Το "Αιολικό" χάος της Γερμανίας ας μας προβληματίσει όλους!

Germany's wind power chaos should be a warning to the United Kingdom!

Του Christopher Booker.

Αναδημοσίευση από την βρετανική εφημερίδα "Telegraph".

Η Γερμανία έχει προχωρήσει στον τομέα των «ανανεώσιμων πηγών ενέργειας» περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο, και τώρα πληρώνει το βαρύ τίμημα!

Την Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν τις δέκα το βράδυ, οι 3.500 Βρετανικές ανεμογεννήτριες έσπασαν όλα τα ρεκόρ παρέχοντας ούτε λίγο ούτε πολύ μόλις πάνω από τέσσερα γιγαβάτ (GW) της ηλεκτρικής ενέργειας του εθνικού δικτύου. Τρεις ώρες αργότερα, στη Γερμανία, οι 23.000 ανεμογεννήτριες της χώρας  και τα εκατομμύρια των ηλιακών συλλεκτών παρείχαν μια απροσδόκητη ηλεκτροπαραγωγή της τάξης των 31GW. Αλλά οι αντιδράσεις σε αυτά τα δυο συμβάντα στις δύο χώρες, δεν θα μπορούσαν να έρθουν και σε πιο ξεκάθαρη αντίθεση.

Στη Βρετανία, η βιομηχανία αιολικής ενέργειας μίλησε για θρίαμβο. Η Maria McCaffery, Διευθύνων Σύμβουλος της RenewableUK, υποστήριξε ότι "αυτό το ρεκόρ δείχνει ότι η αιολική ενέργεια παρέχει μια αξιόπιστη, ασφαλή προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας σε ένα συνεχώς αυξανόμενο αριθμό οικιακών καταναλωτών και επιχειρήσεων" και ότι "αυτή η άφθονη δωρεάν ενέργεια θα βοηθήσει τελικά να μειωθούν οι λογαριασμοί ενέργειας". Αλλά στη Γερμανία, η αντίστοιχη είδηση ​​έγινε δεκτή με μεγάλη απογοήτευση, για λόγους που αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής, ειδικά εδώ στη Βρετανία.

Η Γερμανία είναι πολύ πιο μπροστά από μας στον ίδιο δρόμο που και οι δικοί μας πολιτικοί θέλουν να ακολουθήσουμε ως χώρα - αλλά τα τεράστια ενεργειακά προβλήματα που αντιμετωπίζει, εκεί είναι μεν μεγάλη είδηση ​​αλλά εδώ αποσιωπούνται. Στην πραγματικότητα, και η Γερμανία είχε πέσει στην ίδια αυταπάτη σχετικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην οποία έχουν πέσει και οι Βρετανοί πολιτικοί αλλά και όλοι οι Ευρωπαίοι. Όμως όλοι οι λάτρεις της "δωρεάν, καθαρής, ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργεια", παραβλέπουν τις μοιραίες επιπτώσεις του γεγονότος ότι η ταχύτητα του ανέμου και ηλιακή ακτινοβολία ποικίλουν συνεχώς. Έχουν καταληφθεί από το κόλπο της βιομηχανίας αιολικής ενέργειας περί της χρησιμότητας των αιολικών πάρκων μιλώντας από την άποψη της «ικανότητας» τους, κρύβοντας το γεγονός ότι η πραγματική παραγωγή τους θα ταλαντεύετε ανάμεσα στο 100 % της  «ικανότητας» τους και στο απόλυτο μηδέν. Στη Βρετανία ο μέσος όρος της πραγματικής απόδοσης των αιολικών πάρκων δεν ξεπερνά περίπου το 25% της ονομαστικής ικανότητά τους. Στη Γερμανία το ποσοστό αυτό είναι ακόμη χαμηλότερο, μόλις 17 τοις εκατό.

Όσο περισσότερο μια χώρα εξαρτάται από αυτές τις πηγές ενέργειας, τόσο περισσότερο θα προκύπτουν - όπως χαρακτηριστικά η εμπειρία της Γερμανίας αποκαλύπτει - δύο τεράστια τεχνικά προβλήματα. Το ένα είναι ότι γίνεται απίστευτα δύσκολο να διατηρηθεί μια συνεπή παροχή ενέργειας στο δίκτυο, με αποτέλεσμα οι μεγάλες ​​διακυμάνσεις των ανανεώσιμων πηγών να πρέπει να αντισταθμιστούν με την ηλεκτροπαραγωγή από συμβατικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής. Το άλλο είναι ότι, για να κρατηθεί ένα συνεχές back-up από συμβατικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, απαιτείται οι μονάδες ηλεκτροπαραγωγής από συμβατικά ορυκτά καύσιμα να αναπροσαρμόζουν συνεχώς την λειτουργιά τους πράγμα που είναι πολύ ακριβό και τελικά και αναποτελεσματικά (και παρεμπιπτόντως έχοντας ως αποτέλεσμα να εκπέμπεται πολύ περισσότερο CO2 από το φυσιολογικό και από ότι υποτίθεται πως θα  εξοικονομούσαν τα αιολικά πάρκα).

Και τα δύο αυτά προβλήματα έχουν πάρει μεγάλη ένταση και έκταση στην Γερμανία, καθώς η χώρα αυτή έχει και την μεγαλύτερη ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας από ό, τι οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο. Έχοντας διαθέσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε επιδοτήσεις προς την αιολική και την ηλιακή ενέργεια, φέρνοντας τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος να γίνουν οι υψηλότεροι στην Ευρώπη, η εικόνα που παρουσιάζει η Γερμανία είναι, τουλάχιστον στα χαρτιά, του πιο φανατικού οπαδού της Πράσινης Ανάπτυξης- πιο φανατικού όμως από ότι τελικά θα ήθελε. Πέρυσι, οι ανεμογεννήτριές της είχε ήδη 29 GW παραγωγικής ικανότητας, που ισοδυναμεί με το ένα τέταρτο του μέσου όρου της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας της Γερμανίας. Αλλά επειδή αυτές οι ανεμογεννήτριες είναι ακόμη λιγότερο αποτελεσματική από τις δικές μας, η πραγματική παραγωγή τους ήταν κατά μέσο όρο μόνο 5 GW, και τα περισσότερα από τα υπόλοιπα GW έπρεπε να προέλθουν από συμβατικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, οι οποίοι έπρεπε να είναι έτοιμοι να προμηθεύσουν έως 29 GW ανά πάσα στιγμή και έπειτα να μειώσουν την παραγωγή τους όταν ο άνεμος φυσήξει και οι ανεμογεννήτριες περιστραφούν και πάλι.

Φέτος το πρόβλημα για το γερμανικό δίκτυο έχει γίνει ακόμη χειρότερο. Χάρη σε μια πλημμύρα επιδοτήσεων που εξαπέλυσε η κυβέρνηση της Angela Merkel προς τις ανανεώσιμες πηγές η διείσδυσή τους στο ενεργειακό σύστημα της χώρας έχει αυξηθεί ακόμα περισσότερο (η ηλιακή, για παράδειγμα, αυξήθηκε κατά 43 τοις εκατό). Αυτό καθιστά πλέον δύσκολο ως πραγματικά ακατόρθωτο να κρατήσει το δίκτυο μια ισορροπημένη τάση με αποτέλεσμα να βρίσκεται μόνιμα σε κίνδυνο διακοπής της τροφοδοσίας. (Όταν η ενεργειακή παροχή σε ένα εργοστάσιο αλουμινίου στο Αμβούργο πρόσφατα μειώθηκε απότομα μόνο για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, το εργοστάσιο έκλεισε, προκαλώντας σοβαρές ζημιές.) Οι βιομηχανίες που απαιτούν υψηλής τάσεως ενέργεια εξαναγκάζονται πλέον να εγκαταστήσουν δικές τους γεννήτριες, ή κοιτάζουν να φύγουν από τη Γερμανία και μάλιστα μαζικά.

Στην πραγματικότητα, μια σκληρή μάχη εξελίσσεται πλέον στη Γερμανία μεταξύ των φανατικών της πράσινης ανάπτυξης και των ρεαλιστών της ενεργειακής πολιτικής. Επειδή οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας από το νόμο έχουν προτεραιότητα στην παροχή του δικτύου, οι ιδιοκτήτες των συμβατικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, πρέπει να προσαρμοστούν σε ασύμφορα παραγωγικά πλάνα, και είναι πλέον τόσο σε τέτοια κατάσταση που απειλούν να κλείσουν πολλές από τις μονάδες τους. Η πραγματικά εκπληκτική απάντηση της Γερμανικής κυβέρνησης στο πρόβλημα αυτό, ήταν να προτείνει έναν νέο νόμο αναγκάζοντάς τους να συνεχίσουν να λειτουργούν τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής τους με ζημία.

Εν τω μεταξύ, οι μεγάλες επιχειρήσεις όπως η RWE και η E.ON ετοιμάζονται να χτίσουν 16 νέους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που θα καίνε άνθρακα και 15 φυσικού αερίου  μέχρι το 2020, με στόχο να καλύψουν το 38% των αναγκών ηλεκτρικής ενέργειας της Γερμανίας. Κανένα από αυτά τα εργοστάσια δεν έχει υποδομή «δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα» (CCS), καθιστώντας έτσι την μείωση του CO2 ως ένα κενό ευχολόγιο. Το γεγονός αυτό καθιστά πλήρη ανοησία το ότι η Γερμανία θα επιτύχει τους στόχους της ΕΕ για μείωση των εκπομπών CO2 (και εξίσου ευφάνταστο τον στόχο της κ. Μέρκελ για την παραγωγή του 35% της ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας).

Εν συντομία, η στροφή της Γερμανίας προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αποδεικνύεται να είναι μια πραγματική καταστροφή. Αυτό θα πρέπει να μας απασχολήσει και εμάς ιδιαίτερα διότι η κυβέρνηση μας, με το σχέδιό της για την κατασκευή 30.000 ανεμογεννητριών και για την κάλυψη του στόχου προμήθειας του 32 τοις εκατό της ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ως το 2020, είναι η ίδια πορεία προς την κόλαση. Αλλά οι δικές μας «big six» εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων και των γερμανικών RWE και E.ON, δεν μπορούν να χτίσουν κανένα νέο θερμοηλεκτρικό σταθμό για να αντικαταστήσουν τουλάχιστον όσους παλαιούς διαθέτουμε (πολλοί από τους οποίους σύντομα αναμένονται να κλείσουν κάτω από τους κανόνες της ΕΕ), και οι οποία μάλιστα την περασμένη εβδομάδα προμήθευσαν περισσότερο από το 40 τοις εκατό της ενέργειας μας - εκτός και αν είναι εφοδιασμένοι με υποδομή «δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα» (CCS). Μια παρόμοια απειλή κρέμεται πάνω από τα σχέδια και για την κατασκευή των δεκάδων νέων μονάδων φυσικού αερίου που θα είναι απαραίτητες για την παροχή έως και του 100% του back-up για τις πραγματικά άχρηστες ανεμογεννήτριες.

Ότι ακριβώς ισχύει για την μάχη που μαίνεται στην Γερμανία ισχύει και για εμάς εδώ στη Βρετανία -εκτός από το ότι εμείς έχουμε μόνο φανατικούς της Πράσινης Ανάπτυξης να καθοδηγούν την ενεργειακή μας πολιτική. Αν οι ρεαλιστές της ενεργειακής πολιτικής δεν προβούν σε ένα πραγματικό αντιπραξικόπημα πολύ γρήγορα, θα βρεθούμε σε βαθιά προβλήματα, όπως ακριβώς βρίσκεται η Γερμανία σήμερα αλλά χωρίς τις δυνατότητες των δικών της επιλογών.

Τυφλό όργανο της τρόικας...

Τώρα άρχισαν να κάνουν και πλάκα οι Γερμανοί στην κυβέρνηση του Αντωνάκη «Τσολάκογλου», αφού διαπίστωσαν ότι είναι τυφλό, εθελόδουλο όργανό τους που μάλιστα έχει βαλθεί να ξεπεράσει σε δουλικότητα ακόμη και την κυβέρνηση του Γιωργάκη «Τσολάκογλου», κάτι που θεωρείται βέβαιο ότι θα το πετύχει με άνεση! Άλλαξαν τακτική. Τώρα δίνουν όλοι οι εκπρόσωποι του Τέταρτου Ράιχ «συγχαρητήρια» στον Αντωνάκη Σαμαρά για το έργο του, αλλά δεν του δίνουν ούτε ευρώ από τα συμφωνημένα δάνεια! Τώρα σπρώχνουν σιγά σιγά εκείνη την περιβόητη δόση των 31,5 δισ. ευρώ που έπρεπε να είχε δοθεί στις 28 Ιουνίου προς τον ...Νοέμβριο!!!

του Γιώργου Δελαστίκ.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Πριν".

Παράλληλα, έχουν βάλει την τρόικα να λιώνει σαν σκουλίκια τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη, με συνεργάτη τους τον Στουρνάρα. Τους εξευτελίζουν βέβαια έτσι, αλλά ταυτόχρονα τους βοηθούν να περάσουν τα πιο σκληρά αντεργατικά μέτρα που ουδέποτε μπορούσε να φανταστεί άνθρωπος του 21ου αιώνα, τουλάχιστον στο δεύτερο μισό του, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τι το οκτάωρο απαιτεί η τρόικα να καταργήσει η κυβέρνηση των Ελλήνων «οικονομικών Κουίσλινγκ», τι το πενθήμερο να πετάξει στα σκουπίδια, τι να πάψουν οι απολυόμενοι να παίρνουν αποζημιώσεις, τι να απολύει αδίστακτα εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους η κυβέρνηση των σύγχρονων «γερμανοτσολιάδων»! Όπως στα πειράματα ευγονικής του Μένγκελε στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, έτσι και σήμερα η Μέρκελ και ο Σόιμπλε με όργανα τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη δοκιμάζουν πάνω στους Έλληνες την πλήρη κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος! Με απίστευτη λύσσα απαιτούν να μη μείνει όρθιο απολύτως τίποτα από τις εργατικές κατακτήσεις του τελευταίου αιώνα.

Στον βαθμό που η γλοιώδης συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ προωθεί με πάθος τις γερμανικές αλλαγές και ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι της χώρας μας δεν αντιστέκονται ακόμη τόσο μαχητικά ώστε να αναχαιτίσουν και να ανατρέψουν τα σχέδια των «γερμανοτσολιάδων» της κυβέρνησης, το Βερολίνο έχει κάθε λόγο να κρατήσει την Ελλάδα μέσα στο ευρώ και να συνεχίσει έτσι το πείραμα πλήρους εξαθλίωσης του ελληνικού πληθυσμού. Η διαπιστούμενη τις τελευταίες δύο εβδομάδες αλλαγή γραμμής της Μέρκελ απέναντι στη χώρα μας αντανακλά και αυτές τις εξελίξεις. «Η ματωμένη καρδιά» έχει σαρκαστικό τίτλο σχετικής ανάλυσής του το γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ, αναφερόμενο στη Μέρκελ. «Σε μια στροφή που προκαλεί κατάπληξη, αποχωρίζεται η καγκελάριος τη μέχρι τώρα πολιτική της απέναντι στην Ελλάδα. Τώρα θέλει να εμποδίσει σε κάθε περίπτωση μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ – ακόμη και αν γι’ αυτό πρέπει να εξωραϊστεί η έκθεση της τρόικας», προσθέτει ο διαφωτιστικός υπότιτλος του άρθρου. «Στην πραγματικότητα η Μέρκελ έχει ήδη αποφασίσει... Η έκθεση της τρόικας πρέπει σε κάθε περίπτωση να είναι τέτοια, ώστε η Ελλάδα να μπορεί να παραμείνει την ευρωζώνη», γράφει χωρίς περιστοφές το Σπίγκελ, απομυθοποιώντας όλες τις θεατρικές παραστάσεις που θα παιχτούν τις επόμενες εβδομάδες γύρω από την έκθεση της τρόικας για την Ελλάδα. Η απόφαση παραμονής έχει ήδη ληφθεί, ισχυρίζεται το συνήθως καλά πληροφορημένο περιοδικό.

Για να αποδείξει την αφοσίωσή του στο Μνημόνιο και τους Γερμανούς, ο Σαμαράς έχει ήδη περάσει στο στάδιο των πολιτικών ανθρωποθυσιών ομοϊδεατών του, δεξιών συνδικαλιστών. Την Πέμπτη διέγραψε τον αρχισυνδικαλιστή της ΔΑΚΕ και μάλιστα του ...ιδιωτικού (!) τομέα Νίκο Κιουτσούκη, ο οποίος αντιδρούσε εντονότατα στα νέα αντεργατικά μέτρα του «πακέτου» των 11,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Στον δρόμο προς την πολιτική λαιμητόμο της διαγραφής φαίνεται ότι οδηγεί ο Σαμαράς και τον επίσης δεξιό πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Αθήνας, ο οποίος επίσης διαφωνεί με τα μέτρα εναντίον των γιατρών και της δραματικής υποβάθμισης της δημόσιας υγείας που υλοποιεί ο αποκρουστικός πλέον πρωθυπουργός. Έχοντας πλήρη επίγνωση των πολιτικών εγκλημάτων που διαπράττει η κυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη εναντίον του ελληνικού λαού και φοβούμενοι –αδίκως!– μη τυχόν γίνει καμιά στραβή και καταλήξουν κατηγορούμενοι, βουλευτές και στελέχη της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ προσπαθούν να δείξουν ότι διαφοροποιούνται σε κάποια σημεία από την ακολουθούμενη πολιτική της κυβέρνησης. Για το λόγο αυτό ο Βενιζέλος τηλεφώνησε στον Σαμαρά και του πρότεινε να μη γίνει καμιά συζήτηση στη Βουλή για τη σκανδαλώδη τροπολογία που αφορά τη Ζίμενς, να αποσύρει αμέσως την τροπολογία, επειδή αρκετοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ αλλά και ίσως κάποιοι και της ΝΔ δεν θα την ψήφιζαν.

