Αν η περιέργεια είχε ουρά, θα ήταν σίγουρα η δική του!
Δεν του έφτανε να ζει στο δάσος. Ήθελε να ανακαλύψει κάθε του μυστικό. Τι κρύβεται μέσα σε μια κουφάλα; Ποιος ανακάτεψε τα ξερά φύλλα; Πού οδηγεί εκείνο το κλαδί και τι είναι αυτό που μόλις σάλεψε πίσω από τον κορμό;
Με τα μάτια ορθάνοιχτα και την ουρά σε διαρκή κίνηση, ο μικρός εξερευνητής δεν άφηνε τίποτα ανεξερεύνητο. Πλησίαζε, μύριζε, παρατηρούσε, έκανε ένα βήμα πίσω και ξαναδοκίμαζε. Κάθε άγνωστος ήχος ήταν μια πρόσκληση, κάθε σκιά ένα αίνιγμα, κάθε καινούργια εικόνα μια ολόκληρη περιπέτεια.
Για εκείνον, το δάσος δεν ήταν απλώς δέντρα, κλαδιά και φυλλωσιές. Ήταν ένας κόσμος γεμάτος ερωτήματα, που περίμεναν να βρουν τις απαντήσεις τους.
Κι αν υπάρχει κάτι που δεν θα μάθει ποτέ ένας περίεργος σκίουρος, είναι πώς να πάψει να αναρωτιέται. Γιατί η περιέργεια είναι το μικρό θαύμα που κάνει τον κόσμο ανεξάντλητο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου