Από τις πρώτες πέτρινες κατασκευές μέχρι τις σύγχρονες αρχιτεκτονικές δημιουργίες, η ιστορία των αψίδων αποτυπώνει με εντυπωσιακό τρόπο τη συνάντηση της τέχνης με την τεχνική.
Ο άνθρωπος ανακάλυψε ότι η πέτρα μπορούσε να ξεπεράσει τα όρια του βάρους της και να μετατραπεί σε γέφυρα, πύλη, θόλο ή μνημείο. Οι Ρωμαίοι τελειοποίησαν την αψίδα, οι μεσαιωνικοί τεχνίτες την ανύψωσαν σε γοτθικούς καθεδρικούς ναούς και η σύγχρονη μηχανική την επαναπροσδιόρισε με νέα υλικά και τολμηρές γεωμετρίες.
Η εξέλιξη, όμως, δεν αφορά μόνο την αντοχή και την ισορροπία. Αφορά τη μετάβαση από την ανάγκη στην αισθητική, από τη χρηστικότητα στη δημιουργία.
Γιατί η τεχνική επιτρέπει στον άνθρωπο να κατασκευάζει όλο και πιο σύνθετα έργα. Η τέχνη είναι εκείνη που τους δίνει λόγο ύπαρξης.
Η πέτρα έγινε αψίδα, η αψίδα έγινε αρχιτεκτονική και η αρχιτεκτονική έγινε η αποτύπωση της ανθρώπινης φιλοδοξίας να ξεπεράσει τα όριά της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου