Η όρθια στάση υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα βήματα στην εξέλιξη του ανθρώπου. Σήκωσε το βλέμμα του από το έδαφος, απελευθέρωσε τα χέρια του και άνοιξε έναν διαφορετικό δρόμο προς τον κόσμο. Μόνο που η βιολογική εξέλιξη δεν εγγυήθηκε και την ηθική του ανύψωση.
Γιατί άλλο είναι να στέκεσαι όρθιος και άλλο να έχεις ανάστημα.
Ο άνθρωπος έμαθε να περπατά στα δύο πόδια, αλλά δεν έμαθε πάντοτε να μη σκύβει μπροστά στην εξουσία. Έμαθε να κοιτάζει ψηλά, αλλά συχνά εξακολουθεί να κοιτάζει αφ' υψηλού τους αδύναμους. Σήκωσε το κεφάλι του προς τον ουρανό, για να κατακτήσει τη φύση, και πολλές φορές το έσκυψε μπροστά στο χρήμα, στο συμφέρον και στον φόβο.
Ίσως τελικά η πραγματική όρθια στάση να μην αφορά τη σπονδυλική στήλη, αλλά τη συνείδηση. Να μπορείς να στέκεσαι απέναντι στην αδικία χωρίς να γονατίζεις, απέναντι στον ισχυρό χωρίς να μικραίνεις και δίπλα στον αδύναμο χωρίς να αισθάνεσαι ανώτερος.
Γιατί η ανθρωπολογική εξέλιξη μάς έμαθε να στεκόμαστε στα πόδια μας. Η ανθρωπιά, όμως, εξακολουθεί να μας ζητά να στεκόμαστε στο ύψος μας. Και αυτό είναι ένα μάθημα που, παρά τα εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης, δεν το έχουμε ακόμη κατακτήσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου