοναδικό και αναμφίβολα εντυπωσιακό. Τέλος διατηρούνται η Ακρόπολη, η Αγορά, ένας μικρός ναός με πρόναο, σηκό, οπισθόδομο και λείψανα λατρευτικού αγάλματος. Ακόμη λουτρά, ο λεγόμενος Κοκκινόπυργος, η Λοξή πύλη, δύο φυσικές δεξαμενές νερού και το λιμάνι.Όλα αυτά φανερώνουν την πολιτισμική βαρύτητα του τόπου, άλλωστε δεν υπήρξαν λίγες οι φορές που η περιοχή βρέθηκε σε πολεμική αντιπαράθεση είτε με τους Αθηναίους, όντας στο πλευρό των Λακεδαιμονίων, είτε με τους γειτονικούς Αιτωλούς, καθώς αποτελούσε λιμάνι στρατηγικής και εμπορικής σημασίας. Εκτός αυτών, οι Οινιάδες μας αποκαλύπτουν και μια μυθολογική παράδοση .
Ο λόφος του Τρίκαρδου οφείλει το όνομά του στο βασιλιά Τρίκαρδο που είχε ένα πανέμορφο γιό, τον Ανήλιαγο που ποτέ δεν έπρεπε να τον δει το φως του ήλιου και η ετυμολογική προέλευση του ονόματός του αντικατοπτρίζει αυτόν ακριβώς το μύθο . Η μοίρα, όμως, ήθελε τον Ανήλιαγο να ερωτεύεται την Κυρά-Ρήνη που κατοικούσε στον πύργο της, στην Πλευρώνα (αρχαία πόλη της Αιτωλίας). Κάθε νύχτα την επισκεπτόταν κα αναχωρούσε προτού ο ήλιος στείλει τις πρώτες του ακτίνες στη γη. Η Κυρά-Ρήνη, όμως, τυφλωμένη από τη ζήλια και εφόσον αγνοούσε τον λόγο της τόσο πρωινής αποχώρησης του αγαπημένου της, σφάζει όλα τα κοκόρια που σηματοδοτούσαν το ξημέρωμα και ο Ανήλιαγος την ώρα της φυγής του αντικρίζει ,το απαγορευμένο ,γι’ αυτόν, ηλιακό φως και σβήνει για πάντα. Πληθώρα μυθικών ιστοριών κατακλύζει την παράδοση της περιοχής και μαγεύουν και αυτές με τη σειρά τους όπως ο ιδιόμορφος και εμπνευσμένος αυτός τόπος. Εδάφη φιλόξενα, νιώθει κανείς τους κραδασμούς της γης από το βάρος της ιστορίας τόσων αιώνων, αντιλαμβάνεται τη μετουσίωση της φύσης με την «σκαλισμένη» πέτρα που μαρτυρά πνεύμα και κόπο ανθρώπινο. Τα καλοδιατηρημένα αρχαία μνημεία που άφησε στο πέρασμά του ο χρόνος, στο χώρο των Οινιαδών, θα προσφέρονται πάντα για τέτοιου είδους συγκινήσεις.

Εκλογές 4 Οκτώμβρη 2009:

" Το δικαίωμα που έχουν οι δούλοι να επιλέγουν αφεντικό, δεν σημαίνει ότι παύουν να είναι δούλοι ".

Χέρμπερντ Μαρκούζε

Τα τοξικά σκοτώνουν τις ελληνικές λίμνες...

Εξαιτίας φυτοφαρμάκων και παθογόνων μικροοργανισμών χάνουν την οικολογική ισορροπία και τον φυσικό πλούτο τους!

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΑΧΗ ΤΡΑΤΣΑ /BHMA / Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2009

Η μεγαλύτερη λίμνη της χώρας, η μεγαλοπρεπής Τριχωνίδα, κινδυνεύει...