Θα περνούσε φυσικά με άνεση η ρύθμιση, αλλά θα φαινόταν ότι είναι κλονισμένη η συνοχή της κυβέρνησης του Αντωνάκη «Τσολάκογλου». Ο Βενιζέλος και το ΠΑΣΟΚ όμως, όπως και ο Κουβέλης με τη ΔΗΜΑΡ, θα εξαφανιστούν αμέσως από το πολιτικό προσκήνιο, αν χάσουν τη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση και τα προνόμια που απορρέουν από το ότι παίρνουν και αυτοί μέρος στη λεηλασία του δημόσιου πλούτου. Πάνω απ’ όλα αν χάσουν τη δυνατότητα να βολεύουν με παχυλές αμοιβές κομματικούς φίλους τους σε διάφορες δημόσιες θέσεις. Γι’ αυτό και σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να φύγουν από την κυβέρνηση Σαμαρά.

Από την ιστορική αμνησία στην πολιτική αμνηστία!

Του Δημήτρη Χριστόπουλου,επίκουρου καθηγητή Συγκριτικής Πολιτικής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Βήμα".

Το μεταναστευτικό ζήτημα που βιώνεται στην Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του '90 ως σήμερα προβάλλεται συνήθως ως η βασική αιτία για την ανάπτυξη του ακροδεξιού λόγου, ο οποίος πολύ συχνά εκβάλλει στη βία. Αυτό που χαρακτηρίζει τον κυρίαρχο λόγο αντιμετώπισης της ανάδυσης αυτού του πολιτικο-ιδεολογικού φαινομένου είναι η αμηχανία. Η αμηχανία είναι η διάθεση που εκ των υστέρων αιτιολογεί - ή καλύτερα συγκαλύπτει - την αποτυχία. Αμήχανοι ενώπιον του «νέου» δεν γνωρίζουμε και για τον λόγο αυτόν δεν καταφέραμε να το αξιολογήσουμε και να το τιθασεύσουμε. Ετσι η αμηχανία εκφυλίζεται σε συγκατάβαση. Η συγκατάβαση με τη σειρά της εκτρέφει την ανοχή. Η ανοχή, τέλος, εύκολα καταλήγει στη συγχώρεση της βίας, ως και στη στράτευση.

Πώς όμως αλήθεια μπορεί να αιτιολογηθεί η αμηχανία ενώπιον της ανάδυσης του νεοφασισμού στην Ελλάδα; Πόσο πράγματι νέο είναι το φαινόμενο ώστε να λέμε ότι δεν το γνωρίζουμε; Μήπως κοροϊδευόμαστε; Η ακροδεξιά ιδεολογία είναι βαθιά ριζωμένη στην ελληνική πολιτική ιστορία. Ενα μείζον τμήμα της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας εδράζεται σε ένα συμπαγές και συνεχές υπόβαθρο ολοκληρωτισμού και αυταρχισμού. Μήπως ξεχάσαμε ότι μιλάμε για μια χώρα που καταγράφει τον τελευταίο αιώνα τις περισσότερες πολιτειακές εκτροπές από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες με τις οποίες επιθυμεί να συγκρίνεται; Μήπως δεν συζητάμε για μια χώρα όπου η επίκληση του «κινδύνου» λειτούργησε ανέκαθεν ως πρόσχημα κατάλυσης του Συντάγματος και άρσης των εγγυήσεων προστασίας των ελευθεριών μας; Μήπως τα τριάντα πέντε χρόνια που μας χωρίζουν από τη Μεταπολίτευση είναι αρκετά για να ξεχαστεί το ελληνικό παρακράτος μιας «καχεκτικής» δημοκρατίας; Ο νεοναζιστής πολιτευτής της Μεσσηνίας δεν δίστασε να μιλήσει για νέα «τάγματα ασφαλείας» γνωρίζοντας φυσικά ότι δεν είναι ο πρώτος που χρησιμοποιεί τον όρο αυτόν και μάλιστα στη συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια, στη μνήμη της οποίας ακόμη είναι ζωντανή η δράση των πολιτικών προγόνων της Χρυσής Αυγής.

Κάποτε ήταν ο «κομμουνιστικός κίνδυνος», σήμερα είναι η «μεταναστευτική απειλή», κάποτε ήταν η μεταπολεμική αυτόνομη ισχύς των ενόπλων δυνάμεων, σήμερα είναι η ανεξέλεγκτη από τις πολιτικές ηγεσίες παρείσφρηση ακροδεξιών στοιχείων στα σώματα ασφαλείας. Κάποτε ήταν ο μανιώδης αντικομμουνισμός που δεν ήθελε οι αντιφρονούντες να είναι Ελληνες, τώρα ο ρατσισμός που δεν αφήνει τους μετανάστες να γίνουν. Η ιδεολογία του εσωτερικού εχθρού που διώκεται όχι επειδή είναι ένοχος αλλά επικίνδυνος, όπως πάντα αρεσκόταν να μας θυμίζει ο Α. Μάνεσης, είναι ακόμη κυρίαρχη όχι μόνο στις παρυφές αλλά και σε mainstream εκδοχές του πολιτικού λόγου. Να θυμίσω ότι το σύνθημα της «ανακατάληψης του κέντρου των πόλεών μας» που ανέλαβαν μετεκλογικά να υλοποιήσουν τα νεοναζιστικά τάγματα δόθηκε προεκλογικά από τον πρωθυπουργό μας.

Με δυο λόγια, η αμηχανία δεν συγχωρείται. Η ιστορική αμνησία τροφοδοτεί την πολιτική αμνηστία του ακροδεξιού λόγου με αποτέλεσμα την ταχύτατη διείσδυσή του όχι απλώς στα λεγόμενα «άκρα» του πολιτικού φάσματος αλλά και στις καθώς πρέπει εκδοχές του πολιτικού κέντρου. Σε αυτό το ιστορικό υπόβαθρο η μη εξοικείωση με τον νεοφασισμό είτε είναι προσποίηση είτε ανοησία. Βεβαίως, οι συνειρμοί ανάμεσα στην παραδοσιακή εκδοχή του ελληνικού φασισμού και στη σύγχρονη επίστρωσή της με τα κελεύσματα του ευρωπαϊκού νεοναζισμού πασπαλισμένα από μίσος ενάντια στο Ισλάμ και στους μετανάστες δεν πρέπει να γίνονται απρόσεκτα καθώς κρύβουν γενικεύσεις και παραπλανητικές αναγνώσεις. Ωστόσο, ένα είναι βέβαιο και πολλαπλώς διασταυρωμένο στην ευρωπαϊκή ιστορία: ότι οι συνθήκες κρίσης και ύφεσης που διάγουμε σήμερα είναι το τέλειο λίπασμα του φασιστικού κτήνους που κάθε ευρωπαϊκή κοινωνία καταφέρνει κάπως να καταχωνιάσει υπό καθεστώς καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Πιθανώς η πιο τυραννική παρακαταθήκη που κληροδοτεί η νεοφιλελεύθερη διαχείριση της σύγχρονης κρίσης χρέους στην Ευρώπη και στη χώρα μας μπορεί να μην είναι η αποδιάρθρωση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κεκτημένου αλλά η αναγέννηση του νεοναζισμού, με ό,τι δυσοίωνο αυτό μπορεί να προαλείψει για το μέλλον μας, με πρώτη-πρώτη την κατάρριψη του "happy end" μύθου της ελληνικής Μεταπολίτευσης. Ισως αυτό θα μπορούσε να είναι και ένα πιο πειστικό επιχείρημα απευθυνόμενο στην ομάδα της κυρίας Μέρκελ. Η Γερμανία έχει εδώ μια πρόσθετη ευθύνη.

Είναι και η Πυρηνική Ενέργεια ...πράσινη;

Without nuclear, the battle against global warming is as good as lost!

Ελπίζουμε να διαψευσθούμε, αν και δεν το πιστεύουμε: στο όνομα της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, ένα ρεύμα υπέρ της  Πυρηνικής Ενέργειας έχει αρχίσει να φουσκώνει! Αρθρογράφοι, επιστήμονες και αναλυτές έχουν αρχίσει να επισημαίνουν τα ...θετικά της Πυρηνικής Ενέργειας, σε σχέση με την αναποτελεσματικότητα των επονομαζόμενων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην ηλεκτροπαραγωγή, και τελικά και στην αντιμετώπιση της αύξησης των ρύπων που προκαλούν το "φαινόμενο του θερμοκηπίου"! Πολύ φοβούμαστε πως στο άμεσο μέλλον ακόμη και η Πυρηνική Ενέργεια θα παρουσιαστεί ως "πράσινη" και δυστυχώς για μια ακόμη φορά θα έχουν επιβεβαιωθεί οι ...προβλέψεις μας: 

"...για να κλείσει η "κουβέντα" μια και καλή - επειδή γίναμε όλοι οικολόγοι- άλλο πράγμα είναι η "μειωμένη έκκληση διοξειδίου του άνθρακα"  και εντελώς διαφορετικό η "Προστασία του Περιβάλλοντος"! Ένα Πυρηνικό Εργοστάσιο έχει μηδενική έκκληση CO2, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει και μηδενικό Οικολογικό Αποτύπωμα! Το ίδιο ισχύει και για ένα Πάρκο Ανεμογεννητριών όπως επίσης  και για ένα Υδροηλεκτρικό Φράγμα! Το ότι μια Τεχνολογία δεν παράγει CO2 δεν την καθιστά και "Οικολογική" σώνει και καλά! Αντιθέτως μια "Οικολογική Τεχνολογία"  σέβεται τον Άνθρωπο το ίδιο με το Περιβάλλον! Μια πραγματικά Οικολογική Τεχνολογία δεν μπορεί παρά να είναι συνυφασμένη με την Προστασία του Περιβάλλοντος συνεπώς και του Ανθρώπου!  Άλλα για να αναπτυχθεί και να ευδοκιμήσει  μια τέτοια Τεχνολογία πρέπει να σταματήσει η Επιστημονική Έρευνα να ελέγχεται από τις Πολυεθνικές,  η Πολιτική από τους Μεγαλοεργολάβους και η Κοινωνία από τους νόμους της Αγοράς!"

Η Βάλια Κάλντα δεν χρειάζεται Πράσινη Ανάπτυξη!

Αφήστε την Φύση στην ησυχία της!

Δεν έχουν τον θεό τους!

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Ποντίκι".

«Χέρι» ακόμα και στη Βάλια Κάλντα, το απόλυτα παρ­θένο οικοσύστημα της χώ­ρας, βάζουν ΥΠΕΚΑ, ΤΕΡΝΑ και ΔΕΗ Ανανεώ­σιμες, δίνοντας το πράσινο φως για την έναρξη κατασκευής του αναχρο­νιστικού και απορριφθέντος το 2009 έργου της μεταφοράς 70 εκατ. κυβι­κών μέτρων νερού τον χρόνο από το Εθνικό Πάρκο της Βόρειας Πίνδου για τον εμπλουτισμό της λίμνης Παμβώ­τιδας.

Στους διαδρόμους του υπουργείου κάνουν λόγο ευθέως για εξυπηρέτη­ση τοπικών μικροκομματικών συμ­φερόντων αφού, αν και το σχέδιο είχε απορριφθεί από το ΥΠΕΚΑ, επί υπουργίας Τίνας Μπιρμπίλη, τον Νο­έμβριο του 2009, τα σχέδια για την κατασκευή του επανήλθαν αμέσως μόλις η τρίτη μνημονιακή κυβέρνη­ση ανέλαβε τις τύχες της χώρας και ο βουλευτής Ιωαννίνων της Ν.Δ. Σταύ­ρος Καλογιάννης έγινε υφυπουργός Υποδομών, προωθώντας το έργο, του οποίου εμπνευστής θεωρείται ο πατέ­ρας του, πρώην βουλευτής της Ν.Δ. Λευτέρης Καλογιάννης. 

Ο νέος «Αχελώος»!

Η εκτροπή του Αώου αναμένεται να γίνει ο νέος «Αχελώος», καθώς κάτοι­κοι και φορείς της περιοχής βρίσκο­νται σε θέση «μάχης» και δηλώνουν ότι, όπως και στο παρελθόν, θα απο­τρέψουν τα σχέδια για καταστροφι­κές επεμβάσεις στη Βάλια Κάλντα. 

Ήδη το δημοτικό συμβούλιο του Ζα­γορίου και οι κάτοικοι της Βωβούσας εξέφρασαν την κατηγορηματική αντί-θεσή τους προς κάθε εγχείρημα μεταφοράς νερού από τον Αώο και τους παραποτάμους του, αλλά και για κάθε κατασκευή υδροηλεκτρικού έργουστην περιοχή του δήμου. Παράλληλα δηλώνουν αντίθετοι σε οποιαδήποτε επέμβαση που θα αλλοιώνει το οικοσύστημα του Εθνικού Πάρκου Βόρει­ας Πίνδου, καθώς επίσης και της περιοχής προστασίας της φύσης – πυ­ρήνας του Ε.Π.Β. Πίνδου, τμήμα Βάλια Κάλντα. 

Το έργο, που περιλαμβάνεται στο Σχέδιο Διαχείρισης Υδάτων Υδατικού Διαμερίσματος Ηπείρου με φορέα υλοποίησης τη ΔΕΗ Ανανεώσιμες -ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή Α.Ε., σκοπό έχει τη διοχέτευση των νερών προς τον Μετσοβίτικο ποταμό και τη λίμνη των Ιω­αννίνων και από εκεί στον Καλαμά, για να ενισχύσουν την ηλεκτροπαραγωγή των Υδροηλεκτρικών σταθμών Γρεβενιτίου, Μετσοβίτικου και Καλαμά. 

Για την υλοποίηση του σχεδιασμού προβλέπεται η κατασκευή φράγματος μεταξύ Βωβούσας και Σμιξωμάτων, όπου είναι η συμβολή Αώου με το Αρκουδόρεμα. 

Στελέχη της ΔΕΗ Ανανεώσιμες και της ΤΕΡΝΑ υπο­στηρίζουν ότι η ορεινή υδροληψία έχει σχεδιαστεί εκτός των ορίων του δρυμού της Βάλια Κάλντα και εκτός της αντίστοιχης περιοχής προστασίας της φύσης, από τα όρια της οποίας, όπως λένε, απέχει περί τα 2.000 μέ­τρα.

Την άποψη αυτή αντικρούουν οι φο­ρείς και οι κάτοικοι της περιοχής, κα­θώς και οι περιβαλλοντικές οργανώ­σεις (WWF Ελλάς, Καλλιστώ, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Πίν­δος Περιβαλλοντική και Αρκτούρος), επισημαίνοντας ότι η κατασκευή του αγωγού για τη μεταφορά του νερού και η διάνοιξη του δρόμου προβλέπε­ται να γίνει στη Β’ Ζώνη του Εθνικού Πάρκου Β. Πίνδου που, σύμφωνα με το νομικό καθεστώς, ορίζεται ως ζώνη διατήρησης οικοτόπων και ειδών και απαγορεύονται τέτοιου είδους δραστηριότητες. 

Παράλληλα από τη μελέτη προκύ­πτει ότι το 80% του νερού προέρχεται από τον πυρήνα του εθνικού πάρκου, ενώ καταστροφικές θα είναι οι επι­πτώσεις που θα επιφέρει στο οικο­σύστημα η κατασκευή αγωγών για τη μεταφορά του νερού κατά μήκος 50 χιλιομέτρων! 

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, μάλιστα, όταν είχε τεθεί και πάλι επί τάπητος η κατασκευή του έργου, το είχαν χαρακτηρίσει διπλά καταστρο­φικό, επισημαίνοντας ότι «εκτός από την προφανή οικολογική καταστροφή στο υδάτινο σύστημα του Αώου, απει­λεί να “ξεπλύνει” το περιβαλλοντικό έγκλημα που συντελείται στα Γιάννε­να και καθημερινά υποβαθμίζει το οι­κοσύστημα της Παμβώτιδας». 

Επισημαίνεται ότι σοβαρές επιφυ­λάξεις για όλο το σχέδιο διαχείρισης και ιδιαίτερα την αντίθεσή του με την εκτροπή του Αώου έχει εκφράσει το Τεχνικό Επιμελητήριο Ηπείρου, το οποίο επισήμανε ότι το όλο σχέδιο «μπάζει νερά». 

Διαδικτυακή συλλογή υπογραφών! 

Ο κύκλος της δημόσιας διαβούλευσης επί του προσχεδίου διαχείρισης υδατικών πόρων της Ηπείρου, στο οποίο περιλαμβάνεται η εκτρο­πή του Αώου, κλείνει στις 15 Σεπτεμβρίου και οι κάτοικοι της κοινότητας Βωβούσας προσπα­θούν μέσω του Διαδικτύου να συγκεντρώσουν όσες περισσότερες  υπογραφές μπορούν. Ήδη περισσότεροι από 1.600 πολίτες έχουν υπογράψει την έκκληση, η οποία μεταξύ άλλων αναφέρει: 

«Οι κάτοικοι της Τοπικής Κοινότητας Βωβούσας θέλουμε να δηλώσουμε τη ρητή και κατηγορηματική αντίθεσή μας σχετικά με τα όσα προβλέπει η Β’ φάση του σχεδίου Διαχείρισης του Υδατικού Διαμερίσματος Ηπείρου, με αντι­κείμενο τη μεταφορά νερού από την υδρολογι­κή λεκάνη του ποταμού Αώου προς την περιοχή του λεκανοπεδίου Ιωαννίνων. Θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι κάθε εγχείρημα μεταφοράς νερού από τον ποταμό Αώο και τους παραποτάμους αυτού, καθώς και οποιαδήποτε επέμβαση που αλλοιώνει τον χα­ρακτήρα του περιβάλλοντος και απειλεί την ευ­αίσθητη ισορροπία του οικοσυστήματος της πε­ριοχής και του γειτονικού Εθνικού Δρυμού της Βάλια Κάλντα θα έχει να αντιμετωπίσει τη δυνα­μική και με κάθε μέσο κινητοποίησή μας».

Επισημαίνεται ότι στο Εθνικό Πάρκο της Βό­ρειας Πίνδου περιλαμβάνονται 11 περιοχές που ανήκουν στο Πανευρωπαϊκό Δίκτυο Προστα­τευόμενων Περιοχών: «Φύση 2000» (Natura 2000). Από αυτές οι έξι ανήκουν εξ ολοκλήρου στο Εθνικό Πάρκο, ενώ οι υπόλοιπες πέντε κατά ένα μέρος τους. Επίσης στο Εθνικό Πάρκο πε­ριλαμβάνεται μια περιοχή που είναι χαρακτη­ρισμένη ως Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους. Στο Εθνικό Πάρκο απαντώνται 1.800 είδη χλωρίδας, περί τα 60 είδη θηλαστικών, 166 είδη πουλιών, 30 είδη ερπετών και 17 είδη ψαριών.

Η Μέρκελ στηρίζει τον Ομπάμα και η Ελλάδα πληρώνει τον λογαριασμό!

Για μετά τις αμερικανικές εκλογές μετατίθεται, σύμφωνα με ρεπορτάζ του πρακτορείου Reuters, η έκθεση της ΕΕ και του ΔΝΤ για το ελληνικό χρέος.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα του πρακτορείου, οι διαφορές στους κόλπους της τρόικας για την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους σε συνδυασμό με τις πολιτικές εξελίξεις στην Αμερική, δείχνουν ότι η έκθεση θα καθυστερήσει έως το Νοέμβριο. Σημειώνεται, πάντως, ότι σύμφωνα με την ελληνική πλευρά η δημοσιοποίηση της έκθεσης αναμένεται εντός του Οκτωβρίου, ενδεχομένως και πριν από το Eurogroup της 8ης Οκτωβρίου. Η έκθεση αποτελεί τη βάση για να εκταμιευθεί η επόμενη δόση από το δάνειο στήριξης. Αν, τελικώς, η έκθεση δημοσιοποιηθεί μετά τις 6 Νοεμβρίου και εφόσον, βεβαίως, είναι θετική, τότε η εκταμίευση θα γίνει μετά τα μέσα Νοεμβρίου. Μέχρι τότε η Ελλάδα θα χρηματοδοτείται με εκδόσεις εντόκων γραμματίων και οι τράπεζές της από το μηχανισμό έκτακτης ρευστότητας της Τράπεζας της Ελλάδος, πράγμα που θα επιτείνει το πρόβλημα της ρευστότητας της οικονομίας της και της εξυπηρέτησης του χρέους της.

Σε ό,τι αφορά τον ρόλο των ΗΠΑ, υπενθυμίζεται ότι ήδη από τα τέλη Αυγούστου κυκλοφορούσαν σενάρια, σύμφωνα με τα οποία η κυβέρνηση Ομπάμα πίεζε τις χώρες της ευρωζώνης να αναβάλουν τυχόν αρνητικές αποφάσεις για την Ελλάδα για μετά τις προεδρικές εκλογές της 6ης Νοεμβρίου.

Σύμφωνα με τις περισσότερες δημοσκοπήσεις, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και το δημοσίευμα του Reuters, ο Μπάρακ Ομπάμα προηγείται αλλά οι Αμερικανοί ψηφοφόροι παραμένουν ευαισθητοποιημένοι σε οποιοδήποτε γεγονός θα είχε επιπτώσεις στην οικονομία των ΗΠΑ. ‘‘Πιθανότατα η έκθεση της τρόικας να δημοσιοποιηθεί μετά τις αμερικανικές εκλογές’’, ανέφερε Γερμανός αξιωματούχος. Στην ερώτηση αν αυτό είναι αίτημα από την πλευρά των ΗΠΑ, απάντησε ότι και οι Αμερικανοί αλλά και οι Γερμανοί  ‘‘δεν θέλουν εκπλήξεις αυτήν την περίοδο’’. ‘‘Σε ό,τι αφορά τους ευρωπαίους ηγέτες, δεν θέλουν τον Ρόμνεϊ, έτσι είναι πιθανά πρόθυμοι να κάνουν οτιδήποτε για να βοηθήσουν τις πιθανότητες επανεκλογής του Ομπάμα’’, δήλωσε ο αξιωματούχος της ΕΕ που σύμφωνα Reuters είναι ένας από αυτούς που συμμετέχουν στην χάραξη της πολιτικής για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην Ευρώπη.

Και η Γαλλία εγκαταλείπει τα αιολικά πάρκα!

Μεγάλες αλλαγές προβλέπονται στην ενεργειακή σκηνή της Γαλλίας όσον αφορά τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και ιδιαίτερα τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά πάρκα, με τη μείωση των επιδοτήσεων και των εγγυημένων τιμών να θεωρείται πλέον αναπόφευκτη.

Πρόσφατα το Υπουργείο Οικολογίας, Αειφόρου Ανάπτυξης και Ενέργειας κυκλοφόρησε έκθεση με μια σειρά συστάσεων και προτάσεων για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στον κλάδο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Σύμφωνα με την έκθεση, η ανάγκη για χρηματοδότηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αναμένεται να φθάσει τα 8 δισεκατομμύρια ευρώ το 2020, πράγμα που θα απαιτούσε φορολογικές αυξήσεις πέραν των 20 ευρώ ανά μεγαβατώρα για τους Γάλλους καταναλωτές, ποσοστό διπλάσιο από το σημερινό τους επίπεδο. Με βάση αυτό το τεράστιο οικονομικό κόστος και δεδομένου του ενεργειακού ελλείμματος που γεννούν οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας η Έκθεση καταλήγει σε συγκεκριμένες προτάσεις για τον περιορισμό της διείσδυσης των ΑΠΕ στην χώρα! Πρόκειται για προτάσεις βάσει των οποίων η κυβέρνηση της χώρας θα λάβει τις τελικές της αποφάσεις όσον αφορά τις δεσμεύσεις της για την ανάπτυξη των ΑΠΕ.

Όπως αναφέρεται στην έκθεση, είναι απαραίτητο να εφαρμοστεί ένα σύστημα επιδότησης της πράσινης ενέργειας το οποίο δε θα επιβαρύνει υπέρμετρα τον κρατικό προϊπολογισμό και τις τιμές του ηλεκτρισμού. Ταυτόχρονα σημειώνει την ανάγκη για μείωση των επιδοτήσεων προς τις ΑΠΕ. Αυτό που πάντως προτείνει σαφώς η έκθεση είναι η μείωση των εγγυημένων τιμών βάση των οποίων οι καταναλωτές αγοράζουν το ρεύμα από τις ΑΠΕ. Τέλος, η Έκθεση προτείνει την ενίσχυση της συνεργασίας της Γαλλίας με τη Γερμανία στον τομέα της έρευνας στην κατεύθυνση πιο παραγωγικών και λιγότερο δαπανηρών ενεργειακών πηγών, από τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά πάρκα.

Πόλεμος; Ποιος πόλεμος;

Η Γερμανία απορρίπτει την πληρωμή πολεμικών αποζημιώσεων στην Ελλάδα.

Το Βερολίνο απέρριψε σήμερα το ενδεχόμενο να πληρώσει πολεμικές αποζημιώσεις στην Ελλάδα για την περίοδο της ναζιστικής κατοχής της χώρας, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει καμία σχετική συζήτηση για το θέμα αυτό μεταξύ των δύο χωρών.

Έλληνες αξιωματούχοι είχαν προ ημερών δηλώσει ότι η Αθήνα διατηρεί το δικαίωμα να διεκδικήσει αποζημιώσεις αξίας περίπου 7,5 εκατομμυρίων δολαρίων (5,76 εκατ. ευρώ), υποστηρίζοντας ότι Ελλάδα αναγκάστηκε να δεχτεί δυσμενείς όρους κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων το 1950.
«Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θεωρεί ότι έπειτα από πολλές δεκάδες χρόνια, το θέμα των αποζημιώσεων έχει χάσει το νόημά του!», δήλωσε ο Martin Schaefer, εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας στην καθιερωμένη κυβερνητική ενημέρωση. «Για εμάς, δεν τίθεται το θέμα αυτό και θα ήθελα να προσθέσω ότι δεν γνωρίζω για καμία σχετική συζήτηση, καμία επαφή μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας!» για το θέμα, πρόσθεσε ο Schaefer .

«Η Γερμανία έχει αναλάβει την ευθύνη για το παρελθόν της. Το κάναμε πάντα στη διάρκεια των περασμένων δεκαετιών και αποδείξαμε με διάφορους τρόπους ότι λαμβάνουμε το παρελθόν αυτό σοβαρά υπόψη μας», υπογράμμισε ο Schaefer, διευκρινίζοντας: «Το ίδιο ισχύει και για τη ναζιστική κατοχή της Ελλάδας στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου».

Έρχεται και δεύτερο κούρεμα!

Handelsblatt: Τα λεφτά για την Ελλάδα εξαφανίζονται γιατί πάνε σε δάνεια και τόκους!

«Μόνο ένα δεύτερο κούρεμα θα βοηθήσει!», είναι ο τίτλος δημοσιεύματος στην γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt όπου επισημαίνεται πως «ο στόχος να πέσει το έλλειμμα κάτω από το όριο του 3% μέχρι το 2014 φαντάζει ολοένα πιο ουτοπικός με δεδομένη τη συνεχή κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας», εν μέσω μάλιστα έντονης φημολογίας στην Ευρώπη περί ενδεχόμενης νέας αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Μάλιστα η γερμανική εφημερίδα τονίζει πως τα λεφτά που έχουν διατεθεί μέχρι τώρα για την περιβόητη "Ελληνική Διάσωση", ποτέ δεν έφτασαν στην Ελληνική Οικονομία παρά κατέληξαν απευθείας σε δανειστές και τράπεζες! 

«Ο στόχος να πέσει το έλλειμμα κάτω από το όριο του 3% μέχρι το 2014 φαντάζει ολοένα πιο ουτοπικός με δεδομένη τη συνεχή κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας. Γι αυτό έχει αρχίσει ήδη στο παρασκήνιο μία συζήτηση για την αναγκαιότητα ενός τρίτου πακέτου βοήθειας. Είναι λογικό να νομίζουν πολλοί ότι η Ελλάδα μοιάζει με βαρέλι χωρίς πάτο, αλλά είναι λάθος να πιστεύουν ότι τα χρήματα απλώς εξαφανίζονται. Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων δεν φτάνει καν στην Ελλάδα γιατί απλούστατα χρησιμοποιείται στην πληρωμή δανείων και τόκων» εξηγεί η γερμανική οικονομική εφημερίδα.

Όπως τονίζει ο ανταποκριτής της Handelsblatt στην Αθήνα, «Η Ελλάδα χρειάζεται ένα δεύτερο κούρεμα χρέους. Αυτή τη φορά θα ήταν η σειρά των κρατικών πιστωτών, που έχουν συσσωρεύσει απαιτήσεις ύψους 230 δισεκατομμυρίων ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 75% του ελληνικού ΑΕΠ. Οι γνωρίζοντες υποστηρίζουν ότι υπάρχουν ήδη ανεπίσημα σενάρια για μείωση των απαιτήσεων αυτών κατά 30% και θεωρούν μάλλον λογικό το κόστος μίας τέτοιας απόφασης. Για παράδειγμα η ΕΚΤ διατηρεί ελληνικά ομόλογα ονομαστικής αξίας 50 δισεκατομμυρίων, τα οποία έχει αγοράσει στο 35% της αξίας τους, κατά μέσο όρο».

Θυμίζουμε πως πριν λίγες ημέρες η ίδια εφημερίδα σε αποκλειστικό της δημοσίευμα, επικαλούμενη «κύκλους» της τρόικας, είχε τονίσει πως Ελλάδα δεν θα κατορθώσει να υλοποιήσει τον στόχο για επιστροφή του χρέους σε βιώσιμα επίπεδα το 2020! Βάσει του δεύτερου πακέτου "βοήθειας" που δόθηκε στην Ελλάδα, προβλεπόταν ότι το ποσοστό του χρέους της χώρας θα μειωνόταν στο 120,5% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) το αργότερο ως το 2020, σε επίπεδα που να θεωρούνται βιώσιμα. 

Μία από τις υποθέσεις για την επίτευξη αυτού του στόχου ήταν επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 4,5% του ΑΕΠ ήδη από το 2014. «Το πλεόνασμα αυτό δεν θα επιτευχθεί πριν το 2016» υποστηρίζουν πλέον ανοικτά οι κύκλοι της τρόικας, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της γερμανικής οικονομικής εφημερίδας. Πολύ περισσότερο καθώς η Ελληνική Οικονομία βυθίζεται πιο βαθιά στην ύφεση, ελέω μνημονιακής πολιτικής!

Νοσταλγία!

'Ω!  απέραντη νοσταλγία για κάτι που πότε δεν ζήσαμε

                        κι όμως αυτό υπήρξε όλη η ζωή μας...

(Τάσος Λειβαδίτης)

"Οικολόγοι" υπέρ του κυνηγιού των Λύκων!

Πηγή: "The Independent".

Η κεραυνοβόλα επανακατάκτηση της Γαλλίας από τους λύκους έχει ξεσηκώσει έναν πραγματικό εμφύλιο πόλεμο στο εσωτερικό του κόμματος των Γάλλων Πράσινων!

Λύκοι αυτό το καλοκαίρι για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1920 επανεμφανίστηκαν στην περιοχή Lozère στο νότιο Auvergne, σε μια παραδοσιακά κτηνοτροφική περιοχή που θεωρείται και η γενέτειρα του φημισμένου γαλλικού τυριού ροκφόρ.

Ο José Bové, κτηνοτρόφος, αγροτοσυνδικαλιστής και ακτιβιστής κατά της παγκοσμιοποίησης, κάλεσε δημοσίως τις κυβερνητικές αρχές να επιτρέψουν το κυνήγι των λύκων, ξεσηκώνοντας θύελλα διαμαρτυριών από πολλούς οικολόγους, περιβαλλοντικές οργανώσεις αλλά και μεμονωμένους ακτιβιστές εντός του κόμματος των Γάλλων Πράσινων, οι οποίοι επισημαίνουν ότι ο λύκος είναι προστατευμένο είδος από την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Μια ομάδα προστασίας της άγριας ζωής έχει μάλιστα καταθέσει μήνυση κατά του κ. Bové για «υποκίνηση στην καταστροφή ενός εκ των πιο απειλούμενων ειδών της Ευρώπης».

Ο Pierre Athanase, πρόεδρος της περιβαλλοντικής οργάνωσης Association pour la Protection des Animaux Sauvages, δήλωσε: «Οικολογία σημαίνει βιοποικιλότητα! Αν ο κ. Bové δεν μπορεί να το καταλάβει αυτό, θα πρέπει να αφήσει το πράσινο κίνημα!»

Ο Bové, 59 ετών σήμερα, έγινε ήρωας για το παγκόσμιο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης  και για το Γαλλικό οικολογικό κίνημα, όταν οδήγησε μια μπουλντόζα μέσα στο εστιατόριο  των McDonalds στο Millau, στην Lozere, το 1999. Έχει καταδικαστεί σε διάφορες ποινές φυλάκισης για τον αγώνα του κατά των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών. Ο κ. Bové επιμένει ότι ο λύκος δεν είναι ένα πράσινο θέμα. «Είμαστε οικολόγοι και δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε διπλή γλώσσα», δήλωσε πρόσφατα.  «Δεν μπορούμε να είμαστε ενάντια στην ερήμωση της υπαίθρου και, ταυτόχρονα, να δημιουργούμε περιοχές της χώρας στις οποίες οι αγρότες δεν μπορούν να επιζήσουν γιατί προστατεύουμε την άγρια ζωή. Θα πρέπει να πυροβολούμε ελεύθερα τους λύκους... προτεραιότητά μας πρέπει να είναι η προστασία των μικρών αγροτών στις ορεινές περιοχές.»

Μια χούφτα των λύκοι που είχαν επιβιώσει στην Ιταλία, αποίκισαν εκ νέου τις γαλλικές Άλπεις γύρω στο 1993, και πλέον εκτιμάται ότι έχουν πολλαπλασιαστεί σε περίπου 200 ζώα σε 20 αγέλες, εξαπλώνοντας την επικράτειά τους δυτικά ως την Auvergne και βόρεια ως το Vosges στα σύνορα Αλσατίας-Λωρραίνης.

Οι ειδικοί έχουν προβλέψει ότι θα μπορούσαν να φθάσουν ως και τα μεγάλα δάση, νότια του Παρισιού μέχρι το τέλος αυτής της δεκαετίας. Σύμφωνα με την Γαλλική νομοθεσία για την προστασία της Άγριας Ζωής, που αναθεωρήθηκε το 2004, οι λύκοι μπορούν να σκοτωθούν μόνο από επαγγελματίες κυνηγούς με ειδικές κυβερνητικές άδειες ή κι από τους βοσκούς όταν το κοπάδι τους δεχτεί επίθεση. Σε περιοχές όπου υπάρχουν λύκοι, οι βοσκοί επιδοτούνται να επενδύσουν σε ποιμενικά σκυλιά,εδικούς φωτισμούς και ηλεκτρικούς φράκτες για να προστατέψουν τα κοπάδια τους.

Τα μέτρα αυτά είναι μεν αμφιλεγόμενα, αλλά έχουν αποδειχτεί αρκετά αποτελεσματικά στα  ψηλά βοσκοτόπια των Άλπεων.

Οι βοσκοί της Lozere υποστηρίζουν ότι το κόστος της προστασίας από επιθέσεις λύκων για μικρές κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις θα είναι καταστροφικό. Τα κοπάδια τους - μέχρι 200 κεφάλια ζώων το πολύ, σε σύγκριση με τα αρκετές χιλιάδες στις Άλπεις - βόσκουν χωρίς φύλαξη σε ανοιχτά λιβάδια την ημέρα και το βράδυ αφήνονται ελεύθερα και δεν συγκεντρώνονται σε περιφραγμένα μαντριά ή σταύλους για να προστατευθούν.

Ο André Baret, κτηνοτρόφος και δήμαρχος του χωριού Hure-la-Parade, δήλωνει: «Τα αγροκτήματα μας απειλούνται ήδη... Αυτό δεν είναι σφάλμα των λύκων, αλλά θα μπορούσε να μας ωθήσει στο γκρεμό.»

Οι υπερασπιστές του λύκου λένε ότι η συμβίωση ανάμεσα στον άνθρωπο, τα πρόβατα και στον λύκο είναι δυνατή. Υπάρχουν 200 λύκοι στη Γαλλία, αλλά πάνω από 1.000 στην Ιταλία και 2.000 στην Ισπανία, όπου η κτηνοτροφία εξακολουθεί να ευδοκιμεί. Μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, πολύ μετά που ο τελευταίος λύκος σκοτώθηκε στη Βρετανία, λύκοι ζούσαν ακριβώς απέναντι από τις Βρετανικές Ακτές, στο Pas de Calais, στις Γαλλικές Ακτές της Μάγχης.

Ωστόσο, ο Λύκος δεν αναμένεται να χτυπήσει την πόρτα της Βρετανίας σύντομα. Η δυτική και η βόρεια Γαλλία δεν είναι πλέον αρκετά δασωμένη και άγρια για να τους υποστηρίξει. Έτσι μόνη ελπίδα για να ξανακουστεί το ουρλιαχτό του θαυμαστού αυτού ζώου στα αρχέγονα δάση της Βρετανίας είναι οι προτάσεις που ακούγονται για την επανεισαγωγή του στα Βρετανικά Νησιά από ονειροπόλους ακτιβιστές της Άγριας Ζωής!

Σχόλιο: Και με αφορμή αυτήν την αντιπαράθεση στους κόλπους των Γάλλων Οικολόγων, εγείρεται το ερώτημα:"πως είναι δυνατόν κάποιος να υποστηρίζει πως είναι οικολόγος και ταυτόχρονα να είναι υπέρ του κυνηγιού των Λύκων;" Αναμφίβολα κανείς μπορεί να υποστηρίζει πως είναι ότι θέλει: κάποιοι υποστηρίζουν πως είναι σοσιαλιστές και εφαρμόζουν την πιο νεοφιλελεύθερη πολιτική στην ιστορία της Ευρώπης! Άλλοι υποστηρίζουν πως ενδιαφέρονται για την Δημοκρατία και όμως υπηρετούν τις πιο απολυταρχικές  αρχές που έχει γνωρίσει η Ανθρωπότητα: την δικτατορία των αγορών! Κι άλλοι στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν διαπράξει τις πιο φοβερές σφαγές που μπορεί να φανταστεί ο Ανθρώπινος Νους! Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι τι υποστηρίζει κάποιος πως είναι, ή στο όνομα τίνος ιδανικού μιλάει, αλλά τι στην πραγματικότητα πράττει και τι καταβολές αφήνει για το μέλλον: δεν μπορεί κάποιος να είναι οικολόγος και να μην είναι πάνω και πριν από όλα υπερασπιστής των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της Φύσης - δηλαδή ριζικά αντίθετος με το σημερινό Οικονομικοπολιτικό και Κοινωνικό σύστημα! Γιατί η πραγματική αντίθεση δεν είναι ανάμεσα στον Άνθρωπο και την Φύση, αλλά στο υπάρχον σύστημα και στην Φύση: όσο το γρηγορότερα το καταλάβουμε αυτό τόσο καλύτερα για τους Λύκους, για εμάς τους ίδιους, και για ολόκληρο τον Πλανήτη! 

Η Ελλάδα ξεπουλά τα ασημικά της!

Greece embarks on a firesale!

Islands, palaces royal estates and embassies must go as fears grow that country has entered full-blown depression!

Σε δύσκολους καιρούς είναι ώρα να αποχωριστείς τα ασημικά της οικογένειας και αυτή την περίοδο στην Ελλάδα προωθείται ένα άνευ προηγουμένου ξεπούλημα, γράφει σήμερα η βρετανική εφημερίδα Guardian. 

«Η Ελλάδα ανακοίνωσε ότι θα πουλήσει όλα αυτά που δεν θα της λείψουν-και στην περίπτωση της εν λόγω χώρας που πνίγεται στα χρέη, αυτό σημαίνει την πώληση νησιών, ανακτόρων, ακινήτων-φιλέτων, μαρίνων, αεροδρομίων, δρόμων, της κρατικής εταιρείας φυσικού αερίου, του ΟΠΑΠ, των ταχυδρομείων», σημειώνει η βρετανική εφημερίδα. 

Η εφημερίδα φιλοξενεί δήλωση του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών Γρηγόρη Δελαβέκουρα ότι έχει ληφθεί η απόφαση μίσθωσης και πώλησης ακινήτων που για διάφορους λόγους δεν χρησιμοποιούνται. Πρόσθεσε ότι το οικονομικό τμήμα του υπουργείου εργάζεται για την αποτίμηση των συνθηκών της αγοράς, ώστε να αποφασιστεί το ποσό μίσθωσης/πώλησης. 

Τα νέα για το ξεπούλημα προέκυψαν μια μέρα αφότου ο υπουργός Οικονομικών αποκάλυψε αυτό που φοβούνταν οι περισσότεροι Έλληνες, αλλά δεν είχε ποτέ ειπωθεί επισήμως: ότι με το εθνικό εισόδημα να προβλέπεται να πέσει 25% μέχρι το 2014, η οικονομία τους δεν συρρικνώνεται απλώς, αλλά γλιστρά σε μια ύφεση σαν εκείνη της δεκαετίας του ‘30. «Οι αρμόδιοι εργάζονται τώρα πυρετωδώς για να ξεκινήσουν τη μητέρα όλων των ξεπουλημάτων», σχολιάζει η εφημερίδα. 

Σύμφωνα με τη Guardian, η ελληνική κυβέρνηση δεν κρύβει πως η βιασύνη της για ιδιωτικοποιήσεις οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην επιθυμία να ικανοποιηθούν οι διεθνείς πιστωτές, ενώ μέχρι στιγμής οι προσπάθειες ιδιωτικοποιήσεων έχουν συναντήσει αντίσταση από συνδικάτα και πολιτικά κόμματα που αντιτίθενται όχι μόνο στους σκληρούς όρους των δανείων, αλλά και στην πώληση αυτών που θεωρούνται ως «τα ασημικά της οικογένειας». 

Η εφημερίδα σχολιάζει ότι για πολλούς Έλληνες «η νέα προσπάθεια ιδιωτικοποιήσεων συνιστά την πιο ταπεινωτική εξέλιξη μέχρι στιγμής σε μια σειρά εξελίξεων βάρβαρης δημοσιονομικής ευθυγράμμισης, που έχουν οδηγήσει σε ύψη ρεκόρ τη φτώχεια και την ανεργία».

«Η άλλη ελληνική κρίση»

The Other Greek Crisis!

Με άρθρο του, υπό τον τίτλο «Η άλλη ελληνική κρίση», το αμερικανικό περιοδικό "New Yorker" ρίχνει ευθύνες στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη συμφωνία «Δουβλίνο II» που προβλέπει να ασφαλίζονται τα σύνορα των χωρών του Βορρά από τα κύματα των μεταναστών, αφήνοντας τις χώρες του Νότου και κυρίως την Ελλάδα να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. 

Το άρθρο αναφέρει ότι ο ...συνωστισμός μεταναστών στην Ελλάδα «οφείλεται σε έναν σχεδιασμό της ΕΕ, που φαίνεται ότι είναι όσο λανθασμένος είναι και ο σχεδιασμός του ευρώ. Έχει τίτλο "Δουβλίνο 2" και υπεγράφη εν μέσω της οικονομικής ευφορίας που επικρατούσε το 2003. Ορίζει ότι όσοι ζητούν άσυλο στην ΕΕ μπορούν να το κάνουν μόνο στη χώρα εισόδου τους. Η πολιτική αυτή επέτρεψε σε χώρες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία και άλλες χώρες, που αποτελούν ελκυστικούς προορισμούς για τους οικονομικούς μετανάστες, να φορτώσουν στην Ελλάδα το καθήκον να αστυνομεύει τα σύνορά της και να φροντίζει για τους μετανάστες, καθήκοντα που οι αδύναμες κυβερνήσεις της χώρας δεν μπορούσαν να φέρουν εις πέρας ούτε τις καλές εποχές πριν την οικονομική κρίση».

