Ο ρεαλισμός του Κούλη.

Ο ρεαλισμός είναι το μεγάλο πολιτικό προσόν του Κυριάκου. Στην οικονομία, μας μαθαίνει να ζούμε με την ακρίβεια. Στην κοινωνία, να συμβιβαζόμαστε με τις ανισότητες. Στην πολιτική, να θεωρούμε το εφικτό ανώτερο από το δίκαιο. Και στα εθνικά ζητήματα, να βαφτίζουμε κάθε διπλωματική ήττα, στρατηγική επιτυχία.

Εξοπλισμοί για την ισχύ, συμμαχίες για την ασφάλεια, διάλογος για την ειρήνη και υπομονή για τους πολίτες. Ακόμη και το περιβόητο καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, ένα έργο χαρακτηρισμένο από τον ίδιο στρατηγικής σημασίας και που έχει μετατραπεί σε άσκηση γεωπολιτικής ισορροπίας, αναμένεται πλέον να βυθιστεί ...χωρίς αναταράξεις. Αρκεί, βέβαια, να συμφωνεί και η πραγματικότητα.

Τελικά ο ρεαλισμός του Κυριάκου έχει μια απλή φιλοσοφία: όταν δεν μπορείς να αλλάξεις τη ζωή των ανθρώπων, άλλαξε τις προσδοκίες τους. Όταν δεν φτάνει ο μισθός, μίλησε για δημοσιονομική σταθερότητα. Όταν δεν βγαίνει ο μήνας, εξήγησε ότι δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Και όταν η κοινωνία ζητά περισσότερα, απάντησε πως πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Ακόμη και η αυτοδυναμία παρουσιάζεται ως η μόνη ρεαλιστική πολιτική επιλογή.

Άλλωστε, η πραγματικότητα δεν αλλάζει εύκολα. Ιδιαίτερα όταν εκείνοι που έχουν τη δύναμη να την αλλάξουν προτιμούν να μας διδάσκουν πώς να την ανεχόμαστε.

Τελικά, στην πολιτική του ρεαλισμού, το όνειρο είναι πολυτέλεια και η επιβίωση ατομική ευθύνη. Στο τέλος, όλοι καλούμαστε να είμαστε ρεαλιστές. Κυρίως, βέβαια, όσοι πληρώνουμε τον λογαριασμό.