«Εμπλουτισμένες» με υπολείμματα φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων, με τοξικούς παθογόνους μικροοργανισμούς, οι ελληνικές λίμνες χάνουν την οικολογική τους ισορροπία και τον φυσικό τους πλούτο και οδηγούνται σε υποβάθμιση. Εκτός από την Κορώνεια, η οποία αποτελεί πλέον έναν τοξικό βούρκο, τον... δρόμο της περιβαλλοντικής καταστροφής έχουν πάρει η Δοϊράνη, η Βεγορίτιδα, η Τριχωνίδα κ.ά. Ακόμη και στη λίμνη του Μαραθώνα καταγράφεται μια τάση υποβάθμισης, εξαιτίας της κυριαρχίας των κυανοβακτηρίων (κατά περιόδους). Στα συμπεράσματα αυτά κατέληξαν επιστήμονες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), με υπεύθυνη την αναπληρώτρια καθηγήτρια του τμήματος Βιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κυρία Μαρία Μουστάκα. Οι ειδικοί ερεύνησαν τις συνθήκες που επικρατούν στις ελληνικές λίμνες και εξέτασαν αν η Ελλάδα μπορεί να πετύχει τον περιβαλλοντικό στόχο για την καλή οικολογική κατάσταση των υδάτων που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Οδηγία για τα νερά. Και στις 15 λίμνες, φυσικές και τεχνητές, της Βόρειας Ελλάδας που εξετάστηκαν (Κορώνεια, Βιστονίδα, Βόλβη, Δοϊράνη, Βεγορίτιδα, Ζάζαρη, Χειμαδίτιδα, λίμνη Καστοριάς, Μικρή και Μεγάλη Πρέσπα, καθώς και οι Διποτάμου- Αισύμης, Θησαυρού, Πλατανόβρυση, Κερκίνη και Πολυφύτου), αλλά και σε ορισμένες της κεντρικής και της νότιας χώρας (Πλαστήρα, Τριχωνίδα, Μαραθώνας) κατεγράφη περιβαλλοντική ρύπανση. Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η αυξημένη παρουσία κυανοβακτηρίων και κυανοτοξινών. Οι συχνότερες απειλές που αναφέρονται είναι η υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων από την εκροή αστικών και βιομηχανικών αποβλήτων, καθώς και από την απορροή αγροχημικών φαρμάκων, οι παράνομες αντλήσεις νερού, οι αποξηράνσεις υγροτοπικών εκτάσεων, η συρρίκνωση των βιοτόπων εξαιτίας της εντατικοποίησης της γεωργίας και των έργων μεγάλης κλίμακας. Η έρευνα των επιστημόνων του ΑΠΘ (χρηματοδοτείται από το ΕΚΒΥ - Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας) ανέδειξε για άλλη μία φορά την έλλειψη εθνικής στρατηγικής για την προστασία των ελληνικών λιμνών. Η λήψη μέτρων αποκατάστασης θα πρέπει να είναι άμεση ώστε να μπορέσει να επανέλθει η οικολογική ισορροπία των υδάτινων οικοσυστημάτων, με εξαίρεση την Κορώνεια για την οποία δεν φαίνεται να υπάρχει ελπίδα ανάκαμψης. Στη μεγαλύτερη λίμνη της χώρας, την Τριχωνίδα, η οικολογική κατάσταση δεν είναι καλή, καθώς καταγράφεται χαρακτηριστική αύξηση κυανοβακτηρίων.
Η τεχνητή λίμνη Ταυρωπού ( λίμνη Πλαστήρα ) έχει καθοριστεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση ως θέση αναφοράς (υψηλής ποιότητας) με βάση την έρευνα που είχε πραγματοποιήσει το τμήμα Βιολογίας του ΑΠΘ το 1988. Είκοσι χρόνια μετά παρουσιάζει ελαφρά υποβάθμιση από το υψηλό στο καλό οικολογικό δυναμικό. Η παρουσία κυανοβακτηρίων τη θερμή περίοδο του έτους αναδεικνύει την ανάγκη επαγρύπνησης για τυχόν αύξησή τους σε ανεπιθύμητα επίπεδα, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη βιοπαρακολούθηση της λίμνης. Τα πρόσφατα δεδομένα, όπως σημειώνει η κυρία Μουστάκα, για το οικολογικό δυναμικό του ταμιευτήρα Μαραθώνα δείχνουν χαρακτηριστικά καλής- μέτριας ποιότητας με τάση υποβάθμισης εξαιτίας της κυριαρχίας κυανοβακτηρίων, κατά περιόδους. Η Βόλβη διατηρεί μια μέτρια κατάσταση. Ωστόσο, κατά τις ξηρές περιόδους οι εισροές νερού μειώνονται, οι συγκεντρώσεις κυανοβακτηρίων αυξάνονται και η λίμνη υποβαθμίζεται. Η Κορώνεια είναι πλέον μια... νεκρή λίμνη. Η διαδικασία ερημοποίησης, η οποία ξεκίνησε περί το 2002, έχει ολοκληρωθεί με... επιτυχία. Σύμφωνα με την κυρία Μουστάκα, παρατηρούνται ακραίες συνθήκες υψηλής ρύπανσης και εξαιρετικά χαμηλή βιοποικιλότητα. Το πλούσιο οικοσύστημα της Δοϊράνης απειλείται από τις υψηλές συγκεντρώσεις κυανοβακτηρίων, συμπεριλαμβανομένων και τοξικών. Τοξικά κυανοβακτήρια είχαν εντοπιστεί στη λίμνη ήδη από το 2001. Επιπλέον από το 1988- και συνεχώς έκτοτε- παρατηρείται πτώση της στάθμης του νερού, εξαιτίας της ξηρασίας, αλλά και της απόληψης εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού για την κάλυψη των αρδευτικών αναγκών της πεδιάδας της Θεσσαλονίκης. Τα νέα για την υγεία του οικοσυστήματος της Βεγορίτιδας δεν είναι καθόλου καλά. Σύμφωνα με τους ερευνητές του ΑΠΘ, η οικολογική του κατάσταση από καλή που ήταν ως το 1987... έπεσε στην κατηγορία «κακή», καθώς παρατηρείται υψηλή βιομάζα φυτοπλαγκτού και συμμετοχή των κυανοβακτηρίων άνω του 90%. Σε πολύ υψηλά επίπεδα παραμένει ο τοξικός μικροοργανισμός Μicrocystis aeruginosa στη λίμνη της Καστοριάς. Παρότι παρουσιάζει μια βελτίωση- έχει αυξηθεί η βιοποικιλότητα και έχουν μειωθεί τα τοξικά είδη κυανοβακτηρίων- οι αναλύσεις του ΑΠΘ δείχνουν ότι η χρήση του νερού της λίμνης εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει... τόπο στην αναρχία...