Όπως σημειώνει ο αρθρογράφος του περιοδικού η πολιτική αυτή και η αύξηση των μεταναστών στη χώρα έχει σαν αποτέλεσμα την άνοδο ακροδεξιών μορφωμάτων, όπως η Χρυσή Αυγή. 

«Η επικρατούσα άποψη στην ΕΕ είναι ότι η οικονομική ασφάλεια είναι πιο σημαντική από την ασφάλεια των ανθρώπων. Αγνοεί περιθωριοποιημένες ομάδες όπως παράνομους Αφρικανούς και Ασιάτες μετανάστες. Εξισώνει τις αδυναμίες του ελληνικού κράτους με την ηθική χρεοκοπία. Είναι μια άποψη που ταιριάζει στους δανειστές, όμως στους δρόμους της Αθήνας τίποτα απ' όλα αυτά δεν έχει νόημα» αναφέρει το περιοδικό.

Όταν η αλήθεια ενοχλεί τότε ... απαγορεύεται!

Στην Αγγλία απαγόρευσαν καταχώρηση στον τύπο κατά των Αιολικών Πάρκων!

Η εν λόγω πληρωμένη καταχώρηση στον σκωτσέζικο τύπο κατά των ανεμογεννητριών υπό τον τίτλο "Καλώς ήρθατε στην Σκωτία!", αποτελεί μέρος της εκστρατείας της οργάνωσης "Κοινότητες της Σκωτίας κατά των Ανεμογεννητριών" (CATS) και του περιβόητου "Οργανισμού Trump", και προειδοποιεί τους Σκωτσέζους πως «ο Σκωτσέζος Πρωθυπουργός Alex Salmond θέλει να εγκαταστήσει 8.750 από αυτά τα τερατουργήματα στην Γη μας».

Η φωτογραφία είναι από ένα αιολικό πάρκο στο νησί  της Χαβάης που έχει μεν παροπλιστεί από το 2006, αλλά οι ανεμογεννήτριές του ακόμη στέκουν σκουριασμένες μολύνοντας κυριολεκτικά και όχι μόνο αισθητικά το περιβάλλον.

Η Αρχή Διαφημιστικών Προτύπων της Βρετανίας υποστηρίζει ότι η εικόνα των αντιαισθητικών ανεμογεννητριών  είναι παραπλανητική και παραβαίνει τον κώδικα δεοντολογίας περί αρνητικής διαφήμισης!!!

Σε αντιδιαστολή να σημειώσουμε ότι πρόσφατα είχαν δει την δημοσιότητα καταγγελίες που μίλαγαν ξεκάθαρα για "φωτομοντάζ" στις εικόνες  που χρησιμοποιούνται για διαφημιστικούς λόγους στην εκστρατεία προώθησης των αιολικών πάρκων, και βέβαια το αυτί κανενός δεν ίδρωσε! Αντιθέτως η πραγματική και αρετουσάριστη εικόνα των ανεμογεννητριών απαγορεύτηκε! 
Και μετά από αυτό εμείς τι άλλο να πούμε ή να σχολιάσουμε; Τα συμπεράσματα είναι πλέον προφανή! Όταν η αλήθεια ενοχλεί τότε ... απαγορεύεται! 

Πώς έσωσε τις ξένες τράπεζες ο Γ. Παπανδρέου!

Του Γ. Δελαστίκ.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Έθνος».

Απαρατήρητα σχεδόν πέρασαν, κατά παράδοξο τρόπο, τόσο από τους πολιτικούς όσο και από τα μέσα ενημέρωσης, τα όντως συγκλονιστικά επί της ουσίας στοιχεία που κατατέθηκαν από το υπ. Οικονομιών στη Βουλή και αφορούν στα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου που είχαν στην κατοχή τους οι ξένες τράπεζες.

Στοιχεία που αποδεικνύουν με αδιαφιλονίκητο τρόπο ότι το ολέθριο Μνημόνιο, στο καθεστώς του οποίου υπήγαγε την Ελλάδα ο Γ. Παπανδρέου, έσωσε όχι την πατρίδα μας, αλλά τις…. ξένες τράπεζες! 

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Βάσει των στοιχείων του υπουργείου Οικονομικών, στις 31 Δεκεμβρίου του 2009 οι ξένες τράπεζες (σχεδόν αποκλειστικά ευρωπαϊκές) κατείχαν ελληνικά ομόλογα συνολικής αξίας 141,5 δισ. ευρώ. Σε συνθήκες κρίσης, θα συνιστούσε εφιάλτη για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ενδεχόμενη στάση πληρωμών εκ μέρους της Αθήνας. Το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα θα υφίστατο σοβαρότατο πλήγμα από ελληνική αδυναμία εξυπηρέτησης του δημό­σιου χρέους και γι' αυτό οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών κρατών ήταν υποχρεωμένες να κάνουν τα πάντα για να βοηθήσουν την ελλη­νική κυβέρνηση να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις της προκειμένου να προφυλάξουν τις δικές τους τράπεζες. Υπενθυμίζεται ότι ο Παπανδρέου εκλέγεται θριαμ­βευτικά πρωθυπουργός στις 4 Οκτωβρίου 2009. Αμέσως αρχίζουν οι ανεκδιήγητες δηλώσεις τόσο του ίδιου όσο και του υπ. Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου περί «ελληνικής οικονομίας στην εντατική», περί «ελληνικής οικονομίας... Τι­τανικού» και πάει λέγοντας. Εκ των υστέρων είμαστε πλέον πεισμένοι ότι οι δηλώσεις αυτές ήταν εσκεμμένες και εντάσσονταν στο πλαίσιο υπόσκαψης κάθε ίχνους διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας μας ώστε να προετοιμαστεί το έδαφος για την υπαγωγή της σε καθεστώς Μνημο­νίου. Όντως, τις πρώτες μέρες του Μαΐου του 2010, ο Γ. Παπανδρέου υπογράφει την παράδοση της χώρας στις επικυρίαρχες δυνάμεις της ΕΕ και του ΔΝΤ. Αρχίζει ο υπέρμετρος δανεισμός της Ελλάδας μέ­σω Μνημονίου.

Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, η κατάσταση αναφορικά με τις ξένες τράπεζες και τα ελληνικά κρατικά ομόλογα έχει αλλάξει εκπληκτικά. Τα στοιχεία αφήνουν εμβρόντητο όποιον τα κοιτάζει:

Από 141,5 δισ. ευρώ που είχαν προ ενός μόλις έτους, τώρα οι ξένες τράπεζες κατέχουν ελληνικά ομό­λογα αξίας μόλις... 45,9 δισ.! Μέσω του Μνημονίου οι ξένες τράπεζες ξεφορτώθηκαν μέσα σε λιγότερους από οκτώ μήνες ελληνικά ομόλογα του τρομερού ύψους των... 100 δισ.!!! Ουσιαστικά όλα τα λεφτά των δανείων του Μνημονίου πήγαν στα θησαυροφυλάκια των ξένων τρα­πεζών και έτσι αντί η Ελλάδα να χρωστάει σε ιδιωτικές ξένες τράπεζες βρέθηκε μέσω Μνημονίου να χρωστάει περισσότερα λεφτά σε ξέ­να κράτη! Πρόκειται για κόλπο τρο­μακτικών διαστάσεων που έσωσε τις ευρωπαϊκές τράπεζες μέσω της υποθήκευσης της χώρας μας! Από το σημείο αυτό και έπειτα οποιαδή­ποτε ελληνική στάση πληρωμών ήταν απολύτως διαχειρίσιμη από τους Ευρωπαίους - πόσω μάλλον που τα 46 δισ. ευρώ του τέλους του 2010 μειώθηκαν ακόμη περισσότε­ρο σε 35 δισ. στις 31 Δεκεμβρίου του 2011.

Παράλληλα, η κυβέρνηση Παπανδρέου (όπως και η διάδοχος της κυβέρνηση του Λ. Παπαδήμου) φόρτωνε μέσω των εγκάθετων διοικήσεων ελληνι­κά ομόλογα που η ίδια τα είχε κα­ταντήσει «σκουπίδια» στις ελληνικές τράπεζες και στα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία. Από 56,9 δισ. ευρώ σε κρατικά ομόλογα που κα­τείχε ο εγχώριος τομέας στις 31 Δε­κεμβρίου του 2009, η αξία των ελ­ληνικών ομολόγων που κατείχαν οι ελληνικές τράπεζες και τα ασφα­λιστικά ταμεία της χώρας μας είχε εκτιναχθεί στα 86,16 δισ. ευρώ στο τέλος του 2011. Με το «κούρεμα» που έκαναν φέτος Βενιζέλος και Σαμαράς, ρήμαξαν το τραπεζικό σύστημα και τα ασφαλιστικά τα­μεία της χώρας μας! Τα χρεοκόπη­σαν εν ψυχρώ και υπολογισμένα.