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής.

Kάποιοι περιμένουν τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ όπως η αλεπού τα σταφύλια. Να λυγίσουν, να πέσουν, να τους «φάνε». Να αποκτήσουν δύναμη. Αυτοδυναμία. Να κυβερνήσουν την Ελλάδα, τους Ελληνες: να σε κυβερνούν σημαίνει να σε σημειώνουν, να σε στοιχίζουν, να σου κολλούν χαρτόσημο. Σημαίνει, στο όνομα του γενικού συμφέροντος, να σε κατατάσσουν σε φορολογική κλίμακα, να σε εξασκούν στον στρατό, να σε χαρατσώνουν, να σε εκμεταλλεύονται, να σε υποτάσσουν στα μονοπώλια, να σε απολύουν, να αισχροκερδούν σε βάρος σου, να σε εξαπατούν, να σε κλέβουν...

...Υστερα, με την παραμικρή αντίσταση, να σε κατατρέχουν, να σου βάζουν πρόστιμα, να σε ντροπιάζουν, να σε βρίζουν, να σε σπάζουν στο ξύλο, να σε δένουν, να σε φυλακίζουν, να σε θυσιάζουν, να σε πουλούν, να σε προδίδουν, να σε περιπαίζουν, να σε γελοιοποιούν, να σε προσβάλλουν, να σε ατιμάζουν.
Κάπως έτσι ή ακριβώς έτσι, στιγμιαία ή διαρκώς, αισθάνονται οι πολίτες, οι ανά τετραετίαν δεξιοί ή αριστεροί «ψηφοφόροι», η αμέτοχη στη νομή της εξουσίας κοινωνική πλειοψηφία, οι «μάζες»...
Κάπως έτσι -σαν τους αναρχικούς του Προυντόν- έμαθα πως αισθάνονταν και εκατοντάδες ανιδιοτελή μέλη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ απ’ όλες τις συνιστώσες, απέναντι στους διαγκωνιζόμενους «κυβερνήτες» τους, Αλαβάνο και Τσίπρα: «Να σε κυβερνούν σημαίνει να σε παρακολουθούν από κοντά, να σε επιβλέπουν, να σε κατασκοπεύουν, να σε διευθύνουν, να σου επιβάλλουν κανόνες, να σου ρυθμίζουν τη ζωή, να σε μαντρώνουν, να σε κατηχούν, να σου κάνουν κήρυγμα, να σε ελέγχουν, να σε σφραγίζουν, να εκτιμούν την αξία σου, να σε λογοκρίνουν, να σε διατάσσουν πρόσωπα που δεν έχουν ούτε τους τίτλους ούτε τις γνώσεις ούτε την αρετή»...
Κάπως έτσι. Μέχρι που ο Τσίπρας, συμπεριφερόμενος για πρώτη φορά ως αριστερός ηγέτης, έδωσε τόπο στην... αναρχία, προτείνοντας συλλογική ηγεσία. Εξάλλου, όπως αποφαίνεται ο Προυντόν, «το κράτος (η κυβέρνηση, η εξουσία) δεν είναι παρά μια φαντασμαγορία του πνεύματός μας, που το πρώτο καθήκον κάθε ελεύθερου πνεύματος είναι να το στείλει στα μουσεία και στις βιβλιοθήκες»...
...

Παρ’ όλα αυτά, κάποιοι περιμένουν τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ όπως η αλεπού τα σταφύλια. Να πέσουν, να τους «φάνε». Να αποκτήσουν δύναμη. Αυτοδυναμία. Να κυβερνήσουν!